Uit: De Volkskrant, 21-12-2005, rubriek Berichten uit Marokko door Kees Beekmans 

Dansen, niet kijken

Ook in Marrakech wonen jonge vrouwen zelfstandig, gaan dansen en uit en ontmoeten mannen. Maar het is opletten geblazen, om niet voor hoer door te gaan.

Btissame is 23 jaar en ook Btissame wil wel eens uit, ergens dansen. ... Btissame danst goed en ze zegt zelf dat ze dat 'op aerobic' heeft geleerd, dat ze daar iedere week heen gaat. De aerobiczaal is in ieder geval een plek waar mannen niet komen en waar jonge vrouwen als Btissame kunnen dansen zonder gestoord te worden en, misschien belangrijker nog, zonder de verdenking op zich te laden een hoer te zijn.
    Een hoer, ja, want als Btissame naar een disco gaat, en ze doet dat af en toe op zaterdag-avond, dan bevindt ze zich onherroepelijk onder prostituees, en alle rondom de dansvloer toekijkende mannen zullen denken dat ook zij, Btissame, te koop is. Ze zullen' naar haar lachen en knipogen en ze zullen vlak voor haar neus gaan dansen en haar hand pakken. ...

Red.:   Dat is de reden dat Marokkanen geen meisjes, hun zussen naar de disco meenemen. Wat meisjes in disco's zijn hoeren.
    Is er eigenlijk dan nog wel een goede reden te verzinnen om die Marokkaanse jongens binnen te laten. Samen met onze meisjes die ze als hoeren zien? De vraag stellen is hem beantwoorden. Nee, dus.
    Op de constatering dat Marokkanen geen meisjes meenemen durft men geen tegenwerpingen te maken. Wel over het bijna even duidelijke  punt van het gedrag. Dus daarom duurt de discussie voort, en het gevoel van allochtonen dat ze gediscrimineerd worden .
    Dat laatste is belangrijk, omdat het voor een belangrijk deel de houding van allochtonen ten opzichte van de Nederlandse maatschappij bepaalt. Daarom toch maar een verzameling bronnen die de juistheid van bovenstaande analyse laat zien.
    Het eerst artikel is een voorbeeld van de automatische aanname in politiek-correcte en allochtone kringen dat er bij disco's sprake is van discriminatie:

Uit: De Volkskrant, 13-11-2004, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Allochtone 'politieagenten' geweigerd door portiers

Sommige horecagelegenheden in Utrecht en Amersfoort discrimineren aan de deur. Dit blijkt uit een onderzoek van de politie. Agenten van het regionale korps Utrecht zijn de afgelopen twee maanden undercover gaan 'stappen' om mogelijke discriminatie te onderzoeken.

Tussentitel: Onderzoek toont discriminatie aan in horeca Utrecht

Koppeltjes jonge allochtone en autochtone agenten in burger probeerden los van elkaar op vrijdagen zaterdagavond een tiental kroegen en dansgelegenheden binnen te komen in Utrecht en Amersfoort.
    In één kroeg kwamen allochtone agenten zes van de zeven keer niet binnen. En op één avond kwamen de getinte politieagenten vier van de vijf horecagelegenheden niet in, en hun autochtone collega's wel. De politie kijkt nog naar mogelijke andere factoren die een rol zouden kunnen spelen bij de weigering door de portiers. Zo blijken, volgens de projectleider van het onderzoek, allochtone agenten met het uiterlijk van een 'standaard-Marokkaan' vaker te worden geweigerd dan 'politiemensen met Aziatische of Surinaamse trekken'.   ...
    De politie kende de klachten van vooral Marokkanen dat zij worden geweigerd in het uitgaansleven. 'Toen ook allochtone collega's ons vertelden dat ze vaak de horecagelegenheid van hun keuze niet konden betreden, hebben we dit onderzoeksproject Deurbeleid opgezet'. aldus Monique Aalberts, voorzitter van de werkgroep Integriteit en Diversiteit van de politie Utrecht.
    Het was een emotioneel project voor de deelnemende agenten. Een allochtone politieman vertelt hoe frustrerend het is 'als collega's die keihard werken op straat, in hun vrije tijd door een portier als een crimineel worden weggestuurd'. Aalberts: 'Ook de Nederlandse politiemensen hadden het er zichtbaar moeilijk mee dat hun allochtone collega's soms niet binnenkwamen.'


IRP:  Wat hier dus is aangetoond is het maken van onderscheid. Zoals betoogd: discriminatie in de negatieve zin is het pas als het onderscheid geheel is gebaseerd op huidskleur of een ander raskenmerk. Het is geen discriminatie, als het onderscheid is gebaseerd op gedrag, ook als dat gedrag samenvalt met huidskleur, of een ander raskenmerk.
    Dat er hier gekeken wordt naar gedrag lijkt al uit een deelresultaat van het onderzoek: dat Marokkanen meer worden geweigerd dan andere mensen met een huidskleur. Het bewijst ten eerste dat het niet gaat om de niet-blanke huidskleur, en ten tweede dat het onderscheid in gedrag tussen de soorten niet-blanke huidskleur dusdanig groot is dat portiers het kunnen herkennen.
    Die verschillen tussen Marokkanen en andere niet-blanken en blanken zijn bekend genoeg, maar vermoedelijk gaat het hier met name om het groepsgedrag: dat als één Marokkaan een akkefietje heeft met een ander persoon, er meteen een hele groep Marokkanen op springt, zie Marokkanen en groepsgedrag . En zo wordt een akkefietje razendsnel een cafégevecht, waarbij personeel moet ingrijpen.
    Wat geldt voor dit onderzoek geldt natuurlijk voor meeste anderen ook. Men ziet wel (deels) juiste verschijnselen, maar de uitleg ervan deugt niet. En die uitleg deugt niet, omdat men niet het verschil in gedrag van allochtonen en met name Marokkanen wil erkennen - hoewel dat even vaststaat als het verschil als het verschil in gedrag door portiers. Dit soort onderzoek is dus geen onderzoek, maar maakt deel uit van de multiculturele pro-allochtone propaganda campagne .
     Bovenstaand artikel stamt uit 2004, toen de effecten van de Fortuyn-revolutie (2002) nog verder moeten doordringen, en Theo van Gogh nog vermoord moest worden - door een Marokkaan. Vooral dat laatste (november 2004) maakte meer ruimte vrij voor berichtgeving uit de werkelijkheid van de samenleving:

Uit: de Volkskrant, 16-02-2005, artikel door Charlotte Huisman (volledig artikel hier ). 

Zware deuren

...  Twee chagrijnige Marokkaanse jongens komen er niet in. Het volgende tweetal Marokkanen oogt aanmerkelijk vriendelijker en mag wel naar binnen. Ook twee Nederlandse mannen met matjes en een wat onbehouwen uitstraling komen niet langs Tony den Blanken en Wesley Gerling, vanavond de portiers van dienst bij club Havana in de Utrechtse binnenstad.
...      Bij r&b-party's is een solide deurbeleid haast van levensbelang, zegt Den Blanken. Het lastigst zijn volgens hem de Antillianen: 'In hun hiphopkleren voelen zij zich verwant met de gangstercultuur. Ze hebben moeite met autoriteit.'
    Van Huizen somt meer groeperingen op die portiers hoofdbrekens kunnen bezorgen. Marokkanen zijn niet meer zijn grootste zorg: 'Veel van hen hebben ingezien dat het loont om je beter te gedragen.' Hij waarschuwt voor een groep gevaarlijke Somaliërs: 'Het zijn meestal grote kerels die snel kunnen overgaan tot het gebruik van geweld.'
    Van de westerse bezoekers zijn volgens Van Huizen vooral de Britse en de Australische 'voetbaljongens' lastig. Met Iraniërs en Irakezen heeft een portier zelden problemen. Opletten is wel weer het devies bij voormalige bewoners uit oorlogsgebieden als de Balkan, 'die zijn grootgebracht met weinig luxe en veel geweld'. Bij dergelijke groepen moet je volgens Van Huizen 'directiever' optreden. 'Geen lang verhaal houden, want dan vinden ze je soft.' En: 'Ze bij het minste of geringste aanspreken en hen op de consequenties wijzen.'
    Dit is de realiteit waarin de portier correct moet opereren, zegt Van Huizen. Alle maatschappelijke problemen dienen zich volgens hem als eerste aan in de horeca. 'Wij zijn al jaren bezig met het bewaken van een gemengde samenstelling van het publiek. Dat wordt soms verward met discriminatie, maar dat is het niet. Wij weigeren geen mensen om hun huidskleur, maar om hun gedrag.

Red.:   Een specifiek voorbeeldje van het fijne Marokkaanse gedrag:.

Uit: De Volkskrant, 06-07-2007, van verslaggeefster Maartje van Hoek (volledig artikel )

Marokkaanse herrieschoppers weigeren – is dat discrimeren?

Brabantse disco weigert na ruzie Marokkaanse jongeren. | Portiers zien in ‘allochtonendisco’ de enige oplossing.

‘Ik heb ze het liefst zo ver mogelijk van mijn parkeerplaats.’ Zomaar een reactie op de website van uitgaansgelegenheid Time Out in Gemert, de grootste discotheek van Brabant. Nog een: ‘Stelletje tuig, ze komen alleen de boel verzieken.’
    Met ‘ze’ doelen de bezoekers van de disco en de site op de dertig tot veertig Marokkaanse jongeren die zaterdag 23 juni na een ruzie buiten de deur zijn gezet.
    De groep bedreigde na het opstootje het personeel van de discotheek verbaal en fysiek. Ook is er ingereden op het beveiligingspersoneel. De volgende dagen verschenen op de website van Time Out verscheidene bedreigingen.
    De directie van de disco besloot daarom deze week, in samenspraak met de burgemeester van de gemeente Gemert-Bakel, dat Marokkaanse jongeren vanaf nu mogen worden geweigerd door de portiers. De burgemeester benadrukte gisteren dat het gaat om het weren van notoire herrieschoppers, en dat etnische afkomst geen rol speelt.

Red.:   Een volkomen duidelijk geval. De reacties uit de Marokkaanse en politiek-correcte hoek:

De jongerenwerker bagatelliseert de ernst, en de politiek-correcte club noemt de bezwaren tegen geweldplegers 'vrees', en praat over 'wegnemen'. Nog wat informatie:

Uit: De Volkskrant, 09-07-2007, van verslaggeefster Maartje van Hoek (volledig artikel )

Red.:   En zo komen Marokkanen nu aan hun goede reputatie. De reputatie op grond waarvan ze dus vaker geweigerd worden bij de discodeur. Wat je kan onderzoeken door koppeltjes agenten van verschillende kleur rond te laten gaan. Wat dus een voor de hand liggende uitkomst geeft. Die geen discriminatie is, maar het gevolg van het onhebbelijke gedrag van Marokkanen.
    Een geval met een wending:

Uit: De Volkskrant, 26-02-2011, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Aangehouden na aangifte van discriminatie

Tussentitel: 'Je hebt niets aan de politie als je wordt gediscrimineerd'

Een student van Marokkaanse afkomst, die afgelopen weekend de politie belde vanwege discriminatie nadat hij werd geweigerd bij een Utrechtse discotheek, belandde tot zijn verbazing zelf in de cel. Hij gaat in beroep tegen de opgelegde boete, omdat hij niet wil dat er een smet op zijn blanco strafblad komt.
    Badr Zahid (23), student pedagogiek in Amsterdam, toog met een vriend met op internet gekochte kaartjes naar discotheek Club Monza in de Utrechtse binnenstad. Daar mochten ze niet naar binnen, omdat, aldus Zahid, een van de portiers zei dat zijn baas geen Marokkanen in de zaak wil hebben.
    Zahid wordt regelmatig geweigerd vanwege zijn afkomst. Net als veel andere Marokkanen probeert hij daar zijn schouders over op te halen. Zahid: 'Maar dit keer werd ik boos omdat ik nota bene een kaartje had. Ik was het helemaal zat om niet welkom te zijn.'    ...

Red.:   De bekende leugens. Maar deze gaat er nog overheen:

De volgende reeks leugens. Want:

Het bekende verhaal aangaande Marokkanen. Maar niet volstrekt allemaal, want hier komt de verassende wending:

Schaakmat voor de leugenaar.
 

Naar Discriminatie , Autochtonen over Van Gogh , Allochtone incidenten-verzameling , Fout in de krant , Allochtonen lijst ,  Allochtonen overzicht ,  of naar site home .