MENU's
RIJNLANDMODEL
 
  MENU - KEUZE  
RIJNLANDMODEL  

Allochtonen, integriteit en de PvdA

16 jul.2006

De partij die het meest te maken heeft met het gevaar van ondermijning van de politieke integriteit door de andere cultuur van allochtonen is de PvdA (voor het geval van GroenLinks, zie hier uitleg of detail ) . Ten eerst omdat de PvdA de meest allochtone vertegenwoordigers heeft, maar ten tweede omdat de PvdA ook het meest happig is op de die allochtone vertegenwoordiging, en daarom ook het meest bereid de kwaliteitsnormen opzij te zetten. Onderstaand voorbeelden waarin het mis is gegaan.
     Het eerste is dat van stadsdeelraadvoorzitter Elvira Sweet, van Surinaamse afkomst:


Uit: De Volkskrant, 05-05-2006, van een verslaggever

Voorzitter stadsdeel Zuidoost tweemaal met drank gepakt

Voorzitter Elvira Sweet van het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost is in haar eerste bestuursperiode 2002-2006 tweemaal aangehouden voor rijden onder invloed. Beide keren is ze veroordeeld.
    Drank in het verkeer geldt als een misdrijf. ...


Red.:   De laatste zin maakt het geval overduidelijk: vroeger was rijden onder invloed een pekelmisdaad, en een overtreding. De huidige maatschappelijke houding is heel anders. Een politicus met een misdrijf in har dossier is uiterst ongewenst. De oorspronkelijk reactie van de PvdA uit hetzelfde bericht: 'Volgens haar woordvoerder had de beschonken staat waarin de stadsdeelvoorzitter verkeerde geen relatie met haar werk: 'Het is een privé-aangelegenheid.' ' De uitgebreidere reactie formele reactie later was:


Uit: De Volkskrant, 20-05-2006, van verslaggever Weert Schenk

PvdA: stadsdeelvoorzitter gaat vrijuit

Het landelijk PvdA-partijbestuur vindt dat stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet van Amsterdam-Zuidoost in strijd met de integriteitcode heeft gehandeld door tweemaal onder invloed in een auto te hebben gereden. De misstappen zullen de PvdA-bestuurder evenwel niet worden nagedragen. ...
    In eerste instantie informeerde stadsdeelvoorzitter Sweet het PvdA-bestuur onvolledig. Ze had verteld dat ze in haar vorige bestuursperiode (2002-2006) een keer onder invloed was aangehouden. Volgens haar was de overtreding administratief afgedaan.
    Vrijdag erkende Sweet tegenover de partijbestuurders dat ze twee keer was gepakt met drank op achter het stuur.
    Omdat Sweet de kandidaatstellingcommissie voor de gemeenteraadsverkiezingen op de hoogte had gesteld, verbindt de PvdA hieraan geen gevolgen. De commissie zou de verklaring van Sweet hebben geaccepteerd. Nick Bolte, secretaris van de kandidaatstellingscommissie, zegt evenwel van niets te weten.
    Rijden onder invloed is een misdrijf. Het leidt tot een veroordeling en een strafblad. De PvdA-afdeling Zuidoost besloot in juni vorig jaar dat iemand met een strafblad niet op de kieslijst mocht staan.
    Het landelijk PvdA-bestuur meent dat Sweet verder kan functioneren omdat de stadsdeelvoorzitter met burgemeester Cohen van Amsterdam heeft gesproken over haar rijden onder invloed. De woordvoerder van Cohen bevestigt dat dit is gebeurd. ...


Red.:   De waarheid is deze: je kan die Sweet niet aanpakken, omdat dan de negers in opstand zouden komen.
    Het tweede geval is dat van deelgemeenteraadslid Ama Carr, van Ghanese afkomst:
 

Uit: De Volkskrant, 07-04-2006, van verslaggever Weert Schenk

Raadslid in opspraak na auto-incident

Ama Carr doet het af als een klein incident, dat inmiddels is opgelost. Maar het PvdA-raadslid in het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost wil desondanks niet zeggen wat er precies is gebeurd. Heeft ze gehandeld in strijd met de integriteitscode van haar partij? ‘Geen commentaar.’ Zoals ze op alle vragen over het incident geen commentaar heeft.

De 24-jarige uit Ghana afkomstige Carr heeft het bij Amsterdamse politieagenten helemaal verbruid. Bij een verkeerscontrole in februari werd ze achter het stuur in een auto aangehouden. Ze bleek geen rijbewijs te hebben en onverzekerd rond te rijden.
    Carr had geen identificatiepapieren bij zich, zei ze. Ze gaf, naar later bleek, een valse naam, een vals adres en een valse geboortedatum op. Volgens de agenten gedroeg Carr zich ‘uitermate irritant’.
    De hulpofficier van justitie die haar tas doorzocht, vond eerst haar visitekaartje van de PvdA met de slogan ‘eerlijk en daadkrachtig’. In de tas van de Ghanese zat ook haar paspoort met de gegevens. ...
 

Red.:   Ook dit, het opgeven van een valse identiteit, is een misdrijf. Het rijden zonder verzekering en zonder rijbewijs zijn overtredingen, maar de combinatie met het misdrijf verergert ze natuurlijk. De 'uitermate irritante' houding van de verbalisant komt daar nog bij, en complementeert de interpretatie van het plaatje: mevrouw voelde zich natuurlijk een autoriteit die vrijwaring had van dit soort kleine regeltjes.
    De reactie van de PvdA is waar het hier om gaat. De eerste reactie uit hetzelfde bericht:

  'PvdA-afdelingsvoorzitter Nick Bolte zegt dat het incident geen reden was om de kandidatuur van Carr in te trekken: ‘We willen juist ruimte maken voor jong talent.’ Carr, die vijfde op de verkiezingslijst stond, werd met vijfhonderd voorkeurstemmen in de deelraad gekozen.
    Bolte zegt niet te hebben opgekeken van het gedrag van Carr. ‘Dit is de Bijlmer. Jonge mensen doen dat.’ In het verkeer gebeuren wel meer dingen, stelt hij. ‘Er was geen drank in het spel. Dan was het een andere zaak geweest.’
    Volgens hem heeft Carr zich onvoldoende gerealiseerd dat ze als politica in een glazen huis zit. ‘Ze moet nog leren hoe het werkt. Het is duidelijk dat dit een incident was in de categorie eens en nooit meer.’

Dit was zo opzichtig fout, dat er meteen een hausse aan reacties kwam:


De Volkskrant
, 10-04-2006, ingezonden brief van Pim Hol (Amsterdam)

Bijlmer

Het PvdA-raadslid Ama C. zou bij politiecontrole geen identificatiepapieren hebben getoond, een valse naam en vals adres hebben opgegeven, en zich `uitermate irritant` hebben gedragen (de Volkskrant, 7 april). PvdA-afdelingsvoorzitter Nick Bolte zegt in een reactie daarvan niet te hebben opgekeken. `Dit is de Bijlmer. Jonge mensen doen dat`. Nou, we kunnen de komende jaren nog wat beleven met de PvdA in Amsterdam als het gaat om zorgvuldig en integer stadsbestuur.


 De Volkskrant, 12-04-2006, ingezonden brief van Jaap van Kooten, PvdA-lid (Amsterdam)

Integriteit
 
Aan politiek kun je alleen geloofwaardig doen als er geen enkele twijfel is aan je integriteit. Dit staat in de interne gedragscode van de PvdA. Een deelraadslid dat onverzekerd rondrijdt, geen rijbewijs heeft en een valse naam opgeeft, heeft dan ook heel wat uit te leggen (Binnenland, 7 april).
    Dat volksvertegenwoordiger Ama Carr geen commentaar geeft, getuigt van minachting naar haar kiezers en naar de PvdA. Nog bonter maakt afdelingsvoorzitter Bolte het, hij vergoelijkt het gedrag van Carr door te zeggen dat er in het verkeer wel meer dingen gebeuren. Beide politici zouden de eer aan zichzelf moeten houden en opstappen. Of in rond Amsterdams: opkrassen!

 
De Volkskrant, 15-04-2006, ingezonden brief van D. Hesting (Amsterdam)

Gelden in de Bijlmer andere normen?

Bij een verkeerscontrole in februari werd Ama Carr, PvdA-raadslid in het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost, aangehouden (Binnenland, 7 april). Ze bleek geen rijbewijs te hebben en onverzekerd rond te rijden. De reactie van afdelingsvoorzitter Nick Bolte is bijna even erg als het incident zelf. Zijn opmerking: `Dit is de Bijlmer, jonge mensen doen dat`, is buitengewoon stigmatiserend en verwerpelijk. Worden er in de Bijlmer andere normen gehanteerd dan elders? Een andere opmerking: `Er was geen drank in het spel. Dan was het een andere zaak geweest`. Bolte conformeert zich aan de afwijkende norm door deze uitlatingen te doen. De vraag is of het partijbureau en het landelijk bestuur van de PvdA dat ook doet. Als de wet niet meer gezien kan worden als norm, is het hek van de dam.


Red.:   Maar de PvdA-bestuurder buigt niet voor publieke opinie en niet voor de handhaving van wet en fatsoen - als men moet kiezen tussen deze begrippen en die van de multiculturele solidariteit, gaat het laatste natuurlijk voor:


De Volkskrant, 15-04-2006, ingezonden brief van  Lourens Burgers, Fractievoorzitter PvdA A`dam Zuidoost (Amsterdam)

Verklaring

In de Volkskrant wordt ingegaan op een gedraging van Ama Carr, PvdA-raadslid in het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost. Zij bestuurde in februari zonder rijbewijs een auto. De hulpofficier van justitie heeft met Ama Carr een schikking getroffen (een boete) in verband met deze aangelegenheid, waarna de zaak als afgedaan kan worden beschouwd.
    In een gesprek op 8 april heeft zij spijt betuigd van het gebeurde. Ik heb deze spijtbetuiging aanvaard. Ik wil daarbij opmerken dat het gebeurde in zijn algemeenheid onjuist was.
    Het voorval heeft buiten het politieke domein plaatsgevonden. Door de schikking moet dit als afgedaan worden beschouwd.


Red.:   Erg veel hypocrieter dan de heer fractievoorzitter het hier maakt kan het niet. Natuurlijk is het private en publieke domein van een politicus niet hetzelfde als dat van een gewone burger. De politicus heet een kleiner privaat en een groter publiek domein. Een verkeersovertreding behoort voor een gewone burger tot het private terrein, maar voor een politicus is dal al wat minder duidelijk. Wat betreft het opgeven van een valse identiteit en en het beledigen van politieambtenaren in functie ligt de zaak volkomen duidelijk: dit zijn geen potentiële overtredingen van een reglement, maar van de wet. Dit is voor een politicus overduidelijk deel van het publieke domein, en heeft dus weerslag op zijn functioneren, het politieke domein. En aangezien voor een politicus het vertrouwen van de burger het werkkapitaal van zijn functie is, is de gang van zaken rond Ama Carr veel meer dan voldoende reden haar onmiddellijk uit haar politieke functie te ontheffen. De opinies van de gewone burgers hierover zijn ondubbelzinnig.


Red.:   Wat later ook gedekt wordt door de hogere regionen van de partij:


Uit: De Volkskrant, 20-05-2006, van verslaggever Weert Schenk

PvdA: stadsdeelvoorzitter gaat vrijuit

...   Het partijbestuur neemt ook geen maatregelen nemen tegen Ama Carr die raadslid is in het stadsdeel Zuidoost. Vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart werd Carr zonder rijbewijs achter het stuur van een auto aangehouden. Ze gaf een valse naam op. ...
   Het is voldoende dat Carr voor haar gedrag publiekelijk excuses heeft aangeboden.


Red.:   Het derde geval speelt over wat langere tijd, en gaat over deelgemeenteraadslid Mohammed el Yaakoubi, van Marokkaanse afkomst:
 

De Telegraaf, 29-12-2004, door Johan van den Dongen en Bart Olmer

PvdA-raadslid dumpt vrouw in Marokko

PvdA-raadslid Mohammed el Yaakoubi van het Amsterdamse stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer is in opspraak gekomen, omdat hij tijdens de zomervakantie zijn echtgenote - de moeder van hun twee zoontjes - zou hebben gedumpt in Marokko.

De vrouw, Habiba el Yousfi (27), wist tweeënhalve maand na het incident naar Nederland terug te keren en stapte naar de politie in Amsterdam. Volgens de officiële aangifte heeft El Yaakoubi in Marokko haar paspoort en verblijfsvergunning gestolen om haar terugkeer naar Nederland onmogelijk te maken. De Amsterdamse rechtbank stelde de vrouw onlangs op alle punten in het gelijk. ...
   In een noodkreet op internet schrijft Habiba dat haar man - behalve PvdA-raadslid ook ING-projectleider en informatieanalist - haar na een huwelijk van negen jaar als oud vuil achterliet in Marokko. Het gezin was daar afgelopen zomer op vakantie. " Toen ik ontdekte dat mijn kinderen weg waren, heb ik overal gezocht", aldus de verlaten vrouw.
   Terug in Amsterdam startte de PvdA-penningmeester bij de rechtbank een echtscheidingsprocedure. Het raadslid stelde dat hij niet wist waar zijn echtgenote verbleef. In krantenadvertenties riepen de rechtbank en een deurwaarderskantoor de 'spoorloze' Habiba op zich te melden. ...
    Op een schuiladres legt Habiba uit waarom ze op internet haar noodkreet heeft geslaakt. "Ons huwelijk werd slecht na de geboorte van onze zoons. Ik mocht niet buiten komen en zelfs niet opendoen. Mijn man was boos toen ik stiekem Nederlands ging leren."
    Hoewel de rechter haar alle rechten toekent, heeft Habiba op dit moment niets meer. Zonder kinderen, alimentatie en uitkering, in geleende kleren en onverzekerd zit ze ondergedoken. ...


Red.:   Dus El Yaakoubi heeft niet alleen zijn vrouw gedumpt, hij heeft zich daarbij ook nog gedragen als een rat. Naar aanleiding hiervan is hij door de PvdA uit zijn functies gezet. Maar dit was allemaal een kleine twee jaar terug. Met rust over kwestie neergedaald ... (tussen twee haakjes: de berichtgeving in de Volkskrant over de kwestie was minimaal):


Van Elsevier.nl, 21-03-2006, door Bas Benneker

Dumper importbruid terug bij PvdA

Het voormalig Amsterdams raadslid van de PvdA Mohammed el Yaakoubi, dat in opspraak raakte omdat hij had geprobeerd zijn importbruid te dumpen in Marokko, is terug bij de partij die hem vorig jaar wegstuurde vanwege de kwestie.


El Yaakoubi is weer werkzaam als penningmeester van de PvdA in Geuzenveld-Slotermeer. Vorig jaar trad hij af nadat bekend werd dat hij zijn vrouw Habiba el Yousfi (28) had achtergelaten in Marokko, met medeneming van haar paspoort en verblijfsvergunning, en hun beide zoontjes.
    Zijn echtgenote wist toch terug te keren en deed aangifte, waarop de rechter haar in alle opzichten in het gelijk stelde. De PvdA stuurde het deelraadslid aanvankelijk weg, maar zegt nu dat er niets bewezen is van de beschuldigingen. ...


Red.:   Dit is natuurlijk schandalig. En de kwade wil die erachter steekt, wordt bevestigd door de uitspraak 'dat er niets is bewezen van de beschuldigingen'. El Yaakoubi is door de rechter veroordeeld naar aanleiding van de beschuldigingen van zijn vrouw, en daarmee zijn die beschuldigingen volledig en ondubbelzinnig bewezen verklaard. In feite is deze uitspraak een ondermijning van de rechtsspraak, en erop gebaseerde gratiëring van El Yaakoubi een ondermijning van de rechtsstaat.
    Ieder voor zich zijn dit incidenten, als zodanig ernstig genoeg als ondermijning van de politieke integriteit, maar niet een zaak om in een allochtone context te plaatste. De combinatie van de drie, allemaal spelende in Amsterdam, is dat wel. Dit aspect van de zaak is natuurlijk niet onbekend bij de betrokkenen, zie het volgende citaat:


Uit: De Volkskrant, 07-04-2006, van verslaggever Weert Schenk

Raadslid in opspraak na auto-incident

...  De opmerking van PvdA-voorman Wouter Bos onlangs dat de vele nieuwe allochtone raadsleden een risico voor de partij vormen, is volstrekt niet van toepassing op Carr, zegt afdelingsvoorzitter Bolte. ‘Dit geval heeft niets te maken met haar kwaliteiten als raadslid.’...
 

Red.:   Natuurlijk weet ook Bolte dat zijn verhaal niet opgaat voor de drie zaken tezamen, en dat er hier dus een bevestiging is van het door Bos geconstateerde gevaar, een opmerking waarop hij, vooral uit allochtone kring, heel veel kritiek heeft gekregen. Waarschijnlijk mede door die kritiek heeft men de waarschuwing dis niet in acht genomen. de reden ervan is ergens anders eens vermeld: het is ook voor een partij als de PvdA moeilijk voldoende mensen van alochtone afkomst te vinden, die ook maar enigszins aan de kwaliteitsnormen voldoen. Dus moet men terugvallen op types als reeds veroordeelde vrouw-dumpers.
    Tussenconclusie: de wens naar een min of meer evenredige vertegenwoordiging van allochtonen in de politiek leidt nu al tot ondermijning van onze politieke normen en waarden, en is, bij voortzetting van dit beleid in gelijkblijvende omstandigheden een gevaar voor onze democratie. Het vervolg gaat alleen nog maar over de bevestiging hoe ernstig en wijdverspreid het probleem en het gevaar is.
    Overigens: dat de PvdA donders goed weet hoe het moet, blijkt hier:
 

Gemeente.nu, 12-09-2007

PvdA-raadslid gemeente Hellendoorn uit fractie gezet

De PvdA in de gemeente Hellendoorn zet fractielid Ronald B. uit de fractie, omdat hij onlangs werd gearresteerd wegens huiselijk geweld. B. is nog niet voor de rechter verschenen. Mocht hij onschuldig worden verklaard, dan wil de fractie hem toch niet meer terug.
    Er is wat de fractie betreft een onwerkbare situatie ontstaan. 'Het Openbaar Ministerie (OM) heeft zijn voorarrest met 30 dagen verlengd, dan is er wel sprake van een serieuze aanklacht. De beschuldigingen vallen niet te verenigen met zijn openbare bestuurlijke functie', aldus fractievoorzitter Paul Kleinmeulman.

Onderzoek
De fractie heeft B. unaniem verzocht om zijn zetel beschikbaar te stellen. Het raadslid heeft daar nog niet op gereageerd. Overigens verlengde het OM het voorarrest van B. omdat het onderzoek naar de aanklacht nog niet is afgerond.


Red.:   En dit toont nog eens ten duidelijkste aan: de lankmoedigheid in de andere gevallen slechts is gebaseerd op één enkel argument: het accommoderen en faciliteren van de allochtone bestuurder en de allochtone stem. En eigenlijk is dit ook een geval van de meest pure discriminatie.
    En dat wordt weer een paar maanden nog eens keihard bevestigd:


De Volkskrant
, 20-12-2007,
van verslaggever Willem Beusekamp

Rekenkamer snapt PvdA niet in zaak sjoemelend deelraad-trio

Drie PvdA'ers terug in deelraad van Zuidoost, na eerder op non-actief te zijn gesteld | Deelraadsleden overtraden volgens Rekenkamer de regels van de Gemeentwet

‘Overtreding van de regels wordt door de Partij van de Arbeid getolereerd.’ Directeur Victor Eiff van de Amsterdamse Rekenkamer weet geen andere conclusie, nu de PvdA drie sjoemelende deelraadsleden weer in genade heeft aangenomen.
    Het trio, gekozen leden van de deelraad in stadsdeel Zuidoost, werd deze zomer door de Rekenkamer schuldig bevonden aan belangenverstrengeling, die in enkele gevallen tot persoonlijk voordeel leidde.
    Bepaalde stichtingen en/of activiteiten kregen van de deelraad subsidie, stichtingen waarbij de raadsleden privé waren betrokken. Hun nevenfuncties maakten zij niet, zoals verplicht, in alle gevallen bekend. De PvdA is met 17 van de 32 zetels veruit de grootste partij in het stadsdeel, voorheen de Bijlmer.
    André Bhola, Mala Eckhardt en Egbert Doest werden op non-actief gesteld, maar konden afgelopen dinsdag terugkeren in de deelraad. Een partijcommissie van goede diensten, onder leiding van Dick Dolman, voormalig voorzitter van de Tweede Kamer, oordeelde dat de drie PvdA’ers weliswaar ‘niet foutloos’ hebben geopereerd, maar dat er van ‘persoonlijke verrijking’ geen sprake was. Bovendien, aldus Dolman, waren ze door alle ophef al genoeg gestraft.
    Eiff: ‘Persoonlijke verrijking? Die term heeft de Rekenkamer helemaal niet gebruikt. Wij hebben het over persoonlijk voordeel. Het is een heel oude truc, uit de tijd van Napoleon. Je overdrijft de beschuldiging, maakt er verrijking of zakkenvullen van en ontkent vervolgens die niet-bestaande beschuldiging.’
    De directeur van de onafhankelijke lokale Rekenkamer verwijst naar de Gemeentewet. ‘De integriteitsregels maken geen enkel misverstand mogelijk. Je meldt als raadslid wat je functies in de maatschappij zijn en zodra er gestemd wordt over zaken die jouw zakelijke belangen raken, onthoud je je van stemming. De betrokkenen hebben die regels overtreden.’
    Eiff: ‘Ik heb in het rapport van Dolman niet kunnen lezen dat onze bevindingen, belangenverstrengeling en persoonlijk voordeel, onderuit worden gehaald. De raadsleden hebben een redelijke vergoeding ontvangen voor de door hun verleende diensten, aldus Dolman. Ik moet derhalve vaststellen dat de PvdA overtredingen van de regels tolereert.’
    Ondanks de duidelijke regels ontbreken sancties. Eiff: ‘Het is aan de politieke partijen om maatregelen te nemen. Ik geef verder geen oordeel over de opstelling van de PvdA. Ik veroorloof mij wel om mijn verwondering over de gang van zaken uit te spreken.’
    Lodewijk Asscher, leider van de Amsterdamse PvdA, is het eens met de Rekenkamer: ‘De bevindingen van de Rekenkamer blijven overeind, er zijn fouten gemaakt. Ik moet mij echter neerleggen bij het besluit van het landelijk partijbestuur. Het legt wel een buitengewoon zware verantwoordelijkheid op de hele Amsterdamse PvdA.’


Red.:   Van deze kwestie is nog maar een deel in de publiciteit gekomen, zie deze latere bron:


Uit: HP/De Tijd, 08-02-2008.

Amsterdam draait door
...
Dubbele fraude in Amsterdam-Zuidoost


Uw eigen stichtingen, familieleden en woongroep subsidiëren - als PvdA-politicus in Amsterdam komt u ermee weg. Zeven politici liepen vorig jaar tegen de lamp nadat de Volkskrant een onthutsend artikel had gepubliceerd over belangenverstrengeling in Amsterdam-Zuidoost. En die beschuldigingen klopten, stelde de lokale Rekenkamer vast. De plaatselijke politici - onder wie vijf PvdA'ers - beslisten mee over het verlenen van subsidies aan instellingen waarin ze zelf een belang hadden. Vier van hen profiteerden daar .
persoonlijk van.
    Wat te doen? Nou, laat dat maar aan de PvdA over. Die liet een tweede onderzoek uitvoeren, en o verrassing, dat concludeerde dat er eigenlijk niets aan de hand was.
Een derde onderzoek moest het finale oordeel vellen, en ja hoor, dit onderzoek door een PvdA-commissie onder leiding van Dick Dolman oordeelde eveneens buitengewoon mild over al het cliëntelisme. Vrolijk was wel de redenering van Dolman c.s., namelijk dat de bekritiseerde politici niet zoveel valt te verwijten omdat de belangenverstrengeling past in 'de heersende bestuurscultuur' van het multiculturele Amsterdam-ZO. Drie PvdA-raadsleden die tijdelijk waren geschorst, mochten weer gewoon aan de slag.
    Directeur Victor Eiff van de Rekenkamer kon al deze gekkigheid niet meer aan. Hij liet weten dat verder onderzoek naar de integriteit in Amsterdam-Zuidoost zinloos is. Want: "Overtreding van de regels wordt door de PvdA getolereerd:'
    En dan is het moment daar voor de burgemeester om zich uit te spreken. Als duidelijk is welke kant de knikkers uit rollen, spreekt Job Cohen zich uit voor... de winnende partij. De Rekenkamer kreeg een publieke vermaning. Daar moeten ze, volgens Cohen, niet denken dat ze heilig zijn.
    Daarmee is de cirkel rond, zo blijkt uit een verslag van de journalist die het hele schandaal naar buiten bracht, Weert Schenk van de Volkskrant. In het Jaarboek Onderzoekjournalist onthult Schenk namelijk dat de toenmalige PvdA-voorzitter Michiel van Hulten grote druk op de Volkskrant heeft uitgeoefend om het verhaal niet te publiceren. Een dag voor publicatie belde Van Hulten meerdere keren met de hoofdredactie van de Volkskrant en 'gooide zijn volle gewicht in de schaal'. Kortom: de PvdA-top is vanaf het begin vastbesloten geweest de deksel op de doofpot te houden.
    De telefoontjes van Van Hulten hadden weinig zin. Want de Volkskrant publiceerde gewoon.
    Maar ho, wat schrijft Schenk nog meer in het Jaarboek Onderzoeksjournalistiek?
Lezen we dat goed? Ja, daar meldt Schenk dat hij zich ook bezig heeft gehouden met een onderzoek naar 'een geheim besluit' van het stadsdeel om 'een mislukt liefdesavontuur van een voormalig bestuurder' af te kopen. "Het blauwtje dat de bestuurder bij een ambtenaar loopt, kost de overheid zeker 360.000 euro."
    De gemeente heeft daar zelf onderzoek naar gedaan, zonder veel resultaat.Schenk: "Tegenover mij bevestigen de vier meest bij de regeling betrokken ambtenaren anoniem het geheime besluit van het stadsdeel. Het contract kan echter niet worden ingezien. Omdat tegenover de anonieme bronnen de keiharde ontkenning staat van het stadsdeel, besluit de hoofdredactie af te zien van publicatie:'
    Tja. Iemand zit hier te jokken. Ook pogingen van HP/De Tijd om daar helderheid in te verschaffen, zijn vastgelopen.   ...


Red.:   De walmende stank van het riool.
    Maar denk niet dat de PvdA niet kan optreden. Als er echt iets ernstigs gebeurt, kan ze dat wel degelijk:


Uit: De Volkskrant, 28-12-2007, van verslaggever Willem Beusekamp

Fractievoorzitter PvdA in Amsterdam onder vuur

...   Van der Garde (1973) ontsloeg daags voor Kerstmis op staande voet huiscolumnist en partijsitebeheerder Marcel Duyvestijn. Hij had een kritisch opiniestuk geschreven, samen met partijgenoot Job van Amerongen en de cineast Eddy Terstall, tegen ‘de linkse reflexen in het debat rond de multiculturele samenleving’. De kop: Schiet niet op de boodschapper.
    Van der Garde schoot wel en ligt sindsdien zelf onder vuur. Afgelopen maandag kwam iets meer dan de helft van de fractie bijeen – de overige leden zijn met vakantie. Duidelijk werd dat de actie van Van der Garde in slechte aarde was gevallen. Direct na het ‘informele beraad’ maakte de fractievoorzitter bekend dat zij terugtreedt als voorzitter van de stichting die optreedt als werkgever van de negen fractiemedewerkers, onder wie Duyvestijn. De huiscolumnist zelf mag weer aan de slag.
    Of dat voldoende is, valt te betwijfelen. De partijsite is overstroomd met negatieve reacties op ‘de Pol Pot van de Amstel’ en ook in de fractie gaan er stemmen op om ‘zolang niemand de eer aan zich zelf houdt’ op de eerste fractiebijeenkomst van het nieuwe jaar op 7 januari Van der Garde te verzoeken plaats te maken voor een ander.   ...


Red.:   Kijk, dat is nu eens daadkracht. Maar dit is natuurlijk echt ernstig. Als allochtonen verzetskransen de gracht in trappen, is dat simpele baldadigheid. En die gevalletjes van zelfbevoordeling en wapenbezit zijn helemaal klein spul. Maar dit, zo'n ernstige overtreding van al het goede in de maatschappij, als een stuk dat kritisch is over het allochtonenbeleid van de PvdA, dan weten we de hakbijl meteen te vinden.
    Denk overigens niet dat de stoere taal van de overige partijleden ergens toe hebben geleid. Ze zit nog steeds hoog en droog in haar functie (mei 2008) - meer rond mevrouw Van der Garde hier .
    Terug naar nog meer voorbeelden van de kleinigheden die mevrouw Van der Garde helemaal niet storen:


Uit: De Volkskrant, 08-03-2008, van verslaggever Weert Schenk

Deelraadslid in Zuidoost dreef een illegaal café

Het PvdA-raadslid Ernest Owusu Sekyere in het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost heeft volgens de politie jarenlang een illegaal café gedreven achter zijn slijterij Sadisco. Bij een onverwachte politiecontrole stond de partner van Owusu Sekyere achter de bar. Ze had een doorgeladen pistool binnen handbereik. Er waren ongeveer vijftig bezoekers. Vrijdag werd de slijterij op last van burgemeester Cohen gesloten.
    Owusu Sekyere is volgens politiebronnen nog steeds eigenaar van de slijterij, hoewel hij zich vorig jaar bij de Kamer van Koophandel liet uitschrijven. Zijn partner heeft bekend dat zonder vergunning en tegen betaling alcoholhoudende consumpties werden verkocht.   ...


Red.:    Het volgende geval speelt zich op het op één na hoogste niveau af: het college van burgemeester en wethouders:
 

Uit: De Volkskrant, 14-02-2008, door Willem Beusekamp

De wethouder is niet de auteur, maar grijpt wel in

De zwijgzaamste en minst opvallende wethouder van Amsterdam, Hennah Buyne (PvdA, Onderwijs), is woensdag plotseling onder vuur komen liggen als gevolg van een omstreden lesbrief over geloof en de vrijheid van meningsuiting aan driehonderd openbare scholen.
    Partijgenoten en overige collegeleden moesten haar te hulp schieten in een raadsdebat dat zomaar uit de hand dreigde te lopen. Niet over de inhoud van de brief – waarover ook de Tweede Kamer zich druk maakt – maar over de vraag wie politiek verantwoordelijk is voor de inhoud.
    Dat is zonneklaar de wethouder – maar Buyne wilde er niet aan. Of de raadsleden het dan niet met haar eens waren dat scholieren moeten leren verdraagzaam te zijn en elkaar te bevechten met woorden in plaats van wapens. Dat was iedereen met haar eens. Maar wie is nu verantwoordelijk voor die brief?
    Na enig souffleren kwam de wethouder over de brug: ja, zij is politiek verantwoordelijk, maar heeft de lesbrief niet zelf geschreven. Buyne: ‘Politici moeten zich niet bezighouden met de inhoud van lesmateriaal.’
    Des te merkwaardiger dat de wethouder toch heeft ingegrepen. ‘Om elke mogelijke schijn van vooringenomenheid te vermijden’ heeft zij opdracht gegeven het lesmateriaal ‘te herformuleren’.
    Dus verdwijnt de passage in de lesbrief waarin met name Geert Wilders zich voelde aangesproken. Er stond: ‘Helaas zijn er politici die denken dat ze populairder worden door heel negatief te zijn over bepaalde groepen mensen. Zij denken dat je alles moet kunnen zeggen, ook als het kwetsend kan zijn. Maar dat maakt het erin Nederland niet prettiger op. Want voor je het weet hitsen ze de een tegen de ander op.’ ...


Red.:   De aardappel was dusdanig heet, dat de wethouder zich al bijna vergaloppeerde in haar pogingen om onder verantwoordelijkheid uit te komen. Het moest haar dus inmiddels ook duidelijk zijn dat er iets heel goed fout zat. Wat datgene was bleek een week later:
 

Uit: De Volkskrant, 22-02-2008 

Buyne bemoeide zich met lesbrief

De Amsterdamse wethouder van Onderwijs, oud-rechter Hennah Buyne (PvdA), heeft de gemeenteraad onjuist geïnformeerd over haar bemoeienis met de omstreden lesbrief over vrijheid van meningsuiting en religie.
    Vorige week verklaarde zij op geen enkele wijze betrokken te zijn geweest bij de brief, die naar 300 scholen is verstuurd en waarin merkwaardige cartoons zijn afgebeeld alsmede passages die kunnen worden gelezen als anti-Wilders.
    Pas na lang aandringen en daartoe aangespoord door haar partijgenoten wilde de wethouder hooguit toegeven dat zij wel politiek verantwoordelijk is voor de inhoud en dat er mogelijk wijzigingen zullen worden aangebracht. Politici dienen zich met inhoud noch didactiek van het lesmateriaal te bemoeien, aldus Buyne.
    In een brief aan de raad schrijft ze thans ‘een onbevredigend gevoel’ te hebben overgehouden aan het debat. Temeer, zo blijkt, omdat zij niet de waarheid heeft verteld.
    Ze schrijft persoonlijk tot tweemaal toe een eerdere versie van de lesbrief te hebben afgewezen omdat de inhoud haar niet beviel.
    Buyne: ‘Zo stond er op de kaft van het eerste concept op de voorkant een serie boerka-poppetjes en werd een moslim achtervolgd door een militair. Ook stonden op de achterkant twee moslimmeisjes met direct daaronder een busje van de mobiele eenheid.’


Red.:   En dit was het dus: er stonden wel degelijk cartoons in de lesbrief die ook aandacht besteedden aan de allochtone bijdrage aan het integratieprobleem, alleen heeft de wethouder die er persoonlijk uit laten halen. terwijl de autochtoon-vijandige cartoons rustig bleven staan.
    Er is hier één en slechts één conclusie mogelijk: wethouder Hennah Buyne, Surinaams van afkomst, heeft geen bezwaar tegen het belasteren van autochtonen, blanken, maar wel tegen het belasteren van  allochtonen, gekleurden. Wethouder Hennah Buyne discrimineert - wethouder Hennah Buyne is een racist, en wel één die het zichzelf niet eens bewust is - er moest haar van buiten op gewezen worden.
    En dan iets nog schokkender: wethouder Hennah Buyne is pas redelijk recent wethouder geworden. En haar vorige baan, lezen we, was rechter.
    Discriminerende en racistische allochtonen in ons rechtssysteem - de bijl aan de wortel van onze democratie.

Nu wat terug in de tijd, met een bericht dat bewaard is om de volgorde van het voorgaande niet te verstoren:
 

Uit: De Volkskrant, 30-01-2008

Wethouder in opspraak door petitie

Wethouder Hatice Can-Engin (PvdA) van de Brabantse gemeente Gilze en Rijen is in opspraak geraakt, omdat ze twee weken geleden een petitie heeft ondertekend van de radicale moslimorganisatie Hizb ut-Tahrir. Ze heeft haar steun aan de petitie Halt! tegen het lasteren van de Islam ingetrokken, toen ze ontdekte dat Hizb ut-Tahrir bij de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) bekend staat als een dubieuze club van moslimradicalen. In enkele landen is de organisatie vanwege extremistische propaganda verboden.
    ‘Ik heb deze boodschap onderschreven, omdat ik veel waarde hecht aan dialoog en harmonie in de Nederlandse samenleving’, aldus de wethouder, die eerder directeur was van het Inspraakorgaan Turken . ‘Omdat ik zo hecht aan democratie, dialoog en harmonie, neem ik nu ten stelligste afstand van deze organisatie. Ik betreur eventuele misverstanden die kunnen zijn ontstaan.’
    Aanvankelijk zou Can-Engin hebben ontkend dat ze de petitie had ondertekend. ...
 

Red.:   Ach jee, weer zo'n onnozele hals die niet weet wat Hizb ut-Tahrir is ... volkomen ongeloofwaardig, natuurlijk ... men kent de eigen kring natuurlijk op zijn duimpje. Maar dit "mag" ineens niet meer, zelfs van de multiculturalisten, dus nemen we onze toevlucht tot de bekende leugens. Inmiddels hebben wij weer een verborgen radicaal op het lijstje.
    De volgende kwestie betreft onze nationale theeschenker en een topallochtoon:


Uit: De Volkskrant, 01-03-2008, van verslaggever Willem Beusekamp

Standpunt Cohen en Marcouch splijt PvdA

De mening van burgemeester Cohen inzake het handenschud-incident irriteert drie PvdA’ers in Slotervaart. Daaraan kleven politieke risico’s.


Drie van de elf PvdA-raadsleden in het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart hebben er genoeg van. ‘Iedere vorm van kritiek op burgemeester Cohen is verboden. Hij acht zich onaantastbaar.’
    Maandag hebben Clyde Moerlie, Jan Engel en Pieter Beste een onderhoud met het lokale partijbestuur. Verloopt het gesprek niet naar wens dan stapt het trio uit de fractie en is de PvdA haar absolute meerderheid in het veelbesproken stadsdeel kwijt.
    Laatste druppel voor de crisis is de opmerking van Cohen dat door de gemeente ingehuurde straatcoaches vrouwen om religieuze redenen een hand mogen weigeren ‘omdat ze geen modelburgers zijn’. Cohens opvatting wordt ondersteund door Ahmed Marcouch, de PvdA-stadsdeelvoorzitter van Slotervaart.
    Clyde Moerlie (41): ‘Wij menen dat de neutraliteit van de overheid en de democratie in gevaar komen door de houding en opstelling van het duo Cohen-Marcouch. Maar zodra we dat zeggen, dreigt Marcouch met aftreden of krijgen we te horen dat we overdrijven en dat kritiek op Cohen ongewenst is. Dat gaat al geruime tijd zo. De PvdA is natuurlijk meer dan Cohen alleen.’
    Nadat een motie van de drie PvdA’ers, waarin Cohen werd verzocht zijn woorden terug te nemen, het niet haalde, verspreidde de pr-afdeling van de burgemeester het volgende nieuws: ‘Slotervaart achter Cohen’. Moerlie: ‘Het lijkt Oost-Europa wel. Overigens kregen we steun van minister Vogelaar van Integratie en nog veel meer partijgenoten.’
    Kritiek hebben de drie dissidenten vooral op het anti-radicaliseringsprogramma van Slotervaart. ‘Een wassen neus’, aldus Moerlie, die het een illusie noemt dat landelijke radicalisering van moslimjeugd met maatregelen in één stadsdeel kan worden gekeerd.
    Ronduit schokkend noemt hij de zojuist vrijgegeven onderzoeksresultaten van de zogenoemde harde-kernaanpak. Daaruit bleek dat een meerderheid van de Amsterdamse jongeren die in 2004 en 2005 deelnamen aan een project voor probleemjeugd, uiteindelijk toch weer in crimineel gedrag vervalt.   ...


Red.:   Tja, Clyde Moerli die mag wel, dat is geen blanke maar een Surinamer - die heeft een nil obstat in zijn huidskleur.
    Ondertussen hebben Cohen en Marcouch weer een principe van de Nederlandse democratie ingeleverd: het bestuur toont een neutraal gezicht - Marcouch heeft omstreeks dezelfde tijd op televisie ook een pleidooi gehouden voor politieagenten met hoofddoek.
    Dit is dus ondermijnend voor die democratie. Erger kan eigenlijk niet.
    Nu weer terug naar de gewone misdaad en corruptie:


Uit: Volkskrant website 26-03-2008, van verslaggever Weert Schenk

PvdA Bijlmer wist van illegaal café deelraadslid

De PvdA in Amsterdam-Zuidoost heeft Ernest Owusu-Sekyere lid van de stadsdeelraad gemaakt, terwijl de partij wist dat hij al jarenlang een illegaal café in zijn drankgroothandel dreef. Dit blijkt uit een brief van stadsdeelvoorzitter en PvdA-lijsttrekker Elvira Sweet, waarover de Volkskrant beschikt.
    Bij een politiecontrole vorige maand in drankengroothandel Sadisco waren er vijftig bezoekers. Ook lag er een doorgeladen pistool. Achter de bar stond de partner van Owusu-Sekyere. Burgemeester Cohen sloot het bedrijf begin maart.
    Owusu-Sekyere, een invloedrijk man in de Ghanese gemeenschap in Zuidoost, is voor de PvdA een belangrijke stemmentrekker. De partij haalde hem in 2005 binnen. Owusu-Sekyere zat toen al drie jaar in de stadsdeelraad, eerst voor GroenLinks, later als eenmansfractie.
    In 2002 waarschuwde het stadsdeel Owusu-Sekyere dat hij geen drank mocht verkopen aan particulieren. Na een politierapport beloofde Sweet in 2004 aan Owusu-Sekyere te kijken of ze iets voor hem kon doen. In mei 2005, schreef Sweet hem dat ‘haar is gebleken dat het bestemmingsplan geen detailhandel en horeca toestaat’. Enkele maanden later zette de PvdA Owusu-Sekyere hoog op de kandidatenlijst voor de deelraadsverkiezingen.   ...


Red.:   Voorlopig even hier in tijdsvolgorde: de ernst van de kwestie Buyne is kennelijk behoorlijk wat mensen niet ontgaan, ondanks dat men de allerergste zaak van het racisme met betrekking tot de cartoons buiten de aandacht heeft weten te houden. een aantal ervan heeft gelekt, en daarom kon de Telegraaf komen met het nieuws dat ook burgemeester Jog Cohen een belangrijke rol heeft gespeeld:
 

Uit: De Telegraaf, 04-04-2008, door Jarco de Swart

Hoofdrol Cohen in lesbriefrel

Burgemeester Cohen was persoonlijk betrokken bij het opstellen en veranderen van de omstreden 'Wilders-lesbrief', waarover de Amsterdamse wethouder Hennah Buyne uiteindelijk is gestruikeld.


Verschillende hoge ambtenaren bevestigen tegenover De Telegraaf de betrokkenheid van Cohen en waren verbaasd dat hij hierover tijdens twee geruchtmakende raadsdebatten bleef zwijgen. Door zelf opheldering te geven, had Cohen zijn collega en partijgenoot Buyne eenvoudig kunnen redden, zo menen zij.  ...
    Volgens de zegslieden is een eerste versie van de brief in een zeer vroeg stadium aan de orde geweest op een stafvergadering van de burgemeester over openbare orde en veiligheid. Die versie is op advies van de afdeling communicatie van Cohen afgekeurd, omdat die te veel gericht was op de aangekondigde film van Geert Wilders. Het college had afgesproken niet in te gaan op een nog niet bestaande film.
    Nadat dit advies was besproken met Cohen, werd onderwijswethouder Buyne erbij geroepen om de zaak te bespreken en dit duidelijk te maken. Een volgende versie bleek nog steeds niet naar wens, waarna Buyne en Cohen opnieuw overlegden. Vervolgens voerde Buyne overleg met de opstellers van de lesbrief, het Centrum voor Nascholing van de UvA. Uiteindelijk is pas de derde versie aan de scholen verstuurd. Het is niet duidelijk of Cohen die versie vooraf nog heeft gezien.
    Met deze wetenschap is het optreden van burgemeester Cohen tijdens de twee raadsdebatten over de kwestie opmerkelijk te noemen. Terwijl Buyne zich steeds verder in de nesten werkte, zat Cohen naast haar en zweeg. ...


Red.:   Dat Cohen een racist is in de zin dat hij alles wat allochtonen negatief in het nieuws brengt probeert te vergoelijken is een algemeen bekende feit, onder het motto van "het kopje thee" - al was het maar omdat hij er zelf trots op is. Dus dat hij ook betrokken is bij het daadwerkelijke anti-autochtone racisme van de lesbrief wekt nauwelijks verwondering. Wat wel verwondering wekt, is dat zo'n ernstige zaak niet meer ophef veroorzaakt. Maar hier dekt men elkaar waarschijnlijk weer.
    Maar er blijken meer links te zijn. Aangespoord door een opmerking (bron verloren) dat Buyne geadviseerd werd door Ed van Thijn, googlede de redactie op de combinatie, en kreeg het volgende resultaat:


Uit: www.amsterdam.pvda.nl, 05-11-2006, door Wouter Gortzak

Goede bedoelingen, verkeerde uitkomsten (1)

Gedoe in Zuidoost. PvdA-fractie vraagt om een onderzoek van de Rekenkamer. Burgemeester Cohen wil nieren proeven op integriteit. Een commissie Van Thijn houdt de PvdA-Zuidoost tegen het licht. De PvdA Zuidoost.(1) Daar hoor ik ook bij. Toen actief, nu aan de zijlijn. Wat vind ik ervan? Aflevering 1, die voorthinkelt op voetnoten.

Noten:
(1) Het PB heeft en commissie ingesteld om te onderzoeken of de kandidaatstellingsprocedure voor de gemeenteraadsverkiezingen 2006 conform de regels is verlopen, en om na te gaan op welke wijze het functioneren van de afdeling Amsterdam ZO en het afdelingsbestuur kan verbeteren en daar voor aanbevelingen doen. De commissie bestaat uit Ed van Thijn (voorzitter), Jan van der Moolen en Hennah Buyne ...


Red.:   Misschien ten overvloede: Ed van Thijn is een van de allerergste multiculturalisten, die bij het minst of geringste vertoon van kritiek op allochtonen, of immigranten in he algemeen, het lot van de joden in de Tweede Wereldoorlog erbij haalt, er schande van spreekt dat Nederland toen niet alle joden heeft opgenomen, en zweert dat hij zoiets nooit nog een keer zal laten gebeuren, doelden op de hedendaagse immigratie van voornamelijk allochtonen.
    Het moge dan ook geen verwondering wekken dat de commissie VanThijn-Buyne niets heeft opgeleverd om de bestuurscultuur in links en allochtoon Amsterdam Zuid-Oost te verbeteren. Een paar jaar later was er een nieuwe affaire, een nieuw onderzoek van de Amsterdamse Rekenkamer dat vernietigen oordeelt, en een een nieuwe commissie van prominente PvdA leden, dit keer onder leiding van Dick Dolman, die natuurlijk opnieuw vond dat je de allochtone bestuurderen niet op hun wangedrag hoefde afrekenen, zie boven.
    En ook de uitkomst van de zaak van de illegale caféhouder en wapenbezitter is volgens verwachting:
 

De Volkskrant, 16-04-2008.

PvdA'er vrijuit ondanks illegaal café

Het jarenlang exploiteren van een illegaal café heeft voor het PvdA-deelraadslid Emest Owusu Sekyere in Amsterdam-Zuidoost geen politieke gevolgen. Ook stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet, zijn partijgenoot die verantwoordelijk is voor de handhaving van de vergunningen, kwam dinsdag tijdens een extra raadsvergadering over de kwestie niet in problemen.
    Sweet zei erop te hebben vertrouwd dat Sekyere na een gesprek met haar in 2004 geen drank meer zou verkopen aan particulieren in zijn drankengroothandel Sadisco. Maar Sweet wist niet dat er na die tijd nieuwe politierapportages waren over illegale activiteiten. Elvira Sweet zei dat het onacceptabel is als bestuurders oneigenlijk gebruik maken van informatie die ze in hun ambt verkrijgen. Daarom kon ze niet verhinderen dat de invloedrijke Ghanees hoog op de kandidatenlijst kwam van de PvdA.
 

Red.:   Daarom nu maar eens naar een hoger niveau: de Tweede Kamer. Daar lijkt de toestand beter - maar is dat niet, als je maar goed gaat kijken. Omdat we de actualiteit volgen, is het volgende geval, dat van Khadija Arib, niet noodzakelijkerwijs het ergste:


Uit: De Volkskrant, 21-04-2008

Arib wil onderzoek naar inentingen

Het Tweede Kamerlid Arib (PvdA) gaat minister Klink van Volksgezondheid verzoeken meer onderzoek te doen naar inentingen. Ze wil vooral een antwoord op de vraag hoe ouders kunnen worden bewogen hun kinderen toch te laten inenten. Arib stelt deze vraag naar aanleiding van de bofepidemie die voor het eerst in 20 jaar weer heerst in Nederland.
    'We mogen niet berusten in het feit dat ouders uit religieuze motieven hun kinderen niet laten inenten', zegt Arib.
    De epidemie heerst in de streek tussen Zeeland en de Veluwe, het gebied waar relatief veel orthodox-protestanten wonen en dat de Biblebelt (bijbelgordel) wordt genoemd. Een aantal ouders laat op grond van hun geloofsovertuiging hun kinderen niet inenten tegen besmettelijke ziekten. Eerder staken hier polio, rodehond en mazelen de kop op.   ...
    Arib is bezorgd. 'We moeten alles op alles zetten om deze kinderen te beschermen.'


Red.:   Een vraag van mevrouw Arib die andere bedoelingen moet hebben, want het antwoord staat al in het bericht: het zijn godsdienstige motieven, en die kan je niet veranderen - algemeen bekend van religie. Het enige wat je kan doen is het nemen van wettelijke maatregelen - en misschien is dat waar Arib op doelt.
    Maar nu naar een ruime maand terug:
 

Uit: De Volkskrant, 11-03-2008, van verslaggeefster Ellen de Visser

Het risico van het trouwen met een neef

...    Bekend is dat bloedverwantschap een groot effect heeft op het ontstaan van autosomaal recessieve aandoeningen, vrij zeldzame genetisch aangeboren afwijkingen, waarvan sommige dodelijk.
    Hoe sterk dat verband is, tonen de gegevens uit een databank waarin sinds 25 jaar alle aangeboren afwijkingen worden vastgelegd van kinderen uit Friesland, Groningen en Drenthe. Van de allochtone ouders met een kind met een aandoening is 6,7 procent familie van elkaar; bij autochtone ouders gaat het om 1,1 procent.
    Recent onderzoek wijst uit dat Marokkaanse en Turkse kinderen in de eerste twee levensjaren vijf tot acht keer vaker overlijden aan autosomaal recessieve aandoeningen dan autochtone kinderen.
    PvdA-Kamerlid Arib vindt dat bloedverwantschap bij allochtone ouders moet worden beschouwd als een gezondheidszorgprobleem en niet als migratievraagstuk. Een verbod op familiehuwelijken is onmogelijk. ‘En bovendien los je daarmee niets op, want dan gebeurt het stiekem.’   ...


Red.:   Om er vervolgens, voor de duidelijkheid, nog eens een heel artikel aan te wijden:


Uit: De Volkskrant, 26-03-2008, door Khadija Arib

Babysterfte is het echte probleem

Tussentitel: Zijn huwelijken tussen neef en nicht gedwongen of vrij?

    De discussie over het verbod van neef-nichthuwelijken leidt af van het echte probleem en verdoezelt daarmee een ernstig onderwerp waar jarenlang niets aan is gedaan: vermijdbare babysterfte.
    Natuurlijk kun je wel discussiëren over neef-nichthuwelijken, maar niet onder het mom van zorgen over erfelijke aandoeningen. Dergelijke gezondheidsrisico’s hoeven niet direct tot de meest vergaande overheidsbemoeienis te leiden, namelijk een verbod. Bij ander riskant gedrag grijpen we ook niet op die manier in.   ...


Red.:   Vooral die laatste zin, hè - het lijkt wel of het voor deze analyse geschreven is. Nee, in het geval van allochtonen inteelthuwelijken is het totaal niet gewenst dat er zelfs maar over ingrijpen wordt gedacht. Maar gaat het om het autochtone niet-inenten, een zaak met vergelijkbare of kleinere risico's, dan is ingrijpen een reële optie - zo reëel om daarover vragen te stellen aan de minister.
    Het is volkomen duidelijk: het optreden van Khadija Arib heeft niets te maken met de inhoudelijkheid van deze kwesties, en alles met (gevoeld) groepsbelang, met cliëntilisme. Maar werd hetzelfde gedaan in autochtone kring, zou men ook meteen een ander woord gebruiken: racisme. Voor een wat uitgebreidere analyse van de processen hierachter, zie hier uitleg of detail .


Red.:
   Weer een nieuwe brekebeen: Yman Mahrach, vrouw, jong, Marokaanse komaf, komt uit de kast wat betreft haar onverkorte steun aan de koran boven Nederlandse waarden als de vrijheid van kunstuiting en de vrijheid van seksualiteit:


Dagblad De Pers, 29-04-2008.

‘Homoseks is voor islam als liegen’

Het Amsterdamse PvdA-raadslid Yman Mahrach vindt dat haar partij zich niet sterk moet maken voor een ‘gematigde’ islam. ‘De islam en de Koran staan vast. Je bent moslim of niet. Zo is de homoseksuele daad verboden, dat is een regel in de islam, net zoals je niet mag liegen.’
    Mahrach, woordvoerder voor jeugd, emancipatie en integratie, reageert op een stuk van fractiegenoten Michiel Mulder en Anne Graumans op de PvdA-site. Daarbij staat een omstreden foto van Sooreh Hera, die van de twee homo’s met maskers van de profeet Mohammed en Ali.
    ‘Ik ben het eens met hun betoog dat kunst alleen op kunstzinnige gronden moet worden beoordeeld, maar die foto is beledigend en helpt de dialoog niet’, aldus Mahrach. ‘De profeet afbeelden mag niet, zeker niet als homoseksueel of pedofiel. Bovendien heeft de PvdA een grote achterban onder moslims.‘
    Volgens haar zijn er betere wegen om homoseksualiteit bespreekbaar te maken. ‘Want er is al veel discussie. Bijvoorbeeld dat je geen geweld mag gebruiken tegen homo’s. Maar dat homoseksualiteit verboden is, staat in de Koran. Dat geldt net zo goed voor de Bijbel. Het is niet aan de politiek het daarmee oneens te zijn.’


Het Parool website, 30-04-2008, door Bas Soetenhorst

Raadslid PvdA tegen homoseks

Het Amsterdamse PvdA-raadslid Yman Mahrach heeft met homovijandige uitspraken in de media de woede van het COC en partijgenoten gewekt
     Vorige week baarde ze al opzien, toen ze klaagde dat op de website van de Amsterdamse PvdA een foto prijkt die is gemaakt door de Iraanse kunstenares Sooreh Hera. Daarop staan homo's afgebeeld met maskers van Mohammed en zijn schoonzoon Ali. Dat was in de ogen van Mahrach ongepast, omdat Hera geen kunst maakt.
    Het leidde tot heftige kritiek op Mahrach, die toenam doordat ze het in De Pers van gisteren zinloos noemde een 'gematigde islam' na te streven. ''De islam en de Koran staan vast. Je bent moslim of niet. Zo is de homoseksuele daad verboden, dat is een regel in de islam, net zoals je niet mag liegen.'' Ze voegde daaraan toe dat het verboden is de profeet af te beelden, zeker als homoseksueel of pedofiel. ''Bovendien heeft de PvdA een grote achterban onder moslims.''
    Homobelangenorganisatie COC eiste dat de PvdA zich van Mahrach distantieerde. Ook fractiegenoten reageerden woedend. Een deel wil Mahrach het woordvoerderschap ontnemen voor jeugd en onderwijs, wat haar - bij een reguliere herschikking van de portefeuilles - juist is toegewezen. In reactie op de ophef neemt Mahrach afstand van het artikel en ontkent ze in een verklaring op de PvdA-site dat ze homoseksualiteit niet accepteert.
    ''Als PvdA-raadslid zet ik mij in voor de emancipatie van minderheden en dus ook van homoseksuelen. Ik vind het dan ook een uitdaging voor de PvdA om ervoor te zorgen dat de vrijheid van seksuele geaardheid, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst elkaar niet uitsluiten of elkaar inperken, maar juist elkaar versterken.''
    Desgevraagd ontkent ze de verklaring te hebben afgelegd onder druk van fractievoorzitter Manon van der Garde. Ze zegt de gewraakte uitspraken niet te hebben gedaan. ''Ik heb het niet gezegd.'' Ze eist geen rectificatie van De Pers: ''Het is het woord van de journalist tegen dat van mij.'' Van der Garde heeft het COC verzekerd dat de PvdA opkomt voor homobelangen. ''We gaan er over doorpraten. Hierover mag geen enkel misverstand bestaan.''


Red.:   Je gaat je zo langzamerhand afvragen of er in Amsterdam een allochtoon PvdA-raadslid is dat niet heeft gefraudeerd of anti-Nederlandse uitspraken heeft gedaan.
    Dit zoveelste geval van allochtonen bestuurders die uitspraken tegen de Nederlandse cultuur doet is intern kennelijk slecht gevallen in de PvdA:


Uit: De Volkskrant, 08-05-2008, door Manon van der Garde e.a.

PvdA steunt homomoslims

De maatschappelijke breuklijn loopt dóór de PvdA en dat maakt haar vatbaar voor kritiek. Maar ook sterker, menen Manon van der Garde e.a.


Tussentitel: De PvdA is een bont gezelschap, en dat is juist een grote kracht

Op 29 april verscheen in De Pers een artikel over islam en homoseksualiteit (vk.nl/opinie, Abdelkader Benali, 5 mei). De PvdA Amsterdam heeft direct gezegd dat wat in dat artikel stond niet het standpunt was van Yman Mahrach noch dat van de PvdA. Wat vindt de PvdA wél?
    ... Ons land kent in toenemende mate spanningen tussen bevolkingsgroepen. Sinds de aanslagen van 11/9 en de moord op Van Gogh is het wantrouwen onderling toegenomen. Jongeren zijn op zoek naar hun identiteit. Sommigen vinden deze bij de opzwepende preken van een imam, die schijnduidelijkheid biedt. Nederlanders, die de afgelopen decennia hun wijk hebben zien veranderen, worden hierdoor bevestigd in hun angst dat de vrije, westerse maatschappij, waarvoor ook zij vaak lang hebben gevochten, wordt bedreigd. ...
    Dit wantrouwen richt zich in sterke mate op de PvdA. ... Een bont gezelschap. Dat is geen zwakte, maar grote kracht. Binnen die verscheidenheid moet een aantal uitgangspunten voor iedereen leidend zijn.

1. Geloofsovertuigingen zijn een privézaak. Uiteraard kan geloof een inspiratiebron zijn voor een persoonlijke levensovertuiging, waaruit men put voor het uitvoeren van een sociaal-democratische agenda. Maar religie mag nooit het uitgangspunt zijn van ons politiek handelen. Die uitgangspunten zijn voor de PvdA vastgelegd in sociaal-democratische hervormingsagenda’s als het beginselprogramma en verkiezingsprogramma’s. Aan duidelijkheid laat dit niets te wensen over. En het betekent ook dat de PvdA vóór gelijkheid van homoseksuele mannen en vrouwen is en vóór de emancipatie van vrouwen, ook als dat volgens de privéopvatting van sommige moslims géén goed idee is. Gelijkheid voor de wet kan, per definitie, niet worden doorkruist door een privéopvatting.

2. De vrije democratische samenleving is ononderhandelbaar. De PvdA staat pal voor de Nederlandse rechtsstaat, de principes van vrijheid, gelijkheid en solidariteit en de consequenties die dat heeft voor de omgang met en houding tegenover vrouwen, homo’s en verschillende etnische groepen. Een van die vrijheden is de godsdienstvrijheid, die alleen kan bestaan bij erkenning van de vrijheid van anderen: andersgelovigen, niet-gelovigen, afvalligen.

3. Er is geen excuus voor het knabbelen aan zwaar bevochten verworvenheden als gelijkheid van man en vrouw, homo en hetero, wit, zwart en alles daar tussenin. De vrijheid van meningsuiting is een groot goed dat ondubbelzinnig wordt geaccepteerd en niet het onderspit mag delven voor gevoelens van gekwetstheid of door zelfcensuur.

4. Ononderhandelbaar wil ook zeggen: duidelijk stelling nemen en keihard optreden in situaties waar deze verworvenheden onder druk staan. Bijvoorbeeld toen afgelopen Koninginnedag in Amsterdam een homoseksuele man op klaarlichte dag werd belaagd door een groep jongeren. Het tolereren of goedpraten daarvan is volstrekt onacceptabel en verwerpelijk.

5. De verantwoordelijkheid die mensen moeten nemen, is even groot als de vrijheid die zij hebben. Níemand kan aan de zijlijn blijven staan waar deze vrijheden onder druk komen te staan. Dat betekent dat ongeacht de geloofsovertuiging, iedereen in Nederland de plicht heeft de vrije samenleving te verdedigen. Concreet betekent dit dat het onontbeerlijk is dat binnen de moslimgemeenschap mensen echt werk moeten gaan maken van de emancipatie van homo’s en vrouwen en niet mogen toekijken als buren of familieleden niet deel kunnen nemen aan de vrije samenleving die Nederland biedt. En dat mensen niet werkloos mogen kijken als homoseksuelen belaagd worden op straat of als er gespuugd wordt naar vrouwen.

COC en PvdA zijn het erover eens dat het debat over homoseksualiteit en islam vooral de vaak nog kwetsbare positie van homoseksuele moslims en lesbische moslima’s raakt. De PvdA wil hen onverminderd tot steun zijn en een bijdrage blijven leveren door de dialoog over homoseksualiteit te stimuleren.
    Het consequent doorvoeren van deze uitgangspunten is de grote uitdaging voor de PvdA. Het feit dat de maatschappelijke breuklijn dóór de PvdA loopt, maakt haar vatbaar voor kritiek. Wij willen die kritiek serieus nemen. Indien de PvdA erin slaagt deze uitgangspunten zonder concessies door te voeren en van een offensieve beleidsagenda te voorzien, zal de partij het verschil maken in de 21ste eeuw. Hoop in plaats van angst. Vertrouwen in plaats van wantrouwen. Vooruitgang in plaats van deformatie. Als het de PvdA niet lukt, lukt het geen enkele partij.

Manon van der Garde (voorzitter PvdA gemeenteraadsfractie Amsterdam), Michiel Mulder, Yman Mahrach, Charlotte Riem Vis en Frank de Wolf (leden PvdA gemeenteraadsfractie Amsterdam).
 

Red.:   Een bijzonder plechtstatige verklaring. Zoiets als het opstellen van de Magna Carta, of een Grondwet.
    Nu is het opstellen van een Grondwet niet echt nodig, want hier staat is min of meer onze Grondwet - de grondwet van de vrije en open maatschappij. Maar kennelijk vindt Manon van der garde het nodig om te zeggen dat ze achter de gronwaarden van onze maatschappij staat. kennelijk was daar twijfel over gerezen.
    En geheel begrijpelijk. Het opmerkelijke aan deze actie is dat ermee wordt toegegeven dat men, de PvdA-leiding, die wetten heeft overtreden. Anders was het niet nodig om te bevestigen dat men zich eraan gaat houden. Hetgeen niet duidelijker lijkt dan uit het eerste lemma. Want dat is bijvoorbeeld regelrecht in tegenspraak met de eerdere stellingname dat handenschudden niet hoeft omdat het een geloofszaak is, en dat politieagenten met hoofddoek moeten kunnen, ondanks dat dat een geloofszaak is. Of met het idee van Jo Cohen dat de opvattingen van religie bij het bestuur moeten worden betrokken uitleg of detail .
    Met de hier beschreven voorgeschiedenis van de PvdA kunnen wij niet anders dan skeptisch zijn. En we zijn niet de enige:


De Volkskrant
, 13-05-2008, ingezonden brief van Robert Flos, Amsterdams gemeenteraadslid voor de VVD

Homo's

Afgelopen donderdag viel ik haast van mijn stoel toen ik de bijdrage `PvdA steunt homomoslims` van vijf PvdA-collega`s uit de Amsterdamse gemeenteraad las (Forum, 8 mei). Het artikel stond vol met mooie woorden over homoseksuele moslims. Hartstikke mooie woorden, maar wat blijkt daarvan in de praktijk?
    De woordvoerder diversiteit van de Amsterdamse PvdA-gemeenteraadsfractie Yman Mahrach, een van de auteurs van het artikel, heb ik sinds haar aantreden als raadslid in 2006 nauwelijks over homo-emancipatie gehoord. De eerste uitspraak die ze hierover deed, was op 28 april in de gratis krant De Pers: `De islam en Koran staan vast. Je bent moslim of niet. Zo is de homoseksuele daad verboden, dat is een regel in de islam, net zoals je niet mag liegen. Het is niet aan de politiek het daarmee oneens te zijn`. Een dag later nam ze middels een verklaring afstand van haar eerste uitspraak!
    Het `duidelijk stelling nemen` heeft de PvdA-gemeenteraadsfractie inderdaad twee maal gedaan. In december 2005 heb ik voorgesteld 200.000 euro uit te trekken voor voorlichting over homoseksualiteit op scholen en het tegengaan van agressie en geweld tegen homo`s. De PvdA stemde tegen dit voorstel.
    Tot slot de enorme PvdA-steun voor de homomoslims. Eind 2007 stemde de PvdA tegen mijn voorstel om zowel 80.000 euro uit te trekken voor een betere hulp aan moslim / allochtone jongeren die met hun homoseksuele gevoelens in de knoop zitten als te bezien hoe het te geringe aantal opvangplekken voor deze jongeren uitgebreid kan worden.
    Ja, homo`s en zeker allochtone homo`s kunnen op de Amsterdamse PvdA rekenen.
 

Red.:   We vervolgen onze waarnemingen.
    Natuurlijk is aan dit alles niets gegeurd. Wat wel is gebeurd dat de Bijlmer één grote schiettent is geworden, met  twintigtal "incidenten" en drie doden. Reden voor Elvira Sweet om bij gebleken succes haar carrière elders voort te zetten:


Uit: De Volkskrant, 06-09-2009, door Willem Beusekamp

'Elvira Sweet is van haar Bijlmertroon gevallen'

Vooral op zijn advies, zegt haar woordvoerder, weigerde Bijlmervoorzitter Elvira Sweet (PvdA) vorige week vrijdag op tv in debat te gaan met jonge bewoners van haar stadsdeel, officieel Amsterdam-Zuidoost.
    ‘Wij menen dat een welles-nietes gesprek over de geweldsgolf in ons stadsdeel tussen mevrouw Sweet en de jongeren geen zin heeft’, aldus de woordvoerder. De jongeren reageren furieus.
    Een van die jongeren heet Kiddo Cee (33), Bijlmer-rapper en de man van de spraakmakende rapvideo Vieze Meid. Kiddo Cee zou samen met een andere Bijlmerjongere, Miss Brownie (37), de stadsdeelvoorzitter bij Pauw & Witteman willen voorhouden dat zij en andere lokale politici niet of te weinig luisteren naar de straat.
    Het gesprek ging op verzoek van Sweet dus niet door, de rappers waren niet langer welkom, ook niet als publiek in de zaal. De stadsdeelvoorzitter verscheen alleen.
    Kiddo Cee in een schriftelijke reactie: ‘Ons hart is bitter. Even hoopten we, even geloofden we. Maar met deze actie in een poging ons monddood te maken, de media te sturen op een wijze waarop de onderwereld dit ook altijd tracht te doen en de confrontatie niet aan te durven gaan met mensen die weten wat er speelt, is Elvira Sweet genadeloos van haar toch al ineengestorte Bijlmertroon gevallen.’    ...
    Elvira Sweet besloot onlangs zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart volgend jaar niet langer verkiesbaar te stellen.


Red.:    Vermoedelijk waren de voorgaande affaires uitleg of detail toch uiteindelijk teveel voorde PvdA.
    De redactie legde de bovenstaande foto voor aan een vriend die van niets wist, met de vraag:  War vind je nou van haar?" Ne enig goed kijken was het antwoord éénwoordig:  "Verwaand".
     Een reden om een betere aanpak met betere bestuurders in te zetten - zou je zeggen... Hier de werkelijkheid:


Uit: De Volkskrant, 10-09-2009, door Willem Beusekamp

'Alsof iedereen in de stress zit'

Interview Muriel Dalgliesh | Het geweld is niet exclusief voor de Bijlmer, zegt de PvdA-aanvoerder van Zuidoost. 'De wereld is keihard geworden.'

Als de vernieuwde flats volop in de zon staan, zoals deze vrijdagochtend, en de fractievoorzitter van de lokaal grootste politieke partij binnenkomt, kan er weinig meer stuk in de Amsterdamse Bijlmer.
    Muriel Dalgliesh (54): 'Het is een geweldig stadsdeel, wat je er verder ook over zegt. Ruime woningen, elke dag straatmarkten, gezellige winkels, talloze festivals en in alle buurten heerlijke barbecues. Dat alles heeft een enorme aantrekkingskracht op vooral niet-westerse nieuwkomers.'
    Dalgliesh, geboren in Paramaribo, sinds 1975 in Nederland en nu twee jaar aanvoerder van de PvdA-fractie in stadsdeel Zuidoost, wordt getipt als de nieuwe 'koningin van de Bijlmer, opvolger van Elvira Sweet die er volgend jaar mee stopt. ... Het stadsdeel met z'n 81 duizend bewoners staat de afgelopen maanden echter niet in het zonnetje door de kleurrijke markten. Alleen al dit jaar vielen er drie doden bij in totaal 22 schietpartijen.
    Dalgliesh: 'Het vuurwapengeweld heeft een tsunami aan media-aandacht veroorzaakt. Ik vind dat heel goed. Ook ik wil weten of het wapenbezit hier is toegenomen en waar dan die wapens vandaan komen. Uit België wordt gezegd, en via internet.' Dalgliesh noemt het geweld niet exclusief een Bijlmeraangelegenheid: 'De wereld is kei- en keihard geworden. ...
    Wel specifiek Bijlmer is volgens Dalgliesh de enorme doorstroom: twintigduizend Bijlmerbewoners wonen er per saldo korter dan vijf jaar. ...


Red.:    Gunst, de alom bekende smoezen: elders in de wereld is er ook criminaliteit, dus de criminaliteit bij ons is oké. Want stel je voor...ons heeft een kleurtje, en kan natuurlijk niet fout zijn. Op televisie worden ondertussen de beelden van de zwarte rap- en gangcultuur vertoond.
    Dat belooft weer wat voor de toekomst ...
    Maar waar het hier eigenlijk om gaat: Surinaamse bestuurder wordt vervangen door Surinaamse bestuurder. Het teken van bestuurlijke inteelt. Met een kleurtje. Racistische inteelt. Met dezelfde gevolgen als lichamelijke inteelt: geestelijke zwakte en onmacht.
    Maar er lijkt nu toch een wat andere wind te zijn gaan waaien:


Uit: De Volkskrant, 11-10-2012, door Jaap Stam

Politieke chaos in Amsterdam Zuidoost

Wie big mama passeert, is in de Bijlmer uitgespeeld

Er is een machtsstrijd gaande in Amsterdam Zuidoost, beter bekend als de Bijlmer. Na berichten over belangenverstrengeling en vriendjespolitiek wilde stadsdeelvoorzitter Marcel la Rose (PvdA) schoon schip maken. Maar hij moest het uiteindelijk afleggen tegen een clubje oudgedienden uit zijn partij.

Tussentitels: Zelfs in een bananenrepubliek zou men zich hiervoor schamen - Marijke Shahsavari - CDA-fractievoorzitter in de Amsterdamse gemeenteraad

Mala Eckhardt (PvdA), voorzitter van de deelraad van Amsterdam Zuidoost, moet de mail in grote woede hebben geschreven, ze barst van de tikfouten. Eckhardt eist dat haar fractiegenoot Toon Geenen zijn schriftelijke vragen over het Kwakoe Zomerfestival intrekt. Hoe haalt hij het in zijn hoofd zijn partijgenoot en stadsdeelwethouder Muriël Dalgliesh voor de voeten te lopen? Die heeft niet eens de ruimte gehad haar verhaal te doen in de fractie.
    Het 271 woorden tellende mailtje aan de fractie, verstuurd op 16 augustus, de dag dat Geenen zijn vragen heeft ingediend, is veelzeggend. Het gaat over Kwakoe, het Afro-Surinaams festival in Amsterdam, waarover jaar in jaar uit gedonder is.
    Geenen wil weten waarom het stadsdeel nu wel geld stopt in het festival. Want Marcel la Rose, de door zijn eigen PvdA weggejaagde stadsdeelvoorzitter (een soort burgemeester), mocht er geen cent in steken.    ...


Red.:   Mala Eckhart is zwart. Toon Geenen is niet-zwart. Net als Marcel la Rose, ingeschakeld toen voorgaande zwarte bestuurders (onder leiding van vorig deelraadvoorzitter Elvira Sweet) er een puinhoop van gemaakt hadden.

  Raadsvoorzitter Eckhardt is een van de PvdA'ers die zwaar zijn beschadigd door de integriteitsaffaire die Zuidoost een jaar of zes geleden in haar greep had.
    La Rose treedt in 2010 aan om het stadsdeel uit te mesten. Zeer tegen de zin van een deel van de oude garde van de PvdA. Dat is al lang gebeurd, vinden zij, voor zover er al iets uit te mesten viel.

Een keiharde leugen - zoals boven gezien. Of door dit:
  In 2006 en 2007 blijkt dat veel deelraadsleden, vooral PvdA'ers, in 'subsidieparadijs' Zuidoost stemmen over subsidies voor welzijnsorganisaties waarin zij belangen hebben. Subsidies worden nogal eens verstrekt langs etnische lijnen. Zo verzekert de PvdA zich van de steun van maatschappelijke organisaties en hun achterban.    ...
    De Rekenkamer van Amsterdam stelt vast dat drie PvdA'ers, onder wie Eckhardt, er zelfs persoonlijk voordeel van hebben gehad.

Daarna hebben ze zelf een corrupt onderzoek laten doen door PvdA-multiculturalisten (was dat niet Ed van Thijn?):
  Een contra-expertise, in opdracht van de PvdA Zuidoost, pleit hen daarvan vrij.

Waarna La Rose er door de zwarten is uitgewerkt:
  De PvdA Zuidoost is al jaren een ruzieclub. Een stoet van commissies heeft in de loop der tijd schandalen en schandaaltjes onderzocht en aanbevelingen gedaan voor een beter functioneren. Op dit moment onderzoekt Walter Etty, oud-wethouder van Amsterdam, de onverkwikkelijke aftocht van stadsdeelvoorzitter La Rose.

Maar nu hebben ze het tij tegen, want de nieuwe PvdA-aanvoerder in Amsterdam lijkt niet corrupt:
  Dat hun handelen op zijn minst bedenkelijk kan worden genoemd, blijft overeind. En dat is onaanvaardbaar, vindt de Amsterdamse PvdA-leider Lodewijk Asscher. ...
    'De PvdA Amsterdam heeft de politieke cultuur van de PvdA Zuidoost gediskwalificeerd. Ze zijn verketterd, dat voelen ze tot op de dag van vandaag', zegt een prominente Zuidoost-politicus van een andere partij. 'La Rose heeft niet mee gehuild met dat leed. Sterker, hij deed er nog een schepje bovenop. Hij zou korte metten maken met het cultuurtje van: voor-ons-gelden-de-regels-niet. Dat heeft hem de kop gekost.'

En kennelijk is de Volkskrant meegedraaid, want nu krijgen wee een redelijk volledig verhaal:
  De komst van La Rose
Nick Bolte, voorzitter van de PvdA-afdeling Zuidoost, heeft het goed voor elkaar, vindt hijzelf in de herfst van 2009. Er staat weer een 'big mama' op nummer-1 op de conceptlijst van de deelraadverkiezingen van maart 2010: Muriël Dalgliesh. Zij wordt de nieuwe voorzitter van het stadsdeel, want in Zuidoost is de PvdA de baas.
    'Zuidoost is een Caraïbische samenleving waar het om vrouwen draait. Big mama's moeten de leiding hebben, dan weet ik ten minste dat er wat gebeurt', vindt Bolte. De afdeling beslist anders en kiest Marcel la Rose als lijsttrekker.
    La Rose is een nieuweling in de politiek die wil afrekenen met het imago van bananenrepubliek dat kleeft aan Zuidoost. Hij zegt het in andere bewoordingen - hij wil 'de bestuurscultuur transparanter en zakelijker maken' -, zoals een geestverwant La Roses missie nu stelt.
    La Rose is meer van 'aan het werk' en minder van subsidies. Scholing en arbeid vindt hij de beste wapens tegen armoede. Dat is een breuk met het verleden, de PvdA is in Zuidoost meer gericht op welzijnswerk, armoedebestrijding en hulp aan alleenstaande moeders.
    In de aanloop naar de verkiezingen heeft La Rose een bont gezelschap om zich heen verzameld om de koers te bepalen. Ze willen het 'ondoordringbare bolwerk' van de PvdA openbreken en afrekenen met het kleine clubje dat in de partij de lakens uitdeelt.
    Afdelingsvoorzitter Bolte ziet met lede ogen aan dat 'een netwerk van elite-Surinamers, gesteund door uitgerangeerde, blanke 65-plussers met te veel tijd' zijn plannen doorkruist. 'Big mama's die de samenleving bij de kladden grijpen, is beneden de stand van die gestudeerde Surinamers.'
    Bolte doet er alles aan om La Rose van de eerste plaats op de lijst voor de verkiezingen af te houden. Hij verhindert een lijsttrekkersdebat, probeert hem bij het landelijk bestuur in diskrediet te brengen en informeert naar de mogelijkheid La Rose via een bliksemprocedure van de lijst te schrappen.
    Onderwijl probeert hij La Rose ervan te overtuigen dat hij een heilloze strijd voert. 'Marcel, trek je terug, niemand in Zuidoost kan het winnen zonder de steun van de big mama's.'
    'Jouw visie is juist het probleem van Zuidoost', pareert La Rose. 'Zuidoost is langzaam bezig de middenklasse aan zich te binden, een zwarte middenklasse. Die wil geen gedoe, geen Caraïbische samenleving. Wel in beleving, niet in ordening.' Met andere woorden: korte metten met de belangenverstrengeling, het gekonkel, de vriendjespolitiek, het cliëntelisme.
    Volgens Bolte is daarmee juist afgerekend. Hij heeft van de PvdA Zuidoost een normale afdeling gemaakt. 'De mafkezen gemarginaliseerd die met hun persoonlijke sores elke vergadering kwamen verstieren.'
    De missie van La Rose steekt Bolte en de zwarte vrouwen. 'Elvira Sweet (stadsdeelvoorzitter in Zuidoost van 2002 tot en mei 2010, red.) heeft het stadsdeel goed achtergelaten. Wanneer houdt de rest van de wereld eens op te zeggen dat die exoten er een zootje van maken?'     ...

Daar houdt de wereld mee op, zodra de exoten er mee ophouden om er een zootje van te maken.
    Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. De bedoeling is dat de exoten de zwarten, er een zootje van moeten kunnen blijven maken, zonder dat de niet-exoten, de niet-zwarten, er wat van zeggen.
  In het eerste gesprek dat La Rose als lijsttrekker voert met afdelingsvoorzitter Bolte, december 2009, krijgt hij de ware reden te horen waarom de penningsmeester van de afdeling een halfjaar eerder halsoverkop is vertrokken. De persoonlijke omstandigheden die Bolte had aangevoerd, blijken een ordinaire greep in de kas te zijn geweest. De penningsmeester is er met 20 duizend euro vandoor gegaan. Als het aan Bolte ligt, betaalt de weggestuurde penningmeester het bedrag terug en is de zaak afgedaan. La Rose eist dat Bolte de afdeling in kennis stelt. Als deze talmt, geeft La Rose opening van zaken. Voor La Rose is dit voorval exemplarisch voor de manier waarop het er bij de PvdA in Zuidoost aan toegaat: dat regelen wij zelf wel.
    De stelende penningmeester kost Bolte de kop. In januari 2010 treedt hij af.
    In de verkiezingscampagne in het voorjaar van 2010 ondervindt La Rose vooral tegenwerking van zijn partijgenoten. De campagneleider trekt zich terug, kandidaat-deelraadsleden willen niet met folders met de foto van La Rose de boer op en laten eigen materiaal drukken. De PvdA verliest de absolute meerderheid, levert 5 zetels in, maar blijft met 12 zetels met afstand de grootste in de 29 zetels tellende stadsdeelraad.
    De fractievergadering van de PvdA, elke maandagavond in het stadsdeelkantoor, is een marteling voor stadsdeelvoorzitter La Rose. 'Hij had nog geen twee zinnen gezegd of twee big mama's gingen gillen. Hij werd afgesnauwd en beledigd. Hij is als een hond behandeld', zegt een fractielid.    ...

Dat bedoelen we nu: met er een zootje van maken ...  "Gillende big mamma's'.  Want dat gillen gaat natuurlijk maar over één ding: "Wij sijn swart en jij bent een bakra. Dus wij sijn de baas" ("bakra" = "stinkende vuile koloniale blanke")
  ... Hij is als een hond behandeld', zegt een fractielid.
    Fractievoorzitter Narish Parsan: 'We zijn kritisch, we leggen de lat hoog.'

Ja, op de bakra's. Maar niet op alles wat gekleurd is.
  La Rose komt steeds minder naar de fractievergadering, genoeg als hij heeft van de dictaten hoe subsidiegeld moet worden besteed. 'Er zitten veel mensen in de fractie die zich vernederd voelen en willen doorgaan met subsidies uitdelen', aldus het fractielid.
    Dat hij geen politicus is, breekt La Rose op. 'Je moet de fractie een succesje gunnen. Speel je het spel niet mee, dan verlies je het', zegt een partijgenoot. Al is het de vraag of hij het zou hebben overleefd als hij meer had geïnvesteerd in de fractie.
    Fractievoorzitter Parsan ontkent dat hij uit is geweest op de val van La Rose. 'Ik heb intensief met hem meegedacht, ik heb hem aan een sociaal-democratische agenda geholpen opdat hij houvast had. Deed hij niks mee. Er valt niet te werken met die man.'
    In juni van dit jaar ziet de fractie van de PvdA haar kans schoon en wordt de positie van La Rose onhoudbaar. Directe aanleiding is de bedreiging door de voorman van Masterboys, een voetbalproject voor kansarme jongeren, die zijn subsidie in gevaar ziet komen. La Rose weigert met een bedreiger te overleggen; de stadsdeelraad, onder aanvoering van de PvdA, wil hem daartoe dwingen.
    Burgemeester Eberhard van der Laan ontbiedt de fractievoorzitters van de deelraad en drukt hen op het hart zich rond de bedreigde stadsdeelvoorzitter te scharen. De interventie werkt averechts, ook Van der Laan wordt in Zuidoost niet gepruimd. De fractievoorzitters horen hem beleefd aan en denken: dat maken wij zelf wel uit.

Ook een bakra.
  Beschamend, oordeelt de Amsterdamse PvdA-leider Asscher. CDA-fractievoorzitter in de gemeenteraad, Marijke Shahsavari, haalt harder uit: 'Zelfs in een bananenrepubliek zou men zich hiervoor schamen.'
    Op 28 juni gaat het snel. Fractievoorzitter Parsan: 'Ik heb La Rose naar de fractie gehaald en gezegd: acht van de twaalf leden zien het niet meer met je zitten. Wat gaan we doen? Zei hij: ik ga naar de raad, daar wil ik het horen. Ik dacht: jezus man, wat doe je nu? Maar hij liep al weg. De rillingen liepen over mijn lijf.'
    Niet veel later dient Parsan een motie van wantrouwen in tegen de stadsdeelvoorzitter van zijn eigen partij. 'De oppositie was al bezig met een motie van wantrouwen. Ik kon mijn fractie niet meer bewegen tegen te stemmen. Toen heb ik de motie zelf geschreven, dan moet je een vent zijn. Ik heb dit niet gewild. Ga er maar van uit dat ik een integere jongen ben.'
    De aanhangers van La Rose beschouwen Parsans optreden als mooi acteerspel. 'Hij was uit op de scalp van Marcel.'
    'Het is de wraak van de verliezers', zegt een getrouwe van La Rose.
    Gewezen afdelingsvoorzitter Bolte: 'Het is het verdriet van de zwarte vrouwen.'

De zwarten dulden het blanke gezag niet. Een uitstekende reden om ze uit te zetten naar gebied waar de zwarten wel de baas zijn. Bijvoorbeeld Suriname.
 

Naar Allochtone integriteit  , Allochtonen, respect  , Allochtonen lijst  , Allochtonen overzicht  , of site home .