In het tweelingartikel dat de cultuur van de islam uitdrukt in beelden tezamen met haar inspiratiebron: de koran , hieronder voornamelijk tekstuele beschrijvingen. Omdat je over particuliere opvattingen altijd kan discussiëren, en dat uitgebreid ook elders gebeurd, hier weer het vaste recept van deze website: kijk naar wat er in de werkelijkheid gebeurt. En dit alles genomen uit de meest voor de hand liggende bron voor die werkelijkheid: gewone, niet al te zeer vertekende, nieuwsberichten . Enigszins maar niet strak op deelonderwerp gesorteerd, te beginnen met één van de opvallendere aspecten: de positie van de vrouw:

Uit: De Volkskrant, 30-05-2009, van verslaggeefster Machteld van Hulten

Registratie tegen vrouwenbesnijdenis

... Verloskundige Beatrijs Smulders van het Geboortecentrum Amsterdam maakt het twee tot drie keer per jaar mee dat ze een bevalling doet van een vrouw die is besneden. 'Ik vind registratie goed, en misschien komt eruit dat het wel meevalt. Elke besnijdenis is er een te veel, maar, even ter relativering, vrouwen die op eigen verzoek hun schaamlippen laten wegsnijden, dat is een vorm van westerse verminking.'    ...

IRP:   En dit is hoe je dit soort zaken moet zien:

Uit: De Volkskrant, 13-03-2009, column door Nausicaa Marbe

Meisjesbesnijdenis: zero tolerance

Staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid wenst een ‘harde aanpak’ van vrouwenbesnijdenis, maar niet door verplichte controles. Op de televisie legde ze uit hoe leraren en artsen gedachten moeten lezen inzake aanstaande besnijdenissen. Verdachte ouders kunnen, vrijwillig, een contract ondertekenen dat ze hun dochters ertegen zullen beschermen.
Leven ze dat niet na, dan volgt gevangenisstraf.
   Kansloze vrijblijvendheid, aldus de Soedanese psychologe Amna Hassan, die zich al decennia inzet tegen vrouwenbesnijdenis. Zij pleit voor een reisverbod naar risicolanden tot meisjes meerderjarig zijn, maar erkent ook de feilen van zo’n systeem.
    Vrouwenbesnijdenis komt in zo’n vijfentwintig landen voor in Afrika, Azië en het Midden-Oosten. Zelfs in landen die allang een wettelijk verbod kennen, blijkt tot 90 procent van de vrouwen besneden, melden bijvoorbeeld Unicef en het Britse Centre for Social Cohesion. ...
    Vrouwenbesnijdenis is in Nederland bij wet verboden, maar van vervolging is nooit sprake geweest. ...
    Telkens als ik een politicus of deskundige dat ‘belastende’ onderzoek hoor honen, besef ik dat hier geen (beoogde) empathie, maar (onbewuste) misogynie speelt. Indien wereldwijd bij miljoenen mannen penis en balzak gedeeltelijk of volledig afgeknipt zouden worden, hadden we allang zero tolerance gekend. Bij meisjes speelt vermoedelijk de gedachte mee dat opstaan en verder gaan hun lijdzame lot binnen sommige culturen mag zijn.
    Een andere verklaring zie ik niet voor de laksheid van de Nederlandse politiek inzake genitale verminking van meisjes, want dat is de term. VGV (vrouwelijke genitale verminking) is meer dan kindermishandeling. Unicef laat zien hoeveel door internationale wetten beschermde rechten deze praktijk schendt. Het gaat om discriminatie, om de rechten van het kind, het recht op gelijke behandeling, op gezondheid, op afwezigheid van geweld; om letsel, misbruik, marteling en wrede of mensonwaardige behandeling en beslissingen aangaande voortplanting.
...
    De islamitische stemmen die VGV wél aanbevelen, komen dan ook uit die hoek. Zoals de beroemde spirituele leider van de Moslim Broederschap, Yusuf al-Qaradawi, die Milli Görüs en Ahmed Marcouch na de moord op Theo van Gogh naar Nederland wilden halen voor ‘dialoog’. Op de site islamonline.net verklaarde hij in 2002 over VGV: ‘Ik persoonlijk ondersteun het, gezien de huidige omstandigheden in de moderne wereld.’ Nu wil Bussemaker imams inzetten in de strijd tegen VGV. Als ze maar niet recruteert onder de adepten van Al-Qaradawi. Zulke blunders zijn inmiddels helaas waarschijnlijker dan een adequate aanpak.

IRP:   En uit het eerste artikel komen tevens voor het eerst de werkelijke cijfers:
 

...   Vier op de tien zwangere vrouwen uit risicolanden die in Nederland bevallen, zijn besneden. Dit zijn er minder dan verwacht, want in de landen van herkomst zijn dat vaak negen op de tien vrouwen.     Uit een onderzoek van TNO in opdracht van het ministerie naar de ervaringen van verloskundigen, bleek dat 470 van de 1.200 vrouwen uit risicolanden, (Somalië, Ethiopië en Egypte) waren besneden ...

Dat 4 op de 10 minder is dan verwacht, is een grove leugen, als het over de normale grote groep allochtonensteuners gaat - zie het eerste citaat. Vier op de 10 die slachtoffer worden van misdaad is een ramp. Waar allochtoon met meel in de mond wordt over gesproken omdat het cultuurbepaald is, en je mag niet iets negatiefs zeggen over de cultuur, als die cultuur een kleurtje heeft.
    Maar misschien is het een goed idee voor de door Marcouch voorgestelde moslimwijk in Amsterdam: vrijheid van besnijdenis.
    Dat het hier niet om een specifiek door de islam gepropageerde gewoonte gaat is irrelevant - waar het om gaat is dat deze barbaarse gewoonte optreedt tezamen met de islam. Dat wijst op een gemeenschappelijke oorzaak. En die gemeenschappelijke oorzaak is glashelder: achterlijkheid.
    Voor jongensbesnijdenis geldt natuurlijk precies hetzelfde:

Uit: De Volkskrant, 28-05-2010, van verslaggever Marcel van Lieshout

30 mei 2010

KNMG: Besnijden jongens ontmoedigen

Het besnijden van minderjarige jongens zonder een medische reden moet worden ontmoedigd. Jongensbesnijdenis is in strijd met het recht op autonomie en het recht op lichamelijke integriteit van het kind. Bovendien wordt het gevaar op complicaties vaak ernstig onderschat.

Dat standpunt is woensdag door artsenfederatie KNMG en een aantal medisch-wetenschappelijke verenigingen naar buiten gebracht. De KNMG pleit niet voor een wettelijk verbod op jongensbesnijdenis, zoals dat sinds 2004 wel voor meisjes geldt. Een verbod zal leiden tot ‘ondergrondse’ besnijdenispraktijken, zo is de vrees. Bij een peiling binnen de KNMG sprak eenderde van de leden zich wel voor een wettelijk verbod uit.   ...
    Bij een op de vijf besneden jongens treden vroeg of laat complicaties op, zegt uroloog Tom de Jong, hoofd kinderurologie bij het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht en het Amsterdamse Emma Kinderziekenhuis. ...
  De Jong beklemtoont dat ‘de vanzelfsprekendheid in bepaalde culturen’ ter discussie moet komen te staan. ‘Iedereen mag op latere leeftijd beslissen wat hij wil.’ Wereldwijd staat jongensbesnijdenis steeds meer ter discussie, zegt De Jong. ‘Nederland sluit met dit standpunt een beetje laat aan.’

IRP:   De voorzichtigheid van de taal is natuurlijk uitsluitend en alleen ingegeven door maatschappelijke taboes - de realiteit is overduidelijk: jongensbesnijdenis is even achterlijk als meisjesbesnijdenis. Maar dat mag natuurlijk niet duidelijk worden.
    De volgende zaak lijkt te gaan over een enkel ding: drinken:

Uit: De Volkskrant, 28-08-2009, column door Nausicaa Marbe

Vrouw en bier

Voordat de zaak van Kartika Sari Dewi Shukarno ter sprake komt – de vrouw die door een Maleisische shariarechtbank tot zes stokslagen veroordeeld is omdat ze bier dronk – een bekentenis. ...
    Ze ging weer liggen en ik bleef tobben over haar in mijn ogen simpele standpunt. Maar wat had ze gelijk, weet ik nu. De ‘misdaad’ van Kartika Sari Dewi Shukarno is dat ze een glas bier dronk. Volgens de Maleisische shariarechtbank die er is voor moslims, maar niet voor de niet-islamitische bevolking, is dat een zwaar vergrijp. Dat is niet per se een islamitisch standpunt, want de zaak is door liberale moslims in haar land hoog opgenomen. Ze spreken schande van deze ‘talibanisering’ en reppen van een culture clash met de almaar groeiende orthodoxie.
    Nu zijn die stokslagen ook in de seculiere Maleisische rechtspraak gebruikelijk, al ontziet de niet-islamitische wet mannen van boven de vijftig jaar, vrouwen en kinderen. Dus worden slechts jonge mannen geslagen en fors ook: elke stokslag veroorzaakt een bloedende wond.
    De islamitische wet in Maleisië doet niet aan zulke genderdiscriminatie. Ook de vrouw moet pijn lijden. ... Ook buigen islamitische rechtsgeleerden zich thans over de vraag of die stokslagen voor Kartika wat milder kunnen. Het is tenslotte de eerste keer dat een vrouw zo gestraft wordt, de knowhow ontbreekt en het moet voorbeeldig.
    Hoogste tijd dus voor het verlossende woord van een bruggenbouwer. Voor de zaak Kartika wierp zich de illustere Feisal Abdul Rauf op, imam van de Masjid Al Farah moskee – om de hoek bij Ground Zero in Manhattan. Geen nobody. Rauf leidt het Cordoba Initiative, een beweging die het Westen en de islam wil verzoenen. In zijn New Yorkse biotoop is hij bekend als bruggenbouwer naar de joodse gemeenschap. Welnu, Rauf riep de Maleisische shariarechters op Kartika niet te straffen. Uit humanitaire overwegingen? Omwille van de mensenrechten? Vanuit een basaal moreel besef dat geweld niet deugt?
    Welnee. Waar het om ging, was een betere lezing van de Koran: daarin staat volgens Rauf dat varkensvlees verboden is en alcohol af te raden. Er bestaat in de islam geen straf op het eten van varkensvlees, redeneert Rauf, dus is het onterecht om dat mildere vergrijp rond alcohol te bestraffen.
    Zijn logica klopt. Maar op ethisch niveau blijft het een puinhoop. Ook deze bruggenbouwer die om vergiffenis voor Kartika vraagt, is niet in staat de letterlijke interpretatie van een heilig geschrift achter zich te laten en te appelleren aan het gezond verstand, dat zulke ridicule, disproportionele straffen meteen afwijst. Een vrouw tot pulp slaan om een glaasje bier – in 2009.
    Er is geen excuus voor lijfstraffen. Ook niet voor de orthodoxie of tribale wreedheid die zulke praktijken stimuleert. De ervaring leert dat waar fanatisme opbloeit, vrouwen het hardst gestraft worden voor ‘zedendelicten’. M’n moeder had gelijk en dit wist ze nog niet eens: stokslagen voor een glaasje bier, hoe achterlijk kun je zijn?

Webtitels:
Lijfstraffen zijn onaanvaardbaar
Stokslagen voor een glaasje bier, hoe achterlijk kun je zijn?

IRP:    De vraag stellen is hem beantwoorden.
    Maar het gaat hier ommeer zaken. Deze zaak wordt zo hoog opgespeeld door de moslims,  als middel om de rest onder de duim te houden. Dit is een demonstratie. Een demonstratie als methode van sociale dwang. Zoals in de foto uit Islam cultuurbeelden , beschreven in de bijbehorende tekst (NRC Handelsblad, 19-02-2006):
 

Een vrouw in Banda Atjeh, die kussend is  betrapt met een vriendje, wordt gestraft bij de moskee. De straf blijft beperkt tot publieke vernedering; de beul doet alleen alsof hij slaat.

Dit gaat over de essentie van de islam: Onderwerping.
    Als de vrouw niet genoeg onderwerping vertoont, is er altijd nog een hulpmiddel - ook hier kiezen we iemand uit het islam-propagandakamp als bron:

Uit: De Volkskrant, 22-07-2009, column door Evelien Tonkens, hoogleraar burgerschap

Ambassades tegen eerwraak

De zomervakantie is niet alleen een tijd van romantische stranden en prachtig weer, maar ook van gedwongen huwelijken en andere vormen van eergerelateerd geweld. Sommige Turkse, Afghaanse, Marokkaanse en Pakistaanse Nederlanders verkeren die tijdens familiebezoek in het land van herkomst, niet in zonnige stemming, maar in doodsangst. Doodsbang dat ze niet meer als vrij Nederlands staatsburger kunnen terugkeren.
    Eerwraak komt niet alleen voor op het platteland, maar ook in moderne steden als Istanbul. Veel nieuwe Nederlanders vinden eerwraak niet langer vanzelfsprekend en soms ronduit verwerpelijk, maar ze voelen zich niet bij machte er iets tegen te doen. Wie in zijn eentje tegen de traditie ingaat, kan zelf immers slachtoffer van eerwraak worden. Als een meisje vrij gekleed gaat, met een jongen praat of chat op internet kan ze object van roddel worden: heeft ze een vriendje? Haar broer of vader moet haar dan straffen. Weigert hij dit, dan kan hij zelf slachtoffer worden. In het extreemste geval gaat het om moord, die steeds met wedermoord beantwoord moet worden. Dat kan soms decennialang doorgaan. Maar het kan ook gaan om verstoting uit de familie: alle contact wordt verbroken, je bestaat niet meer en je hoeft op geen enkele steun meer te rekenen.   ...
    Tijdens de zomervakantie is eerwraak extra actueel. Ook deze zomer zal een onbekende hoeveelheid jonge vrouwen en mannen zich in hun land van herkomst onder druk gezet voelen om een gedwongen huwelijk te sluiten en zo de familie-eer te redden. Ook iemand het Nederlands paspoort afnemen en hem of haar het zo onmogelijk maken naar Nederland terug te keren, kan een vorm van eerwraak zijn. ...

IRP:    Net als bij aanslagen speelt ook hier de hoeveelheid geen rol, boven een bepaald minimum. Het gaat om de afschrikwekkende werking voor de rest van de groep. Het gaat om de sociale dwang - de sociale dictatuur - de sociale terreur. Die kenmerkend is voor de islam. Hoe meer islam, hoe meer dit soort zaken:

Uit: Dagblad De Pers, 20-07-2009, door Arnold Karskens

Afghanistan | Vrouwenrechten zijn de laatste jaren niet bepaald verbeterd

Verkrachting brengt in Uruzgan nog steeds schande

In het oerconservatieve Uruzgan is na drie jaar Nederlandse aanwezigheid weinig veranderd aan de rechten voor vrouwen.

Op 25 juni rond elf uur in de morgen liepen vier vrouwen in Tarin Kowt naar hun cursus voor volwassenenonderwijs. Ze leren daar lezen en schrijven. De vrouwen zijn tussen de 25 en 30 jaar, twee van hen zijn getrouwd. Plots stopt er een politiewagen met zeven agenten. De mannen werken de vrouwen in de wagen en rijden weg. In de uren die volgen, worden de vrouwen geslagen, verkracht en uiteindelijk weer losgelaten.
    Deze ontvoering op klaarlichte dag in het centrum van de provinciehoofdstad leidt tot een spoedbijeenkomst, waar onder andere de VN-organisatie UNAMA, de politiechef, de vicegouverneur en vertegenwoordigers van hulporganisaties aanschuiven. Zij moeten bepalen hoe het beste te handelen.
    Besloten wordt geen aanklacht in te dienen tegen de agenten. Publiciteit zou de vrouwen namelijk het leven kosten. ‘De familie-eer schrijft voor dat de echtgenoot of de vader de verkrachte vrouw dan ombrengt’, zegt een deelnemer aan de bijeenkomst. ‘Verkrachting is in het oerconservatieve Uruzgan een grote schande.’ ...

De samenleving wil dat alles bij het oude blijft
‘Bewoners zien in zo’n verkrachting een bevestiging van de slechte invloed van onderwijs’, zegt iemand die bij de bijeenkomst aanwezig was. ‘Ze zouden denken dat vrouwen les krijgen in seks en daarom vrijwillig meegingen.’
    Zonder aanklacht kunnen de agenten niet worden vervolgd. Ze gaan dus vrijuit, terwijl hun betrokkenheid gewoon vaststaat. De plek van ontvoering ligt tweehonderd meter van het politiebureau.  ...

IRP:   En een van de ergste zaken die je kan begaan is natuurlijk onderwijs. Onderwijs leert mensen iets, een beetje denken, en er is, dat zien de moslims goed, geen groter gevaar voor religie dan denken:

Uit: De Volkskrant, 21-07-2009, door Thomas L. Friedman (The New York Times)

Belezen moeder heeft geen militante zonen

Ik moet eerlijk toegeven dat ik het moeilijk vind om naar Afghanistan te komen en me niet af te vragen wat wij, Amerikanen, hier eigenlijk doen. ...
    Maar elke keer als ik dat op wil schrijven, gebeurt er iets waardoor deze woorden toch niet komen. Deze week gebeurde dat weer, toen ik Greg Mortenson, de auteur van het boek Drie Kopjes Thee, ...
    Het is geen toeval, merkt Mortenson op, dat de Taliban sinds 2007 meer dan 640 scholen in Afghanistan en 350 in Pakistan hebben aangevallen, afgebrand of gesloten - waarvan 80 procent meisjesscholen waren.
    Dit is die oorlog van ideeën. De Taliban wil openbare moskeeën, geen open bare scholen.
Ze rekruteren onder analfabete en arme jongeren, en hoe me er er daarvan zijn, hoe liever ze het hebben, zegt Mortenson.   ...

    De meest zichtbare vorm van onderwerping en achterlijkheid is natuurlijk de hoofddoek. We passen hier de ongekeerde methode toe, en laten iemand aan het woord ter verdediging van de hoofddoek, om te demonstreren hoe leeg en fout de argumenten zijn:

Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 12-03-2009, column door Gauri van Gulik

Verbod op hoofddoekjes funest voor integratie

Mannen en vrouwen moeten zelf beslissingen nemen over hun leven. De staat moet zich daar niet mee bemoeien.

Tussentitel: Al de vrouwen die met ons spraken vertelden ons dat ze zelf hadden
                  gekozen om de hoofddoek te dragen

In heel Europa is de afgelopen tien jaar een luid - en soms openlijk xenofobisch - debat gevoerd over de vraag of een moslimvrouw met een publieke functie zoals lerares moet worden toegestaan om een hoofddoek te dragen. Verschillende soorten verboden zijn vastgesteld in enkele landen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Turkije.
    Sommige feministen strijden voor deze verbodsbepalingen ...
    Maar deze argumenten zijn schadelijk voor zowel de rechten van de vrouw als vreedzame integratie, en de vrouwen de meeste kans hierdoor te worden getroffen worden zelden geraadpleegd.
    'Ik voelde me ineens als een vreemdeling in Duitsland', zei een basisschool lerares die haar reactie op een verbod in haar staat beschreef. 'Ik zal dat nooit vergeten.' ...
Het is absoluut waar dat sommige vrouwen en meisjes worden gedwongen tot het dragen van de hoofddoek in de naam van de islam, net zoals sommigen worden gedwongen tot het dragen van lange rokken, pruiken, of andere kleding in de naam van het jodendom, het christendom of andere religies.   ...
    Sterker nog, uit ons onderzoek in Duitsland blijkt dat deze wetten niets doen ter ondersteuning van de autonomie van de hoofddoek dragers. Al de vrouwen die met ons spraken vertelden ons dat ze zelf hadden gekozen om de hoofddoek te dragen.
    Maar het verbod werkt direct nadelig voor hen, waardoor ze niet kunnen werken in de banen die zij hadden gekozen, en doordat ze hun financiële onafhankelijkheid dreigen te verliezen, nog een speerpunt van de vrouwenrechten beweging.
    ...Ons onderzoek toont aan dat het verbod uitsluit, in plaats van binnenhaalt. Veel vrouwen die we gesproken hebben voelen zich vervreemd door het verbod, hoewel sommigen tientallen jaren of zelfs hun hele leven in Duitsland woonden.
    Sommigen hebben hun regio of zelfs Duitsland helemaal verlaten, sommige namen langdurig verlof, en een aantal zeer gekwalificeerde leraren zijn uit het beroep verdwenen. "Ze hebben nu een promotie programma voor allochtone vrouwen om te studeren en lerares te worden," zei een vrouw. 'Hier ben ik, neem mij!'
    Een van mijn leraren droeg een hoofddoek, net als sommige van de meisjes. Deze leraar zei openlijk dat het maken van eigen keuzes op basis van argumenten en overtuigingen van essentieel belang is.
    Ze maakte haar keuze met betrekking tot de hoofddoek en ze drong er bij de meisjes in de klas op aan om hetzelfde te doen. Ik studeerde af met een engagement voor de mensenrechten van vrouwen.
    Gelijkheid tussen mannen en vrouwen en vreedzame integratie moeten voornaamste doelstellingen zijn voor iedereen die betrokken is bij de maatschappij. Deze doelstellingen worden niet gehaald door uitsluiting van vrouwen die de keuze maken hun haar te bedekken.

Gauri van Gulik is een in Brussel gevestigde advocaat en onderzoeker voor de Women's Rights Division van Human Rights Watch.

IRP:    De voortdurende herhaling van hetzelfde argument: "Ze zijn er vrij in en ze willen het zelf", is laten staan om te tonen dat er geen ander argument is. En het is uiterst simpel weerlegbaar: als het werkelijk zo vrij is, dan is er geen enkel, absoluut geen enkel probleem het voor werk of anderszins af te leggen.
    Maar wie dat voorstelt, krijgt te maken met een tegenargument: mijn geloof verplicht het mij - in diverse varianten van indringendheid. Oftewel: er bestaat absoluut geen vrijheid. Er bestaat een dringende plicht. En de oorsprong van die dringende plicht is een geloof. En dat dringende geloof heeft allerlei haatdragende opmerkingen over voor niet-gelovigen. Dus er is een bijzonder grondige reden om het te verbieden. Want iedere niet-moslim wordt potentieel gekwetst door die islamitische haatdragende opvattingen.
    En die haatdragende opmerkingen, net als die in de bijbel, om een bekend pandoer voor te zijn, zijn natuurlijk wat voor iedereen glashelder is: uitingen van achterlijkheid. Net als hoofddoeken die er symbool voor staan. Als je je ineens een vreemdeling voelt omdat een kleinigheid als een hoofddoekje niet mag dragen, dan ben je geen ontwikkeld persoon - een ontwikkeld persoon haalt over dat soort zaken zijn schouders op. Als je je een vreemdeling voelt omdat je zoiets simpels als een hoofddoekje niet kan dragen, dan ben je achterlijk.
    De overtreffende trap van hoofddoek is natuurlijk:

Uit: De Volkskrant, 27-08-2009, door Pauline Kleijer

Bijkomstig voordeel van boerka's

Kauli Kid. Regie Barmak Akram. Met Hadji Gul, Messi Gul, Leena Alam. In 3 zalen.

'Waarom draag je nog een boerka, ze zijn uit de mode', zegt taxichauffeur Khaled tegen zijn van top tot teen gesluierde passagier. Vloekend en mopperend rijdt hij door het chaotische verkeer van Kabul. Wanneer hij een nieuwe klant oppikt en de vrouw is uitgestapt, blijkt ze haar baby in zijn taxi te hebben achtergelaten.
    In Afghanistan is het niet uitzonderlijk dat baby's te vondeling worden gelegd. De moeders zijn verkracht, straatarm of gewoon wanhopig. ...
    Kabuli Kid gebruikt een weinig origineel gegeven om de tegenstrijdigheden in de Afghaanse samenleving zichtbaar te maken. ... Terwijl Khaled op zijn omzwervingen het moderne Kabul laat zien, komt zijn vrouw nauwelijks de deur uit.

IRP:    Dat is de reden voor een boerkaverbod: het is het symbool van een achterlijke en mismaakte maatschappij. Maar natuurlijk vinden alle multiculturalisten dat zo'n verbod overbodig is ...
    Volgende punt - een echt inkoppertje. Ook hier weer de omgekeerde methode:

 Uit: De Volkskrant, 07-08-2009, door Pjotr van Lenteren

Jeugdboeken

Fatima kijkt Ali verschrikt aan

Homoseksuelen spelen van jongs af aan met meisjes, make-up en jurken. En ze zijn altijd lief voor hun moeder. Met deze en andere cliché's probeert Mohamed Sahli in Blijf van me af! duidelijk te maken dat Marokkaanse homo's geen vieze griezels zijn. Hij slaat de plank volledig mis.
    Dit gebeurt uiteraard met de beste bedoelingen, wat te merken is aan de doordachte vormgeving van het boek. Die is strak en modern en doet helemaal niet denken aan de gebruikelijke wollige uitstraling van het genre probleemboeken met allochtonen erin. Ook de literaire constructie, een raamvertelling, is aardig gevonden. Het verhaal verloopt daardoor niet al vanaf de eerste bladzijde volgens een voorspelbaar patroon. Maar daarmee is alles wel gezegd.
    Aan het begin van Blijf van me af! komt Ali met een bloedneus thuis. De broer van Fatima heeft hem geslagen, omdat hij haar gekust heeft. Het is niet het eerste incident en zijn moeder wil nu wel eens weten wat er precies is gebeurd. Dan komt er een verhaal over een museumbezoek op de Veluwe en een ruzie met zijn vrienden omdat hij een van hen naakt heeft bekeken. Hoe hij vervolgens om zich te bewijzen Fatima kust en het daarna aan de stok krijgt met haar broer. En hoe ten slotte klasgenoot Amir, die ook op jongens valt, hem redt en thuis brengt. Eind goed, al goed.
    Geloofwaardig wil het verhaal maar niet worden. Dat komt omdat dit boek is geschreven als een lesplan voor in een VMBO-klas. Alsof die jongens en meisjes vol homovrees massaal van gedachten veranderen omdat Ali zo'n aardige jongen is. Wat een naïviteit. ...
    Er staat hier en daar heus een best mooie zin in Blijf van me af!, maar het grootste deel van het boek is geschreven in truttige kinderboekentaal die doet terugdenken aan het soort opvoedkundige lectuur dat we in de jaren zestig van de vorige eeuw definitief achter ons hoopten te laten. Fatima kijkt Ali 'verschrikt' aan en meer van dat soort werk.
    En moeder? Moeder heeft het natuurlijk al die tijd al geweten van Ali en vindt het niet erg. Sterker nog: ze vindt dat ze boft, want ze kreeg een zoon en een dochter in een. De manier van denken die Mohamed Sahli wil bestrijden, wordt dankzij dit soort uitspraken juist bevestigd.

IRP:   Ondertussen worden de aanvallen op homofielen op straat eerder erger, en kunnen homofielleraren in de grote steden met de allochtone leerlingen niet meer voor hun geaardheid uitkomen.
    Het land met de meeste moslims is Indonesië. Van aldaar een paar berichten:

Uit: De Volkskrant, 24-12-2002.

'Moslims arresteren geen moslims'

Nato is de enige niet-moslim in de bus. Als je de kleine Andy niet meetelt, die wel moslim is maar op een christelijke school zit. Nato (32) komt uit Jayapura en zijn donkere, brede Papoea-gezicht steekt duidelijk af te midden van de Javanen. Hij kan daarom niet verbergen dat hij katholiek is, al zou hij het willen.
    Iedere Indonesiër weet dat Papoea's christenen zijn. 'Ik ben katholiek', zegt hij daarom maar meteen, om het gesprek te openen. Twee jaar geleden heeft Nato zijn geboortestad Jayapura verlaten om in Yogya zijn studie te vervolgen. In Yogya zijn de beste universiteiten van Indonesië. Daarom doet hij hier zijn promotie-onderzoek.    ...
    Dat Indonesië een islamitisch land is, waar moslims elkaar de hand boven het hoofd houden, daarover kan hij als katholiek echter meepraten: 'Twee jaar geleden, met Kerstmis, ontploften er bommen in onze christelijke kerken. De politie deed onderzoek, maar vond niets. Als het om een kerk gaat, vinden ze nooit iets.
    'Nu er op Bali Australiërs zijn gedood, moeten ze ineens iets vinden. Nu arresteren ze mensen. Maar alleen een paar kleintjes, niet de mensen om wie het echt gaat. Moslims arresteren geen moslims, daar komt het op neer.'

Uit: De Volkskrant, 14-03-2009, door Mischa de Vreede, schrijfster

Essay | In Indonesië, het grootste moslimland ter wereld, vergt een interreligieuze dialoog behoedzaamheid en tact. ‘Praten met elkaar en luisteren naar elkaar, dat gebeurt hier te weinig.’

Moslims en christenen, het blijft schuren

‘Dé islam bestaat niet!’ – een stelling die ik van harte kan beamen. Want neem nou Indonesië, het grootste moslimland ter wereld. Verreweg de meeste moslims die ik daar heb leren kennen, doen hun best om goede mensen te zijn. Ze verrichten secuur hun rituele gebeden, vasten tijdens de ramadan, drinken geen alcohol en spreken over Mekka zoals hier over Lourdes of Compostella wordt gesproken: ‘Je bent helemaal weg van de wereld.’ Volgens de zakat, een van de zuilen van de islam, zijn ze verplicht om aalmoezen te geven, dus doen moslims veel aan charitatief werk. Kortom: ik begreep heel goed waarom ze het zo goed zouden kunnen vinden met de christenen in hun land.
    Maar ik zal nooit vergeten hoe ik op visite was bij een welgestelde weduwe, moslima maar zonder hoofddoek, die ik als vriendin beschouw. De thee was van de beste kwaliteit en ze had ‘Hollandse’ koekjes laten bakken. We keuvelden over haar bezigheden – maatschappelijk werk – en de mijne, en toen opeens kwam de fatwa tegen Salman Rushdie ter sprake. ‘Ja, natuurlijk’, zei zij, ‘natuurlijk moet die dood. Wie Allah beledigt verdient de doodstraf.’ Waarop ik haar aankeek en zij mij, en allebei bloosden we. Ook zij moet zich hebben gerealiseerd hoe groot de kloof tussen ons beiden was. We namen nog een koekje.   ...

IRP:   Kortom: ook bij de schijn van redelijkheid, zit de religieuze waanzin niet al de diep onder het oppervlak.
    Dit strekt zich uit tot alle vlakken van de maatschappij:

Uit: De Volkskrant, 07-08-2009, column door Thomas L. Friedman (The New York Times)

Groene scheuten op de Westelijke Jordaanoever

In 2002 presenteerde het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) zijn allereerste Arab Human Development Report.
    Dit beschreef gedetailleerd de tekortkomingen in vrijheid, vrouwenemancipatie en kennisinnovatie die de ontwikkeling van de Arabische wereld belemmerden Het was een verontrustend beeld, moedig samengesteld door Arabische academici. En omdat het zo kort na de aanslagen van '11/9' verscheen, leek het rapport een diagnose van het wanbestuur van de Arabische wereld dat groepen woedende, werkloze jongeren creëert, die een gemakkelijke prooi voor extremisten worden.
    Nou, het goede nieuws is dat het UNDP en een nieuwe groep Arabische geleerden afgelopen week opnieuw met een Arab Human Development Report zijn gekomen. Het slechte nieuws is dat de situatie er slechter op is geworden - en veel Arabische regeringen willen er niks van weten.
    Het honderdtal Arabische auteurs van het nieuwe rapport is tot de conclusie gekomen dat 'te veel Arabische burgers een gebrek aan menselijke veiligheid hebben - voor de meesten het materiële en morele fundament voor leven, levensonderhoud en een aanvaardbare kwaliteit van leven'.
    De auteurs citeren een aantal factoren die de veiligheid in de Arabische regio ondermijnen - te beginnen met de giftige combinatie van toenemende verwoestijning, waterschaarste en een bevolkingsexplosie.
    Een andere bron is de hoge werkloosheid. Ondanks de aanwezigheid van oliegeld (of misschien juist daarom) is er een duidelijk gebrek aan investeringen in wetenschappelijk onderzoek, ontwikkeling, kennis van industrieën en innovatie. In plaats daarvan zijn er overheidsbanen en -contracten.
    Veel heeft weer te maken met de derde bron van menselijke onveiligheid: autocratische en niet-representatieve Arabische regeringen, 'die vaak een bedreiging voor de veiligheid van de mens vormen, in plaats van haar hoofdbescherming'.   ...

IRP:   Nog een illustratie hiervan:

Uit: VARAgids, nr. 21-2009, door Mischa de Bruijn

Reisverslag/documentaire | Vlaams muzikant, filosoof en tv-maker Jan Leyers zocht diverse islamieten op in eigen land

Kuierend door de moslimwereld

De reeks De weg naar Mekka van Belg Jan Leyers, over zijn reis door de islamitische wereld, kreeg veel kritiek. Kan dat wel, zo'n delicaat onderwerp door een niet-journalist? Leyers zelf ziet het probleem niet: 'Leken hebben soms meer oog voor verbanden.'

De grijze en toch jongensachtige kop van Jan Leyers is in België al overbekend van tv.
Nederlandse kijkers zullen hem op de VPRO nu ook voorbij zien komen, in de reisdocumentaire De weg naar Mekka. Er zal ze iets opvallen aan het hoofd van de Bekende Vlaming: er staat tijdens deze verkenning van de islamitische wereld bijna permanent een uitdrukking van scepsis op.
    Bijvoorbeeld als hij in aflevering vier met een jonge Egyptische vrouw praat en haar hoort vertellen dat ze geen problemen heeft met polygamie en haar hoofddoek. Diezelfde gezichtstand van Leyers hebben we al eerder gezien. Bijvoorbeeld als een Spaanse moslimman Leyers ervan probeert te overtuigen dat Jezus ook een moslim was. Of als een functionaris van de universiteit in Fez stelt dat alle wetenschappelijke kennis in de Koran staat. Leyers is ook sceptisch. Over het optimisme dat de verschillen tussen de Arabische wereld en het Westen wel te overbruggen zijn en over de stelling dat de emancipatie van de islam een kwestie van tijd is. Zijn belangrijkste conclusie na de reis die hij in 2007 ondernam: 'Het is erger gesteld dan ik had verwacht.'
    Dat zei hij na zijn terugkomst ook in de Vlaamse media en op talloze debatten en lezingen. Hoewel de serie lovende recensies ontving en de prijs voor 'beste informatieprogramma' kreeg van de Vlaamse Televisieacademie, stuitte Leyers ook op kritiek. Hoe kon hij nu op basis van een reis tot zo'n standpunt komen? 'Maar kijk ernaar en wijs me op de feitelijke onjuistheden. De meeste allochtone kijkers knikken: jullie hebben het zo voorgesteld als het is. De kritiek komt vooral van autochtone welzijnswerkers. Dat zegt mij iets over hoe waarheidsgetrouw de inhoud is.'   ...

IRP:   Door een bericht in de Volkskrant kwam het volgende artikel in het nieuws - de betreffende krant is gevestigd in de Verenigde Arabische Emiraten (de golfstaten, Engels: UAE):

Uit: The National, 22-09-2009, door Rasha Elass

Arabs bear brunt of gene disorders

Arabs suffer from one of the highest rates of genetic disease in the world, according to a research institute.
    Some 906 genetic disorders have been identified in Arabs and their descendants, reports the Centre for Arab Genomic Studies (CAGS), and about 200 of those are prevalent among Arabs in the GCC alone.
   It warns that the problem will require research and collaboration among medical communities.
    In the UAE, 241 disorders have been identified in Arab citizens and expatriates combined, making the incidence in this country the second-highest in the Arab world after Oman; 119 genetic disorders are specific to Emiratis.   ...
    The centre, funded by the Sheikh Hamdan Award for Medical Sciences, has completed studies of Bahrain, Oman and the UAE.   ...
“Why build this database? It gives us a bird’s-eye view of each country on genetic diseases. Some are epidemic and some very rare,” said Dr Ghazi Tadmouri, the assistant director of the CAGS.
    Several common diseases in the UAE, Oman and Bahrain have reached epidemic levels – more than 100 cases per 100,000.
    They include thalassaemia (a blood disorder), diabetes, breast cancer and Down’s syndrome. Less common genetic disorders in the Emirates include muscular dystrophy and kidney disease.
    About 63 per cent of the genetic conditions in Arab populations are due mostly to marriage between close relatives such as first cousins, clinically known as consanguinity.
    Such marriages, deeply ingrained in Arab culture, are on the rise in the UAE, where the rate is the fifth-highest in the Arab world.
    In Dubai, 40 per cent of marriages are between relatives, according to the latest statistics. In Al Ain that figure reaches 54 per cent, and in Abu Dhabi 32 per cent.
    Across the Arab world, Sudan and Mauritania have the highest rates, amounting to two-thirds of all marriages. However, consanguinity is on the decline in, for example, Egypt and Tunisia.   ...

IRP:   Het feit dat dit in een Arabische krant gemeld wordt, is het enige lichtpuntje in iets dat staat voor een inktzwarte culturele duisternis.
   Een talloze malen herhaald argument is dat de hier verzamelde culturele achterlijkheden niet allemaal of per se als zodanig door de islam voorgeschreven worden. Dat kan deels zo zijn, moet doet niets af het het oorzakelijke verband tussen deze zaken en de islam. De verbindende factor is simpel: de verbindende factor is eer. Aanhangers van de islam hebben de absolute waarheid in pacht, en dien door de rest van de wereld als zodanig bejegend te worden. En dat geldt extern en intern: hoe meer moslim, hoe meer respect iemand verdient, en degenen die dat respect niet geven, die krijgen dus de behandeling die door de ontkenners afgedaan wordt als "cultuur". Maar dat is dus cultuur geschapen door de islam - de islamitische cultuur.
    Hier een extern voorbeeld:

Uit: DePers.nl, 23-10-2009.   

Ramadan naar rechter voor excuses

De in ongenade gevallen filosoof Tariq Ramadan stapt naar de rechter om excuses af te dwingen van de gemeente Rotterdam en de Erasmus Universiteit. Ramadan was adviseur en bijzonder hoogleraar, maar werd ontslagen omdat hij banden zou onderhouden met het Iraanse regime. "Ik eis geen geld, ik wil dat ze hun excuses aanbieden", zegt hij in het opinieweekblad Vrij Nederland.   ...
    Ramadan stapt naar de rechter omdat hij vindt onheus behandeld te zijn. Naar eigen zeggen heeft zijn advocaat al geprobeerd te onderhandelen met de gemeente en de universiteit, wat op niets uitliep.
    Ramadan was door het stadsbestuur in Rotterdam aangesteld als integratieadviseur. Op de universiteit vervulde hij een bijzondere leerstoel. Hij kwam in opspraak doordat hij een programma op de zender Press TV presenteerde. De zender werd door de Iraanse overheid gefinancierd. Halverweg augustus werd hij ontslagen en moest hij zijn leerstoel opgeven.

IRP:   Ramadan is aangetast in zijn eer. Daar had hij al eerder blijk van gegeven bij ieder vorm van kritiek op zijn functioneren. Hij si moslim, en verdient met alle egards en respect behandeld te worden.
    Tolerantie is een moeilijk meetbaar begrip. In feite kan je alleen maar naar gedrag kijken, want als je mensen gaat vragen of ze tolerant zijn, roepen ze allemaal keihard "Ja!". Moslims, ook en dat hoeft in hun eigen ogen nog niet eens gelogen te zijn, want dan hebben ze het over dingen binnen de islam die ze tolereren. Tolereren daarbuiten ligt heel anders, maar dat valt in hun denksysteem niet onder tolereren. Dat is gewoon geestelijk vergif, en dat is iets heel anders. Dan is heel fout, haram, en praat je niet over:

Uit: NRC Handelsblad, 13-09-2002, rubriek Beeld door Maarten Huygen

Een moslim liep tierend weg

En als toegift had Rondom Tien op 12 september nog een uurtje botsing der beschavingen. Nou ja, botsing. Het was de bedoeling dat moslims in het discussieprogramma aan ,,zelfkritiek'' zouden doen. En dat is moeilijker dan botsen met anderen. Het werd een heftige discussie, waarbij er zelfs eentje boos wegliep. Nadat hij op de gang een beetje was uitgetierd, kwam hij tegen het einde van het programma weer terug.
    Dat moslims minder moeite hebben met kritiek van ongelovigen of christenen dan met aanvallen uit eigen gelederen, blijkt uit hun roemrijke verleden. ...
    Orthodoxe figuren waren gisteren zo verbouwereerd dat andere moslims zomaar hun eigen geloof durfden te bekritiseren dat ze een dreigende toon aansloegen. ...
    ... Eddaoudi, degene die eerst was weggelopen, ...

Uit: Fok!frontpage.nl, 19-11-2006, door Rob

Meiden van Halal lopen weg bij Sonja

De 'Meiden van Halal' zijn weggelopen uit het VARA-programma 'Sonja' dat zaterdagavond werd uitgezonden. Ze waren geshockeerd door de expliciete beelden uit onder meer 'Spuiten & Slikken' die werden vertoond. De islamitische meiden waren door Sonja Barend uitgenodigd om te komen praten over de ontwikkeling van seks op tv.   ...
    De dames halal hadden kennelijk niet verwacht dat er zulke expliciete beelden van seks op tv waren vertoond in het Nederlandse omroeplandschap, en verlieten daarom de studio. Tot groot verdriet van Sonja Barend die juist in de uitzending ook de vraag wilde opwerpen of het grote aantal nieuwe Nederlanders na de seksuele revolutie weer nieuwe (of oude) taboes met zich meebrengen.
    Volgens diverse sprekers aan tafel bij Sonja is dit inderdaad het geval. Een aantal vrije (liberale) seksnormen die veel Nederlanders hebben, zouden absoluut niet te verenigen zijn met bijvoorbeeld het islamitische geloof van veel nieuwe Nederlanders.
    De Meiden van Halal wilden wel aan Sonja uitleg geven over hun wegloopactie, maar alleen zonder publiek. Sonja stemde daarmee in. Aan het eind van de uitzending waren de meiden dan ook te zien met een verklaring. Die kwam er op neer dat sommige principes volgens de meiden belangrijker zijn dan een tv-uitzending en dat ze niet geassocieerd wilden worden met de vertoonde beelden. Ook zeiden ze dat de vrije normen die veel Nederlanders hanteren, niet moeten worden opgedrongen aan moslimmeiden. Dat zou alleen maar averechts werken en ze vervreemden van de maatschappij.
    Faisal Mirza van de website Wij Blijven Hier, juicht in een column de actie van de meiden toe. Volgens hem begint het een sport te worden om een moslim het zo moeilijk mogelijk te maken in een programma.

Van: wikipedia.org (25-10-2009)

Bimbo's en Boerka's, tegenstellingen in multicultureel Nederland

Bimbo's en Boerka's, tegenstellingen in multicultureel Nederland, meestal afgekort tot: Bimbo's en Boerka's, was een eenmalig Nederlands televisieprogramma van de NPS, dat gepresenteerd werd door Jeroen Pauw. In de titel slaat bimbo op doorgeslagen vrijheid en boerka op ingeperkte vrijheid.
    Tijdens deze speciale thema-uitzending werden diverse discussies gevoerd waarbij Nederlandse vrijheden werden bekeken vanuit een autochtoon en allochtoon perspectief. Het publiek speelde een actieve rol en kon stemmen over de stellingen en thema's:
    Zijn we te ver doorgeschoten, zijn we te losbandig?
    Hoe staat het met de vrije seksuele moraal in Nederland?
    Homoseksualiteit
    Vrijheid van meningsuiting
Tijdens de uitzending ging Suhayb Salam, de man die samen met zijn vader een moskee in Tilburg runt, voor een korte tijd weg uit de studio omdat hij niet naar een andere gast in minirok wilde kijken. ...
 

IRP:   Let op: twee van deze drie gevallen gaat over mensen die als het toppunt van integratie worden gezien - moslims die er helemaal bij horen. Dat wil zeggen: de multiculturele elite ziet het zo.
    De Meiden van Halal zijn op dit moment nog het meest bekend om hun rol in de discussie over de vrijheid van meningsuiting, waarin ze grandioos het onderspit dolven tegen cabaretier Hans Teeuwen . Dit is slechts een enkel voorbeeld van een ander punt waarop de islam hopeloos de strijd tegen achterlijkheid in de weg zit: het totale gebrek aan vrijheid van meningsuiting:

Uit: De Volkskrant, 30-10-2009, van correspondent Diederik van Hoogstraten

Vrijheid van meningsuiting ook in VS onder vuur

De vrije meningsuiting is in de VS een grondrecht, maar ligt via buitenlandse rechtszaken toch onder vuur. ‘Laten we ons in de VS afschermen.’

Tussentitel: 'Is kritiek op religies nog mogelijk? Jazeker. Zolang het niet op de islam is'

De onderzoeksjournalist Paul L. Williams is aangeklaagd in Canada, omdat hij de banden tussen een universiteit in Ontario en islamitische terroristen blootlegde. Columnist Joe Sharky van The New York Times is in Brazilië voor de rechter gebracht omdat hij ‘de waardigheid van Brazilië’ beledigde. Terreuronderzoeker Rachel Ehrenfeld is in Groot-Brittannië veroordeeld voor smaad, nadat ze had aangetoond dat Khalid Bin Mahfouz, een Saoedische sjeik, terreurgroepen financierde.
    Alle drie zijn het Amerikaanse auteurs, die in de VS publiceren. Daar wordt hun vrijheid van meningsuiting beschermd door de grondwet. Maar op een internationale conferentie in Washington over de ‘toenemende aanvallen op de vrijheid van expressie’ veroorzaakten hun ervaringen deze week rillingen bij de toehoorders.
    De bedreiging van de ‘fundamenteelste vrijheid’ komt met name van islamitische landen, groepen en personen. Die gebruiken de wetten van landen waar free speech minder verregaand wordt beschermd dan in de VS.
    Gekwetste personen vinden vooral soelaas in Groot-Brittannië, waar smaad niet bewezen hoeft te worden. De dit jaar overleden sjeik Bin Mahfouz woonde niet in Londen, maar klaagde er wel tientallen Amerikanen aan die iets hadden geschreven dat hem niet beviel. Vaak schikten de beklaagden, geïntimideerd door het idee van een rechtszaak tegenover een schatrijke sjeik. Er is zelfs sprake van een chilling effect: zelfcensuur onder uitgevers en auteurs.
    Vier staten in de VS hebben daarom de afgelopen maanden wetgeving aangenomen om burgers en hun vrijheid van meningsuiting te beschermen tegen de arresten uit Londen. ...
    ‘De Saoediërs misbruiken de zwakke wetgeving van andere landen als politiek wapen om mensen het zwijgen op te leggen’, zei Ehrenfeld, die haar veroordeling in Londen niet erkent en daardoor niet meer naar Engeland kan reizen. ...
    De bijeenkomst was ook georganiseerd door de International Free Speech Society, een oorspronkelijk Deense groep die werd opgericht nadat spotprenten van de profeet Mohammed in 2005 leidden tot woede onder moslims. Hoe urgent hun missie is, bleek dinsdag toen bekend werd dat twee Pakistaans-Amerikaanse mannen concrete plannen hadden bedacht om de tekenaar Kurt Westergaard in Denemarken te vermoorden.
    Wilders was niet in Washington, maar zijn naam klonk veelvuldig en op bewonderende toon. ‘Een moedige man’, zei het Hogerhuislid Malcolm Pearson, die Wilders in Engeland uitnodigde. ‘We zijn hem allen veel dank verschuldigd.’
    Tijdens een rede in New York wierp Wilders zich vorige week op als verdediger van de meningsuiting: ‘Waar de islam regeert, sterft de vrije expressie.’
    In Washington klonk dezelfde waarschuwing. ‘Is het bekritiseren van religie mogelijk? Jazeker’, aldus Sam Solomon, een Britse islamkenner en voormalige radicale imam. ‘Zolang het kritiek van moslims op andere religies betreft. Kritiek op de islam is ontoelaatbaar.’ De sharia die met name in Groot-Brittannië terrein wint, kent geen garantie op het recht om te zeggen wat je wilt, voegde hij toe.
    Solomon en andere conferentiegangers betoogden dat de ‘voortkruipende sharia’ niet langer een Europees probleem is. Zo heeft Yale University Press toegegeven aan islamitische druk. De uitgever besloot om alle spotprenten en afbeeldingen van Mohammed weg te laten uit een boek dat nota bene gaat over de Deense cartooncrisis.
    Onderzoeksjournaliste Diane West legde uit dat Yale en andere topuniversiteiten tientallen miljoenen dollars ontvangen van moslimlanden, doorgaans zonder dit openbaar te maken. Cultureel en moreel relativisme speelt het Westen parten, oordeelde West; academische instellingen en media durven geen stelling meer te nemen ‘wanneer fundamentele vrijheden onder vuur liggen’.
    Ook op internationaal gebied speelt de kwestie. De OIC, een coalitie van islamitische landen, tracht elk jaar een VN-resolutie tegen godslastering aangenomen te krijgen, om zo kritiek op de islam aan banden te leggen. Zo wordt ‘godslastering toegevoegd aan het internationale juridische woordenboek’, zei een van de panelleden, terwijl de VS en Europa dat internationaal recht een steeds grotere rol geven.
    Tegen de afkalving van de vrijheid van meningsuiting bestaat maar één remedie, zei de Noor Bjorn Larsen van de International Free Speech Society: het vrije woord zelf. ‘Use it or lose it’, adviseerde hij: spreek je uit, of deze vrijheid gaat verloren.

IRP:   En daarbij hoort natuurlijk ook zelfcensuur:

Uit: AD.nl, 09-09-2009.

ImHalal Google voor moslims

ImHalal is de gloednieuwe internetzoekmachine die beschermt tegen zoekresultaten die volgens de islam slecht zijn.

Die waarschuwt bij zoektermen met mogelijk onwelkome resultaten. Als je bijvoorbeeld op 'pig' zoekt, krijg je een waarschuwing in plaats van resultaten. Vrij vertaald: Uw zoekterm heeft een Haram-niveau van 1 op 3. Ik adviseer u om een zoekterm te veranderen en het opnieuw te proberen.
    Zoeken op bijvoorbeeld 'prostitute' of 'gay' (homoseksueel) geeft zelfs een 3 op 3-waarschuwing.
    "We willen niet dat mensen per ongeluk op ongepaste sites terechtkomen", legt de in Nederland woonachtige initiatiefnemer Reza Sardeha (20) van de AZS Media Group uit in De Pers. Volgens Sardeha is de site een succes: hij trok in de eerste acht dagen meer dan 300.000 unieke bezoekers.
    De zoekmachine is beschikbaar in vijftien talen. ...

IRP:   In dezelfde Volkskrant twee citaten die eigenlijk alles samenvatten:

Uit: De Volkskrant, 16-11-2009, column door Nazmiye Oral

Zie ons

...    Toch ben ik niet trots op de cultuur waarin ik ben opgevoed. Het is een hele warme cultuur voor diegenen die erin passen en zich aan de regels houden. Maar voor alles wat daarbuiten valt, is ze onverbiddelijk. De wreedheid voor alles wat anders is, is beschamend.  ...

Uit: De Volkskrant, 16-11-2009, column door Kader Abdolah

Europese president

... Bovendien is België een land met de meeste immigrantenproblematiek. De immigrantenpopulatie is in dat land schokkend achtergebleven. De Belgen hebben hun immigranten aan Allah overgelaten.   ...

IRP:   Eerst Oral. Zij spreekt in het kader van de relatie tussen de islamitische cultuur en homo's, maar wij herkennen hier meteen dat het naadloos bij de hele cultuur.
    En dan komt Abdolah,die de grootschaliger maatschappelijke gevolgen beschrijft. Zo'n cultuur kan natuurlijk nooit iets op grotere schaal klaarstomen, en vandaar dat als je ze alleen laat, met hun Allah,dat ze in de diepe shit terecht komen- ook al wonen ze in een welvarend land als België.
    Je zou hiermee eigenlijk de discussie kunnen sluiten. De islam is van een dermate bedroevend cultureel en sociaal niveau, dat iedereen die er niet in geboren is, zich vol walging  zou moeten afwenden.
    Maar dat zal waarschijnlijk pas gebeuren, voor de grote groep excuseerders en bewonderaars, na een nieuw drama, of na 100 jaar therapie van de werkelijkheid.

IRP:   Een belangrijk aspect van dit alles, de praktische kant van al die korancitaten:

Uit: De Volkskrant, 09-12-2009, van correspondente Greta Riemersma

'Moslims zijn de haatpredikers zat'

Marokko ziet erop toe dat imams, ook in het buitenland, verdraagzaamheid preken. ‘Geweld versterkt alleen de achterlijkheid van moslims.’

Tien jaar geleden riep de Marokkaanse imam Mohammed Fizazi nog op de kelen van ongelovigen door te snijden, sinds kort zweert hij geweld af. ‘De kracht van het argument ligt niet in een kogel, in geweld of een bomgordel’, ontdekte hij. Dergelijke middelen ‘versterken alleen de achterlijkheid van moslims’.
    Fizazi schreef zijn woorden vanuit de gevangenis in Tanger aan zijn dochter in Hamburg, waarna het Duitse opinieblad Der Spiegel ze afdrukte. Na de aanslagen in Casablanca in 2003 werd hij veroordeeld tot 30 jaar cel omdat hij bommenleggers met zijn ideeën zou hebben gevoed.
    Fizazi staat bekend als een van de belangrijkste jihadistische ideologen van Noord-Afrika. Dat deze haatprediker nu oproept tot vreedzaam samenleven van moslims met niet-moslims baarde dan ook opzien.   ...
    Maar op datzelfde internet wisselen ook de kwaadwilligen informatie uit, benadrukt Mohammed Darif, in Marokko dé specialist op het gebied van islamisme en terrorisme. En wordt nu weer een andere oorlog uitgevochten: die tussen sjiieten en soennieten.
    ‘De ander niet accepteren, dat kun je zien als symbolisch geweld’, zegt hij. Daarom ook plaatst Darif kanttekeningen bij de tolerante koers van de Marokkaanse overheid. Het soennitische Marokko heeft het afgelopen jaar jacht gemaakt op alles wat riekt naar sjiisme en bovendien is het wettelijk nog altijd strafbaar een Marokkaanse moslim te bekeren tot een ander geloof.
    En de ommekeer van haatprediker Mohammed Fizazi? ‘Ik geloof niet dat hij zich richt tot de Duitsers, maar tot de Marokkaanse autoriteiten’, zegt Darif. ‘Hij hoopt dat hij vrij komt.’

IRP:   Kortom: hecht geen geloof aan de mooie woorden van de haatprediker die de gevangenis uit wil, en van de Marokkaanse regering, die alleen haar machtspositie probeert te beschermen en denkt aan het voorbeeld van nabuurland Algerije, waar de radicale moslims gruwelijk hebben huisgehouden.
    Wat je dan overhoudt, is één van de hoofdtrekken van de cultuur van de islam: het haten van anders- en niet-gelovigen.
    Dat ze toegeven dat ze er achterlijk van blijven, kan misschien op termijn van enkele honderden jaren wel gaan helpen.
    Dat het ongeveer wel zo lang zal duren, blijkt uit de houding van moslims tegenover wetenschap en techniek:

Uit: De Volkskrant, 11-12-2009, van verslaggeefster Sacha Kester

Turkije wil eigen zoekmachine

Er komt een Turkse zoekmachine die rekening houdt met Turkse gevoeligheden

Turkije werkt aan een eigen zoekmachine voor het internet die het Turkse alfabet ondersteunt en die rekening houdt met de gevoeligheden van de Turkse en de islamitische ziel.
    Dat meldt Tayfun Acarer, voorzitter van de Turkse Raad van Informatie en Technologie.
    Acarer is ervan overtuigd dat ook andere islamitische landen geïnteresseerd zullen zijn. Er zijn genoeg regimes die graag zien dat gevoelige informatie helemaal niet, of in elk geval gefilterd, zijn weg naar de burger vindt. ...
    Het is niet de eerste zoekmachine die rekening houdt met gevoeligheden. Zo lanceerde de Nederlandse Reza Sardeha onlangs de islamitische website I’m Halal, die de gebruiker waarschuwt als een zoekterm wordt gebruikt die niet rein, niet halal zou kunnen zijn.

IRP:   Meer soortgelijke voorbeelden hier .
    Nu wat over de gezagscultuur binnen de islam:

Uit: BinnenlandsBestuur.nl, 22-05-2009, door Sjors van Beek

‘Islam mede oorzaak delinquent gedrag’

Het ministerie van Justitie onderzoekt welke aanpak van jeugdcriminaliteit werkt. Met die kennis wil het kabinet de problematiek van Marokkaanse jongeren te lijf.
    De islam is mogelijk een van de oorzaken van delinquent gedrag van Marokkaanse jongeren. Dat oppert Corine de Ruiter, hoogleraar forensische psychologie in Maastricht die - samen met anderen - in opdracht van het ministerie van Justitie de aanpak van criminele Marokkaanse jongeren in kaart heeft gebracht. Volgens De Ruiter hebben Marokkaanse (en Turkse) jongeren een ‘achterstand in hun morele ontwikkeling’.
    Zo’n achterstand is één van de factoren die crimineel gedrag kunnen veroorzaken: wetenschappelijk is aangetoond dat delinquenten vaak een verminderde gewetensfunctie, minder empathisch vermogen en minder agressiecontrole hebben. Dit minder goed ontwikkelde ‘moreel redeneren’ van Marokkaanse en Turkse jongeren is volgens De Ruiter en haar medewerkster Kim van Oorsouw te verklaren uit de islamitische achtergrond van deze minderheidsgroepen.
    ‘Binnen de islam ligt de nadruk op gehoorzaamheid aan en respect voor de ouders. Individualisme en onafhankelijkheid worden minder belangrijk gevonden - en dit zijn juist de eigenschappen die de morele ontwikkeling tot een hoger niveau kunnen brengen’, aldus de co-auteurs van het Kennisfundament ten behoeve van de aanpak van criminele Marokkaanse jongeren.
    Kinderen in Nederlandse gezinnen groeien op met een ‘democratische onderhandelingsstijl’ en veel overleg met de ouders, waardoor ze leren meebeslissen. Islamitische kinderen groeien vaak op in een gezinsstructuur waarin ze ‘alleen maar bevelen moeten opvolgen’. Het empirische bewijs dat dit antisociaal of crimineel gedrag in de hand werkt, is er nog niet, maar de auteurs achten het ‘plausibel’ dat het zo werkt.   ...
    ‘In het signaleren is het aan te bevelen dat scholen (schoolartsen, jeugdgezondheidszorg, leerkrachten) een belangrijkere rol gaan spelen. Leerkrachten zouden bijvoorbeeld gestimuleerd kunnen worden om in hun klas te screenen op gedragsproblemen’. Er bestaat een test met eenvoudige vragen (‘Kan het kind stilzitten? Liegt het vaak?’) die probleemgedrag en gedragsstoornissen heel vroeg kan signaleren.

IRP:   De autoritaire opvoedingscultuur heeft natuurlijk direct te maken met de islam, want de islam is een autoritair denksysteem: Allah is de baas, daarna komt Mohammed enzovoort. En ze hebben allemaal de absolute waarheid in pacht.
    Het veelvoorkomen van liegen is daar direct aan gerelateerd. Wie een archaïsch en autoritair opvoedings- en denksysteem heeft, wordt vaak geconfronteerd met tegenstelling tussen die denkbeelden en de werkelijke wereld. En zal bij vasthouden aan de ideologie op één of andere manier moeten liegen. Zoals talloze moslims in het openbaar geen alcohol gebruiken, en achter de schermen wel zuipen - een vorm van liegen.
    Kortom: islam veroorzaaktop zichzelf stand geen criminaliteit, maar de gevolgen van islam doen dat wel. Een direct voorbeeld:
 

Uit: De Volkskrant, 12-08-2010, van verslaggever Peter Giesen

Straatgeweld | Agressieve jongens laten zien wie de baas is op straat

Niet iedereen is een Rambo

Een Amsterdammer die jongens in de tram aansprak op asociaal gedrag werd gemolesteerd. ‘Ingrijpen kan nooit een morele plicht zijn.’

Het is de nachtmerrie van menige burger. Je spreekt iemand aan op asociaal gedrag en je wordt in elkaar geslagen, of erger. Natuurlijk kun je ook de andere kant opkijken, maar dan heb je weer een hekel aan jezelf.

Jongens die bereid zijn om geweld te gebruiken, hebben op straat een enorme macht, omdat brave burgers niets durven te zeggen, laat staan fysiek ingrijpen. Het recente incident in een Amsterdamse tram versterkt die angst: het is levensgevaarlijk om je uit te spreken.
    ... Ook Nederland kent een straatcultuur, waarin jongens willen laten zien wie de baas is. Met machogedrag compenseren zij hun gebrek aan status in het onderwijs en op de arbeidsmarkt. Die straatcultuur is niet specifiek voor allochtonen, zeggen deskundigen, hoewel allochtonen wel sterk zijn oververtegenwoordigd.  ...

IRP:   Dat er ook autochtonen onder zitten, is natuurlijk irrelevant  - het gaat om de oververtegenwoordiging van allochtonen. Onder deze groep vallen ook moslims, met name Marokkanen. Die worden thuis, vanuit de islamcultuur, ook opgevoed in een macho-cultuur. En het bovenstaande is natuurlijk macho-cultuur.
    De tussenstap er tussenuit halend, is de islam dus wel degelijk een bron van toegenomen criminaliteit.
    En hoe autoritair de islam is, blijkt hier:

Uit: De Volkskrant, 16-12-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg

Den Haag doet aangifte van lijfstraf in moskeeën

49 gevallen van kindermishandeling tijdens koranlessen | ‘Hoog tijd voor actie.’

De gemeente Den Haag heeft aangifte gedaan bij het Openbaar Ministerie van 49 gevallen van kindermishandeling tijdens koranlessen in Haagse moskeeën. De mishandeling kwam aan het licht tijdens het reguliere onderzoek van 10-jarigen door de jeugdgezondheidszorg. Ondanks gesprekken met de moskeebesturen, die maatregelen hadden toegezegd, kreeg jeugdzorg nog ‘een aanzienlijk aantal’ gevallen van mishandeling onder ogen.
    ‘Het was hoog tijd om in actie te komen’, zegt een woordvoerder. De GGD, waar jeugdgezondheidszorg onder valt, heeft de politie en het OM een dossier met 49 ‘geregistreerde signalen’ gegeven.   ...

IRP:   En als u dacht dat dit slechts enkele individuen betrof:

Uit: De Volkskrant, 16-12-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg

Ouders zwijgen over slaan in moskee

Den Haag maakt werk van mishandeling tijdens koranlessen. Verhalen over lijfstraffen gaan al langer rond, maar ouders doen geen aangifte.

Afgelopen voorjaar voerde de gemeente Den Haag gesprekken met besturen van enkele koranscholen. Jeugdverpleegkundigen waren tijdens hun reguliere onderzoek van 10-jarigen op een verontrustend ‘patroon’ gestuit. Op kinderlijfjes werden blauwe plekken en striemen aangetroffen. De kinderen vertelden over klappen die ze kregen in de moskee.
    Moskeebesturen zegden toe maatregelen te treffen, maar jeugdzorg bleef signalen van mishandeling ontvangen. In een poging een einde te maken aan die misstanden is gesproken met ouders. Sommigen haalden hun kinderen van koranles. Maar veel ouders ontkenden dat in de moskee werd gemept. Niemand wilde aangifte doen.    ...
    Woordvoerder Ali Belhaj van El-Islam is hoogst verbaasd over de aantijgingen. ‘Wij zelf hebben geen enkele klacht van ouders gekregen.’ Hij heeft van de gemeente ‘nog geen concrete bewijzen’ gezien.
    Ouders die geen aangifte willen doen, moskeebesturen die ontkennen: het is een bekend patroon in de aanhoudende stroom verhalen over lijfstraffen in moskeeën. Vorig jaar zomer trok voorzitter Ahmed Marcouch van stadsdeel Slotervaart in Amsterdam aan de bel. Hij zei uit het hele land signalen te krijgen dat kinderen op koranscholen worden mishandeld en dat ze er leren een afkeer te hebben van de westerse maatschappij. Leerkrachten van basisscholen vertelden hem dat ze tijdens gym- of zwemlessen tekenen van mishandeling zien, maar machteloos zijn omdat ouders niet in actie willen komen tegen de moskee.   ...
    Vanwege de afwerende houding van de Marokkaanse gemeenschap is onderzoek naar kindermishandeling veelal tot mislukken gedoemd. ...
    Niet alleen Nederlandse gemeentebesturen worstelen met de aanpak van het fenomeen, ook andere Europese steden struikelen vaak over een gebrek aan bewijs. Toch slaagde een Antwerpse rechtbank er begin vorig jaar in twee islamleraren van een koranschool wegens kindermishandeling te veroordelen. Ze hadden zeventien kinderen tussen 8 en 11 jaar geslagen met een rubberen tuinslang en een ijzeren liniaal. Maar ook na de veroordeling bleven ze ontkennen. De kinderen, die getuigenissen hadden afgelegd, hadden volgens hen ‘een smoesje verzonnen’ om op hun vrije dagen niet naar koranles te hoeven.

IRP:    Kortom: het is de hele gemeenschap. Het is gewoon de islam.
    De band tussen islam en terreur is bekend genoeg. Toch zijn er nog altijd mensen die beweren dat het ligt " aan ons eleid". Maar sinds een jaar is  Barack Obama president van de Verenigde Staten, en die voert een heel ander beleid. En wat is er niet veranderd? De islamitische terreur:

Uit: De Volkskrant, 30-12-2009, door Diederik van Hoogstraten

De grenzen van Obama's handreikingenbeleid

Op 21 januari 2009 werd Barack Obama president van de Verenigde Staten. Sindsdien hebben terroristen twaalf maal geprobeerd om op Amerikaanse bodem toe te slaan, meldt de terreurexpert Brian Jenkins – meer pogingen dan tijdens elk jaar sinds 2001. De recentste kwam van de Nigeriaan Umar Farouk Abdulmutallab, op Eerste Kerstdag.
    Met causale verbanden moet je oppassen. Maar het is wel duidelijk wat de extremisten in elk geval niets zegt.
    Een weloverwogen Democraat in het Witte Huis? Zal wel. Guantánamo Bay dicht? Leuk. Wollig taalgebruik en een taboe op ‘oorlog tegen terreur’ en ‘moslimterrorist’? Hartelijk dank. Weg uit Irak? Prima. Nooit meer martelen? Oké. Een kritischer houding tegenover Israël? Fijn. Een respectvolle toespraak voor ‘de moslimwereld’ in Caïro? Laat maar horen. Een islamitische tweede naam? Whatever.
    Het moge duidelijk zijn: fundamentalisten in Nigeria, Jemen, Afghanistan, de VS en waar niet al, zijn tot alles bereid om Amerikanen te doden. Obama en zijn handreikingenbeleid hebben daaraan niets veranderd.
    Een van de talloze aardverschuivingen die de redder Obama teweeg zou brengen, was een einde aan dat overdreven, ‘rechtse’ gedoe over terreur. Tot zover de utopie. Binnenlands terrorisme ‘van eigen bodem’ nam juist een hoge vlucht. De FBI rolde in 2009 het ene terreurplan na het andere op. In november ging het mis op de legerbasis Fort Hood in Texas. Daar vermoordde de Amerikaanse moslim Malik Nadal Hasan dertien mensen, gevoed door een haat-spuwende imam in Jemen.
    Meteen begon weer het gesus. Was dit wel terreur? Gewoon een gek, toch? Hasan werd zelfs als slachtoffer neergezet. Gepest vanwege zijn religie, vandaar. Posttraumatische stress, dat kon ook, al had de majoor nooit aan het front gediend. Hoe dan ook, een zielige eenling. Zijn geloof? Niet relevant, moesten wij geloven.
    Het afgelopen weekeinde kwam de kloof tussen werkelijkheid en politiek-correcte wensdroom opnieuw in beeld. Hasan en Abdulmutallab zijn niet gek en niet zielig. Ze zijn hoogopgeleid, weloverwogen, verbonden met een internationaal netwerk, en ze vertellen zélf wat hun inspiratiebron is: de Koran. Maar daar verschenen op Tweede Kerstdag de minister en de regeringswoordvoerder. Bekende frasen klonken: eenling; op zichzelf staand incident. Ongezegd: Al Qaida, radicale moslim.   ...

IRP:   Oftewel: het is de islam, maar ook in Amerika is "men" zeer weinig bereid die conclusie te trekken.
    Een kleintje, maar in zijn kleinheid een sterk bewijs van achterlijkheid

Üit: Volkskrant.nl, 08-01-2010, AP.

Hockeyers Pakistan krijgen boete voor omhelzing met vrouw

Het Pakistaanse parlement heeft leden van het nationaal hockeyteam boetes gegeven van in totaal tweehonderdduizend roepie (ruim zestienhonderd euro). De boete werd opgelegd nadat er foto's waren opgedoken waarop leden van het hockeyteam te zien waren, terwijl ze een vrouw omhelzen op het Champions Challenge-toernooi in Argentinië.  ...

IRP:   En nu wat solidariteit betekent in de islam:

Uit: DePers.nl, 20-01-2010, door Eva Ludemann

Iedereen helpt, behalve de rijke Arabieren

‘Gecondoleerd en veel sterkte’, aldus de Saoedische koning Abdullah in een telegram aan René Préval, de Haïtiaanse president, vier dagen nadat diens land door een zware aardbeving werd getroffen. En daar bleef het tot nu toe bij.

De Saoedische regering, ofwel het Saoedische koningshuis, is één van de rijkste ter wereld. Als het gaat om het bouwen van islamitische scholen en moskeeën in landen als Pakistan, Indonesië en Palestina, is zij reuze gul. Maar Haïti ontving tot dusver nog geen cent van de in oliedollars badende Saoedi’s. Ook is geen hulp aangeboden in natura, zoals hulpgoederen of een team artsen.
    Andere golfstaten dragen wel bij aan de internationale noodhulp aan het door een zware aardbeving getroffen land. Qatar heeft een reddingsteam naar Haïti gevlogen en dinsdag landde een vliegtuig met een lading tenten uit de Verenigde Arabische Emiraten. In de rest van de Arabische wereld hebben de Libische, Libanese en de Jordaanse overheden vliegtuigen beschikbaar gesteld voor het vervoer van hulpgoederen naar Haïti. De niet-Arabische landen in de regio – Israël, Turkije en Iran – hebben respectievelijk een mobiel hospitaal, een reddingsteam en veertig ton hulpgoederen naar Haïti gestuurd.
    Het totaal aan financiële toezeggingen aan Haïti beslaat 116.772.897 dollar volgens de laatste gegevens van het UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA), ofwel het VN-kantoor dat humanitaire hulp ondersteunt en coördineert. Daarvan is slechts 636.000 euro afkomstig uit de Arabische landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, namelijk uit Marokko.   ...
    Alle beetjes helpen, maar al met al is het maar magertjes als je bedenkt dat een land als Polen meer geeft dan alle Arabische landen samen. Hoe anders was dat in 2004 toen Arabische landen massaal doneerden voor de slachtoffers van de tsunami, die onder andere de islamitische staten Indonesië en de Malediven trof. En toen het islamitische Pakistan in 2005 werd opgeschud door een zware aardbeving trok de Arabische Liga zonder aarzelen 250 miljoen dollar uit voor de slachtoffers.
    Vliegtuigen vol dekens en andere hulpgoederen werden direct naar Pakistan gevlogen, met name uit Saoedi-Arabië. De Saoedische International Islamic Relief Organisation, opgericht door het Saoedische koningshuis, hield grote inzamelingsacties voor de ontheemde Pakistanen.   ...

IRP:   Islamitische solidariteit is solidariteit met islamieten - en de rest kan stikken.
   Maar dat kenden we van de allochtone loyaliteit binnen Nederland .
    Nog eens een bevestiging van het verband tussen islam en besnijdenis:

Uit: De Volkskrant, 24-02-2010, van verslaggever Rob Vreeken

Meerderheid van Koerdische vrouwen in Irak is besneden

Omvang probleem verrast onderzoekers | 'Stilte' rond genitale verminking doorbroken

Besnijdenis van meisjes komt op grote schaal voor onder de Koerden in het noorden van Irak. In het hele Koerdische gebied is gemiddeld 72 procent van de vrouwen genitaal besneden. Dit blijkt uit een rapport van de Duitse ontwikkelingsorganisatie WADI, die een anderhalf jaar durend onderzoek heeft gedaan. Ruim 1.400 vrouwen werden geïnterviewd.
    Sinds enkele jaren werd al vermoed dat besnijdenis voorkomt onder de Iraakse Koerden, maar de omvang ervan heeft de onderzoekers verrast. WADI zegt als eerste een dergelijk onderzoek te hebben verricht. Over het ‘taboeonderwerp’ heerst ook onder Koerden zelf grote stilte.
    ... De bevindingen bevestigen volgens de onderzoekers dat genitale verminking, anders dan de beeldvorming wil, geen ‘Afrikaanse kwaal’ is.
    Het zorgwekkendst is de situaties in de regio’s Garmyan en Nieuw-Kirkuk. De prevalentie is daar 81 procent. Ook worden er zwaardere vormen van besnijdenis beoefend. Van 84 procent van de getroffen meisjes en vrouwen waren clitoris en (kleine en/of grote) schaamlippen weggesneden. In de andere gebieden wordt bij de meeste meisjes alleen (een deel van) de clitoris afgesneden.   ...
    De meeste vrouwen zagen besnijdenis als een religieuze islamitische plicht, vooral in Garmyan en Nieuw-Kirkuk. In andere gebieden werd ook ‘de cultuur’ als drijfveer genoemd. ...
   ... Ook is er een verband met onderwijsniveau. Van de analfabeten is 84 procent besneden, van vrouwen met een universitaire opleiding 37 procent.
 

IRP:    En hoe het zit met islam en opleiding staat hier  .
    Over islam en vrijheid van meningsuiting kunnen we heel kort zijn: die is er niet. Althans niet in onze westerse,democratische,zin. Kijk eens hoe lang ze bezig blijven met een simpel gevalletje:

Uit: De Volkskrant, 27-02-2010, AP.

Spotprent leidt tot ruzie onder Deense kranten

Dagblad verontschuldigt zich voor opnieuw plaatsen cartoon Mohammed | Andere media verontwaardigd over gebaar

De Deense krant Politiken heeft zich vrijdag verontschuldigd voor het beledigen van moslims door in 2008 opnieuw de omstreden cartoon af te drukken van de profeet Mohammed met een bom in zijn tulband. De excuses waren onderdeel van een schikking met een Saoedische advocaat van acht moslimgroepen in het Midden-Oosten en Australië.   ...

IRP:   De reacties zijn voorspelbaar:
 

‘Stompzinnig’ noemde Jørn Mikkelsen, hoofdredacteur van Jyllands-Posten, de krant die de spotprenten als eerste afdrukte, de verontschuldigingen. Hoofdredacteur Lisbeth Knudsen van de krant Berlingske Tidende vond het gebaar ‘vernederend en beschamend’. Volgens Mogens Blicher Bjerregaard, voorzitter van de Deense journalistenvakbond, knielt Politiken voor ‘de tegenstanders van de persvrijheid’.

Precies: ‘de tegenstanders van de persvrijheid’. De islamitische wereld.
    Over de tolerantie van de islam:

Uit: De Volkskrant, 11-03-2010, van correspondent Greta Riemersma  

Uitzetting van zestien christenen uit Marokko staat niet op zichzelf

‘Dit is nog nooit eerder gebeurd |’Regering mogelijk beducht voor groei van de kerk

De jacht op evangeliserende christenen in Marokko neemt toe. Dat zegt de Franse hervormde dominee Jean-Luc Blanc uit Casablanca naar aanleiding van de uitzetting van zestien christenen, onder wie zes Nederlanders, uit Marokko.
    Bovendien heeft de politie afgelopen zondag twee Afrikanen opgepakt in een kerk in Marrakech. Na verhoor werden ze weer vrijgelaten. De twee zouden contact hebben gehad met een Marokkaan die tot het christendom is bekeerd. ‘De kerk bestaat honderd jaar in Marokko, maar dit is nooit eerder gebeurd’, aldus Blanc.
    De zes Nederlanders werkten in een weeshuis, Village de l’Espérance, in het bergdorpje Aïn Leuh, vlakbij Fez, waar zij 33 kinderen onder hun hoede hadden. De Marokkaanse autoriteiten waren er al tien jaar van op de hoogte dat zij christelijk waren.
    Het Marokkaanse ministerie van Binnenlandse Zaken heeft verklaard dat zij onder de kinderen de christelijke boodschap verspreidden. In Marokko leven 25 duizend buitenlandse christenen die hun gang kunnen gaan zolang zij niet aan evangelisatie doen. Daarop staat een gevangenisstraf van maximaal drie jaar.
    In de actualiteitenrubriek Netwerk heeft Herman Boonstra, een van de medewerkers van het weeshuis, verklaard dat er geen sprake was van evangelisatie. De kinderen gingen naar een islamitische school. ‘Wij zijn onderdeel van een campagne’, aldus Boonstra.
    Hij doelde op de trend die ook dominee Blanc waarneemt. Het afgelopen jaar zijn meer buitenlandse christenen het land uitgezet: een groepje van zeven Spanjaarden en een Duitser, vervolgens een groepje van twee Afrikanen, een Guatemalteek en twee Zwitsers, en recentelijk is een Fransman opgepakt. De laatste kwam wekelijks het land binnen als buschauffeur. Bij elk station waar hij stopte, liet hij christelijke lectuur en dvd’s achter.
    De Marokkaanse overheid laat zich niet uit over de reden van het strengere optreden. Maar op de site van Arab World Ministries, een internationale organisatie die de boodschap van Jezus onder moslims in de Arabische wereld verspreidt, staat een aanwijzing: de kerk in Marokko groeit.
    In 2008 toonde Arab World Ministries zich al tevreden, omdat het aantal huiskerken in twee jaar tijd was toegenomen van 37 naar 52. Zo komen de Marokkanen samen die tot het christendom zijn bekeerd: stiekem bij elkaar thuis.
    Volgens het tijdschrift Maroc-Hebdo luidde het Marokkaanse ministerie van Islamitische Zaken toen al de noodklok. Intussen meldt Arab World Ministries dat in februari een christelijke bijeenkomst is verstoord door de politie, waarbij achttien Marokkanen werden ondervraagd en een Amerikaan het land werd uitgezet.  ...

IRP:   Het idee van een tolerante islam is volstrekte maar dan ook volstrekte onzin - als zo'n kleine minderheid al tot problemen leidt. Hoe fout dit is dit blijkt uit een vergelijking, die ook al in het stuk stond:

Natuurlijk zou hierover ook net met de islamitische wereld over gepraat moeten worden - je moet gewoon precies hetzelfde terugdoen.
    En dat het alleen een minderheid of de top is die dit doet, is ook onzin, natuurlijk:

Waraan de VK-correspondente, getrouwd met een Marokkaan, dan nog toevoegt:

Maar dat is natuurlijk het kleine groepje intellectuelen dat op zichzelf al nauwelijks het leven zeker is in zo'n land, en uit zelfcensuur volgende uit levensbehoud  meestal hun mond houdt.
    Een traditional:

Uit: de Volkskrant, 24-03-2010, van correspondente Natalie Righton

Meisje (15) wijst oom af en duikt onder

Jaarlijks worden in Pakistan honderden vrouwen vermoord uit eerwraak. In een opvanghuis zitten 57 bange meisjes.

Het pasgetrouwde stel Saba en Shafiq was net klaar met eten toen ze in koelen bloede werden vermoord door de broers van Saba. Het tweetal had een Pakistaanse doodzonde begaan. Ze waren getrouwd uit liefde, zonder toestemming van de broers.
    De moord was zorgvuldig voorbereid. De familie had Saba en Shafiq uitgenodigd voor een etentje om de ruzie over het zelfgekozen huwelijk bij te leggen. Een oom van Shafiq vertrouwde het niet en ging mee naar het verzoeningsdiner. Dat verliep echter in zo’n gezellige sfeer dat hij zich aan het eind van de avond liet overhalen om naar huis te gaan. De broers zouden Saba en haar echtgenote een half uur later thuisbrengen. Ze kwamen niet. De oom vond hun lichamen diezelfde avond in een plas bloed in de woonkamer waar hij ze achterliet. De resten van het familiediner stonden nog op tafel.
    Dit geval van eerwraak in Lahore is er slechts één uit het 250 pagina’s tellende boekwerk dat de Pakistaanse mensenrechtenorganisatie AGHS Legal Aid samenstelde over geweld tegen vrouwen tussen november 2008 en oktober 2009. ‘Vorig jaar werden 604 dochters van Pakistan vermoord uit de naam van eer’, concludeerde een andere organisatie, de Aurat Foundation, deze maand ook al. De vermoorde mannen zijn daarbij dus voor het gemak niet meegeteld.   ...

IRP:    Speciaal voor het plaatje:

Uit: De Volkskrant, 03-04-2010, van correspondent Arnout Brouwers

Naam 'zwarte weduwe' bekend

Een van de aanslagen in de Moskouse metro is gepleegd door een 17-jarige weduwe van een onlangs gedode Kaukasische militant. Dat bevestigden vrijdag de Russische autoriteiten na een publicatie in de krant Kommersant. Ook de andere vrouw die zichzelf opblies, is waarschijnlijk een zogeheten ‘zwarte weduwe’.

De aanslagen hebben tot nu toe veertig levens geëist, tientallen gewonden verblijven nog in het ziekenhuis. Woensdag eiste de leider van de militanten, Doekoe Oemarov, de verantwoordelijkheid voor de aanslagen op. De Russische president Medvedev zei vrijdag tegen het parlement dat bij het onderzoek ‘ vrij snel’ vooruitgang wordt geboekt.
   Kommersant publiceerde een foto waarop de in een zwarte hoofddoek gehulde jonge vrouw, Dzjennet Abdoerachmanova, te zien is met haar partner, Oemalat Magomedov, een militantenleider die vorig jaar bij een speciale operatie gedood is. Of het jonge stel werkelijk getrouwd was, is onzeker. Volgens Kommersant, die zich baseert op politiebronnen in Dagestan, ontmoette Dzjennet, wier achternaam Abdoerachmanova of Abdoelajeva zou zijn, haar vriend op 16-jarige leeftijd nadat ze via internet in contact was gekomen met de rebellen.  ...

IRP:   Wat een lief moslim-stelletje, hè. En wat lijken ze ook treffend op de overige geportretteerde moslim-types .
    Weer een treffende karakterisering erbij:

Uit: De Volkskrant, 10-04-2010, door Robin Gerrits

Les in cultuur? Wees scherp

Scholen moeten leerlingen kritisch laten nadenken over hun eigen geloof, vindt pedagoog Hüseyin Susam.

... Volgens pedagoog Hüseyin Susam van de Ipabo in Amsterdam, moet je leraren de juiste instrumenten meegeven om maatwerk te kunnen bieden in een klas vol culturen. ...
    'Het geldt ook voor de gereedschappen van de leraar. Die moet kunnen inzien dat het bij kinderen uit een bevelshuishouding soms beter werkt als je hen heel rechtstreeks instrueert, anders dan leerlingen uit de westerse onderhandelingshuishoudens. ...

IRP:   Hartstikke logisch en voor ieder die het weten wilde ook allang bekend: onder een ideologie met een bevelsstructuur ontstaan mensen met een bevelsstructuur.
    Waarna de moslim zichzelf tegenspreekt:

Dat is nu typisch iets niet van dit soort culturen, die erg aan de blijvende familieband hangen.
     Een klassieker islam en humor. Klassiek vanwege de reactie op diverse zaken als de Deense cartoonrellen. Hieronder wordt het wat algemenere termen uitgelegd:

Uit: De Volkskrant, 13-04-2010, column door Peter Giesen

Geloof & humor

Tussentitel: Wie lacht om het geloof, maakt van het geloof iets menselijks

Boze moslims verstoorden onlangs een lezing van de schrijver Benno Barnard. Ze hadden zich gestoord aan de titel: Leve God, weg met Allah. De titel was ironisch bedoeld, zei Barnard. Dat lijkt me een leugentje om bestwil. Er viel weinig ironisch te ontdekken aan de tekst die vorige week in de Volkskrant werd afgedrukt. Maar interessant was de reactie van de protesterende moslims: om het geloof kan niet gelachen worden.
    Dat is natuurlijk niet waar. Er is heel wat afgelachen om het geloof, van de katholieke cabaretier Fons Jansen tot Monty Pythons Life of Brian.
    In de reeks Kleine Klassieken van uitgeverij Boom verscheen Lachen van de Franse filosoof Henri Bergson (1859-1941). Hoewel hij niet over religie en humor schrijft, maakt zijn komische filosofie duidelijk waarom religieuze grappen onverteerbaar zijn voor vrome zeloten.
    We kunnen alleen lachen om het menselijke. ‘Een landschap kan mooi, sierlijk, verheven, onbetekenend of lelijk zijn; nooit is het lachwekkend’, schrijft Bergson. We kunnen lachen om dieren, maar alleen als we ze menselijke eigenschappen toeschrijven. We lachen om een dier dat iets doms doet, of zich voor de gek laat houden. Als we lachen om een raar hoedje, lachen we niet om het stuk stof, maar om de mens die voor schut loopt, aldus Bergson.   ...
    Wie lacht om het geloof, maakt van het geloof iets menselijks. Dat is tegen het zere been van de fanaten die menen dat zij beschikken over een absolute waarheid, die hun direct door God is ingefluisterd.
    Bij een religie hoort het geloof in de absolute waarheid. Daarvoor is het een religie. Een katholiek of moslim kan moeilijk zeggen dat zijn geloof ook maar een mening is. ...
    Wie vindt dat je om geloof niet kunt lachen, probeert zijn geloof aan het menselijke te onttrekken. Hij wil zich boven zijn feilbare medemensen verheffen door te suggereren dat hij over een absolute waarheid beschikt. Die is zo heilig, dat anderen niet eens een poging mogen doen om zijn pretenties te ontmaskeren.
    Daar valt inderdaad niet om te lachen.

IRP:   Dit stukje is afkomstig van een fanatieke multiculturalist, dus staat een aperte leugen in, namelijk dat om geloof wél gelachen kan worden. Uit de voorbeelden valt al af te leiden: dat geldt alhier voornamelijk tot uitsluitend voor het christelijke geloof. En het geldt in ieder geval op geen enkele manier voor het islamitische geloof en haar aanhangers.
   Overigens: dat lachen over het christelijke geloof is ook in het Westen voornamelijk beperkt tot de atheïsten en de lichtere ietsisten. Gelovige christenen lachen ook niet echt om antichristelijke humor. Alleen hebben ze door langdurige blootstelling aan echte beschaving geleerd dat ze het moeten tolereren.
     Uit het centrum van de islamitische cultuur:

Uit: De Volkskrant, 20-04-2010, van verslaggever Rob Vreeken

'Dankzij internet ben ik te bekend om te arresteren'

Schrijfster en journaliste Al-Huwaider begon met andere Saoedische vrouwen een website over vrouwenrechten.

Internet als venster op de wereld: er zijn weinig mensen voor wie dat méér geldt dan de vrouwen van Saoedi-Arabië. ‘Voor de Saoedische vrouwen betekent het internet echt een revolutie’, zegt Wajeha Al-Huwaider. ‘Voor het eerst maken ze deel uit van de wereld. Voor het eerst weten ze dat er anderen zijn met dezelfde problemen.’
    Geen conservatiever moslimland dan Saoedi-Arabië. De meeste vrouwen slijten er hun leven thuis. Voor elke stap buitenshuis hebben ze toestemming nodig van hun man, plus een mannelijke begeleider, een wali. Autorijden mogen ze niet. De meeste beroepen zijn voorbehouden aan mannen.
    Het zijn praktijken die Al-Huwaider, schrijfster, journalist en mensenrechtenactivist, voortdurend aan de kaak stelt. Vroeger in kranten als Al-Watan en Arab News, sinds ze in 2003 een publicatieverbod kreeg, is het internet haar enige forum.
    Nergens is het verschil duidelijker dan in landen waar, zoals in Saoedi-Arabië, het opinieklimaat altijd een kale woestenij was. ...
    Al-Huwaider gebruikt het net ook om individuen te helpen tegen het systeem. Zoals het 8-jarig meisje dat door haar vader als bruidje was verkocht aan een man van 50. ...

IRP:    Weer een bericht uit het "gematigd islamitische" Indonesië - de titels zeggen al genoeg:

Uit: De Volkskrant, 21-04-2010, van correspondent Michel Maas

 Moslimprotest bij Jakarta zet kerken aan de kant

In Indonesië heerst vrijheid van godsdienst. Maar waar in iedere buurt een moskee verrijst, is een kerk bouwen bijna onmogelijk.

Tussentitels: 'Als we niet mogen bouwen, dan bidden we in de berm'
                   'Als er één moslim protesteert, zal ik de bouw verbieden'

Zelfs om negen uur ’s ochtends is de hitte in de Filadelfiakerk in Bekasi al bijna ondraaglijk. Dat komt doordat de kerk geen dak heeft, en de zon er vrij naar binnen kan schijnen. Muren zijn er ook niet. De Filadelfiakerk is niet meer dan een plastic zeil op de kale grond, in de berm van de weg, en naast dat zeil staan een tafeltje en drie plastic stoeltjes voor de dominee en zijn hulpjes. ...
    Protesten van islamitische omwonenden hebben een einde gemaakt aan de bouw van de kerk. ‘Elke keer als wij een dienst hadden, kwamen zij om te protesteren’, vertelt dominee Palti Panjaitan.
    Week in week uit kwamen tientallen moslims naar de afgelegen landweg en schreeuwden en joelden naar de kerkgangers. Tot in januari de bupati (regent) van Bekasi opdracht gaf de bouw stop te zetten. Toen werd het stil. ‘De demonstraties hielden op toen zij hun zin kregen. Toen de kerk was verzegeld kwamen zij niet meer.’
    Vrijheid van godsdienst is vastgelegd in de Indonesische grondwet: iedereen heeft het recht zijn godsdienst te belijden. Maar in de praktijk valt dat niet altijd mee in dit land waar 80 procent van de 235 miljoen inwoners moslim is. Wordt in elk buurtje wel een moskee gebouwd, een kerk bouwen is bijna onmogelijk.
    De leden van de Filadelfiakerk hielden hun gebedsdiensten in woonhuizen, in eethuizen of in kleine zaaltjes, tot zij twee jaar geleden genoeg geld bij elkaar hadden gelegd om een stuk grond aan een landweg in het gehucht Jejalen Jaya te kopen. Vervolgens gingen zij aan de slag om de bouwvergunning te krijgen. Een ministerieel besluit uit 2006 bepaalt dat je toestemming moet hebben van minstens 60 procent van de andersdenkende omwonenden. De meeste moslims in het dorp hadden geen bezwaar, de kerk verzamelde de benodigde handtekeningen en kreeg de zegen van de dorpsautoriteiten.
    Maar de regent van Bekasi, Sa’duddin, weigert al twee jaar botweg zijn handtekening te zetten onder de vergunning. In plaats daarvan heeft hij op 12 januari het terrein verzegeld, op grond van de protesten en van de ‘sociale onrust’, die de bouw van de kerk volgens hem veroorzaakt.
    Niet alleen de Filadelfiakerk is getroffen. ‘Alle negentien kerken in Bekasi’, zegt dominee Palti, ‘is de bouwvergunning geweigerd.’ En kerken van andere denominaties kampen met hetzelfde probleem. ‘Ze willen maar één geloof hier in Bekasi’, zegt Tigor Tamubolon, een van de kerkgangers.
    Bekasi, een satellietstad even buiten de hoofdstad Jakarta, is ook niet de enige stad waar de kerken het moeilijk hebben. Het is een algemeen probleem, vooral op Java. In Depok, eveneens aan de rand van Jakarta, heeft de burgemeester vorig jaar zelfs een al afgegeven bouwvergunning weer ingetrokken nadat moslims tegen de bouw begonnen te protesteren. In een interview in een lokale krant zei hij: ‘Zolang er ook maar één moslim protesteert, zal ik de bouw van een kerk verbieden’.
    Ook met Pasen worden de christenen niet met rust gelaten. In de stad Bogor moesten duizend kerkgangers van de katholieke Johannes de Doperkerk uitwijken naar een restaurant, nadat moslims hadden gedreigd hun paasmis te verstoren.
    Dit zijn geen uitzonderingen. Het Indonesische Setara Instituut voor Democratie en Vrede heeft becijferd dat zich alleen al in 2009 meer dan tweehonderd gevallen van aanvallen op de godsdienstvrijheid hebben voorgedaan. In tweederde van die gevallen was de overheid actief betrokken. Volgens een onderzoek van een aantal instituten en mensenrechtenorganisaties zijn tussen 2004 en 2007 in Indonesië 110 kerken gesloten na protesten van radicale moslimgroepen.
    Niet alleen christenen worden het slachtoffer. De moslimsekte Ahmadiyah, die in Indonesië een half miljoen aanhangers heeft, wordt al jaren vervolgd en aangevallen zonder dat iemand daar iets aan doet. Moskeeën van Ahmadiyah zijn verwoest en aanhangers van de sekte zijn uit hun huizen verdreven en bivakkeren al jaren in vluchtelingenkampen.   ...

IRP:    Zoals gezegd: Indonesië wordt ons al jaren voorgehouden als bewijs dat de islam wel gematigd kan zijn, als er gepraat wordt over misstanden in de Arabische wereld. Hier is het bewijs dat het daar geen haar beter is. Zie ook het aanpalende artikel:

Uit: De Volkskrant, 21-04-2010, van de buitenlandredactie

Hof Indonesië bekrachtigt wet tegen blasfemie

Het constitutionele hof van Indonesië heeft dinsdag een controversiële wet bekrachtigd die blasfemie verbiedt. Volgens mensenrechtengroepen vormt de wet een bedreiging voor de vrijheid van godsdienst en voor de rechten van religieuze minderheden.

De uit 1965 stammende wet maakt het mogelijk mensen of groepen te bestraffen die afwijken van de basisprincipes van de zes officieel erkende godsdiensten. Dat zijn naast de islam het katholieke en het protestantse christendom, het boeddhisme, het hindoeïsme en het confucianisme.
    De wet was aangevochten door een coalitie van mensenrechtenactivisten en groepen voor burgerrechten, die haar als discriminerend beschouwen. Ze vinden de wet vaag en stellen dat de autoriteiten haar willekeurig kunnen toepassen. Ze vrezen dat de wet zal worden gebruikt tegen religieuze groepen, waarvan fundamentalistische moslims een afkeer hebben.
    Het constitutionele hof verwierp de bezwaren. Volgens het hof is de blasfemiewet er om alle religies te vrijwaren van heiligschennis en om de harmonie tussen de geloofsgemeenschappen te garanderen.
    Tot nu toe is de wet vooral gebruikt tegen personen die ingingen tegen de hoofdstroom van de islam en tegen de vele traditionele geloofsgemeenschappen die Indonesië kent.
    De wet, die celstraffen tot vijf jaar mogelijk maakt, wordt met name gesteund door behoudende moslims, die willen voorkomen dat de deur wordt opgezet voor erkenning van liberale interpretaties van de islam.    ...

IRP:   Als men al de fase van het uithuwelijken aan neven en nichten voorbij is, doemt er meteen weer een nieuwe horde op:

Uit: De Volkskrant, 22-04-2010, van verslaggever Remco Meijer

Huwelijksdwang: zwaardere straf

Den Haag Minister van Justitie Hirsch Ballin bereidt wetgeving voor die het mogelijk maakt bij huwelijksdwang maximaal twee jaar celstraf op te leggen in plaats van negen maanden.

De CDA-bewindsman zei dat woensdag bij de presentatie van Sofia. Verhaal van een verboden liefde van journaliste Margalith Kleijwegt. Het boek portretteert het Marokkaans-Nederlandse meisje Sofia uit Rotterdam dat met de niet-moslim Maarten wil trouwen en daarvoor van haar familie geen toestemming krijgt. Als zij toch doorzet, wordt zij verstoten.
    Eerwraak (moord of doodslag) is vaak heel zichtbaar, maar op de ‘glijdende schaal’ daarachter van ‘psychische druk, isolement, bedreiging en mishandeling’ is veel minder zicht. ...

IRP:   Je reinste segregatie en wij-zij-denken - en in de terminologie van de multiculturalisten: racisme.
     Heldere taal uit Iran:

Uit: De Volkskrant, 06-05-2010, door Janny Groen

Interview | Journaliste Nooshabeh Amiri

'Iran wil de wereld overheersen'

Geen goed woord over de Iraanse ayatollahs komt er over Amiri’s lippen: ‘Het is islamitisch fascisme.’

Tussentitel: In Iran is de liefde een zonde en is de vrouw een reproductiemachine

Ayatollah Khomeini priemde zijn vinger in haar gezicht en eiste dat ze geen woord aan het interview zou toevoegen en ook geen woord zou schrappen. Huilend belde ze haar chef op de redactie van Irans grootste krant Kayhan. De toen 27-jarige journaliste Nooshabeh Amiri voelde zich hevig geïntimideerd.   ...
    Ruim dertig jaar later vertoont Irans islamitische revolutie ‘angstvallig veel gelijkenis’ met de dictatuur van het Derde Rijk, stelt Amiri. ‘Ahmadinejad is slechts het topje van de ijsberg. Het Iran van de ayatollahs wil de wereld overheersen, ook Hitler droomde daarvan.’
    Op de dag dat Nederland de 65ste Bevrijdingsdag viert, vraagt Amiri aandacht voor haar volk dat ‘snakt naar vrijheid’, maar al decennia lang zucht onder de dictatuur. Eerst onder die van de sjah. Nu onder die van Ahmadinejad. ‘Die is veel erger. Het is islamitisch fascisme. Wie meent directe bevelen te krijgen van God, vindt elke actie gelegitimeerd. Corruptie, moorden, martelingen, executies, verkrachtingen, ze zijn aan de orde van de dag.’
    Na de verkiezingen van 12 juni vorig jaar barstte ‘het intense gevoel van onbehagen’ als een vulkaaneruptie naar buiten. De hervormingsgezinde presidentskandidaat Mousavi, die de zedenpolitie wilde afschaffen, meer rechten voor vrouwen beloofde, vrije meningsuiting wilde toelaten en beloofde te onderhandelen met de Verenigde Staten, verloor de electorale slag.
     ... Vaak wordt haar gevraagd hoe groot nu de aanhang is van de Groene Revolutie, zoals de verkiezingsopstand wordt genoemd.
    Amiri: ‘Dat is moeilijk te meten. Het land kent geen onafhankelijke pers. Zangers, schrijvers, filmmakers zijn gemuilkorfd. Cinema staat gelijk aan prostitutie, muziek is verboden, de vrouw is een reproductiemachine en liefde is een zonde.’ In zo’n dictatoriale sfeer zijn miljoenen betogers op straat veel, vindt ze.
    Amiri weet zeker dat vele miljoenen meer in stilte sympathiseren met de burgerlijke opstand. ‘De meesten hebben geen prettig leven. Ze mogen zich niet kleden zoals ze willen, vrouwen mogen alleen met een chador (lange sluier) naar het strand, het land verkeert in financiële crisis, 30 procent van de bevolking leeft onder de armoedegrens, onze boerderijen zijn zieltogend. Vroeger exporteerden we rijst en thee. Nu niet meer, de Iraanse markt wordt overspoeld met goedkope Chinese spullen.’
    Amiri observeert de ontwikkelingen als een journalist, zegt ze, niet als een revolutionair. ... 
   Ze ging schrijven voor een filmblad. Maar de teugels van de persvrijheid werden al snel weer aangehaald. ‘Journalisten werden geregeld gearresteerd, gecensureerd, opgepakt voor verhoor. Mijn man kreeg nachtmerries, voelde ’s nachts letterlijk de pijn onder de ballen van zijn voeten, die beurs waren geslagen. Een tweede periode in de cel zou hij niet overleven.’ Met slechts een tas, hun hondje en een Schengenvisum voor vier dagen, vluchtte het stel in 2003 naar Luxemburg.  ...
    ‘Het gaat daar van kwaad tot erger. De fundamentalistische islam staat geen beeltenissen toe. Twee weken geleden zijn in het holst van de nacht overal in het land standbeelden van bekende Iraanse figuren, van dichters en schrijvers, vernietigd.’ Amiri is ervan overtuigd dat Iran aan de atoombom werkt. ‘Thuis oefent het regime macht uit door te intimideren en terroriseren. Het heeft de atoombom nodig om dat ook buiten de grenzen te kunnen doen.’

IRP:   Weer wat gewone religieuze gekkigheid:

Uit: De Volkskrant, 19-05-2010, van correspondente Greta Riemersma

Bizarre instructies van imams

De gekste fatwa’s worden over de gelovigen in Marokko uitgestort.

Tussentitel: Zwangere vrouwen mogen best een glaasje wijn drinken

Mag een man zijn vrouw slaan, niet bont en blauw, maar een tikje? Mag een vader zijn dochter opsluiten als ze haar maagdelijkheid riskeert? Dat zijn zo wat kwesties waarover islamitische geleerden in Marokko de afgelopen tijd fatwa’s hebben doen uitgaan. En het antwoord was in beide gevallen: ja, het mag.
    Voor Ahmed Toufiq, de Marokkaanse minister van Islamitische Zaken, is de maat vol. Marokkanen krijgen dagelijks nieuwe fatwa’s voor de kiezen die elkaar soms ook nog tegenspreken. Het is een ‘chaos’, zegt Toufiq in de krant Al Massae. ‘Belachelijk dat iedereen tegenwoordig maar wat roept zonder kennis van zaken.’   ...
    Fatwa’s zijn even niet meer weg te denken uit de discussies in Marokko. Officieel zijn fatwa’s niet meer dan religieuze adviezen, maar plotseling lijkt het of ze de zwaarte van wetten hebben gekregen. Dat komt doordat er volgens liberale moslims vooral bizarre fatwa’s worden afgescheiden en ze volgen elkaar bovendien in een steeds hoger tempo op.
   De stroom van omstreden fatwa’s begon eind 2008, toen de wahabitische mufti Al-Maghraoui beweerde dat 9-jarige meisjes mogen trouwen. Ter verklaring zei hij dat ‘sommige meisjes van 9 het in bed beter doen dan vrouwen van 20 of ouder’. Groot was de verontwaardiging in Marokko. De overheid liet de koranscholen van de mufti sluiten en een advocaat deed aangifte tegen hem.
    ‘Deze fatwa behoort tot een totaal absurd universum’, sprak Abdelbari Zemzemi, parlementariër en islamitisch schriftgeleerde. Maar vervolgens kwam Zemzemi zelf met een fatwa die zwangere vrouwen toestaat wijn te drinken als ze daar zin in hebben. Dat vonden veel Marokkanen evenzeer absurd, en niet alleen omdat alcohol verboden is in de islam.   ...
    De mensenrechtenorganisatie AMDH viel over de fatwa waarin vrouwen wordt verboden naar een mannelijke arts te gaan als er een vrouwelijke arts in de buurt is. De AMDH vindt het hele systeem van fatwa’s onhoudbaar, omdat het tegen de vrijheid van het individu is.   ...
    Mourad Errarhib, coördinator van de Friedrich Ebert Stiftung, een Duitse discussieclub in Rabat, ziet het anders. Volgens hem ontstaat onder orthodoxe moslims in Marokko een nervositeit over de moderne tijd die oprukt. ‘Er komen steeds meer muziekfestivals, vrouwen lopen lichtelijk naakt op het strand. Met al die fatwa’s willen de islamisten druk uitoefenen op de voorstanders van dit soort ontwikkelingen.’   ...

IRP:   Een klein berichtje:

Dagblad De Pers, 18-05-2010

Vooruitgang

Blussen bij meisjes mag

Mannelijke hulpverleners in Saoedi-Arabië mogen van de overheid nu ook meisjesscholen binnen om meisjes te redden. De nieuwe regels komen veel te laat voor de vijftien leerlingen van een meisjesschool in Mekka, die in 2002 stierven door een brand. De religieuze politie weigerde ze toen uit het brandende gebouw te laten omdat ze geen hoofddoeken droegen. Vrouwen onder elkaar doen hoofddoeken namelijk af.

IRP:   Je zou bijna denken dat dat 'Vooruitgang' in de kop cynisch bedoeld is.
   Hoe moslims staan tegenover andersdenkenden is eigenlijk wel bekend genoeg - hoe klein het verschil maar hoeft te zijn blijkt hier:

Uit: De Volkskrant, 29-05-2010, AP, Reuters

Bloedige aanvallen op moskeeën in Pakistan

Bestorming gebedshuizen in Lahore komt na jaren van discriminatie en vervolging.

Extremistische moslims hebben vrijdag in de Pakistaanse stad Lahore twee moskeeën van een minderheidsstroming binnen de islam aangevallen. Daarbij zijn zeker tachtig doden en minstens evenveel gewonden gevallen.
    De aanvallers bestookten de moskeeën, die druk bezocht waren vanwege het vrijdaggebed, met automatische wapens en handgranaten. Ze namen gelovigen in gijzeling en leverden slag met de politie. Onder de aanvallers waren drie zelfmoordenaars. Zij bliezen zichzelf op te midden van een aantal gijzelaars.
    Doelwit van de terreurdaad waren de Ahmadi’s, een kleine islamitische gemeenschap die door orthodoxe moslims als afvallig wordt beschouwd. De sekte lijdt al jaren onder discriminatie en door de staat gesanctioneerd geweld, maar deze gecoördineerde bestorming was de zwaarste aanval die de beweging ooit in Pakistan heeft meegemaakt. Volgens de Pakistaanse wet zijn de Ahmadi’s een niet-islamitische minderheid.   ...
    ‘De aanvallen zijn een dieptepunt na jaren van ongehinderde vervolging. Deze aanval is de wreedste en meest barbaarse’, aldus een verklaring van de Ahmadi-gemeenschap in Groot-Brittannië. ...

IRP:   Wat achtergrond bij deze gemeenschap:

Uit: De Volkskrant, 29-05-2010, van de buitenlandredactie

Ahmadi's zijn heidenen in de ogen van orthodoxe moslims

De Ahmadiyya of Ahmadi’s zijn moslims die geloven dat de oprichter van hun gemeenschap, de in de 19de eeuw geboren Mirza Ghulam Ahmad, de messias en een profeet is. Ghulam Ahmad beschouwde zichzelf als een vernieuwer van de islam en was naar eigen zeggen door Allah uitgekozen.
    Orthodoxe moslims beschouwen de Ahmadi’s als heidenen omdat zij niet geloven – zoals in de Koran staat – dat Mohammed de laatste profeet was, door Allah gezonden om de mensheid te leiden.    ...
    Ghulam Ahmad werd in 1835 geboren in de stad Qadian in het noorden van India. In 1889 richtte hij de gemeenschap op die later Ahmadiyya zou gaan heten. Halverwege de vorige eeuw verplaatste de beweging haar religieuze hoofdkwartier in het Indiase Qadian naar Rabwah in Pakistan.   ...
    Het is inmiddels een van de meest onderdrukte gemeenschappen van Pakistan. ...
    De Ahmadi’s prediken geweldloosheid en religieuze tolerantie. ...

IRP:    Tja, dat doen echte moslims niet: het prediken van geweldloosheid en religieuze tolerantie ...
    Het volgende is ook typisch voor de hele islamitische wereld:

Uit: De Volkskrant, 05-06-2010, van verslaggeefster Greta Riemersma

Marokko heeft sinds afgelopen maart honderd buitenlandse christenen het land uitgezet

'De christenen bekeren altijd stiekem'

Tussentitel: Degenen die zijn uitgezet maakten misbruik van de armoede

In Marokko heeft voetbalclub Barcelona een speciaal logo. Op grote schaal worden in Marokko FC Barcelona-shirts en -prullaria nagemaakt, maar het kruis dat in het logo hoort, wordt soms weggelaten. Want een kruis is christelijk en verkopers zijn bang dat de logo’s met kruis minder goed verkopen.
    Staat deze ingreep symbool voor de jacht die in Marokko op de christenen is geopend? Sinds maart zijn rond honderd buitenlandse christenen het land uitgezet, in de Marokkaanse geschiedenis van de laatste decennia een ongekend aantal. Onder hen bevinden zich zes Nederlandse weeshuismedewerkers.
     De meesten werden binnen een paar uur op het vliegtuig gezet, zonder dat ze zich konden verdedigen. Volgens de Marokkaanse overheid hebben ze zich schuldig gemaakt aan evangelisatie, waarop een gevangenisstraf van maximaal drie jaar staat. Deze mensen, zo luidt de boodschap, hebben nog geluk dat ze het land zijn uitgezet. Het had erger met hen kunnen aflopen.   ...
     Niemand kan er in Marokko omheen dat het beleid ten aanzien van christenen dit jaar plotseling is veranderd. Marokko was altijd tolerant ten opzichte van andere geloven, het jodendom in de eerste plaats omdat zich dat al tweeduizend jaar geleden in dit land vestigde. Maar ook christenen konden hun gang gaan, zolang ze maar geen Marokkaan bekeerden.   ...
    Volgens de Marokkaanse overheid zijn in totaal ongeveer tweeduizend Marokkanen tot het christendom bekeerd. Maar volgens Zineb El Rhazoui, die dit onderwerp in Parijs heeft bestudeerd, klopt dat aantal niet. ‘Niemand kent de exacte cijfers’, zegt ze, maar zij denkt dat het er iets meer zijn. ‘Enkele duizenden in totaal.’
    Vlak voor de uitzettingen in maart begonnen, waren deze christelijke Marokkanen bezig zich beter te organiseren, aldus El Rhazoui. Hun geloof kunnen zij niet vrijuit uitdragen, maar in het geheim hielden zij een congres, onder andere over de vraag of zij een echte Marokkaanse kerk zouden moeten stichten. Dat zou voor de autoriteiten een stap te ver zijn geweest.   ...
    En wat zeggen gewone Marokkanen? Er zijn Marokkanen die een aversie hebben tegen alle christelijke symbolen. Als hun kind op een verjaardagsfeestje een engeltje krijgt, belandt dat in de prullenbak. Er zijn ook Marokkanen die beweren dat de islam het laatste monotheïstische geloof is en dus het beste. Iedereen had achter profeet Mohammed moeten aanlopen, ook de christenen.   ...
     Maar de ergernis van veel Marokkanen bestaat eruit dat de buitenlandse christenen volgens hen onder valse voorwendselen zieltjes proberen te winnen, zoals dat in de koloniale tijd in heel Afrika gebeurde. Degenen die zijn uitgezet, werkten vaak als weldoener. ‘Ze maken misbruik van de armoede, in ruil voor bekering’, zegt Arbi Abbas, een gemeenteambtenaar uit de buurt van Rabat.
     ‘De christenen bekeren altijd stiekem’, zegt ook Mohammed Benin, een leraar Arabisch vlak bij Rabat. Hij vindt dat christenen in Marokko alle vrijheid hebben. ‘Ze lopen hier in tanga’s op het strand, ze zoenen openlijk met elkaar. Wie ben ik om dat te verbieden?’ Maar zegt hij: ‘Is het niet vreemd dat de Europeanen wel de mond vol hebben over onze hoofddoeken en boerka’s?’
 

IRP:   En dat soort volk klaagt over Nederland ...
     De vorm van debilisering waar alle godsdiensten aan lijden geldt voor de islam, met zijn gestrengheid, natuurlijk in versterkte mate:
 

Uit: De Volkskrant, 24-10-2010, door Carlijne Vos

Een zorginstelling zonder bingo en bloemkool

...  Hulpverleners benaderen gezinnen thuis en onderzoeken of er behoefte is aan hulp. ‘Mensen worden direct met de juiste instantie in contact gebracht’, zegt directeur Helen Flören. ...
    Dichterbij heeft eerst laten onderzoeken waarom allochtonen de organisatie niet wisten te vinden. De belangrijkste conclusie van onderzoekster Saadet Büyükkaya: het begrip verstandelijke handicap of beperking is nauwelijks bekend bij de doelgroep, laat staan dat het als probleem wordt onderkend. ‘Ze zien het als een straf van Allah of herkennen de eigenschappen niet als een ziekte. Ze hebben gewoon een kind dat een beetje naïef is, of teruggetrokken, of anders’, zegt Büyükkaya.   ...
     Zorginstellingen raken zich ervan bewust dat standaardisering dit proces in de weg staat. Ze geven de ruimte aan enthousiaste initiatiefnemers als Koch bij ’s Heeren Loo ...
    Nederlanders zijn vaak heel direct, weet Koch nu. ... En dan is er godsdienst. ‘Ik weet nu bijvoorbeeld dat het geen zin heeft om met een behandelplan aan te komen bij moslims. In Nederland stellen we stapsgewijs doelen en zoeken we naar praktische oplossingen, maar in de islam geldt: insjallah, als God het wil.’

IRP:    Nog meer verlichting:

Uit: De Volkskrant, 28-06-2010, door Anna van den Breemer

'Nou ben je een echte vent geworden'

Besnijdenis van jongetjes moet ontmoedigd worden, vinden de artsen. Maar voor moslims en joden is het een heilige plicht.

Ieder eerste weekend van de schoolvakantie loopt het storm in gezondheidscentrum Sanitas in Rotterdam. Turkse jongetjes van een jaar of vijf, gekleed in fluwelen pakjes, hoedjes en versierde staf zitten gespannen met hun familie in de wachtkamer. De Marokkaanse jongetjes, in kleurige djellaba en slofjes, zijn vaak iets jonger, twee of drie jaar. Het begin van de vakantie wordt gezien als het ideale moment om besneden te worden: de jongens kunnen herstellen zonder school te missen en er is genoeg tijd om een groot feest voor te bereiden.
    Want hoewel de jongens het op het moment suprême vaak op een brullen zetten, is het voor de familie vooral een feestelijk moment. Moeders, ooms en grootouders zijn allemaal meegekomen, gewapend met fotocamera’s en cadeautjes voor na de ingreep.
    Vorige maand riep de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst (KNMG) artsen op jongensbesnijdenis te ontmoedigen. Dit omdat de ingreep een schending van de integriteit van het kinderlichaam zou zijn en regelmatig tot ernstige complicaties leidt. ...
     Naar schatting worden er wereldwijd per jaar zo’n 13 miljoen jongens besneden, waarvan 10 tot 15 duizend in Nederland.
    ‘Ouders laten hun zonen niet besnijden om de medische voordelen. Het gaat hen vooral om de culturele en religieuze betekenis’, zegt huisarts Burhan Karademir (37) van het gezondheidscentrum Sanitas. Hij heeft de afgelopen drie jaar ruim vijfhonderd besnijdenissen bij moslimjongens uitgevoerd. Volgens hem geeft de KNMG zich onvoldoende rekenschap van de culturele en religieuze dimensie van deze ingreep en staart de organisatie zich blind op het medische aspect.   ...
    Het debat over jongensbesnijdenis laait om de zoveel tijd weer op, constateert socioloog en cultureel antropoloog Cor Hoffer, co-auteur van het boek Besnijdenis, lichamelijke integriteit en multiculturalisme. ... Hij noemt het ontmoedigingsstandpunt van het KNMG ‘kort door de bocht’. Hoffer: ‘Het is gemakkelijk te zeggen: we moeten hier vanaf. Maar het gaat om ingewikkelde materie. Voorstanders beroepen zich op de vrijheid van godsdienst, tegenstanders op de rechten van het kind.’
    Een besnijdenis kan medisch gezien niet bewezen zinvol zijn, zij heeft op cultureel niveau veel betekenis, stelt huisarts Karademir. Bij moslims geldt de besnijdenis als het moment dat jongens officieel worden opgenomen in de gemeenschap. ‘Na de ingreep wordt er tegen het jongetje gezegd: nou ben je een echte vent geworden.’ Met de besnijdenistraditie gaan veel regels en gebruiken gepaard. ‘De jongens krijgen een speciaal besnijdenispakje aangemeten’, vertelt Chahrazad Hacene, die jarenlang deze speciale kleding verkocht in haar winkel Duizend-en-een-nacht in Rotterdam. De handen en voeten van de jongens worden vaak met henna versierd.
    Een paar dagen na de ingreep, wanneer het kind is bijgekomen, wordt er groots uitgepakt met een feest. In de winkel laat Hacene foto’s zien van de uitbundige aankleding waarvoor de winkel wordt ingeschakeld. De tafels en stoelen zijn ingepakt met glimmende blauwe of groene doeken, waardoor de zaal iets wegheeft van een huwelijksviering. ‘Met al die pracht en praal wordt er gezegd: ‘Wees blij, je bent nu een echte moslim’, vertelt Hacene.
    Volgens huisarts Karademir wordt besnijdenis in het Turks niet voor niets sünnet dügün genoemd. ‘Dügün is het woord voor bruiloft. Je hebt twee bruiloften: de eerste is de bruiloft van de besnijdenis, de tweede is het echte huwelijk.’ De rituele besnijdenis is dan ook niet vrijblijvend, het is een culturele verplichting. ‘Niet besneden zijn is voor veel moslims ondenkbaar. Je kunt dan bijvoorbeeld niet met een moslimvrouw trouwen.’
    De 43-jarige Marokkaanse Naima Abghour heeft haar drie zonen laten besnijden in Rotterdam. ‘Als je niet besneden bent, ben je een halve moslim. Je wilt niet dat je kind het gevoel heeft half te zijn.’ In de vrouwenstudio Cleo-patria in Rotterdam, waar ze iedere week met andere allochtone vrouwen bijeenkomt, wil ze best wel wat vertellen over jongensbesnijdenis. Ze snapt de ophef niet. ‘Het is mijn geloof, waarom zouden mensen zich daar mee bemoeien? Het is mijn kind, dan mag ik dat toch beslissen?’
    Fatiha Ettaher (43), die Nederlandse les geeft in de vrouwenstudio, valt haar bij. ‘Het draagt bij aan de mannelijkheid.’ Zelf heeft ze een schoonzoon die Nederlands is, maar moslim is geworden vanwege de relatie met haar dochter. ‘Hij zei: ik wil het juiste doen. Het wordt aangeraden door de profeet, dus wil ik ook besneden worden.’    ...

IRP:   En ondertussen maar blijven roepen dat het wel snel goed zal komen met die moslims en ze snel van de islam af zullen zijn ...
    Ook zo'n typisch islamitisch trekje:

Uit: GeenStijl.nl, 25-06-2010, door VanKoetsveld

Omgekeerde kopvoddentax wel succes

Geenstijl Rijdende Rechter door de bocht! De vraag: Wat is de uitspraak waar u het mee moet doen? De zaak: In 2007 gaat een groep moslima’s naar Speeltuin Linnaeushof. Lekker dagje met de meiden van de islamitische vrouwenvereniging de kartbaan onveilig maken. Letterlijk dan, want de zojuist geïmporteerde mevrouw Ouhris doet een Senna’tje nadat haar hoofddoek tussen de wielen komt. Super Ouhris vliegt met gierende banden de bocht uit en belandt in het ziekenhuis. ... haar echtgenoot volgens getuigen geen hulp haalt, maar gelijk bovenop zijn import-pitspoes springt om haar hoofd weer te bedekken. Eis: €10.978,90 exclusief rente. Eurootjes ... Want - briljante catch-22 - de verhuurder had haar moeten verbieden te karten vanwege die hoofddoek. Alleen had ze hem dan meteen aangeklaagd wegens discriminatie. ...
     ... de zaak is inmiddels onderling geschikt. Linnaeushof betaalt 500 euro aan giro 555. ...

IRP:   Dat moslimtrekje? Arrogantie!
    Een gouwe ouwe:

Uit: De Volkskrant, 10-07-2010, van een verslaggever

Steniging van Iraanse vrouw gaat niet door na internationaal protest

De steniging van een Iraanse vrouw wegens buitenechtelijke seks gaat waarschijnlijk niet door. De Iraanse ambassade in Londen liet donderdagavond in een verklaring weten dat de juridische autoriteiten in Iran afzien van de straf, zo meldden Britse kranten vrijdag.
    Het is niet duidelijk of de doodstraf als zodanig is geschrapt, of dat er een andere methode zal worden gekozen, zoals ophanging. Terwijl steniging in Iran zelden wordt toegepast, wordt jaarlijks honderden malen de doodstraf uitgevoerd. De Iraanse ambassade reageerde niet op verzoeken tot toelichting.
    De dreigende steniging van de 43-jarige weduwe Sakineh Mohammadi Ashtiani heeft in Groot-Brittannië tot grote verontwaardiging geleid, vooral nadat dagblad The Times veel aandacht aan de zaak had besteed en een petitie tegen de straf in gang zette.   ...
    Ashtiani, moeder van twee kinderen van 22 en 17 jaar, werd in 2006 veroordeeld omdat ze in haar woning seks zou hebben gehad met twee mannen. De straf werd in hoger beroep bevestigd, verzoeken om clementie werden afgewezen.   ...

IRP:    Een eeld dat je normliter vanuit hier niet kan krijgen:

Uit: De Volkskrant, 30-07-2010, The New York Times

Reality show met religieus doel

Tussentitel: 'Ik voel me gelukkig en gezegend'

Felle studiolampen beschijnen de gezichten van vier nerveuze jonge mannen .... 'Imam Muda' oftewel 'de jonge imam' heet het programma, een Maleisische variant op de bekende reality tv-shows, maar dan met een religieuze inslag.
    Het programma mag dan de vorm hebben van een reality show, maar hier, in een auditorium in een van de grootste moskeeën van Kuala Lumpur, zie je meteen de afwijkingen van de oude, vertrouwde formule.
    Voor iedere aflevering komen de deelnemers bijeen om te bidden. Ook de opdrachten die zij moeten uitvoeren, zijn bijzonder. Zo worden ze beoordeeld op hoe ze een rituele lijkwassing doen of ervoor zorgen dat een dier volgens de islamitische voorschriften wordt geslacht. ...
    Het programma dat in mei begon met tien deelnemers - geselecteerd uit ruim duizend kandidaten - is razend populair geworden onder jonge Maleisiers.
    Verwacht wordt dat het aantal kijkers vanavond helemaal groot ,zal zijn, als de winnaar bekend wordt. In de finale moeten de deelnemers discussiëren over religieuze en politieke onderwerpen en passages uit de Koran voordragen.
    Volgens sommige waarnemers is de show een teken van de toenemende islamisering van dit land met 28 miljoen inwoners, ...
  Malina Ibrahim, een 32-jarige bankemployee die thuis Imam Muda kijkt met haar ouders, voorspelt dat de show jonge mensen zal aanmoedigen de islam nauwgezetter te volgen, ...
    Vandaag zullen de fans van het programma weten of Hizbur Rahman bin Omar Zuhdi (27) dan wel Asyraf bin Mohammad Ridzuan (26) de eerste 'Imam Muda' van Maleisie wordt.
... Asyraf, die al vier maanden als imam heeft gewerkt, zegt dat hij aan het programma meedoet omdat hij meer mens en wil bereiken en om zijn kennis van de islam te vergroten. 'Ik voel me zo gelukkig en gezegend', zegt hij, nadat hij heeft gehoord dat hij is doorgedrongen tot de finale.

IRP:   De combinatie van moderne techniek en Middeleeuwen.
   Dit is wat moslims vinden van andere geloven - zelfs als ze lijken:

Uit: De Volkskrant, 03-07-2010, AP, Reuters, AFP

Dubbele zelfmoordaanslag treft soefiheiligdom in Lahore

Een dubbele zelfmoordaanslag op een drukbezocht islamitisch heiligdom in de Pakistaanse stad Lahore heeft donderdagavond aan zeker 42 mensen het leven gekost. Ongeveer 175 mensen raakten gewond. Dit heeft de Pakistaanse politie vrijdag bekendgemaakt.
    De aanslagen vonden plaats bij Data Darbar, de tombe van een bekende soefiheilige waar jaarlijks honderdduizenden bezoekers op af komen. Op het moment van de aanslagen waren er bijna 2.500 gelovigen, onder wie ook vrouwen en kinderen.   ...
    De verantwoordelijkheid voor de dubbele aanslag is niet opgeëist. De verdenking gaat echter uit naar moslimextremisten. Zij beschouwen de gematigde soefi’s als ketters. Soefi’s zijn in het verleden vaker het doelwit geweest van aanslagen.   ...

IRP:    Moslims zijn boos:

Uit: De Volkskrant, 07-09-2010, AP, Reuters, AFP

Afghanen: blijf af van de Koran

De gemoederen raken verhit, kort voor de herdenking van 11/9. Het plan van een kerk in Florida om de Koran te verbranden, valt slecht in Kabul.

Ongeveer vijfhonderd Afghanen hebben maandag in de Afghaanse hoofdstad Kabul gedemonstreerd tegen het voornemen van een Amerikaanse kerk om op 11 september exemplaren van de Koran te verbranden. Betogers riepen op president Barack Obama te doden en scandeerden leuzen als ‘Dood aan Amerika’ en ‘Leve de islam’.
    Het Dove World Outreach Center in Gainesville (Florida) had eerder plannen bekendgemaakt de Koran te verbranden ter herdenking van de terroristische aanslagen in de VS, negen jaar geleden, maar kreeg geen toestemming in het openbaar een vuur te maken. De leiding van de kerk wil de actie niettemin doorzetten, op eigen terrein.  ...

IRP:   Natuurlijk was er geen moslim boos toen twee enorme antieke Boeddhabeelden werden vernietigd in Afghanistan, door moslims.
    In Nederland wordt tot vervelens toe gediscussieerd over de opmerkingen die Geert Wilders af en toe maakt. Hier wordt de islamtische inbreng geschetst:

Uit: De Volkskrant, 08-09-2010, door Rolf Bos

Column | Ahmadinejad en Abbas

Het is nieuw, het is anders: Mahmoud vs. Mahmoud

Je kunt er de klok op gelijkzetten in het Midden-Oosten. Elke vrijdag, zeg maar de zondag voor de islamitische wereld, is het raak. Dan wordt wel weer vanaf een of ander spreekgestoelte een donderpreek gehouden waarbij de Israëli’s, de zionisten of de Joden in het algemeen het moeten ontgelden. Voor alles worden ze uitgemaakt, voor duivelsgebroed, voor kankergezwellen, voor varkens, voor veroorzakers van aids.
    Vijf jaar geleden stond ik op een vrijdag in het Pakistaanse Balakot in een door een aardbeving totaal verwoeste stad te luisteren naar een imam die preekte naast een moskee waarvan de minaretten geknakt ter aarde lagen. Overal hing de weeïge geur van de dood, achter mij werden levenloze meisjeslichamen uit een geplette school gehaald.
    De imam sprak en sprak, hij ging maar door. En ja hoor, wie waren er verantwoordelijk voor het vernietigende natuurgeweld? Daar waren ze weer: de zionisten.
    Je zou zeggen, het is een karikatuur, neem het niet serieus. Maar pas op. Elke week zijn er weer vele tienduizenden toehoorders die de woorden van de haat zaaiende imams tot zich nemen als, ja, Gods woord in een ouderling. Even later gaan deze moskeegangers de straat op om met hun voorgedrukte spandoeken (‘Crush Israel’) te protesteren tegen de aanwezigheid van de Joden in het bezette Palestina.  ...

Naar Islam, cultuurbeelden , Islamdebat , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .