Ontvangen bijdragen

 

Naam: Redactie	Onderwerp: De Eerste
Dit is een eerste test van het bijdrage formulier.
Naam: Floris Kneefel	Onderwerp: Shell en het maatschappelijk belang van klokkenluiders
Volgens oud-topman van de NAM, Bouman, wist de helft van Shell's top 400 dat het bedrijf cijfers van de bewezen olie-reserves opklopte. Hoe reageren deze 200 topmanagers op deze informatie? Het NRC artikel van zaterdag 19 juni 'Hoe honderden Shell managers gevangen raakten in een systeem van loze beloften' toont aan dat de grote meerderheid zich aanpast aan het nieuwe regime, dat sommigen een roddelcircuit starten, en dat een enkeling kritiek uit op de leiding, wat prompt leidt tot ontslag. Dit voorbeeld toont aan hoe moeilijk het is voor direct betrokkenen om misstanden in de eigen organisatie aan de kaak te stellen. De recente malversaties in de bouwsector, bij Ahold en bij de Europese Commissie tonen aan dat het Shell incident niet op zichzelf staat en dat foute leiders in de meest gerenommeerde organisaties aan de macht kunnen komen. Kortom, frauderend management is een reele dreiging, het is lastig te bestrijden en berokkent de maatschappij veel schade. Het is dus een zaak van algemeen belang dat we frauderend management in een vroegtijdig stadium identificeren en neutraliseren. Helaas weigert de overheid deze taak op zich te nemen. Sterker nog, zij doet het tegenovergestelde. Minister-president Balkenende weigerde de klokkenluider Bos die de bouwfraude aan het licht bracht schadeloos te stellen. Minister van der Hoeven van OCW weigerde de klokkenluider die de HBO-fraude aan het het rollen bracht een schadevergoeding te betalen. Beide klokkenluiders hebben de overheid vele miljoenen Euro's bespaard, hebben geen baan meer en zitten in financiele problemen. De argumentatie om niet te betalen is dat het eenieder's "burgerplicht" is om misstanden aan de kaak te stellen (Balkenende's woorden).
Naam: Dekkers	Onderwerp: asociaal
Wat wij asociaal vinden is dat onze twee hoge salarissen volledig opgaan aan vaste lasten en dat er dan nog mensen zijn die ons voor asociale rijken uitmaken. Even een paar bedragen op een rijtje: - kinderopvang 1600 euro (2 kinderen, geen bijdrage van werkgevers en overheid) - woon-werkverkeer 1000 euro (volledige kosten 2 auto´s, is niet verder op te bezuinigen, met de fiets of openbaar vervoer gaat niet waar wij wonen, helaas.) - hypotheek 1200 euro netto (de huizenprijzen zijn zowat verdubbeld in korte tijd, huren is geen oplossing: je moet naar een dure makelaar en betaalt zeker 1000 euro, mijn zus betaalt bij de sociale woningstichting al 800 euro. En huren is sowieso diefstal door de vastgoedbedrijven. Iedere werkende zou moeten kunnen kopen.) - ziektekostenverzekering 350 euro - andere verzekeringen 100 euro - eten 200 euro (schijnt niet veel te zijn voor een heel gezin, doen we dus al zuinig) - gemeentebelastingen 90 euro (ze vragen maar raak) Samen: 4540 euro Dan denk je dat je veel verdient. Maar met dit soort kosten merk je daar niks van. Vooral de nieuwe wet kinderopvang heeft ons de das om gedaan. Kijk wij zijn hartstikke solidair, altijd geleerd dat dat zo hoort. Maar onze koek is op.
Naam: Dekkers	Onderwerp:
Het probleem in Nederland is dat een kleine groep zich het leplazerus werkt en een grote groep helemaal niks doet. De eerste groep krijgt burnouts van de onmogelijke opgaven en de tweede groep depressies van het stilzitten.
Naam: George de Haan	Onderwerp: Migranten Paradox, deel 1.
ZOEK DE VERSCHILLEN NA VEERTIG JAAR MIGRATIE MAVIS Magazine, oktober 2005 door George de Haan, vanaf de jaren zestig actief betrokken bij het emancipatieproces van allochtone medelanders. Beroepsmatig heeft George (60) zich in de jaren 1975/85 ingezet voor de "democratisering van informatie". Zo ontving hij in 1979, samen met prof. Jan Pen, een wetenschapsprijs voor het boek Kijk, economie. Het eerste populair-wetenschappelijke boek uit een toenmalige unieke serie over uiteenlopende maatschappelijke vakgebieden. George beschikt al vele jaren over een stokpaardje met als thema: "De werkelijkheid is vaak anders dan men denkt!" (Vandaar de figurerende kabouter op de foto van George.) Voor MAVIS Magazine zal George hierover regelmatig schrijven, en dan speciaal in relatie tot allochtonen in Nederland. MigrantenParadox: Zoek de verschillen na 40 jaar migratie In het voorjaar van 2004 bezocht ik in Rotterdam een door het IOT (Inspraakorgaan Turken in Nederland) georganiseerd jubileumcongres ter gelegenheid van 'Veertig jaar migratie van Turken in Nederland'. Elke bezoeker kreeg bij aankomst van de jubileumorganisatie een gelegenheidsboekje cadeau met daarin een beschrijving (o.m. van de hand van verschillende wetenschappers) van de 40-jarige geschiedenis van Turkse arbeidsmigranten in Nederland. Wat mij bij dit boekje als eerste opviel, was de cover met bijgaande zwart/wit-foto. Toen ik even later in de wandelgangen van het congrescentrum ook nog een aantal panelen aantrof met een keur van oude foto's uit de beginjaren van de migratiegolf uit Turkije, werd ik extra getroffen door een groot contrast (cq Paradox) van wat ik op veel van deze oude foto's bespeurde en wat ik de laatste jaren op straat en in moskeeën aan 'tegenovergestelde' beelden heb opgevangen. Kijk ook naar de hiernaast afgebeelde foto, recentelijk opgenomen in een Turkse Moskee in Schiedam. Zonder nu eerst te vertellen wat voor mij dan dit contrast inhield, heb ik drie Nederlanders van Turkse afkomst gevraagd om te reageren op deze twee foto's. Hun schriftelijke visie wordt hierna integraal weergegeven. Als laatste mijn eigen (subjectieve) mening op dit m.i. paradoxale migrantenonderwerp. Reactie Ebru Umar Het is heel simpel: het resultaat van 35 jaar pampering en doen alsof allochtonen achterlijke kinderen zijn die je niet serieus hoeft te nemen, heeft ertoe geleid dat mensen zich terugtrokken in hun eigen omgeving, met hun eigen gebruiken. Die oude mensen zien er niet anders uit dan mijn opa in Turkije eruit zag. Het is idiote politiek om mensen uit te sluiten en te negeren, en nog idioter dat deze uitgesloten en genegeerde mensen het hier al die jaren perfect uithouden. Ik vind het schandalig dat het mogelijk is om in Nederland in getto's te wonen en te 'functioneren' zonder Nederlands te hoeven spreken. Dat is geen verwijt naar allochtonen, maar zeer zeker wel naar de politici die dat faciliteerden. Wat nog veel ernstiger is, is dat deze mensen - de ouderen op de foto - niemand kwaad doen, maar de jeugd juist wel. Je vergelijkt met die foto's appels en peren. Die ouderen balen netzoveel van de situatie hier als jij en ik, en vragen zich af hoe de jongeren weer in het gareel te krijgen zijn. Die jongeren zijn hier, in de laatste jaren geradicaliseerd, de ouderen zijn dat nog steeds niet. Ebru Umar (30) kritisch Internet-columnist Reactie Ismail Hakki Kadi Met het onderliggende idee van deze twee foto’s wordt m.i. gesuggereerd, dat een toenemende 'islamisering' onder de allochtone moslims in Nederland een indicatie zou kunnen zijn voor een mislukte integratie. Ik vraag me af: waarom moet een Turkse moslim die zich verder islamiseert gezien worden als een ongeïntegreerd persoon? Is een Nederlandse Turk een makkelijker en minder problemen opleverende 'hybriditeit' dan een Nederlandse moslim? Ik ben er van overtuigd, dat ik veel gemakkelijker en zónder commotie een Nederlandse moslim kan zijn dan een Nederlandse Turk. Daarom vraag ik mij ook af: waarom in het integratiedebat de religieuze moslims geproblematiseerd worden zónder een geringste referentie aan de religieuze autochtone christenen, terwijl tegelijkertijd het seculiere karakter van de Nederlandse samenleving wordt benadrukt? Volgens mij mag de foto van een Turkse moskee daarom géén indicatie zijn van de onwilligheid van Turken zich te integreren in de seculiere Nederlandse samenleving. In de discussie over het proces van 'islamisering' onder Turken in Nederland dient men veeleer rekening te houden met zowel globale trends als met ontwikkelingen in het land van herkomst. Ik denk namelijk, dat in de periode waarover we het hebben in de hele islamitische wereld een islamitische opleving heeft plaatsgevonden. Dit fenomeen heeft zich ook in Turkije afgespeeld. Zo heeft het vanouds agressief seculiere en elitaire Turkse staatsregime pas onder leiding van de neo-liberale premier Ozal in de jaren tachtig er voor gezorgd dat het gewone volk actief kon deelnemen aan het economische, sociale en politieke leven van Turkije. Hierdoor werd ook de islam meer zichtbaar, waarna de Turkse migranten in Europa zich ook meer bewust werden van hun eigen religie. Ismail Hakki Kadi (33) AIO, Universiteit Leiden Reactie Osman Elmaci "Ooh Alemanjea oooh, wat heb je allemaal niet gedaan met mij? Je hebt veel meer afgepakt dan gegeven!" Dit is een vaak uitgesproken verzuchting van Turkse migranten wanneer zij zich in hun 'land van belofte' niet gelukkig voelen. (Duitsland wordt in het Turks Almanya genoemd, wat veelal ook geldt voor Europa. Vandaar.) Als ik kijk in het fotoalbum van mijn ouders uit de jaren 70/80, waarin ook foto's van vrienden en kennissen, dan zie ik grote verschillen met hoe ze zich nu kleden. Heel gek, maar ik zie op deze foto's van toen veel meer persoonlijke verzorging en veel meer levenslust dan nu. Daarnaast zie ik meer verschillen. Zo is de ouderwetse broek, onder de rok van veel moslimsvrouwen van toen, nu mode! De vraag is dan: gaan moslims zich terugtrekken in hun vertrouwde gewoontes van toen, als hun dromen niet uitkomen? Vanuit religieus optiek heb ik daar geen antwoord op, want religie is niet iets van vorig jaar of 10 jaar terug. Het is immers iets voor eeuwig. De beleving daarvan mag zich overigens best aanpassen aan de tijd. Neem de hoofddoek: deze was vroeger vooral donker kleurig en lang, maar nu zie je ze in alle kleuren en maten. Ik vind daar persoonlijk niks mis mee. Ik verwijs hiervoor graag naar een citaat van Imam Ali (600–661). Als neef en schoonzoon van Mohammed was hij diens vierde Kalief (= opvolger). Hij schreef: ‘’Voed uw kinderen zo op, niet zoals u bent opgevoed, maar in de tijd waarin zij leven.’’ Osman Elmaci (32) CDA-politicus en vakbondsbestuurder Nabeschouwing door George de Haan De vanaf 1964 via de arbeidsbureaus in Turkije geworven gastarbeiders ontvingen, ruim voordat ze per vliegtuig naar Nederland afreisden, in het Turks gestelde (niet mis te verstane) informatie over de hier heersende westerse normen, waarden en zeden. Bekend is, dat deze informatie al in Turkije leidde tot speciale kleding- en gedrags-codes 1). Refererend aan bovenstaande foto's 2) is het vooral daarom te verklaren, waarom Turkse migranten destijds in het Nederlandse straatbeeld veel minder opvielen dan nu. En ook dat, ondanks het aanvankelijke tijdelijke karakter van het verblijf in Nederland van de eerste golf (legale) Turkse gastarbeiders, er géén misverstand kon bestaan over wat vanuit de Nederlandse samenleving bij een definitieve integratie mocht worden verwacht! Een historisch verdoezeld feit 3) hierbij is, dat een grote toestroom van illegale, op de bonnefooi naar Nederland gekomen onvoorbereide en ongekwalificeerde Turkse (land-)arbeiders de legaal in Nederland verbleven migranten bij hun integratieproces letterlijk voor de voeten hebben gelopen. Logischerwijze kun je dan achteraf de Nederlandse overheid niet verwijten dat vooral deze sub-groep (in de literatuur ook wel 'spontanen' en 'kettingmigranten' genoemd) in haar eigen ontwikkeling is achteruitgeboerd. Elke samenleving kent zijn 'uitvallers' waarmee we toch solidair kunnen (en vaak ook moeten) zijn. Maar het feit dat ikzelf binnen de Turkse samenleving in Nederland heb kunnen vaststellen, dat het aantal individuele uitvallers nu aantoonbaar boventallig is, ben ik van mening dat we niet alleen de Nederlandse overheid, maar zeker ook de vigerende gezaghebbers onder de Turkse migranten mede-verantwoordelijk kunnen stellen! Tenslotte bespeur ik bij migranten veel gebrek aan realiteitszin over de Nederlandse samenleving. Zo weet men heel goed, dat Nederland (buiten het islamitische volksdeel om) sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw inmiddels voor meer dan 90% is geseculariseerd 4). Een en ander met het gevolg, dat de christenen in Nederland nu sociaal/religieus een enigszins gemarginaliseerde (niet dominant aanwezige) bevolkingsgroep vormen. Voor een moderne liberale samenleving een fundamenteel rustgevende en stabiliserende factor. Intussen is de groep moslims in Nederland bijna even groot (circa 700.000) 5). als het restant aan praktiserende christenen, maaarrr… de moslims zijn nu in de media en (vooral) in het dagelijkse straatbeeld veel manifester aanwezig. En dan heb ik het nog niet eens over de toenemende psychologische bedreigingen voor de gehele Nederlandse samenleving van de zijde van steeds actiever wordende (in de naam van Allah) terroriserende fascisten. Ergo: het lijkt erop, dat de eerste golf Turkse gastarbeiders zich onvoorwaardelijk identificeerden met het liberale, seculariserende Nederland, maar dat er later een omslag 6) heeft plaatsgevonden waarna velen van hen zich hebben teruggetrokken binnen de eigen (oude) vertrouwde Turkse sociale, culturele, en religieuze instituties. 1) Sociologen noemen dit het 'mimicry'-effect. Dit staat voor verschillende vormen van nabootsing in het dierenrijk, bijv. "Het zich in vorm en kleur aanpassen van sommige planten en dieren aan andere die voor de levensstrijd beter zijn toegerust." 2) Soortgelijke foto's bevinden zich in het archief van het Internatonaal Instituut voor Sociale Geschiedenis te Amsterdam, waarvan sommige ook te zien in het boek 'Lied uit den vreemde', uitgegeven in 2004 door Aksant - Amsterdam, ISBN 90.5260.140.2 3) Nadat onderzoek had uitgewezen dat het aantal afgegeven werkvergunningen stukken minder was dan het aantal afgegeven verblijfsvergunningen werd in 1969 door minister Bouke Roolvink (van Sociale Zaken) maatregelen getroffen die bedoeld waren om aan de ongeregelde/spontane binnenkomst van buitenlandse werknemers een halt toe te roepen. Vanaf 1969 echter nam hierdoor het aantal illegale gastarbeiders (ook uit Turkije!) enorm toe. In ons land werd deze illegale import verstrekt door de wijze waarop al in Nederland (legaal) gevestigde Turkse migranten een grote wervende kracht uitoefenden op in Turkije achtergebleven familieleden, vrienden, kennissen en voormalige dorpsgenoten. 4) Slechts 6% van de autochtonen in Nederland is nog actief kerkganger. 5) Deze groep van 700.000 zijn personen, ouder dan 18 jaar. 6) Dit onderwerp verdient nader onderzoek. Welke wetenschapper van Turks/Nederlandse origine neemt de uitdaging aan?
Naam: George de Haan	Onderwerp: Migranten Paradox, deel 1.
ZOEK DE VERSCHILLEN NA VEERTIG JAAR MIGRATIE MAVIS Magazine, oktober 2005 door George de Haan, vanaf de jaren zestig actief betrokken bij het emancipatieproces van allochtone medelanders. Beroepsmatig heeft George (60) zich in de jaren 1975/85 ingezet voor de "democratisering van informatie". Zo ontving hij in 1979, samen met prof. Jan Pen, een wetenschapsprijs voor het boek Kijk, economie. Het eerste populair-wetenschappelijke boek uit een toenmalige unieke serie over uiteenlopende maatschappelijke vakgebieden. George beschikt al vele jaren over een stokpaardje met als thema: "De werkelijkheid is vaak anders dan men denkt!" (Vandaar de figurerende kabouter op de foto van George.) Voor MAVIS Magazine zal George hierover regelmatig schrijven, en dan speciaal in relatie tot allochtonen in Nederland. MigrantenParadox: Zoek de verschillen na 40 jaar migratie In het voorjaar van 2004 bezocht ik in Rotterdam een door het IOT (Inspraakorgaan Turken in Nederland) georganiseerd jubileumcongres ter gelegenheid van 'Veertig jaar migratie van Turken in Nederland'. Elke bezoeker kreeg bij aankomst van de jubileumorganisatie een gelegenheidsboekje cadeau met daarin een beschrijving (o.m. van de hand van verschillende wetenschappers) van de 40-jarige geschiedenis van Turkse arbeidsmigranten in Nederland. Wat mij bij dit boekje als eerste opviel, was de cover met bijgaande zwart/wit-foto. Toen ik even later in de wandelgangen van het congrescentrum ook nog een aantal panelen aantrof met een keur van oude foto's uit de beginjaren van de migratiegolf uit Turkije, werd ik extra getroffen door een groot contrast (cq Paradox) van wat ik op veel van deze oude foto's bespeurde en wat ik de laatste jaren op straat en in moskeeën aan 'tegenovergestelde' beelden heb opgevangen. Kijk ook naar de hiernaast afgebeelde foto, recentelijk opgenomen in een Turkse Moskee in Schiedam. Zonder nu eerst te vertellen wat voor mij dan dit contrast inhield, heb ik drie Nederlanders van Turkse afkomst gevraagd om te reageren op deze twee foto's. Hun schriftelijke visie wordt hierna integraal weergegeven. Als laatste mijn eigen (subjectieve) mening op dit m.i. paradoxale migrantenonderwerp. Reactie Ebru Umar Het is heel simpel: het resultaat van 35 jaar pampering en doen alsof allochtonen achterlijke kinderen zijn die je niet serieus hoeft te nemen, heeft ertoe geleid dat mensen zich terugtrokken in hun eigen omgeving, met hun eigen gebruiken. Die oude mensen zien er niet anders uit dan mijn opa in Turkije eruit zag. Het is idiote politiek om mensen uit te sluiten en te negeren, en nog idioter dat deze uitgesloten en genegeerde mensen het hier al die jaren perfect uithouden. Ik vind het schandalig dat het mogelijk is om in Nederland in getto's te wonen en te 'functioneren' zonder Nederlands te hoeven spreken. Dat is geen verwijt naar allochtonen, maar zeer zeker wel naar de politici die dat faciliteerden. Wat nog veel ernstiger is, is dat deze mensen - de ouderen op de foto - niemand kwaad doen, maar de jeugd juist wel. Je vergelijkt met die foto's appels en peren. Die ouderen balen netzoveel van de situatie hier als jij en ik, en vragen zich af hoe de jongeren weer in het gareel te krijgen zijn. Die jongeren zijn hier, in de laatste jaren geradicaliseerd, de ouderen zijn dat nog steeds niet. Ebru Umar (30) kritisch Internet-columnist Reactie Ismail Hakki Kadi Met het onderliggende idee van deze twee foto’s wordt m.i. gesuggereerd, dat een toenemende 'islamisering' onder de allochtone moslims in Nederland een indicatie zou kunnen zijn voor een mislukte integratie. Ik vraag me af: waarom moet een Turkse moslim die zich verder islamiseert gezien worden als een ongeïntegreerd persoon? Is een Nederlandse Turk een makkelijker en minder problemen opleverende 'hybriditeit' dan een Nederlandse moslim? Ik ben er van overtuigd, dat ik veel gemakkelijker en zónder commotie een Nederlandse moslim kan zijn dan een Nederlandse Turk. Daarom vraag ik mij ook af: waarom in het integratiedebat de religieuze moslims geproblematiseerd worden zónder een geringste referentie aan de religieuze autochtone christenen, terwijl tegelijkertijd het seculiere karakter van de Nederlandse samenleving wordt benadrukt? Volgens mij mag de foto van een Turkse moskee daarom géén indicatie zijn van de onwilligheid van Turken zich te integreren in de seculiere Nederlandse samenleving. In de discussie over het proces van 'islamisering' onder Turken in Nederland dient men veeleer rekening te houden met zowel globale trends als met ontwikkelingen in het land van herkomst. Ik denk namelijk, dat in de periode waarover we het hebben in de hele islamitische wereld een islamitische opleving heeft plaatsgevonden. Dit fenomeen heeft zich ook in Turkije afgespeeld. Zo heeft het vanouds agressief seculiere en elitaire Turkse staatsregime pas onder leiding van de neo-liberale premier Ozal in de jaren tachtig er voor gezorgd dat het gewone volk actief kon deelnemen aan het economische, sociale en politieke leven van Turkije. Hierdoor werd ook de islam meer zichtbaar, waarna de Turkse migranten in Europa zich ook meer bewust werden van hun eigen religie. Ismail Hakki Kadi (33) AIO, Universiteit Leiden Reactie Osman Elmaci "Ooh Alemanjea oooh, wat heb je allemaal niet gedaan met mij? Je hebt veel meer afgepakt dan gegeven!" Dit is een vaak uitgesproken verzuchting van Turkse migranten wanneer zij zich in hun 'land van belofte' niet gelukkig voelen. (Duitsland wordt in het Turks Almanya genoemd, wat veelal ook geldt voor Europa. Vandaar.) Als ik kijk in het fotoalbum van mijn ouders uit de jaren 70/80, waarin ook foto's van vrienden en kennissen, dan zie ik grote verschillen met hoe ze zich nu kleden. Heel gek, maar ik zie op deze foto's van toen veel meer persoonlijke verzorging en veel meer levenslust dan nu. Daarnaast zie ik meer verschillen. Zo is de ouderwetse broek, onder de rok van veel moslimsvrouwen van toen, nu mode! De vraag is dan: gaan moslims zich terugtrekken in hun vertrouwde gewoontes van toen, als hun dromen niet uitkomen? Vanuit religieus optiek heb ik daar geen antwoord op, want religie is niet iets van vorig jaar of 10 jaar terug. Het is immers iets voor eeuwig. De beleving daarvan mag zich overigens best aanpassen aan de tijd. Neem de hoofddoek: deze was vroeger vooral donker kleurig en lang, maar nu zie je ze in alle kleuren en maten. Ik vind daar persoonlijk niks mis mee. Ik verwijs hiervoor graag naar een citaat van Imam Ali (600–661). Als neef en schoonzoon van Mohammed was hij diens vierde Kalief (= opvolger). Hij schreef: ‘’Voed uw kinderen zo op, niet zoals u bent opgevoed, maar in de tijd waarin zij leven.’’ Osman Elmaci (32) CDA-politicus en vakbondsbestuurder Nabeschouwing door George de Haan De vanaf 1964 via de arbeidsbureaus in Turkije geworven gastarbeiders ontvingen, ruim voordat ze per vliegtuig naar Nederland afreisden, in het Turks gestelde (niet mis te verstane) informatie over de hier heersende westerse normen, waarden en zeden. Bekend is, dat deze informatie al in Turkije leidde tot speciale kleding- en gedrags-codes 1). Refererend aan bovenstaande foto's 2) is het vooral daarom te verklaren, waarom Turkse migranten destijds in het Nederlandse straatbeeld veel minder opvielen dan nu. En ook dat, ondanks het aanvankelijke tijdelijke karakter van het verblijf in Nederland van de eerste golf (legale) Turkse gastarbeiders, er géén misverstand kon bestaan over wat vanuit de Nederlandse samenleving bij een definitieve integratie mocht worden verwacht! Een historisch verdoezeld feit 3) hierbij is, dat een grote toestroom van illegale, op de bonnefooi naar Nederland gekomen onvoorbereide en ongekwalificeerde Turkse (land-)arbeiders de legaal in Nederland verbleven migranten bij hun integratieproces letterlijk voor de voeten hebben gelopen. Logischerwijze kun je dan achteraf de Nederlandse overheid niet verwijten dat vooral deze sub-groep (in de literatuur ook wel 'spontanen' en 'kettingmigranten' genoemd) in haar eigen ontwikkeling is achteruitgeboerd. Elke samenleving kent zijn 'uitvallers' waarmee we toch solidair kunnen (en vaak ook moeten) zijn. Maar het feit dat ikzelf binnen de Turkse samenleving in Nederland heb kunnen vaststellen, dat het aantal individuele uitvallers nu aantoonbaar boventallig is, ben ik van mening dat we niet alleen de Nederlandse overheid, maar zeker ook de vigerende gezaghebbers onder de Turkse migranten mede-verantwoordelijk kunnen stellen! Tenslotte bespeur ik bij migranten veel gebrek aan realiteitszin over de Nederlandse samenleving. Zo weet men heel goed, dat Nederland (buiten het islamitische volksdeel om) sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw inmiddels voor meer dan 90% is geseculariseerd 4). Een en ander met het gevolg, dat de christenen in Nederland nu sociaal/religieus een enigszins gemarginaliseerde (niet dominant aanwezige) bevolkingsgroep vormen. Voor een moderne liberale samenleving een fundamenteel rustgevende en stabiliserende factor. Intussen is de groep moslims in Nederland bijna even groot (circa 700.000) 5). als het restant aan praktiserende christenen, maaarrr… de moslims zijn nu in de media en (vooral) in het dagelijkse straatbeeld veel manifester aanwezig. En dan heb ik het nog niet eens over de toenemende psychologische bedreigingen voor de gehele Nederlandse samenleving van de zijde van steeds actiever wordende (in de naam van Allah) terroriserende fascisten. Ergo: het lijkt erop, dat de eerste golf Turkse gastarbeiders zich onvoorwaardelijk identificeerden met het liberale, seculariserende Nederland, maar dat er later een omslag 6) heeft plaatsgevonden waarna velen van hen zich hebben teruggetrokken binnen de eigen (oude) vertrouwde Turkse sociale, culturele, en religieuze instituties. 1) Sociologen noemen dit het 'mimicry'-effect. Dit staat voor verschillende vormen van nabootsing in het dierenrijk, bijv. "Het zich in vorm en kleur aanpassen van sommige planten en dieren aan andere die voor de levensstrijd beter zijn toegerust." 2) Soortgelijke foto's bevinden zich in het archief van het Internatonaal Instituut voor Sociale Geschiedenis te Amsterdam, waarvan sommige ook te zien in het boek 'Lied uit den vreemde', uitgegeven in 2004 door Aksant - Amsterdam, ISBN 90.5260.140.2 3) Nadat onderzoek had uitgewezen dat het aantal afgegeven werkvergunningen stukken minder was dan het aantal afgegeven verblijfsvergunningen werd in 1969 door minister Bouke Roolvink (van Sociale Zaken) maatregelen getroffen die bedoeld waren om aan de ongeregelde/spontane binnenkomst van buitenlandse werknemers een halt toe te roepen. Vanaf 1969 echter nam hierdoor het aantal illegale gastarbeiders (ook uit Turkije!) enorm toe. In ons land werd deze illegale import verstrekt door de wijze waarop al in Nederland (legaal) gevestigde Turkse migranten een grote wervende kracht uitoefenden op in Turkije achtergebleven familieleden, vrienden, kennissen en voormalige dorpsgenoten. 4) Slechts 6% van de autochtonen in Nederland is nog actief kerkganger. 5) Deze groep van 700.000 zijn personen, ouder dan 18 jaar. 6) Dit onderwerp verdient nader onderzoek. Welke wetenschapper van Turks/Nederlandse origine neemt de uitdaging aan?
Naam: Wouter ter Heide.	Onderwerp: Mondiale democratie.
Internet, kraamkamer mondiale democratie. Voor verwerkelijking mensenrechten, internet onontbeerlijk. In tegenstelling tot de speciale gezant van de Verenigde Naties voor Soedan, Jan Pronk, zie ik wel degelijk een rol voor de NAVO weggelegd om aan de genocide in Darfur een einde te maken. Tegelijkertijd moet worden vastgesteld dat het slagveld niet de kraamkamer is van de democratie. Om Darfur tot een democratie te maken, wat toch het doel is achter het militair ingrijpen, zullen wij ons eigen bestel op de schop moeten nemen, door het openlijk ter discussie te stellen. In ons digitaal tijdperk biedt het Internet daarvoor alle ruimte. Eenvoudiger gezegd dan gedaan, omdat de moeilijkheid voor het effectieve gebruik van deze virtuele discussie ruimte, in de regels schuilt. Waaraan dienen de discussianten zich te houden, zodat de discussie over een nieuw maatschappelijk bestel vruchtbaar kan verlopen? Wat dat betreft moet allereerst worden opgemerkt, dat de hier bedoelde virtuele politieke arena niet een politiek strijdperk is in de gebruikelijke zin van het woord. Er worden geen (partijpolitieke) degens gekruist, zoals in de Kamer, omdat het doel de gezamenlijke creatie van een mondiaal bestel is waarmee de (boven partij- en landspolitiek uitstijgende) wereldproblemen op democratische wijze gemeenschappelijk (dus geweldloos!) het hoofd geboden kunnen worden. Nationale en partijpolitieke argumenten spelen dan ook geen enkele rol en vallen daardoor buiten de discussieorde. Daarnaast staat het iedereen - waar ook ter wereld - vrij, deel te nemen aan de discussie in die virtuele politieke arena, of om als toeschouwer op de virtuele tribune plaats te nemen. Goed geïnformeerde toeschouwers die onontbeerlijk zijn voor de totstandkoming van een gedegen publieke opinie, waardoor het beleid in een democratie wordt gestuurd. Begrijpelijkerwijs verlangt deelname aan de discussie van de discussianten niet alleen een bevrijdende toekomstvisie, maar ook een hoog abstractievermogen. Verder houdt de vrije toegankelijkheid in dat de discussie niet gevoerd wordt door landen of partijen, maar enkel door individuen. Wereldburgers van allerlei rang en stand. Gelovig en ongelovig, geschoold en ongeschoold. Niemand kan zijn argumenten dan ook meerwaarde verlenen door te verwijzen naar de functie die hij bekleedt, de groep of partij waartoe hij behoort, het land waar hij woont, het geloof dat hij aanhangt of de kennis die hij bezit. Je kunt dan ook stellen dat in de virtuele politieke arena alleen het gezonde verstand telt. Met als resultaat dat uit de gezamenlijke inbreng van alle deelnemers wereldwijd een gezond ontwerp zal rollen voor een wereldomvattend democratisch bestel, aan de realisatie waarvan iedere wereldburger (naar vermogen) zijn steentje zal moeten bijdragen. Een dwingende maar rechtvaardige eis, omdat ook iedereen - waar ook ter wereld - daarvan de vruchten zal plukken. In feite zal de virtuele Internet-discussie dan ook enkel winnaars kennen, door de creatie van een democratisch mondiaal bestel waarin de rol van de NAVO (als noodzakelijk kwaad) en de VS (als laatste supermacht) is uitgespeeld, met alle positief maatschappelijke gevolgen van dien. Gevolgen waar niet alleen wijzelf maar met name onze kinderen en kindskinderen (toch onze eerste zorg!) wel bij zullen varen. Ervan uitgaande dat ons beleid dit ook beoogt, lijkt mij het initiatief voor de bouw van de virtuele politieke arena op Internet, een uitgelezen taak voor regering en parlement gezamenlijk. Met het oppikken daarvan zal Den Haag voorgaan in het vlottrekken van het wereldwijd vastgelopen democratiseringsproces. Met als uiteindelijk resultaat het ontwerp voor de democratie in optima forma. De mondiale samenleving waarin niet wapens (die mensenrechten doen zwijgen) maar argumenten (die mensenrechten tot leven brengen) het beleid en daarmee de samenwerking bepalen, op zowel het plaatselijke en nationale als op het internationale en mondiale vlak. Voor de realisatie van dit ontwerp van de ware of werelddemocratie, zal onze regering (onder druk van onze totale volksvertegenwoordiging, dus zowel Eerste als Tweede Kamer) als VN-lid haar pijlen moeten richten op de grondige reorganisatie van de Verenigde Naties, waartoe artikel 109 van het VN-Handvest de mogelijkheid biedt. Wat die broodnodige fundamentele hervorming van onze Volkerenorganisatie betreft, moet met name worden gedacht aan de opheffing van de ondemocratische (vetorecht!) Veiligheidsraad. Daarbij zal zijn primaire taak, de handhaving van de internationale vrede en veiligheid, overgeheveld moeten worden naar de Algemene Vergadering. Dit orgaan kan zich daardoor eindelijk kunnen ontwikkelen van een ongeloofwaardig mondiaal praatcollege tot een geloofwaardig mondiaal daadcollege met bovennationale bevoegdheden. Een wereldforum dat het onontbeerlijke vertrouwen van de wereldbevolking geniet, omdat de leden daarvan - op basis van de alom onderschreven mensenrechten en onze fenomenale ‘know how’ op elke gebied – ‘met elkaar’ (los van ras, geslacht, nationaliteit en levensbeschouwelijke gezindte) een wereldbeleid van de grond weten te tillen, waarmee de wereldproblemen en het daarmee gepaard gaande schrijnende onrecht adequaat bestreden kunnen worden. Op grond van bovenstaande moet dan ook worden geconcludeerd dat Internet onontbeerlijk is voor de effectuering van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het gemeenschappelijk door alle volkeren en alle naties te bereiken ideaal, waarin komende geslachten worden behoed voor de gesel van de oorlog, zoals vermeld in de preambule van het Handvest der Verenigde Naties. Wouter ter Heide.
Naam:	Onderwerp:
Naam: ztWwPsJBaaQiGqfp	Onderwerp: tkjPQvnnlDm
9qPlPL <a href="http://iantyhtsjulb.com/">iantyhtsjulb</a>, [url=http://qtxvlonwnubp.com/]qtxvlonwnubp[/url], [link=http://kamumcfdhvwq.com/]kamumcfdhvwq[/link], http://iblhrrabvdit.com/
Naam: shySrflPB	Onderwerp: gGDTjewllheS
That's 2 celevr by half and 2x2 clever 4 me. Thanks!