Bronnen bij Westerse cultuur: respect, Latijns
| 26 nov.2011 |
De cultuur van respect is het sterkst onder creolen en moslims. Niet geheel
toevallig natuurlijk ook behorende tot de meest achterlijke culturen, zoals
bijvoorbeeld blijkt uit hun bijzonder schamele bijdrage, zelfs door degen die in
een westerse omgeving wonen, aan de wetenschap, en wel meer naarmate deze
wetenschap exacter is. vanuit de respect-achtergond is de relatie simpel: de
natuur heeft respect voor absoluut niets. Je kan nog zo'n gerespecteerde
natuurkundige zijn, de waarneming, dat wil zegen: de natuur, is de baas. Iets
waar de respect-culturen intuïtief doodgewoon niet mee om kunnen gaan. En de
dragers ervan mijden intuïtief de wetenschap.
Dit is hier globaal geformuleerd, maar het wordt nog eens
bevestigd door volstrekt dezelfde relatie binnen Europa. Hoe zuidelijker, hoe
meer respect-cultuur, en hoe meer armoede. Oftewel: hoe slechter werkend de
maatschappij in het algemeen en de economie in het bijzonder.
Dit wordt in de volgende bron treffend uit de doeken gedaan.
Aanleiding is de Griekse en daaropvolgend ook de Italiaanse
schuldencrisis in 2011, en daardoor voor de armoede in het zuiden van Italië.
Auteur Michael Persson heeft een achtergrond bij de economische redactie, en
legt de betreffende verbanden:
Uit: De Volkskrant, 26-11-2011, door Michael Persson
Waar de enige firma die groeit 'ndrangheta heet
In Calabrië is de crisis veel beter voelbaar dan in het noorden van
Italië. Veertig procent van de jongeren is werkloos - of zou het tachtig zijn?
Tussentitel: Vroeg of laat infiltreert de maffia overal in - Antonio
Marcianò - Directeur SOS Impresa
... Wie wil zien hoe Italië ervoor staat, moet niet in Rome
zijn, niet in het noorden. Wat nou crisis, zei Silvio Berlusconi in zijn laatste
week als premier, en wees naar de volle restaurants, de volle winkels. En het
klopte nog ook - in Rome, Milaan, Turijn en Florence. Als het daar niet de
Italianen zelf zijn die nog lekker eten en dure kleren kopen, zijn het wel de
toeristen die met hun geld de steden op de been houden.
Zo niet in Reggio. Hier, in de teen van de laars, zijn geen
rijke industriëlen zoals in Milaan, of declarerende politici zoals in Rome, en
er zijn nauwelijks toeristen die afkomen op deze stad ...
e werkloosheid is het resultaat van een giftige cocktail aan
structurele Italiaanse problemen, die hier in het zuiden nog veel giftiger is.
Te veel bureaucratie, te weinig grote bedrijven, te weinig innovatie, slecht
onderwijs, grote verschillen tussen arm en rijk. En dan, daar dwars doorheen
geweven, de georganiseerde misdaad.
'Ik weet maar één uitweg', zegt Angelo. 'Roven. Stelen.' En
de jongens kijken verlekkerd naar een vriend die op een scooter arriveert ('Dat
is onze Robin Hood. Die weet waar je geld kunt halen', zegt Nicolà).
...
Zo komen we bij het achterliggende probleem van Zuid-Italië.
De maffia. De georganiseerde misdaad is zo alomtegenwoordig, dat het de
ontwikkeling van de economie in de weg staat, zegt Marcianò. Volgens cijfers van
zijn organisatie wordt 70 procent van de bedrijven afgeperst - niet bepaald een
stimulans om door te groeien.
De maffia pakt een percentage van de aanneemsom, 3 procent,
of dringt zich op in de klus, met hun bulldozers en hijskranen. De
afpersingspraktijken genereren een constante geldstroom, waarmee ze hun andere
activiteiten financieren, zoals wapen- en drugssmokkel. 'Als ze dat afgeperste
geld in productieve activiteiten zouden steken, zou het economisch gezien niet
zo erg zijn', zegt Marcianò. 'Maar het wordt allemaal geïnvesteerd in landen als
Colombia, of in consumptiegoederen, of in een zoveelste onafgebouwde villa.'
In Nederland wordt de maffia meestal geassocieerd met de
Siciliaanse cosa nostra en de Napolitaanse camorra - maar de grootste bende is
de 'ndrangheta (klemtoon op de eerste lettergreep), een verzameling familieclans
uit Calabrië. Geschatte jaaromzet: tegen de 44 miljard euro.
Volgens Marciano is de 'ndrangheta een van de weinige firma's
die nog groeien, tijdens de crisis. Het is een van de weinige organisaties met
geld. Ondernemers kloppen er vrijwillig aan, omdat ze de enige financier zijn,
nu de banken de teugels aantrekken. Werklozen zoeken er naar werk. 'De bloei van
de 'ndrangetha is zowel oorzaak als gevolg van de economische achterstand hier',
zegt Marciano. 'Het is een cirkel die heel lastig te doorbreken is.'
...
Red.: De relatie tussen economische factoren en culturele
wordt, onbedoeld, heel beelden gelegd:
| |
Langs de weg naar San Luca vallen allereerst de uitgebrande
bushokjes op; het gesmolten plastic hangt levenloos aan de spijlen.
Daarna komen de met kogels doorzeefde verkeersborden, en
vuilniscontainers waar met een veel groter kaliber gaten in zijn
geknald. De lekgeschoten zakken stulpen er als ingewanden uit.
...
Het stortregent, en uit gaten in het asfalt kolkt het bruine
water uit de grond omhoog. De weg wordt steeds slechter naarmate het
dorp dichterbij komt. De inwoners willen niets te maken hebben met de
autoriteiten, en de autoriteiten vinden het best. Dan komt er maar geen
weg.
In de vallei beneden kolkt een caramelkleurige rivier in een
wirwar van krakelingen, in een kom van felgroene hellingen. Het doet aan
Afghanistan denken, gek genoeg - de natuur, de clans, de papaverteelt op
de hellingen. Op de mooiste heuveltoppen staan enorme onvoltooide
huizen, grote bakstenen skeletten met ramen als holle ogen en een
overvloed aan zuilen. Voor het gebruik als statussymbool hoef je er niet
te wonen. |
Het uiterlijk van Afghanistan. Door de economie van Afghanistan. Door de
culturr van Afghanistan:
| |
Tussenstuk:
De Vete van San Luca
Ineens lagen er op 15 augustus 2007 zes geëxecuteerde Italianen in hun
auto's voor een pizzeria in het Duitse Duisburg. Daarmee maakte ook het
buitenland kennis met de Vete van San Luca - een typisch geval van
geschonden eer en de keten van geweld die daaruit kan volgen, in
lichtgeraakte gezelschappen - in dit geval leden van verschillende 'ndrangheta-clans
uit het Italiaanse dorpje San Luca.
De Vete begon tijdens een carnavalsoptocht in San Luca in
1991, toen een lid van de familie Vottari een ei tegen zijn hoofd kreeg.
Diezelfde dag werden de daders, twee jongens van 19 en 20 jaar van de
families Nirta en Strangio, door de familie Vottari doodgeschoten. Het
was het begin van een jarenlange reeks moorden, die vooral plaatvonden
in de nauwe steegjes van San Luca. ... |
De cultuur van familie en de cultuur van respect. Tezamen een giftige en vaak
dodelijke mix.
Voor Spanje gelden deels soortgelijke verschijnselen, en de
Italiaanse en Spaanse emigranten hebben dit verspreid naar Zuid-Amerika, waar de
bijbehorende Latijnse cultuur tot volle bloei is gekomen, resulterende in wat nu
aangeduid wordt als failed states als Guatemala en, met name, Mexico,
waar effectief de drugsbendes de baas zijn. Heel respect ook, daar, waar een
verkeerde blik al dodelijk kan zijn ... Een respect-cultuur die via Latijnse
immigranten in Amerika ook naar de Amerikaanse grote steden is gekomen, waar
door respect gedomineerde jeugdbendes de baas zijn in de straten, en gewapende
bende-oorlogen met elkaar voeren, letterlijk op leven en dood. Latijnse bendes
dus, die oorlog voeren met creoolse bendes - met precies diezelfde
respect-cultuur.
Naar Cultuur, vermenging, analogie
 ,
Cultuur, vermenging
, Sociologie lijst 
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|
