Uit: De Volkskrant, 23-11-2006, van verslaggeefster Margreet Vermeulen (voll. art. hier )

Wilders heeft eindelijk een voet tussen de deur

Het is de avond van Geert Wilders in Den Haag. Bij zijn aanhang is hij buitengewoon populair. ‘Met wat mensen in de Kamer erbij kan ik laten zien dat we een normale partij zijn.’

...    Wilders heeft inmiddels zo’n zeshonderd vrijwilligers om zich heen verzameld. Een van hen is de Diana Burghout uit Rotterdam. ...
    Diana heeft heimwee. ‘Nederland moet weer worden zoals het was’, vindt Diana die haar 15-jarige dochter niet naar een mbo-opleiding wil sturen waar ze als blank meisjes veruit in de de minderheid is – en waar de jongens op het schoolplein rondlopen met messen en ander wapentuig. ...

Uit: De Volkskrant, 17-02-2005, van verslaggever Robin Gerrits

Ouders storen zich vooral aan ongeremdheid leerlingen

Interview | Socioloog Weenink over schoolkeuze middenklasse

Ouders wier kind naar een gymnasium gaat, kijken bij de schoolkeuze vooral naar het klimaat op de school. Ze zien hun kind het liefst tussen rustige kinderen.

'Ouders uit de hogere sociale klassen zijn in de schoolkeuze voor hun kind helemaal niet bewust bezig bepaalde groepen, zoals allochtonen, buiten te sluiten. Voor hen telt dat ze hun eigen kinderen het beste willen voorbereiden op de toekomst. Daarom kiezen ze de volgens hen gunstigste leeromgeving, waar rustige kinderen geconcentreerd hun best doen om echt iets te leren.' ... Ouders kiezen graag scholen waar geen kinderen op zitten die ongedisciplineerd zijn en niet geïnteresseerd zijn in leren.'
    Want, constateerde Weenink, uit eigen ervaring weten de ouders dat een combinatie van hard werken, zelfbeheersing en sociale vaardigheden, samen met een goede opleiding het beste werkt. ... Toch zijn gedragskenmerken belangrijker dan de kleur, denkt Weenink. Het selecteert zich van beide kanten uit. Vanuit de lagere klassen en ook de allochtonen kiezen niet zoveel ouders voor bijvoorbeeld de zelfstandige gymnasia. Weenink: 'Ze kijken als het ware om zich heen op zo'n schoolplein en denken: dat is niks voor mijn kind. ...

Uit: De Volkskrant, 12-09-2006, van correspondent Fokke Obbema

Reportage | Franse ouders wringen zich in bochten om de regel dat het kind in de eigen wijk naar school moet, te omzeilen

Met een leugentje naar een betere school

...  In de statige leraarskamer van Charlemagne vertelt de 62-jarige wiskundeleraar Michel Wirth hoe hij met zijn dubbelrol als ouder en leraar is omgegaan. Hij woont in Evry, een voorstad van Parijs met een geduchte reputatie. Zijn kinderen volgden daar nog wel het lager onderwijs, maar hun middelbare school werd Charlemagne, hartje Parijs. 'En als ik in Evry zou hebben lesgegeven, zou ik ervoor hebben gezorgd dat ze daar niet naar school hoefden te gaan.'
    De gewelddadigheid op het schoolplein vond hij er te bar. 'Mijn dochter werd daar met de nek aangekeken, omdat ze antwoorden gaf op vragen van de leraar.'  ...
        De 57-jarige Catherine Zellner, docente Frans, wilde voor haar zoon het spel wel volgens de regels spelen. Maar de rector van de school in de buurt ontraadde haar dat. 'Die zei dat mijn zoon fysiek te fragiel zou zijn om het op het schoolplein te redden.' Dus belandde haar zoon op een betere school in het volgende arrondissement. Ze vertelt over een bevriend lerarenstel, dat hun kinderen onlangs van hun buurtschool haalden. 'Die wilden ook het spel volgens de regels spelen, maar konden niet langer aanzien dat hun kinderen daaronder leden.'
...
 

Uit: De Volkskrant, 14-04-2007, van verslaggever Gerard Reijn

De beste school voor het ongeboren kind

Witte, hoogopgeleide ouders hebben vaak grote haast hun kind op een populaire basisschool in te schrijven.

Tussentitel: ‘Ik zou graag kinderen uit laagopgeleide gezinnen op school hebben’

Geke van Hof-Schouwerwou is directeur van de Ridderhof, een heel gewone school in de Utrechtse nieuwbouwwijk Leidsche Rijn. Niet overdreven wit, maar met ongeveer 20 procent taalachterstandsleerlingen juist ‘een leuke mengeling’, vindt Van Hof. De Ridderhof is een protestants-christelijke school die veel doet aan drama en muziek, en die zeer in trek is bij de overvloed aan jonge ouders in de buurt.
    Die doen rare dingen om een plekje op deze school zeker te stellen. Van Hof: ‘Een paar weken geleden kwam er een hoogzwangere moeder op een informatieavond. Die wilde haar kind alvast aanmelden.’
    Het dringen om een plekje te krijgen op een populaire school neemt steeds groteskere vormen aan. Ouders melden hun kinderen zo snel mogelijk aan. Het gaat bijna altijd om witte, hoogopgeleide ouders, en om (overwegend) witte scholen.
    In het kader van het achterstandenbeleid wil het kabinet dit reguleren. Vanaf volgend jaar kunnen kinderen nog maar op één of enkele vastgestelde dagen worden aangemeld, zo staat in het regeerakkoord. Op die manier moeten laagopgeleide ouders meer kans krijgen hun kroost op populaire scholen te krijgen.
    Maar de vraag is of de gehaaste witte ouders op die manier wel te verslaan zijn. Aan de andere kant van Utrecht, in Oost, staat de Maliebaanschool. Midden in een wijk met monumentale huizen. Hoogopgeleide bewoners, mogen we aannemen?
    ‘Universitair geschoold’, preciseert schoolleider Judith van der Zeeuw. Ook zij weten wat ze willen voor hun kind, en zijn ook van plan dat te krijgen.
    Tien jaar geleden was de gemiddelde leeftijd van het aangemelde kind nog drie jaar, nu twee jaar. Drie jaar is nu te laat; dan zit de klas al vol, zegt Van der Zeeuw. Ze krijgt zo goed als nooit laagopgeleide ouders op haar school. ...

Red.:   En dit maakt allemaal deel uit maatschappelijke tweedeling:

Uit: DePers.nl, 09-01-2011, door Marcel Hulspas

Tweespalt | Laag of hoog opgeleid

Zonder een diploma ben je een nul

Dwars door de Nederlandse samenleving loopt een kloof, die ook nog eens steeds groter wordt. Onderwijs bepaalt of je meetelt, of dat je altijd een loser zult blijven.

Eerst het goede nieuws: de jeugd van Nederland wordt steeds gezonder. Dat blijkt uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau dat vorige maand verscheen. De jeugd is de afgelopen tien jaar gezonder gaan eten, minder gaan roken (ook minder hasj), en minder gaan drinken. Vijf jaar geleden had driekwart van de jongeren tussen elf en zestien al gedronken, nu is dat 65 procent.
    Maar dan nu het slechte nieuws: ‘de’ jeugd bestaat niet meer. Er is sprake van een groeiende kloof tussen jongeren in het vmbo en havo en jongeren in het vwo. Neem roken: vijf jaar geleden rookte een kwart van de vmbo/havo-leerlingen, en vijf procent van de vwo’ers. Nu zijn die percentages 15 en 1 procent. Het drinkgedrag laat eenzelfde verschuiving zien. Roken en drinken, gewoontes die een direct funest effect hebben op de levensverwachting, zijn straks kenmerkend voor lageropgeleiden. Met alle gevolgen van dien. Nu is het al zo dat hogeropgeleiden een paar jaar langer leven dan lageropgeleiden. Dat verschil zal de komende jaren nog groter worden.
    Het is één voorbeeld van een verontrustend verschijnsel: de Nederlandse samenleving valt steeds duidelijker uiteen in twee klassen die nauwelijks nog met elkaar omgaan. Klassen die afgebakend worden door één enkele eigenschap. Niet afkomst, niet inkomen, niet het geloof. Opleiding, daar draait het om.   ...
    Het vwo anno 2011 is net zo exclusief, net zo voorbehouden aan de elite als de gymnasia van een eeuw geleden, zoals de Nijmeegse onderwijssociologe Nicole Tieben heeft aangetoond. De maatschappelijke elite van nu stoomt haar kinderen klaar voor een geheel eigen traject langs de betere (witte, dure) scholen, veilig verwijderd van alle maatschappelijke tegenstellingen. En de onderwijsverschillen zijn de laatste jaren alleen maar groter geworden. Niet alleen door het wegvallen van de zuilen, waarbinnen organisaties bestonden die talentvolle kinderen omhoog konden stuwen, maar ook door veranderingen binnen het onderwijs.   ...

Red.:   Welk verschijnsel dus zeer versterkt is door dit:

Want:

    En ook wat gewonere Nederlanders die gewoon het beste voor hun kinderen wensen:

Uit: De Volkskrant, 07-04-2011, van verslaggever Robin Gerrits

Uitgeloot op zoek naar het beste alternatief

Ouders en hun uitgelote kinderen fietsen langs de nog resterende scholen. ‘Echt een kleine ramp.’

...    Dinsdag was L-day (L voor loting) voor de achtstegroepers in Amsterdam. ...
    En zo fietst the day after een klein pelotonnetje door de oude binnenstad: vier kinderen en drie ouders, op bezoek bij scholen die voorheen niet eens op hun longlist stonden. ...
     ... welgemoed steken ze het IJ over. In Noord zijn concrete plannen voor een gloednieuwe school, voor alleen goed presterende vwo'ers ('545+'). Hyperion gaat het heten, en dat spreekt aan: nieuwe school, nieuwe onderwijsvormen. ...
    Maar aangekomen bij het gebouw van het Bredero Lyceum, waar Hyperion zeker nog de eerste jaren vorm zal krijgen, zakken de mondhoeken snel. Ouders noch kinderen herkennen zich in een overvol en bijna uitsluitend allochtoon schoolplein. 'Het is natuurlijk niet de hoofdzaak, of er veel of weinig allochtonen op zitten', had Silke eerder al gezegd. 'Maar in je achterhoofd speelt wel mee dat je niet in je eentje tussen alleen maar Marokkanen wilt zitten.'    ...

Red.:   Want het beste voor je kinderen is een goede inhoudelijke opleiding op Nederlands 1970 niveau, en geen rol als onvrijwillige amateur-integratiebegeleider voor lieden die niet willen en vaak zelfs de pest aan je hebben.


Terug naar Multiculturele samenleving  , Allochtonen overzicht  , of naar site home .