Bronnen bij Islam, cultuurbeelden: dominantie
| 5 sep.2010 |
Wie ook maar een enkele moslim heeft horen spreken over zijn geloof, vooral als
het was in relatie met andere culturen, weet dat hun gedachtegang er één is van
volledige dominantie - het komt niet in ze op om ook maar een kleinigheid toe te
geven, waar ze van anderen eindeloos veel concessies verlangen. Anders is dat
namelijk discriminatie, vinden ze:
Van: www.hetverraadvanlinks.nl, 29-08-2010, door Carel Brendel
Interculturele communicatie in Amsterdam: Jihad Alariachi legt
burgers langs islamitische meetlat
Dit verhaal begint in februari 2007. Op een christelijke basisschool in het
Amsterdamse stadsdeel Westerpark wordt eens per jaar een zogeheten
‘juffenverjaardag’ gehouden - geen echte verjaardag natuurlijk maar een
gelegenheid om de juffen en meesters in het zonnetje te zetten vanwege hun
inspanningen voor de kinderen.
Een van de organiserende ouders regelt de cadeautjes en plannen per
e-mail, maar ontvangt de volgende reactie van een vader van Turkse afkomst.
“Goede morgen beste ouders, met respect waardeer ik dat het een cultuur geworden
is hier in het land om verjaardagen te vieren, maar wij, familie van (naam)
mogen uit geloofsoverwegingen geen verjaardagen en andere religieus getinte
feestdagen vieren. Ik (wij) verwachten(en) hiervoor begrip van jullie.”
Een van de ouders, zelf een westerse allochtoon, reageert op
de mail met onder meer de volgende tekst: “Dag (naam). Net zoals jij ben ik geen
christen. Maar allebei hebben wij onze kinderen op een christelijke basisschool
geplaatst. Ik ben blij met het hoge niveau van onderwijs en dat mijn kinderen
met verschillende rassen, culturen en godsdiensten in aanraking komen. Het is
goed dat onze school zo tolerant is. ...
De verjaardag van de juffen en meesters op school is geen
christelijk feest maar een gelegenheid om ze te bedanken voor alles wat ze voor
ons doen. Het afwijzen van zo'n feest lijkt op ondankbaarheid en daarom ook op
intolerantie. U vraagt om begrip maar voor mijn gevoel zonder zelf begrip te
tonen.
Als wij onze kinderen willen leren om in vrede te leven met
respect voor elkaar, dan moeten wij elkaars feesten en gebruiken, normen en
waarden accepteren, begrijpen en delen. Ik reageer omdat de grote problemen die
wij nu in Nederland hebben onder andere een resultaat zijn van het onvoldoende
reageren in het verleden. ...
Red.: Een sterke poging tot toenadering - tot de binding
waartoe Wilders voortdurend wordt opgeroepen door de hele multiculturele elite
en andere goeddoeners. Dit is de reactie:
| |
“Geachte de heer (naam), met uw geleerdheid krijg ik bijna de
neiging om een voorstel in te dienen bij Inholland Academie u als
kandidaat docent interculturele communicatie voor te dragen waar ik in
deze hoedanigheid reeds jaren functioneer. In ieder geval is mijn advies
aan u om mijn mail met ogen van een neutrale analist te bestuderen
alvorens erop te reageren. mvg, (naam)” |
Dit is een moslim die aangesteld is voor het binden tussen moslims en
niet-moslims. En wat is zijn reactie: "Gaat u maar op het dak zitten".
| |
De verbijsterde ontvanger plaatst de correspondentie op de website
van Oudersonline.nl met de volgende verzuchting: “Interculturele
communicatie? Deze aardige man geeft les in interculturele communicatie?
Hij stuurt zijn kinderen naar een christelijke school om ze vervolgens
te verbieden om met christelijke feesten mee te doen, en zelfs de
juffenverjaardag is in de ban! En hij mag les geven in interculturale
communicatie? Ik ben bijna sprakeloos (nou, bijna). Geen wonder dat het
de laatste jaren zo slecht gaat met de interculturele communicatie in
Nederland! Groet (naam)”
Ongeveer 3,5 jaar verstrijkt er na deze interculturele
botsing in Westerpark. Totdat er op 25 augustus 2010 opeens een e-mail
in het postvak valt, verzonden door Jihad Alariachi, landelijk bekend
als een van de Meiden van Halal, het gelijknamige tv-programma waarin de
drie zussen Esmaa, Hajar en Jihad Alariachi bekende Nederlanders langs
hun islamitische meetlat legden. ...
Burgemeester Job Cohen stelde de programmamaakster per 1
januari 2009 aan als coördinator van de gemeentelijke afdeling ABC
Interculturele Communicatie, onderdeel van de Bestuursdienst. ...
“Geachte heer (naam),
Op zoek naar interessante informatie over Interculturele Communicatie op
het web stuitte ik op u mail aan oudersonline.nl in 2007. Deze ging over
een mailwisseling tussen u en een Turkse vader over de
verassingsverjaardag van de juffrouw. Zoals uw neiging om te reageren op
iets wat u verbaast voelde ik mij geroepen om te reageren op wat ik heb
gelezen. Ik werk als adviseur Interculturele Communicatie voor de
gemeente Amsterdam, maar ik reageer vanuit mezelf als persoon, als Jihad
met uiteraard de kennis die ik heb op het gebied van Interculturele
Communicatie.
Ik verbaas mij dat u het raar vindt dat hij als docent
Interculturele Communicatie niet wilt dat zijn kind meedoet aan
verjaardagen. U geeft aan dat iemand die zo denkt eigenlijk onmogelijk
Interculturele Communicatie kan doceren. Ik denk dat u dan geen idee
heeft wat Interculturele Communicatie inhoudt. En uw definitie van
Interculturele Communicatie is blijkbaar dat iedereen hetzelfde moet
zijn en doen. Het docentschap en zijn kind meelaten doen aan
verjaardagen staat eigenlijk los van elkaar.
De meeste theorieën over Interculturele Communicatie gaan uit
van verschil in referentiekader en dat wij allemaal ons eigen gedrag
‘normaal’ vinden en dus ook onze eigen NORMEN en waarden hebben. Zo
kijken we ook naar anderen, via ons eigen cultureel referentiekader. Die
hebben we tenslotte allemaal, allochtoon of autochtoon. Als wij zo
kijken naar iemand met een ander cultureel referentiekader dan kan dat
botsen, leiden tot onbegrip of zorgen voor miscommunicatie.
Het gaat erom dat je niet oordeelt over de ander alleen
omdat het in jouw referentiekader wordt gezien als abnormaal. Definities
kunnen enorm verschillen maar de waarde erachter is vaak hetzelfde. En
daar gaat het om. Het gaat erom dat de waarde hetzelfde is en niet de
manier waarop dat zich uit. Bijvoorbeeld; het begrip respect. Respect
binnen collectivistische samenlevingen (culturen zoals vaak Turkse,
Marokkaanse) betekent dat je niet altijd de waarheid zegt. Met de
waarheid kun je tenslotte iemand kwetsen en het gevoel van de ander gaat
voor het spreken van de waarheid. Als je dat niet doet dan heb je geen
respect. Iedereen heeft als waarde Respect. ...
Graag reageer ik op uw mailwisseling. Hieronder citeer ik u
en leg ik uit waarom u dingen anders ziet dan de meneer met wie u
mailde.
In de eerste alinea zegt u het volgende: ‘Net zoals jij ben
ik geen Christen. Maar allebei hebben we onze kinderen op een
Christelijke basisschool geplaatst. Ik ben blij met het hoge niveau van
het onderwijs en ik ben blij dat mijn kinderen met verschillende rassen,
culturen en godsdiensten in aanraking komen. Het is goed dat onze school
zo tolerant is’.
Ik denk dat hij die alleen maar zal beamen, dus wat dat
betreft delen jullie dezelfde waarde en toch vind er miscommunicatie
plaats of onbegrip. Meneer respecteert de juf maar wil dat op een andere
manier uiten. Hij wil nl ook zijn religie respecteren die het vieren van
verjaardagen verbiedt. U zei het volgende: ‘Het afwijzen van zo'n feest
lijkt op ondankbaarheid en daarom ook op intolerantie.’ U koppelt het
weigeren om zo een feest te vieren direct aan ondankbaarheid. Maar dat
heeft meneer niet gezegd. Hij is ook heel dankbaar maar wil dat
misschien op een andere manier uiten. Hij is daardoor ook niet
intolerant. U kijkt hier vanuit uw eigen referentiekader en daardoor
botst deze mailwisseling. Hij vroeg u niets voor niets zijn mail
neutraal te analyseren. |
Heel veel woorden om te zeggen: De moslim hoeft zich niets aan te trekken van de
gewoontes van de school waarop zijn kind zit en het land waar hij verblijft, ook
al is dat beledigend voor de leraren van die school en de inwoners van dat land.
| |
U zei ook het volgende: ‘Als wij onze kinderen willen leren om
in vrede te leven met respect voor elkaar, dan moeten wij elkaars
feesten en gebruiken, normen en waarden accepteren, begrijpen en
delen’. Je kunt elkaars feesten en normen en waarden accepteren en
begrijpen maar daar niet aan mee willen doen. Meneer geeft aan dat
hij het zelf niet wil vieren, hij ontneemt jullie toch niet het
recht om de verjaardag wel te vieren? Ik denk dat het belangrijk is
om kinderen te leren dat je eigen keuzes hebt en dat je elkaar moet
accepteren en begrijpen maar dat je gedrag niet hoeft te kopiëren. |
Jihad's definitie van respect is dus dit: "Wij hoeven ons niets aan te trekken
van jullie gewoontes" - zoals ze nog even bevestigt;
| |
En u zegt als laatste : ‘Geen wonder dat het de laatst jaren zo
slecht gaat met de interculturele communicatie in Nederland.’ Meneer
(naam), het gaat juist zo slecht omdat men niet snapt dat
Interculturele Communicatie inhoudt dat iemand ook kan afwijken van
de ‘norm’ in Nederland. |
Het je wel op enigerlei wijze aanpassen aan andermans gewoontes is heel fout:
| |
Om goed geïntegreerd te zijn hoef je nog niet te
assimileren. |
Als je je kind laat gaan naar een juffen-"verjaardag", doe je aan
"assimileren",en "assimileren" is hartstikke fout. Dat hoeft Jihad er niet eens
bij te zetten.
Nee, het feit dat het zo slecht gaat met interculturele
communicatie in Nederland zit beslist niet in het feit dat moslims zich niets
aan hoeven te trekken van andermans gewoontes. Nee, dat probleem zit in
| |
Die zit juist in vaak de superieure houding van mensen ten
opzichte van andere culturen. |
En dat "mensen met superieure houding" kan je zo invullen: dat zijn de
autochtonen. Die zijn dus de schuld van het gebrek aan intercultureel
communicatie. Niet de moslims die zich niets hoeven aantrekken van andermans
culturele gewoontes.
En tot slot nog een rasechte gotspe:
| |
En we moeten meer openstaan voor verschillende denkwijzen, dat
is juist een verrijking. Zowel op de werkvloer als in de
maatschappij. |
En het is volkomen duidelijk dat die 'we 'niet de moslim-vader is die zijn kind
mag weghouden van een juffen-"verjaardagsfeest". Nee, die 'we' moet dus wel de
rest van Nederland zijn:die niet-moslims die in feite natuurlijk doodgewoon
niet-halal zijn - die haram zijn. Die moeten meer openstaan voor andere
denkwijze - de denkwijzen van de moslims.
Dit is het commentaar van Carel Brendel:
| |
Als coördinator wijst ze ambtenaren en voorlichters er op dat ze
heel veel respect moeten hebben voor de wensen van zeer orthodoxe
moslims, en zet ze burgers die er anders over denken weg als
voorstanders van assimilatie. |
Een uiterst mild commentaar. Die Jihad Alariachi is gewoon een fundamentalistische
moslima, die kennelijk maar één doel heeft: de islamisering van Nederland. En oh
ja: die Jihad kan zonder bezwaar gezien worden als representatief, zoals het
feit dat dit eigenlijk over een gewone moslim-vader gaat, laat zien. Evenals
haar rol als prominente moslima, uitgekozen om het aanvaardbare gezicht van de
islam te representeren op televisie
Dit verhaal werd voor de media samengevat door Nausicaa Marbe:
Uit:
De Volkskrant, 03-09-2010, column door Nausicaa Marbe, schrijfster.
Over Thilo en Jihad
Tussentitel: Amsterdam huurt intolerante joffer in om ons denken te
corrigeren
... In Nederland zijn we dit stadium van ontkenning goddank voorbij.
Onze debatten, niet minder vurig, zijn pragmatischer, genuanceerder. ... Wel
over beleid dat etnische segregatie en fundamentalisme in de hand werkt. ...
Het jongste voorbeeld van zulke dwalingen komt uit een
briefwisseling gepubliceerd op internet (www.hetverraadvanlinks.nl). De
toedracht: een gemengde school nodigt ouders uit voor de gezamenlijke
verjaardagen van de leraren. Een Turkse vader antwoordt dat zijn kinderen niet
komen vanwege hun geloof. Een Nederlandse vader schrijft terug dat het usance is
elkaars (religieuze) feesten te vieren en dat hun school staat voor contact,
begrip, respect, meedoen. Hij krijgt een sneer terug van de
verjaardagsweigeraar: hij zal de Nederlandse vader, die ’t zo goed weet,
voordragen als docent interculturele communicatie bij Inholland Academy, waar
hij overigens zelf dat vak doceert. De Nederlandse vader verzucht vervolgens op
Oudersonline.nl: ‘Geen wonder dat het al jaren slecht gaat met de interculturele
communicatie.’
Dit alles dateert uit 2007. Drie jaar later komt er een
antwoord. Niet van de Turkse vader, maar van de in 2009 onder Job Cohen
aangenomen coördinator Interculturele Communicatie van de Gemeente Amsterdam:
Jihad Alariachi alias Meid van Halal. Jihad sommeert de Nederlandse vader zich
‘neutraal’ te verplaatsen in de normen en waarden van de verjaardagsweigeraar,
te erkennen dat zij beiden respect als waarde delen, maar anders inkleuren. Hij
moet wat neutraler denken, niet vanuit zichzelf: dat is pas interculturele
communicatie. De wens van deze vader om gezamenlijk te vieren, ziet Jihad als
opdracht om elkaars gedrag te kopiëren, om te assimileren. Niet goed, foei,
vindt ze. Slechte communicatie komt immers door dit onbegrip voor andere
culturen. ...
Red.: Marbe is strenger in haar oordeel dan Brendel:
| |
Met andere woorden: willen meedoen is onbegrip, negeren is goed. Dat
Jihad de schade van dit gebazel niet inziet. Hoe krom is haar logica:
pas je aan de asociaal aan en wees dankbaar dat hij je niet dwingt zo te
worden als hij. En zulke hogere, onnavolgbare coördinatiewijsheid moet
ons helpen? Kijk voor de aardigheid ook op Amsterdam.nl voor de
meetlatten en controlemechanismen die Jihad gans het land adviseert.
...
Interculturele communicatie staat nu voor je reinste spin,
die moet verhullen dat het gedrag en de malle eisen van asociale
fundamentalisten hét probleem vormen. Zo reduceert een discipline een
radicaliseringsprobleem tot een communicatieprobleem. Met steevast
dezelfde schuldigen: vrijzinnigen die zich niet laten hersenspoelen.
|
Het volgende geval komt uit een interview met een prominente Amerikaanse
gematigde moslima genaamd Zianab Al-Suwaij (23-05-2010
) . Zij
spreekt met tranen in de ogen over haar (Amerikaanse) collega's die na de
aanslag van 9/11 uit
solidariteit met haar een hoofddoek droegen naar werk. Natuurlijk heeft Zianab
Al-Suwaij er geen seconde aan gedacht om uit solidariteit met haar Amerikaanse
collega's haar hoofddoek af te doen.
Overigens is er sprake van een lichte wijziging in het beleid
dienaangaande:
Uit: De Volkskrant, 09-09-2010, van verslaggever
Halalmeisje berispt
De Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan heeft woensdag Jihad Alariachi
teruggefloten. Zij is bekend van het tv-programma De meiden van Halal,
dat mensen langs een islamitische meetlat legde, en werkt voor de gemeente
Amsterdam als adviseur interculturele communicatie.
... Een Turkse vader liet zijn kind daar niet aan meedoen,
omdat een dergelijk feest indruist tegen de regels van zijn geloof. Alariachi
verdedigde hem op persoonlijke titel, maar vermeldde wel dat ze bij de gemeente
Amsterdam werkt.
Dat laatste is niet verstandig, zei Van der Laan gistermiddag
tegen de gemeenteraad. Hij voegde daaraan toe dat de gemeente haar standpunt
niet deelt. Volgens Van der Laan moeten ouders en kinderen zo veel mogelijk
meedoen aan activiteiten op scholen.
Red.: Onder Cohen zou ze een eervolle vermelding hebben gekregen
wegens het verdedigen van het multiculturalistische ideaal. Nu mag ze wel op
persoonlijke titel streven naar culturele afscheiding, maar niet in naam van de
gemeente. De stap naar de enig mogelijke conclusie: dat ze totaal ongeschikt is
voor interculturele benadering en onmiddellijk ontslagen moet worden, is nog
vele stappen te ver.
Oh ja:
Van: fp.dagelijksestandaard.nl, 19-10-2010, door Joost Niemoller

Moslima vandaag bij P & W: hele tafel weer geen alcohol
Gisteren stond ze in de rechtbank. Vandaag verschijnt ze bij Pauw & Witteman.
Moslima Naoual Abaida. Maar op haar voorwaarde: De hele tafel mag geen alocohol
drinken. Niet voor de eerste keer gaat de VARA door de knieën voor de islam.
| |
Net belletje van redactie P&W gehad. Ze gaan in op mijn eis dat er
vanavond geen alcohol op tafel komt. |
Een van de vele gevallen.
Uit de mond van iemand die de moslims kennelijk een warm hart
toedraagt:
Uit: De Volkskrant, 04-01-2011, door Janny Groen
Interview | Alice van der Mark, coördinator sociale veiligheid in het mbo
Compassie met jongeren die fouten maken
Soft is ze niet. Wel begripvol voor jongeren in het mbo die zoeken naar hun
identiteit of klem zitten tussen twee culturen. 'Een goed schoolklimaat krijg je
niet met repressie en extra beveiligers.' Haar werk: knokken voor elke leerling.
...
Van der Mark krijgt nogal eens te horen: 'Het moet van Allah.' Bijvoorbeeld als
er een conflict is over gebedsruimte, handen schudden of het dragen van een
gezichtssluier. 'Dan zeg ik: dat is geen argument, dat is een standpunt. Het is
een taai gevecht, maar ik ben optimistisch. Als wij iets van onze ratio loslaten
en zij minder vasthouden aan hun onwrikbare standpunten, komen we wel bij
elkaar.' ...
Red.: Onderdaad: onwrikbare en dus dominante standpunten.
Volgens succes-schrijver en koran-propagandist Kader Abdolah
is de islam het geloof van de tolerantie en de meegaandheid. Hier is zijn
werkelijke persoon:
Uit: De Volkskrant, 12-03-2011, door Geke van der Wal
Interview |
Kader Abdolah
'De kraai is slim, oud en wijs'
Het afscheid van de Volkskrant doet hem pijn: 'nu blijven de
meningen ronddolen in mijn hoofd'. Kader Abdolah deed uitgebreid onderzoek in de
Koninklijke Bibliotheek voor zijn nieuwe roman.
Sinds kort schrijft Kader Abdolah niet meer voor de Volkskrant. Zijn
wekelijkse column Mirza moest terug naar een veertiendaags ritme en dat weigerde
hij. 'Dan zou mijn stem zijn onderdrukt. Dat mocht niet, dat compromis wilde ik
niet.' ...
Red.: De onwrikbaarheid en dominantie van de fundamentalistische
gelovige.
En ook de zich liberaal noemenden hebben dezelfde kwaal:
Uit: De Volkskrant, 30-03-2011, door Ferdows Kazemi,
Verbod op hoofddoek houdt vrouwen thuis
Ferdows Kazemi is van Iraanse afkomst en woont achttien jaar in Nederland.
Zij vindt dat je een vrouw niet thuis mag laten zitten. Zonder hoofddoek mag zij
immers niet naar school of naar het werk.
Red.: En meteen al met de kop, in dit geval een volstrekt
juist weergave van de inhoud, gaat het fout: het is niet het verbod op hoofddoek
dat vrouwen thuishoudt (dat wil zegen: niet naar school en dergelijke), maar het
gebod op hoofddoek.
| |
Ook van mij mogen alle hoofddoeken in de fik gestoken worden. Ik heb
ze van mijn 12de tot mijn 26ste gedragen en daar meer ellende aan
beleefd dan vreugde. |
Beweert hiermee een liberaal moslim te zijn.
| |
Maar ik mag die doeken niet verbranden.
Ik mag een vrouw niet thuis laten zitten. Zonder hoofddoek
mag zij immers niet naar school of naar het werk. |
En bewijst hier een steuner van de fundamentalistische en dominante islam te
zijn. Want niet het verbod, maar het gebod op de hoofddoek dient
bestreden te worden.
| |
Ik mag geen enkel mens het recht op ontwikkeling ontnemen en een
vrouw al helemaal niet. Omdat de vrouw dat recht zelf verdiend heeft en
niet cadeau gekregen. |
Niet alleen mevrouw Kazemi mag niet niet, maar ook fundamentalisme moslims.
En als ze het wel doen, dienen ze gecorrigeerd te worden op de passende manier:
door uitzetting naar een fundamentalistisch moslim-land. dan kunnen de vrouwen
vrij kiezen wat zij willen: de fundamentalistische islam, of de vrijheid.
| |
Als ik de doek verbied, onderscheid ik me niet van de religie die de
doek gebiedt. |
Equivalent aan: de persoon die iemand met een wapen dwingt iets te doen staat
gelijk aan de persoon die drager van het wapen dwingt dat af te leggen.
Flagrante onzin, dus. En mevrouw Kazemi ziet de islam dus even dominant als de
ergste fundamentalist.
Een hele verzameling van die fundamentalisten:
Uit: De Volkskrant, 07-04-2011, van verslaggeefsters Janny Groen en
Ianthe Sahadat
Asscher blijft bij veto op thuisonderwijs
De Amsterdamse wethouder van onderwijs Lodewijk Asscher is van plan door te
zetten tot alle ouders van leerlingen van het Islamitisch College Amsterdam (ICA)
kiezen voor het reguliere onderwijs. Hij stapt desnoods naar de rechter. 'Als we
er niet uitkomen, moet de rechter maar beslissen wat in het belang is van de
kinderen.'
Dinsdag werd duidelijk dat bijna alle leerlingen van het ICA
volgend schooljaar toch naar een andere middelbare school gaan. De ouders van 93
kinderen wilden hun kinderen aanvankelijk thuis lesgeven als het ICA na de zomer
de deuren sluit. PvdA-wethouder Asscher heeft minstens 71 van hen nu toch bereid
gevonden hun kinderen naar een reguliere school te sturen.
Volgens de rector van het ICA, Kudret Camdere, is er nog
niets zeker. 'Het moet bij het intakeproces blijken of de hoofddoek en
gescheiden gym geen probleem vormen op de scholen', zegt hij. Als de reguliere
scholen de kinderen niet met open armen ontvangen, kiest volgens hem een deel
wellicht alsnog voor thuisonderwijs. ...
Red.: De school moet zich aanpassen aan de moslim. Wat zowat
overal geldt waar moslims zich vertonen. Want de islam is dominant. Zie
bijvoorbeeld dit geval van een hoofddoek-vader, die maar één recht kent: het
recht van de moslim
(Moraalridders, 05-04-2011, na 23:15 min.).
In Nederland is er een regel dat dieren voor ze geslacht
worden verdoofd moeten worden. Onder druk vanuit religieuze kring , de
religieuze terreur, is daar in het verleden voor ritueel slachten ooit een
uitzondering op gemaakt. De Partij voor de Dieren heeft nu, 2011, een
wetsvoorstel ingediend om deze uitzondering ongedaan te maken. En de politieke
partijen hebben stemverklaringen afgegeven die wijzen op een meerderheid voor
het voorstel. Nadat dit bekend werd, kwam de campagne op gang. Het onderstaande
komt uit de twee pagina's brede artikelen waarin de Volkskrant de religieuze
zaak steunt. En het laat de houding zien van moslims bij het botsen van
culturele gewoontes:
Uit:
De Volkskrant, 23-05-2011, door Janny Groen en Sarah Venema
'Slachten zonder verdoving moet je Europees regelen'
De Tweede Kamer lijkt het onverdoofd ritueel slachten te gaan verbieden.
Dit verbod stuit op groeiend verzet. Zoals van het Nederlands
Normalisatie-instituut.
... Voorzitter Abdulfettah Ali-Salah van Halal
Correct Certification (HCC) laat doorschemeren dat er flink wordt gesjoemeld.
'Slechts 16 of 18 slachthuizen in Nederland gebruiken geen verdoving. De rest
werkt als volgt: ze zetten er een Hassan of een Ali neer en noemen het halal.'
Volgens Ali-Salah is 72,5 procent van de vleesconsumptie van moslims niet
ritueel geslacht. 'Slechts een klein deel daarvan is verantwoord verdoofd en
strikt gecontroleerd halal.' Ramdjan van HIC geeft cijfers die haaks staan op de
HCC-rapportage: 'In 90 procent van de halal slachthuizen wordt onverdoofd
geslacht.'
Het Nederlands Normalisatie-instituut probeert enige orde te
scheppen in de chaos met de vorming van een nationale halal-commissie. Die zal
ook invloed kunnen uitoefenen op de ontwikkeling van een Europese norm. Noura el
Guennouni, die het NEN-project leidt, zat vorige week voor het eerst met alle
betrokken partijen rond de tafel: certificeerders, religieuze
belangengroeperingen, consumenten, producenten, dierenbeschermers,
wetenschappers.
De emoties liepen hoog op. Moslimvertegenwoordigers hebben
het gevoel dat zij door de politiek en door halal-marktpartijen (vooral de
autochtone) religieus onverantwoorde maatregelen door de strot geduwd krijgen.
Bij een besloten internationale bijeenkomst over het verbod, eind april
georganiseerd door het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), werden de termen
'politieke islamofobie' en 'cultureel terrorisme' gebezigd.
El Guennouni vindt dat de politiek de marktpartijen de kans
moet geven om tot een compromis te komen en zelf de markt voor halal voedsel en
ritueel slachten te reguleren via een Europese standaard .... El Guennouni:
'Stemmen over een verbod nu is voorbarig en, gezien de oplaaiende emoties bij
religieuze consumenten, onverstandig.'
Red.: Natuurlijk wordt er door de moslims in deze
systematisch gelogen - een kwestie van belang. Even duidelijk dat die NEN
volstrekt onbetrouwbaar is - ze zetten een moslim aan het hoofd van een
commissie die een zaak met een islamitisch belang. Maar het gaat om de kwalificaties door moslims van van 'politieke islamofobie' en 'culturele terrorisme'. Dit van mensen die vrijwillige naar
Nederland zijn gekomen met hun eigen, de Nederlandse cultuur tegensprekende
cultuur, en die cultuur aan Nederland willen opleggen. Oftewel: de culturele
terroristen zijn dusdanig brutaal en terroristisch en dominant dat ze degenen
die ze aanvallen beschuldigen van wat ze zelf doen.
Wat meer over "beledigen". De term "halal" betekent "onrein", en is dus een belediging
voor allen die zich er niet aan houden. Dat wil zeggen: alle niet-moslims.
Moslims mogen dat dus wel... het beledigen van anderen. Niet-moslims mogen dat
natuurlijk niet ... als het moslims betreft:
Uit: De Volkskrant, 25-05-2011, van verslaggever Emiel van Dongen
'Verbeet moet actiever optreden' na quote Wilders over
islamitisch stemvee
Het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) heeft in een
brief aan Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet gevraagd om 'normen en respect
voortaan actiever te bewaken' in de kamer. SMN stelt dat een deel van Nederland
zich gekwetst voelt door de uitspraken die Wilders afgelopen donderdag deed in
een Kamerdebat.
Wilders zei dat PvdA-leider Cohen 'Nederland dertig jaar
heeft laten volstromen met islamitisch stemvee'. ...Verbeet hield zich op de
vlakte. Daarmee heeft ze volgens SMN-voorzitter Azarkan 'als bewaker van
respectvolle omgangsnormen in het huis van de democratie nagelaten om deze
normen te bewaken. ...
Red.: Och jee. De belediger beledigd. En als moslim heeft die
belediger natuurlijk ook geen kaas gegeten van democratie:
| |
Verbeet zal Azarkan binnenkort uitnodigen voor een gesprek en
uitleggen dat zij als voorzitter niet 'de bewaker van de woorden in de
Kamer is'. Op basis van het Reglement van Orde kan de voorzitter een
Tweede Kamerlid dat beledigende uitdrukkingen gebruikt vermanen en in de
gelegenheid stellen om de woorden terug te nemen. Doet deze dat niet,
dan kan de voorzitter hem het woord ontnemen voor de rest van dat debat.
In de praktijk ligt het initiatief echter niet bij de
voorzitter, aldus een woordvoerder. Op basis van een ongeschreven
afspraak geldt in de Kamer dat een lid de belediging aan de kaak moet
stellen bij de voorzitter. Als blijkt dat ook andere fractievoorzitters
de uiting als beledigend zien, kan de voorzitter ingrijpen. ... |
Denken in dominantie gaat niet samen met democratie.
De dominantie wordt er van jongs af aan ingehamerd:
Uit: De Volkskrant, 15-07-2011, van verslaggeefster Irene de Pous
Reportage | Laatste schooldag
Dag Merima, dag Aisha, dag school
Toen bekend werd dat het Islamitisch College Amsterdam moest sluiten, eisten
veel ouders thuisonderwijs. Dat blijkt niet haalbaar. De meeste ouders moeten
werken overdag.
...
Het Islamitisch College Amsterdam is de enige islamitische school in het
voortgezet onderwijs in Nederland en bestaat sinds 2001. Het sporten is
gescheiden, er zijn gebedsruimtes, naast de wc-hokken staat ook een wasbak voor
de voeten, een hoofddoek is verplicht en mannen schudden vrouwen geen handen.
...
Red.: Verplichting, verplichting, verplichting. En in gemengde
omgeving: voor iedereen.
Er is echter een terrein waarop de dominantie van de islam
nog duidelijker zichtbaar wordt dan in welke sociologische context dan ook. Dat
is die van de partnerrelaties. Ten eerste valt daar op dat partnerrelaties
tussen moslims en niet-moslims relatief zeldzaam zijn. Dat wil zeggen: relatief
ten opzichte van andere relaties tussen Nederlanders en niet-Nederlanders. Maar
ook wereldwijd. De reden daarvoor is niet moeilijk te verzinnen: van de
niet-islamitische partner wordt vereist dat hij zich aanpast aan de
islamitische, in de zin dat hij ook moslim wordt. Een christen in de familie is
al uiterst moeilijk, maar een ongelovige in de familie is totaal onduldbaar (en
over Joden zullen we het maar helemaal niet hebben).
Bij de wel tot staande gekomen relaties is de partner dan ook
meestal islamiet geworden. En, als tweede kenmerk van de dominantie van de
islam: de kinderen krijgen ook vrijwel altijd islamitische namen, het meest
zichtbaar in het nog zeldzamere geval dat de vader een Nederlander is, zoals het
CDA-raadslid Ibrahim Wijbenga en de publicist Nourdeen Wildeman. Die dan ook
beiden fanatieke verdedigers van de islamitische zaak zijn.
Deze slechte mengbaarheid op het persoonlijk vlak is natuurlijk ook
iets dat model kan staan voor de
mengbaarheid van de islam met een anderszinse sociale omgeving in het algemeen
.
Volgende voorbeeld: rapper en knuffelmarokkaan Ali B:
Uit: De Volkskrant, 27-08-2011, door Sara Berkeljon
Ali B
De knuffel-Marokkaan met het petje en de gulle lach is niet meer. Na zijn
snelle succes belandde rapper Ali B in een negatieve spiraal. Nu heeft hij
zichzelf naar eigen zeggen heruitgevonden. Hij is troste vader, gelovig mens en
ziet bovenal de zonnige kant van alles. 'Ik besefte dat als je op een punt bent
waar je niet wilt zijn, je dus ook weet waar je wél zou willen zijn.'
... In 2004 werd hij beroemd, vanuit het niets, als
de grappige Marokkaan met het scheve petje, die knuffelde met
Marco Borsato en koningin Beatrix. Hij richtte zijn eigen platenlabel
op en verdiende veel geld aan zijn optredens, ook in het
schnabbelcircuit. Zijn hit Leipe Mocro Flavor doopte hij op verzoek
om tot Leipe Nokia Flavor, hij maakte ‘raps op maat’ voor
wie maar wilde en kwam opdraven in elk televisieprogramma.
...
Hij woont nu in ‘een afgelegen huisje aan het water’ in een buitenwijk
van Almere, met zijn vrouw én manager Breghje
Kommers en hun twee kinderen Omar (anderhalve maand oud)
en Amin (2). ...
Je vrouw is Nederlands. Is zij
moslim? ‘Moslim zijn betekent
dat je je overgeeft aan de
Almachtige. Het gaat om de
intenties, daarom kan alleen
de Almachtige oordelen of zij
wel of geen moslim is. Laat ik
het zo stellen: een baard of een
hoofddoek maakt iemand nog
geen moslim. Het is haar
eigen weg. In praktische zin
leven wij wél zo. We eten thuis
halal, we voeden onze kinderen
op die manier op.’ ...
Red.: Nog een voorbeeld:
Uit:
De Volkskrant, 15-11-2011, van verslaggeefster Janny Groen
Verzet Sabir K. tegen uitlevering aan VS
De Nederlandse Pakistaan Sabir K. (24) verzet zich tot het uiterste tegen
uitlevering aan Amerika ...
De voortekenen zijn niet gunstig voor K., die verdacht wordt
van 'gevechtshandelingen tegen Amerikaanse troepen in Afghanistan'. ...
Toch ziet de raadsman een strohalm, waaraan K., de zoon van
een Friese tot de islam bekeerde moeder en een Pakistaans-Afghaanse vader, zich
nu vastklampt. ...
Red.: Een moslim-man en een Nederlandse vrouw: de vrouw wordt
moslima, de zoon krijgt moslim-namen, en de zoon is kennelijk als volbloed
opgevoed want wordt moslim-terrorist.
Nog zo'n geval:
Uit: De Volkskrant, 19-11-2011, column door Anna van den Breemer
Media
Huysgemaakt
Hij krijgt iedereen voor de camera. Is altijd op de hoogte van het nieuws. Wint
prijzen met zijn werk. Hoe komt het dat Twan Huys zo goed is? 'Zijn ambitie kan
ook zijn valkuil zijn.'
...
Tussenstuk:
'Een gast die op onze lijst staat, ontkomt er niet aan'
(door Suleyman van Landewijk)
IRP: Het gaat om de auteur van het tussenstuk: Suleyman van
Landewijk. Vader een Nederlander, moeder dus Turks, en, ook in deze zeldzame
combinatie, de kinderen een moslim-naam.
Uit Amerika:
Uit: De Volkskrant, 07-01-2012, door Diederik van Hoogstraten
Een bekeerling, maar zeker geen missionaris
De Democratische politicus Keith Ellison (48) is de eerste moslim in het
Amerikaans Congres en dus worden al zijn daden met argusogen bekeken. 'Sorry, ik
ben een vrij normale kerel.'
Als de eerste gekozen moslim in het Amerikaanse Congres is Keith Ellison ...
De politicus is een stevig gebouwde man met een warme
handdruk en een lach die een grote ruimte kan vullen. Zijn blik is onrustig,
zijn zangerige toon verraadt een permanente drang om te overtuigen.
Ellison is, kortom, gewoon een politicus. Maar in het overwegend
christelijke land is Ellison per definitie óngewoon. Als tiener in de stad
Detroit maakte hij zich los van het geloof van zijn ouders. Vrijelijk koos hij
voor de islam; in en rond Detroit woont de grootste groep Arabische moslims
buiten het Midden-Oosten.
Religieuze bekeringen zijn vaak dramatische verhalen van
ellende en wederopstanding, desillusie en openbaring. De ommekeer van Ellison
was geleidelijk en 'braaf', zegt hij. Keith' ouders waren katholiek, een geloof
dat hij dogmatisch vond. ...
De mensen die hij bewonderde in de strijd tegen misstanden
waren moslims: de bokser Mohammed Ali, de burgerrechtenleider Malcolm X. ...
Het zegt volgens de Democraat veel over de tolerantie in zijn
famile -- en zijn land - dat hij zonder veel bezwaren moslim werd. Zijn broer
koos er intussen voor om een protestants-baptististische dominee te worden. Hun
ouders hielden vast aan het katholicisme. 'En we respecteren elkaar nog steeds.'
...
Red.: Kortom: de gematigdheid zelve. Maar:
| |
Zijn kinderen voedt hij op in het islamitische geloof, samen met
zijn katholieke vrouw Kim. |
En toch de ouderwetse dominantie. Bij de rest is het natuurlijk ongelofelijk
veel erger.
Een apart geval:
Uit: De Volkskrant, 13-01-2012, door Karin Veraart
Ontsluierd
Ze zijn gewone vrouwen, geen actrices. Ze zijn moslima. En ze spelen een
van oorsprong katholiek stuk, Het Huis van Bernarda Alba, over de onderdrukking
van de vrouw.
... Lorca's Adela voert haar keuze door tot in het extreme:
tot de dood erop volgt. Degene die haar daartoe drijft is haar moeder, de
meedogenloze Bernarda Alba, gespeeld door Salomea Franken (56). Haar moslimnaam
is Saïda. Haar vader was joods, haar moeder katholiek, ze is Nederlandse en een
van de weinigen in het gezelschap die permanent een hoofddoek draagt. 'Mijn
ouders waren door de oorlog anti-religieus geworden. Maar ik was - ik ben -
altijd op zoek naar het hogere.'
In haar wilde, jonge jaren doorliep ze de Rietveldacademie en
vestigde ze zich als beeldend kunstenares, met een liefde voor heftige theatrale
performances. Ze was een allesdoener, kwam bij het boeddhisme uit, verdiepte
zich in Indiase dans. 'Tijdens een expositieopening werd ik getroffen door de
Indiase klassieke muziek, die heel spiritueel is. De zanger is mijn man
geworden. Hij is moslim, ik ben moslim geworden. ...' ...
Red.: Maar natuurlijk.
Naar Islam, cultuurbeelden
,
Allochtonen lijst
, Allochtonen
overzicht
, of site home
.
|