Wij zijn geen barbaren

Het is bedoeld als statement: nee zeggen tegen meisjesbesnijdenis. Daarvoor lieten migrantenvrouwen en migrantenjongeren zich portretteren. ‘Ik heb zoveel pijn gehad.’

Trots en met geheven kin kijken de moslimvrouwen in de lens. Het is een ongewoon beeld: oudere migrantenvrouwen uit Soedan, Somalië, Ethiopië en Egypte staan niet vaak zo zelfverzekerd in de schijnwerpers. Het is dan ook bedoeld als statement. En voor een goed doel: getuigen tegen vrouwenbesnijdenis.
    Twaalf migrantenvrouwen die in Nederland wonen, maar veelal hun wortels hebben in Afrika of het Midden-Oosten, hebben zich laten fotograferen en interviewen voor de bundeling Ik zeg nee – Vrouwen getuigen tegen genitale verminking. Het is een uitgave van Pharos, het kenniscentrum voor gezondheidsbevordering van vluchtelingen en nieuwkomers.   ...
    Nederlandse politici buitelden de afgelopen maand over elkaar toen uit twee rapportages bleek dat het bestrijden van genitale verminking in Nederland faalt. Spontaan aangifte wordt er niet gedaan. Een Kamermeerderheid pleitte daarom voor schoolartscontroles.
    ‘Moet je je voorstellen hoe een klein meisje zich voelt als een arts zo’n onderzoek bij haar wil uitvoeren’, zegt Haimanot Belay, medewerker van de Ethiopische Vereniging Den Haag echter. ‘Het is psychologisch gezien erg belastend voor het kind, en ook de ouders zullen zich minderwaardig voelen.’
    Migrantenouders hebben volgens haar daarom het recht hun kind te beschermen tegen een dergelijk onderzoek. Belay: ‘Velen zullen denken: dit kind is van mij, wat geeft u het recht om tussen haar benen te kijken?’   ...

Red.:   Kijk, simpeler kan het natuurlijk niet: "Wij zijn geen barbaren" betekent natuurlijk precies het omgekeerde: "Wij voelen ons barbaren", en de manier waarop men op de kwestie reageert laat zien dat men beseft dat dat een juist gevoel is: Nederlanders beschouwen dit gebruik als een gebruik van barbaren. Natuurlijk wordt het nooit letterlijk zo tegen hen gezegd, maar even natuurlijk is dat hetgeen wat uit de taal en houding van de Nederlanders spreekt - want het ís een gebruik van barbaren. Daar kan je allerlei eufemismen, en  smoesjes aan hangen als "eigen cultuur" of "achtergebleven cultuur", maar "barbaren" is de meest treffende en juiste samenvatting . Wie twijfelt over de juistheid van dit oordeel wat betreft de rest van de cultuur, kijke hier .
    Dat is component nummer één. Component nummer twee is een ander kenmerk van dezelfde groep mensen, en dat is dat deze mensen best wel trots zijn op hun cultuur. Je kan het heel goed zien in de fotootjes, die uitknipsels zijn van de portretfoto's bij het artikel - in het artikel worden ze beschreven als 'trots en met opgeheven kin', maar je zou het ook kunnen omschrijven als arrogant, vooral voor de vrouwen.
    OK, we hebben dus twee componenten: mensen met een trotse cultuur,denk over aan Ayaan Hirsi Ali, en die komen in een situatie terecht waarin ze verteld wordt dat hun cultuur achterlijk is - dat ze "barbaren" zijn. Natuurlijk krijg je dan afweerreacties van de soort: "Ik laat mijn kind niet tussen de benen kijken".
    Dit is een prachtig specifiek voorbeeld van de algemene situatie waarin mensen uit cultureel achtergebleven gebieden in terecht komen als ze naar Europa verhuizen: ze voelen zich minderwaardig. En dat hoeft ze niet eens verteld te worden - puur en alleen de omstandigheden van de hen omringende beschaving zegt ze genoeg: ze voelen zich barbaren: meisjesbesnijdenis, eerwraak, incesthuwelijken, er wordt door onze cultuur collectief op neergekeken. En als het gevoel van trots dan óók aanzienlijk is, zal er altijd een aanzienlijke groep zijn die de twee strijdende emoties vertalen in afkeer van degenen die hen onbewust die boodschap van minderwaardigheid geven. En bij een aantal van het tot haat. Iemand als Samir A. roept: "We haten jullie!", en het is ongetwijfeld zo dat hij daarmee de gevoelens van een een groot deel van de allochtone immigranten in Nederland vertolkt - met name de moslims onder hen. Niet dat ze het normaal zomaar in het openbaar zullen zeggen, en zeker niet op die manier, maar uit de wel gebruikte woorden en het gedrag, de sterke criminaliteit, en de uitbarsting van een enkeling kan je het zonder probleem afleiden.
    Een voorbeeld van de onbewuste invloed van dit proces is het verschijnsel van psychologische problemen:

Uit: De Volkskrant, 18-12-2007, van verslaggeefster Aimée Kiene

‘Meer’ schizofrenie in gemengde wijk

Bij schizofrenie onder allochtonen spelen sociale factoren grotere rol dan gedacht | Zelfbeeld lijdt onder grotere confrontatie met discriminatie.

Allochtonen in gemengde wijken hebben meer kans op schizofrenie dan allochtonen in zwarte wijken. Dat blijkt uit onderzoek van de Parnassia Bavo Groep, een instelling voor geestelijke gezondheidszorg in Den Haag, uitgevoerd onder honderden Marokkaanse, Surinaamse en Turkse allochtonen van de eerste en tweede generatie in die stad.
    Uit de resultaten blijkt dat hoe minder mensen van een etnische groep in een wijk wonen, hoe relatief meer gevallen van schizofrenie bij deze groep worden geteld. In de Schilderswijk en het Transvaalkwartier, waar veel migranten wonen, hebben allochtonen geen verhoogde kans op schizofrenie, zeggen de onderzoekers.
    In de rest van Den Haag hebben Marokkanen vier keer zoveel kans op schizofrenie als autochtonen. Bij Surinamers en Turken is het risico twee keer zo hoog.
    Het is al langer bekend dat migranten een hogere kans hebben op schizofrenie, maar tot nu toe waren daar geen verklaringen voor. Uit het onderzoek blijkt dat sociale factoren een grotere rol in het ontstaan van de ziekte spelen dan tot nu toe werd aangenomen.
    Onderzoeker Wim Veling van de Parnassia Bavo Groep: ‘Een allochtoon die relatief alleen in een buurt woont, wordt waarschijnlijk meer geconfronteerd met discriminatie. Hij heeft minder steun van een sociaal netwerk en het is voor hem moeilijker een positief zelfbeeld te ontwikkelen.’ ...

Red.:   De gegeven verklaring van "discriminatie" is onwaarschijnlijk, gezien het feit dat andere immigrantengroepen, die in diverse mate op dezelfde manier "gediscrimineerd" worden, geen verschijnselen van extra schizofrenie vertonen - zoals boven ook al aangegeven door de verschillen tussen Turken en Marokkanen. Bovendien is er geen duidelijk oorzakelijk verband tussen dsicriminatie en schizofrenie te leggen.
    Veel waarschijnlijker is de verklaring van een achtergebleven cultuur in combinatie met een hoge culturele eigenwaan - wat je ook "culturele schizofrenie" kan noemen. Dus alleen al de voor de hand liggende naamgeving legt een band met het gevonden verschijnsel. Waarbij de intensiteit van de gevonden schizofrenie ook klopt met de bekende volgorde van culturele eigenwaan: het hoogst bij Marokkanen, met name de mannen, dan Antillianen/Surinamers met hun "respect"-houding - wat je ook deels kan vertalen in de machismo-factor.
    Alles wijst er dus op dat voor culturen als de Marokkaanse en de Somalische, met een relatief hoge eigenwaan, migratie naar Europese landen met een echt hoge(re) cultuur, geen gunstige zaak is. Dit soort migratie zou dan ook alleen al daarom ten sterkste ontmoedigd en tegengegaan moeten worden.
    Voor de groepen die eenmaal in Europese landen zijn, geldt dat voor de behandeling van het probleem dezelfde soort oplossing van toepassing is als voor overeenkomstige individuele psychologische problemen - à la Dr. Phil: "You got to acknowledge the problem before you can solve it": allochtone immigranten zal verteld moeten worden dát hun cultuur achtergebleven is, en dat ze zich zo snel mogelijk moeten aanpassen.
    Of teruggaan, natuurlijk.
    En oh ja: de islam, met haar superioriteitsdenken, maakt van dit probleem natuurlijk een integraal en essentieel deel uit.
    Nog geen twee weken later:

Uit: De Volkskrant, 09-03-2009, column door Nazmiye Oral

De flauwe integratienota van de PvdA

... Ik lees de integratienota van de PvdA.   ...
    De realiteit is dat we in een beschavingscrisis zitten en weigeren rekening te houden met mensen die worstelen met de realiteit van migratie. En die is niet mis. Het gaat om verlies van eigenwaarde en identiteit, angst, apathie, depressie en wanhoop.

Red.:   Het 'we' dat hier staat is niet geheel juist, want het zijn de allochtonen die in een beschavingscrisis zitten, zoals blijkt uit het vervolg. Hier staat uit de mond van een allochtoon, een Trukse, waar ze aan lijden:verlies van eigenwaarde en identiteit, angst, apathie, depressie en wanhoop. En dat heeft niets met Nederlanders te maken, maar met immigranten die vrijwillig naar Nederland komen, vanuit een achtergebleven cultuur, vaak zelfs een sterk achtergebleven cultuur.

Naar Allochtonen, haat  , Allochtonen, lijst  , Allochtonen, overzicht  , of site home .