 . En de sterkste uiting van
die autochtone vervreemding is de stelling dat de islam een bedreiging voor de staat is.
Dit lijkt hoogst controversieel,
maar de redenering er achter is zeer
direct en voor de hand liggend. De islam gelooft dat het hoogste gezag schuilt in Allah. Het gezag van
Allah en zijn geschriften gaan dus boven het gezag van de staat en haar
geschriften. Het betekent ook dat iedereen die een aanhanger van Allah is, een
hoger gezag heeft dan iemand die dat niet is. Het gezag van aanhangers
van Allah is dus altijd groter dan dat van hen die spreken namens de staat. Daar
waar de geschriften van Allah op vele punten in strijd zijn met de geschriften
van de staat, zijn de aanhangers van Allah dus een gevaar voor de staat
. Het feit dat niet alle aanhangers van Allah aanhangers van de strikte uitleg van de geschriften van Allah zijn, is niet ter zake, zolang de niet-strikten gesteld voor een keuze tussen een aanhanger van Allah en een niet-aanhanger van Allah altijd voor de eersten kiezen. De strikte aanhangers kunnen dan altijd op de steun van alle aanhangers rekenen, en spreken dus namens de hele gemeenschap. Zelfs daar waar de strikten dus een kleine groep vormen, zijn zij een acuut gevaar zolang de onderlinge solidariteit op haar huidige niveau staat. Merkbare verandering in dit niveau zal waarschijnlijk minstens enkele generaties op zich laten wachten. Ook het beperkte aantal moslims is geen verzwakkende factor voor het gevaar. Zodra het aantal aanhangers van Allah oploopt naar een aanzienlijke fractie, zeg boven een kwart, zullen de aanhangers een beroep op vertegenwoordiging gaan doen. Met hun beroep op een hoger gezag zullen ze dan al snel geen alternatieven voor de aanwijzingen uit de geschriften van Allah dulden. Een enkeling heeft dit reeds aangekondigd, in openbare verkondiging dat de aanhangers van Allah geen beroep zullen doen op de invoering van regels van Allah, de sharia, tot het moment dat ze de meerderheid hebben.
Een ander opzicht waarin het bestaan van een aanzienlijke moslimminderheid een
gevaar is, is in het feit dat het een stijging van het aantal religieuzen
met zich mee brengt. De meeste religieuzen, christelijk of anderszins, wensen hun
opvattingen niet alleen op zichzelf toe te passen, maar ook op anderen. Door de
algemene vooruitging in beschaving is dit gevaar wat betreft de christenen in ons
land grotendeels teruggedrongen. De aanwezigheid van een aanzienlijke groep
moslims, met veel explicietere wensen hun overtuiging op te leggen aan anderen,
zal het gevaar weer doen toenemen, als christenen en moslims gelijk op gaan
trekken. Dit proces is reeds gaande
|
