Toelichting bij Allochtonendebat, misverstanden: solidariteit
Eén van de grote
idealen van links is de ondersteuning van de zwakkeren in de maatschappij, kortweg:
solidariteit. Vaak wordt het in algemene termen gebruikt, zoals "internationale
solidariteit", en dan komt het in feite
neer op ondersteuning van de zwakkeren van over de hele wereld; en soms is dat ook
letterlijk zo gesteld - meer over het algemene begrip elders
 -
hier wordt er een zeer simpele analyse op losgelaten.
Het aantal sociaal zwakkeren over de hele wereld bedraagt vier tot vijf
miljard. Het is voor de Nederlandse maatschappij fysiek onmogelijk om alle
sociaal zwakkeren over de hele wereld te helpen. Het is mogelijk slechts een
zeer, zeer, kleine fractie van die mensen te helpen. In feite is het zo dat de
hulp aan die zeer, zeer, kleine fractie het probleem van de zwakkeren in de hele
wereld niet oplost, waarbij “niet oplossen” geldig is tot op zeer, zeer, goede
benadering.
Stel men gaat het principe nu toepassen op een groep zwakken in Nederland,
bijvoorbeeld de allochtonen of de asielzoekers. De steun aan de allochtonen gaat
in aanzienlijke mate ten koste van sociaal zwakkeren in eigen land, waaronder
zeer velen ouderen en zieken die veel aan onze maatschappij hebben bijgedragen,
zie  . En aan de andere kant
verbetert het de toestand van maar een zeer, zeer, kleine fractie op het totaal
van zwakken in de wereld. Alleen al objectief lijken de nadelen van die steun
dus groter dan de voordelen. Maar hier wordt gesteld dat de zorgplicht van de
Nederlandse samenleving voor de eigen zwakkeren veel groter is dan de voor die
zeer, zeer kleine fractie. In zekere zin is het steunen van allochtonen of
asielzoekers, zo lang het ten koste gaat van zwakkeren uit eigen land, een vorm
van verraad.
Naar Denkfouten allochtonendebat
, Allochtonen hiërarchie
 , of site home
| 