MENU's
RIJNLANDMODEL    
  
  MENU - KEUZE  
RIJNLANDMODEL  

Bronnen bij Islam, cultuurbeelden: meningsvrijheid

16 nov.2010

De eerste keer, voor zover bekend, dat de islam zich bemoeide met de vrijheid van meningsuiting was in het kader verwante kwestie: vrijheid van kunstbeoefening. Moslims voelden zich beledigd door een toneelstuk over de vrouw van Mohammed: Aïsha, en prominent aanwezig in de discussie was de vrouw die in Nederland in de media de "moslima met hoofddoek" introduceerde: Fatima Elatik:


Uit: De Volkskrant, 07-12-2000, interviews door Ingrid Ramaan

Moedig?

Bioscopen die een Ajax-film niet vertonen en een regisseur die een theatervoorstelling schrapt wegens dreigementen. Wie verweert zich tegen geweld en intolerantie? Heeft de burger nog moed?
...
Fatima Elatik, PvdA-gemeenteraadslid van Marokkaanse afkomst in Amsterdam: 'Voor het dragen van een hoofddoek is moed nodig, echt wel. Vooral jonge vrouwen van mijn generatie krijgen kritiek van de Nederlandse maatschappij én de eigen gemeenschap. Dus is er moed nodig om met die hoofddoek te laten zien waar je voor staat. En om bij Marokkanen te zeggen wat je van zaken vindt, ook al verwachten ze dat niet.
    Ik heb nooit overwogen mijn mond te houden om problemen te voorkomen, zo ben ik niet opgevoed. Maar ik denk goed na over wat ik zeg. Want de vrijheid van meningsuiting is in Nederland te ver doorgeschoten en wordt vaak misbruikt. Het wordt gezien als een vanzelfsprekendheid en een vlag waaronder je alles kunt zeggen, vooral over godsdienst. Beste voorbeeld is Theo van Gogh, die de vreselijkste dingen over moslims en joden roept. Ik weet niet zo zeker of het afgelasten van dat theaterstuk over de vrouw van Mohammed in Rotterdam onterecht is. Als grote groepen mensen dat als kwetsend ervaren, is het ook moedig om het níet te doen.'


Red.:   Hier wordt de kern van de kwestie aangeroerd, die 2010 nog steeds nauwelijks expliciet aangeroerd mag worden, namelijk die tussen de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting.  Natuurlijk probeert men deze strijd tussen kernwaarden weg te moffelen, omdat iedereen weet wat de uitkomst zou moeten zijn. Dat wegmoffelen gaat door het een kwestie van "belediging" te maken. Maar "belediging" is een volstrekt subjectieve kwestie, en kan nooit als maatstaf dienen, behalve in duidelijk op een enkel persoon gerichte vormen. Waar overigens al wettelijk in voorzien is, want dat noemt men "smaad".
    In de bovenstaande kwestie: moslims mogen zich uitgebreid beledigd voelen door het toneelstuk, maar dat is geen reden voor een verbod of ophef of wat dan ook: ze hoeven er niet heen te gaan. Ten duidelijkst te demonstreren door de spiegelbeeld-situatie: natuurlijk zijn hoofddoeken en moskeeën ook uitermate beledigend voor iedereen die niet-moslim is, want niet-moslims zijn volgende de hoofddoeken en de moskeen onrein, mogen gedood, worden, en komen in de heel waar ze eeuwig moeten branden. En als Aïsha verboden mag worden wegens belediging, mogen hoofddoeken en moskeeën ook verboden worden wegens belediging.
    Een mening uit een land waar ze veel meer weten van de islam dan hier:


Uit: De Volkskrant, 07-06-2007, door Hafid Bouazza, schrijver

Wilders' film | Mullah Mohammad Marouf: Als iemand de islam beledigt, moet hij worden geëxecuteerd

‘Aanval op de islam niet te tolereren’

‘Natuurlijk is vrijheid van meningsuiting belangrijk’, zegt mullah Fazel Ahmad Manawi (40) minzaam. ‘Maar als een Nederlandse parlementariër de islam aanvalt kunnen we dat niet tolereren.’
    De vicevoorzitter van de Religieuze Raad, een invloedrijk adviesorgaan van de Afghaanse regering, verwoordt het standpunt van de Afghaanse geestelijkheid. Van de laagste dorpsmullah tot de hoogste maulana.   ...


Red.:    Overigens: auteur Hafid Bouazza is één van de twee (ex-?) moslims die merkbare vooruitgang in beschaving heeft geboekt.
    Terug naar Nederland. Hier een heel club, bestaande uit lieden die zichzelf scharen on der meest verlichte en aangepaste moslims, en ook vele malen namens hun groep optreden als woordvoerder en opinieleider:


Uit: NRC Handelsblad, 09-02-2008, door Farhad Golyardi, Faisal Mirza, Shervin Nekuee, Frank Sadiqqi en Tariq Shadid

De politiek moet het gevaar`van xenofobe politiek hoorbaar onderkennen, en het overgrote redelijk denkende deel van de bevolking een stem geven

Stel duidelijke grenzen aan Geert Wilders vóórdat hij de lont in het kruitvat kan steken

De afgelopen jaren is moslims massaal en indringend de maat genomen over hun loyaliteit aan de waarden van het vrije Westen. Vijf prominente moslims zeggen: het is nu ónze beurt om te willen weten waar de 'Nederlandse politiek staat als het om de moedwillige exploitatie van angst voor en haat jegens moslims gaat.

Al maanden verkeert Nederland in angstige afwachting van een 'filmpje' over de Koran, aangekondigd door een lid van de Tweede Kamer. De bewuste parlementariër betitelt de Koran als een crimineel geschrift en vergeleek onlangs in een serieuze krant de profeet Mohammed met Hitler. Zal hij voor het oog van camera de daad bij het woord voegen? Zal hij het heiligste boek van een kwart van de wereldbevolking verscheuren? En dan?
Wat gebeurt er dan?
    De media kunnen zich nauwelijks een dramatischer spektakel wensen. Eén man die het opneemt tegen de hele islamitische wereld. Vuurwerk!
    Maar er dreigt een crisis, de premier zegt het zelf. En wat doet het Nederlandse kabinet? Dat beveiligt ambassades, vraagt begrip aan islamitische landen, sust de gemoederen onder Nederlandse moslims en zegt.... niets.
    Wij vinden het de allerhoogste tijd dat de politiek een duidelijke grens trekt tussen vrije meningsuiting en het aanzetten tot haat. ...


Red.:   ... en degene die zich uitspreekt tegen de islam de mond snoert.
    Wie dacht dat sinds de mening van rel-moslima Fatima Elatik uit 2000 dat de moslim onwelgevallige toneelstukken verboden moeten worden, ze in 2010 wat bijgeleerd zouden hebben, vergist zich - zelfs de volgens eigen zeggen meest verlichte moslims blijkt totaal niets geleerd te hebben van het decennialang leven in een westerse open maatschappij - hier nog zo'n voorbeeld
 

Uit: De Volkskrant, 07-06-2010, column door Kader Abdolah

Leegte

Vandaag forceer ik mezelf om iets over de verkiezingen te schrijven. Godzijdank gaan we woensdag stemmen. ...
    De kandidaten verpesten je tijd met van te voren bedachte formules, losse praatjes en herhalingen. Niemand komt met iets nieuws. ...
    We zijn beschaafde mensen, waarom moeten we Geert Wilders ons zo vaak dezelfde onzin laten vertellen? Het is een belediging van het volk, hij zegt letterlijk: ‘U bent dom, kiezer.’
    Het heeft niets meer met vrije meningsuiting te maken, we zijn een bang volk geworden. Hij heeft in de afgelopen vijf jaar alles gezegd wat hij wilde. Iemand moet eindelijk durven zeggen: ‘Rot op, man! We hebben je gehoord!’   ...


Red.:   Vrijheid van meningsuiting: het is er alleen voor moslims in raillerende anti-Wilders stukjes.
    De reden dat ze het niet leren is dat het raakt aan het meest intieme deel van hun ziel: de zin van hun leven. Voor de moslim is de islam de zin van het leven - fundamentalist of gematigd, dat maakt niet uit. En iets dat raakt aan de ziel van je leven, is altijd beledigend en kwetsend. En in een westerse, open samenleving, zal er altijd kritiek op de religie komen, zodra die religie zich in het openbaar uit. De islam doet dat uitbundig middels hoofddoeken en moskeeën en het eindeloos refereren aan het "moslim-zijn". Dus zal de moslim in de westerse, open, samenleving altijd beledigd en gekwetst worden. En zullen de moslims altijd tegen de vrijheid van meningsuiting zijn. En dat zal niet sneller overgaan dan dat voor christenen is overgegaan -wat 500 jaar heeft geduurd.
    Er is dus maar één echte oplossing voor de moslim die niet beledigd of gekwetst wil worden: vertrekken naar een islamitisch land.
    Nog een paar gevallen:


Van: www.joop.nl, 02-11-2010, door Hasna el Maroudi, redacteur van joop.nl uitleg of detail

Vrijheid van meningsuiting of de mond gesnoerd?

In 1987 besloot Paul Witteman, presentator van Achter het Nieuws, een fragment uit een Duitse satirische nieuwsrubriek van Rudi Carell niet te laten zien.
    In het filmpje van Carell werd met slipjes gegooid naar de Iraanse geestelijk leider Khomeini. Tijdens de uitzending van Achter het Nieuws werd Paul Witteman gebeld door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek, die de journalist vroeg het programma niet uit te zenden. Na een kort gesprek gaf Witteman toe en werd het fragment verbannen uit het programma.  ...
    Het fragment van Carell was in Nederland bedoeld als satire, maar werd in Iran als beledigend ontvangen. Uit respect voor de mensen in Iran is het fragment uiteindelijk niet uitgezonden. ...


Red.:   Hasna el Maroudi gaat werken naar een conclusie met behulp van zaken uit de maatschappelijke werkelijkheid en een argument. Dit is haar maatschappelijke werkelijkheid: een filmfragment werd niet uitgezonden uit respect voor een partij die zich beledigd voelde.
     De redactie heeft de zaak live meegemaakt. Het was overduidelijk zo dat dit, en de verhalen van Hans van den Broek, niet over respect ging, maar over belangen. Dreiging van olieboycot (er was er eentje niet al te lang daarvoor geweest) en dat soort zaken. De bewering van El Maroudi dat respect de essentiële factor zou zijn geweest, is dus een regelrechte leugen.
    Dan het argument of de redenatie van El Maroudi:
 

  Mijns inziens eindigt mijn vrijheid van meningsuiting daar waar ik een ander zou kunnen beledigen.

Als dit waar zou zijn, zou El Maroudi haar pijlen op tal van zaken kunnen richten. Met als meest voor de hand liggende in haar geval, uitspraken als "Joden zijn apen", "Andersgelovigen zijn honden", en "Ongelovigen zijn varkens", en "Alle moslims zijn halal of rein, en alle niet-moslims zijn haram of onrein". Want dat zijn het soort uitspraken waar ze mee is opgegroeid. En uitspraken die heel war beledigender zijn als "De islam is een achterlijke godsdienst" en "Moslimimmigranten zijn beter af in eigen land".
     Oké, kijken waar we heen gaan met foute informatie en een foute redenatie:
 

  Het mooie van dit fragment is dat het laat zien hoe men om kan gaan met persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Tegenwoordig probeert, met name rechts Nederland, met een hoop bombarie duidelijk te maken dat de vrijheid van meningsuiting het hoogste goed is. Alles moet en kan gezegd. Minister van den Broek legt in het fragment echter uit dat het niet altijd gaat om de eigen persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Er bestaat ook nog zoiets als respect.

Afgekort:
 

  In het debat tussen islamcritici en islamaanhangers moet de mening van de islamcritici gecensureerd dus verboden worden.

En de uitleg:
 

  Uit respect voor de mensen in Iran is het fragment uiteindelijk niet uitgezonden. En daar is het waar het mij allemaal om draait.

Inderdaad: het gaat El Maroudi alleen om het snoeren van de mond van islamcritici. En de duivel hale de rest, want dat alle mensen even lange tenen komt niet in haar op:
 

  En dat de één langere tenen heeft dan de ander, neem ik er maar op de koop toe.

Met daarbij nog een kleine gotspe:
 

  Het is erg moeilijk om te bepalen waar de grens ligt van de vrijheid van meningsuiting.

Hasna el Maroudi blijkt er totaal geen moeite mee te hebben: de grens ligt bijna de gevoeligheden van de islam. Hasna el Maroudi is een zeer loyaal moslim.
    Iemand die, net als Fatima Elatik, ook al heel lang campagne voert:


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 04-11-2010 door Mohamed Rabbae e.a.

Proces Wilders is krachtmeting tussen recht en politiek

Het recht lijkt te sneuvelen.

In de Volkskrant van 27 oktober j.l vroeg de heer Inja de organisaties en burgers die Wilders voor de rechter brachten om hun aanklachten tegen deze politicus in te trekken. Zijn motivering : ontneem Wilders de kans op een overwinning die hij niet verdient. Hieronder volgt ons antwoord op dit verzoek.    ...
    ... Toen het OM uiteindelijk zijn oordeel over Wilders bekendmaakte, kwam de verwachte aap uit de mouw: het OM definieerde alle aanvallen van Wilders op de moslims als kritiek op de islam. Ook wanneer hij zegt dat veel moslims Nederland moeten verlaten, is dit -volgens het OM- een kritiek op de islam. En, omdat kritiek op de godsdienst mag, was er niets aan de hand. Het OM pleitte vrijspraak voor Wilders.   ...
    Het OM, dat namens de overheid –conform internationale verdragen - de taak heeft om minderheden - in dit geval de moslims- te beschermen tegen de haatzaaiende en discriminerende uitspraken van een politicus, ...
    Het recht sneuvelt voor de politiek. Toch zullen we doorgaan met dit proces. ...


Red.:   Tegen alle goede advies in, zal de moslim zijn strijd tegen de vrijheid van meningsuiting, dat wil zeggen: de vrijheid van kritiek op alle maatschappelijke stromingen en hun aanhangers, voortzetten.
    Rabbae gaf ook nog een voorbeeld van de kromme logica waar het onderhouden van een religie toe leidt:
 

  We begrijpen het strategische signaal van Inja heel goed. Zijn analyse raakt ook de kern van de maatschappelijke en politieke machtsverhoudingen rondom dit proces. Het is inderdaad een politieke proces, niet tegen Wilders, maar tegen de moslims.

De moslims beginnen een proces en dan wordt het een proces tegen de moslims ...
    Natuurlijk is een idee het duidelijkst in zijn meest uitgesproken vorm:


Uit: HP/De Tijd, 21-01-2011, door Freek de Swart

'Mohammed B. is bij ons van harte welkom'

Nederland is een club fanatieke moslims rijker: Shariah4Holland. Drie leden van de Belgische tak zitten vast op verdenking van terrorisme, de Britse afdeling is verboden. Hoe gevaarlijk zijn Abou Imran en zijn volgelingen? 'Wij hebben geen eigen mening, want wij hebben de Koran.'

In België is al enige tijd de groep Shariah4Belgium actief onder leiding van Abou Imran. ...   
    ... Onder leiding van diezelfde Abou Imran probeert de groep nu ook in Nederland vaste grond onder de voeten te krijgen met Shariah4Holland.?   ...
    Volgens Abou Imran leeft de moslimgemeenschap in het Westen in een 'coma'.
"Onze gemeenschap is verzwakt, we worden financieel uitgebuit ... De gemiddelde moslim weet niet meer dat wij een gemeenschap zijn van veroveraars, van trots." Imran verwerpt de democratie. "Want dat is een door mensen geschapen systeem. Wat jullie democratie noemen, is de bron van alle ellende in de wereld." ...
    ... Wat vindt hij van de aanslagen van 11 september? "Wat heb ik met 11 september te maken?" zegt Abou Imran, en hij heft zijn handen ten hemel. Maar wat is zijn persoonlijke mening? Imran schudt het hoofd. "Een moslim heeft geen eigen mening. Dat is juist het speciale aan ons geloof. Een christen of jood heeft een eigen mening, wij hebben de Koran. Mijn persoonlijke mening doet er dus niet toe. Dat heet onderwerping."   ...


Red.:   Ter herinnering: "islam" betekent "onderwerping" uitleg of detail .
    Het fundamentele standpunt van de islam is dus dat de moslim geen mening heeft. Vrijheid van meningsuiting bevindt zich een heel lang eind verder in dit spectrum. Ook voor de niet-fundamentele moslim zal dus gelden dat vrijheid van meningsuiting niet bestaat. Met dus als visie van hun meer fundamentele broeders, dat ze zelfs geen mening mogen hebben
    De persvrijheid in het meest verlichte islamitische land, voorbeeld voor die Arabische  landen waar nu opstanden plaatsvinden:


Uit: De Volkskrant, 19-02-2011, van correspondent Arjen van der Ziel

Strengere perswet aangenomen, drie internetjournalisten gearresteerd

Meer druk Turkije op kritische journalisten

De Turkse autoriteiten hebben deze week de druk opgevoerd op kritische journalisten. De Turkse regering loodste een wet door het parlement die premier Recep Tayyip Erdogan bevoegdheden geeft om radio- en tv-uitzendingen uit veiligheidsoverwegingen te staken. Tegelijk arresteerde de politie drie journalisten van een website die zeer kritisch bericht over de regering.
    De Turkse justitie beschuldigt de opgepakte journalisten van deelname aan een ondergronds netwerk dat de conservatieve, islamitisch georiënteerde regering omver zou willen werpen. Maar volgens journalistenorganisaties probeert de regering critici de mond te snoeren.
    'Er wordt geprobeerd alle oppositie uit te schakelen', zegt Dogan Tilic van het Vrijheid voor Journalisten Platform. 'Journalisten maken zich er zorgen over dat hun telefoons worden afgeluisterd, dat ze worden gevolgd, en dat er elk moment iets met ze kan gebeuren.'
    De Europese Unie volgt de arrestaties met argusogen. De EU dringt al jaren aan op verbetering van de persvrijheid. Ook de Verenigde Staten zijn bezorgd. 'Aan de ene kant is er een officieel Turks regeringsbeleid om een vrije pers te steunen', aldus de Amerikaanse ambassadeur in Ankara. 'Aan de andere kant worden journalisten opgepakt.'
    De Turkse regering reageerde woedend op de Amerikaanse kritiek. Volgens Ankara moeten de VS zich niet mengen in interne Turkse aangelegenheden. ...
    Op de persvrijheidsranglijst van Reporters Without Borders is Turkije de laatste jaren weggezakt van plaats 98 in 2005 naar plaats 138 nu. Het zou met de persvrijheid in Turkije slechter zijn gesteld dan in bijvoorbeeld Egypte, Marokko of Zimbabwe.


Red.:   Jordanië is naar algemene opinie zo'n beetje wel het meest gematigde islamitische land. In ieder geval in het Midden-Oosten:


Uit: De Volkskrant, 26-04-2011, AFP.

Cartoons van profeet Mohammed

Proces Jordanië tegen tekenaar Westergaard

In Jordanië is maandag een proces begonnen tegen de Deense cartoonist Kurt Westergaard. Hij maakte in 2005 een omstreden tekening van de islamitische profeet Mohammed. Ook kranten die de cartoon publiceerden, worden in Jordanië vervolgd. Volgens de aanklagers hebben Westergaard en de kranten zich schuldig gemaakt aan godslastering. ...
    ... Op de cartoon van Westergaard is de profeet Mohammed afgebeeld met een bom in zijn tulband. Het was deel van een tekeningenreeks in de krant Jyllands-Posten. De spotprenten leidden tot woedende reacties in de islamitische wereld. Westergaard werd de afgelopen jaren geregeld met de dood bedreigd en overleefde begin 2010 een aanslag in zijn eigen huis.


Red.:   Het hele proces tegen Geert Wilders is natuurlijk een demonstratie van het islamitische (en multiculturalistische) verlangen naar censuur. En daaromheen zijn er sommigen die het ook nog eens expliciet zeggen:
 

Uit: De Volkskrant, 01-06-2011, door Lamyae Aharouay

Ik voel me bedrogen door mijn eigen land

Lamyae Aharouay is studente. Ze voelt zich door en door Nederlandse, maar er komen scheurtjes in haar liefde voor dit land. Ze raakt in de ban van de angst. Maar ze gaat niet weg. Dat zou laf zijn.

... Uitspraken van de PVV worden weggenuanceerd, of gebruikt door partijen om zichzelf even in het spotlight te zetten. Er is verdomme niemand die opstaat en durft te zeggen dat het te ver gaat.   ...


Red.:   En waarom vindt ze dat het te ver gaat:
 

  Wat ik wil? Ik mis de nationale verontwaardiging. Dat dit kan, in een vrij land als Nederland. Vrijheid staat hier hoog in het vaandel, wij smaken zelfs het genoegen van een partij die de vrijheid in haar naam vermeldt. Nederland, het land van vrijheden. Driewerf hoera. Welja. Maar die vrijheid blijkt een illusie.

Omdat ze de vrijheid wil om te leven in een land zonder kritiek op de islam. een land zonder meningsvrijheid.
   En hoe herken je nu het soort mensen dat fundamentele bezwaren heeft tegen de meningsvrijheid? Zie hiernaast.
    Het is ook heel aardig in te schatten bij welk percentage aan moslim-minderheid dit al een rol gaat spelen:


Uit: De Volkskrant, 21-01-2012, van de buitenlandredactie

Schrijver Rushdie mijdt festival in India na doodsbedreigingen

De Brits-Indiase auteur Salman Rushdie heeft zijn optreden op een literair festival in India afgezegd omdat hij doodsbedreigingen heeft ontvangen.
    Deze maand braken onder moslimgroeperingen protesten uit toen bekend werd dat Rushdie was uitgenodigd voor het Jaipur Literature Festival, het grootste literaire festival van Azië. Moslimleiders oefenden druk uit op de regering om te voorkomen dat de 65-jarige auteur het land binnen zou komen.  ...
    Geen enkele politieke partij wil de moslimgemeenschap voor het hoofd stoten, die 18 procent van de kiezers uitmaakt.


Red.:   Volgens de theorie ligt het kritische percentage in het algemeen maximaal zo rond de 10 procent , waarmee de hier verstrekte gegevens in overeenstemming zijn. Maar de theorie laat ook zien dat het meest waarschijnlijke daadwerkelijke percentage ergens rond de vijf ligt. Waarmee Nederland al aan zijn limiet zit, hetgeen het proces tegen Geert Wilders duidelijk heeft gemaakt.
    Dit artikel laat ook zien hoe de invloed tot stand komt, want alleen het numerieke percentage is niet voldoende als maatstaf:
 

  'Ik heb nu van de veiligheidsdiensten in Maharashtra en Rajasthan te horen gekregen dat huurmoordenaars uit de onderwereld van Bombay op weg zouden zijn om mij te vermoorden', aldus Rushdie in een verklaring die door de festivalproducent werd voorgelezen. 

Dit is dus de methodiek: de groep als geheel stelt verbaal eisen, en die eisen worden kracht bijgezet door de extremisten. Dat is een symbiotische relatie. Een symbiotische relatie die de groep als geheel uitleg of detail actief in stand houdt, door stelselmatig te weigeren afstand te nemen van de extremisten uitleg of detail . Hetgeen alleen effectief kan door zodra de extremisten zich met een zaak bemoeien, zich terug te trekken. Dus in dit geval de eisen aangaande Rushdie te laten vallen. Zolang ze hun eisen parallel blijven stellen aan die van de extremisten, steunen ze daadwerkelijk de extremisten, en zijn ze medeschuldig aan het extremisme.
 

Naar Islam, cultuurbeelden , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .