Bronnen bij Allochtonendebat, misverstanden: incidentenargument
|
17 jun.2007
|
Normaliter houden we in dit soort verzamelingen een chronologische volgorde aan,
om het in de tijd verlopen van de maatschappelijke ontwikkelingen te registeren
- hetgeen ook voor het integratiedebat geldt. De verzameling aangaande het
incidentenargument heeft echter ook bewijsvoering tot doel, namelijk het bewijs
dat het argument niet deugt. Daarom eerst een bron voor dat laatste, mede omdat
deze bron zich afspeelt in sterke gelijkende omstandigheden:
Uit:
De Volkskrant, 18-10-2010, van de buitenlandredactie
Sarkozy dreigt Franse troepen terug te trekken
Afghaanse soldaat opent vuur op Franse troepen
Een Afghaanse soldaat opende gisteren het vuur op Franse troepen in Kapisa, een
oostelijke provincie van Afghanistan. Daarbij vielen vier doden en vijftien
gewonden. De Franse president Nicolas Sarkozy heeft alle activiteiten in
Afghanistan stilgelegd en dreigt de Franse troepen vroegtijdig terug te trekken.
...
Red.: Het doodschieten van Franse militairen door een
Afghaanse soldaat is de eerste keer dat dit gebeurt - het is dus een volbloed
incident. Toch overweegt de Franse president de meest drastische maatregelen. En
dat is omdat de dader, de soldaat, iemand was die behoorde tot de groep die de
Franse soldaten zijn komen helpen. Het is een kwestie van verraad. En in
kwesties van verraad, is dus, zie de reactie erop, zelfs het meest incidentele
incident voldoende voor een niet-incidentele reactie.
De vertaling naar het allochtonendebat lijkt overbodig, maar
voor de zekerheid: het steunen door de Franse troepen van de Afghaanse troepen
komt overeen met het ruimhartig toelaten van allochtone kettingimmigranten
("familiehereniging") in Nederland. Het doodschieten van Franse
soldaten door een Afghaanse soldaat komt overeen met alles waarin een allochtone
immigrant zich tegen Nederland keert, dus inclusief dingen als het gaan
paraderen met van hoofddoeken en moskeeën, de verbale bee3lduingnen ("halal en
haram"-terminologie, alcoholverboden, bezwaren tegen kunst, aanvallen op de
meningsvrijheid), de vloedgolf aan criminaliteit, en, in directe vergelijking:
de moord op Theo van Gogh. Net als het Afghaans-Franse incident, is dit ene
incidnet op zich al voldoende reden voor zwaarwegende repercussies. En net als
in de Franse reactie, slaan die repercussies op de hele groep. Want verraad is
intolerabel. En verraad door allochtone immigranten is er in overvloed .
Terug naar de historische volgorde. In 2007 heeft een jonge moslim, actief als PvdA politicus, de islam afgezworen, en een
comité van ex-moslims opgericht. Er is hier voornamelijk ophef over omdat de
PvdA probeert hem de mond te snoeren, maar het was ook aanleiding om wat
propaganda te bedrijven. Onderstaand eerst het artikel op de voorpagina, gevolg
door het bijbehorende, grote, achtergrondartikel waarin het punt nog eens
duidelijk wordt gemaakt: dit ene incident duidt op een revolutionaire omslag:
Uit:
De Volkskrant, 09-06-2007, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke
Kranenberg
Steeds meer kritiek op toenemende intolerantie orthodoxen
Gematigde moslims roeren zich
In diverse Europese landen zijn comités van ex-moslims opgericht.
Het jonge PvdA-raadslid Ehsan Jami is met de lancering van zijn Centrale Comité
voor Ex-moslims geen eenzame strijder tegen het moslimextremisme. De afgelopen
maanden hebben over de hele wereld groepen afvallige, seculiere en gematigde
moslims hun krachten gebundeld.
Zo is in maart een seculiere islamtop gehouden in het Amerikaanse St. Petersburg
(Florida). In diverse Europese landen zijn comités voor ex-moslims opgericht. In
mei kwamen op een geheime plek in Antwerpen voor het eerst Vlaamse en
Nederlandse leden bijeen van een internationaal webforum dat kritisch staat
tegenover de islam. ...
Red.: De "verslaggevers" (het tweede artikel is geen verslag
maar een interpretatie, en wie ook interpretator is, is geen verslaggever meer)
halen diverse landen aan, maar op die schaal is er natuurlijk nog veel meer
bewijs dat bijna alle moslims radicaal zijn dan als je het isoleert tot
Nederland. De eerlijke vergelijking is dus alleen in Nederland: als je in
Nederland het uitfluiten van het Nederlandse elftal een incident is, dan moet je
je bij bewijzen van het tegendeel ook beperken tot Nederland. En er is in
Nederland maar één enkel voorbeeld van een moslim die zich in dit soort
religieuze zaken minder dan radicaal heeft uitgelaten - het onderhavige geval.
De Volkskrant, 09-06-2007, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke
Kranenberg
Achtergrond | De gematigde moslims
Stop de radicalen
Extremisten lijken de islam min of meer gegijzeld te hebben. Zes jaar na de
aanslag op de Twin Towers in New York roeren de gematigde moslims zich. ‘In de
koran staat nergens dat je geen democraat kunt zijn.’
Tussentitels: Opstand der gematigden
Steeds meer verzet van gematigde moslims tegen misbruik islam voor
politieke doeleinden
De strijd om de ziel van de islam
‘Basta!’ Tot hier en niet verder, suggereert de titel van een nieuw Italiaans
boek met essays van talloze ‘seculiere, vrijzinnige, gematigde of ex-moslims’.
Zij willen met een verlichte tegenbeweging moslimextremisten de voet dwars
zetten. Samenstelster Valentino Colombo is ook een van de initiatiefneemsters
van de ‘Seculiere Islamtop’ in St. Petersburg (Florida), waar begin maart een
gevarieerde groep liberalen – ‘van boze ex-moslims tot devote islamhervormers’ –
voor het eerst bijeenkwam.
De deelnemers verschilden onderling in hun analyse over de
staat van de islam anno 2007, maar ze vonden elkaar in de ‘St. Petersburg
Declaration’. Daarin roepen ze op tot een strenge scheiding van moskee en staat
en de verankering van seksegelijkheid in (familie)wetten. Verder willen ze
islamitische tradities onbelemmerd kritisch kunnen onderzoeken. ...
Ongeveer tegelijkertijd met de St. Petersburg Top werd in
Duitsland door de Iraanse Mina Ahadi de Centrale Raad van Ex-moslims opgericht.
Ahadi, tien jaar geleden uit Iran naar Europa gevlucht, noemt de huidige staat
van de islam ‘mens- en vrouwvijandig’. In Iran voerde ze met gevaar voor eigen
leven acties tegen de doodstraf en de steniging van vrouwen. In Duitsland
waarschuwt ze voor ‘de sluipende islamisering’. Ahadi wordt bedreigd en
beveiligd.
Zij inspireerde Ehsan Jami, PvdA-raadslid in
Leidschendam-Voorburg, tot de oprichting van een Nederlandse variant van het
comité. Jami (22), een moslim-afvallige uit Iran , wil het maatschappelijke
debat over vrijheid van geloof en ongeloof aanzwengelen, en daarmee een taboe in
de moslimgemeenschap doorbreken.
Eind juni verwacht de jonge PvdA’er, die met zijn verscheurde
partij in de clinch ligt, de samenstelling van zijn comité van aanbeveling en de
doelstellingen van zijn organisatie bekend te maken. Jami heeft internationale
aspiraties. Hij ontving, naast bedreigingen en boze mails ‘ruim tweehonderd
positieve reacties’. ‘Van moslims uit Afghanistan, Zweden, Turkije, Saudi-Arabië,
Iran en nog meer landen.’
In het programma Meeting Point van de moslimomroep NMO ging
Jami vorige week zondag voor het eerst in debat met moslimjongeren, die veelal
ontkennen dat geloofsafval problematisch ligt. Jami: ‘De jongeren uit dat
programma willen in elk geval de discussie met mij aangaan. Dat wil ik ook
graag. Maar ik wil vooral ook met hun ouders in debat.’ Hij beschouwt deze
ontwikkeling als een eerste succesje. ‘Zo zijn we constructief bezig.’
Ook begin mei kwamen in Antwerpen voor de allereerste keer de
actiefste leden bijeen van de Nederlandstalige afdeling van het webforum Faith
Freedom International (FFI). Om veiligheidsredenen hield het forum, waarop
afvalligen en autochtone ‘vrijheidsfundamentalisten’ zich manifesteren, de
ontmoetingsplek (een Grieks restaurant) geheim. De meeste deelnemers, van wie
sommigen zijn bedreigd, willen anoniem blijven. Waarom wordt duidelijk uit een
van de postings op het forum. ...
Red.: Let op dat bij ieder groepje dat genoemd wordt, er een
vermelding volgt van de bedreigingen die zij ondervinden. Dus niet alleen is de
"beweging" beperkt tot enkele individuen, er zijn aan de andere kant al meer
individuen die overgaan tot bedreiging, en het aantal dat er niet-bedreigend en
toch radicaal is, is dus overweldigend in de meerderheid.
Er is dus totaal geen sprake van een beweging, althans veel
minder dat dat er een bedreigende radicale beweging is en en nog veel grotere
niet-dreigende radicale beweging, en er is al zeker geen sprake van een
'revolutie'. Het gebruik van zulke terminologie is pure propaganda. Hetgeen nog
eens duidelijk blijkt uit de eerste alinea van een van de tussenstukken:
| |
Na de terroristische aanslagen van 11 september 2001 weerklonk steeds weer:
waar blijven de demonstraties van de gematigde moslims? Waarom staan zij zo
gelaten toe dat hun godsdienst wordt gegijzeld door extremisten en jihadisten?
Zes jaar later lijkt, voorzichtig, een verlichte tegenbeweging te ontstaan. |
Dat is het natuurlijk op zijn best: een mogelijk eerste
teken. En niets meer.
Het definitieve bewijs dat het "incidentenargument niet
geldig is: de andere kant op ziet men een paar incidenten wel meteen als een
trend - zie deze uitzending
. Wat hier gaat over een ruzie met een Somalisch gezin, is meteen aanleiding
voor een onderzoek naar racisme. Het heeft vrijwel letterlijk talloze incidenten
geduurd voordat het allochtonen racisme in de meest milde vorm ter sprake kon
komen "Marokkaanse overlastjongeren". Terwijl het homo- en Jodenmeppen, en het
intimideren en verjagen van blanken uit gemengde wijken allang gewoon is
geworden. Let overigens ook op de "objectieve" verslaggeving van presentator
Prem.
Een nog definitiever bewijs: want ras-multiculturalist Pieter
Hilhorst levert het:
Uit:
De Volkskrant, 23-11-2010, column door Pieter Hilhorst, politicoloog.
Mobiliseer de foute vrienden
Tussentitel: Domme stoerheid levert reputatiewinst op in de huidige
straatcultuur
Vorige week zondag was het weer raak. Letterlijk. Een 21 jarige man werd in
Amsterdam Zuidoost doodgeschoten. Het was het veertiende schietincident dit
jaar. Vorig jaar waren er 22 schietpartijen in Zuidoost. Maar ook elders wordt
driftig met vuurwapens gezwaaid. Afgelopen week nog in Haarlem en in de
binnenstad van Rotterdam. Veel van die daders worden wel gepakt, maar een
afschrikwekkende werking gaat daar blijkbaar niet van uit. ...
Misschien moeten we eens kijken naar de succesvolle
bestrijding van moorden in Boston. In vijf jaar tijd werden daar 155 jongeren
vermoord. Dader en slachtoffer hadden steeds hetzelfde profiel. Ze waren lid van
een bende. In zijn boek The Regulatory Craft (Vakkundig handhaven) beschrijft
Malcolm Sparrow hoe het de politie lukte om dit aantal terug te dringen. De crux
van de aanpak is dat er gebruik werd gemaakt van sociale controle door foute
vrienden.
De politie begon met het in kaart brengen van de bendes.
Uiteindelijk zijn 61 bendes geïdentificeerd. Die zijn uitgenodigd bij de
politie. Daar werd hen te verstaan gegeven dat het uit moest zijn met het
geweld. Er werd een duidelijk dreigement aan verbonden. Als één lid van een
bende een moord zou plegen, zou de politie alles uit de kast halen om niet
alleen de dader, maar de hele bende aan te pakken. De politie zou in hun wijk
driedubbel gaan patrouilleren. Triviale overtredingen, verkeersboetes, niet
nagekomen afspraken met reclasseringsambtenaren, alles zou worden gebruikt om de
bende klem te zetten.
Dit dreigement is ook waargemaakt. Twee bendes waarvan een
lid zich aan moord schuldig had gemaakt, werden op deze manier aangepakt. De
resultaten werden via posters publiek gemaakt. Het aantal moorden is vervolgens
met 68 procent gedaald. Hier houden juist de verkeerde vrienden elkaar van het
moorden af. Waarom zou zoiets niet ook in Nederland kunnen?
...
Zo’n aanpak is omstreden. Het komt immers neer op een
collectieve straf. Maar er is dan ook een collectief probleem. Er is nu een
straatcultuur waarin domme, gewelddadige stoerheid reputatiewinst oplevert. Door
de aanpak van Sparrow wordt deze sociale controle omgedraaid. Wie met een wapen
zwaait, wordt dan door zijn foute vrienden tot de orde geroepen, want zij willen
niet in de problemen komen omdat hun ‘mattie’ zo nodig stoer wil zijn.
Red.: Een aanpak die zich leent voor alle problemen
veroorzaakt door groepen met een groeps- en wij-zij-cultuur. dat wil zeggen:
vrijwel alle allochtone immigrantengroepen. Dreig bijvoorbeeld bij besnijdenis
op vakantie van Somalische vluchtelingen de hele groep uit te zetten. want als
ze in eigen land op vakantie gaan, dan zijn ze geen vluchteling meer. En
eigenlijk is daar geen besnijdenis voor nodig, dus.
Of: dreig dat als moslims een homo of een jood lastig vallen, de
dichtstbijzijnde lokale buurtmoskee gesloten wordt. Bij drie keer herhaling
wordt hij gebulldozerd.
Er is een ontzettende ophef geweest over seksueel misbruik
door katholiek priesters. Er werd zonder enige reserve gegeneraliseerd, in de
zin van het gebruik van groepstermen als "katholieken" en "priesters". Hier is
het werkelijke aantal daders;
Uit:
De Volkskrant, 18-02-2011, van verslaggever Peter de Graaf
Deetman: 1.000 daders misbruik
Tussentitel: Het is goed voor de daders om zich te melden | Wim Deetman |
Voorzitter onderzoekscommissie
De commissie-Deetman, die seksueel misbruik in de katholieke kerk onderzoekt,
heeft op basis van 2005 meldingen van slachtoffers bijna duizend mogelijke
daders geïnventariseerd.
Dat zegt voorzitter Wim Deetman donderdag. ...
Red.: Ten opzichte van het totaal aantal priesters over
hetzelfde tijdvak niet meer dan een fractie. En fractie die veel kleiner dan de
fractie lastigvallers, overvalplegers, en andere criminelen uit allochtone- en
moslim-kring. Waarover dus evenredig meer ophef mag worden gemaakt. iets ten
opzichte waarvan de ophef gemaakt door Geert Wilders maar kinderspel is.
Naar Allochtonendebat, misverstanden
, Allochtonen
lijst
, Allochtonen
overzicht
, of site home
.
|