| Bronnen bij Cultuurbedreiging: gevaar voor de democratie | 1 nov.2009 |
Eén van de belangrijkste redenen die geleid hebben tot de opkomst van een
anti-allochtonen en een anti-islam houding bij een groeiend deel van de
autochtone Nederlandse bevolking zijn de zichtbare en onzichtbare maar wel
merkbare vormen van onderlinge solidariteit binnen die groep(en). Hoewel
misschien begrijpelijk vanuit hun immigrantenpositie, is dan de reactie erop
even begrijpelijk, aangezien het gaat over hetzelfde proces: groepsbinding. Die
algemene onderlinge allochtone loyaliteit is elders uitgebreid gedocumenteerd
.
De zichtbare vormen van loyaliteit zijn zaken als hoofddoeken
en moskeeën - dit is de hoofdaanleiding voor de autochtone reactie. De
onzichtbare maar wel merkbare zaken, waar het hier over gaat, zijn mogelijk
gevaarlijker, want onder hen valt het gedrag bij verkiezingen, van welke soort
dan ook. Eerst een paar voorbeelden die laten zien dat dit wel degelijk speelt:
Uit:
De Volkskrant, 03-04-2006, ANP
Rotterdammers kiezen moskee als mooiste gebouw
De inwoners van Rotterdam hebben de Mevlana-moskee als mooiste gebouw van hun
stad gekozen. Dat is de uitkomst van een publieksverkiezing georganiseerd door
het City Informatiecentrum. De Erasmusbrug werd met een miniem verschil tweede.
...
IRP: Natuurlijk kiezen autochtone Rotterdammers niet
voor een moskee - althans, maar heel weinig. Hoe kan deze uitslag dan tot stand
komen? Het antwoord blijkt niet zo moeilijk te vinden:
TV Nederland 2, 23-05-2006.
Eurovisie songfestival
... Uitslagen: de Nederlandse telefoonjury geeft het maximale aantal van 12
punten aan Turkije.
IRP: In beide gevallen is het natuurlijk zo dat zonder een
Turkse of moslim minderheid in Rotterdam respectievelijk Nederland er een heel
andere uitslag was geweest. En zelfs met die Turkse minderheid is het toch
eigenaardig dat de Turkse kandidaat wint, want Turken zijn wel een grote groep,
maar toch relatief klein ten opzichte van het geheel van de bevolking. De
verklaring daarvan is simpel: autochtone Rotterdammers hebben op verschillende
gebouwen gestemd, en autochtone Nederlanders hebben op verschillende
songfestivallanden gestemd. Maar de Turken hebben allemaal op de moskee, en
allemaal op Turkije gestemd - een zogenaamde blokstem.
De uitslag van 2006, in het voorbijgaan genoteerd, was
aanleiding om het Songfestival in 2007 nauwkeurig te volgen - hier volgt
die uitslag wat betreft de Turkse deelnemer, met de aantekening dat 12 punten de
hoogste plaats is en 10 punten de op één na hoogste:
| België | 12 punten | |
| Denemarken | 10 punten | |
| Duitsland | 12 punten | |
| Engeland | 12 punten | |
| Frankrijk | 12 punten | |
| Nederland | 12 punten | |
| Oostenrijk | 10 punten | |
| Zwitserland | 10 punten |
In al deze landen zijn aanzienlijke Turkse minderheden (rond de 10 procent), die
de uitslag dus domineren, omdat de overige, blanke, stemmers verspreid stemmen
over alle andere deelnemers/landen. Zoals één deelnemer na afloop (van de
voorronde) constateerde: "Ze hadden net zo goed de nationale vlag op het podium
kunnen leggen, dan was de uitslag hetzelfde geweest". Marokko doet niet mee,
maar men kan veilig aannemen dat dat dit anders precies hetzelfde was gegaan.
Bij het stemmen van Turken en andere immigrantengroepen is
het dus zo dat kwaliteit totaal onbelangrijk is - het gaat maar om één ding:
etniciteit en/of geloof en de loyaliteit daaraan.
In songfestivalverband heeft het stemmen op eigen cultuur de
laatste jaren, met de uitbreiding naar Oost-Europa, dusdanige vormen aangenomen
dat er al sprake van is om het festival maar in halve finales naar regio in te
delen, zodat er in ieder geval in de finale niet meer op de buren maar weer op
het beste liedje gestemd gaat worden.
Vertaald in meer algemene termen betekent dit dat het
culturele cliëntilisme van de minder ontwikkelde landen de democratie van de
stemprocedure dusdanig heeft ondermijnd dat uit hoofde van de bewaking van de
kwaliteit het samenwerkingsverband opgesplitst zou moeten worden.
Het optreden van de etnische en culturele blokstem is dus al een
gevaar geleken voor een simpele zaak een een liedjesfestival. Dan is het
rechtreeks vooruit naar de conclusie dat het echte en reusachtige gevaar
natuurlijk schuilt daar waar de blokstem optreedt in het politieke domein. Een
van de eerste gevallen die openlijk als zodanig esproken werd deed zich voor in
Rotterdam:
Uit: AD.nl, 04-05-2006.
Turkse opstand in deelraad Rotterdamse wijk Feijenoord
’Toch etnische rel in Rotterdamse PvdA’
De totale vertrouwensbreuk binnen de PvdA in de Rotterdamse wijk Feijenoord is
wel degelijk gevolg van conflicten tussen Nederlanders en Turken.
PvdA-prominent Johan Henderson doorbrak gisteravond, op een
bijeenkomst aan het Afrikaanderplein, het stilzwijgen over de bestuurlijke
crisis: ,,Je moet debiel zijn om de etnische problemen niet zien aan te komen
als je ze keer-op-keer buiten het bestuur houdt.’’
Henderson, zelf zes jaar voorzitter van de deelgemeente,
doelt op de grote Turkse achterban die de PvdA in Feijenoord heeft. Zes van
veertien PvdA-fractieleden zijn van Turkse afkomst, bij de verkiezingen was hun
aanhang goed voor meer dan de helft van de enorme zetelwinst.
Toch koos de PvdA geen enkele Turk als dagelijks bestuurder
van de deelgemeente. Lokaal PvdA-leider Dagmar Oudshoorn vormde het bestuur met
twee (blanke) Nederlanders van buitenaf: Robbert Baruch en René Kronenberg.
Hoewel de voltallige PvdA-fractie vantevoren hiermee akkoord
ging, kozen afgelopen donderdag minstens drie PvdA’ers tijdens de beslissende
anonieme stemming onverwacht tégen de eigen bestuurders. Oudshoorn en co kregen
geen meerderheid en werden zo publiekelijk ten val gebracht. Al snel deden
verhalen de ronde over ’Turkse opstand’, maar ieder PvdA-fractielid ontkent tot
nu toe de tegenstem te hebben uitgebracht. ...
IRP: Wat dus wel degelijk het geval bleek te zijn. Waar het
hier om gaat is dat op kwaliteit geselecteerde bestuurders (aanvankelijk) werden
afgewezen door een Turkse blokstem. Omdat er een etnische vertegenwoordiging
werd gewenst.
Maar ook als raadsleden zelf, in de laagste functie dus, gaat
er al veel mis:
Uit: De Volkskrant, 14-03-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg
‘PvdA-raadsleden strenger selecteren’
Raadsleden El Haji en Mohandis: betere begeleiding nodig van allochtonen
kandidaten | 'Niet dezelfde fouten maken als bij verkiezing 2006'
De PvdA moet haar kandidaat-raadsleden strenger selecteren en beter begeleiden.
De partij moet niet alleen oog hebben voor de stemmen die kandidaten kunnen
trekken, bijvoorbeeld die met een etnische achterban. ‘Het gaat bovenal om
kwaliteit.’ Dat zeggen de PvdA-raadsleden Fouad el Haji (40) uit Rotterdam en
Mohammed Mohandis (23) uit Gouda.
Ze vrezen dat de partij voor de gemeenteraadsverkiezingen van
maart 2010 dezelfde fouten maakt als in 2006. Door de daverende electorale zege
kwamen veel allochtone kandidaten met voorkeurstemmen in de raad. Dat zou tot
‘ongelukken’ kunnen leiden, waarschuwde PvdA-leider Wouter Bos. Hij vroeg zich
af of ze even gekwalificeerd waren als de mensen die hoger op de lijst stonden.
Bos had, lijkt het, een vooruitziende blik. Sinds 2009
scheidden zo’n tien allochtone raadsleden zich af van de fractie, aldus Jos
Kuijs van het Centrum voor Lokaal Bestuur van de PvdA. Relatief is dat veel: van
alle opstappers is circa 20 procent allochtoon, bijna twee keer zoveel als het
totale percentage PvdA-raadsleden van niet-westerse afkomst.
Vaak gaat er in het begin al iets mis, zegt Kuijs.
‘Afdelingen willen allochtonen op de lijst omdat ze een achterban
vertegenwoordigen. Ze willen de kiezers wel hebben, terwijl ze de persoon niet
geschikt vinden. Als die dan met voorkeurstemmen in de raad komt, krijg je
scheve ogen.’ ...
IRP: En nog veel sneller gaat het mis, als men bezwijkt voor
de druk van beschuldigen van discriminatie en racisme, en gaat streven naar
allochtone evenredigheid, met voorbijgaan van geschiktheid. Hier een voorbeeld
van beide zaken:
Uit:
Het Parool, 17-03-2008, van verslaggevers (volledig artikel hier
)
'Opvolger Buyne ook allochtoon'
De druk is groot om een allochtone wethouder te benoemen als opvolger van de
gisteren afgetreden Hennah Buyne.
PvdA-fractievoorzitter Manon van der Garde zei gisteren dat 'het belangrijk is
dat het college een afspiegeling is van de bevolking'. ''Dat zullen we bespreken
in de fractie.'' De overgebleven wethouders zijn allemaal hoogopgeleide
autochtonen. Bij de laatste verkiezingen trok de PvdA het overgrote deel van de
allochtone kiezers. Gisteren manifesteerden zich vooral Surinaamse aanhangers
van Buyne, die vinden dat de PvdA haar onvoldoende heeft gesteund. ...
IRP: Wethouder Buyne is afgetreden vanwege het manipuleren
van cartoons in een lesbrief voor scholen, waarbij ze de moslim-kritische
cartoons liet weghalen, en de autochtoon-kritische cartoons liet staan
.
Racisme dus. En de steun van Surinamers voor een aftredende wethouder heeft
natuurlijk met maar één ding te maken: een overeenkomst in etnie en de
bijkomende loyaliteit - ook racisme dus. Nog een berichtje daarover:
Uit:
De Volkskrant, 17-03-2008, van verslaggever Willem Beusekamp (voll. artikel hier
)
Afgetreden wethouder Buyne was onwennig en onzichtbaar
Met bloemen, staande ovaties, gezang en het aanroepen van de Heer hebben
tientallen hoofdzakelijk Surinaamse supporters zondagmiddag op het stadhuis van
Amsterdam afscheid genomen van wethouder Hennah Buyne, hun idool.
...
IRP: Er is dus iemand op een post gekomen vanwege het
streven naar allochtone evenredigheid, ze functioneert niet goed en maakt een
enorme fout, en voor de verandering kiest met uit dezelfde poel om dezelfde
redenen. In Amsterdam Zuidoost heeft men op die manier een reeks affaires achter
de rug
. Eenzelfde reeks affaires is op te stellen aangaande de landelijke politiek
.
Je zou zeggen: daar is toch makkelijk iets tegen te
ondernemen: schaf dit soort maatregelen van numerieke evenredigheid en andere
vormen van bevoordelingsbeleid af. Maar dat stuit op een andere groot probleem,
als eerder genoemd: de roep van "Discriminatie!" en "Racisme!". Het
multiculturalisme dat in Nederlandse bestuurlijke kringen heerst leidt
automatisch tot de ideologie dat alle groepen even capabel zijn, en dat
ondervertegenwoordiging in hogere opleiding en dus hogere functies in bedrijf en
bestuur een gevolg is van tenachterstelling. Die maatregelen ter numerieke
evenredigheid en andere vormen van bevoordelingsbeleid zijn dus gewoon ter
compensatie van autochtone discriminatie en racisme.
En uiterst voorspelbaar: de betreffende groepen immigranten
hebben deze kretologie overgenomen:
Uit: Trouw.nl, 10-03-2009, column door Cilay Özdemir
Het allochtone raadslid verdient een eerlijke kans
De economische crisis treft de samenleving diep in het hart. Segregatie
neemt toe. Radicalisering ligt nog steeds op de loer. De PVV-opmars lijkt de
kloof tussen allochtonen en autochtonen alleen maar te vergroten. En dan
Trouw afgelopen zaterdag: ’Allochtone raadsleden in de clinch met de PvdA’.
Vergeleken met de hierboven beschreven ’rampspoed’, is dat minder schokkend dan
het lijkt. Toch is hier sprake van een ontwikkeling die gevolgen kan hebben voor
de politieke participatie van allochtonen.
Volgens Trouw is van de veertig raadsleden die zich in de afgelopen tijd
van de PvdA hebben afgescheiden, twintig procent van niet-Nederlandse afkomst.
Wouter Bos waarschuwde in 2006 dat nieuwe raadsleden, onder
wie veel allochtonen, voor ongelukken zouden kunnen zorgen, gezien hun gebrek
aan ervaring. De vraag is of het vertrek van allochtone raadsleden bij de PvdA –
bij andere partijen zal het niet anders zijn – komt door hun geringe ervaring
met de Nederlandse politieke mores of juist met het onvermogen van partijen om
verandering van de samenstelling van de fractie door te laten klinken in hun
politiek.
Voor politieke partijen zijn allochtone kandidaten
interessant omdat zij in staat zijn om nieuwe kiezers aan te trekken. De meeste
allochtone raadsleden zijn met voorkeurstemmen gekozen. ...
IRP: Een ander voorbeeld van wat fout gaat met de etnische
vertegenwoordiging en haar anders getinte loyaliteiten.
Maar mevrouw Özdemir zoekt de oplossing in de andere richting:
| De meeste allochtone raadsleden zijn met voorkeurstemmen gekozen. En daar wringt meteen de schoen: deze raadsleden vertegenwoordigen een belangrijke achterban die verwacht dat die raadsleden voor hun belangen opkomen. Maar eenmaal in de raad gekozen moeten zij zich conformeren aan de partijcultuur en -standpunten, ook als die soms indruisen tegen de belangen van de achterban. In een tijd waarin gepleit wordt voor het dichten van de kloof tussen politiek en kiezer, is het juist goed dat een volksvertegenwoordiger opkomt voor de belangen van zijn achterban. |
Een pleidooi dus voor cliëntilisme.
Maar mevrouw Özdemir weet ook dat cliëntilisme een slechte
naam heeft, dus heeft ze nog een voorstel:
| Allochtone raadsleden krijgen vaak het verwijt dat zij zich schuldig maken aan cliëntelisme. Merkwaardig genoeg klinkt dat verwijt niet als het gaat om autochtone politici die voortkomen uit het bedrijfsleven, de agrarische sector of een bepaalde geloofsstroming in de samenleving. |
Klinkt in eerste instantie aardig, maar bij nadere beschouwing zijn er toch
een paar essentiële verschillen: de genoemde inhoudelijke vormen van
belangenvertegenwoordiging gaan over functionele verbanden, en waar het (mede)
persoonlijk belangen betreft, wordt het ook in deze gevallen bestreden. Wat
mevrouw Özdemir over het hoofd ziet, is het verschil tussen functionele verbanden
en belangen, en etnische verbanden en belangen. Dat laatste is zelf al
discriminatie en racisme, en het invoeren ervan in de politiek is dus politieke
discriminatie en racisme -hetgeen normaliter wordt afgekort tot "cliëntilisme".
Het voorstel van mevrouw Özdenir om de term "clientilisme" af te schaffen,
is discriminatie en racisme.
Meer over de hoogst belangrijke verschillen tussen de
functionele en de etnische maatschappijinrichting hier
.
Zoals gebruikelijk vanuit allochtone kring wordt ook hier met
de vinger gewezen:
| Daarnaast worden allochtone raadsleden door partijgenoten met de nek aangekeken omdat ze met voorkeurstemmen zijn gekozen, niet zelden ten koste van autochtone kandidaten. |
En natuurlijk moet alle inspanning van de autochtone kant komen
| Nederland heeft diverse instrumenten om de kloof tussen allochtonen en autochtonen te dichten. Allochtone politici zijn daar een belangrijk onderdeel van. Laten we de mensen die hun tijd, energie en motivatie daarin willen steken niet verkwanselen door verkeerde verwachtingen en gebrekkige begeleiding. |
Die kloof waar mevrouw Özdemir het over heeft ziet zij waarschijnlijk aan de
autochtone kant, maar in werkelijkheid ligt die natuurlijk aan de allochtone
kant. Zie de hoofddoeken, moskeeën, en talloze andere vormen van achterstand en
wantoestand. En zij verwacht dat Nederlanders dat repareren, door allochtonen in
de politiek te bevorderen. Zaken die onverenigbaar zijn met een betrouwbaar en
deskundig bestuur.
Komen we bij de conclusie die mede aanleiding was om dit
artikel te schrijven, waarover zo meteen meer: Zolang de groepen allochtone
immigranten aanzienlijke sociale achterstanden hebben, en zolang ze gevangen
zitten in een cultuur die elkaar steunt, zullen die groepen dus per definitie
een ernstige bedreiging vormen voor het Nederlandse bestuur, en voor de
Nederlandse democratie in het algemeen. Op alle lagen van de maatschappij.
Tenslotte: wat was nu de aanleiding om deze conclusie af te leiden? Dat is
een onderzoek gedaan in opdracht van de minister van Binnenlandse Zaken, Guusje
ter Horst, en uitgevoerd door onderzoekers van de Anne Frank stichting en
terrorismeonderzoeksinstituten bij universiteiten: Jaap van Donselaar, Hans
Moors, en Bob de Graaff. De conclusies van deze onderzoekers luidt dat Geert
Wilders de democratie ondermijnt en potentieel zelfs staatsgevaarlijk is. Een
conclusie gedeeld door anderen die niet met hun naam in de krant willen.
Laten we eens de mogelijke criteria voor zo'n oordeel
doorlopen: Beledigingen jegens andersdenkenden? Moslims hebben er veel erger en
veel meer
.
Groepsdenken, discriminatie en racisme? Moslims doen het veel erger en veel meer
. Radicalisering? Moslims hebben veel meer en veel erger radicalen
. Geweld? PVV'ers plegen geen geweld - moslims in Nederland bedreigen hele wijken,
moslims in het buitenland dreigen overal met aanslagen
.
Dit kan men afdoen als incidenten. Maar het belangrijkste
probleem met moslims is de al eerder genoemde tegenstelling tussen de
functioneel ingerichte maatschappij en cultuur van het Westen, en dus ook
Nederland, en de archaïsche op familie- en etnische groepen ingerichte cultuur
van de moslims. Die archaïsche cultuur die ze doet afscheiden van de Nederlandse
cultuur, een afscheiding zichtbaar in hoofddoeken, moskeeën, enzovoort
. Die archaïsche cultuur die
in het Westen door de Verlichting en eropvolgende ontwikkelingen is afgeschaft.
Ontwikkelingen die ons ook de democratische maatschappijinrichting heeft
gebracht.
Kortom: als Geert Wilders beschreven mag worden als ondermijner van
de democratie en staatsgevaarlijk, is dat tien- en meervoudig van toepassing op
moslims, leidende tot de conclusie waarvan boven dus één aspect precies is
uitgewerkt:
| Moslims zijn een gevaar voor de democratie, en potentieel staatsgevaarlijk |
Uit: Volkskrant weblog 31-10-2009,door PeterV
Moslima Elsa vd Loo vertegenwoordigt de jeugd in de VN
Elsa
van de Loo, Hollandser kan een naam haast niet klinken. (Akkoord, als ze Els had
geheten, dan was het helemààl af geweest.) En Elsa is dan ook Nederlandse. Haar
vader is Nederlander en haar moeder komt uit de Dominicaanse Republiek. ...
En toch heb ik moeite met Elsa. Zij gaat namelijk de
Nederlandse jongeren vertegenwoordigen bij de VN. Ze is daarvoor gekozen in een
soort van verkiezingen waar in debatten gestreden werd tegen andere kandidaten.
.... Ze won de finale dankzij 1064 stemmen, tegen 938 voor de andere finalist
(bericht in bijv. Volkskrant). Ik spreek bewust over 'een soort van'
verkiezingen, want er kon gestemd worden per sms of via een website. Het is de
vraag of alle jongeren van Nederland daarvan op de hoogte waren en/of het belang
ervan inzagen. Er was overigens een paar dagen vòòr de finale wel een uitgebreid
interview met de kandidaten in de Volkskrant. En ook Llink besteedde er
op tv aandacht aan. Verder is het de vraag of degenen die wèl gestemd hebben dat
gedaan hebben na een objectieve beoordeling van alle kandidaten, of dat er toch
sprake is geweest van mobilisering van vrienden, vriendinnen en misschien zelfs
wel groeperingen. Hoe de andere kandidaten hun PR hebben aangepakt is mij even
onbekend, want niet door me uitgezocht. Wel weet ik nu dat Elsa in elk geval
hulp heeft gezocht op de wijblijvenhier (WBH) website.
Www.wijblijvenhier.nl is een website van moslims. Het zou
natuurlijk zo kunnen zijn dat Elsa daar wel heel veel vrienden en vriendinnen
heeft en slechts om die reden aldaar haar pleit hield en hen verzocht om
allemaal op haar te gaan stemmen. Maar het is voor mij onvermijdelijk om te
vermoeden dat zij vooral de stem zocht van 'de Nederlandse moslims'. Door haar
oproep nou juist daar te plaatsen, heeft zij haar moslima-zijn als wapen in de
strijd met de medekandidaten ingezet. En dan kan er hetzelfde gebeuren als we al
jarenlang zien bij het Eurovisiesongfestival. De vraag is dan ook of zij wel
echt de beste kandidaat was. ...
IRP: Hetgeen natuurlijk leidt tot onoverkomelijke
belangentegenstellingen:
Uit: De Volkskrant, 30-10-2009, ingezonden brief van Wilbert van Rijen (Holthees)
Tweederangs
In dictatoriaal geregeerde moslimlanden zoals Iran en Afghanistan roepen
vrouwen, die vechten voor hun bevrijding, hun `zusters` in het vrije Westen op
het ultieme symbool van de vrouwenonderdrukking uit solidariteit af te gooien.
Tegelijkertijd kiezen wij, om de Nederlandse jeugd binnen de VN te
representeren, voor een zwaar gesluierde vrouw.
Elsa van de Loo zegt in een interview (Binnenland, 26
oktober) op te willen komen voor kinderen in ontwikkelingslanden die niet naar
school kunnen omdat zij grote afstanden moeten afleggen om water te halen.
Een gigantische groep meisjes kan niet naar school omdat de
islamitische ideologie waaronder zij geboren zijn hen dat recht ontneemt. Zij
zijn tweederangsburger en middels hun hoofddoek moeten zij dat vanuit cultureel
en religieus bepaalde motieven uitdragen. Ik ben benieuwd hoe Elsa van de Loo
onbevooroordeeld luistert naar `de Nederlandse jeugd` die zij vertegenwoordigt
wanneer het gaat om abortus, seks voor het huwelijk, homofilie, scheiding van
kerk en staat, en godsdienst als een zuiver particuliere aangelegenheid die je
niet in de openbare ruimte uitdraagt.
IRP: En in de uitvoering leidt dit soort
belangenverstrengeling natuurlijk van gemakkelijk tot vanzelfsprekend tot
diverse vormen van wanbestuur en corruptie.
Zo leidt de allochtone blokstem al tot de tweede plaats van
allochtone haatzaaien bij de verkiezing tot tolerantste website:
Uit:
De Volkskrant, 06-11-2009, door Christjan Knijff
Nuttige kijk op de onderbuik
Marokko.nl wordt dagelijks overstelpt met berichten. 'Je kunt je wel blindstaren op de radicale uitingen, maar dat heeft geen zin.'
De populairste website onder allochtone jongeren heeft een omstreden reputatie.
...
Op Marokko.nl stonden in 2008 enthousiaste reacties op de
aanslagen in Mumbai. ...
... op Marokko.nl zijn haatzaaiende en discriminerende
berichten aangetroffen. De beheerders beloven beterschap. ...
Volgens socioloog Albert Benschop van de Universiteit van
Amsterdam, ...
... Volledig modereren is niet te doen.’ Hij noemt dat de Wet
van Behoud van Bagger. ‘Als een vuilnisman mijn straat in Amsterdam-Centrum
opruimt en aan het einde is beland, dan ligt het begin weer vol met rotzooi. Zo
is het ook met zo’n forum dat 24 uur per dag en zeven dagen in de week
toegankelijk is.’
Bovendien bereikt de site 70 tot 75 procent van de
Marokkaans-Nederlandse jongeren tussen de 15 en 35 jaar. Alle soorten meningen
komen aan bod. Benschop: ‘Je kan je wel blindstaren op de radicale uitlatingen,
maar dat heeft geen zin. ...
Ruim 15 duizend berichten per week zitten tegen het
toelaatbare aan of erover, meent Mahdaoui. ’
Tussenstuk:
Nominatie tolerantieprijs
Marokko.nl is door jongeren genomineerd voor de RU4Real-trofee, een prijs voor
de meest tolerante jongerenwebsite. De wedstrijd is een initiatief van
Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) en de Nationale Jeugd Raad. Onder meer het
ministerie van Wonen, Wijken en Integratie financiert het project.
...
In de tussenstand staat de website door de publieksstemmen op
de tweede plaats. Sille Jansen van MDI: 'Marokko.nl is voor jongeren en
populair. ...'
IRP: De signalen worden snel duidelijker en erger:
Uit: De Volkskrant, 11-11-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en
Annieke Kranenberg
Marcouch is steun achterban kwijt
De Amsterdamse stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch mag geliefd zijn bij de PvdA-partijtop, zijn allochtone kiezers zijn in hem teleurgesteld.
Waar zijn ze in godsnaam mee bezig. Dat was een veelgehoorde reactie in
autochtone kring toen maandag het nieuws uitlekte dat het lokale PvdA-bestuur
van het nieuwe Amsterdamse stadsdeel Nieuw West Abmed Marcouch wilde lozen.
Waarom weigert een lokale afdeling van een partij die toch al in een crisis
verkeert, een landelijk bekend kopstuk als lijsttrekker te accepteren? Een man
die bovendien de steun heeft van partijleider Wouter Bos.
De Marokkaanse gemeenschap in en buiten Amsterdam begrijpt
heel goed wat het lokale bestuur bezielt. Marcouch, die Slotervaart op de kaart
heeft gezet als 'proeftuin voor een harde integratieaanpak', wordt als een
electoraal risico beschouwd. De 'burgemeester van Slotervaart' heeft immers de
steun verloren van een groot deel van zijn allochtone achterban.
De onvrede over Marcouch sluimert al maanden in de Marokkaanse gemeenschap. De
steun van zijn 'theehuizendoelgroep', zoals een criticus het uitdrukt,
verspeelde Marcouch met zijn progressieve homonota. Hij wilde een homocafé en de
Gay Pride naar Slotervaart halen: drie stappen te ver voor de behoudende
islamitische stadsdeelbewoners.
De seculieren ergeren zich daarentegen aan het voortdurend
hameren van Marcouch op het belang van de islam, die hij naar hun zin te
centraal stelt in het integratiebeleid. Zijn voorstel om islamlessen te geven op
openbare scholen, zijn begrip voor orthodoxe moslims die geen handen willen
schudden van de andere sekse, zijn samenwerking met imams en salafisten (ultra-orthodoxe
stroming), is hen een doorn in het oog. ...
Trotse Berbers stoorden zich aan zijn bewering dat de sociale
ontsporing van Marokkaanse probleemjongeren voor een deel wortelt in de cultuur.
...
Daar komt nog bij dat een deel van zijn achterban 'de
Nederlandse democratische spelregels niet heeft begrepen'. In de zin dat nog
altijd, zoals in het land van herkomst gewoon is, op een persoon wordt gestemd
in plaats van op een partij. En dat van die persoon wordt verwacht dat hij zich
louter inzet voor zijn specifieke achterban. Marcouch heeft ook die groep
allochtone kiezers teleurgesteld. ...
Tussenstuk:
Alsnog lijsttrekker in Amsterdams stadsdeel
Stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch van Amsterdam-Slotervaart .... Over zijn
lijsttrekkerschap was een conflict ontstaan, nadat een meerderheid van het
afdelingsbestuur had gekozen voor een andere kandidaat, Achmed Baadoud uit
stadsdeel Osdorp. ...
IRP: De cruciale punten, vanaf de tweede alinea: Marcouch is
een allochtone achterbanvertegenwoordiger, zie de foto hiernaast. De achterban is deels nog minder
aangepast dan Marcouch, met als gegeven voorbeelden homohaat en het
niet-accepteren van sociale correctie, en een ander deel accepteert weer niet
zijn islamgerichte oplossingen - hoewel van dat laatste nooit iets in de
openbaarheid is geleken,en wel een toevoeging of oplazen door de zeer
pro-multiculti verslaggevers kan zijn (die ook een radicaal islamcongres zagen
als een theetuintje, link volgt).
Maar gezien dat laatste zeer significant: de constatering dat
de achterban het democratisch proces ziet als etnische belangen
vertegenwoordiging - de bijl aan de wortels van de democratie, en een groot
gevaar als dit langduriger gaat duren en duidelijker naar voren komt. De
noodzakelijke tegenmaatregelen zullen namelijk pas echt vijanden maken, en als
je die maatregel niet neemt, eindigt de democratie in grote delen delen van het
land op de kortere termijn (wat in Amsterdam Zuidoost al grotendeels gebeurt is
.
En als glashelder teken van dat laatste: het
voorgestelde alternatief voor Marcouch was Baadoud, een andere Marokkaan -
kennelijk is het Marokkaan-zijn een essentieel deel van de selectiecriteria.
Racisme.
Een voorbeeld van een kleintje, maar met het gevaar van het
hellende vlak:
Uit:
De Volkskrant, 17-11-2009, door Raoul du Pré
'Kom zelf maar eens ruiken'
De Volkskrant is op zoek naar het humeur van het land. Waarover maken
we ons druk in de aanloop naar de lokale verkiezingen? Deze week om te beginnen
in Blerick (Venlo) dat morgen al naar de stembus mag.
... Hassan Akbulut vindt dat geweldig, al die plotselinge aandacht voor zijn
buurt van krant, televisie en politiek. Maar als de burgemeester nu toch zijn
oren en ogen wijd open heeft staan voor het humeur van Blerick, laat hem
binnenkort dan maar eens langskomen in Akbuluts flat aan de Meidoornstraat. En
dan moet hij vooral zijn neus open zetten. ...
Morgen zal hij kiezen voor de VVD. De Turkse kandidaat van de
liberalen kent hij persoonlijk. En die helpt hem altijd bij het invullen van
zijn belastingformulier.
IRP: Nu een extra gevaarlijke - alleen de kop is voldoende:
Uit: De Volkskrant, 26-11-2009, door Ali Durmus en Ejder Köse, beide
advocaat in Rotterdam
Tien keer ja tegen Turkije
De tien argumenten van Geert Wilders om Turkije niet toe te laten tot de Europese Unie zijn allen ondeugdelijk, betogen Ali Durmus en Ejder Köse
IRP: De vijfde-colonne die er al is, probeert meer vijfde
colonne binnen te krijgen. En dat via een blokstem ook via de stembus.
De volgende bron laat zien hoe diep het democratisch bederf
is in Amsterdam-Zuidoost:
Uit: DePers.nl, 18-11-2009, door Marcel van Engelen
De Zwarte Wilders
PvdA-stadsdeelbestuurder Jude Kehla stopte in de Bijlmer subsidies voor
etnische clubjes. Nu wordt hij uitgekotst door zijn eigen partij. De Surinamers
voelen zich bedreigd door de opmars der Afrikanen.
... Op een congres over armoede, waar hij sinds drie jaar als
stadsdeelbestuurder over gaat, zegt hij dingen als: ‘De schuldhulpverlening is
een wassen neus. We pompen mensen rond van de ene instantie naar de andere.’ In
stadskrant Het Parool schrijft hij opiniestukken waarin hij aandacht
vraagt voor de smerigheid in de metro of wijst op de hoge werkloosheid in de
Bijlmer, de lage Citoscores.
Op zichzelf niet zo bijzonder, maar voor een bestuurder uit
Amsterdam-Zuidoost, zeker van PvdA-huize, is het dat wel. Het stadsdeel wordt
sinds mensenheugenis gedomineerd door de sociaal-democraten (in 2006 behaalde de
PvdA 16 van de 29 zetels) die er een gewoonte van hebben gemaakt om, als
defensieve reactie op de publieke opinie, te verkondigen dat het juist heel goed
gaat met de Bijlmer. Elvira Sweet, stadsdeelvoorzitter sinds 2002, is zelden
waargenomen zonder big smile en opgestoken duimen: van dat imago van de Bijlmer
klopt helemaal niks. Nu is Amsterdam-Zuidoost de afgelopen jaren inderdaad enorm
veranderd – flats verdwenen, nieuwbouwwijken kwamen – maar veel sociale
problemen bleven. Sweet wist dan ook nauwelijks wat ze moest zeggen toen Gumbs
werd doodgeknald en de Bijlmer weer eens negatief in het nieuws was.
Op een zelfde manier trok politiek Zuidoost in het defensief
toen de Amsterdamse Rekenkamer tweeënhalf jaar geleden tot de conclusie kwam dat
de stadsdeelraad stijf stond van de dubbele belangen. Deelraadsleden beslisten
over subsidies die werden toegekend aan etnische organisaties (Afro-Surinaams,
Hindoestaans, Ghanees, Antilliaans) waaraan ze zelf verbonden waren. De teneur
van de reactie: zo doen we dat nu eenmaal in de Bijlmer, bemoei je er niet mee.
Als je Jude Kehla boos wilt maken, moet je dat zeggen. Dat Zuidoost nu eenmaal
anders is. Dat er andere regels gelden. ‘Dit is toch Nederland!? Als je zelf
volwassen, volwaardig wilt zijn, moet je je ook zo opstellen.’
Toevallig gaat Kehla over een deel van die subsidies. Na het
Rekenkamer- rapport moesten de deelraadsleden hun officiële functies beëindigen
bij de subsidieontvangende organisaties. Dat deden ze, al veranderde in de
praktijk weinig, want de banden bleven bestaan. Maar bestaan informele relaties
niet overal in de politiek? Het bijzondere aan Zuidoost is dat die banden
meestal langs etnische lijnen lopen. Het Afro-Surinaamse deelraadslid maakt zich
sterk voor het Afro-Surinaamse festival of podium, de hindoestaanse politicus
wil meer geld voor het hindoestaanse cultuurhuis en de Ghanezen komen weer op
voor de twee Ghanese organisaties.
Zolang iedereen zijn deel krijgt, is iedereen tevreden. Hoe
groter de groep, hoe meer subsidie. Toen Jude Kehla als nieuwe verantwoordelijke
voor armoedebestrijding en ‘participatie’ inventariseerde waar zijn subsidies
naartoe gingen, schrok hij. De acht etnische organisaties (vijf Surinaamse, twee
Ghanese, een Antilliaanse) konden vaak niet duidelijk maken waaraan het geld
(samen een miljoen euro per jaar) werd besteed. Als ze dat wel konden, hielden
hun activiteiten volgens Kehla vaak geen verband met de problemen in de wijk.
Hij ging de strijd aan met clubs die een vaste positie in de
Bijlmer hadden veroverd en hun jarenlange subsidie als vanzelfsprekendheid
beschouwden. ‘Een subsidie is geen godgegeven recht. Het is een lening voor een
specifieke activiteit. Pas als die activiteit heeft plaatsgevonden wordt het een
gift.’ ‘Biersubsidies’, noemt oude rot Henk de Boer het. Hij is deelraadslid van
het CDA en zegt: ‘Wij prijzen Jude de hemel in. Hij durft en houdt zijn rug
recht.’
Stichting Bolletrie, in de woorden van De Boer ‘een hangcafé
voor Surinaamse mannen’, ontving zestigduizend euro subsidie terwijl ze zelf een
veelvoud omzette aan bier en rum. Ook de voornaamste debater in de
stadsdeelraad, Mart van de Wiel van de Onafhankelijke partij Zuidoost, is
opvallend positief over Kehla’s beleid. Normaliter valt hij de PvdA hard aan.
‘Maar Jude is helder in zijn uitlatingen en gaat met open vizier het debat aan.
Een verademing. Hij is onafhankelijk en laat zich niet leiden door het
partijkader. Goed voor het stadsdeel, maar misschien niet handig voor zijn
carrière binnen de PvdA.’
Van de Wiel dreigt gelijk te krijgen nu dezer dagen de
kieslijsten worden vastgesteld voor de gemeente- en stadsdeelverkiezingen in
maart. Kehla kreeg pas onlangs zijn zin, na veel hangen en wurgen: de subsidies
worden niet meer aan de bekende etnische organisaties verstrekt, maar gekoppeld
aan activiteiten, waarvoor in beginsel iedereen een voorstel kan doen. De hele
oppositie was ervoor en Kehla opereerde slim. Maar hij tartte er wel de
gevestigde orde van zijn eigen partij mee. Want de PvdA was aanvankelijk
faliekant tegen.
Fractievoorzitter Muriël Dalgliesh schreef een open brief
tegen de aanpassing van het subsidiesysteem (‘Deze organisaties vervullen ook
een zeer belangrijke rol voor de emancipatie en de empowerment van groepen’). In
zijn column in Het Parool maakte Bijlmerprominent en PvdA-ingewijde Prem
Radhakishun opzichtig gehakt van Kehla (een ‘mislukte politicus’ die ‘uit
Zuidoost in 2010 zal worden weggetrapt’).
En Kehla ontving scheldbrieven in zijn postvakje op het
stadsdeelkantoor waar alleen deelraadsleden kunnen komen. Hij zou wegens zijn
nietsontziende werkwijze ‘de zwarte Wilders van Amsterdam-Zuidoost’ zijn. Er
speelt nog iets anders mee. De ongeschreven regel in Zuidoost is sinds meer dan
tien jaar dat de stadsdeelvoorzitter (lees: PvdA-lijsttrekker) zwart moet zijn.
Daar is lang voor gevochten in de door Surinamers beheerste Bijlmer. Maar
inmiddels is er een tweede migrantengroep die groot is en stevig aan de weg
timmert: de Ghanezen. Zij bedreigen de Surinamers in hun dominantie, in elk
geval binnen de PvdA, en de groepen delen ook nog eens een gevoelig verleden.
Simpel gezegd: het waren de voorouders van de Ghanezen die Afrikaanse slaven
leverden aan de Nederlanders, voordat ze naar Suriname werden verscheept.
‘Jullie hebben ons verkocht’, is het diepgewortelde gevoel
bij Surinamers over Ghanezen. En nu dreigen jullie in onze Bijlmer ook nog eens
de boel over te nemen. Het wordt niet snel openlijk gezegd, maar breed ervaren.
Klus afmaken Ja, Jude Kehla wil graag PvdA-lijsttrekker worden, in elk geval
terugkeren als stadsdeelbestuurder. ‘Ik heb me jarenlang suf gewerkt, al mijn
creativiteit gebruikt om een stevig armoedebeleid op poten te krijgen. Ik wil
mijn klus afmaken.’
Hij is weliswaar geen Ghanees, maar kan wel rekenen op een
Ghanese achterban. En ja, de andere twee kandidaten zijn Surinaams:
fractieleider Muriël Dalgliesh en Marcel La Rose, oud-directeur van de lokale
bedrijvenvereniging. Ze hebben allebei een deel van de PvdA-beslissers in
Zuidoost achter zich. Met die lastige Afrikaan Jude Kehla zitten ze in hun maag.
Waarschijnlijk krijgt hij binnenkort een lage plek op de kieslijst, waarmee hij
voorgoed lijkt afgeserveerd.
Maar de definitieve beslissing valt in december, als de
PvdA-leden in meerderheid beslissen over de lijst die de kiescommissie momenteel
vaststelt. De PvdA telt in Zuidoost ongeveer vijfhonderd leden en de
verschillende (etnische) achterbannen worden al in stelling gebracht. Landelijk
partijvoorzitter Lilianne Ploumen en Amsterdams PvdA-leider Lodewijk Asscher
spanden zich onlangs in voor Ahmed Marcouch, toen Marcouch in een andere
geplaagde wijk, Nieuw-West, geen lijsttrekker dreigde te worden. Marcouch is
alsnog op de eerste plek gekomen. Voorlopig, want ook daar vellen de lokale
PvdA-leden het laatste oordeel.
IRP: En even later:
Uit: DePers.nl, 07-12-2009, door Marcel van Engelen
Surinaamse strijd in PvdA Amsterdam-Zuidoost
Terwijl alle ogen gericht zijn op Nieuw West, is ook de PvdA in het
Amsterdamse Zuidoost uiteengevallen. Potentiële lijsttrekkers mogen er niet met
elkaar in debat.
Ook in Zuidoost draait het om de vraag wie bij de verkiezingen in maart de
PvdA-lijst mag aanvoeren. In het verleden was dat steeds een opstapje naar de
post van stadsdeelvoorzitter. Of: ‘burgemeester van de Bijlmer’. De PvdA in
Zuidoost won vier jaar geleden 16 van de 29 zetels.
In Nieuw West ging de strijd op de PvdA-ledenvergadering
gisteravond tussen twee Marokkaanse kandidaten (Marcouch en Baâdoud). In
Zuidoost staan woensdag twee Surinaamse kandidaten tegenover elkaar: Muriel
Dalgliesh en Marcel La Rose. Met als outsider Jude Kehla, een Afrikaan.
Etniciteit speelt bij de samenstelling van de lijst een grote rol.
Aan de vooravond van de allesbepalende en traditioneel
roerige ledenvergadering is het bestuur van de lokale PvdA alvast
uiteengevallen. Vier van de acht bestuursleden keren zich tegen de voorzitter.
‘Wij vinden het spijtig dat de pogingen tot debat zijn tegengewerkt’, aldus de
secretaris, penningmeester en twee anderen in een mail die zondagavond is
verstuurd aan partijleden.
De kiescommissie, gesteund door partijvoorzitter Nick Bolte,
heeft gekozen voor huidig fractievoorzitter en vakbondsvrouw Dalgliesh. Andere
invloedrijke PvdA’ers in de Bijlmer zien graag Marcel La Rose als
stadsdeelvoorzitter, voormalig voorzitter van de bedrijvenvereniging in
Zuidoost. Ook Kehla, die als wethouder de subsidiecultuur aanpakte, heeft
aanhang.
Zowel La Rose als Kehla werd op een lage plaats gezet en
ervaarde dat als belediging. La Rose wilde toen in het openbaar debatteren met
zijn twee tegenstrevers, maar partijvoorzitter Bolte stak daar een stokje voor.
Volgens hem passen lijsttrekkersdebatten niet in de officiële procedure.
De vier bestuursleden bestrijden dat: ‘Wij geloven dat het
noodzakelijk is dat leden kunnen horen wat mogelijke lijsttrekkers vinden over
allerlei onderwerpen die spelen in Zuidoost.’ Ze lijken op de hand van La Rose
te zijn. ...
IRP: Er zijn gemeenteraadsverkiezingen op komst, met in
herinnering de tweede plaats voor de PVV bij de Europese verkiezingen, en hoge
scores in de huidige peilingen. Dus staat de zaak op scherp en komen er meer
dingen naar buiten:
Uit: Volkskrant.nl, 15-02-2010, ANP
PvdA Rotterdam trekt poster in het Turks in
De PvdA in Rotterdam heeft verkiezingsposters waarop uitsluitend in het Turks een kandidaat werd aangeprezen, weggehaald. ...
Foto: Deel van de poster. (PvdA)
 |
‘Posters met leuzen in een vreemde taal zijn strijdig met de interne
partijlijn’, aldus Schrijer. ‘Het is een incident, ik betreur dat.’
De posters hingen in de deelgemeente Delfshaven. Schrijer benadrukt dat het
maken en ophangen van de posters een solo-actie was van een deelraadslid.
Juist de Nederlandse taal is van groot
belang voor de integratie, stelt de VVD. De PvdA deelt die opvatting.
...
IRP: Maar voor u zich meteen tot de VVD bekeert:
Uit: Volkskrant.nl, 18-02-2010, van de redactie
VVD Amsterdam trekt Chinese en Turkse flyers terug
De Amsterdamse VVD heeft alle verkiezingsflyers met Turkse en Chinese
teksten teruggetrokken. Fractievoorzitter Eric van der Burg bevestigde donderdag
een bericht hierover in De Telegraaf.
In het stadsdeel Amsterdam Oost bleken deze week folders van de VVD in het
Turks te circuleren, in een ander stadsdeel folders in het Chinees. Volgens Van
der Burg was de lijn van het centrale campagneteam van de VVD in Amsterdam al
dat teksten op flyers in het Nederlands moeten zijn. Dat was echter nog niet
doorgedrongen tot enkele afdelingen in de verschillende stadsdelen.
Ook de PvdA in Amsterdam voert campagne met flyers in andere talen dan het
Nederlands, maar is niet van plan dit te veranderen.
De Amsterdamse PvdA-lijstrekker Lodewijk Asscher zegt in een filmpje op zijn
website dat verkiezingsmateriaal in een andere taal gewoon moet kunnen. 'Het is
de realiteit dat niet iedereen in Amsterdam goed Nederlands spreekt. Ook deze
mensen moeten kunnen stemmen'. Volgens Asscher is de ophef hypocriet en is het
een voorbeeld van de 'Wilderskramp' die heerst in Nederland. ...
IRP: Lodewijk Asscher heeft er dus ook helemaal niets van
begrepen: het gaat er niet omdat die mensen geen Nederlands kunnen lezen, maar
daardoor noodzakelijkerwijs buiten een groot deel van de Nederlandse maatschappij
staan. En dat die mensen dan maar één gids hebben om hun keuze te bepalen: de
etnische.
Mar het bleef niet beperkt tot posters:
Uit: De Volkskrant, 19-02-2010.
Prrrrimeur! Ruzie om debat in het Turks
De VVD-lijsttrekker en tevens wethouder in Deventer Marco Swart is fel gekant
tegen het verkiezingsdebat dat vanavond in het Turks bij voetbalvereniging
Turkse Kracht wordt gehouden. ‘De politieke discussies die gaan over de Deventer
gemeenschap moeten in één taal worden gehouden: het Nederlands.’
Met het argument van de deelnemende partijen (CDA, GroenLinks, PvdA en Algemeen
Deventer Belang) dat deze groep kiezers, eerste generatie Turken, anders niet
wordt bereikt, wordt volgens Swart een verkeerd signaal afgegeven. ‘Als wij dit
soort zaken in hun eigen taal blijven aanbieden, is er voor hen geen noodzaak om
de taal te leren.’
Het is fantastisch dat Deventer allochtone raadsleden heeft die zich inzetten
voor de hele stad, vindt Swart, maar zij stellen zich nu op als contactpersonen
voor hun eigen gemeenschap. ‘Juist zij moeten uitdragen dat de taal de basis is
voor contact in Deventer.’
Bovendien sluit de bijeenkomst autochtonen buiten. ‘Het
omgekeerde zou ondenkbaar zijn.’ ...
Güliz Tomruk-Kisi van GroenLinks zegt dat het vanavond helemaal niet gaat om een
debat. ‘Dat is de VVD al meermalen verteld, maar de VVD wil niet luisteren. Het
is een uit de hand gelopen verkiezingsstunt van deze partij.’
Het gaat om een ontmoetingsavond met oudere Turken die de taal niet machtig
zijn, zegt ze. Turkse raadsleden zijn daarvoor uitgenodigd en Tomruk-Kisi vindt
het dan normaal dat de avond in het Turks is. ‘Als ik voor een internationale
bijeenkomst zou worden gevraagd waar de voertaal Engels is, spreek ik Engels.’
...
IRP: Tja, vanuit die hoek is die leugen te verwachten: ze
spreekt misschien Engels, maar ook Nederlands - en die Turken uit haar groep
niet. Die leven voor minstens de helft nog in Anatolië, en maar één enkele
loyaliteit: Turkije.
Overigens zijn de leugens en het onbenul niet beperkt tot de
politieke werkvloer. Ook de meer intellectuele waarnemer stapt met open ogen in
de val van het tweetaligheids-argument, zie hier
- een bewijs van de debiliserende werking van geloof en ideologie, zelfs op
afstand.
Maar het toppunt is wel de volgende reportage van de vaste
(pro-)islamverslaggeefsters van de Volkskrant, die er in hun onbenul geen
(hoofd)doek om winden: het gaat hier om de etnische blokstem:
Uit: De Volkskrant, 20-02-2010, door Janny Groen en Annieke Kranenberg
De etnische stem verkleurt
Vroeger was het overzichtelijk: allochtonen stemden altijd links. Nu is de etnische stem aan het emanciperen. Er is onvrede over de linkse partijen, en vooral jongeren oriënteren zich politiek breed. Maar de allochtone kiezer wordt alweer gemobiliseerd: ‘Alleen een grote PvdA kan de PVV afschudden.’
Kan zij beloven – ‘nee garanderen’ – dat zij onder geen beding in een
coalitie stapt met de PVV? De argwaan slaat de Haagse PvdA-lijsttrekker Jeltje
van Nieuwenhoven tegemoet. Ze is op een koude zondagmiddag, een krappe maand
voor de gemeenteraadsverkiezingen, naar het Berberse cultuurcentrum Le Papillon
in Den Haag gekomen voor een besloten beraad met elf vertegenwoordigers van
Marokkaanse organisaties en moskeeën. Op tafel staan dampende glazen muntthee en
een grote schaal zoete koekjes.
De Nederlandse Marokkanen willen Van Nieuwenhovens nieren
proeven. Ze zijn de PvdA niet op voorhand gunstig gestemd. Haar partij heeft hen
hevig teleurgesteld. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2006 stemden
allochtone kiezers massaal op de PvdA.
Als stank voor dank begon PvdA-leider Wouter Bos aan de
kwaliteit van de nieuwkomers te twijfelen. De PvdA telde landelijk 183
allochtone raadsleden, ruim vijf keer zoveel als de nummer twee GroenLinks (34).
Velen waren met voorkeurstemmen binnengekomen. Dat zou tot ‘ongelukken’ kunnen
leiden, waarschuwde Bos. Hij vroeg zich af of ze even gekwalificeerd waren als
de mensen die hoger op de lijst stonden. Die ‘trap op de ziel’ zijn de
Marokkaanse Nederlanders niet vergeten. Daar kwam in de jaren erna nog bij de
oproep van Bos bij tot confrontatie en polarisatie, de ‘eigenlijk rechtse’
integratienota en de ‘laffe houding’ tegenover Geert Wilders.
Oud-GroenLinks-Kamerlid Mohamed Rabbae, een van de
Marokkaanse vertegenwoordigers die deze zondag naar Den Haag is gekomen, zegt
alom bitterheid te proeven. ‘Het imago van de PvdA bij de moslimgemeenschappen,
en overigens ook bij mijn eigen partij, is niet al te best. Uit onvrede dreigen
allochtone kiezers nu op andere partijen te stemmen. Of, erger nog, de stembus
te mijden, omdat ook linkse partijen het op moslims hebben voorzien. Zo noemde
Femke Halsema van GroenLinks de islam ‘een probleem’.
Rabbae’s vrees lijkt te worden bewaarheid. Volgens het
woensdag door het multiculturele instituut Forum gepubliceerd onderzoek
‘Opkomst- en stemgedrag van nieuwe Nederlanders’ gaan naar verwachting 10
procent minder allochtone kiezers op 3 maart naar de stembus dan in 2006. ...
... gevoel van urgentie moet dringend worden aangewakkerd. Want
volgens recente peilingen dreigt de PVV lokaal en landelijk de grootste partij
te worden. ... Daarom zijn de Haagse organisaties bereid zich opnieuw voor de
sociaal-democraten in te spannen. Rabbae: ‘We moeten een versplintering van de
moslimstem voorkomen. Alleen een grote PvdA kan de PVV afschudden. Maar dan
moeten ze wel voor 100 procent op Van Nieuwenhovens woord kunnen vertrouwen.’
Dat kunnen ze, reageert de lijsttrekker. Ze wil wel kwijt dat
ze niet bereid is sommige problemen die Wilders benoemt, zoals illegale bewoning
en het hoge percentage Marokkaanse jongeren in de criminaliteit, te verdoezelen.
‘Maar het gaat niet aan één bevolkingsgroep voor alle problemen verantwoordelijk
te stellen.’ ...
De rest van het uur gaat over reële problemen: vroegtijdige
uitval in het onderwijs, het gebrek aan stageplekken, eenzaamheid van ouderen,
een ‘te witte ambtenarij’ voor zo’n multiculturele stad. ...
De Marokkaanse vertegenwoordigers zijn zich er terdege van
bewust dat – anders dan landelijk – de etnische stem op gemeenteraadsniveau een
machtsfactor is. Die is er in 2006 immers in geslaagd Leefbaar Rotterdam in de
oppositie te dwingen. ‘De Turkse en Marokkaanse gemeenschappen hebben toen
strategisch gestemd. ... uit onvrede met de PvdA-lijn – de afgelopen jaren ‘gaan
schuiven’ of weggezakt in onverschilligheid.
Maar sinds Wilders een stemadvies heeft gegeven voor Leefbaar
Rotterdam lijkt die houding te veranderen. ‘Dat stemadvies was een kantelpunt.
Leefbaar, dat al met de botte bijl hakte, is nu synoniem voor de PVV.’ Dus
hebben op 14 februari ook Rotterdamse Marokkaanse organisaties besloten opnieuw
te gaan voor de sociaal-democraten. Vaak tegen heug en meug, meent Rabbae: ‘We
moeten kiezen tussen slechtziendheid of blindheid.’
PvdA-raadslid Fouad el Haji, die de ‘doelgroepencampagne’ in
Rotterdam leidt, ontkent de onvrede niet. ‘Ik ben ook geregeld boos op mijn
eigen partij. Toch, bij ons manifesteert de emancipatie van de etnische kiezer
zich het duidelijkst. Wij hebben de meeste allochtone raadsleden, wethouders,
Kamerleden. Een burgemeester en staatssecretaris.’
Zeker, er worden fouten gemaakt, zegt El Haji. Nieuwe
allochtone raadsleden zijn veelal onvoldoende begeleid. De kandidaatstelling is
niet overal vlekkeloos verlopen. Soms was er frictie tussen allochtone en
autochtone kandidaten. In de deelgemeente Feijenoord slaagde een grote groep tot
dan toe onbekende Turkse PvdA-leden erin de voorgestelde kandidatenlijst van het
bestuur te wijzigen. Er kwamen zeven Turkse PvdA’ers bij de eerste vijftien van
de lijst ten koste van autochtonen en vrouwen. ...
Op bijeenkomsten in wijken, buurthuizen en moskeeën merkt El
Haji dat in Rotterdam een momentum is ontstaan om de allochtone kiezers te
mobiliseren tegen Leefbaar/PVV. ‘Een ferme opstelling is cruciaal. ‘Pak Geert
Wilders, dat hoor ik overal.’
In Amsterdam zijn ook allerlei organisaties actief bezig de
allochtone kiezer te mobiliseren.
... begint het belang van een strategische PvdA-stem steeds
meer rond te zoemen in de moslimgemeenschappen. Vooral nu na de peiling van
Maurice de Hond – PVV wordt de grootste – deze week ook TNS-Nipo meldde dat de
PVV de PvdA op de hielen zit. Moslims zijn bang dat islamitische scholen worden
gesloten, halal-voedsel wordt geweerd uit schoolkantines, dat projecten voor
migrantengroepen worden afgeschaft en lokaal de kopvoddentax wordt ingevoerd.
Actieve moslima’s in de Schilderswijk benaderen vrouwen in
supermarkten en tijdens taallessen. Degenen die nog nooit naar de stembus zijn
geweest, wordt het ABC van het stemmen bijgebracht. Ze krijgen een duidelijke
boodschap mee. Stem op 3 maart en neem je man mee. Want straks mag een moslim
niets meer in deze stad.
IRP: Nou, is dat niet duidelijk: het is een complete overval
op ons democratische systeem, even effectief als de overval die de uitslag van
her Eurovisie songfestival heeft gekaapt:de allochtonen bepalen de gang van
zaken. Voor de uitbreiding van moskeeën, islamitische scholen, halah-eten,
halal-van-alles, en onbeperkte hoeveelheden geld en steun. Islam-van-alles. De
moslimmaatschappij. En uiteindelijk de sharia.
Nog meer democraten:
Uit: De Volkskrant, 25-02-2010.
D66 scoort hoog bij ambitieuze allochtoon
Atakan Bilecen (31), druk met zijn eigen consultancybedrijf op het gebied van
ICT, heeft een huis gekocht in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. In die wijk is
hij opgegroeid. Zeven jaar geleden had hij zijn eerste eigen huis gekocht in
Maarssen-Dorp. Maar al snel kwam hij er achter dat dat ‘dorpse gevoel’ niet bij
hem paste. Dus keerde hij terug naar de wijk waar hij een ‘topjeugd’ heeft gehad
en zich altijd ‘zeer prettig’ voelde, en nu met veel plezier woont met zijn
vrouw en twee kinderen.
Bilecen, van Turkse afkomst, ziet zichzelf als een van de
vele ambitieuze jonge allochtonen van de tweede generatie. ‘Ik weet wat ik wil
en ik weet wat ik kan.’ Hij is teleurgesteld geraakt in de PvdA. ‘Die partij
laat ons links liggen, komt niet goed voor ons op. In de Tweede Kamer worden
alle allochtonen over één kam geschoren. Ook al beheers ik de Nederlandse taal
beter dan veel Nederlanders, ik houd een stempel. D66 is er veel duidelijker
voor ons. Veel Turken en Marokkanen gaan op die partij stemmen.’
...
IRP: Het Eurovisie songfestival: de Turk stemt op de
Turk (D66 is inmiddels bijna hetzelfde als Turken en Marokkanen).
Ook tracht men als een ware vijfde colonne de Nederlandse
democratie te gebruiken voor buitenlandse politieke doeleinden:
Uit: De Volkskrant, 15-07-2010, van verslaggever Raoul du Pré
Weert blaast bezoek aan Marokko af na negatief advies van griffier
Rond de trip ontstond deze week commotie omdat die door de Marokkaanse
overheid wordt betaald en deels bedoeld zou zijn ter promotie van de Westelijke
Sahara als het rechtmatig grondgebied van Marokko. De plaatselijke bewoners daar
strijden al decennia voor onafhankelijkheid. ...
De uitnodiging voor de Weertse reis belandde via het
Marokkaanse consulaat bij het PvdA-raadslid Malika Zaâboul. Zij vroeg enkele
raadsleden van andere fracties om haar te vergezellen. Het CDA-raadslid Marianne
Op den Kamp legde het reisschema echter voor toestemming voor aan de griffier.
...
Griffier Wolfs greep vervolgens in. ‘Reizen als deze vereisen
een gemeentelijk belang. Dat kon ik niet ontdekken. Er wonen ook in Weert
natuurlijk mensen uit Marokko, maar dat is niet voldoende. De reis voert
bovendien naar een regio die internationaal omstreden is. En het was duidelijk
de bedoeling dat de deelnemers aan de reis zich achteraf zouden gaan inzetten om
het Marokkaanse standpunt te verspreiden. De genodigden werden daarvoor
specifiek benaderd. Ik vond het al met al een erg politiek bezoek.’
...
IRP: Om een nieuwe uitdrukking te gebruiken (Cohen: "Wilders
schuurt tegen de rechtsstaat aan"): het schuurt tegen landverraad aan ...
Naar Allochtonen, cultuurbedreiging
,
Allochtonen lijst
,
Allochtonen, overzicht , of site
home
.