Bronnen bij Westerse cultuur: man-vrouw relaties
|
27 okt.2011 |
De ontwikkeling van cultuur en beschaving heeft een direct verband met de
relaties tussen man en vrouw. De vuistregel is simpel: hoe gelijkwaardiger de
rol van de vrouw, hoe beter de cultuur en hoe hoger de beschaving.
Achter deze regel zitten een paar factoren. Ten eerste is
daar de simpele dat een gelijke rol voor vrouwen het potentieel verdubbeld op
alle vlakken waar mannen en vrouwen op min of meer dezelfde manier de gewenste
functie kunnen vervullen. In maatschappijen waarin normaliter meer ongelijkheid
is, neigt men naar meer gelijkheid in tijden van nood. In vrijwel alle
oorlogslanden tijdens de Tweede Wereldoorlog deden vrouwen werk dat voorheen
vrijwel uitsluitend mannenwerk was, zoals in fabrieken, en bleken daarin niet
minder te presteren.
Maar vermoedelijk nog belangrijker is de factor van de
uitgebreidheid en variatie in ideeën. Vrouwen denken op een aantal gebieden
duidelijk anders, zoals op het sociale vlak, en hun gelijke betrokkenheid in de
maatschappij geeft dus meer variatie- en aanpassingmogelijkheden - vrijwel
altijd een belangrijk evolutionair voordeel.
Voor deze regels zijn een aantal observaties aan te wijzen.
Zo zijn westerse maatschappijen en culturen in de moderne wereld veruit het
meest feminien. En ook het meest succesvol. En binnen de westerse maatschappijen
zijn de minst feminiene culturen: de Latijnse bijvoorbeeld, weer het minst
succesvol. Wat voor een belangrijk deel komt door de inbreng van één belangrijk
vrouwelijk idee in de maatschappij: geboortebeperking.
Ook in diverse onderzoeksresultaten zijn die regels terug te
vinden:
Uit: De Volkskrant, 15-10-2011, door Malou van Hintum
Seksisme voedt discriminatie
De mate van seksisme in een samenleving voorspelt de toename van
sekse-ongelijkheid in die samenleving. Dat laat longitudinaal onderzoek zien,
waarover psycholoog Mark Brandt (DePaul University., Chicago) deze week op
Psychology Science OnlineFirst publiceert. Zijn onderzoek wijst uit dat
seksistische ideeën niet alleen sekseongelijkheid bevestigen en legitimeren,
maar ook vergroten. ...
Red.: Min of meer een open deur: "seksisme" is de factor op
het psychologisch niveau, in het denken van individuele mensen, en
sekse-ongelijkheid is het resultaat daarvan op sociologisch of groepsniveau.
| |
Brandt maakte daarbij gebruik van de GEM, de United Nations Gender
Empowerment Measure, een meetinstrument voor de man-vrouw-verdeling in
beroepsgroepen en hun inkomen. Brandt berekende de waarde van de GEM op
twee momenten, met een tussenpoos van drie jaar, waarbij hij de gegevens
corrigeerde voor onderwijs- en welvaartsniveau. Zijn resultaten laten
zien dat in meer ontwikkelde maatschappijen de kans op toenemende
seksegelijkheid het grootst is. Overal zijn mannen seksistischer dan
vrouwen, maar niet overal even erg. |
Wat de vraag oproept wat hier bedoeld wordt met "seksistisch", want er zijn heel
veel zaken waarop de vrouwen even seksistisch zijn als mannen, bijvoorbeeld in
die van partnerkeuze, alleen gebeurt dat soort zaken bij vrouwen veel meer "in
het geniep'- zoals bijvoorbeeld het bekende praten over lieve mannen, en
ondertussen keihard vallen voor de macho. Seksistisch als de nete.
Maar het gaat hier natuurlijk om dit:
| |
In Brandts rangorde van meest naar minst seksistische maatschappijen
staat Nederland op de 9de plaats. De maatschappij met de minste
sekseongelijkheid is Noorwegen; Irak staat op de laatste, 57ste, plaats. |
En reken maar dat de rest van top wordt gevuld door de andere Noord- en
West-Europese landen, precies zoals dat voor de meeste andere culturele factoren
is gedocumenteerd in Westerse cultuur, Noord-Zuid-Europa
en Westerse cultuur, globaal
. En, quizvraag, welke culturen zijn in deze tijden het meest masculien?
Antwoord: de islamitische (zie de smerige kledij waarin vrouwen gestoken worden
en hoe ze zich daadwerkelijk gedragen tegenover vrouwen
) en de creoolse (zie de manier waarop ze hun vrouwen laten stikken
). En welke culturen presteren op bijna alle mogelijke vlakken het zwakst?
Antwoord: de islamitische en creoolse culturen.
Een tussenliggend geval is dat van de Hindoestaanse cultuur:
erg, maar niet zo erg als croelen en molims:
Uit:
De Volkskrant, 29-10-2011, door Cor Speksnijder India
houdt meer van jongens
India probeert al jaren de bevolkingsgroei in te dammen. Veel vrouwen
willen best een kleiner gezin, maar ze willen ook per se een jongen. Meisjes
worden daarom geaborteerd.
Tussentitel: Ik ben blij met twee meisjes, maar mijn schoonouders zeggen
dat ik een derde kind moet nemen | Laxmi Devi Twee dochtertjes, dat vindt
ze genoeg. Laxmi Devi (22) wil geen kinderen meer en om een volgende
zwangerschap te voorkomen heeft ze de prikpil. Met het inkomen van haar man kan
ze zich geen groter gezin veroorloven, zegt ze. Haar kinderen moeten later een
opleiding kunnen volgen en ontsnappen aan de armoede waarin zij en haar man
leven.
Voor de in kleurrijke sari's gehulde vrouwen die rond haar op
de grond zitten is Devi onderwijzeres en rolmodel tegelijk. In een kale ruimte
in een van de vele sloppenwijken in de Indiase tempelstad Varanasi vertelt ze
openhartig over de voordelen van geboortebeperking. Buiten staan buffels in
zwarte drab te niksen. Een vlaag rioollucht dringt door de vensters naar binnen.
...
'Ik ben blij met twee meisjes, maar mijn schoonouders willen
een jongen. Ze zeggen ze dat ik een derde kind moet nemen. Ik vind dat
vervelend, maar ik begrijp hen wel. Ze willen dat er iemand is om de naam van de
familie te laten voortbestaan.' Devi geeft te kennen dat de familiedruk haar aan
het twijfelen heeft gebracht. 'Ik moet nu eenmaal samenleven met mijn
schoonouders', zegt ze verontschuldigend. 'Misschien neem ik toch nog een kind.'
Net als menig ander Aziatisch land houdt India meer van
jongens dan van meisjes. De traditionele voorkeur voor jongens spoort vrouwen
als Devi aan net zo lang zwanger te worden tot er een zoon is. Een jongen wordt
beschouwd als potentiële kostwinner, beschermer en een verzekering voor de oude
dag. Een zoon geeft status, een meisje overlast.
Naarmate de gezinnen door geboortebeperking kleiner worden,
neemt het verlangen naar een zoon alleen maar toe. De sociale druk op een
getrouwde vrouw om een zoon voort te brengen kan enorm oplopen en uitmonden in
geweld, verstoting uit de familie en zelfs de dood.
Technieken om het geslacht van een foetus vast te stellen
hebben de afgelopen decennia in India geleid tot een golf van abortussen om de
geboorte van dochters te voorkomen. Het is verboden onderzoeksmethoden als
echografie en vruchtwaterpunctie te gebruiken om het geslacht van het ongeboren
kind vast te stellen en het resultaat kenbaar te maken aan de ouders. Er is
zelfs een website waarop kan worden geklikt over medisch personeel dat zich niet
aan dit verbod houdt. Maar vaak blijkt de hunkering naar een jongen sterker dan
de wet. En als een arts niet wil meewerken aan een abortus, dan is er wel een
clandestiene aborteur te vinden. ...
Red.: Met de bijbehorende uitwassen:
Uit:
De Volkskrant, 19-10-2011, van de buitenlandredactie
Ongewenste meisjes mogen andere naam
In India mogen 222 meisjes die van hun ouders de voornaam Nakushi (Ongewenst)
hadden gekregen, deze week van de Indiase autoriteiten een andere naam aannemen.
Voor de meisjes wordt zaterdag in de stad Satara een feestelijke bijeenkomst
georganiseerd waarop ze hun nieuwe naam kiezen.
Doel van de bijeenkomst is om de status van de 222 meisjes in
Satara en de rest van de deelstaat Maharashtra te vergroten. In die deelstaat
worden als gevolg van sekse-selectieve abortus en kindermoord slechts 881
meisjes geboren op elke 1.000 jongens.
In India is de voorkeur van ouders voor jongens al jaren
berucht. Zonen zetten het familiegeslacht voort en erven het huis en de zorg
voor hun bejaarde ouders. Terwijl in het geval van dochters ouders verplicht
zijn een bruidsschat te betalen aan de familie van de bruidegom. ...
Red.: Een vorm van achterlijkheid.
Het geval India past weer uitstekend in het model: qua
man-vrouw-relaties tussen het westen en creolen/moslims, en qua economisch
presteren ook tussen het westen en creolen/islam.
Tot nu toe is de kloof bekeken van de niet-westerse kant,
want als onderdeel van de westerse kant vallen de eigenschappen daarvan minder
op. Hier een artikel dat de eigenaardigheden van de westerse kant deed
oplichten:
Uit: Volkskrant Magazine, 26-11-2011, door Bart Koetsenruijter, foto's
Ivo van der Bent
Onhandig prachtig
Meisjes op kinderfietsen zijn bezongen, vrouwen op racefietsen nauwelijks.
Ten onrechte.
Dát ze het doen, staat vast. Je ziet
het dagelijks, overal. ... Waarom
neem je een fiets waarop je voorover
gebogen moet zitten terwijl de situatie
vereist dat je rechtop zit?
Waarom? Omdat het er fantastisch
uitziet.
Red.: En waarom ziet het er fantastisch uit: omdat het staat
voor zelfstandigheid, zelfvertrouwen, humaniteit enzovoort. En voor vrouwelijke
gelijkheid. En, zie de beelden:
Dit is strikt en puur westers.
Natuurlijk is een relatie tussen de man-vrouwrelatie en de
mate van beschaving van een cultuur een voor multiculturalisten onverdraagzame
gedachte - de slechte man-vrouwverhoudingen in de meeste allochtone culturen en
met name bij de moslims is alom bekend. Dus is er verwarring bij
wetenschapsverslaggever Maarten Keulemans, die van opleiding
cultureel-antropoloog is, de bakermat van het multiculturalisme:
Uit: De Volkskrant, 14-12-2011, van verslaggever Maarten Keulemans
Wiskunde zit niet in de genen, maar in man-vrouwverhouding
Tussentitel: 'Zowel jongens als meisjes gebaat bij meer emancipatie'
Jongens zijn van nature niet beter in wiskunde dan meisjes. Het is de
man-vrouwgelijkheid in een land die bepaalt hoe goed meisjes het doen bij
wiskunde.
Dat blijkt uit een omvangrijke analyse van de wiskundescores
van jongens en meisjes in zo'n 50 landen. Opmerkelijk genoeg blijken in meer
geëmancipeerde landen niet alleen de meisjes, maar ook de jongens gemiddeld
beter in wiskunde. ...
Red.: Even opmerkelijk als het tegelijk warm worden aan het
begin van de dag en het opengaan van de bloemetjes ... er is een
gemeenschappelijke oorzaak. In het laatste geval de zon, in het eerste de mate
van beschaving. De onderzoeker hebben kennelijk hetzelfde probleem als Keulemans:
| |
Waarschijnlijk komt dat doordat geschoolde, werkende moeders hun
kinderen meer stimuleren bij wiskunde, opperen wiskundehoogleraar
Jonathan Kane en oncoloog Janet Mertz, die de analyse uitvoerden. 'Het
is begrijpelijk dat de wiskundeprestaties van zowel jongens als meisjes
gebaat zijn bij goed opgeleide vrouwen met een goed inkomen.' |
Inderdaad ... Nog zo'n gevolg van een hogere mate van beschaving.
Dit onderzoek lijkt niet zo betrouwbaar, gezien knulligheid
van de analyse.
Naar Westerse organisatie
,
Sociologie lijst
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|