Uit: Volkskrant.nl, 01-05-2012, door Evert van Wijk. Evert van Wijk is Nederlander en werkt als communicatieadviseur voor o.a. Belgische toppolitici, waaronder oud-premier Yves Leterme. Hij is auteur van Waarom Belgen niet kunnen voetballen en Nederlanders nooit wereldkampioen worden - over cultuurverschillen tussen Belgen en Nederlanders, Lannoo (BE) en Scriptum (NL), 2010, 3e druk.

'De Belgische maatschappij is vrouwonvriendelijker dan de Nederlandse'

Uit: De Volkskrant, 13-09-2006, van verslaggever Michael Persson
 
‘Economische potentie van ruimtevaart is enorm’

Het grootste Nederlandse ruimtevaartbedrijf, Dutch Space, is overgenomen door EADS, bekend van de A380 en de Ariane-raket. Bart Reijnen, de nieuwe topman: ‘De budgetten in Nederland blijven achter.’
...
Zijn de culturele verschillen tussen die twee niet problematisch?
‘Ik kan hier een hoop vooroordelen noemen die gedeeltelijk waar zijn. ...
    ‘Fransozen houden ook veel meer rekening met hogere belangen. ... Zelfs al weet een Franse techneut dat een kunststof romp beter is dan aluminium romp, dan nog zal hij zeggen dat de romp van aluminium moet worden, als het management dat vindt. ... ’

Uit: De Volkskrant, 18-03-2011, van correspondent Ariejan Korteweg

Interview | Pierre Lascoumes, jurist en auteur

'Corruptie? Franse politici verkeren in een grijze zone'

Clearstream, Angolagate, de zaak-Chirac, de zaak-Woerth-Bettencourt, MAM in Tunesië, Fillon in Egypte - bijna wekelijks komen Franse toppolitici in opspraak op verdenking van misbruik van hun positie. ...

Red.:   Weer wat zuidelijker, weer wat erger:

Uit: Dagblad De Pers, 11-10-2007, door Andrea Vreede

Corruptie | Eerst zichzelf verijken, daarna pas het land

Italianen zijn hun politici beu

Donkere wolken van woede en onvrede pakken zich samen boven de Italiaanse politiek. De overgrote meerderheid van de kiezers is de arrogantie en inefficiëntie van hun politieke leiders zat. Alles moet anders. Maar hoe?

Regering of parlement, rechts, katholiek-midden of links, het is allemaal een pot nat. Van post-fascisten en ex-christen-democraten tot post-communisten en echte communisten, in Italië denkt iedereen alleen maar aan zichzelf en niet aan het landsbelang. Het is één grote, graaiende, geld verspillende kaste. Uiteen opiniepeiling eind september blijkt dat bijna vier op de vijf Italianen geen enkel vertrouwen meer hebben in de politiek.
    De golf van walging en ontevredenheid die het land overspoelt is in mei ontstaan. Toen verscheen het boek van twee journalisten, Sergio Rizzo en Gian Antonio Stella, waarin tot in detail te lezen valt hoe de Italiaanse politieke klasse sinds eind jaren zeventig privilege op privilege stapelt en wat dat de burgers allemaal wel niet kost. Vier miljard euro per jaar, schrijven de beide journalisten in het boek dat niet toevallig de titel La Casta (De kaste) draagt. Inmiddels zijn er een miljoen exemplaren van verkocht. ...

Red.:    Van Griekenland is inmiddels (2012) bekend dat de leidende klasse heel het land heeft leeggestolen - hetgeen ze konden doen door hun positie van macht:

Uit: De Volkskrant, 04-10-2011, door Rens van Tilburg, econoom.

Doorbreek de macht van de Griekse elites

Het redden van Griekenland via verruiming van het eurogarantiefonds heeft alleen zin als een einde wordt gemaakt aan het Griekse nepotisme.

Tussentitel: Breng democratie terug naar haar bakermat door Griekenland soevereiniteit te laten overdragen

De euroleiders maken zich op voor hun zoveelste 'definitieve' antwoord op de eurocrisis. ...
    ...Het echte Griekse probleem wordt namelijk niet benoemd, laat staan aangepakt.
    Dat probleem is dat in de Griekse samenleving niet talent en inzet, maar afkomst en relaties je plek bepalen. Nu is geen enkele samenleving helemaal meritocratisch of nepotistisch. Maar Nederland is overwegend meritocratisch en Griekenland is sterk nepotistisch. Macht en eigendom zijn zo sterk geconcentreerd dat de heersende elites hun positie telkens weten te consolideren. De Grieken hebben bij verkiezingen de keuze: laten we ons de komende jaren door de hond bijten of toch liever door de kat?   ...

Red.:   Nauwkeurig verwoord.
    Waarna we een geografische sprong maken naar een nog zuidelijker uitloper van de westerse cultuur:

Uit: De Volkskrant, 02-09-2006, door Maud Effting

Het leven is ook gewoon lachen

BNN is de nieuwe VPRO, zegt BNN-voorzitter Laurens Drillich aan het begin van het nieuwe tv-seizoen. ...
...
Waarom bent u gestopt met Endemol Mexico en teruggekeerd naar BNN?
...   ‘Verder is de Mexicaanse bedrijfscultuur heel politiek. Endemol viel onder Televisa, een bedrijf met 17 duizend werknemers. De president-directeur was eigenlijk de enige die beslissingen nam in het bedrijf. Maar als je 17 duizend werknemers hebt en er nemen hooguit vier mensen besluiten, dan verkeert de rest – en ik ook – nogal vaak in onzekerheid. Bovendien gingen we de ene dag die kant op, en de volgende dag zonder uitleg de andere kant. Het grootste deel van de mensen zei altijd ja en stelde geen kritische vragen. ...

Red.:   De Latijns-Amerikaanse machocultuur is natuurlijk ook iets macht voorop staat, en inspraak dus niet geduld wordt.
    In de techniek komen dat soort zaken altijd wat helderder langs:
 

Uit: De Volkskrant, 30-12-2008, column door Pieter Hilhorst

Beleefdheid is dodelijk

Als een vliegtuig dreigt neer te storten, zijn goede omgangsvormen wel het laatste om je druk over te maken in de cockpit. Toch worden veel vliegtuigrampen veroorzaakt door misplaatste beleefdheid.
    Neem vlucht Avianca 052. Het is slecht weer. Boven Kennedy Airport in New York cirkelen verschillende vliegtuigen. Een eerste landingspoging van Avianca 052 is mislukt. De brandstof is bijna op. De co-piloot meldt dat aan de verkeersleiding. Maar de manier waarop hij dat meldt is meer dan onhandig. Hij zegt het terloops, op het einde van een zin vol technische informatie over hun koers. Het is geen wonder dat deze waarschuwing bij de verkeersleiding niet aankomt. Hij zegt niet dat er sprake is van een noodgeval. Hij zegt niet dat hij onmiddellijk opnieuw moet landen omdat de brandstof anders op is. Dus plaatst de verkeersleiding Avianca 052 gewoon achter in de rij van vliegtuigen die wachten op toestemming om te landen. Even later valt een motor uit, daarna de tweede. Het vliegtuig stort neer omdat de kerosine op is.
    Hoe is het mogelijk dat iemand zich, oog in oog met een wisse dood, zo passief opstelt? Volgens Malcolm Gladwell, de Amerikaanse schrijver van het boek Outliers (in Nederland verschenen onder de titel Uitblinkers) heeft het te maken met de culturele achtergrond van de piloten. Zowel de piloot als de co-piloot is Colombiaan. Ze durven zich niet assertiever op te stellen tegenover de New Yorkse verkeersleiding.
    Maar niet alleen misplaatst ontzag voor de verkeersleiding is soms dodelijk. Het blijkt dat vliegtuigen vaker neerstorten als de gezagvoerder vliegt dan als de co-piloot achter de stuurknuppel zit. Als een gezagvoerder ziet dat zijn co-piloot iets fout doet, geeft hij orders om het anders te doen. Is het andersom, dan beperkt de co-piloot zich vaak tot suggesties. Als de gezagvoerder de waarschuwingen negeert, bezit die zijn ziel in lijdzaamheid.
    Hoe hiërarchischer de cultuur is in het land waar de piloten vandaan komen, hoe onderdaniger de co-piloten en hoe vaker het mis gaat, zo blijkt uit een onderzoek naar vliegtuigrampen van Boeing.   ...

Red.:    Hetgeen zich voortzet over de hele werld.
     Waarmee we tevens de stap zetten van de westerse naar niet-westerse culturen. Hetgeen ook in dit opzicht een kwalitatieve stap is - oftewel: het kwantitatieve verschil is dusdanig groot dat er nieuwe soorten verschijnselen optreden. Beginnende met de oversteek naar Noord-Afrika, naar de uitlopers van de islamitische cultuur:

Uit: De Volkskrant, 15-01-2009, door Greta Riemersma

Werknemers in Marokko als honden behandeld

Intrigerende foto's in de Marokkaanse krant Al Massae deze week: een Jaguar staat geparkeerd middenin een menigte, ervoor zitten gewonde en zichtbaar verbijsterde mannen op de grond. Er is sprake van een ongeluk, dat is duidelijk, ...
    Wat is het geval? Werknemers van het beveiligingsbedrijf LBS uit Kenitra demonstreren omdat ze twee maanden geen salaris hebben ontvangen. Op dat moment komt de directrice van LBS aanrijden, die ontdekt dat de toegang tot haar bedrijf door demonstranten is geblokkeerd. Zij geeft gas, waardoor zij acht van haar werknemers overhoop rijdt. Daarna wordt zij meegenomen door de politie, terwijl zij roept: 'Mijn hond, mijn hond.' Dit slaat op haar keffertje dat in de Jaguar is achtergebleven. Zij maakt zich zorgen over het dier.
    De directrice is Laila Ben Seddik, de dochter van een bekend vakbondsleider, Mahjoub Ben Seddik van de Union Marocaine du Travail (UMT). Dat heeft tot gevolg dat de acht slachtoffers hun aanklacht niet durven doorzetten. Hun wordt beloofd dat zij hun achterstallige salaris krijgen betaald, plus een vaste aanstelling.
    In dezelfde krant staat een vlammend commentaar van Rachid Niny, de hoofdredacteur. 'Werknemers worden als honden behandeld', schrijft hij. Bovendien ziet hij duidelijke overeenkomsten met nogal wat andere recente incidenten. Altijd zijn daar familieleden van hooggeplaatste personen bij betrokken: zij rijden op twee portiers van een discotheek in omdat zij niet naar binnen mogen, zij rijden een agente overhoop die een stopteken geeft. En altijd worden deze familieleden van hooggeplaatste personen ofwel niet vervolgd ofwel psychisch ziek verklaard.
    ... vraag gewone Marokkanen wat zij hiervan vinden en ze zeggen: 'Tja, dit is Marokko.' Zij weten hoe het hier gaat. Wanneer hoor je de gewone Marokkanen dan wel verbaasde kreten slaken? Als het anders gaat, zoals afgelopen zomer toen een dochter van een hoge militair tijdens haar eindexamen werd betrapt op spieken. Haar leraar schorste haar, maar haar vader, de hoge militair, liet het daar niet bij zitten. Hij ging de leraar te lijf, waarna de leraar aangifte deed. En de leraar weigerde de aangifte in te trekken, waarna de hoge militair werd bestraft.
   Daarover sprak in Marokko toen iedereen.

Red.:   Kortom: de status van een werknemer is dus inderdaad nauwelijks hoger dan die horige of slaaf - en ook in Marokko. Vermoedelijk is het in de rest van Afrika nog erger, maar dat niveau gaat ons moderne Westerse verstand te boven.
    Een voorbeeldje uit een onvermoed terrein:

Uit: Dagblad De Pers, 29-06-2007, door Marcel Hulspas

De farao en zijn tandje

Afgelopen woensdag was het weer eens ouderwets Hawassdag. De complete wereldpers hing weer aan de lippen van de secretaris-generaal van de Egyptische Raad voor Oudheden, Zahid Hawass. Hij had groot nieuws. Hij had de mummie gevonden van Hatsjepsoet, de enige vrouwelijke farao. ...
    Hawass beslist wie er in zijn land mag graven, wanneer en waar. Het gros van de verzoeken wijst hij af en onderzoekers die wél mogen komen, moeten op hun tellen passen. Zodra er iets interessants boven de grond dreigt te komen, moeten ze Hawass bellen. Hij komt dan kijken. Als de vindplaats interessant genoeg is, neemt hij het onderzoek over en gaat uiteindelijk ook met de eer strijken. Er gaan verhalen dat archeologen vondsten weer terug in de grond stopten, zodat Hawass ze kon komen 'ontdekken'. Maar geen onderzoeker zal klagen - dan kom je Egypte nooit meer binnen.
    Zoals het een absoluut heerser betaamt, heeft Hawass ook een aartsvijand: de Bijbel.  ...

Red.:    Ook voor een niet-westers wetenschapper geldt: wie gezag heeft, grijpt macht.

Uit: De Volkskrant, 10-04-2010, door Robin Gerrits

Les in cultuur? Wees scherp

Scholen moeten leerlingen kritisch laten nadenken over hun eigen geloof, vindt pedagoog Hüseyin Susam.
...
Is er niet een dunne lijn tussen constructief maatwerk en het mogelijk schadelijker positieve discriminatie?
'...Een leraar moet immers ook kunnen omgaan met verschillende leertempo's. ...'.
    'Het geldt ook voor de gereedschappen van de leraar. Die moet kunnen inzien dat het bij kinderen uit een bevelshuishouding ...'

Red.:    De islamitische cultuur kent in het gezin een bevelshuishouding. Logisch, want hun geloof is ook een bevelshuishouding. net als hun maatschappij, natuurlijk.
    Nog een bevestiging:

Uit: De Volkskrant, 29-04-2010, van verslaggever Menno van Dongen

'Autoriteit werkt bij verhoor Marokkaan'

Rechercheurs die autoriteit uitstralen, hebben meer succes tijdens het verhoren van Marokkaanse verdachten. Dit blijkt uit een kleinschalig experiment van de politie Gelderland-Zuid.

Marokkaanse jongeren werkten beter mee als ze werden verhoord door een rechercheur in maatpak. Ze moesten ‘u’ zeggen tegen de ondervrager, die hen bewust tutoyeerde. Om zijn gezag te vergroten, haalde een collega koffie voor de rechercheur. Onderzoekster Karlijn Beune van de Universiteit Twente noemt het experiment, waar ze zelf niet bij betrokken was, ‘een mooie eerste aanzet’.
    De bevindingen zijn herkenbaar. ‘Dit past bij aanwijzingen die ik tegenkom bij een groter onderzoek. Autochtonen letten tijdens hun verhoor vooral op de inhoud van het gesprek, terwijl verdachten uit culturen met meer statusgevoel, meer op autoriteit letten. Met Marokkaanse jongens moet je dus niet te amicaal omgaan.’
    Het trucje met de koffie is illustratief. ‘Je moet als rechercheur nooit koffiehalen voor verdachten die denken in termen van status. Het ondermijnt je positie, want ze zien je dan als hun loopjongen. In hun wereldbeeld hoort een politieman de baas te zijn.’   ...

Red.:   Voor de Marokkanen komt een groot deel van hun machtsdenken van de islam, wat minder geldt voor de Colombiaan, hoewel de katholieke kerk ook behoorlijk hiërarchisch is. Maar een vermoedelijk sterkere overeenkomst is het macho-karakter van de twee culturen.
    Dat je gewoon op verdienste iets zou kunnen krijgen, is een voor niet-Westerse culturen moeilijke of niet behapbare gedachte:

Uit: De Volkskrant, 30-04-2009, van verslaggeefster Anna van den Breemer

‘Over Koninklijke onderscheidingen bestaan veel misverstanden in de Turkse gemeenschap’, spreekt voorzitter van het Inspraak Orgaan Turken (IOT) Aydin Akkaya het publiek toe in de Nieuwe Kerk in Den Haag. ‘Vaak heerst de opvatting dat lintjes bedoeld zijn voor hooggeplaatsten in de maatschappij.’   ...

Red.:    Ongetwijfeld ook een deel van de redenen waarom ze weinig tot niets aan het soort werk nodig voor een lintje (onbaatzuchtig werk voor de gemeenschap ) doen .
    Nog een Turks verhaal:

Uit: De Volkskrant, 01-10-2010, door Arjen van der Ziel

Jongeren terug naar het land van hun Turkse ouders

Jonge Turkse Nederlanders ontvluchten de islamofobie in Nederland en proberen aan de slag te komen in Turkije. Maar daar wachten andere problemen.

...   Makkelijk is de overstap, ook voor hoogopgeleiden, niet. Want de jonge emigranten stuiten, ondanks hun Turkse afkomst, op allerlei cultuurverschillen. ‘Ik dacht dat ik de Turkse cultuur kende, omdat ik ben opgevoed door Turkse ouders’, zegt Meltem Ücer. ‘Maar dat viel zwaar tegen.’
    Bedrijfskundige Ücer deed voor haar afstudeerscriptie aan de Universiteit van Twente onderzoek naar verschillen in de werkomgeving in Turkije en Nederland. Ze ontdekte dat de Turkse cultuur minder individualistisch is, en meer gebaseerd op groepsloyaliteit en persoonlijke relaties. Turkse bazen zijn vaak een soort vaderfiguren, die ook op de hoogte zijn van privézaken van werknemers. En ze zijn echt de baas. Hun gezag is veelal meer gebaseerd op leeftijd en senioriteit dan op kwaliteiten.
    ‘De baas beslist echt in Turkije’, zegt Ücer. ‘Ook al heb je iets heel goed uitgezocht en weet je dat hij eigenlijk iets anders zou moeten beslissen. Dan nóg is het vaak heel moeilijk om dat tegen hem te zeggen. Een Turkse baas neemt, vaak op zijn gevoel, zijn eigen besluit. Het is not done om kritiek op hem te uiten.’   ...

Red.:   En hoe fundamenteel dit verschil is blijkt ook:

En Turkije geld als één van de verlichtste islamitische landen ...
    En ze zijn er nog trots op ook:

Uit: De Volkskrant, 18-05-2012, van verslaggeefster Elise Vermeeren

Reportage  | Debat tussen Turkse en Nederlandse topvrouwen

'Nederlandse topvrouw wil je vriendin zijn, dat is fout'

Tussentitel: Agnes Jongerius: vrouwen moeten elkaar voortrekken

Waarom meer Turkse vrouwen in de top zitten dan Nederlandse? 'Omdat Turkse vrouwen zich gedragen als een man', zegt Funda Müjde, Turks-Nederlandse cabaretier tijdens een debat in het Amsterdamse Podium Mozaïek. 'Nederlandse vrouwelijke leidinggevenden willen bij hun voornaam aangesproken worden, willen je vriendin zijn en vragen zelfs om kritiek. Logisch dat ze niet worden gerespecteerd.'    ...
    Bereid zijn offers te brengen en hard werken, dat is de basis van succes, zegt Özlem Bozkert, parlementslid in Brussel. 'En schaamteloos bazig zijn.'

Red.:   En je mag, naar analogie met bijna alle andere culturen, zonder meer aannemen dat het voor mannen dus nog stukken erger zal zijn. Waarvan we wat betreft vrouwen in Nederland recent een proeve hebben gekregen, in de vorm van COA-directeur Nurten Albayrak, die haar stijl van managen zelf karakteriseerde als "stevig". We weten nu wat ze bedoelde (iedere psycholoog wist dat natuurlijk ook al, net als iedere kenner van "onregelmatige werkwoord" van Bertrand Russell: "I am firm , you are obstinate, he is a pig-headed fool"). Nicht Nehabat Albayrak heeft hetzelfde trekje, zie hier , waar ze ontkent dat haar Turkse achtergrond van belang is en uiterst geïrriteerd reageert op een vraag ernaar (om twee dagen later die Turkse achtergrond uitgebreid over het podium te dragen).
    En nog een immigrantengeval:

Uit: De Volkskrant, 13-06-2012, van verslaggevers Merijn Rengers en John Schoorl

FORUM is nog altijd een 'ernstig verdeelde' club

Bij multicultureel instituut FORUM rommelt het door, ook na eerdere kritiek op hoofdbestuurder Harchaoui. Die vertrouwt op de reoganisatie.

FORUM, het instituut voor Multiculturele Vraagstukken, is een slecht geleide en intern ernstig verdeelde organisatie. Dat blijkt uit een strikt vertrouwelijk rapport, in bezit van de Volkskrant.
    Het rapport, dat dateert van september 2011, is opgesteld door interim-bestuurder Dineke Mulock Houwer. Deze oud-topambtenaar werd vorige zomer aangesteld bij FORUM naar aanleiding van een aantal kritische publicaties over het functioneren van de raad van bestuur van de multiculturele instelling. Deze raad van bestuur bestaat uit één man, de jurist Sadik Harchaoui - die tevens de voorzitter van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling is. Naar aanleiding van het rapport van Mulock Houwer wordt FORUM momenteel - onder begeleiding van Bureau Berenschot - gereorganiseerd.
    De klachten die de aanleiding vormden voor het aanstellen van Mulock Houwer behelsden de hoogte van het salaris en de declaraties van Harchaoui, maar ook de manier waarop hij leiding gaf aan het multiculturele kennisinstituut. Harchaoui zou, in de ogen van een deel van de medewerkers, te veel macht naar zich toe hebben getrokken en ongeschikt zijn als directeur.
    Mulock Houwer toont zich in het vertrouwelijke rapport kritisch over de 'grote concentratie van macht (en belasting)' bij Harchaoui, over het feit dat leidinggevenden 'geen aansturing/coaching door de bestuurder' ervaren, net als een gebrek aan 'binding en gezamenlijkheid' en 'breed gedragen besluitvorming'.   ...

Red.:    Tja, Allah is de absolute baas, en het grote voorbeeld voor alle moslims ...
    Een jaar later:   


Uit: De Volkskrant, 14-05-2013, van verslaggevers Merijn Rengers en John Schoorl

Sadik Harchaoui weg als bestuursvoorzitter Forum

Tussentitel: Ik wil nu iets anders doen met mijn leven. Dit is en natuurlijk moment dat ik zelf heb gekozen - Sadik Harchaoui - ex-voorzitter raad van bestuur Forum

Sadik Harchaoui stapt per onmiddellijk op als voorzitter van de raad van bestuur van Forum, het Instituut voor Multiculturele Vraagstukken. Dat hebben de bestuurder en de raad van toezicht van het Utrechtse instituut maandag schriftelijk en afzonderlijk aan het personeel laten weten.    ...
    De voorzitter en enig bestuurder van Forum ligt al enkele jaren onder vuur bij een deel van zijn eigen personeel. Er waren onder meer klachten over de hoogte van zijn salaris en zijn declaraties. Ook was er ontevredenheid over de manier waarop hij leiding gaf aan het multiculturele kennisinstituut. Harchaoui zou, in de ogen van een deel van de medewerkers, te veel macht naar zich toe hebben getrokken en ongeschikt zijn als directeur.
    Deze kritiek werd vorig jaar bevestigd in een intern onderzoek door oud-topambtenaar Dineke Mulock Houwer. Zij constateerde een 'grote concentratie van macht (en belasting)' bij Harchaoui. Maar hij mocht na twee onderzoeken naar zijn functioneren blijven zitten.    ...


Red.:   Verbetering is zeer moeilijk bij dit soort cultureel bepaalde zaken.
    Waarmee tevens nog eens geïllustreerd wordt dat de import van mensen uit landen met foute culturen, ook noodzakelijkerwijs die foute culturen importeert. En dat die foute culturen door specifieke maatregelen buiten de deur gehouden moeten worden, dat wil zeggen: mensen als de Müjde's, de Albayrak's, enzovoort, degenen die hun zin willen doordrijven en niet luisteren naar "kritiek", geweerd uit functies waar ze hun bazigheid op de rest van Nederland kunnen botvieren. 
    Egypte geldt ook als zo'n verlicht islamitisch land:

Uit: De Volkskrant, 28-07-2010, AFP, AP.

Egyptische agenten 'mishandelden' activist

In Alexandrië is dinsdag het proces begonnen tegen twee Egyptische politieagenten die beschuldigd worden van de illegale arrestatie en het mishandelen van een anticorruptie-activist.

...   Volgens getuigen sleepten de twee politiemannen Awad Suleiman en Mahmoud Salah hun slachtoffer, Khaled Said, uit een internetcafé, waarna ze hem op straat zodanig mishandelden dat hij overleed.
    Said had kort voordat de agenten hem oppakten een filmpje op internet gezet over corruptie bij de politie. Daarin was te zien hoe de twee agenten en een aantal anderen geld afkomstig uit een drugsdeal verdeelden.
    Na het incident gaven de autoriteiten als officiële doodsoorzaak op dat Said zou zijn gestikt in drugs die hij bij zijn arrestatie snel zou hebben proberen in te slikken.
    Veel Egyptenaren beschouwen het overlijden van de anticorruptie-activist als bewijs dat de politie en veiligheidsdiensten in Egypte zich boven de wet stellen. ...
    Burgerrechtenactivisten demonstreerden buiten de rechtszaal tegen de volgens hen lichte aanklacht tegen de twee agenten. De twee zouden volgens hen niet voor ‘mishandeling’ moeten terechtstaan, maar wegens het ‘martelen met de dood tot gevolg’. Daarop staat de doodstraf. Nu hangt de agenten een straf van maximaal vijftien jaar boven het hoofd.

Red.:    En dit wordt in de rest van islamitische wereld, vaak geregeerd door koninklijke families, alleen nog maar erger, in variabele mate.
    Dus maar eens verderop gekeken. Van India weten we al dat het een kastenmaatschappij is . Met de hoogste kaste als de absolute baas. Dus maar meteen wat verderop:

Uit: De Volkskrant, 29-07-2006, interview door Renée Braams

'Taboes zijn nodig'

Hoe voelt het om Nederlander te zijn? Dat moet volgens antropologe en aanstaand hoogleraar Halleh Ghorashi de kernvraag zijn in het integratiedebat. Zelf zit ze in twee culturen. ‘In Nederland probeer je samen ergens te komen. In Iran zet je alleen je eigen ego neer.’

...     ‘Maar het meest waardevol vind ik het consensusgerichte denken en discussiëren. In Nederland probeer je samen ergens te komen, daar heb ik enorm veel van geleerd. Je vergadert hier ook eindeloos lang, je probeert elkaar echt te naderen. Dat vind ik de kern van democratie; dat kende ik niet uit Iran. In Iran luister je niet naar elkaar, welnee, je zet alleen je eigen ego en je eigen standpunt neer.    ...

Red.:   Iran is een eigenaardig geval, in dat het een eigen troste cultuur had, die van het Perzische rijk en Darius enzovoort, en zich hebben laten onderdrukken door de moslims. Maar die gelijken natuurlijk in het hier relevante aspect: slechte machtsverhoudingen. Iets dat de migrante Ghorashi duidelijk met enige verbijstering constateert - ze had duidelijk nooit gedacht dat zoiets mogelijk was ...
    Verder naar een gebied dat wij wat beter kennen. Voor het huidige Indonesië was aldaar het oude Nederlandse Indië met haar meer westerse gezagsverhoudingen. Maar dat gold dus alleen voor de Nederlandse elite. Die het grote rijk in de hand kon houden door gebruik te maken van de ervoor bestaande machtsverhoudingen: die van de oude Indische adel, die een absoluut heerser was van de klassieke soort. Een mentaliteit die natuurlijk terugkwam met het vertrek van de Nederlanders: 

Uit: De Volkskrant, 08-10-2010, door Michiel Maas, correspondent in Indonesië

Misschien komt Yudhoyono wel nooit meer in Nederland

De Indonesische president kan er nog steeds niet over uit dat Nederland hem bijna had getrakteerd op een rechtszaak, in plaats van een ontvangst die past bij een staatshoofd van een groot land. ...
    Terwijl zijn minister van Buitenlandse Zaken blijft uitleggen dat de betrekkingen tussen Nederland en Indonesië meer dan uitstekend zijn, blijkt de president zich de zaak heel persoonlijk aan te trekken. Hij is diep gekwetst, en kan er met zijn verstand niet bij dat Nederland dat kort geding niet heeft verhinderd.
    Yudhoyono heeft deze week op het laatste moment zijn staatsbezoek afgezegd, omdat in Nederland een kort geding diende waarin zijn arrestatie werd geëist. Het geding was aangespannen door de ‘RMS’, de zogenaamde Molukse regering in ballingschap ...
    De Nederlandse regering verzekerde de Indonesische gast dat hij diplomatieke onschendbaarheid zou genieten, en dat er dus van een arrestatie geen sprake zou zijn, maar het idee alleen al maakte de president woedend. Hij is gekrenkt ...
    Hij neemt het de Nederlandse regering ronduit kwalijk dat die het kort geding niet heeft verhinderd. Het idee van een onafhankelijke justitie, en een scheiding van justitie en staat, gaat er bij hem niet in. ‘Ik ben weliswaar door de Nederlandse regering uitgenodigd, maar dat gerechtshof maakt toch ook deel uit van het nationale systeem van de staat.’ Met andere woorden: Balkenende had die rechter moeten opbellen.   ...
    En dat zegt weer veel over de stand van de democratie in Indonesië. Yudhoyono’s reactie bewijst dat dit soort zaken in Indonesië ‘anders’ worden geregeld. Zij bewijst dat rechtszaken tegen de president, en zelfs kritiek op de president, ondenkbaar zijn. De president is immers de president en zo ga je niet met een president om. Deze gedachte zit diep verankerd in de Indonesische politiek. Als het parlement al eens de president ontbiedt om verantwoording af te leggen, komt hij niet, of hij komt en legt een verklaring af. Interrupties of vragen uit de zaal zijn er niet. Want de president val je niet in de rede.   ...

Red.:   Ook China kent een andere vorm van macht, die al heel oud is, en behoort tot de oude keizerlijk staatsstructuur:

Uit: De Volkskrant, 11-10-2010, van correspondent Hans Moleman

‘Zwarte gevangenissen’ zijn gezicht van Chinese goelag

...    Machtsmisbruik is een vast onderdeel van het dagelijks leven in China. Een steekproef van de China Youth Daily en website Sina.com leerde onlangs dat 94,8 procent van de ondervraagden zich onjuist behandeld voelt door mensen in een machtspositie. Dat hoeven niet altijd partijfunctionarissen te zijn; ook leraren, artsen en bewakers maken zich er vaak schuldig aan. Slechts 3,5 procent van de gedupeerden diende ooit een klacht in – weinigen veronderstellen dat dat iets helpt.
    De centrale overheid in Peking kondigt soms wel maatregelen af om toezicht en transparantie te vergroten. ...

Red.:   Maar dat helpt natuurlijk niet echt tegen zulke ingesloten gewoontes. Merk wel op dat China een van de weinige, misschien wel het enige, land ter wereld is dat ook zeer hooggeplaatste overtreders ernstig straft, tot aan de doodstraf aan toe - bijvoorbeeld een paar schuldigen aan het melkpoederschandaal.
     Maar er is weinig twijfel dat het verschijnsel van de slechte gezagsverhoudingen zijn toppunt bereikt in Afrika. Er waren daarover wel sprookjes rond , maar het is inmiddels wel duidelijk dat ook voor de komst van de blanken het standaard Afrikaanse model dat was van de koning, en de rest de facto lijfeigenen. En als je leden van een andere stam ving, waren ze meteen slaven. Van welke cultuur de blanken gebruik hebben gemaakt door slaven op te kopen.
    En hoe sterk die mentaliteit is, blijkt eruit dat ze hem gewoon meenemen bij verhuizing:

Uit: De Volkskrant, 30-04-2010, door Stieven Ramdharie

Interview | Michaël Slory, dichter

'Ik heb alle moed verloren'

Veertig jaar terug liet Michaël Slory (74) zijn leven in Nederland achter zich om Suriname te helpen opbouwen. Het werd een deceptie. Een van Surinames grootste dichters is nu een gebroken man.

Tussentitel: Veertig jaar heb ik me ingezet voor Suriname. Het werd een ontgoocheling

...   En, ja, steeds weer dat etnische gedoe. Een paar jaar terug, toen de presidentsvraag weer speelde, stelde hij drie vooraanstaande hindoestanen voor die Suriname goed zouden kunnen leiden. Een econoom, verkondigt hij, moet het land opstuwen in de vaart der volkeren. Genoeg scheve gezichten natuurlijk, vooral bij creolen.
    Slory: ‘Dan worden ze bang dat een koelie president wordt. Ik ben niet bang voor de hindoestanen, eerder voor mijn eigen mensen. Zoveel heb ik in het negerengels geschreven en toch ben ik geen neger voor ze. Etniciteit ligt veel dieper bij de creolen dan het lijkt. Als een creool minister wordt, kennen ze je niet meer. Dan denken ze dat ze God zijn. ...

Red.:   Dat is de Afrikaanse cultuur met zijn "opperhoofd annex koning annex dictator"-structuur, waarin deze beschikt over leven en dood van al zijn onderdanen, vroeger vaak nauwelijks hoger dan het niveau van slaaf.
    Dit is zo'n pregnant verschil, dat er op deze website al eerder een verzameling aan is gewijd onder de noemer Afrikaanse leiders - voor meer voorbeelden van de foute Afrikaanse gezagsverhoudingen zie daar verder .
    In sommige kringen wordt gedacht dat de Joodse cultuur een westerse cultuur is. Een misverstand. De Joodse cultuur is nauw verwant aan haar collega-semitische cultuur: die van de Arabieren. En die van van haar collega-godsdienst: de islam. Beide religies en beide culturen worden qua gezgasverhoudingen gedomineerd door die kenmerkend voor een religie met een absoluut heerser: de meester-slaafcultuur. Hier spreekt de meest vocale vertegenwoordiger van de Joodse cultuur in Nederland, schrijver met een dagelijkse column op de voorpagina van de Volkskrant Arnon Grunberg, dit uit:


De Volkskrant, 21-11-2012, column door Arnon Grunberg

Inkomstenbelasting

'De echt rijken onder de hogere inkomens verdienen hun geld allang niet meer met arbeid', schreef economiedocente Jellie Stinstra maandag in de Volkskrant. Diezelfde dag betoogde de econoom Daniel Altman in The New York Times iets soortgelijks. ...
    ... zoals Altman betoogt, betwijfel ik, maar zijn idee ... Al was het maar omdat loondienst hoe je het wendt of keert een vorm van slavernij is.


Red.:   Het idee van gelijkwaardigheid van werkers en bestuurders is volkomen vreemd aan dit soort culturele holbewoners. De houding is belachelijk gemaakt in dit boek .

Naar Westerse organisatie , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home