MENU's
RIJNLANDMODEL    
  
  MENU - KEUZE  
RIJNLANDMODEL  

Bronnen bij Vijfde colonne: woordvoerders

28 jun.2009

Onderstaand woordvoerders uit de groep der moslims, die blijk geven van hun loyaliteiten. Een eerste deel van deze verzameling staat hier . De behandeling van een aantal individuele gevallen is te vinden in de lijst rechts.
    Het eerste verhaal gaat over messentrekker Driss Arbib die doodgeschoten werd nadat hij een agent die hem wilde arresteren aanviel met zijn mes:


Van:  www.dwarsdoordebuurt.nl , door Albert van der Vliet

...   Op 30 oktober 2003 zegt Miryam Aouragh (30) in de Volkskrant ...
    Twee dagen eerder maakte justitie bekend dat de politieagent die Driss Arbib (33) doodschoot, niet vervolgd zal worden. Aouragh was medeorganisator van de manifestatie ter herdenking van Arbib, op zaterdag 16 augustus 2003. De Volkskrant van 18 augustus schreef dat Aouragh op het Mercatorplein de demonstranten toesprak en over de politie zei: ‘We pikken dit niet. Jullie moeten bewijzen dat jullie niet racistisch zijn.’
     Na afloop van de demonstratie trok een honderdtal Marokkaanse jongens een spoor van vernieling door de buurt. De Volkskrant: ‘Overal klinkt glasgerinkel. Een kinderdagverblijf, de zeven etalages van een lingeriezaak, een huisartsenpraktijk. Woningen, cafés, winkels, auto’s. Een buurtbewoner vraagt waarom zijn ruit het moest ontgelden. “Jij vuile racist, jij moet je bek houden,” luidt het antwoord.’
    De speech van Aouragh heeft zijn uitwerking niet gemist. Burgemeester Job Cohen maakt de dagen erna geen vuist: hij had de organisatoren van de manifestatie aansprakelijk kunnen stellen voor de glasschade. Aouragh verklaarde dat zij van rellen niets gemerkt heeft. Volgens Het Parool van 18 augustus zei de Marokkaanse na afloop: ‘De demonstratie is perfect verlopen. Wat na de afsluiting gebeurt, is niet meer onze verantwoordelijkheid.’


Red.:   Tja, messentrekker is mede-Marokkaan, hè ...
    De eerste van de buitenlandse voorbeelden:


Uit: De Volkskrant, 15-04-2005, door Nanda Troost

Als een vulkaan

De woede van een enkeling werd de woede van miljoenen. Hij ontketende een opstand die zich over vrijwel de hele wereld verspreidde. Het werd een botsing tussen godsdienstvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Tussen het Oosten en het Westen. En dat alles om een paar cartoons.
    Ahmed Abdel Rahman Abu Laban (61) gaf de aanzet tot het massale moslimprotest tegen de twaalf spotprenten van de profeet Mohammed in het Deense dagblad Jyllands-Posten.
Zijn toorn sloeg over. Vlaggen werden verbrand, ambassades vernield, een boycot afgekondigd. Er vielen tientallen doden.
    De cartoons zijn in zijn ogen een onvergeeflijke belediging van het puurste dat de islam kent; een perfecter mens dan de profeet bestaat niet. Excuses eiste Abu Laban, voor onder meer de profeet met een bom in zijn tulband. De krant hield het bij een verontschuldiging voor het kwetsen van religieuze gevoelens en premier Rasmussen liet weten dat een regering in het seculiere Denemarken niets te zeggen heeft over de media.
    Maar de van oorsprong Palestijnse imam gaf niet op. Met bondgenoten zocht hij steun in het Midden-Oosten. ...
 

Red.:   Voor de moslim Laban is loyaliteit met de islam oneindig veel belangrijker dan met zijn verblijfsland: Denemarken.
    De volgende moslim geldt als hoog-geïntegreerd:
 

Uit: De Volkskrant, 31-05-2005, door Farhad Golyardi, publicist en hoofdredacteur van het tijdschrift Eutopia.

Migrant beter af in EU

De Nederlandse culturele bovenlaag sluit intellectuele immigranten buiten. De Europese identiteit biedt hun meer, zegt Farhad Golyardi.

Als intellectuele migranten willen discussiëren over in Nederland als 'uitgekauwd' beschouwde thema's als islam, multiculturalisme, discriminatie en eigenwaarde, worden zij als 'politiek correct' terzijde geschoven. Velen voelen zich daardoor niet serieus genomen. Teleurgesteld door deze minderwaardige behandeling, zijn ze geneigd met geestverwanten elders in Europa en de wereld contact te zoeken. Ballingen worden er hier permanent aan herinnerd dat ze buitenstaanders zijn. Dus is het begrijpelijk dat ze twijfelen over hun aansluiting bij deze samenleving. En dat komt niet omdat men tekortschiet qua intellectuele 'stijl', maar omdat de culturele bovenlaag geen ruimte voor ze maakt.
    ... Bovendien zijn de geschiedenis, tradities en eigenschappen die met het 'Nederlanderschap' worden geassocieerd - bijvoorbeeld zuinigheid (of gierigheid) en tolerantie - twijfelachtig of zelfs betekenisloos voor de grote meerderheid van de nieuwe Nederlanders. De 'Nederlandse volksaard' ziet er al helemaal onbeduidend uit, in relatie tot een nieuwe Europese identiteit die een amalgaam vormt van talrijke culturele identiteiten. Het wekt dan ook geen verbazing dat 'de Nederlanders' zich bedreigd voelen.   ...
    Een andere Europese pijler voor verscheidenheid is de band met de islam. Die is eeuwenoud. Het Europa van nu zou niet hebben bestaan zonder de islam. En omgekeerd is de huidige islam in al zijn vormen ondenkbaar zonder Europa. De twee beschavingen hebben hun identiteiten geschapen in relatie tot elkaar, doordat ze de ander als de duistere kant van zichzelf zagen. Europa heeft veel van wat het de 'Renaissance' noemt aan de islam ontleend. Het begon aan de basis, toen de islam Europa leerde redeneren, en hoe er een onderscheid tussen barbarij en beschaving kon worden gemaakt, en wat de voornaamste eigenschappen van een rechtstaat zijn.
    Europa als geheel heeft zoveel frisse ideeën te bieden over multiculturaliteit, diversiteit en religie. Veel meer dan het verzuurde politieke en culturele klimaat in de verschillende nationale lidstaten. ...


Red.:   Om zijn moslim-imperialisme te onderbouwen, debiteert Golyardi een aantal populair wordende leugens over de islam als bron van de Europese beschaving. Je reinste flauwekul, natuurlijk - de Europese beschaving is gebouwd op de Verlichting, de strijd tegen de religie , en de wetenschap, het tegengestelde van religie .
    Van begin af aan een doorn in het oog van een groeiend aantal autochtone Nederlanders vanwege hun arrogantie en agressiviteit die sommigen niet opvalt vanwege de aangeplakte bazar-koopmanslach:
 

Fok!frontpage.nl, 19-11-2006, door Rob

Meiden van Halal lopen weg bij Sonja

De 'Meiden van Halal' zijn weggelopen uit het VARA-programma 'Sonja' dat zaterdagavond werd uitgezonden. Ze waren geshockeerd door de expliciete beelden uit onder meer 'Spuiten & Slikken' die werden vertoond. De islamitische meiden waren door Sonja Barend uitgenodigd om te komen praten over de ontwikkeling van seks op tv.
    Sonja die met haar laatste serie programma's bezig is, werpt in de afleveringen een blik op het Nederlandse tv- verleden. Gisteravond was het onderwerp seks. Naast de 'Meiden van Halal' (Esmaa, Jihad en Hajar Alariachi) waren onder meer ook Sophie Hilbrand en Menno Buch uitgenodigd.   ...


Red.:   De uitermate vies geklede Meiden zouden natuurlijk zeer geschokt zijn als je uit hoofde van die viezigheid niet bij hun aan tafel wilde zitten, of uitsluitend met een ruime afstand ertussen een een scherm om je de aanblik te weren. Meer over de Meiden hier uitleg of detail .
    Natuurlijk is deze vorm van viezigheid razend populier bij de overige moslims, jong en al:
 

  Faisal Mirza van de website Wij Blijven Hier, juicht in een column de actie van de meiden toe.

Hoera voor Faisal Mirza, waarvan we van harte wensen dat zijn verblijft hier zo kort mogelijk zal zijn.
    Het volgende gaat over een hele club van woordvoerders:


Uit: De Volkskrant, 03-05-2007, van verslaggever Reinier Vermeer

Ook in de koffiehuizen woedt het debat over Gül of het leger

Reportage | Turken in Nederland zijn bezorgd over de toestand in hun land. Is het democratisch proces in Turkije in gevaar?


Niet alleen in Turkije lopen de gemoederen hoog op over de politieke crisis, ook in Nederland houdt het de Turkse gemeenschap bezig. Aan de rand van het Amsterdamse Rembrandtpark, vlakbij de Aya Sofya-moskee van de moslimorganisatie Milli Görüs, voeren Turkse mannen verhitte discussies over de onstabiele situatie in hun geboorteland.... 
    In het 'clubhuis' van de Turkse Ouderen Vereniging in de Amsterdamse wijk de Baarsjes kijkt een tiental ouderen aandachtig naar het nieuws op een Turkse zender. Ze willen niets over de politieke crisis zeggen. 'Zodra iemand van Milli Görüs hoort dat je anders denkt over Erdogan, maken ze je het leven zuur', verklaart een van de aanwezigen, Djayzan Uzel. ...


Red.:   Moslimorganisatie Milli Görüs bestaat uit en wordt geleid door islamisten, activisten voor de islam. De islamieten in het koffiehuis volgen de islamisten. De facto is er dus geen verschil tussen islamisten en islamieten - de islamisten zijn overal de baas. Een verdere illustratie daarvan is de manier, zie de ook in 2007 naar buiten gekomen affaire, waarop de islamisten van Milli Görüs voor in totaal miljarden de Turkse immigranten in Duistland en Nederland hebben opgelicht met islamitische beleggingsfondsen. Er wordt door de slachtoffers gemopperd, maar het heeft totaal geen effect op hun loyaliteiten gehad.


Uit: Trouw, 12-06-2008, door Ali Eddaoudi

De islam zal groeien en bloeien in Nederland

Moslims worden nooit echte Nederlanders, ze krijgen geen respect. Dat is schrijnend. Als de politici niet oppassen, spelen ze het salafisme in de kaart
.

Als jonge moslim ben ik actief in het land, al meer dan tien jaar reis ik door Nederland, België en Duitsland, neem deel aan debatten, bijeenkomsten die de dialoog verkondigen en willen bewerkstelligen. Zolang ik al bezig ben kan ik mij heugen dat de Nederlandse samenleving de moslims als gevaarlijke bekrompen, onbetrouwbare debielen neerzet.
    Er gaat geen dag voorbij of het gaat om de islam, zelfs als moslims niets zeggen of hebben gedaan, geeft men er toch een draai aan dat dit onderwerp niet van de politieke agenda verdwijnt. Een voorbeeld waren de cartoons van Nekschot, een cartoonist die het nodig vond om met smakeloze, goedkope tekeningen op internet de aandacht te trekken.
    De vrijheid van meningsuiting is in ieder geval voor anti-moslims heilig, dat riedeltje hebben we wel uit ons hoofd geleerd. Maar wat mij verbaast is dat commentatoren en politici uitspraken deden die ons moeten doen geloven dat de moslims ook hieraan debet zijn. Keer op keer kreeg ik via de media te horen dat „wij Nederlanders niet moeten toegeven aan radicale moslims”. De moslim sprak niet, maar zweeg, misschien inmiddels ook uit gewenning.
    Tja, ik hoor de mensen al denken: ’wat een zielepoot die Eddaoudi’. Maar ik ben geen zielepoot, ik ben een trotse moslim die zegt waar het op staat en met een kleine minderheid moslims de voorhoede vormt, die opkomt voor monddode, doodsbange moslim in dit land. Mensen zijn bang geworden om voor zichzelf op te komen; Nederland pleegt op grote schaal karaktermoord en mondige moslims worden radicaal genoemd of hebben te weinig incasseringsvermogen. Of ze nemen, zoals in Trouw van 22 mei stond, geen deel meer aan alles wat maar de minste relatie met integratie heeft. En geef ze eens ongelijk als objectief waarnemer van de gang van zaken in Nederland. Noem het maar salafisme, radicalisme en ga zo maar het rijtje af. Al zat er in iedere moslim een salafist; so what?
    Ik denk dat Nederland het salafisme, welke uitleg het ook krijgt, aan het promoten is en ook onrecht doet. Het proces is simpel: moslimjongeren zien alles waar de PvdA en mensen als Rutten (VVD) tegenaan schoppen als enig juiste weg. Veel Nederlanders, vooral politici, zijn niet alleen dom, simplistisch en onkundig in deze materie, maar overschatten zichzelf enorm met hun grote mond over alles wat anders is.
    De islam, hoe vervelend ook voor dit soort personen, zal groeien en bloeien op Nederlandse bodem. De moslimjeugd is trots op haar islamitische identiteit en laat dat steeds vaker zien. Dat is niet radicaal, maar een teken van het verstevigen van de eigen identiteit. ...


Uit: Intermediar, 22-05-2009, door Hugo Logtenberg

'Wij moslims moeten zelfde norm bepalen'

Fundamentalistische moslims zijn geen gevaar voor de Nederlandse samenleving, maar juist de toekomst: ze willen meedingen naar de topposities op de arbeidsmarkt, zegt de in Marokko geboren artiest (28). 'Zonder concessies te doen aan hun islamitische identiteit.'

INSJALLAH rechtdoor, staat er eind maart op een provisorisch opgehangen A4-tje in de gangen van de Poldermoskee in het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. De VPRO vertoont er op een avond haar jongste documentaire, Insjallah (Als God het wil). ... Gespreksleider Benchikhi knikt instemmend. Negatieve connotatie of niet, fundamentalistisch beschouwt hij ‘als een compliment', maar natuurlijk is hij tegen geweld. ‘Het betekent dat je terugkeert naar de bron: de koran, en probeert te leven zoals de profeet Mohammed en zijn volgelingen.'
    Die opstelling maakt carrière maken in Nederland er niet makkelijker op, beseft Benchikhi. ‘Maar wij moslims moeten niet toegeven aan de maatschappelijke wens om ons geloof los te laten.' Dat doen ze al veel te vaak, vindt hij. ...
    Weken na de vertoning van Insjallah treffen we elkaar op een Rotterdams terras, de zon schijnt. Benchikhi is in een goed humeur, maar zucht als de ophef over zijn recente debuutoptreden als stand-upcomedian ter sprake komt. PvdA-minister Eberhard van der Laan (Integratie) noemde het ‘ontoelaatbaar' dat een Rotterdams theater op Benchikhi's verzoek plaatsen reserveerde voor moslima's die niet naast een man wilden zitten. Benchikhi: ‘Schandalig. Ik houd toch mijn eigen broek op, zoals de PvdA zo graag wil? Dus wat is het probleem?'.
    Op de tegenwerping dat hij onderscheid maakt tussen mensen op basis van hun geslacht, terwijl mannen en vrouwen in Nederland gelijkwaardig zijn, ontploft Benchikhi bijkans. ‘En als er nu vraag is naar de mogelijkheid om apart te zitten?'. Die behoefte bleek mee te vallen, moet hij bekennen. Het voorval illustreert de uiteenlopende meningen over Benchikhi. Zijn publiek is enthousiast en trakteert hem steevast op luid applaus, zijn criticasters drijven de spot met hem (geenstijl.nl: Invoering sharia verloopt spoedig).   ...


Red.:   Het volgende geval van islamitisch woordvooerderschap moet regel voor regel geanalyseerd worden, gezien het veelvuldige gebruik van retorische trucs:


Uit: Volkskrant website, Opinie, 13-07-2009, door Hassnae Bouazza, journaliste en columniste.

Arabist

Islam-bashers en moslim-extremisten zijn elkaars spiegelbeeld

Tussentitel: Nergens wordt in het Boek beweerd dat alle Joden en alle ongelovigen
                  apen of zwijnen zijn

Islamkritici zijn essentieel voor de islamitische gemeenschap. Ik ken hele goede; mensen die niet bang zijn gevoelige onderwerpen aan te snijden en moslims een spiegel voor te houden. Zelfkritiek en introspectie zijn van levensbelang.


Red.:   Hier en in het vervolg wordt zorgvuldig vermeden ook maar iets te specificeren - omdat vrijwel alle gedane beweringen leugens zijn. Deze: niemand kent die islamcritici, voor zover ze niet uitgemaakt worden voor islambashers en fascisten. Misschien zijn ze er wel, maar ze worden volkomen verdronken door de grote hoeveelheid kritiekloze islam-verdedigers.
 

  Doorgeslagen islamkritici zijn uit een ander hout gesneden. Zo zijn er politici die stellig beweren niets, maar dan ook niets tegen moslims te hebben, maar die miljoenen moslims uit Europa willen hebben en die juichen bij het nieuwsbericht dat moslims zich hier niet langer thuis voelen.

Kortom: iedere islamcriticus is een doorgeslagen islamcriticus - want nog steeds hebben we geen voorbeeld van een deugende islamcriticus.
 

  Politici die glashard blijven volhouden dat ze niet racistisch zijn, maar die desalniettemin etniciteit verbinden aan de door hen zo verfoeide religie.

Hier wordt natuurlijk gedoeld op Geert Wilders en andere PVV'ers, die nooit iets over etnie hebben gezegd. Dit is een glasharde leugen van Hassnae Bouazza
 

  Excuus, ‘ideologie’, want deze mensen denken zich dermate bekwaamd te hebben in de materie dat ze kunnen bepalen wat wel en niet mag doorgaan voor een geloof.

Hier verkondigt Bouazza dat religie iets anders is dan ideologie, en ongetwijfeld om daar meer rechten aan te ontlenen.
 

  Deze politici weten zich gesterkt door een fanatieke achterban en door een zogeheten intellectuele kliek die bestaat uit mensen die zich mogen tooien met titels als hoogleraar of arabist.

De volgende glasharde leugen: de blijken van fanatisme komen vrijwel uitsluitend van moslimkant. Daarvoor is niet voor niets de term "haatbaarden" uitgevonden.
 

  De fanatieke achterban krijgt het schuim op de lippen als hun grote Leider vergeleken wordt met voorgangers die gruweldaden op hun conto hebben staan. Zelf echter, schromen ze niet te pas en te onpas de door hen verachtte ideologie met die ene gruwelijke te vergelijken, die zovele slachtoffers maakte in de jaren veertig van de vorige eeuw.

De volgende leugen: het vergelijken met fascisme en racisme is begonnen door de moslims en hun aanhangers - de islamcritici zijn het daarna terug gaan doen. En met veel meer grond.
 

  Dat is nogal wat: mensen die zich hier relatief rustig door het leven begeven, vergelijken met een fascistisch regime dat miljoenen slachtoffers maakte. Je zou bijna denken dat de Grote Leider en zijn aanhang de gruwelijke geschiedenis bagatelisseren en besmeuren met deze vergelijking.

Het zijn dus de moslims en hun aanhangers die de gruwelijke geschiedenis bagatelliseren en besmeuren met deze vergelijking.
 

  Toch wordt deze vergelijking gedaan door een meneer die al net zo heilig is in de kringen van de Grote Leider als de Grote Leider zelf. Deze meneer noemt zich arabist en mag graag strooien met uit hun context gerukte citaten om mensen eens goed te doordringen van de gevaarlijke mensen die zich hier in Nederland bevinden. Je vraagt je af wat zijn doel is.

Dit slaat overduidelijk, omdat hij de meest bekende is die als zodanig geafficheerd wordt, op Hans Jansen. Hier start een persoonlijke aanval onder het mom van anonimiteit. Een vuige aanval, dus - zoals  al blijkt uit dat laatste zinnetje. En je hoeft je niet af te vragen wat het doel van Bouazza is: het uitschakelen van Hans Jansen, want die heeft een grondige kennis van de islam en de Arabische wereld en is kritisch, en is dus een groot gevaar.
 

  Hij wijst erop dat als die mensen goed waren, ze niet zouden ontkennen wat er in hun heilig boek staat. De ironie is dat die mensen dat niet doen, maar dat de arabist dat doet. De arabist mag graag verdraaien wat er in het Boek van die mensen staat.

Zo beweert hij al jaren dat dat Boek ongelovigen en Joden zwijnen en apen noemt, maar wie de versen leest, komt tot de conclusie dat de versen gaan over specifieke gebeurtenissen in vroege, vroege tijden en over specifieke groepen in diezelfde tijden.

Nergens wordt in het Boek beweerd dat alle Joden en alle ongelovigen apen of zwijnen zijn, net zo min als er ergens wordt beweerdt dat je hen zomaar moet doden ‘waar je hen ook vindt’ puur en alleen omdat ze joods of ongelovig zijn.

Hier gaat het om: het onder de tafel werken van de gruwelijkheden van de koran en de islam. Er zijn meerdere, buitenlandse, bronnen van het bestaan van deze inhoud van de islam- en nog wat andere, echt volkomen betrouwbare, maar die zien we zo meteen.
 

  Als je aangevallen wordt, mag je terugslaan, maar niet buitenproportioneel. Dus als iemand je met woorden aanvalt, dan moet je je met woorden verdedigen. Niet met geweld. Verder behoort tot de kern van het geloof dat je mensen niet mag dwingen te geloven en dat een ieder de vrijheid heeft zijn eigen geloof te kiezen.

De arabist zal dit weerspreken en termen erbij halen die hij lukraak door elkaar gooit om toch vooral aan zijn standpunt vast te kunnen houden in de hoop mensen te overtuigen; hij zal zelfs beweren dat alle islamistische geleerden zijn standpunten delen, maar niets van dat alles is waar.

Nog wat van waar het om draait.
 

  Er is geen moslimgeleerde die de visie van de arabist deelt, behalve dan de schimmige moslimextremisten die mensen voorliegen om zo hun verwerpelijke agenda door te drukken, desnoods met geweld.

Dit is uiterst grappig: wat Bouazza beweert is dat degenen die de meest zuivere islam nastreven, liegen over wat er in hun heilige boek staat.
    Ter beoordeling van wie de waarheid spreekt pas je hier de simpele regel toe: als uit een groep iemand iets zegt ten voordele van de groep, is de kans niet groot dat hij de waarheid spreekt - als uit een groep iemand iets zegt ten nadele van die groep, is de kans zeer groot  dat hij de waarheid spreekt.  En is dat meer dan één persoon,dan nadert de kans in het laatste geval razendsnel naar de 100 procent.
 

  De moedwillige verdraaiing van de teksten uit het Boek is niet het enige dat rabiate kritici delen met radicale islamieten.

Een retorisch combinatie van "de islamcritici worden bevestigd door de islamieten", en "daar heb ik gruwelijk de pest over in".
 

  Wat zeggen adepten van de Leider? ‘Hoe meer haters, hoe meer zetels erbij’.

Volgende leugen: dat is nooit gezegd.
 

  Kritiek op de Leider wordt gelijkgesteld aan haat voor hem, net zoals kritiek op de islam door menig islamitische, lange teen gelijkgesteld wordt aan haat voor de islam.

Moslim-woordvoerders als Mohammed Rabbae uiten zich in onverholen haat met betrekking tot Geert Wilders uitleg of detail - daarom vervolgen ze hem ook via de rechter. En hier doet Hassnae Bouazza precies hetzelfde - dat "onverholen" dan nemende "na vertaling".
 

  De arabist gaat in een ander stuk, ‘Zulke daden passen niet binnen de islam’, zelfs zover dat hij een ieder die genuanceerder denkt over het islamdebat, een hater noemt. Wie had ooit gedacht dat de zogenaamde Vrienden van de Vrijheid de moslims voorbij zouden razen in idioterie?

En dit is wat de arabist schreef:
 

  Zelfs de heftigste vijand van Geert Wilders zal toch wel willen toegeven dat er wel eens ‘zogenaamd’ in de naam van de islam dingen gedaan zijn waar iets mee was. ...
    Die heftigste vijand van Wilders heeft natuurlijk het volste recht de islam uit te leggen op zodanige wijze dat zulke daden niet binnen de islam passen. Hij mag ook, als hij dat wil, oprecht geloven dat de daden waar wat mee was, niets meer met de islam van doen kunnen hebben.
    Maar een hater van Wilders die van die rechten gebruikt gaat maken,

Kortom: wat Bouazza doet is Jansen's aanwijzen van 'heftigste vijand van Wilders' en 'Wilders haters' gelijk stellen aan haar 'een ieder die genuanceerder denkt over het islamdebat'. Het is dus Bouazza die hier sterk veralgemeniseert.
 

  In datzelfde stuk schrijft hij over een zogenaamde hater '(...) [hij] heeft zichzelf daarmee eigenlijk tot een soort islamitische paus benoemd, want hij gaat nu bepalen hoe de leer van de ware islam luidt, terwijl hij niet eens moslim is.' Een uitstekende beschrijving van de arabist zelf, al heeft hij het niet zo bedoeld.

Dit citaat uit Jansen's stuk klopt. Evenals de conclusie, althans bijna: Jansen heeft minstens evenveel recht om de leer van de islam te duiden als welke willekeurige moslim. En dat minstens staat voor het feit dat Jansen een deskundige is, en de willekeurige moslim niet.
 

  De aanhang van de Leider en extremistische moslims zijn kopieën van elkaar: ze verdraaien alles om hun standpunt maar te onderbouwen, schuimbekken bij kritiek en wijzen altijd en alleen naar de ander, nooit naar zichzelf.

Een typische geval van het kende verschijnsel van den omkering van waarden: Bouazza verwijt Jansen wat ze zelf doet, en dat moslims als regel doen zodra hun heilige islam en koran ook maar de minste vorm van kritiek krijgt:
 

  Inmiddels kunnen de islamhaters niet eens meer aanspraak maken op hun misplaatste borstklopperij dat zij tenminste geen geweld gebruiken, getuige de recente moord op een Egyptische vrouw door een rechts-extremist in het Duitse Dresden.

Dus Bouazza vindt wel degelijk dat de extremisten staan voor de hele groep. Waarvan acte. Die islam kan dus meteen in zijn geheel in de prullenbak.
 

  Tot slot een raadsel: in welk boek staat dat het volk van Israël door God uitverkoren is?

Tot slot die al talloze malen herhaalde en weerlegde manoeuvre: de bijbel. Alsof de islamcritici verdedigers van dit soort uitspraken uit de bijbel zijn ...
   Zie voor hoe dit soort mensen bezig zijn de eigen ruiten in te gooien, de volgende reactie uitleg of detail :
 

  C Veenstra schreef op 13-07-2009 19:32
Ik kan een eind met Hassnae Bouzza's kritiek op Hans Jansen meegaan. Maar ze gaat de mist in waar ze schrijft: 'Er is geen moslimgeleerde die de visie van de arabist deelt, behalve dan de schimmige moslimextremisten die mensen voorliegen om zo hun verwerpelijke agenda door te drukken, desnoods met geweld.'

Helaas - zie tinyurl.com/6xzmk4 en tinyurl.com/kntt75 en tinyurl.com/klohm9 - verkondigt de nog steeds gezaghebbende, door vele moslims godbeterut als 'gematigd' beschouwde sjeik Al-Qaradawi, dat volgens zijn geloof homo's en afvalligen de doodstraf verdienen. Ook is hij 'persoonlijk voorstander' van de 'lichte' vorm van vrouwenbesnijdenis - ook al is het volgens de Koran en Hadith niet verplicht, aldus de sjeik: tinyurl.com/gd9mt . En - ook helaas - voelde Hassnae Bouazza zich op het blog Frontaal Naakt onlangs geroepen om Al-Qaradawi te verdedigen.

Op het eerste Nationaal Islam Congres ( tinyurl.com/mn7n3e ) in de Amsterdamse Apollo Hal op 16 mei j.l. spraken drie haatpredikers de goegemeente toe: Khalid Yasin, Abu Ameena Bilal Philips en Haitham al-Haddad.

Kustaw Bessems van De Pers schrijft daarover:

'‘De islam zal de overhand krijgen’, voorspelt sjeik Khalid Yasin. ‘Ook al haten de ongelovigen, afgodendienaars en hypocriete moslims dat.’
‘Het is’, weet Yasin, ‘eigenlijk de bedoeling dat de islam de wereld bestuurt, maar omdat moslims zwak zijn geweest, heeft Allah de uitvoerende macht aan een ander volk gegeven.’ Dat kan elk moment worden teruggedraaid. Als de moslims maar ‘concurreren om de macht’.
'Niet met haat en terrorisme.' [ - Yasin is nog wel zo goed om dat erbij te zeggen.
Van Yasin heeft elders beweerd dat homo's de doodstraf verdienen, dat moslims geen vrienden moeten maken met niet-moslims, dat de bloederige lijfstraffen van Saoedi-Arabië OK zijn en dat AIDS en 9/11 werk van de Amerikanen zijn; CV ]

'‘De definitie van islam is niet vrede’, stelde Al-Haddad. ‘Moslims die dat beweren, hebben een minderwaardigheidscomplex. Islam betekent overgave. Aan de wil van de schepper.’ Alleen Allah mag wetten maken, meent Al-Haddad. Het probleem aan democratie vindt hij dat mensen het nooit eens worden. ‘De islamitische oplossing is dat een externe, onbevooroordeelde autoriteit beslist. God.’

[Al-Haddad:] Neem besnijdenis van de man. We konden niet begrijpen waarom dat moest, maar nu zien we in Afrika dat het HIV tegenhoudt. En vrouwenbesnijdenis, daarvan wordt nu gezegd: nee, dat is tegen de mensenrechten! Maar zullen we het in de toekomst logisch vinden?’

Uit de zaal kwam geen kritiek, overwegend waren er vragen naar ‘betrouwbare’ geleerden, boeken en sites.

Bilal Philips verdedigt op een video (link zie artikel De Pers hierboven) op flemerige, zalvende toon de doodstraf voor afvalligen. Al-Haddad betoogt op de video (link idem) dat volgens de koran vrouwen de 'niqab' moeten dragen - dat wil zeggen moeten worden afgeplakt op de ogen na.

De vergelijking die Janssen maakt met WOII is inderdaad hetzerig en laakbaar - zeker waar hij goedwillende moslims eigenlijk bestempelt als stilzwijgende fascisten - maar dat op het eerste nationale islamcongres in dit land drie haatpredikers (die zich op het congres nog inhielden) klakkeloos door het publiek worden aanhoord - dat stelt helaas verre van gerust.

    En kijk nu eens aan, een paar jaar van dit soort publicaties, Ramadan's, Eddaousi's, Dibi's later - kijk vooral ook even terug naar het begin van deze verzameling, waarin de hoofdredacteur van Eutopia, moslim-woordvoerdersblad, zijn afkeer van de nationale Europese culturen belijdt:


Uit: De Volkskrant, 07-08-2009, door Wim Bossema

Moslimman voelt zich een nare metafoor

Wie is er bang voor de moslimman? De vraag die door het jongste nummer van Eutopia zweeft, klinkt als de strofe uit een boosaardig kinderliedje.
    Er is toch iets geks aan de hand met de liberale, kosmopolitische medemensen in Nederland: de moslima's prijzen ze graag de hemel in, maar de moslimmannen, tsja, die zijn wel tamelijk hopeloos, dat willen ze wel toegeven in discussie met islamhaters. Als de veelbelovende, jonge vrouwen in het Midden-Oosten zich nu eens ontworstelen aan al die waardeloze mannen dan zou de toekomst er een stuk beter uitzien. Het is een logische gedachte, maar de 'migranten-intellectuelen en kunstenaars' in Eutopia zijn er niet blij mee. Shervin Nekuee schrijft: 'Het gaat om de moslimman als metafoor, een archaïsch beeld uit de diepste diepte van de Europese vooroordelengeschiedenis.'
    Dat hadden deze verlichte, belezen en gevatte mannen uit het Midden-Oosten niet gedacht: dat zelfs zij nu met oriëntalistische stereotypen zouden worden bejegend. Hun boze verbijstering voedt een blad vol bijtende repliek.   ...


Red.:   Een paar kanttekeningen: ook over de moslimmannen wordt door de liberale, kosmopolitische medemensen in Nederland over het algemeen heel positief gedaan - zeker de intellectuele soort  waar we het hier over hebben. Degenen die negatief zijn over moslimmannen worden gewoonlijk aangeduid als "PVV-stemmers", en beslist niet gezien als liberale kosmopolieten. Dus dit deel van het verhaal is een regelrechte leugen.
    Kanttekening twee: het selectieve oordeel van de liberale, kosmopolitische medemensen in Nederland over de moslima's is volstrekt onjuist: het idee dat die ideologisch zo anders zouden zijn dan de mannen is nergens op gestoeld - de logica dicteert het tegendeel, want het groeit allemaal is eenzelfde culturele nest op - er is geen moslimman zonder moslimmoeder.
    Kanttekening drie: de meeste mensen die wél een hekel aan moslimmannen belijden, hebben totaal niet het historische besef om af te weten van de vroegere vooroordelen - kijken naar de nieuwsberichten is ruim voldoende om een zeer diep vooroordeel over moslimmannen te krijgen.
    Dat ze een blad vol bijtende repliek volschrijven is volledig in lijn met het oordeel over moslimmannen. Daar ging het namelijk deels om: dat bijtende. Die boze-baardmannen houding.
    En natuurlijk willen ze dolgraag meer soortgenoten het land in krijgen om de gelederen te versterken:


Uit: De Volkskrant, 21-10-2009, door Ghassan Dahhan, masterstudent Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam

EU kan Turkije niet straffeloos negeren

Sinds de Europese burgers voelen minder voelen voor Turkse  toetreding tot de EU, richt Turkije zich op het Midden-Oosten. Dat is niet goed voor Europa, vindt Ghassan Dahhan.

De meeste Europeanen denken dat een afwijzing van Turkije als EU-lidstaat zonder gevolgen blijft. Men denkt dat Turkije tevreden is met elke Europese toenadering. Maar gezien het toenemende belang van de geopolitieke positie van Turkije is het niet moeilijk te voorspellen dat de Turken geen genoegen nemen met afdankertjes. De recente ontwikkelingen in het Turkse buitenlandse beleid laten zien dat zij denken: ‘Zo niet westwaarts, dan oostwaarts’.
    De weigering door Turkije van deelname van Israël aan een militaire oefening, heeft tot een politieke aardverschuiving geleid die de alarmbellen bij de Europese beleidmakers zou moeten doen rinkelen. Turkije is sinds het einde van het Ottomaanse rijk niet meer zo prominent aanwezig geweest op het Midden-Oosterse toneel als in de laatste maanden. Turkije, dat zich de afgelopen decennia richtte op het Westen, lijkt momenteel zijn antenne naar het oosten te richten. Volgens sommigen is dit het gevolg van het aantreden van de AKP. Anderen (onder wie ik) denken dat de recente koersverandering een direct gevolg is van de dwarse Europese houding inzake Turkije’s toetreding tot de EU.
    Sinds de aanslagen van 9/11 wordt de identiteit van Europa gezocht in de christelijk/joods/humanistische cultuur. Turkije wordt, vanwege zijn islamitische identiteit, gezien als een land dat ver verwijderd is van de Europese cultuur, en valt dus buiten de boot. In het debat over toetreding van nieuwe lidstaten, dat gedomineerd wordt door nationalistische partijen, wordt de culturele component steeds vaker belicht met als gevolg dat het steeds moeilijker wordt voor Europese beleidmakers om uitbreiding van de EU te verkopen aan de burgers.
    Nationalistische partijen willen toetreding van Turkije voorkomen en maken dit tot een belangrijk verkiezingsthema. Onder culturele druk vanuit de bevolking is een aantal Europese regeringsleiders gezwicht, waardoor gesprekken over Turkse toetreding op een (te) laag pitje zijn gezet.
    Toen premier Erdogan furieus wegliep van het World Economic Forum afgelopen januari in Davos, beschuldigde hij Israël van oorlogsmisdaden, waarna hij door de Arabische wereld werd uitgeroepen tot held van de ‘Arabische straat’. Turkije zou zich in de toekomst gaan richten op zijn islamitische ‘broeders’. Deze trend werd vorige week doorgezet met de afwijzing van Israël bij een militaire oefening en bekroond met een historisch politiek akkoord met zijn voormalige rivaal Syrië.   ...
    Ondertussen woekert het culturele debat in Europa gewoon door. Terwijl het Turkse buitenlandse beleid overeenkomstig de regionale en mondiale ontwikkelingen wordt bijgesteld, blokkeert de Europese identiteitszucht de weg naar (materiële) vooruitgang. Voor wereldmachten als de VS, China en Rusland is dit goed nieuws; zij hebben immers minder te vrezen van een concurrent zonder het sterke Turkije aan zijn zijde.
    Een Europees Turkije zou Europa in staat stellen de competitie aan te gaan met andere grootmachten die actief zijn in het Midden-Oosten. Turkije’s politieke gewicht in de regio biedt Europa een unieke kans om een ingang te vinden in een regio die van vitaal belang is voor de fragiele wereldeconomie.   ...
    Turkije kan nog steeds de rol van ophaalbrug vervullen in het welvarende Fort Europa. Het is nog niet te laat om het tij te keren. Maar dan moet Europa zijn culturele debatten wel opzij zetten en aan zijn materiële belangen gaan denken. In de behartiging van die belangen is Turkije essentieel.


Red.:   Eerst even het hoofdargument: zonder Turkije kan Europa minder goed machtspolitiek bedrijven. Het antwoord: "Mooi zo!". Machtspolitiek door landen en vooral grote landen en federaties is de bron van onnoemlijk veel ellende. Met Turkije erbij moet Europa zich met Syrië, Iran en dergelijk gaan bemoeien. Een potentiële ramp voor Europa. Voor je het weet is het een soort Verenigde Staten, ook bekend als de Verenigde Oorlogsstaten - of een Russische Federatie, die ook al zo populair is ...
    Maar dit is natuurlijk ook een argument dat er met de haren bijgesleept is. Waar het om gaat is die cultuurkwestie, die dan meerdere malen terugkomt. Dahhan ziet met lede ogen aan dat in Europa een humanistisch cultuur heerst, die hij foutief omschrijft als christelijk/joods/humanistische, maar waarvan de joodse en christelijk componenten juist hetgeen is dat we aan het bestrijden zijn om verder vooruit te komen. Dahhan wil in plaats daarvan hieraan de islam toevoegen, en liefst dat humanisme de kop indrukken. Door de import van onbegrensde hoeveelheden Turken, die het model van de verzorgingsstaat verder komen ondermijnen met de door de nu aanwezigen al overbelaste sociale voorzieningen.
    Nu een wat ouder stuk van iemand die zich nog steeds met veel rumoer met de discussies bemoeit. Hier spreekt hij zich voluit uit voor de vrijheid van kunstbeoefening:


Uit: De Volkskrant, 23-02-2001, door Mohammed Benzakour

Aïsja, of hoe verbeelding de dupe werd van een wereldverbeteraar

Gerrit Timmers, regisseur van de toneelvoorstelling Aïsja, had een voorbeeld moeten nemen aan de film Al-Risala, waarin de profeet Mohammed niet aan de kijker wordt getoond. Was Timmers maar meer kunstenaar dan wereldverbeteraar geweest, stelt Mohammed Benzakour.

...De kunst is dus: hoe kan het onzichtbare, het onuitgesprokene prevaleren temidden van het manifeste? - een artistieke habitus die, me dunkt, nastrevenswaardig is. ... De dingen niet bij de naam noemen, niet tonen, met name heilige en seksuele kwesties, is een traditie die misschien niet exclusief, dan toch zeker als karakteristiek geldt voor de Oriëntaalse toneel- en literatuurgeschiedenis.
    De vertellingen van Duizend-en-één-nacht zijn beroemde voorbeelden van hoe een duizelingwekkend boeket van metaforen en woord- en toespelingen, van sluiers, zinnebeelden en filologische uitweidingen heimelijk verwijst naar het minnespel tussen de vrouw en de man, naar de zonden en juveniele uitspattingen. ...
    Hoe veel geiler zijn deze Oosterse werken dan bijvoorbeeld het zelfreferentiële lul-kut-kont oeuvre van een Gerardjan Rijnders of Theo Van Gogh? Hoe opwindender zijn de lonkende gazellenogen van het gesluierde gelaat, dan het naakte vertoon van haar slijmerige, onwelriekende liefdesgleuf?
    Om Aïsja - Mohammeds' oogappeltje, in wier schoot hij zijn laatste adem uitblies - jengelend, kreunend en heupzwaaiend ten tonele op te voeren, oog in oog met het lodderige publiek, is weinig spannend, flauw zelfs.
    Het was boeiender geweest als Timmers Al-Rissala had bestudeerd, en zich had verdiept in de Oriëntaalse (liefdes)poëzie en podiumkunsten. Was hij maar meer kunstenaar en minder wereldverbeteraar, had hij maar van een nood een deugd gemaakt door Aïsja te verbergen en de verbeelding te laten triomferen. Niet omwille religieuze principes, maar volgens goed artistiek gebruik. Want wat goed genoeg is voor de moslim is goed genoeg voor de niet-moslim.


Red.:   Heel veel woorden dus in een pleidooi dat dat toneelstuk maar beter niet opgevoerd kan worden. Want het kwetst de moslims. Hetgeen Mohammed Benzakour op hetzelfde niveau plaatst als fatwa-tegen-Rushdie-ondersteuner Mohamed Rabbae. Misschien heeft het wel iets met de naam Moham(m)ed te maken ...
    Ergens onderweg noemt Benzakour ook de naam Van Gogh. Die dat natuurlijk niet over zich heen kon laten gaan:


Uit: De Volkskrant, 27-02-2001, door Theo van Gogh

Mag ik opvoering toneelstuk Aisja zelf beoordelen?

Mohammed Benzakour verdedigt het niet opvoeren van het toneelstuk Aïsja met een beroep op artistieke opvattingen. Theo van Gogh vindt dat een 'mislukte voorstelling' niet kan gelden als verontschuldiging voor het onmogelijk maken van de opvoering.

Afgelopen vrijdag drukte de Volkskrant als clubblad van de Vijfde Colonne een bijdrage af van de hand van Mohammed Benzakour (Forum, 23 februari). Die meneer betoogt met enige omhaal van woorden dat het onmogelijk maken van de opvoering van het toneelstuk Aïsja de wereld behoed heeft voor een artistieke mislukking. ...


Red.:    Dat had Theo toch weer scherp gezien: we hebben hier te maken met een vijfde colonne.
    Een volgende voorbeeld:


Uit: Volkskrant.nl, 20-12-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg

Topman omroep zit in orthodox islamnet

Yahia Bouyafa, een invloedrijke Marokkaans-Nederlandse bestuurder die betrokken is bij de nieuwe moslimomroep SMO, behoort tot het netwerk van het fundamentalistische Moslimbroederschap. Dit blijkt uit openbare bronnen op internet. ...
    SMO is een van de drie gegadigden voor ‘islamitische zendtijd’, ... . Bouyafa (47) is een van de initiatiefnemers van de Stichting Moslimomroep (SMO). Die bestaat uit 26 moslim(koepel)organisaties, waaronder de koepel Federatie Islamitische Organisaties Nederland (FION). Daarvan is Bouyafa sinds juni 2005 de voorzitter.
    Bouyafa ontkent steeds dat hij banden heeft met het Moslimbroederschap. Uit openbare bronnen blijkt echter dat FION onweerlegbaar deel uitmaakt van de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE). Op de site van deze federatie staat Bouyafa met zijn mobiele telefoonnummers vermeld als aanspreekpunt in Nederland.
    Voorts meldt de officiële Arabische website van het in Egypte opgerichte Moslimbroederschap dat de FIOE ‘de Europese vleugel van het Internationale Moslimbroederschap’ is.


Red.:   Bouyafa heeft eerder een proces tegen dit soort beschuldigingen gewonnen. Deze informatie is dus ongetwijfeld gedubbelcheckt. De ontkenningen van zijn Bouyafa evenveel waard als die de rest van de moslims aangaande de geaardheid van hun godsdienst.
    Hier een geval van projectie:


Uit: De Volkskrant, 13-01-2010, column door Nazmiye Oral

In de moskee

De imam begon op stoom te komen. De islam werd bedreigd en dat allemaal door die politicus. De meerderheid van de Nederlanders was voor hem, ze haatten de islam, ze haatten de moslims.   ....


Red.:   Natuurlijk is het precies andersom. En dit is maar een gewone imam - nog niet eens een haatimam.
    Zoiets als een jaar terug was er een heleboel heisa rond Tariq Ramadan, die na eerdere affaires uiteindelijk ontslagen werd als "bruggenbouwer" in Rotterdam, omdat hij ook voor de Iraanse televisie bleek te werken. Bijna geheel intellectueel Nederland ging achter hem staan.
    Deze brenger van de boodschap van de verlichte islam heeft een nieuw boek geschreven. Dit is de recensie in de zeer multiculturalistische Volkskrant:


Uit: De Volkskrant, 29-05-2010, door Henk Müller

De islam is de oplossing voor iedereen

Non-fictie | Tariq Ramadan, de ‘jetset-theoloog’, pleit voor hervorming van de islam, maar blijkt vooral een missionaris.

Tussentitel: De menselijke rede: bron van 'misplaatste trots en illusies'

De islam moet dringend worden hervormd, en Tariq Ramadan is van deze boodschap de profeet. Hij reist de hele wereld af om in lezingen, tv-optredens en op conferenties duidelijk te maken dat zonder hervormingen de islam niet de rol kan opeisen die zij op het wereldtoneel verdient. De islam heeft volgens hem een groot hervormer nodig, iemand van het kaliber Luther. ...
    Zoals Luther teruggreep op de Bijbel om de uitwassen van eeuwenlange kerkelijke tradities te bestrijden, zo wilden deze hervormers terug naar de Koran en de profetische tradities (hadith). Eeuwenlang was er in hun ogen een wildgroei aan opvattingen, scholen en interpretaties gegroeid, die de zuivere islam verstikten. Maar in feite zochten ze een antwoord op de vraag waarom het Westen in die tijd militair, strategisch en cultureel de islamitische wereld voorbij wist te streven.
    De kernvraag in de discussies tussen de hervormers was in hoeverre je westerse ideeën over kon nemen en of je de heilige teksten kon zien in het licht van de moderne tijd. Was er ruimte voor interpretatie of was alles letterlijk waar? Waren islam en de moderne tijd tegenpolen of vulden ze elkaar juist aan?
    Rashid Rida en diens navolgers (onder wie Ramadans grootvader Hassan al-Banna, de grondlegger van de Moslim Broederschap), meenden dat de islam en het Westen tegenpolen waren. De islam was superieur. Punt. Dat leidde onherroepelijk tot conflicten. Want de ironie van de geschiedenis wil dat islamitische landen in die jaren alles overnamen van het Westen. Legerstructuur, onderwijssysteem, gezondheidszorg en niet in de laatste plaats: de natiestaat. Eeuwenlang hadden rechtsgeleerden in relatieve onafhankelijkheid hun werk kunnen doen. Nu waren het ambtenaren geworden. Voor groeperingen als de Moslim Broederschap die aan de fundamenten van de nieuwe staten tornden, was geen plaats.
    Ramadan wil een stap verder gaan dan zijn negentiende-eeuwse voorgangers en op basis van zijn bronnenonderzoek nieuwe leefregels en inzichten presenteren die moslims in deze geglobaliseerde wereld de plek moet geven die ze verdienen. Al-Afghani en de zijnen stelden vooral vragen, Ramadan heeft vooral antwoorden.
    Radicale hervorming bestaat uit drie delen. Na de klassieke rechtsbeginselen (usul al-fiqh) te hebben behandeld, gaat Ramadan in op wat hij de context (al-waqi) van het recht noemt; daar probeert hij wetenschappelijke principes en de maatschappelijke context in overeenstemming te brengen met de religie. In het derde, meest interessante deel, past hij zijn bevindingen toe op ondermeer media, democratie, de positie van vrouwen en onderwijs.
    Ramadan is vaak in opspraak gekomen en kreeg het verwijt dat hij een dubbele agenda heeft. Hij doet zich modern voor, maar zou in feite een islamist zijn. Feit is dat de jetset-theoloog het internationaal goed doet en aan de prestigieuze universiteit van Oxford is verbonden. Ramadan weet een grote schare aanhangers en bewonderaars aan zich te binden. Feit is ook dat Ramadan er een wollig taalgebruik op na houdt waar wel meer in de Franse traditie geschoolde denkers last van hebben.
    Toch is zijn boodschap in de kern simpel. Neem de democratie. Ramadan schrijft dat dat ‘geen waarde’ is. Hij zegt: ‘Democratie zou alleen een waarde kunnen zijn als zij het respect voor een reeks andere hogere waarden zou garanderen. Dan zou zij een waarde zijn die niet anders dan relatief kan zijn. Zij is geen waarde an sich’. Hij voegt hieraan toe dat democratie vrede, mensenrechten, waardigheid en vrijheid niet garandeert. Democratie moet in dienst staan van ‘echte’ waarden en dat zijn de waarden van God. Mensenrechten gelden niet universeel, ze stammen van God, als je het Woord van God anders interpreteert krijg je andere mensenrechten.    ...
    ... Hij schrijft bijvoorbeeld dat ‘de geopenbaarde Tekst niet alleen geen obstakel vormt voor de menselijke rede, maar nieuwe horizons van rationaliteit opent’. De rede dient de Koran te volgen en komt dan tot nieuwe inzichten.
    De essentie van het probleem met Ramadan is dat hij veel over hervormen praat, maar tevens een muur heeft opgetrokken rondom die onderwerpen waarover discussie het meest nodig is: de status van de Koran en die van de menselijke rede. Het trefwoord bij die discussie is ijtihad, de inspanning om religieuze bronnen te begrijpen en te interpreteren. Dat biedt in principe vrijheid voor interpretatie. Ijtihad is een term die Ramadan wel veel gebruikt, maar niet toepast. Daarvoor moet je de bronnen ook durven en kunnen interpreteren en dat kan niet als je ze tegelijkertijd onaantastbaar verklaart.   ...
    Na lezing van dit ‘magnum opus’ rest de indruk dat de auteur zich niet erg bekommert om lastige zaken als kritisch bronnenonderzoek of de geloofstwijfel waar zijn voorgangers mee worstelden. Ramadan is geen hervormer, laat staan een profeet, maar in de allereerste plaats een missionaris, voor wie de islam de oplossing biedt voor alle problemen en voor alle mensen overal ter wereld. Iedereen is uiteindelijk een moslim.


Red.:     Het is volkomen duidelijk: wat voor soort islam dit ook is, ook deze vorm staat volstrekt tegenover de rede en vooruitgang, en is als maatschappelijke kracht in onze de moderne maatschappij volstrekt onaanvaardbaar.
    Müller wijdt er nog een klein stukje ironie aan:
 

  Hij schrijft bijvoorbeeld dat ‘de geopenbaarde Tekst niet alleen geen obstakel vormt voor de menselijke rede, maar nieuwe horizons van rationaliteit opent’. De rede dient de Koran te volgen en komt dan tot nieuwe inzichten. In dat licht bezien mag het welhaast een wonder heten dat Galilei, Newton, Darwin en Einstein tot zulke revolutionaire inzichten wisten te komen, terwijl ze de Koran niet kenden.

    Weer een actie van een groepje woordvoerders:


Uit: De Volkskrant, 28-06-2010, van verslaggeefster Janny Groen

Hoogopgeleide Marokkanen stellen toekomstvisie op voor nieuw kabinet

Tussentitel: Groep NL 2030 wil komen tot breed gedragen manifest

De vestiging van hoogwaardige culturele instellingen in achterstandswijken buiten de gebruikelijke ‘elitaire’ locaties, herwaardering van nabuurschap, de ontwikkeling van ‘een eigen Harvard’, bedrijven die parken en natuurgebieden sponsoren, het stimuleren van ‘circulaire migratie’ in plaats van de deuren te sluiten. Dit zijn enkele punten uit de toekomstvisie NL 2023 die een groep hoogopgeleide Marokkaanse Nederlanders heeft ontwikkeld in een poging het gepolariseerde maatschappelijke debat te doorbreken.


Red.:   Ze willen nog meer investeringen dus scheppen met  geld van ons, en beschuldigen ons van collectief polariseren. Ook willen ze nog meer immigratie.
 

  ‘Wij willen over de schaduwen van angst, wantrouwen en de waan van de dag heen springen’, schrijft NL 2023

Ze beschuldigen ons van angst, wantrouwen en het volgen van de waan van de dag.
 

  ...  een burgerinitiatief van een groep biculturele Nederlanders ...meent de groep met een verwijzing naar de uitkomst van de verkiezingen ...

De groep heeft de pest in over de steun aan de PVV.
 

  De groep manifesteerde zich voor het eerst in maart 2008 in de Volkskrant, toen nog onder de noemer Young Professionals. Ze ergerde zich aan het grimmige debat in Nederland, aan de retoriek en oneliners en het gebrek aan inhoud.

De groep heeft zich al eerder tegen collectief Nederland gekeerd. Ongetwijfeld darmee bijdragend aan de groei van de PVV.
    Engeland heeft een eigen versie van de Meiden van Halal:


Uit: De Volkskrant, 13-07-2010, door medewerker Patrick van den Hanenberg

'Ik laat me niet meer als spreekbuis gebruiken'

De Britse comedian van Pakistaanse afkomst zat voor haar eigen gevoel in het keurslijf van grappige moslim. Nu niet meer.

Gemakzuchtige journalisten bellen Shazia Mirza (34) nog wel eens op als ze verlegen zitten om een sappig commentaar over een islamitische kwestie. De Britse comedian met Pakistaanse ouders heeft daar gewoonlijk weinig trek in. ‘Wat moet ik zeggen als ik hoor dat een vrouw in Sudan veertig stokslagen krijgt, omdat ze een broek heeft gedragen? Dat er best tien af mogen als het een Calvin Kleinbroek was en ze dus smaak heeft?
    ‘En waarom vragen ze mij wat ik ervan vind dat twee Aziatische jongens zijn gearresteerd wegens terrorisme? Ik vraag toch ook niet aan elke blanke waarom hij niet kan dansen en de helft van zijn leven onder de zonnebank ligt? ...


IRP:   Dat laatste zou onzinnig zijn omdat er geen blanke is die een vliegtuig een toren inlaat vliegen omdat hij een blanke is. Er zijn wel moslims die een vliegtuig een toren in laten vloeien omdat ze moslim zijn. Dus de vraag aan een moslim is wel zinnig.
 

  Die associatie met moslims heeft ze wel enigszins over zichzelf afgeroepen. Als beginnende comedian met hoofddoek stelde ze zich vlak na 11 september 2001 voor met: ‘Hallo, ik ben Shazia Mirza, althans dat staat op mijn vliegbrevet.’

Een standaard-contradictie: ik afficheer dat ik moslim ben maar wil niet aangesproken worden op het feit dat dat ik een moslim ben.
 

  ‘Ik vind het heel erg dat de tolerantie in Nederland de laatste jaren zo is afgenomen

De tolerantie is in Nederland juist aanzienlijk toegenomen - door de intolerantie (homohaat, jodenhaat, blankenhaat) van de moslims minder te tolereren.
 

  Ik laat me niet meer in de rol van spreekbuis duwen en snij geen onderwerpen op commando aan. Ik vertel gewoon over mijn eigen leven en over de keuzes die ik moet maken. Er is echt meer aan de hand dan zelfmoordterroristen. Ik weet ook niet waarom die jongens niet gewoon in een computerwinkel werken.’

Wij wel: omdat ze moslims zijn.
    Ook tracht men als een ware vijfde colonne de Nederlandse democratie te gebruiken voor buitenlandse politieke doeleinden:


Uit: De Volkskrant, 15-07-2010, van verslaggever Raoul du Pré

Weert blaast bezoek aan Marokko af na negatief advies van griffier

Rond de trip ontstond deze week commotie omdat die door de Marokkaanse overheid wordt betaald en deels bedoeld zou zijn ter promotie van de Westelijke Sahara als het rechtmatig grondgebied van Marokko. De plaatselijke bewoners daar strijden al decennia voor onafhankelijkheid.   ...
    De uitnodiging voor de Weertse reis belandde via het Marokkaanse consulaat bij het PvdA-raadslid Malika Zaâboul. Zij vroeg enkele raadsleden van andere fracties om haar te vergezellen. Het CDA-raadslid Marianne Op den Kamp legde het reisschema echter voor toestemming voor aan de griffier. ...
    Griffier Wolfs greep vervolgens in. ‘Reizen als deze vereisen een gemeentelijk belang. Dat kon ik niet ontdekken. Er wonen ook in Weert natuurlijk mensen uit Marokko, maar dat is niet voldoende. De reis voert bovendien naar een regio die internationaal omstreden is. En het was duidelijk de bedoeling dat de deelnemers aan de reis zich achteraf zouden gaan inzetten om het Marokkaanse standpunt te verspreiden. De genodigden werden daarvoor specifiek benaderd. Ik vond het al met al een erg politiek bezoek.’   ...


Red.:   Om een nieuwe uitdrukking te gebruiken (Cohen: "Wilders schuurt tegen de rechtsstaat aan"): het schuurt tegen landverraad aan ...
    Een oude bekende in het woordvoerderschap:


Uit: De Volkskrant, 17-08-2010, door B.G. Westerink, oud-lid CDA-partijbestuur en oud-wethouder

CDA-debat had binnen partij moeten woeden

Het manifest Wij staan voor onze grondrechten tegen de voorgenomen samenwerking met Geert Wilders, roept onder CDA-leden naast steun ook verzet op. ...
    Het zou de initiatiefnemers van het manifest moeten gaan om elke bedreiging van de uitoefening van grondrechten. Dat geldt evenzeer steunbetuigende CDA-leden die de islam aanhangen. Ibrahim Wijbega is er als de kippen bij om elke vermeende achterstelling van zijn geloofsgenoten ‘te vuur en te zwaard te bestrijden’. Dat pleidooi zou sterker staan als dezelfde houding werd geventileerd bij mensenrechtenschendingen die besloten liggen in oproepen van imams.    ...


Red.:    Tja, dat is een universeel verschijnsel onder moslims: de eigen tenen zijn zolang dat ze de aarde omspannen, maar daar waar ze zelf met olifantspoten op die van anderen staan, bijvoorbeeld door het bouwen van een moskee op Ground Zero, blijkt  men ineens stokdoof te zijn ...
    Nog maar wat Wijbega opgezocht:


Uit: Trouw, 11-03-2009, door Ibrahim Wijbega, publicist

Wilders heeft geen kans tegen doorsnee moslim

Zorg dat de gewone moslim wordt gehoord, en niet de radicalen.


Red.:   Bluf. Wilders wint tot nu toe alle debatten over integratie en immigratie - zonder of met moslims. Wilders durft bijvoorbeeld tegen moslims te zeggen: "Jullie stigmatiseren jezelf".  Waarna de moslims uitgepraat zijn - radicale of gewone moslim.

  Nog nooit is een anti-partij in zo’n korte tijd zo hoog in de peilingen gestegen. Daar blijft het echter niet bij. Alles wijst erop dat de PVV inmiddels ook door onze intelligentsia als een partij wordt gezien waarop je kunt stemmen. De redenen die hierbij worden aangevoerd zijn even bizar als hypocriet. Als je namelijk voor de PVV kiest omdat deze partij voor de vrijheid van meningsuiting staat, dan ben je of doofstom of je hebt jarenlang in een ander land gewoond. Je kunt Wilders van veel betichten en hij heeft zeker een frisse wind door de Tweede Kamer doen waaien, maar een kampioen van de vrijheid van meningsuiting kun je hem onmogelijk noemen.

En als je dit tegen Wilders zegt, zegt hij terug dat de praktijk van de islamitische landen en de islamitische wereld laat zien dat onder moslims de vrijheid van meningsuiting niet bestaat.  En dat je daar tegen moet optreden.

  Hoe vaak en met hoeveel verve heeft hij niet geprobeerd om bijvoorbeeld radicale moslims - heel wat anders dan fundamentalisten - de mond te snoeren? Het monddood maken van moslims met een afwijkende mening is inmiddels zijn handelsmerk geworden.

Precies. Dat "mond snoeren" mag namelijk niet, tenzij om te voorkomen dat nog veel meer mensen de mond gesnoerd wordt. Wat gedaan wordt door moslims. Ook in het westen.

  Een aantal radicale moslims heeft onze gemeenschap een slechte dienst bewezen door zich op de televisie als een soort moslimaap te laten misbruiken die slecht Nederlands spreekt, vrouwen geen hand geeft en zich onverzoenlijk opstelt jegens niet-moslims. Zulke media-optredens hebben in hoge mate bijgedragen tot het vertekende beeld dat er over onze gemeenschap is ontstaan.

Dat beeld zou vertekend zijn, als het in de moslim-landen anders was. Dat is het niet. Het beeld van de moslimlanden is identiek aan dat van de moslims op televisie.
    Kortom: in beperkte mate is Wijbega de uitzondering. Maar in de meeste opzichten toch weer niet, omdat hij anderen de schuld  geeft van de fouten en problemen van de moslims. Die grotendeels onvermijdelijk zijn, want het zit in het moslim (= lid van een extreme religie) zijn.
    Wijbenga voelde zich, zijn stoere woorden gestand, geroepen om te reageren


Uit: De Volkskrant, 21-08-2010, ingezonden brief van Ibrahim Wijbenga

Prietpraat

... De stelselmatige manier waarop Geert Wilders de Nederlandse moslims als tweederangsburgers en tweederangsgelovigen afschildert, is echter onaanvaardbaar. Dit heeft niets met vrijheid van meningsuiting te maken. Het is een stelselmatige belediging van pakweg 200 duizend tot een miljoen Nederlanders ...


Red.:   Laten we eens aannemen dat Wijbenga meent wat hij zegt. dan zou hij onmiddellijk de islam moeten afzweren want die eledigt in haar heilige schriften oneindig veel erger dan de Gert Wilders uitleg of detail . Maar natuurlijk vindt Wijbenga het beledigen door de islam heel gewoon:
 

  200 duizend tot een miljoen Nederlanders die op een doorgaans ingetogen manier hun moslimgeloof belijden.

En wat moet er dus met de PVV gebeuren:
 

  Een partij die er haar levenswerk van maakt ons geloof te verbieden, hoort niet thuis in onze democratie.

Een keihard bewijs van een van de stellingen van Wilders die door de tegenstanders sterk omstreden wordt: de islam is een politieke ideologie. Teken daarbij aan dat Wijbenga zich ongetwijfeld zal omschrijven als een (zeer) gematigd moslim - dat doen ze namelijk allemaal, op de gewelddadige extremisten na.
    Wijbenga laat ook nog even de lengte van zijn moslim-tenen zien:
 

  Dat een kerkdienst of een congres over familiewaarden wordt verstoord, is in principe een betreurenswaardige zaak. Maar deze orderverstoringen vallen in het niet bij de beledigingen die de moslimgemeenschap al jarenlang van Geert Wilders moet slikken.

Dat wil zeggen: fysieke overlast voor anderen valt geheel in het niet bij de verale overlast voor de islam van een enkeling.
    Natuurlijk weet Wijbenga dat je zulke taal ven vooraf moet laten gaan van wat bezweringen, anders gaat het opvallen:
 

  Ik betreur dat Geert Wilders wordt bedreigd. Binnen het kader van de wet moet je kunnen zeggen wat je wilt.

Maar dat heeft in het licht van wat volgt dus totaal geen waarde - een klassieke vorm van Israëlitische taqiyyah.
    Eigenlijk een archetypisch geval:


Uit: De Volkskrant, 04-09-2010, van verslaggever Gerard Reijn

Australische imam zou Wilders dood wensen

... De beveiliging van Wilders leek opnieuw in het geding, nadat een geluidsopname was opgedoken van een radicale imam uit Australië, Feiz Mohammad.
    De Telegraaf wist de hand te leggen op de opname. Daarin zou de imam, volgens de krant, radicale moslims oproepen Wilders te onthoofden.   ...
    Volgens De Telegraaf gaat het om een opname van een gesprek van Feiz Mohammad via een afgeschermde site voor jihadisten. Hij zou antwoord hebben gegeven aan Nederlandse radicalen. Bronnen bij de veiligheidsdiensten zeggen dat het bandje dateert van begin 2008, de periode dat Wilders zijn film Fitna uitbracht. ...
    In het geluidsfragment van anderhalve minuut valt de naam Wilders niet. De tekst is onsamenhangend en er zijn vijf klikken in te horen die kunnen duiden op knip- en plakwerk. Een vragensteller is er niet op te horen. Sommige zinnen eindigen nergens. Maar het lijkt waarschijnlijk dat het om Geert Wilders gaat, als de stem rept over ‘die duivel, die politicus uit Holland’ en over ‘die vieze vuile politicus’.
    Iets verderop zegt de stem dat de straf die staat op het bespotten van het geloof de dood is. Hij spreekt ook over een situatie waarin er ‘een islamitische leider’ is. Die zou zo’n bespotter voor zich roepen, en als er bewijs zou zijn van zijn schuld, ‘dan wordt hij onthoofd’. Of dit een oproep is Wilders te onthoofden, is echter niet duidelijk. De stem zegt ook dat hij hoopt dat ‘de vernedering’ van de islam zal  weggenomen, ‘niet door de mens, maar door Allah’.
    Feiz Mohammad staat bekend als een haatprediker. In de documentaire Undercover Mosque die in 2007 op de Britse televisie werd vertoond, figureert hij met bedenkelijke uitlatingen. Joden noemt hij varkens, over wie hij lachend zegt: ‘We knorknor (geluid van varkens imiterend, red.) ze allemaal, stuk voor stuk.’ Over verkrachte vrouwen zegt hij: ‘Niemand anders dan zij zelf zijn schuldig.’ Kinderen riep hij op zich te melden als strijders in de jihad. ...


Red.:   Op de opiniewebsite van de Volkskrant wordt er de afgelopen maandenfurore gemaakt door de moslim die het meer fundamentele islamitische standpunt weet te verwoorden. Reden om hem eens uit te nodigen op televisie:


Uit: De Volkskrant, 10-09-2010, column door Nausicaa Marbe, schrijfster.

Moslimfrankenstein

...   Kenmerkend was het spektakel dat de praatshow Pauw & Witteman afgelopen dinsdag dacht te regisseren door een salafistische clown uit te nodigen: bozige jongen met baard en haakmuts die meende dat de mensenrechten niet universeel zijn en steniging moet kunnen. Deze ‘publicist’ schrijft al een tijdje op internet rancuneuze stukken tegen opiniemakers met een islamitische achtergrond die wél nadenken voordat ze iets beweren. Beter om zoiets te negeren, inhoudelijk gezien.
    Maar het mediacynisme regeert, dus daar verschijnt de kwibus aan tafel. Hij stottert, pruttelt, roept iets idioots over het nut van genocide, maar twijfelt ook. De haatpreek bleef uit, en dat was niet de bedoeling. Je zag de presentatoren denken: hé, hallo, zo gaat dat niet, mannetje. De uitnodiging betrof: the muslim we love to hate.
    Waarom nodigt de VARA, die ooit het socialistische verheffingsideaal hoog hield, toch gretig zulke freaks (zie ook de radicale advocaat Enait) uit? It’s the kijkcijfers, stupid – allicht. Het hypocriete daaraan is dat deze verjerryspringerisering plaatsvindt onder het mom van politieke onpartijdigheid: kijk, we zijn niet meer politiek correct. Aldus schept de VARA haar eigen moslimfrankensteins om sensatie los te maken, zonder de echte discussie te hoeven voeren.  ...
     ... Daardoor blijft ook de stem ongehoord van de minder bekende, vrijzinnige islamitische opiniemakers die wijzer kunnen meepraten over het verschil tussen islam, ideologie en idiotie.


Red.:    Een grote vergissing van Marbe, die zich kennelijk mee laat slepen in het vuur van haar betoog. Want de dag erna was er in datzelfde Pauw & Witteman van een van de vele bekende, vrijzinnige islamitische opiniemakers, ex-staatssecretaris Nehabat Albayrak (P&W, 08-09-2010 uitleg of detail ), één van de talloze optredens van dit soort mensen. En normaliter kunnen ze ook vrijwel onweersproken hun opvattingen verkondigen,zoals dat Marokkanen altijd ten onrechte de schuld krijgen en dus lijden onder discriminatie (gematigd en vrijzinnig woordvoerder Farid Azarkan, bij veelvuldige herhaling).
    Maar in dit geval was er inhoudelijke weerspraak, van generaal-majoor b.d. Adriaan van Vuren. De gematigde en vrijzinnige islam kreeg geen poot aan de grond. Net als in dat eerdere geval dat de gematigde en vrijzinnige islam inhoudelijk weersproken werd: de Meiden van Halal versus Hans Teeuwen uitleg of detail .
    Nog een stukje van Marbe:

  Want als die treurige jongen daar zat omdat P&W vond dat zijn abjecte opvattingen wijdverbreid zijn onder moslims

Inderdaad: 'als'. Laten we dus eens kijken wat de reactie was in moslim-kring:


Uit: De Volkskrant, 09-09-2010, door Mucahid Aniki.

Moslimjongens, kijk uit voor 'Pauw & Witteman'

Mucahid Aniki | De auteur is 23 en afgestudeerd in International Development Studies aan de Universiteit Utrecht. Hij vindt dat Pauw& Witteman een traditie heeft in moslims 'bashen' en waarschuwt zijn moslimbroeders en -zusters voor deelname aan het programma.

Tussentitel: Dat vinden de presentatoren heerlijk, een relmoslim die zichzelf lekker voor lul zet op de televisie

Je kent ze wel, Hollandse moslimjongens die meepraten in Pauw & Witteman, en dan tijdens de uitzending tot de droevige conclusie komen dat datgene wat in hun hoofd zit toch niet zo lekker bekt op de televisie.   ...


Red.:    Ja, die kennen we inmiddels. Het blijkt dat wat er in die hoofden zit namelijk nogal gestoord is.

  Izz ad-Din Ruhulessin was hier op dinsdag 7 september weer een goed voorbeeld van. Hij zag eruit als een sympathieke en intelligente jongen

Uit de beschrijving van Marbe weten we inmiddels dat hij erop het eerste gezicht al even gestoord uitziet als die andere moslims die eerder gestoorde meningen hebben verkondigd op televisie. Maar deze, ongetwijfeld gematigde moslimjongen, ziet een sympathiek en intelligente mede moslimjongen

  Helaas werd er niets heel gelaten van de jongen, en werd hij van alle kanten bekritiseerd, omdat zijn mening niet heel consistent was.

Zijn mening was sterk inconsistent, de gewone situatie als moslims hun op religie gebaseerde inzichten aangaande de werkelijke maatschappij gaan verkondigen - realistisch denkende mensen noemen dat "gestoord".   

  Mij (intelligente moslimjongen) zou hetzelfde kunnen overkomen. Waarom? Omdat ik gewoon helemaal niet ervaren ben met de media en zeker niet met Pauw & Witteman.

Inderdaad, dat zal iedere moslim overkomen. Maar niet vanwege gebrek aan mediatraining (die de meeste gasten bij P&W natuurlijk niet gehad hebben), maar vanwege gebrek aan denk-training. Als molsim leer je namelijk niet om te denken, maar om te geloven. En wat je ook leert is om niet te denken. Kijk maar:

  Pauw & Wittemans definitie van gastheerschap is niet te vergelijken met die van ons, mijn medemoslimbroeders en -zusters. Waar wij onze gasten het zo comfortabel mogelijk willen maken, zijn Pauw en Witteman er slechts op uit om sensatietelevisie te maken door hun moslimgasten uit de tent te lokken.

Vertaald: wij onderling zitten elkaar alleen maar te bevestigen, en Pauw en Wittemen stellen vragen naar aanleiding van en over wat je gezegd hebt. En dat vragen-stellen noem je als moslim dan:

  Pauw & Witteman heeft namelijk een traditie als het aankomt op moslims ‘bashen’. Nodig een ‘relmoslim’ uit, probeer hem uit de tent te lokken en, als dat je niet lukt, maak het hem zo oncomfortabel mogelijk.

En er zijn nogal wat van die relmoslims:

  Het was een kruisverhoor voor AEL-leider Abu Jahjah ... en een circusoptreden met Enait ...
    ... Voor Abdul Jabbar van der Ven resulteerde dit zelfs in doodsbedreigingen, omdat Andries Knevel hem slinks een zeer gewaagde uitspraak liet doen

Overigens zijn dit ook zo'n beetje alle gevallen die zich bij Pauw en Witteman (en elders) hebben voorgedaan, maar het algemeen bekend: geen langere tenen dan die van moslims.
    Maar wat niet zo bekend is, maar hier weer eens uitvoerig gedemonstreerd wordt: moet er gekozen worden tussen de rationele aanpak vanuit de westerse blik, en de aanpak en visie van moslims, hoe radicaal en stompzinnig ook, dan kiest de moslim, dat wil zeggen: vrijwel alle moslims, intuïtief en onmiddellijk voor de moslim.
    Weer terug naar Marbe:

  Want als die treurige jongen daar zat omdat P&W vond dat zijn abjecte opvattingen wijdverbreid zijn onder moslims, dan ging het om een sociaal-culturele ramp waarvoor een serieuze omroep een heel seizoen zou moeten reserveren.

En de opvattingen van die treurige jongen zijn dus wijdverspreid onder moslims, zoals de hier gemaakte verzamelingen van uitspraken van moslim-woordvoerders aantonen uitleg of detail .
    De redactie was niet de enige die in verbijstering achterbleef:


De Volkskrant, 09-09-2010, ingezonden brief van Bert Ten Holter (Prinseneek)

Bruggen

Met verbazing de oproep van Mucahid Aniki aan moslimjongens gelezen (Opinie & Debat, 9 september). Het stuk staat bol van de argwaan en achterdocht. Is dit nu een voorbeeld van dat veelgeprezen moderne bruggen bouwen?
 

Red.:   Een buitenlandse gematigde woordvoerder:


Uit: De Volkskrant, 07-10-2010, door Janny Groen

Anti-moslimgevoelens zijn mainstream geworden

De Iraans-Amerikaanse theoloog en moslim Reza Aslan was in Nederland. Anti-moslimgevoelens worden hier bewust aangewakkerd, vindt hij. De enige remedie is intermenselijk contact.

De Iraans-Amerikaanse publicist, godsdienstwetenschapper en moslim Reza Aslan (38) is bepaald geen fan van oud-president George Bush. ‘Zijn beleid was desastreus. Met de evangelische ideologie waarop hij zijn oorlog tegen het terrorisme baseerde , heeft hij de islamitische wereld zeker tegen zich in het harnas gejaagd.’
    Toch is Aslan, die vorige week vier lezingen gaf aan Nederlandse universiteiten, Bush dankbaar dat hij in de Republikeinse Partij nooit anti-moslimsentimenten heeft getolereerd. ‘Toen Bush de partij leidde, mochten Amerikaanse moslims niet openlijk worden geassocieerd met Al Qaida. Dat gebeurt nu wel.’
    In die houding van Bush zoekt Aslan (voor een deel) de verklaring voor het gegeven dat islamofobie in de VS nu wijdverbreider is dan vlak na de terroristische aanslagen. Volgens een recente peiling van de Washington Post oordeelt 49 procent van de Amerikanen negatief over moslims. Dat is 7 tot 8 procent meer dan in oktober 2001.   ...


Red.:   De werkelijke verklaring is natuurlijk dat de 9/11 -terroristen van buiten Amerika kwamen, terwijl er inmiddels een hele stroom van Amerikaanse grond afkomstige opvolgers zijn geweest. En wel zodanig veel dat de term "homegrown terrorism" in gebruik gekomen is in Amerika uitleg of detail .
   En dit:
 

  ‘Het islamdebat in de VS is het laatste jaar vergiftigd’, zegt Aslan,

... is dus een aperte leugen. Evenals dit:
 

  Het belangrijkst vindt hij dat anti-moslimsentimenten ‘altijd aan de rafelranden van de samenleving bleven

... want anti-moslimsentimenten lagen vooral bij atheïstische intellectuelen.

En dit:

  ‘De angst voor moslims wordt bewust aangewakkerd, zegt Aslan. ‘Dat gebeurt in Europa al langer door figuren als Geert Wilders. Nu spelen de Republikeinen ook de anti-moslimkaart.

... want Geert Wilders heeft eerder de pricipiele keuze gemaakt, terwijl de switch van de Republikeinen alleen met het homegrown terrorism van doen heeft - ook voor Amerikanen geldt dat ze wel goed zijn, maar niet gek.
    En ook dit:
 

  Dat zag je in het debat over de bouw van het multireligieuze centrum nabij Ground Zero. Islamofobische retoriek wordt niet meer alleen door het ultrarechtse Fox News uitgezonden, maar ook door keurige zenders als ABC en NBC. Islamofobie is gewoon geworden. Dat is verontrustend.’

... is een leugen: de anti-islamgevoelens onder de bevolking waren er al, en zijn door de media alleen gerapporteerd, en wel omdat het min of meer voor het eerst was dat ze openlijk naar buiten kwamen. Na de provocatie van moslim-kant in de vorm van de moskee bij Ground Zero.
    En de reeks onterechte beschuldigingen gaat maar door:
 

  Hij verwijst naar de Republikeinse mastodont Newt Gingrich, voormalig Speaker of the House. ‘Die riep dat de Ground Zero-moskee er mag komen, als de Amerikanen een kerk mogen bouwen in Mekka. Nooit dus. Ik vind dat zo vilein, zo dom. Sinds wanneer baseren wij onze waarden op die van de Saoedi’s?’

Het is vanzelfsprekend om een bediscussieerde situatie ook van de nadere kant te beklijken. En het is even vanzelfsprekend om de islam te associëren met haar heilige centrum - dat inderdaad in Saoedi-Arabië ligt, en dat het karakter van Saoedi-Arabië in hogere mate bepaalt dan andersom.
    En verder gaat hij:
 

  Dat westerse moslims slechts opkomen voor het eigen islamitische belang en nooit protesteren tegen het gebrek aan democratische rechten en religieuze vrijheid in moslimlanden, spreekt Aslan tegen

Keiharde leugen.
 

   ‘Je wilt daden zien? Als protestbewegingen op straat worden georganiseerd, zijn de westerse media daar toch niet in geïnteresseerd.’
    Hij twijfelt sterk aan de bewering dat een massabetoging in Nederland van moslims die protesteren tegen het uitzetten van christenen uit Marokko wel degelijk veel media zal trekken

Keiharde leugen: de media staan al op zijn stoep omdat hij voor gematigd doorgaat, terwijl er voor de objectieve waarnemer geen spatje gematigdheid te bekennen valt.
 

   ‘Denk je echt dat Wilders en zijn sympathisanten dan positiever over moslims denken? Hij exploiteert de angst voor de islam slechts voor zijn politieke doeleinden.’

Vast niet allemaal, maar ongetwijfeld wel een flink deel. genoeg om het grote verschil uit te maken., tussen bijvoorbeeld een partij van 9 zetels, of die van 24 en stijgende.
    Kortom; ook deze gematigde moslim-woordvoerder is aan haatzaaier van het zuiverste water. Van het bekende type dat over zijn intenties roept dat ze mooi en fantastisch zijn:
 

  De enige succesvolle remedie tegen islamofobie is volgens Aslan intermenselijk contact. ‘... het moet vanuit de moslims komen. Van gematigde moslims die hun alledaagse leven leiden. Iemand kan denken dat de islam duivels is en alle moslims terroristen zijn. Maar op een dag ontdekt hij dat zijn islamitische tandarts en groenteboer aardig zijn en worstelen met dezelfde problemen als hij. Het is een langzaam proces. Maar uiteindelijk zal het besef indalen dat de overgrote meerderheid van de moslims gewone burgers zijn als iedereen....’

... maar zodra hij zijn mond open doet over politieke of maatschappelijke zaken, een eindeloze stroom abject islam-fundamentalisme en haat voor de westerse cultuur afscheidt:
 

  ‘Over veertig jaar zijn de Wildersen van deze wereld in de vuilnisbak van de geschiedenis beland.’

    Even ten bewijze dat hier geen eenzijdig beeld wordt geschetst, de kop van het artikel op de volgende pagina (uit: de Volkskrant, 07-10-2010, van correspondent Michel Maas):
 

  Vrijheid van godsdienst in Indonesië zwaar onder vuur

Een christelijke dienst werd in het Javaanse gehucht Ciketing met geweld verstoord. Ook andere geloofsbewegingen worden aangevallen door radicale moslims.

Van twee pagina's eerder (uit: de Volkskrant, 07-10-2010, van de buitenlandredactie):
  

  Jemen prooi van Al Qaida

De VS hebben de militaire hulp aan Jemen opgeschroefd. Maar Jemen lijkt steeds meer een gemakkelijk doelwit voor terroristen.

en (uit: de Volkskrant, 07-10-2010, van de buitenlandredactie):
 

  In Pakistan gedode Brit werd opgeleid voor terrorist

Een Britse man die onlangs in Pakistan is gedood bij een Amerikaanse raketaanval, werd klaargestoomd om een cel van Al Qaida in Groot-Brittannië te leiden. Die cel moest aanslagen plegen in Europa, zo heeft de BBC woensdag gemeld. ...

Ja ja, het ligt allemaal aan ant-islamitische propaganda van islamofoben als Geert Wilders.
     PvdA-politicus en ex-staatssecretaris Nehabat Albayrak, in Nieuwsuur, 26-10-2010, geïnterviewd door Mariëlle Tweebeke:
 

   Interviewer: Heeft u ooit van taqiyyah gehoord?
Albayrak:  Via Wilders.

Dat is nu taqiyyah. (Taqiyyah uitleg of detail behoort evenzeer tot de kern van de islam als de heilige drie-eenheid bij het christendom).
     Weer een nieuwe wordvoerder ontdekt:


Van: www.joop.nl, 02-11-2010, door Hasna el Maroudi, redacteur van joop.nl uitleg of detail

Vrijheid van meningsuiting of de mond gesnoerd?

In 1987 besloot Paul Witteman, presentator van Achter het Nieuws, een fragment uit een Duitse satirische nieuwsrubriek van Rudi Carell niet te laten zien.

In het filmpje van Carell werd met slipjes gegooid naar de Iraanse geestelijk leider Khomeini. Tijdens de uitzending van Achter het Nieuws werd Paul Witteman gebeld door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek, die de journalist vroeg het programma niet uit te zenden. Na een kort gesprek gaf Witteman toe en werd het fragment verbannen uit het programma.  ...
    Het fragment van Carell was in Nederland bedoeld als satire, maar werd in Iran als beledigend ontvangen. Uit respect voor de mensen in Iran is het fragment uiteindelijk niet uitgezonden. ...


Red.:   Hasna el Maroudi gaat werken naar een conclusie met behulp van zaken uit de maatschappelijke werkelijkheid en een argument. Dit is haar maatschappelijke werkelijkheid: een filmfragment werd niet uitgezonden uit respect voor een partij die zich beledigd voelde.
     De redactie heeft de zaak live meegemaakt. Het was overduidelijk zo dat dit, en de verhalen van Hans van den Broek, niet over respect ging, maar over belangen. Dreiging van olieboycot (er was er eentje niet al te lang daarvoor geweest) en dat soort zaken. De bewering van El Maroudi dat respect de essentiële factor zou zijn geweest, is dus een regelrechte leugen.
    Dan het argument of de redenatie van El Maroudi:
 

  Mijns inziens eindigt mijn vrijheid van meningsuiting daar waar ik een ander zou kunnen beledigen.

Als dit waar zou zijn, zou El Maroudi haar pijlen op tal van zaken kunnen richten. Met als meest voor de hand liggende in haar geval, uitspraken als "Joden zijn apen", "Andersgelovigen zijn honden", en "Ongelovigen zijn varkens", en "Alle moslims zijn halal of rein, en alle niet-moslims zijn haram of onrein". Want dat zijn het soort uitspraken waar ze mee is opgegroeid. En uitspraken die heel war beledigender zijn als "De islam is een achterlijke godsdienst" en "Moslimimmigranten zijn beter af in eigen land".
     Oké, kijken waar we heen gaan met foute informatie en een foute redenatie:
 

  Het mooie van dit fragment is dat het laat zien hoe men om kan gaan met persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Tegenwoordig probeert, met name rechts Nederland, met een hoop bombarie duidelijk te maken dat de vrijheid van meningsuiting het hoogste goed is. Alles moet en kan gezegd. Minister van den Broek legt in het fragment echter uit dat het niet altijd gaat om de eigen persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Er bestaat ook nog zoiets als respect.

Afgekort:
 

  In het debat tussen islamcritici en islamaanhangers moet de mening van de islamcritici gecensureerd dus verboden worden.

En de uitleg:
 

  Uit respect voor de mensen in Iran is het fragment uiteindelijk niet uitgezonden. En daar is het waar het mij allemaal om draait.

Inderdaad: het gaat El Maroudi alleen om het snoeren van de mond van islamcritici. En de duivel hale de rest, want dat alle mensen even lange tenen komt niet in haar op:
 

  En dat de één langere tenen heeft dan de ander, neem ik er maar op de koop toe.

Met daarbij nog een kleine gotspe:
 

  Het is erg moeilijk om te bepalen waar de grens ligt van de vrijheid van meningsuiting.

Hasna el Maroudi blijkt er totaal geen moeite mee te hebben: de grens ligt bijna de gevoeligheden van de islam. Hasna el Maroudi is een zeer loyaal moslim.
    Nog even kijken tot wat voor absurde conclusies de houding van El Maroudi leidt:


Uit: De Volkskrant, 04-11-2010, AFP, Reuters, AP

Teheran boos over protest tegen executie Iraanse

Het Westen gebruikt de zaak van de ter dood veroordeelde Sakineh Mohammadi Ashtiani om ‘druk’ op Iran uit te oefenen. Westerse landen zijn zelfs ‘zo brutaal’ dat ze de zaak van de 43-jarige vrouw ‘die misdaden en verraad’ pleegde (overspel), omvormden tot een mensenrechtenzaak.
    Zo reageerde de Iraanse regering woensdag op de protesten tegen de aanstaande executie van Ashtiani. Zij was eerst tot steniging veroordeeld wegens overspel, overigens begaan na de dood van haar man. Na een golf van protest tegen de ‘barbaarse’ straf, volgde uitstel van de uitvoering van het vonnis en een nieuwe aanklacht, wegens medeplichtigheid aan moord op haar man. Dit leidde tot een veroordeling tot een ‘gewone’ executie.   ...


Red.:   Iran is boos en beledigd, dus mogen we volgens El Maroudi niets zeggen over de steniging of de ophanging van een vrouw.
    Een nieuwe stem, althans voor de redactie van deze site:


Uit: De Volkskrant, 30-10-2010, door Nourdeen Wildeman

Is hier voor mij een toekomst als ik wél de islam praktiseer?

Nourdeen Wildeman | De auteur is vrijwilliger van de stichting OntdekIslam. Volgens hem richtte GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi zich ten onrechte alleen tot moslimjongeren die het niet zo nauw nemen met de islamitische voorschriften.

Op 16 oktober publiceerde de Volkskrant een stuk van de hand van Tofik Dibi (tweede kamerlid GroenLinks) met de titel Wees moslim met opgeheven hoofd. Tofik Dibi vertelt dat hij, net als ik overigens, sinds de verkiezingen veel vragen krijgt van jonge moslims. Zij blijken onzeker te zijn over de toekomst en vrezen de gevolgen van de monsterzege (een mooi gekozen aanduiding) van Wilders en zijn toenadering tot de macht.
   De kern van het betoog zit mijns inziens in de afronding van zijn artikel: ‘Wees mondig en vol zelfvertrouwen. ...’. 
    Zo bezien bevat het stuk een positieve en geruststellende boodschap voor de moslimjongeren die zich zorgen maken over de toekomst. Toch bekroop mij een erg ongemakkelijk gevoel bij het lezen ervan. Het stuk moet de onzekerheid bij moslimjongeren wegnemen. Ik denk eerder dat het de reden van de onzekerheid bevestigt.
   Dibi geeft enkele voorbeelden. Rechtenstudenten die niet de sharia maar het Nederlands recht bestuderen. Een jonge moslim die alcohol drinkt. Een moslima die trouwt met een man die – zo lijkt het – zelf niet moslim is. Een praktiserend moslim die zijn kinderen vrij laat in hun keuze een hoofddoek te dragen. ...
    Deze voorbeelden gaan alle in meerdere of mindere mate over mensen die iets doen dat niet in overeenstemming is met de islam. Er is natuurlijk niets mis met Nederlands recht studeren, maar wél met het voorbij gaan aan het onderwerp sharia. Alcohol drinken is simpelweg verboden in de islam; hierover kan geen onduidelijkheid zijn. Natuurlijk kun je je kinderen niet dwingen een hoofddoek te dragen, maar wanneer ze kiezen om dit niet te doen handelen ze in strijd met de islam. Een huwelijk van een moslima met een niet-moslim is vanuit islamitisch perspectief niet rechtsgeldig.
   In het stuk van Dibi lees ik vooral de boodschap: ‘zolang je niet (helemaal) de islam praktiseert, heb je niets te vrezen’.
    Ik krijg geregeld dezelfde bezorgde en onzekere vragen van moslimjongeren. Jongeren die zich náást hun mbo-, hbo- of universitaire opleiding verdiepen in islamitische geschiedenis en sharia. Die vijf maal per dag het gebed uitvoeren en nog geen slok maltbier zullen drinken omdat hier tot 0,1 procent alcohol in kan zitten. Moslima’s die nooit de deur uit zullen gaan zonder hoofddoek, die nooit zullen huwen met een niet-moslim. De standpunten van deze jongeren zijn niet de standpunten van ‘radicale moslimleiders’, maar algemeen geaccepteerde en breed gedragen islamitische uitgangspunten.
    De vragen die ik krijg komen van jongeren die de islam nemen als het fundament van hun leven, hun handelen en hun keuzes. ...
Hoewel ik de aanleiding van Dibi’s stuk begrijp en zijn goede intentie niet in twijfel trek, constateer ik dat hij niet het geruststellende antwoord geeft dat moslimjongeren zoeken. De vraag is niet: hoe ziet mijn toekomst eruit als ik de islam niet praktiseer? De vraag is: hoe ziet mijn toekomst eruit als ik de islam wél praktiseer? Als ik wél een hoofddoek wil dragen als vrouw. Als ik wél vrijdags de preek in de moskee wil bezoeken. Als ik wél trouw wil zijn en blijven aan mijn religie – is er dán nog een toekomst voor mij in dit land?    ...


Red.:   De moslims zullen zich nooit in Nederland thuis voelen, als zij hun religie niet ten volle kennen beleven. En als de moslims hun religie ten volle kunnen beleven, gaat dat, gezien alle voorschriften en regels waaraan moslims zich moeten houden, ten koste van niet-islamitische Nederlanders.
    Aangezien niet-islamitische Nederlanders geen enkele reden of plicht hebben van hun leefregels ook maar het geringste in te leveren, zullen moslims hun conclusie moeten trekken als zij willen vasthouden aan de hunne. Zoals Wildeman aan aangeeft. En die conclusie is vertrekken naar een land waar ze dat wel kunnen.
    Een nieuwe stem:


Uit: De Volkskrant, 10-02-2011, door Karim Sgaïer

Westen heeft Arabische volk jarenlang in de steek gelaten

Karim Sgaïer is politicoloog. De tijd dat het Westen dacht te kunnen zeggen wat het beste is voor de Arabische landen is definitief voorbij. Met iets anders dan echte democratie nemen die landen geen genoegen meer.

De angst in het Westen dat de Moslimbroederschap een belangrijke rol gaat spelen in het nieuwe post-Mubaraktijdperk dat Egypte ingaat, is een ongepaste angst die voortkomt uit westers eigenbelang en niet zozeer een oprechte ongerustheid over het lot van de Egyptische bevolking. Het Westen heeft namelijk jarenlang aangetoond niet geïnteresseerd te zijn in de vestiging van democratieën in het Midden-Oosten en heeft daarmee de Arabische bevolkingen jarenlang in de steek gelaten. Het is dan ook de vraag in hoeverre het Westen nu recht van spreken heeft.


Red.:   Aha. Als het westen ingrijpt, zie Irak en Afghanistan, is het fout. Als het westen niet ingrijpt, is het ook fout. Stel dat het westen de rotzooi van Pakistan of Iran zou proberen op te ruimen. Karim Sgaïer zou vooraan staan schreeuwen. Deel één van het verhaal van wat dus een ideoloog is.
 

  Het getuigt bovendien van weinig realiteitszin om te hopen dat in een land waarin de meerderheid van de bevolking moslim is, de islam geen politieke, sociale of maatschappelijke rol zal spelen. Het accepteren van de Moslimbroederschap in plaats van die te beschouwen als ramp voor de Egyptenaren zou getuigen van echte westerse steun voor een oprechte democratie in Egypte.

Deel twee van het verhaal van Karim Sgaïer: de islam moet aan de macht.
    Nieuwe stem, oude verhalen.
    Een bericht uit de nieuwsrubriek Opmerkelijk:


Uit: Volkskrant.nl, 07-03-2011, ANP.

Schrijfster Naima El Bezaz bedreigd

De schrijfster Naima El Bezaz heeft maandag de politie verteld dat ze wordt bedreigd. De auteur van onder meer het boek Vinexvrouwen heeft dat maandag laten weten. Ze gaat aangifte doen bij de politie in Zaandam. De politie bevestigt dat er contact is geweest.


Red.:   Het genoemde boek Vinexvrouwen is gunstig ontvangen in de grachtengordel - het laat middels kleurrijke verhalen zien dat Nederlandse onbeschofte vlerken zijn - en dat natuurlijk geheel in tegenstelling tot de verfijnde Marokkanse moslims.
    Goed, maar nu hebben de Nederlandse eindelijk een voorbeeld genomen aan die verfijnde Marokkaanse moslims:

  Ze las zondag op Twitter het bericht 'Naima El Bezaz ongewenst. De deportatiepolitie komt u en uw kinderen morgen ophalen in de Vinexwijk. Wees voorbereid'.
    Het bericht op Twitter is afkomstig van @NLvoorNLers, die ook schrijft: 'Nederland weer terug aan de Nederlanders! Wij laten ons niet meer gijzelen door de linkse landverraders en tuig van niet Westerse allochtonen.'

Bijna woordelijk de taal van de Marokkanen - een paar woordjes verwisseld, slechts.  Maar nu is Naima ineens niet meer zo blij met de Marokkaanse cultuur:

  Dit moet stoppen', aldus El Bezaz die zei al eerder dreigementen te hebben ontvangen.

Tja, dat vinden de gewone Nederlanders al jaren. Maar dan worden ze bestraffend toergesproken door de oligarchie, die vindt dat je zulk soort woorden niet zo serieus moet nemen - " Ik maak je dood'' is slechts Marokkaans voor "Fiesttts jij alsjeblieft  even een blokje om".  Maar als Naima vriendelijk gevraagd wordt een blokje om te fietsen, loopt ze naar pers en justitie.
    Nee, dat wordt echt nooit wat met de Marokkanen in Nederland ...
    En nog een derde:


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 11-03-2011, door Ferdows Kazemi

De PVVer Petra Kouwenberg, onwetendheid of trauma?

Ook ik wil soms niet herinnerd worden aan mijn half Iraanse nationaliteit

Mijn voornemen om het niet nog een keer over het thema 'dubbele nationaliteit' te hebben wordt elke keer doorkruist door nieuwe gebeurtenissen rondom dit onderwerp.
    Nu weer met Petra Kouwenberg. De bewuste dame lijkt ook de Turkse nationaliteit te hebben, waarvan ze zelf tot voor kort niet op de hoogte zou zijn. ...


Red.:    Het verhitte hoofd, dat bij nagaan op het internet blijkt zich veel bezig te houden met dit soort kwesties, is kennelijk even vergeten dat er regelmatig en het laatst niet lang geleden ophef is geweest over gemeentes die ongevraagd en deels ongewenst immigranten en immigrantenkinderen een tweede, niet-Nederlandse nationaliteit geven. Een vergeetachtigheid nodig voor de gelegenheid de haat de vrije loop te kunnen laten:

  In PVV-huize is het heel gebruikelijk dat mensen per ongeluk vergeten een strafblad, een overtreding of andere duistere zaken van tevoren door te geven aan hun machtige leider.
    Maar ik had nog nooit gehoord dat de betrokkenen zelf niet van die zaken op de hoogte zouden zijn. Ze lijden doorgaans aan geheugenverlies, maar zeker niet aan onwetendheid. Iets vergeten is menselijk, zegt men, dat gebeurt ons allemaal weleens. Daarom worden ook de vergeetachtige fractieleden van de PVV weer in genade opgenomen door hun barmhartige leider en vervolgens door hun kiezers, die blind de leider op zijn woord geloven.
    Maar niet weten dat je twee nationaliteiten hebt is hetzelfde als wanneer je niet weet waar jij, of jouw vader, of jouw moeder of jouw echtgenoot vandaan komt.
    Ik ga ervan uit dat de PVV tot alles in staat is, behalve dat zij zwakzinnigen in haar partij toelaat. Zij houdt het slechts bij het beperken van hun rechten, door bezuinigingen in hun onderwijs. En ik kan de PVV-politici van alles beschuldigen, behalve dat ze oneerlijk zijn. Ze geven- nadat hun geheugen door de pers opgefrist is- netjes toe dat ze een strafblad gehad hebben en bieden hun excuses aan de leider en hun kiezers aan. En verder blijft alles bij het oude!
    Dus in het geval van mevrouw Kouwenberg kan ik niet anders concluderen dan dat zij niet aan geheugenverlies lijdt - want zij heeft niet gezegd dat ze vergeten was haar dubbele nationaliteit bij de partij bekend te maken- maar dat zij iets verdrongen heeft. Een traumatische gebeurtenis! Er moet iets in haar leven gebeurd zijn waardoor ze niet herinnerd wilde worden aan haar half Turkse nationaliteit. Iets heel ernstigs, zo ernstig dat het haar later in staat gesteld heeft om voor de PVV te gaan werken.

Het is wachten op de uitbarsting.
   Iemand die je af en toe ziet, maar met een dusdanig huizenhoog irritatiegehalte dat de herinnering je voor altijd in de geest blijft kwellen:


Uit: DePers.nl,  IPod-versie, 16-03-2011, door Fokko Ebbens

Pinokkio

Mooimakerij, fabeltjes, halve waarheden. Pinokkio prikt ze door.


Wat is de bewering?
‘Bij Ajax is iets fundamenteels mis op het gebied van culturele diversiteit.’

Wie zegt dat?
Advocate Famile Arslan.

Waar zei ze dat?
Afgelopen zaterdag in De Halve Maan, een NTR-programma dat zich richt op ontwikkelingen in en rondom de islamitische gemeenschap.

Hoe zat het ook alweer?
Frank de Boer en Mounir El Hamdaoui liggen met elkaar overhoop. De aanvaller van Ajax botste met zijn trainer in de rust van de wedstrijd tegen RKC. Sindsdien maakt de Rotterdammer van Marokkaanse komaf geen deel meer uit van de selectie. Famile Arslan – vast panellid van De Halve Maan – meent dat het conflict niets te maken heeft met een botsing van karakters. Zij zegt dat Ajax een probleem heeft in de omgang met verschillende culturen.

Wat is waar?
Op het gebied van interculturele processen vertolkt de sportwereld een voortrekkersrol. Volgens diversiteitsmanager Mike Euphrosina selecteren sportorganisaties puur op kwaliteit. Ajax vormt daarop geen uitzondering. De Amsterdammers struinen in hun zoektocht naar de beste voetballers over alle continenten met een grasmat. ...
    Alleen Vitesse en AZ beschikken in de Nederlandse eredivisie over een bonter gezelschap nationaliteiten. Ook in het verleden kende Ajax geen problemen op het gebied van culturele diversiteit. ...

Eindoordeel
De bewering is niet waar.

Reactie Famile Arslan:
‘Wat ik heb geprobeerd aan te geven is dat er een aantal zaken – voorbeelden die ik nu niet voor handen heb – zijn voorgevallen, waardoor je kunt zeggen dat Ajax een probleem heeft met culturele diversiteit. En een van mijn professoren heeft mij altijd gezegd dat je als goede jurist feiten ook anders kunt zien.’


Red.:   Waaruit maar blijkt dat de juristerij en de islam heel veel gemeen hebben: beweren de heiligheid zelve te zijn, maar blijken uiteindelijk poelen van hypocrisie, huichelarij, en leugenachtigheid.
    Weer eentje van Ferdows Kazemi - nog even en ze krijgt een eigen rubriek:


Uit: De Volkskrant, 30-03-2011, door Ferdows Kazemi,

Verbod op hoofddoek houdt vrouwen thuis

Ferdows Kazemi is van Iraanse afkomst en woont achttien jaar in Nederland. Zij vindt dat je een vrouw niet thuis mag laten zitten. Zonder hoofddoek mag zij immers niet naar school of naar het werk.


Red.:   En meteen al met de kop, in dit geval een volstrekt juist weergave van de inhoud, gaat het fout: het is niet het verbod op hoofddoek dat vrouwen thuishoudt (dat wil zeggen: niet naar school en dergelijke), maar het gebod op hoofddoek.
 

  Ik heb een heel persoonlijk verhaal dat misschien kan bijdragen aan het debat dat Jeanine Hennis-Plasschaert wil over de scheiding van kerk en staat, met als onderdeel de hoofddoek.

Wat het ook is, het is volstrekt irrelevant. het gaat om sociologische zaken, en niet om een individueel geval. De waarde van deze aanroep wordt zo meteen helder.
 

  Ook van mij mogen alle hoofddoeken in de fik gestoken worden. Ik heb ze van mijn 12de tot mijn 26ste gedragen en daar meer ellende aan beleefd dan vreugde.

Beweert hiermee een liberaal moslim te zijn.
 

  Maar ik mag die doeken niet verbranden.
    Ik mag een vrouw niet thuis laten zitten. Zonder hoofddoek mag zij immers niet naar school of naar het werk.

En bewijst hier een steuner van de fundamentalistische islam te zijn. Want niet het verbod, maar het gebod op de hoofddoek dient bestreden te worden.
 

  Ik mag geen enkel mens het recht op ontwikkeling ontnemen en een vrouw al helemaal niet. Omdat de vrouw dat recht zelf verdiend heeft en niet cadeau gekregen.

Niet alleen mevrouw Kazemi mag niet niet, maar ook fundamentalisme moslims. En als ze het wel doen, dienen ze gecorrigeerd te worden op de passende manier: door uitzetting naar een fundamentalistisch moslim-land. dan kunnen de vrouwen vrij kiezen wat zij willen: de fundamentalistische islam, of de vrijheid.  
 

  Als ik de doek verbied, onderscheid ik me niet van de religie die de doek gebiedt.

Equivalent aan: de persoon die iemand met een wapen dwingt iets te doen staat gelijk aan de persoon die drager van het wapen dwingt dat af te leggen. Flagrante onzin, dus.
    Mevrouw Kazemi leeft in een wereld geschapen als door lachspiegels: omgekeerd en voor redelijke mensen onherkenbaar vervormd. De spiegel van het geloof, en de door geloof misvormde cultuur.
    Een beschrijving van de groep als geheel:


Uit: De Volkskrant, 31-03-2011, door Nathan Bouscher

Joods-Marokkaanse dialoog verwerd tot doel op zichzelf

Nathan Bouscher | De auteur, masterstudent internationaal publiekrecht, was nauw betrokken bij de Joods-Marokkaanse dialoog. Gaandeweg rees het besef dat dit proces het falen van de integratie moest afdekken.

Tussentitel: Steeds vroeg ik me af: wat draagt dit bij aan een betere samenleving?

In 2002, vlak na haar oprichting, werd ik in het bestuur gevraagd van de CIDI Jongeren Organisatie, CiJO. Een groentje in het leven, student, idealistisch en vooral gefrustreerd over hoe er werd bericht over Israël. De zogeheten Tweede Intifada was juist begonnen.
    Een van de doelen die de CiJO zich had gesteld, was om jongeren van verschillende religieus-culturele overtuigingen dichter bij elkaar te brengen. ...
    Omdat in mijn ervaring de gevoerde dialoog veel te weinig oplevert, zeker in verhouding tot de investering, ben ik een fervent scepticus geworden van de dialoog. Die trekt de verkeerde uitvoerders aan en bereikt in principe niet de mensen die je hoopt te veranderen. De dialoog levert wel een miljoenenindustrie op waarbij mensen door overheden worden aangemoedigd bij elkaar te komen zonder de ambitie een daadwerkelijk resultaat te bereiken of problemen te onderkennen.
    Zelfbenoemde diversiteitspecialisten, meestal hoogopgeleide allochtonen, kwamen als vliegen op de stroop aangevlogen om projecten op te zetten die passen bij de beleidsregels die ambtenaren hun voorschrijven. Er worden geen echte targets gesteld of opkomsten geëist, laat staan dat er kritisch naar de besteding van publiek geld wordt gekeken. ...
    Dialoog moet terug naar wat het eens was: een gelijkwaardige discussie/overleg tussen twee (groepen) mensen. Het moet een oprecht en gemeend gesprek zijn en zal alleen plaatsvinden wanneer beide partijen er een belang in zien en elkaar daarom opzoeken.
    Om deze reden heb ik de houding van de meeste Marokkaanse voormannen en -vrouwen gehekeld in onder meer het Joods Marokkaans Netwerk Amsterdam. Maar ik stoor mij net zozeer aan de lafheid aan Joodse zijde.
    Dit curieuze gezelschap ging immers bewust voorbij aan de werkelijke problematiek die ons had samengebracht. Er had zich namelijk het zoveelste anti-Joodse voorval in korte tijd voorgedaan waarbij Marokkaanse jongeren waren betrokken. Maar dat was niet genoeg aanleiding voor de Marokkaanse deelnemers. Ook de islamofobie moest worden bestreden (ook binnen Joodse kring, aldus het document). Er werd een kunstmatig slachtofferschap gecreëerd teneinde balans in de dialoog te brengen.   ...


Red.:   Moslims kunnen niets fout doen want zij hebben het ware geloof uitleg of detail . Hun opvattingen zijn dominant uitleg of detail , en hun taal is de gebiedende wijs uitleg of detail . Een dialoog volgens de omschrijvingen van Bouscher met deze woordvoerders is dus volkomen onmogelijk.
    Mevrouw Kazemi blijft actief. Na de steun aan de hoofddoeken, nu de even vanzelfsprekende steun aan vrije immigratie:


Uit: De Volkskrant, 07-04-2011, door Ferdows Kazemi, publiciste en van Iraans herkomst

De wonden die de brandwonden veroorzaken

Onze dochter van 12 vroeg vanochtend, direct nadat ze wakker geworden was, waarom sommige mensen zich in brand steken.

De gebeurtenis op de Dam in Amsterdam waarbij een man zich in brand gestoken had ...
    Nu die wanhopige uit mijn moederland blijkt te zijn, gaan oude wonden weer open. Ik ken die man niet, ik ken zijn verhaal, zijn motieven en zijn vluchtroute niet. Ik weet niet of zijn leven in Iran in gevaar zou zijn.   ...
     Wat ik wel ken zijn de autoriteiten die een verwesterde danseres naar de galg sturen. ....


IRP:
    Dat laatste is het geval van de vrouw die naar Nederland vluchtte omdat ze in Iran gevaar zou lopen, en meerdere malen in Iran op bezoek en vakantie is geweest. En daarna gearresteerd werd bij een demonstratie tegen de regering. Veroordeeld werd wegens drugssmokkel. En al in Nederland betrapt was op drugssmokkel.
 

  Ik ga niet pleiten voor een ander asielbeleid voor mensen uit Iran. Dat heeft geen nut. Onze gedoogpartners willen een halvering van immigranten. En we worden liever gedoogd dan weggestemd. Ik pleit voor strengere politieke maatregelen tegen het Iraanse regime. Ik pleit voor het opheffen van de economische sancties tegen het Iraanse volk. Ik pleit voor het versoepelen van studiemogelijkheden voor Iraanse jongeren in Nederland. Ik pleit voor het steunen van de democratiseringsprocessen van binnenuit.
    Alleen daardoor kunnen we de immigranten buiten de deur houden en onze gedoogpartij tevreden.

Vrij vertaald: ik kan niet openlijk pleiten voor vrije toegang voor Iraniërs en andere immigranten, want dan maak ik de PVV groter. Dus schrijf ik een stukje over zielige asielzoekers, schrijf dat ik tegen immigratie ben omdat anders de PVV te groot wordt, en laat u dus de conclusie trekken dat als u als fatsoenlijk mens die tegen de PVV is, voor vrij immigratie moet zijn. Want alle immigranten zijn zielig.
    Een tijdje was hert redelijk rustig op het haat-front. Maar het aankomende einde van het proces tegen Geert Wilders en de mogelijkheid van een vrijspraak doet de temperatuur kennelijk stijgen. De eerste bijdrage kwam van een geloofsfanate die bij dat proces voor de censuur kwam pleiten:


Uit: Volkskrant.nl, 27-05-2011, door Amal

'Ik wens geen paria te worden in mijn eigen land'


Red.:   En meteen maar een reactie. En die luidt, in hetzelfde taalgebruik als deze fanate: "Ik wens geen onreine te worden in eigen land'.
 

 

Amal sprak vandaag in de Amsterdamse rechtbank namens de benadeelde partijen in de zaak-Wilders. Ze betoogde dat Wilders oproept tot uitsluiting en intolerantie en een 'hypotheek van angst en haat' op de schouders van allochtonen legt.

Ik betoog dat de moslims oproepen tot uitsluiting en intolerantie en een 'hypotheek van angst en haat' op de schouders van autochtonen legt..
    En aangezien het de aanwezigheid van de moslimsimmigranten en hun nakomelingen is die mij tot onrein maakt, oproepen tot uitsluiting en intolerantie en een 'hypotheek van angst en haat' op de schouders van autochtonen legt, zullen, verder gaand in het bevelende taalgebruik van Amal, die moslim-immigrnaten en hun nakomelingen moeten verdwijnen uit mijn land.
    En met dat weggaan naar hun eigen land, zullen ze niet alleen de Nederlanders maar ook zichzelf een plezier doen:
 

  Mijn naam is Amal en ben in 1975 geboren in deze prachtige stad Amsterdam. Mijn vader kwam als gastarbeider half jaren zestig naar Nederland, trouwde een aantal jaar later met mijn moeder ... ook zij kregen te maken met vreemdelingenhaat en discriminatie. Het was alleen niet zo salonfähig.

Die vreemdelingenhaat en discriminatie zijn sinds die tijd alleen maar erger en salonfähiger geworden ...
 

  Het wegzetten en aanvallen van een hele bevolkingsgroep ... wordt tegenwoordig niet meer aangemerkt als discriminatie, maar wegzet onder het kopje religiekritiek of 'vrijheid van meningsuiting'.   ...
    ...de jongenman die tijdens de vorige verkiezingsperiode met zijn fiets op mij inreed en zei: 'Wilders heeft gelijk, jullie moeten oprotten van hier!' ... Bij drie Marokkaanse moskeeën in Amsterdam hebben gelovigen ... 's nachts wacht gelopen uit angst voor aanslagen. ...

... dus weggaan uit dat verschrikkelijke Nederland is echte de goede oplossing.
    Volgt er een reeks bezweringen die moeten aantonen dat mevrouw geen fanate is, die na de in de titel aangahaalde uitspraak en de opvolgende beschuldigingen van systematische discriminatie totaal ongeloofwaardig zijn. Net als de volgend bezweringen:
 

  Zoals gezegd, ik ben hier geboren, maar ook getogen. Niks Nederlands is mij vreemd, heb geen taalachterstand, heb mijn schoolcarrière afgemaakt en werk voor mijn geld. Bezit een Nederlands paspoort waar geloof of origine irrelevant zijn, ook staat er niet het woord ‘migrant’, ‘buitenlander’, ‘gastarbeider’, ‘allochtoon’ of ‘Nieuwe Nederlander’ in, of iets over een bi-culturele achtergrond. Ik ben Nederlander.

Dit is te vertalen als: "Ik heb een Nederlands paspoort en spreek Nederlands". hetgeen natuurlijk helemaal niets zegt over de cultuur. Het voorgaande: de domante spreektoon en de beschuldigingen van vreemdelingenhaat discriminatie, zegen als genoeg: hier spreekt niet een Nederlasnder. Of: hier spreekt een papier- Nederlander maar geen cultuur-Nederlander.
    Na nog wat omhaal komt de tekst uit de kop:
 

  Ik wens geen paria te worden in het land waar ik geboren ben en al mijn hele leven leef, want Nederland is ook net zo goed mijn land ... Waar de vrijheid van meningsuiting mij net zo lief is als een ieder van ons. Maar die vrijheid wat mij betreft, en ook volgens de wet, stopt daar waar de grens wordt overschreden en men mij gaat discrimineren

Waarin ook tevens de waarde van alle overige bezweringen volkomen duidelijk wordt: "Ik ben voor de vrijheid van meningsuiting" blijkt te zijn "Ik ben voor de vrijheid  van alles dat mij bevalt en tegen de vrijheid van meningsuiting van datgene dat mij niet bevalt. Dat is moslim-taal. In het Nederlands luidt dat; "Ik ben tegen de vrijheid van meningsuiting".
   Waarna aan het einde nog wat bekentenissen volgenden:
 

  Ik weiger genoemde beschuldigingen van verdachte aan mij als Nieuwe Nederlandse met Marokkaanse roots en moslim ...

De termen "Nieuwe Nederlander" en "Nederlander met Marokkaanse roots" zijn voor iedere objectieve waarnemer bekend als Orwelliaans taalgebruik voor allochtoon: immigranten uit niet-westerse culturen die voor het over-, overgrote deel nog in de eigen cultuur leven. Volgens de regels geformuleerd bij Allochtonendebat, misverstanden uitleg of detail : voor ergens rond de 95 procent.
    Het volgende exemplaar:


Uit: De Volkskrant, 01-06-2011, door Lamyae Aharouay

Ik voel me bedrogen door mijn eigen land

Lamyae Aharouay is studente. Ze voelt zich door en door Nederlandse, maar er komen scheurtjes in haar liefde voor dit land. Ze raakt in de ban van de angst. Maar ze gaat niet weg. Dat zou laf zijn.

Tussentitel: Ik ben hier verdomme geboren

Ik ben Nederlander. Tot op het bot. ...


Red.:   Dezelfde inzet als de voorgaande. Gevolgd door hetzelfde soort verhalen over hier wonen en werken enzo. Alleen is de aanleiding voor de erop volgende klachten een andere. Met ervoor weer de bekende retorische truc van "Ja maar..." uitleg of detail :
 

  De stempel discriminatie wordt te snel gebruikt. Dacht ik. Maar die gedachte drijft langzaam maar zeker weg. Ik heb het gehad. De dame in Utrecht die door een buschauffeur geweigerd wordt omdat ze een hoofddoek draagt, is de spreekwoordelijke druppel. Geweigerd om haar hoofddoek. Het bestaat dus wel degelijk.

Waarna uit dit incident een ketting van generalisaties volgt:
 

  Wat ik wil? Ik mis de nationale verontwaardiging. Dat dit kan, in een vrij land als Nederland. Vrijheid staat hier hoog in het vaandel, wij smaken zelfs het genoegen van een partij die de vrijheid in haar naam vermeldt. Nederland, het land van vrijheden. Driewerf hoera. Welja. Maar die vrijheid blijkt een illusie. 

Gevolgd door  een scherpe bocht:
 

  Uitspraken van de PVV worden weggenuanceerd, of gebruikt door partijen om zichzelf even in het spotlight te zetten. Er is verdomme niemand die opstaat en durft te zeggen dat het te ver gaat. 

Want wat een willekeurige  buschauffeur te maken heeft met de PVV is duister. Maar de bocht is vermoedelijk om een reden te hebben voor verdere klachten:
 

  Ik baal ervan. Echt, ik baal ervan dat ik steeds vaker en steeds explicieter in een hokje wordt geduwd.

Daar zou ik ook van balen. Als ik een gewone Nederlander was, die er als een gewone  Nederlander uitzag. Maar kijk nu eens naar het fotootje bij het artikel, rechts. Wat je daar ziet is iemand uit een hokje. Het had ook iemand in Volendammer kostuum kunne zijn. Of Edammer. of Zeeuws. Dan hadden we gezegd:  "Kijk, een Volendamse". Of "Kijk,. een Edamse". Of "Kijk, een Zeeuwse". Allemaal hokjes. En de mevrouw hiernaast stoppen we ook in zo'n hokje: "Kijk, een moslima".
   Dat dus wat betreft de overeenkomsten tussen vrouwen is klederdracht. Het grote verschil is dat de Volendamse en haar collega's trots zijn als je ze als zodanig herkend. De moslima gaat klagen "Ze zien me als moslima". En dat is natuurlijk onze schuld:
 

  Hokjesdenken, daar worden we alleen maar achterlijk van. Wat vergeten wordt is dat 'jullie' mijn maatschappij zijn.

Oftewel: het is 'jullie', dat wil zeggen "wij", die aan het hokjesdeken doen volgens de mevrouw die zichzelf een hokjesdoek heeft aangemeten. Het is onze schuld dat zij een hokjesdoek op heeft.
    Maar wat doet de gelovige geconfronteerd met zaken die niet stroken met zijn ideeën? Hij of zij gaat liegen:
 

  Wat vergeten wordt is dat 'jullie' mijn maatschappij zijn.

In het geheel niet. Onze maatschappij is de Nederlandse - haar maatschappij is de islamitische en de Marokkaanse. Zoals ze zelf en vrijwillig aangeeft met haar klederdracht: "Ik behoor tot het islamitische en Marokkaanse dorp".
    En wat doe je als je liegt? Of je probeert het onopvallend te doen, in de hoop dat niemand het opmerkt, of je doet het herhaaldelijk en luidruchtig in de hoop overtuigend te klinken. Zoals de meeste moslims doen, en ook deze:
 

  Ik ben hier geboren, dit is mijn land en dit is mijn maatschappij waar ook mijn normen en waarden gelden. Ik maak deel uit van 'jullie'. Zet me dan niet weg als 'apart'. Anders ga ik me daar ook naar gedragen.

Grappig, die laatste, in die klederdracht
    Maar u hoeft niet alleen op dat fotootje af te gaan. Anderen hebben het internet afgezocht, waarschijnlijk vanuit het idee: zulke rumoerige mensen laten ook sporen na. Hier is zo'n spoor:


Van: www.amsterdampost.nl, 01-06-2011, door filantroop

De twee gezichten van een moslima

Het lijkt zo nobel, zo goedbedoelend, bijna vertederend en ook zo kwetsbaar: de Juffrouw van Marokkaanse afkomst die zich o zo Nederlands voelt, maar een kennelijk nogal fanatieke hoofddoekdraagster is, blijkens haar plaatje op Twitter. ...
    De epiloog van haar column, kennelijk door de Volkskrant eronder gezet, spreekt voor zich: Lamyae Aharouay is studente. Ze voelt zich door en door Nederlandse, maar er komen scheurtjes in haar liefde voor dit land. Ze raakt in de ban van de angst. Maar ze gaat niet weg. Dat zou laf zijn.   ...
    En wat zou de PVV volgens haar inzicht dan wel mogen doen, zonder dat zij in de ban raakt van angst? Want daar moet haar “pijn” ongeveer liggen: de islamkritiek van de PVV zou er niet moeten zijn. Je zou het bijna aandoenlijk vinden als je op Ansaar community, waar opgeroepen wordt Israël te boycotten, niet op deze navolgende tekst van haar hand, de hand had weten te leggen:
 

  Ik denk na over het woord deportatie. Wegvoeren. Het land uitzetten. Ik kan er niets aan doen, maar ik blijf die woorden toch linken aan de holocaust. Toen werden mensen ook weggevoerd. Joden. Naar de dood.

En:

  Want behalve Eberhard van der Laan, is het ijzig stil in de Tweede Kamer. Waar zijn alle politici? Ik durf met zekerheid te zeggen dat zij aan precies hetzelfde denken als ik, als ze het woord deportatie horen. Goederentreinen, vol kinderen en vrouwen. Gaskamers. Brandstapels. En dit, vlak voor de 80e verjaardag van Anne Frank.

Zeker, deze blijkbaar kwetsbare en angstige moslima suggereert dat door de PVV haar goederentreinen, vol kinderen en vrouwen, gaskamers en brandstapels wacht. Niet dat ze dat ook in de Volkskrant schrijft, want daar blijft ze vooral kwetsbaar en angstig, zodat de lezers het met haar te doen krijgen.   ...


Red.:   Kijk, op het internet blijkt de Nederlandse helemaal niet rond te hangen, zoals Nederlanders zouden doen, op Nederlandse sites. Op het internet hangt ze rond op Marokkaanse en islamitische sites. Dit soort sites:
 

  En wat heb je met je tekst te zoeken op een fanatieke moslimsite waar reacties als deze de revue passeren:
 
  de sukkels de winter heeft een groot bakkes als hij het leff heeft dat hij es naar ons komt achter pc of bureau ist simpel en moslims dit moslims dat de inter geweet als ge alleen komt we u het ziekehuis inslaan vuile jood.

En:

  Moge Allah Dewinter en Wilders vervloeken dood ishaallah aan de tegenstanders van de islam.

En:

  Dood aan de tegenstanders van de islam DOOD AAN Dewinter!!! Moge Allah hem een gruwelijke dood tegemoet laten komen!!! Allah akbar inchaallah zal hij onthoofd worden!!!! Laat mij ya rab een martelaar zijn!!!!

Ja, wat heb je als Nederlander daar te zoeken? Niets natuurlijk. Dat zijn sites voor fanatieke moslims.
    Dus voor de gein nog maar een paar citaten van de fanatieke moslima die rondhangt op sites waar ze Nederland actief haten:

  Steeds vaker speel ik met de gedachte om na mijn studie in een ander land mijn geluk te zoeken. Hoe lang leef ik nog? Zestig, zeventig jaar? Waarom zou ik deze jaren verspillen in een land waarin ik niet eens mijzelf kan zijn? Waar er mensen zijn die mij wegzetten, enkel omdat ik moslim ben en een hoofddoek draag. Het feit dat ik studeer, dat ik werk en dat ik participeer doet er niet toe. Nee, het gaat om die hoofddoek. Men staart zich blind op de details. Dodelijk. ...
    We zijn Nederlanders, allemaal. Laten we nou eens verder kijken dan afkomst, religie of huidskleur. ...
    Dit is ook mijn land. Wen eraan.

Beangstigend, natuurlijk. Het idee dat Nederland vol zit met moslims die roepen dat ze zo Nederlands zijn, en ondertussen rondhangen op fanatieke moslim-sites en ons tussen de regels door ronduit in het gezicht zeggen dat ze ons haten. Terecht, in hun ogen, want wij zijn de ongelovigen, en ongelovigen zijn een dodelijk gevaar voor de gelovige, en met name de moslim.
    Voor de enig overgebleven twijfelaar nog eventjes terug naar het begin van het artikel van mevrouw. Daar waar ze in het in het gebeuren met de buschauffeur een aanleiding ziet om Nederland te gaan haten. Daar heeft ze diverse antwoorden op gekregen van mensen die opmerkten dat het hen ook zo vaak was gebeurt dat ze voorbij gereden waren. Door een onoplettende chauffeur. Want weer chauffeurs zijn mensen, en mensen letten af en toe niet op. Ook machinisten. ook piloten. Dus ook buschauffeurs.
    Maar neem nu eens aan dát de buschauffeur inderdaad opzettelijk voorbij gereden zou zijn. net als Marokkanen opzettelijk tasjesroven. En opzettelijk overvallen plegen. En opzettelijk Nederlanders uit de wijk pesten. En opzettelijk Theo van Gogh vermoorden. En opzettelijk talloze andere aanslagen plegen. Al die zaken die door moslims en hun ondersteuners stelselmatig worden beschreven als incidenten.
    Als nu al die gebeurens waar moslims bij betrokken waren incidenten zijn, waarom is het gebeuren met de buschauffeur dan ineens geen incident. Maar de aanleiding om haatdragende stukjes over Nederland te gaan schrijven - onder het motto "Ik hou zo van Holland, maar..."?
    Een vraag waarop ongetwijfeld geen antwoord uit islamitische mond zal komen, en we dus een redelijke gok naar zullen moeten doen. En die redelijke gok is voor de hand liggend: moslims geloven in de almachtige. Moslims zijn de vertegenwoordigers van de almachtige op aarde. En als zodanig zijn ze dus beter aan degenen die niet in de gunst van de almachtige staan - en omdat de almachtige nu eenmaal almachtig is: superieur zelfs. En superieuren moge natuurlijk niet bekritiseerd worden door onderlingen.
    Neem dit aan, en alle uitingen van moslims, hoe stompzinnig, weerzinwekkend, tegenstrijdig en haatdragend ook, worden in één klap allemaal verklaarbaar. En volgens het principe van Occam uitleg of detail is die verklaring voor een reeks verschijnselen die de minste aannames vergt, het simpelst is, de meest waarschijnlijke.
    Het artikel van mevrouw werd ook op de website gepubliceerd. De reacties vanuit Nederland spreken voor zich. Ongeveer twee derde varieert van uitleg van wat er zoal niet klopt aan het verhaal, in bewoordingen die uiteenlopen van het nuchter constateren van diverse contradicties, tot en met uitingen samen te vatten als "Rot maar op!". Daartegenover staat ongeveer een derde die neerkomt op "Goed zo", zonder in te gaan op de weerleggingen. En dit op de website van het meest multiculturalistische massamedium. - in de rest van Nederland ligt dit nog veel schever, natuurlijk. De krant drukte twee beschaafd geformuleerde andere reacties af:


Uit: De Volkskrant, 04-06-2011, ingezonden brief van Benjamin Meijer (Amsterdam)

Nationale verontwaardiging is niet nodig

Lamyae Aharouay schrijft over Geert Wilders en hoofddoekweigerende buschauffeurs dat ze de 'nationale verontwaardiging mist' (Opinie & Debat, 1 juni). Het ontbreken daarvan heeft natuurlijk een aantal oorzaken.
    Zo is de verontwaardiging over multiculturele thema's de laatste tien jaar aan een gierende inflatie onderhevig geweest. Maar nog belangrijker is dat we ons in Nederland niet snel druk meer maken over incidenten, zoals de enkele weigering van een vrouw met een hoofddoek in een bus. Of over de opgeblazen retoriek van Geert Wilders, het soort taal dat door de multiculturalisten al enkele decennia werd gebruikt om iedere discussie over islam, immigratie en nationale identiteit kapot te 'Godwinnen'.
    Rijd een keer in een tram door Amsterdam-West en je zult zien dat het weigeren van hoofddoeken in het openbaar vervoer niet bepaald nationaal beleid is. En als Aharouay dan een keer in de tram zit, als een echte Nederlandse student al om acht uur 's ochtends omdat zij om half negen college moet volgen, raad ik haar aan om in die verloren tijd eens na te denken over de traditie van godsdienstkritiek en polemiek die hier al jaren aanwezig is.
    Lamyae, je bent van harte welkom en je mag heel boze opiniestukken schrijven in Nederlands beste ochtendkrant. Maar je bent niet gevrijwaard van kritiek op je keuzes. Wen eraan.


De Volkskrant, 04-06-2011, ingezonden brief van Bas van Loon (Benthuizen)

Bedrogen door eigen land

Het verhaal van Lamyae Aharouay toont overduidelijk aan dat het simpele feit dat je in Nederland bent geboren en getogen, niet betekent dat je ook beseft hoe de Nederlandse samenleving in elkaar steekt.
    Nederland stond tot voor kort in de wereld bekend als een tolerante natie. Dat was mogelijk omdat onze samenleving in hoge mate was geseculariseerd. De lessen die werden getrokken uit de geschiedenis droegen bij aan de overtuiging dat religies mooi kunnen zijn, maar zeker ook aanleiding kunnen geven tot grote ellende. Door het geestelijk leven steeds meer te beschouwen als een privézaak kwam voor iedereen de weg vrij daar een geheel eigen invulling aan te geven. Dat gaat goed zolang al die groepen geen aanleiding geven tot aanstoot.
    Als je uit principieel religieuze overwegingen een hoofddoekje draagt is dat een symbool waarmee je iets wil zeggen en waaraan anderen aanstoot kunnen nemen. Bijvoorbeeld omdat een monotheïstische godsdienst per definitie anders- of ongelovigen minder waardig acht. Lees de Koran en het is glashelder. Als een buschauffeur een dame weigert omdat ze een hoofddoekje draagt zit hij fouter dan fout. Daar hoeft helemaal geen nationale verontwaardiging over te bestaan, want iedereen weet dat deze dame voor een rechter haar gelijk haalt.
    Maar als Aharouay vindt dat een hoofddoekje geen wrevel mag opwekken, voorspel ik haar nog vele teleurstellingen. Als zij dat ervoor over heeft, neem ik mijn petje voor haar af, maar als je jezelf openlijk discrimineert met je geloof, dan is het op zijn zachtst gezegd naïef te verlangen niet te worden weggezet als 'apart'.


Red.:   Waarmee van de inhoud van het stuk van mevrouw ook al bijzonder weinig over blijft.
    Maar we zijn er nog niet... over op het volgende exemplaar, die weer terugvalt op Wilders:


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 02-06-2011, door Ferdows Kazemi

De moslimimmigrant als oude leeuw

...    Wilders wordt aangeklaagd wegens haatzaaien jegens moslims. De aanklagers komen aan het woord met citaten en voorbeelden tegen hem en zijn advocaat pleit hem vrij door te benadrukken dat ‘het nooit de bedoeling van zijn cliënt geweest is om moslims als groep in hun menselijke waardigheid aan te tasten. Wilders heeft dat niet geprobeerd en ook nooit op de koop toe genomen.’   ...


Red.:   Onzin, natuurlijk die ingegeven wordt door de nog steeds sterke uitlopers van de politieke correctheid. Onzin, want er bestaat geen geen enkel menselijk idee zonder mensen die erin geloven - papieren ideeën zijn krachteloos. Als je zegt dat de islam niet deugt, zeg je tevens dat moslims niet deugen in zoverre ze moslim zijn.

  Het beledigen van een religie of van de symbolen daarvan wordt volgens de Westerse levensbeschouwing niet gezien als een belediging van de personen die de religie aanhangen.

Onjuist. Maar in de Westerse beschaving wordt het beledigen van personen die een religie aanhangen toegestaan. Kijk maar naar uitdrukkingen als "Papen" en "christenhonden" - allemaal veelvuldig gedaan en toegestaan.

  De rechters mogen dus in hun oordeel geen rekening houden met de collectieve gevoelens van een bepaalde bevolkingsgroep, binnen onze geïndividualiseerde samenleving.

De eerste zin is een conclusie gebaseerd op een verkeerde aanname en is dus een verkeerde conclusie - de aanname zelf is gebaseerd op religieuze groepssolidariteit. De tweede zin bevat ook een fout: binnen dit beperkt aantal zinnen heeft Kazemi al bewezen niet te weten hoe de westerse geïndividualiseerde samenleving werkt, en de westerse samenleving is dus niet haar samenleving.

  Beledigen van de religieuze bevolkingsgroep zelf – stemvee

Weer een voorbeeld van groepsdenken: niemand hoeft zich aangesproken te voelen door de term "stemvee', tenzij hij zichzelf "stemvee" acht. En heel weinig mensen voelen zich er ook door aangesproken - geen links persoon zou zich beledigd achten door de term "links stemvee'. Wat dus direct vertaald kan worden in: "Geen enkele moslim hoeft zich aangesproken te voelen door de term islamitisch stemvee". Dat ze dat wel doen, komt omdat bij moslims het religieuze groepsdenken erg sterk is.

  De parlementsleden genieten onschendbaarheid en hoeven geen verantwoording af te leggen voor hun uitspraken binnen de Kamer. Een groot goed, zou ik zeggen, dat niet iedereen verdient.

En ook hier dus de oproep tot censuur.

  Wilders oogst haat van eigen bodem jegens moslimmigranten. En wie oogst moet opnieuw zaaien, de vruchtbare grond vraagt erom.

Leugen - omdraaiing van feiten. Eerst was er de haat van de moslims. De reactie is de opkomst van Wilders. het bekende soort leugens van religieuzen die geconfronteerd worden met feiten die ze niet aanstaan.

  Hij richt zijn pijlen op de collectieve gevoelens van moslims door hun religie zogenaamd te bekritiseren.

De religieuze ideeën van een aanhanger van een religieuze groep zijn per definitie collectieve ideeën. Dat ze gevoelens hebben bij die collectieve ideeën is hun eigen zorg. Ideeën moeten vrijelijk besproken en bekritiseerd kunnen worden - of ze al dan niet collectief zijn.

  zijn kritiek is destructief.

Kritiek op de ideeën van een ander hoeft niet constructief te zijn. Kritiek op het communisme is ook nooit constructief geweest. Noch de kritiek op het christendom.

  Hij weigert de dialoog aan te gaan met islamitische denkers. Dialoog zou de weg vrijmaken voor wederzijdse acceptatie en respect

Over het idee van een dialoog met religieuzen zijn alle vele uitspraken gedaan, samen te vatten als: "Dialoog met gelovigen is zinloos". Dialoog met moslims is de overtreffende trap daarvan, zoals al uitvoerig is bewezen. Een enkel voorbeeldje: het willen oprichten van een moskee bij Ground Zero en de reacties daarop van moslims is het toppunt van gebrek aan begrip voor dialoog.

  Dialoog zou de weg vrijmaken voor wederzijdse acceptatie en respect

Er is voor moslims geen enkele belemmering om nu al met acceptatie en respect te beginnen. Bijvoorbeeld met respect voor de buurtbewoners van de Essalam moskee, die zo'n reusachtig cultuurvreemd monster niet voor hun neus willen. Deze gevoelens van Nederlanders hebben moslims nog nooit geaccepteerd en nog nooit gerespecteerd. Voor het starten van die acceptatie en dat respect is geen enkele dialoog nodig. Alleen maar het besef dat ze in Nederland wonen en niet in hun eigen, islamitische, land.

  Hij mist bovendien de intellectuele bagage om in discussie te gaan met vrijzinnige moslims die het merendeel van de islamitische gemeenschap in Nederland vormen.

Zoals de uitingen van de islamitische woordvoerders in de verzameling en de individuele gevallen getuigen (zie de lijst naast deze of volgende link), zijn in ieder geval vrijwel alle moslims die hun mond open doen zeer fanatiek moslim. Daar is niets gematigds aan.
    Het maken van deze aanvulling op de verzameling te maken was al begonnen, toen er nog een vierde bij kwam. Die stootte zich tegen een andere steen des aanstoots voor moslim: Frits Bolkestein:


Uit: De Volkskrant, 06-06-2011 column door Nazmiye Oral, schrijfster

Het mooie Europa

Het is slecht gesteld met Europa. In een stuk in de Wall Street Journal legt Frits Bolkestein uit waarom. Europa heeft last van zelfhaat. Het is tegenwoordig controversieel als een Europese leider toegeeft zijn eigen cultuur boven een andere cultuur te prefereren. Het vertrouwen in de eigen westerse beschaving is kwijtgeraakt.  ...


Red.:    Dat wil zeggen: bij een groot deel der bestuurders en intellectuelen die de multiculturele samenleving hebben omarmd. Het overgrote deel van de rest van de bevolking, een ruime tweederde, heeft er geen last van.
 

  Daar komt bij dat ... volgens Bolkestein ... dat de Nederlandse regering in 1996 heeft verklaard dat het debat over de multiculturele samenleving gevoerd moet worden vanuit het principe dat elke cultuur van gelijke waarde is. En dat gaat volgens hem jaar in jaar uit door volgens dat principe.

Een treffende illustratie, want dit is hetzelfde als stellen dat je cul;tuur er één is van etnisch denken, vrouwendrukking, inteelt, eerwraak en religieus fanatisme.
 

  ... moet ik volmondig beamen dat Bolkestein gelijk heeft. Het gaat inderdaad slecht met Europa. ... een ander groot probleem waar Europe zich geen raad mee weet: immigranten. Als ik me enkel beperk tot Nederland en de immigranten lijkt er een omgekeerde revolutie gaande te zijn, eentje die geen Verlichting brengt maar regressie. De samenleving, die uiteraard uit meer dan die anderhalf miljoen stemmers op de PVV bestaat, wordt beïnvloed door xenofobie en nationalisme.

Aha, bezwaren tegen de cultuur van etnisch denken, vrouwendrukking, inteelt, eerwraak en religieus fanatisme worden door mevrouw Oral gelijk gesteld aan xenofobie en nationalisme. Uit solidariteit met de groep die zich kenmerkt door etnisch denken, vrouwendrukking, inteelt, eerwraak en religieus fanatisme. Een vorm van etnisch denken en solidariteit aan religieus fanatisme.
    Een solidariteit die verder geuit in de volgende, inmiddels overbekende, leugen:
 

  wij hebben nu eenmaal een geschiedenis geschapen door miljoenen goedkope arbeiders te importeren, en ze zijn gebleven.

Want er ijn slecht 75 duizend gastarbeiders geïmporteerd, en de rest, 800 duizend wat betreft de moslims, zijn familie en dorpsgenoten die door kettingimmigratie afgekomen zijn op de verhalen van gratis uitkeringen en huizen.
    Na welke leugen het 'wij' in het vorige citaat en de rest van het volgende op waarde geschat kunnen worden:
 

  Nodeloos te zeggen dat dit mijn vaderland is, en dat deze cultuur de mijne is.

Even nodeloos te zeggen dat deze uitspraak dezelfde waarheidswaarde heeft als die over de gastarbeiders. Dit staat er om de haat in de rest te verdoezelen.
    Maar Nazmiye behoort tot de meest redelijke onder de moslim-woordvoerders. Af en toe wil ze iets toegeven:
 

  Wilders hoeft niet terecht te staan voor zijn woorden.

Maar ook bij haar zijn het slechts bevliegingen. Erna gaat de gewone gang van zeken weer verder:
 

  Ik snap niet waarom men verontwaardigd is als ongenuanceerde anti-islam uitlatingen worden vergeleken met de sfeer in Duitsland in de jaren dertig.

Want: 

  Dat ... problemen er zijn is evident,

Maar:

  ...de vergelijking betreft het omgaan met die problemen: demoniseren, uitsluiten, over een kam scheren en restricties willen stellen aan buitenlanders die sterk doen denken aan de beginperiode van wat Europa’s grootste schaamte is geweest in de geschiedenis.

Oftewel: je mag wel constateren dat de instroom van moslims en probleem is, maar als je die instroom wilt stoppen, is dat hetzelfde als het deporteren en vergassen van joden.
    Een typisch staaltje van de islamitische geest: zelf mogen ze alles van iedereen zeggen: je mag ze apen, honden en varkens noemen, iedereen betitelt als onrein, ze allemaal de hel in wensen, en eigenlijk is er geen probleem als moslims er ook naar handelen, maar omdat dat zo'n slechte pers heeft, wordt dat in het openbaar veroordeeld.
    Maar als je ook maar het geringst doet dat de moslims niet bevalt, dat staat dat meteen gelijk aan het afvoeren in veewagons en vergassen in concentratiekampen. Ook als dat slechts het stoppeen van de import van  gelukszoekers en profiteurs betreft. Want het gaat er niet om dat het gelukszoekers en profiteurs zijn. Het gaat erom dat het moslims zijn.
    Dat waren binnen ongeveer één enkel week vier gevallen van moslim-woordvoerders die zich uitsluitend redeneren volgens de regels en wetten van de door etnie, familie en religie gedomineerde cultuur en bijpassende loyaliteiten, en een vrijwel totaal gebrek aan besef van de werking van de westerse maatschappij ten toon spreiden. Uitgedrukt in een mengsel van "Wij zijn Nederlanders" en nauwelijks verholen afkeer van Nederland.
    Maar er zijn meer overeenkomsten: het zijn allemaal vrouwen, en ze zijn allemaal hoger opgeleid. Nou zijn er twee hoofdargumenten die de "Het zal op den duur wel goed komen"-roepers aanhalen voor hun standpunt: "Met de vrouwen gaat het veel beter", en "Het aantal hoger opgeleiden neemt toe en daarmee ook hun acceptatie van Nederland" uitleg of detail . Als deze argumenten waar zouden zijn, moet de afkeer bij de rest van de moslims de afkeer tot haat van absurde proporties oplopen.
    Maar het bovenstaande zaken zijn ervaringen. En voor absurd hoge haat zijn weinig aanwijzingen - voorlopig blijft het bij matige tot sterke afkeer. Maar dat maakt de aannames van de "Het zal op den duur wel goed komen"-roepers onjuist. En dus is er een redelijke kans dat het niet goed zal komen. Gebaseerd op het simpele feit dat we hier slechts één kant van het verhaal hebben bekeken: de allochtone. De autochtone Nederlander gaat steeds nukkiger reageren op dit soort uitingen en houdingen. Wat weer op de afkeer van de moslims werkt. Wat bij elkaar een cirkelproces is. Waarvan zeer onzeker is dat het goed af zal lopen uitleg of detail .
    Weer een nieuwe, en weer het oude geluid:


Uit: De Volkskrant, 13-07-2011, door Armand Sag
    

Turk wílde geen schotel op z'n dak

Armand Sag | De auteur is als promovendus verbonden aan de Radboud Universiteit. Hij is bestuursvoorzitter van het Instituut voor Turkse Studies in Utrecht. Volgens hem loopt Nederland met zijn integratiebeleid achter de feiten aan.

Soms is het echt pijnlijk om te moeten toezien hoe de Nederlandse politici omgaan met integratie. Het lijkt op een voetbalwedstrijd waarin de thuisspelende club uit arrogantie niet voluit speelt en zodoende de hele wedstrijd achter de feiten aan loopt. Juist door die houding krijgt de thuisspelende voetbalclub in de laatste minuten nog een doelpunt tegen.
    Hetzelfde verschijnsel zie ik helaas in Nederland met betrekking tot de integratie. ...


Red.:   Natuurlijk. dat Turken niet geïntegreerd zijn, komt door de Nederlanders - dat wisten we al. En volgens deze auteur, hadden de Nederlanders dus meer moeten ingrijpen. Een cynische grap. Zodra Nederland de afgelopen veertig jaar ook maar iets voorstelde om de integratie te bevorderen, zoals iets doen aan de satellietschotels die ervoor zorgen dat ze en hun kinderen in eigen taal gedrenkt blijven, werd er onmiddellijk "Discriminatie!" gekrijst. Door ook de Turken. En wat lezen we aan het einde van het artikel van meneer Sag:
 

  Toen ... Nederlandse beleidsmakers ... meenden zij de antenneschotel als vervuiler van de openbare ruimte te kunnen weren. Veel antenneschotels werden verboden of teruggebracht tot een doorsnee van 70 centimeter. Dit terwijl een schotelantenne een doorsnee van 1 meter dient te hebben om de Turkse zenders te kunnen ontvangen.
    Deze vorm van censuur werd eerder dit jaar afgewezen door het Europese Hof, en inmiddels zijn de grote antenneschotels weer toegestaan.

Opgegroeid als moslim is het natuurlijk ook onmogelijk om een contradictie in je eigen verhaal te kunnen detecteren.
    En aan dit soort mensen zou Nederland dan moeten vragen wat ze wel moeten doen;
 

  Ten eerste zou informatie over integratie moeten worden ingewonnen bij de ervaringsdeskundigen bij uitstek: immigrantenkinderen die geboren en getogen zijn in achterstandswijken maar die inmiddels volwaardig meedraaien in de Nederlandse samenleving omdat ze een goede opleiding hebben genoten.

En wat deze goed-opgeleide moslim dan verkondigt, is regelrechte leugens en andere onzin:
 

  Bijna geen Turk in Nederland wil een antenneschotel. Dit kan als een schok komen voor veel politici, maar het is de waarheid. Veel Turkse Nederlanders hebben pas een antenneschotel aangeschaft nadat de Turkse zender TRT INT van de Nederlandse buis werd gehaald.

Een keiharde leugen. Met de eerste Turken verscheen de eerste schotel. En die Turken zouden ook met TRT INT op de kabel uitsluitend naar Turkse zenders hebben gekeken - deze en met de schotel naar andere. Net zoals ze hun kinderen uitsluitend Turkse namen geven, hun kinderen uitsluitend in het Turks opvoeden, enzovoort.
    Wat hier gesteld wordt omtrent individuen, geldt natuurlijk in gelijke mate voor de organisaties waar die individuen in zitten:


Uit: De Pers.nl, 16-08-2011.

Inburgering niet verplicht voor Turken

Nederland kan Turkse immigranten met een verblijfsvergunning niet verplichten een inburgeringscursus te volgen. Dat heeft de Centrale Raad van Beroep in Utrecht dinsdag bepaald.

De rechtbanken in Rotterdam en Roermond oordeelden vorig jaar in drie zaken dat het opleggen van de inburgeringsplicht aan Turken in ons land in strijd is met een overeenkomst tussen Turkije en de Europese Unie. ...
...
Tussenstukken:
Turken zijn blij

Turken in Nederland zijn blij dat Turkse immigranten met een verblijfsvergunning niet langer verplicht zijn een inburgeringscursus te volgen.

Discriminerende regeling
,,Het maakt een einde aan een discriminerende regeling in Nederland'', zei directeur Ahmet Azdural van het Inspraakorgaan Turken in Nederland dinsdag. ,,Het was een vijandig stelsel, in strijd met internationale verdragen.''


Red.:   Hetgeen een systematisch verschijnsel is, want in andere landen werk het precies hetzelfde:


Uit: De Volkskrant, 17-08-2011, column door Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap

Een vreemde in Marokko

... Mislukte relaties van vrijwilligersorganisaties met de buitenwereld hangen vaak samen met een gebrek aan 'sociale reflexiviteit', ontdekte de Amerikaanse socioloog Lichterman al eerder: een gebrek aan vermogen om kritisch naar jezelf te kijken en om te begrijpen hoe je (goedbedoelde) gedrag op anderen overkomt. Organisaties waarin dat vermogen slecht ontwikkeld is, geven bij problemen de buitenwereld de schuld en corrigeren elkaar niet. Ze raken steeds meer overtuigd van hun eigen gelijk en keren zich gezamenlijk van de boze buitenwereld af.   ...


Red.:   Een uitstekende reden om te beginnen met een onderzoek naar mogelijkheden om dit soort mensen het Nederlanderschap te ontnemen en ze uiteindelijk uit te zetten.
    Naast Ahmed Aboutaleb en Ahmed Marcouch is rapper Ali B één van de boegbeelden van de geslaagde immigrant in de multiculturele samenleving. En nou deze zin zo opgeschreven is: misschien zijn er überhaupt wel geen nadere kandidaten.
    Aboualeb en Marcouch bewegen zich in de politiek en hebben hun status te danken aan het feit dat ze de enige allochtonen en met name Marokkanen zijn die de woorden "Er is inderdaad een probleem" over hun lippen kunnen krijgen, zonder hun gezicht in een grimas te trekken. Ali B is begonnen als rapper, en zijn claim op beroemdheid zit erin dat hij niet de het slechte humeur en de arrogante rotkop heeft van de meeste Marokkanen. Meteen na zijn opkomst werd hij dan ook volkomen doodgeknuffeld door de Nederlandse media, die zo multicultureel zijn als de pest:


Uit: De Volkskrant, 27-08-2011, door Sara Berkeljon

Ali B

De knuffel-Marokkaan met het petje en de gulle lach is niet meer. Na zijn snelle succes belandde rapper Ali B in een negatieve spiraal. Nu heeft hij zichzelf naar eigen zeggen heruitgevonden. Hij is troste vader, gelovig mens en ziet bovenal de zonnige kant van alles. 'Ik besefte dat als je op een punt bent waar je niet wilt zijn, je dus ook weet waar je wél zou willen zijn.'

...   In 2004 werd hij beroemd, vanuit het niets, als de grappige Marokkaan met het scheve petje, die knuffelde met Marco Borsato en koningin Beatrix. Hij richtte zijn eigen platenlabel op en verdiende veel geld aan zijn optredens, ook in het schnabbelcircuit. Zijn hit Leipe Mocro Flavor doopte hij op verzoek om tot Leipe Nokia Flavor, hij maakte ‘raps op maat’ voor wie maar wilde en kwam opdraven in elk televisieprogramma. Na de tweede plaat, Petje Af, ging het minder. De recensies waren matig, verkopen en boekingen liepen terug. Bouali: ‘Ali B was jong, scoorde hits, had succes. Op zoek naar bevestiging bleef ik het trucje doen wat de mensen al kenden. Ik deed wat iedereen van me verwachtte. Dat is zwak. Iemand die afhankelijk is van andermans bevestiging, is niet inspirerend. Een artiest die iets wil krijgen, is iets totaal anders dan een artiest die iets wil géven. Die ommekeer heb ik moeten maken.’   ...

Na je doorbraak was je zo ongeveer dagelijks op televisie. Kun je geen nee zeggen?
‘Ik vind ...'


Red.:    Hij was niet van de buis af te slaan, zo blij waren ze met eindelijk een Marokkaan die niet voor problemen zorgde, enigszins acceptabel oogde, en niet wrokkige taal uitsloeg zoals de meeste Marokkanen. En hij was vrolijk en goedgebekt. En piepjong.
    Nu is hij wat ouder, wijzer en vader geworden:
 

  Rapper Ali Bouali heeft zichzelf heruitgevonden, zegt hij. ‘Ali 2.0’, in zijn eigen woorden, is een andere Ali dan die van een paar jaar geleden.

En hij onthult in dit interview iets over de mens achter de Marokkaan. Ten eerste: ondnaks zijn succes binnen de Nederlandse maatschappij blijft hij 100 procent een moslim:
 

  Wat doe je nu aan je geloof? ‘Ik bid vijf keer per dag. En ik eet halal, al heb ik daar mijn vraagtekens bij. Eigenlijk zou halalvlees ook biologisch moeten zijn. Ik heb de Koran gelezen. De woorden barmhartig en vergevingsgezind komen er vaak in voor. God is geen dj die een plaat laat hangen, dus ik denk dat in die herhaling een boodschap zit. Bij alles wat je doet in naam van de Koran, moet je je afvragen: zit hier barmhartigheid in? Als dat niet zo is, moet je het boek nog maar een keer lezen. Binnen de islam zijn zo veel mensen bezig met wat niet mag. Daarover heb ik ook hulp gevraagd aan boven. Toen kreeg ik een ingeving: jongen, als jij je concentreert op wat er wél mag, als je je concentreert op het zijn van een goed mens, heb je helemaal geen tijd om stil te staan bij wat niet mag. Het voelt fijn om op die manier moslim te zijn. Het is iets heel inspirerends.’

Net zo fijn en inspirerend als het is om als moslim met een vliegtuig een toren in te vliegen. Een vraag die gelukkig niet gesteld wordt.
    En dat moslim-geloof brengt verplichtingen met zich mee:
 

  Hij woont nu in ‘een afgelegen huisje aan het water’ in een buitenwijk van Almere, met zijn vrouw én manager Breghje Kommers en hun twee kinderen Omar (anderhalve maand oud) en Amin (2). ...
Je vrouw is Nederlands. Is zij moslim? ‘Moslim zijn betekent dat je je overgeeft aan de Almachtige. Het gaat om de intenties, daarom kan alleen de Almachtige oordelen of zij wel of geen moslim is. Laat ik het zo stellen: een baard of een hoofddoek maakt iemand nog geen moslim. Het is haar eigen weg. In praktische zin leven wij wél zo. We eten thuis halal, we voeden onze kinderen op die manier op.’

Hij is door zijn succes in de Nederlandse maatschappij in staat om een relatie aan te gaan met een Nederlandse, maar daar houdt het op: hij is die relatie net zo'n dominante moslim als ware zijn vrouw een moslima.
    Eerste conclusie: de aanpassing die men in de openbaarheid meent te zien is volledig schijn - in het geestelijke leven dar erachter zit is ook deze meest geslaagde immigrant een gewone moslim in de zin dat hij behept is met alle negatieve kenmerken van dat geloof. Zoals de volstrekt vijandige houding ten opzichte van iedereen die ervan getuigt tegen de islam te zijn:
 

  Maak je je druk over hoe Geert Wilders over Marokkanen en moslims praat? ‘Dat ontsnapt aan mijn controle. Dan voel ik woede. Het resultaat van zijn manier van praten is tweedeling. Dat neem ik hem kwalijk.’

Natuurlijk ontgaat het de moslim totaal dat zijn hele geloof en belevingswereld de volstrekte tweedeling belichaamt - zwart-witdenken hoort bij de monotheïstische godsdienst als water hoort bij een vis:
.

  ... Ali 2.0 heeft geleerd het om te keren: als ik tegen het ene ben, ben ik vóór het tegenovergestelde...

En waar zijn kant van de streep volkomen goed is, is "dus" de andere kant volledig fout:
 

  Als je uitgenodigd zou worden om met Wilders in debat te gaan, zou je dat dan doen? ‘Ik zou graag met hem in gesprek willen. ... Het laatste wat ik wil, is tegen Geert Wilders zeggen: jij bent slecht. ...

'Met de bijbehorende neigingen:
 

  Is hier Ali 2.0 aan het woord? Of vond je dit zes jaar geleden ook? ‘Dit is wie ik kies te zijn. Instinctief voel ik de drang om aan te vallen. ...

Deze redactie kan er ook niets aan doen ... Het staat er echt allemaal. Natuurlijk niet zo achter elkaar en niet met de verbanden gelegd die hier uitgeduid staan, maar het is beslist geen knip-en-plak werk. Ja, natuurlijk staan er de nodige prietpraat over dat de islam vrede is, maar dat is een uitspraak van dezelfde soort als die van de Israëlische politicus die beweert voor vrede te zijn - wat hij bedoelt is "Ik heb andermans land gepikt en nu wil ik vrede". De moslim die praat over de vredelievendheid van zijn godsdienst zegt "Ik wil dominant en de baas zijn, en ik wil vrede". Tja ...
    Maar voor storing er ook in de menselijke geest zit, met uitzondering van de serieuze psychopaten zit er toch wel ergens iets van besef van de eigen denkwereld - natuurlijk geprojecteerd op de andere:
 

  Bij Ali 2.0 draait alles om ‘controle’ – over zijn eigen gedachten en emoties. ‘Als ik een nare gedachte heb, voelt het alsof ik door twee handen geknepen wordt. Het enige wat ik dan hoef te doen, is zeggen: laat los. Want ik ben koning in mijn lichaam.’
Noem eens zo’n nare gedachte.
‘Dat kan een enge gedachte zijn. Wat als er tijdens mijn optreden een aanslag wordt gepleegd?Wat als zo’n extreem-rechtse gast mij, de knuffelmarokkaan, zou willen poppen of neersteken? Het zijn zieke gedachten en ze slaan nergens op, maar het zijn gedachten die voorbijkomen. ...

Kijk, als je zelf de behoefte voelt tot aanvallen, denk je automatisch dat anderen dat ook wel zullen hebben ...
    Dit soort spiegeling van de eigen slechte denkgewoontes en de slechte delen van de eigen denkwereld is de redactie al talloze malen tegengekomen -  in hun meest diepgevoelde scheldpartijen op anderen, gaven deelnemers aan het Volkskrant-weblog de meest perfecte omschrijvingen van hun eigen tekortkomingen.
    Dus dus wat betreft de geestelijke houding  van de geslaagde en goed-geïntegreerde Marokkaan. Waarop dus de frase zou kunnen volgen "Kunt u nagaan hoe het gesteld is met de minder goed geslaagde gevallen'. Maar dat hoeven niet zo in abstracto te doen. Ook daarvan biedt het geval Ali Bouali een illustratie:
 

  Lang voordat Ali 2.0 was, handelde hij in drugs, was hij gokverslaafd en blowde hij zich suf. Met zijn vader had hij weinig contact; zijn ouders scheidden toen hij nog een baby was. En ook moeder Bouali wist niets van de problemen van haar zoon.

De wortel van het probleem: het door cultuur en godsdienst bepaalde slechte gezins- en opvoedingsleven van de Marokkaanse, islamitische en allochtone culturen.
    De oplossing van de integratieproblemen ligt in principe natuurlijk daar: de opvoedingscultuur moet heropgevoed worden. een voor buitenstaanders, uit en andere en als vijandig gezien cultuur, natuurlijk onmogelijk. Want het is allemaal de schuld van de Nederlanders:
 

  Ik ben Marokkaan. Wat betekende dat? De associaties die je hebt bij Marokkanen zijn negatief. Agressief, crimineel, moeilijk. Oké, is dat wat Marokkaan-zijn betekent? Dan is dat hoe ik me ga gedragen – zo werkt het. ...’

Dit is een onlosmakelijk deel van de cultuur, en het superioriteitsdenken van het geloof.
    Hoe is het dan ooit goed gekomen met Ali Bouali. Nou, precies op die manier die iedere objectieve en verstandige waarnemer, dat wil zeggen die één , twee of drie die er in Nederland rondlopen, ook al voorgesteld is:
 

  Rond mijn 18de heb ik alles aan haar bekend. Zij stuurde me naar Marokko, weg uit mijn omgeving. Daar logeerde ik bij een tante. Ik hielp met klusjes in huis en in de meubelmakerij. Ik deed boodschappen. En ik wandelde veel, in m’n eentje. Daar was er een moment dat ik omhoog keek en om hulp vroeg. Dat is de ommekeer geweest.’

De aanpak die wel werkt. En die, voor blijvende werking want als ze terugkomen en ze slagen niet op de manier de voor Ali Bouali bij toeval wel al op jeugdige leeftijd is overkomen, pas echt blijft werken als ze in Marokko blijven. Remigratie is de beste oplossing voor alle partijen.
    Weer een traditioneel geval:


Uit: De Volkskrant, 17-09-2011, van verslaggever Raoul du Pré

Kabinet stemt in met wetsvoorstel van minister Donner

Na zes jaar is het boerkaverbod erdoor

Tussentitel: 'Je mag ook niet geheel ontkleed over straat'

Bijna zes jaar nadat Geert Wilders er tot veler verrassing opeens een meerderheid voor vond in de Tweede Kamer, lijkt het er nu werkelijk van te komen: de boerka wordt verboden in het Nederlandse straatbeeld.
    Het kabinet stemde vrijdag in met een wetsvoorstel van minister Donner van Binnenlandse Zaken. Als binnenkort ook het parlement akkoord gaat, riskeren dragers van boerka's of nikabs (gezichtsbedekkende sluiers) in de openbare ruimte voortaan een boete van maximaal 380 euro.
    Donner erkent dat de wet raakt aan de vrijheid van godsdienst: 'Niet alles waarvoor je je op godsdienstvrijheid beroept, mag je ook maar doen. Deze vrijheid moet kunnen worden beperkt in het algemeen belang.'    ...
    Gedoogpartner PVV is de grote aanjager van het verbod. Wilders ziet de boerka als 'een uiting van afwijziging van westerse kernwaarden'. Sinds hij zijn plan voor het eerst lanceerde, wordt er vanuit de islamitische gemeenschap tegen geprotesteerd. Ahmet Azdural, directeur van het Inspraakorgaan Turken in Nederland, snapt de drukte niet om 'slechts een handjevol, hoofdzakelijk Nederlandse vrouwen, die daar niemand kwaad mee doen'.   ...


Red.:   Ahmet Azdural zou zich er helemaal achter moeten scharen, als het 'slechts een handjevol, hoofdzakelijk Nederlandse vrouwen' betreft, die met hun wij-zij-symboliek de interculturele relaties enorme schade aandoen. Maar Ahmet Azdural heeft natuurlijk slechts één ding in zijn hoofd zitten; islamitische zendingsdrang. En is daarom blind voor alle andere zaken.
    En dat zit diep bij de moslim:
 

  De Franse zakenman Rachid Nekkas heeft laten weten dat overtreders zich geen zorgen hoeven te maken over de boetes. Die neemt hij voor zijn rekening, zoals hij ook in België en Frankrijk doet. Hij heeft daarvoor 1 miljoen euro gereserveerd.

Reden om de boete flink hoger te maken, en er een drie-slag-is-uit clausule aan te verbinden: wie drie keer veroordeeld wordt, wordt het land uitgezet, en vervoer naar een islamitisch land geboden. Iedereen gelukkig.
    Het aantal is niet zo hoog, maar toch zijn er ook wel islamitische intellectuelen te vinden. Het beroemdste voorbeeld tot voor kort was Tariq Ramadan, maar doe trok zo veel aandacht in zijn pogingen om zich voor te doen als "westerse moslim", dat het de moeite waard werd zijn echte opvattingen na te gaan, waarna al snel bleek dat hij een doodgewone fundamentalist was. Daarna werd het weer stil op dat front. Maar nu roert zich en ander: Wasif Shadid. Hij was als hoogleraar interculturele communicatie verboden aan de universiteit van leiden, in wlek hoedanigheid dit stukje over hem verscheen in het universiteitsblad:

 
Leids universiteitsblad Mare, 17-01-2008, door Vincent Bongers

'Het klimaat in Nederland is verziekt'

Nederland is niet tolerant en is dat ook nooit geweest, vindt hoogleraar interculturele communicatie Wasif Shadid. 'Kijk maar naar de verzuiling: wij tegen zij.'


'Die Marokkaanse raddraaiers in Slotervaart. Dat heeft weinig te maken met integratie en al helemaal niets met de islam. Dat wordt er met de haren bijgesleept. Slotervaart is een probleem van uitsluiting en armoede. Er zijn relatief veel allochtone werklozen. De criminaliteit in deze wijk heeft een sociaaleconomische achtergrond. Maar in de media worden verbanden gelegd met religieus extremisme. Ik denk dat meeste van de jongens die rellen veroorzaken nooit naar de moskee gaan. Ze spreken Nederlands en kennen Marokko alleen als vakantieland. Het zijn Amsterdamse raddraaiers:
    Dat zegt Wasif Shadid, hoogleraar interculturele communicatie aan de universiteit Leiden. Hij publiceerde een bundel met essays, columns en artikelen. De titel van het boek is veelzeggend: De multiculturele samenleving in crisis. 'Je kunt gerust spreken van een crisis als de Koningin in haar kersttoespraak oproept tot tolerantie en daardoor haar positie en bevoegdheden door sommigen ter discussie worden gesteld.
    'Nog een mooi voorbeeld. Minister Vogelaar die vorig jaar zei dat 'de islamitische cultuur in Nederland niet meer weg te denken' is en uiteindelijk sprake zijn van een 'joods-christelijke-islamitische traditie.' Shadid: 'De wereld was te klein. Iedereen viel over elkaar heen om als eerste kritiek te leveren. Terwijl de minister niets anders deed dan nuchter op een bepaalde ontwikkeling duiden. Het klimaat in Nederland is zo verziekt dat ik deze woorden van Vogelaar niet anders dan als moedig kan bestempelen. Ze toont durf en visie door het negativisme rond de islam te doorbreken. De islam is nu een Nederlandse religie geworden:
    Nederland heeft helemaal geen traditie van tolerantie, vindt Shadid. 'Kijk maar naar de geschiedenis. De verzuiling is een uitstekend voorbeeld van intolerantie. Wij tegen zij. De grenzen van de verzuiling zijn inmiddels vervaagd, maar door de komst van de islam bevindt de samenleving zich weer in eenzelfde klimaat als dat van de preverzuilingstijd.'
    Volgens Shadid is het multiculturele debat van een pijnlijk laag niveau. 'Het is verworden tot een stigmatiserende kakofonie. Met als gevolg dat integratie verder weg is dan ooit en allochtonen zich steeds minder autochtoon zijn gaan voelen. Dat maakt de problemen alleen maar erger. Politici hoppen van incident naar incident en zijn klaarblijkelijk dusdanig politiek verlamd om nuanceringen aan te willen brengen in hun uitingen. Ik heb vaak het idee dat het er alleen maar om gaat wie er het hardst schreeuwt. Er lijkt geen animo om inhoudelijk te analyseren wat er speelt.
    'Wilders komt alleen maar met inhoudsloze ideeën zoals het wijzigen van Artikel I van de Grondwet en het verbieden van de Koran, en wordt vervolgens nauwelijks aangepakt door zijn collega's. Als je een positieve toon aanslaat over multiculturaliteit word je gezien als naïef. Het is gewoon niet opportuun op dit moment.'
    Shadid stelt een aantal maatregelen voor die het negativisme rond de islam en allochtonen moeten doorbreken. 'De term allochtoon kan beter worden afgeschaft. Etnische groepsgrenzen dienen waar niet ter zake doend beter worden vermeden. Ali en Jan Peter hebben dezelfde rechten en plichten. Het overgrote gedeelte van niet westerse allochtonen is genaturaliseerd. Het zijn gewoon Nederlanders. We moeten problemen veel meer vanuit sociaal-economische invalshoek gaan bekijken. Er wordt nu teveel nadruk op religie en etniciteit gelegd.'
    Verder moeten volgens Shadid maatschappelijke organisaties duidelijk stelling nemen. 'Het wordt tijd dat er kleur wordt bekend en dat alle belanghebbenden op voet van gelijkheid een dialoog aangaan.'


Red.:   Hier worden bijna alle multiculturalitische ideeën verwoord:
 -   Er is niets mis met de islam/allochtonen.
 -   Als allochtonen problemen veroorzaken, ligt dat aan de autochtonen.
 -   Autochtonen moeten meer geld en ondersteuning geven aan allochtonen.
 -   Autochtonen mogen niet praten over het geld dat allochtonen nodig hebben, en over alle vormen van  allochtone overlast.
 -   Nederland gaat als maatschappij slechter om met zijn andersgelovigen dan andere culturen.
-    De islam hoort bij de Nederlandse cultuur.
 -   De oplossing van de problemen met allochtonen is beperking van de vrijheid van meningsuiting en het invoeren van politiek-correct taalgebruik.
     Dat was drie jaar terug. Nu, inmiddels met emeritaat, mengt Shadid zich in het openbare debat:


Uit: De Volkskrant, 27-09-2011, door Wasif Shadid, emeritus hoogleraar interculturele communicatie.

Allochtone politici bevestigen populisten

Antimulticulturalisme | Kamerleden van islamitische afkomst hebben verzuimd een constructieve rol te spelen in het integratie- en islamdebat.

... Naast hun bijdrage aan stigmatisering maken genoemde allochtone politici ...
    ... de huidige niet constructieve tegenstelling tussen autochtonen en allochtonen ...
    ... over het Nederlanderschap om zodoende allochtonen als landgenoten te gaan definiëren. ...
    ... Aan de andere kant zouden allochtonen ...
    ... niet alleen door plaatsing van allochtonen op de kandidatenlijsten ...
    ... De keuze voor een eigen allochtone of islamitische partij ...
    ... de kans op bundeling van allochtone krachten  ...

Red.:   Waarna we al onmiddellijk kunnen constateren dat Shadid met twee tongen spreekt: autochtonen mogen het woord "allochtoon" niet gebruiken, want dat is stigmatiserend. Allochtonen mogen het woord "allochtoon" wel gebruiken, in wat zelfs uit deze zeer korte citaten al blijkt te zijn een poging om de allochtone groep bij elkaar te binden en op die manier gezamenlijk te kunnen optreden.
    De verdere details van dit betoog:
 

  Nationale en internationale gebeurtenissen zorgen regelmatig voor verhitte discussies en verharding van standpunten over de positie van islam en moslims in de Nederlandse samenleving. Recentelijk leidden vooral Geert Wilders' opmerkingen over moslims als 'stemvee' en moskeeën als 'haatpaleizen' tot commotie.

Een zeer selectieve keuze. Andere aanleidingen tot commotie zijn de lange reeks bomslagen door moslims, en met name die van 9/11. En in Nederland de moord op Theo van Gogh. De eerste zet richting het doel: het is allemaal de schuld van de Nederlanders, en in niets die van de allochtoon of de islam.
 

  Naast Wilders en zijn PVV verdringen ook andere politici, publicisten en wetenschappers van verschillende politieke stromingen zich in de media om onder het motto van 'het doorbreken van taboes' diskwalificerende opmerkingen te uiten.

Een keiharde leugen: alle andere politici veroordelen Wilders sterk, en in de media is die veroordeling bijna net zo unaniem.
 

  Tot een inhoudelijk weerwoord tegen dit antimulticulturalisme komt het echter niet.

Dat klopt. met slechts één enkele mogelijke conclusie: er ís geen inhoudelijk weerwoord, anders was het allang verzonnen.
 

  Ook niet door de zestien Tweede Kamerleden van niet-westerse afkomst, en in het bijzonder die van islamitische achtergrond onder hen.

Racisme. deze groep wordt eruit gehaald uitsluitend op grond van etnie en/of religie.
    Waarna je al een tussenconclusie kan trekken: Wasif Shadid spreekt met twee tongen, liegt, en is een racist.
    Nog even kijken hoe hij dit verder invult:
 

  .... Ook niet door de zestien Tweede Kamerleden van niet-westerse afkomst, en in het bijzonder die van islamitische achtergrond onder hen.
    Laatstgenoemden hebben, op een enkele uitzondering na, verzuimd de inhoudelijke leegte te benutten om in het integratie- en islamdebat een centrale en constructieve rol te gaan spelen. Daar waar het wel gebeurde, was de inbreng minimaal, bedenkelijk en niet opbouwend. Een en ander wordt hieronder geïllustreerd.   ...
    PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch benadrukte dikwijls het gebrek aan aanpassing van zijn achterban, verscherpte het radicaliseringvraagstuk, wilde een moderne vorm van islam op openbare scholen promoten en was voorstander van het verbod op ritueel slachten. Daarnaast verklaarde hij de problemen die enkele jongeren in Helmond en Gouda veroorzaken door verwijzing naar hun Marokkaanse cultuur. Over de hele linie ging hij voorbij aan de sociaal economische fundering van ontsporing, met andere woorden aan de invloed van werkloosheid, discriminatie en uitsluiting daarop.

Waartegen Shadid dus stelt dat allochtonen en met name moslims volkomen geïntegreerd zijn, totaal niet geradicaliseerd, dat er een ouderwetse vorm van de islam op scholen gegeven moet worden, dat de overlast van met name Marokkaanse jongeren niets te maken heeft met hun cultuur, en dat het uitsluitend het gevolg is werkloosheid, discriminatie en uitsluiting. De schuld van de autochtonen, dus.
    Ook hierin staat weer keiharde leugens: de betreffende overlastgevers bevinden zich voor een (over)grote deel in de leerplichtige leeftijd. En hun gedrag kan dus niet te wijten zijn aan werkloosheid. Ten tweede vindt dat gedrag plaats daar waar ze in meerderheid zitten in allochtonen wijken, dus het gedrag kan niet veroorzaakt zijn door discriminatie en uitsluiting. En ten derde zijn de meest opvallende uitingen van dat gedrag die van homohaat en jodenhaat, in daarin zijn het de Marokkaanse en islamitische jongeren zelf die doen aan discriminatie en uitsluiting.
    Welke moslim-poltici hebben er nog meer bijgedragen aan negatieve beeld over moslims:
 

  Kamerlid Coskun Çörüz van het CDA verdedigde op het congres van zijn partij de beoogde gedoogconstructie met de PVV kort maar vurig.

Dat is iedereen alweer allang vergeten - mede gezien dat 'kort'. En ook iedereen besefte dat dit doodgewoon een partijpolitieke stellingname was: de meerderheid van het CDA had dit standpunt.
 

  Ook de lancering door Tofik Dibi (GroenLinks) van de website www.finalfatwa.com als waardig eerbetoon aan slachtoffers van 11 september kan als negatief worden getypeerd. Daarmee wekte hij zonder fundering ten onrechte de indruk dat islamitische jongeren niet alleen belijdend zijn, maar ook in sterke mate georiënteerd zijn op de islamitische wereld en 'fatwa's' van conservatieve imams kritiekloos uitvoeren.

Natuurlijk niet. Dit was een poging van Dibi om de onvermijdelijke grote schade die de reputatie van de islam zou oplopen door de herdenking van 9/11 enigszins te repareren. 
    En dat was het dan, qua islamitische politici die aan zelfkritiek doen. Andere voorbelden zijn er ook niet, anders zou dat lamme "voorbeeld" van  Çörüz  ook niet nodig zijn.
    Maar wat wil Shadid dan wél van zijn islamitische politici:
 

  Voor adequate overdracht van cultuur (normen, waarden, gebruiken, kunst en literatuur) zijn eigen scholen en media alsmede een specifieke sociale omgeving, kortom een daarvoor goed geëquipeerde samenleving onontbeerlijk. ...
    Aan de andere kant zouden allochtonen actief kunnen gaan zoeken naar mogelijkheden om een electoraat van betekenis te worden, dus naar het creëren van een allochtone lobby waar bestaande politieke partijen rekening mee moeten houden, en niet alleen door plaatsing van allochtonen op de kandidatenlijsten. Daarbij zijn grotere politieke bewustwording, het definiëren van een gemeenschappelijk doel en de bundeling van hun etnisch en religieus verbrokkelde gelederen een conditio sine qua non.

Oftewel: allochtoon en islamitisch cliëntilisme. Voorlopig binnen de bestaande partijen:
 

  De keuze voor een eigen allochtone of islamitische partij is evenwel strategisch onverstandig en gezien de getalsverhoudingen pragmatisch geen effectieve optie.

Het oprichten van ene eigen stroming die eisen van islamitische aard gaat stellen moet dus wachten tot ze een ruime minderheid of meerderheid zij. Met die islamitische eisen kan ondertussen alvast begonnen worden:
 

  Een en ander brengt met zich mee dat voor het realiseren van stabiliteit in de samenleving de huidige niet constructieve tegenstelling tussen autochtonen en allochtonen, en vooral moslims, zou moeten worden weggewerkt. Dat kan allereerst worden bereikt door de anti-islamretoriek inhoudelijk adequaat te weerspreken. ... Daarnaast dienen progressieve politici onomwonden steun te uiten aan de gedachte van de multiculturele samenleving. In dat verband zou ook een beleid moeten worden ontwikkeld om bij autochtonen een mentale omslag te bewerkstelligen met betrekking tot hun opvattingen over het Nederlanderschap om zodoende allochtonen als landgenoten te gaan definiëren.

En gebeurt dit allemaal niet, leidt dat dus tot het tegengestelde van 'stabiliteit in de maatschappij', dat wil zeggen: oproep van islamitische kant.
    Zelden is de invulling van de constatering dat moslims een vijfde colonne vormen zo duidelijk door een moslim uitgewerkt.
    Vergelijkenderwijs een kleinigheidje: er is een rapport verschenen waaruit blijkt dat 80 procent van de Turken en Marokkanen in eigen kring trouwt. Een slechte pers, natuurlijk. Dus wat doe je als allochtoon woordvoerder en lid van de vijfde colonne:


Uit: De Volkskrant, 01-12-2011, door Nora Kasrioui, bedenker van Brood & Rozen en schrijver.

Marokkaanse vrouw zoekt blonde prins

Moderne Marokkaanse vrouwen laten de meeste Marokkaanse mannen ver achter zich. Daarom wijken ze uit naar (bekeerde) Nederlandse mannen.

Tussentitel: Marokkaanse vrouwen schuiven elkaar namen toe, want als Frans niet bij Fatima past, kan hij het misschien wel met Selma vinden

De nieuwe generatie hoogopgeleide Marokkaanse vrouwen, vooral de twintigers en dertigers onder hen, ziet zich geconfronteerd met vraagstukken die een hogere prioriteit hebben dan het al dan niet dragen van een hoofddoek. Hoewel het Centraal Bureau voor de Statistiek op 23 november 2011 meldde dat vier van de vijf Turken en Marokkanen nog steeds in eigen kring trouwen ...
    ...wijkt zo'n hoogopgeleide Marokkaanse vrouw het liefst uit naar een bekeerde Nederlandse man. ...


Red.:   Je beweert keihard het omgekeerde. 't Zal wel het islamitische trekje zijn. De christelijke gelovigen hebben er ook zo'n handje van om te beweren dat de maan van groene kaas is, zelfs nadat astronauten uitsluitend stenen hebben mee teruggebracht van die plek.
    De verwarring onder voormalige geitenhouders en de huidige multiculturalisten is nu volledig;


Uit: De Volkskrant, 07-12-2011, door Samira Ahli, redacteur van Joop.nl, opiniewebsite van de VARA.

Echt: niet elke Marokkaan is benepen

In haar recente bijdrage aan de Volkskrant maakte Nora Kasrioui een karikatuur van de Marokkaanse man.


Red.:   Samira Ahli van de haatzaaisite is vast niet verantwoordelijk voor deze kop, en het is vast een poging van de multiculturalisten bij de Volkskrant om olie op de golven te gooien - natuurlijk is het olie op het vuur, want als één ding aangetoond is door die 80 procent cultuur-inteelthuwelijken dan is het benepenheid. Hetgeen Ahli toch nog even toelicht, meer naar het einde van haar artikel:
 

  Met een stok van veertig meter durft Kasrioui het taboe op seksuele vrijheid nog niet aan te raken. Want dat zit er ook nog achter het verwijt dat Marokkaanse mannen 'traditioneel' zouden zijn. Traditioneel betekent dat ze een maagd willen trouwen en de moderne Marokkaanse vrouw wil geen maagd meer blijven, moeten we tussen de regels door lezen. Zo lang haar 'trendsetters', zoals Kasrioui de moderne Marokkaans-Nederlandse vrouwen noemt, daar niet openlijk over durven praten, blijven ze gevangen in schadelijke tradities.

Met als meest schadelijk gevolg:
 

  Maar wat mij tot slot, toch het meest tegen de borst stuit in het artikel van Kasrioui, is de afvlakking van het emotionele, het liefdesleven van de Marokkaanse vrouw tot een reeks praktische overwegingen. Het woord liefde komt in het stuk niet één keer voor.

Want dat is het proces dat de natuur heeft uitgevonden om voor de grootste kans op gezond nageslacht te zorgen. Een genetische ongezondheid die direct van de groep Marokkanen is af te lezen.
    Waarna Ahli nogmaals, onbedoeld, aangeeft hoe benepen en cultureel-inteeldig Marokkanen zijn:
 

  Terwijl dat juist de grote drijfveer is voor die vrouwen die tegen de gewoonte in en vaak met veel pijn en moeite kiezen voor iemand die niet tot de eigen bevolkingsgroep hoort.

    Maar dit zijn zaken die Ahli slechts met grote moeite uit haar pen heeft weten te wringen. Want dit is hoe het artikel begint:
 

  Over Marokkaanse vrouwen in Nederland verschijnen al tien jaar lang ieder jaar dezelfde drie artikelen. Ieder jaar komt een journalist tot de 'schokkende ontdekking' dat Marokkaanse vrouwen soms in het land van herkomst worden gedumpt door hun man. Ieder jaar richt iemand een website op voor Marokkaanse meiden die depressief worden door de 'culturele spagaat' waarin ze leven. En ieder jaar moet iemand als tegenwicht een artikel schrijven over hoe succesvol Marokkaanse vrouwen zijn in het onderwijs en op de arbeidsmarkt, maar dat het hun op de huwelijksmarkt helaas minder voor de wind gaat.

Stereotyperingen waaraan ik mij als Marokkaans-Nederlandse vrouw mateloos heb geërgerd

En er is dus maar één conclusie mogelijk: bij Samira Ahli is de drang naar gezond nageslacht groter gebleken dan het de drang tot erkenning binnen de eigen groep. Hetgeen duidelijk gepaard gaat met veel pijn.
    Maar wie zich natuurlijk pas echt aan de taas getrokken voelt door het stuk van Kasrioui, ondanks die 80 procent eigen-huwelijksmarkt, is de HMM: de hoogopgeleide Marokkaanse man:


Uit: De Volkskrant, 07-12-2011, door Mohammed Benzakour, socioloog en publicist.

Zo'n ambitieuze vrouw is ook niet alles

Dacht even dat ik was beland op een datingsite: 'Marokkaanse vrouw zoekt blonde prins'. Maar nee, gewoon de opiniepagina. Een geschoolde Marokkaanse vrouw maakt gewag van haar vruchteloze zoektocht naar de Marokkaanse prins en ziet zich nu gedwongen haar geluk te zoeken bij een blonde proseliet.   ...


Red.:   De redactie moest het even opzoeken, maan een proseliet is een bekeerling. In zekere zin is Benzakour dus een proseliet, want een echte moslim doet niet aan wetenschap - zelfs niet sociologie, hoewel westerlingen met gezond verstand weten dat sociologie in hoge mate ook maar ideologie is met een wetenschappelijk sausje .
 

  Nieuw is deze hartekreet niet. Met de regelmaat van de biologische klok duikt wel ergens een artikel of interview op van een 'hoogopgeleide Marokkaanse vrouw' (HMV) die zucht onder het juk van een onvervuld verlangen: waar is toch die Marokkaanse prins?

Op groepsniveau, of statistisch gezien, dus evenzovele leugens - gezien die 80 procent. Dus aan die stroom leugens maar een nieuwe toegevoegd:
 

  De auteur, Nora Kasrioui, wijst hoe dan ook terecht op een sociaal nieuw verschijnsel. Alleen: haar vaststelling is maar het halve verhaal. Het hart heeft twee kamers: ook de hoogopgeleide Marokkaanse man (HMM) is vaak net zo teleurgesteld in de huwelijksmarkt en vindt zijn geluk in toenemende mate bij blonde prinsessen.

Weer die 80 procent die er tegenover staat. Hoewel: misschien is die 20 procent die wel over de etnische grens kijkt wel opgebouwd uit allemaal mannen - want vrouwen die over die grens gaan kunnen nog steeds op veel op zijn minst verbaal geweld rekenen.
    Al met al lijkt dit sterk op een discussie tussen de leden van de homo neandertalis over hoe om te gaan met homo sapiens. In een culturele variant, weliswaar, maar het resultaat is even voorspelbaar: de ondergang van de soort die niet mee kan komen omdat de andere soort nu eenmaal beter gereedschap heeft meegekregen:
 

  Deze Janneke komt bij voorkeur uit een dorp, of is uit de klei getrokken in Achterhoek, Veluwe of Bible Belt. Dat ze in de Here is, mag geen beletsel heten: Mohammed en Jezus zijn dikke maatjes. Sterker nog: liever christen dan ongelovig. Want het geheim van een lang en gelukkig samenzijn schuilt tenslotte in geest en karakter: Janneke bloost, is trouw, lief en eert het kleine. Allah ziet alles en knikt instemmend.

Een beter immuunstelsel tegen het kwaadaardige virus genaamd Jahweh, God of Allah.
    Volkskrant-columniste Nausicaa Marbe had ongeveer hetzelfde idee -  de aanleiding was een andere, maar even prehistorisch:


Uit: De Volkskrant, 09-12-2011, column door Nausicaa Marbe, schrijfster

Komt een holbewoner naar Nederland

Tussentitel: Wat een verspilling om in elke malloot een volwaardige dialoogpartner te zien

Stel: de tijdmachine van Suske en Wiske bestaat. U gaat naar de prehistorie. Daar loopt u met uw tolerante kerngezin op een grazige weide uit de tijd dat de natuur nog natuur was. Geen hongerig beest te bekennen, alles valt mee. Tot u ineens oog in oog staat met een fors bewapende holbewoner. Zo'n baardig oermens van wie duidelijk is dat hij het op uw dochter heeft gemunt. Negen is ze.
    Wat doet u? Gaat u, zoals thuis bij ontmoetingen met 'andere culturen', in debat? Welnee. U zet het op een rennen, u maakt dat u wegkomt. En mochten u en de uwen heelhuids thuiskomen, dan hoop ik dat u zult nadenken over de vraag waarom we in onze 21ste eeuw elke troglodiet een debat waard vinden.
    Dit gaat natuurlijk over de in Marokko vervolgde 'pedo-imam' Al-Maghraoui die nu vanuit Saoedi-Arabië naar de Haagse As Soennahmoskee komt om te preken dat 9-jarige meisjes die nog niet menstrueren beter in bed zijn dan meisjes van twintig. Barbaars. Een meerderheid van de Tweede Kamer, onder aanvoering van PvdA'er Khadija Arib, wil de imam geen visum geven omdat hij aanzet tot seksueel geweld tegen kinderen. Tegenstemmers vinden de vrije meningsuiting belangrijker dan deze verdenking. Laat maar komen, goed voor het vrijzinnige debat.   ...


Red.:   Iedere holbewoner heeft als sinds Jean-Jacques Rousseau en Claude Lévi-Strauss zijn eigen fanclub- zelfs nadat de holbewoner hen de schedel tot moes heeft geslagen blijven ze nog overtuigd van zijn goede bedoelingen.
    Overigens is de zaak natuurlijk simpel: de holbewoner zet aan tot een misdrijf.

  Hoe pervers kan het spel met de vrijheid van meningsuiting uitpakken. Telt die meer dan het gevaar dat salafistisch opgevoede meisjes lopen als hun ouders de adviezen van deze gruwelimam letterlijk opvolgen? Iets zegt mij dat we minder tolerant zouden zijn als het om een visumplichtige pedoseksueel ging die hier lezingen kwam verzorgen over infiltratie op oerhollandse crèches.

Ja ja, het is makkelijk scoren.

  Laten we elkaar ook niet wijs maken dat zo'n bezoek het integratiedebat verrijkt. De pedo-imam met zijn malle fatwa's die hij Gods woord waant, is een anachronisme. Met zo'n rots van onbegrip is het zinloos praten. Hij blijft een halvegare. Zoals zijn gastheer Sjeik Fawaz Jneid die - alle bruggenbouwsubsidies ten spijt - dezelfde morose moslimfundamentalist is gebleven die kwaadspreekt over vrijer denkende geloofsgenoten.
    Wat een verspilling van tijd en moeite, de gewoonte om in elke malloot een volwaardige dialoogpartner te zien. Er bestaat in Nederland tenminste een basisconsensus over hoe met elkaar te leven. Daar zijn eeuwen aan voorafgegaan; aan democratie moet je werken. Een radicaal die deze bagage mist en logische argumenten als kogels tegen Gods woord ziet, kan niet mee in een discussie van niveau. Daarvoor zijn zelfstandige denkers vereist. Dat elke domoor van de vrijheid van meningsuiting kan genieten, betekent niet dat elke domoor die vrijheid goed doet.

Maar natuurlijk. Wat je met gemak kan verlengen tot alle moslims. Het is namelijk zelfs als waar voor christenen: met religieuzen valt niet te discussiëren.
     En in het directe verlengde hiervan:

  ... vaak blijkt hoe pover de autoriteiten toegerust zijn om burgers tegen agressieve achterlijkheid te beschermen. Neem de inval eergisteren van ruim twintig in woestijntenue uitgedoste moslimextremisten tijdens een debat in De Balie. Daar werden de internationaal bekende islamreformiste Irshad Manji en Kamerlid Tofik Dibi gesommeerd hun mond te houden en op te hoepelen, ze werden met eieren bekogeld en bedreigd als afvalligen die moesten sterven. Het duo bleef uit protest op het podium staan. Moedig.
    En wat doet de politie als ze eindelijk (beveiliging achtten ze die avond niet nodig) komt opdagen? Die vraagt Manji en Dibi eveneens weg te gaan. Niks begrepen dus. Al met al zijn er twee agressors gearresteerd. Niets begrepen. Twee maar, uit de horde die de orde verstoorde, mensen intimideerde, voor 'joden' uitschold en gericht tot geweld opriep.

Wat wij ook al constateerden.

  De les voor deze en andere nieuwe holbewoners is helaas: ga uw gang, politie en politiek weten zich geen raad met u.

Net als deze conclusie: nieuwe holbewoners discussiëren onder elkaar wie het meest een holbewoner is.
    Tofik Dibi doet er graag aan mee:


Uit: De Volkskrant, 10-12-2011, door Lidy Nicolasen, redacteur van de Volkskrant.

Twistgesprek | Lidy Nicolasen met Tweede Kamerlid Tofik Dibi (GroenLinks)

'Verlaat de zaal en laat hem in zijn dooie eentje op het podium staan'

De 'pedo-imam' Al-Maghraoui komt naar Nederland. Tofik Dibi wil hem een visum geven.

Ben je gek geworden?
Nee, de Haagse moskee As/Soennah heeft hem uitgenodigd. Ik vind dat onbegrijpelijk, maar nu hij toch komt, zie ik dat als een kans voor vrijzinnige moslims om te zeggen wat ze ervan vinden.

De man is in eigen land verboden. Hier krijgt hij een podium. Wat moeten vrijzinnige moslims ermee?
Zijn opvattingen verdwijnen niet als je net doet of hij er niet is. Het klopt dat hij in Marokko wordt uitgekotst en dat hij is gevlucht naar Saoedi-Arabië, maar ik vind het belangrijk ook met dit soort gasten de confrontatie aan te gaan. Zijn opvattingen komen ergens vandaan, die worden op een bepaald manier gelegitimeerd. Waarom niet deze kans aangrijpen om te zeggen: je hebt het mis en je vertegenwoordigt onze islam niet. We hebben elke maand wel een andere schandaalmoslim. Een advocaat die blijft zitten voor de rechter, een imam die handjes weigert, nu een pedo-imam. We moeten niet meer van incident naar incident hollen, maar dit benutten om de vrijzinnige islam stevig voor het voetlicht te brengen.
...
Je hebt dus een omstreden imam nodig om de verlichting te bewerkstelligen.
Soms heb je een botsing nodig voor je eigen verhaal. Dat heb ik afgelopen week weer geleerd van die actie van de radicale moslimgroep Sharia4Holland, die in de Balie een debat verstoorde. Hoe mooi zou het niet zijn als de hele zaal leegloopt als deze imam gaat praten? Ik vind dat wel een mooie oproep. Verlaat de zaal als hij gaat praten. Ga gewoon door met jullie conferentie, maar laat hem in zijn dooie eentje op het podium staan. Hij zal vertrekken, het vliegtuig nemen en nooit meer terugkeren, ook al wordt hij weer uitgenodigd.

Je droomt.
Ja, ik droom, maar ik geloof ook oprecht dat zoiets kan gebeuren. Er komen daar ook zoekende moslims of orthodoxe moslims die ervan walgen dat je als pedofiel geboren kunt worden. Zij moeten ineens luisteren naar een imam die nog veel heftigere dingen zegt. Ik zou het onbegrijpelijk vinden als ze zouden blijven zitten.

Moslims kijken op naar hun imam, hij is hun geestelijk leider.
Ga je een imam blind volgen, dan speelt hij voor God, zeg ik in mijn final fatwa. Als deze imam blind wordt gevolgd, dan toont dat alleen maar aan hoe belangrijk het is om te vechten voor een vrijzinnige islam.


Red.:   Nou zegt u het maar: "Wie is de holste holbewoner?
    Vroeger was het makkelijk holbewoners te detecteren. Tegenwoordig spreken ze ook Nederlands. Enkelen zijn politicus, en sommige van hen worden zelfs acteur. Allebei makkelijk te vergeven baantjes. En eentje daarvan heeft een prijs gekregen - nog makkelijker te vergeven. Die vervolgens bij de prijsuitreiking zijn solidariteit met de holbewoners uitschreeuwde, en daar zeer populair mee werd bij de holbewoners en hun Nederlandse aanhang, die natuurlijk, het speelde zich tenslotte af in de culturele wereld, volop in de zaal zat. En waarom de holbewoners-sympathisant de eindejaarversie van het Volkskrant Magazine mocht openen:


Uit: De Volkskrant, 24-12-2011 door Sara Berkeljon

Nasrdin Dchar

De Nederlands-Marokkaanse acteur Nasrdin Dchar (33) sprak recht uit zijn hart nadat hij een Gouden Kalf had gewonnen. Hij werd plots BN'er, held en rolmodel door de manier waarop hij zijn recht opeiste Nederlander, Marokkaan, én moslim te zijn.

 

Red.:   Opinies van het blanke holbewonerfront. Instukejs:
 

  Nasrdin Dchar (33) sprak recht uit zijn hart

Geert Wilders spreekt ook recht uit zijn hart. En daar maakt men de heftigste bezwaren tegen.
 

  Hij werd plots BN'er, held en rolmodel

Uitsluitend bij de holbewoners en sympathisanten. Bij de rest van Nederland, iets van tweederde, werd hij een schurk - een arrogant immigrantenkind. Omdat:
 

  door de manier waarop hij zijn recht opeiste

Daar waar hij dankbaar op zijn knietjes moet gaan voor de mogelijkheden die hij in Nederland heeft gekregen:
 

  Nederlander, Marokkaan, én moslim te zijn.

Terwijl alle zindelijk en gezond verstand zegt dat een Nederlander iemand is van blanke afkomst, en christelijk of atheïst. De rest is immigrant. Die wel een Nederlands paspoort heeft, maar geen Nederlander is. Net zo min als kamelen of couscous Nederlands zijn.
    Maar zijn geest is vergiftigd door zijn culturele achtergrond, versterkt door de sprookjes van de sympathisanten:
 

  ‘We worden tegenwoordig geïnjecteerd met angst.’

Nee hoor, we zijn helemaal niet bang van de holbewoners en hun islam - we hebben gewoon de pest aan ze, en willen dat ze weggaan. liefst uit eigener beweging. Vanwege dit soort gedrag - het op hoge toon van alles eisen.
    Maar het zal niet snel beter worden:
 

  En toen begon iedereen heel hard te applaudisseren en richtte hij het woord tot ‘meneer Verhagen’, Geert Wilders en hun achterban. ‘Ik ben een Nederlander, ik ben heel trots op mijn Marokkaans bloed, ik ben een moslim en ik heb een fókking Gouden Kalf in m’n hand!’
    Het publiek in de zaal stond op, joelend. ...
    Na die avond was het een gekkenhuis. Dchar liet zich kort interviewen door NRC en de Volkskrant, zat de maandag na zijn winst bij Pauw &Witteman

Dus men is verder aangemoedigd in het idee dat het allemaal onze schuld is. Kijk maar:
 

  Hij sprak perfect Nederlands en verklaarde zijn in de zaal aanwezige ouders in het Arabisch de liefde

In perfect Nederlands sprak hij zijn afkeer uit van Nederlanders en hun "angst", en voor Marokko en de islam sprak hij zijn liefde uit in het Arabisch.
    Maar naast "angst" had Dchar nog een verwijt:
 

  Vanaf maandag kwamen er ook ándere berichten. Negatieve berichten.’   ...
    ... Aan al die reacties op de speech, op YouTube, op Twitter, op blogs, kun je goed zien hoe Nederland in elkaar steekt. Wat voor land dit is. De hokjesgeest is ongekend.’

Hokjesgeest, dus. Iets waar Nasrdin zelf totaal geen last van heeft. Die is een volledig zelfstandig functionerend individu, die zich op geen enkele wijze associeert met zijn achterban, of welk cultureel hokje dan ook .... Kijk maar:
 

  Tijdens zijn studie werkte Dchar zich via het amateurtoneel op tot het professionele circuit. Na zijn afstuderen werd hij gecast in Deadline, een VARA-serie, en in De Geschiedenis van de Familie Avenier, een toneeltweeluik van Maria Goos. In het eerste deel van het tweeluik speelde Dchar de gastarbeider Mohammed. Toen die in het tweede deel van het tweeluik een dief bleek te zijn die er met familiekapitaal vandoor gaat, wilde Dchar niet meer meedoen.

Hokje één van Nasrdin.
 

  Naar aanleiding van zijn dilemma maakte Dchar samen met Maria Goos ook een theatermonoloog, Oumi, over zijn moeder. ...
    Toen Goos hem een eerste versie van Oumi liet lezen, schrok Dchar zich dood. ‘Ik dacht één ding. Oh. My. God. Dit is niet oké. Want zij had mijn moeder het hele stuk lang gebrekkig Nederlands laten spreken. Gewoon echt: ikke eten halen voor jou, want jij misschien lekker eten? Zoiets. Ik dacht: dit klopt niet, dit is mijn moeder niet. Toen ik dat tegen Maria zei, zei zij: ‘Hoezo, dit is je moeder niet? Ik heb in Marokko een week met haar doorgebracht! Dit is hoe ze spreekt!’

Hokje twee van Nasrdin. Hokjes erger dan alle Nederlandse hokjes bij elkaar. Begrijpelijke hokjes, als je beseft dat hij komt uit een eenkennige Arabische cultuur:
 

  Toen ik dat tegen Maria zei, zei zij: ‘Hoezo, dit is je moeder niet? Ik heb in Marokko een week met haar doorgebracht! Dit is hoe ze spreekt!’ De crux is: ik práát nooit Nederlands met haar.

En met die moedertaal komt natuurlijk de hele Arabische culturele wereld binnen. Het idee dat je daar ooit substantieel van af komt is natuurlijk volstrekte onzin, op een doodenkele uitzondering na. Vandaar die kreten vol eisen van Nasrdin, toen hij eenmaal een podium had: dat was volbloed Arabische cultuur die sprak.
    Weer een nieuwe wolf in schaapskleren - eerst de schaapkleren - de titel laten we weer even weg:


Uit: De Volkskrant, 25-01-2012, door Janny Groen

...

In 1990 worstelt de jonge, zeer slechtziende Iraniër Ahmad Qeleich Khany zich letterlijk naar de vrijheid. Als landskampioen in de gewichtklasse tot 57 kilo maakt hij deel uit van het Iraanse worstelteam dat in Assen meedoet aan de Wereldkampioenschappen voor Gehandicapten. Qeleich Khany vlucht, duikt onder om uit handen te blijven van Iraanse veiligheidsagenten en vraagt in Nederland asiel aan.
    In 1995 verandert Ahmad Qeleich Khany in immigrant Sander Terphuis. Hij kiest voor een Nederlandse naam om beter te integreren. Hij schuift de gordijnen van zijn woonkamer open, eet stamppot, hanteert het levensmotto 'doe maar gewoon dan doe je gek genoeg' en ruimt op Koninginnedag zijn zolder op voor het Oranjefeest.   ...


Red.:   En hier de wolf:
 

  Worstelen met de Hollandse hokjesgeest

...    In 2012 worstelt Terphuis opnieuw, maar nu figuurlijk. De vluchteling, asielzoeker, buitenlander, vreemdeling, allochtoon, nieuwkomer, medelander worstelt met de Nederlandse hokjesgeest én met 'het verontrustende gevoel' dat zelfs in zijn geliefde nieuwe thuisland vrijheden onder druk staan: de vrijheid van religie en de gastvrijheid tegenover niet-westerse allochtonen en politieke vluchtelingen.
    Hij is ontgoocheld. Terphuis, die rechten en filosofie studeerde, merkt dat de retoriek van Geert Wilders vanuit de politieke arena het publieke domein is ingesijpeld. Het 'creëert een naargeestig maatschappelijk klimaat'. Straattuig, kopvodden, rot op naar je eigen land: wat vroeger wellicht werd gedacht, wordt nu openlijk naar allochtone hoofden geslingerd. Het vreet aan ze. 'Vooral aan hoogopgeleiden. Ze hebben gestudeerd, werken keihard, zijn maatschappelijk actief, maar krijgen toch de zwartepiet toegespeeld. Dat roept zoveel frustraties op.'

Red.:   Flagrante onzin,allemaal, natuurlijk. Tegenover iedere uitspraak van Geert Wilders staat een dusdanig groot en luidruchtig koor van heiligen, dat Onze Lieve Heer vanwege de geluidsoverlast de ramen van zijn paleis allang heeft gesloten. Maar Ahmad Qeleich Khany is nog lang niet uitgehuild - hij kreeg er een dubbele pagina voor:
 

  Wanneer ging de nieuwe, vrije, blije Nederlander zich voor het eerst zorgen maken over de samenleving? 'Dat was toen ik de politiek bewust ging volgen, in de paarse periode in de tijd van Wim Kok', zegt Terphuis. 'Het ging economisch goed, maar we zagen alleen de oppervlakte. Daaronder broeide het. Als zich een probleem voordeed met moskeeën, of een imam deed een pikante uitspraak over homo's of vrouwen, ging Paars polderen. Er werden subsidies tegenaan gegooid en er werd omstandig gepraat met die onaangepaste mensen. Ik dacht: dat gaat niet goed. Met extreem-denkers valt niet te polderen. Extremisme, of het nu van links of rechts, van islamitische, joodse of christelijke zijde komt, moet keihard worden aangepakt.'
    De politiek heeft de problemen te lang weggemoffeld, vindt hij. VVD, CDA en ja, ook zijn PvdA. Partijen die de afgelopen decennia in de regering zaten en dus de verantwoordelijkheid droegen. 'Wouter Bos zei: Wilders is niet eerlijk, er is maar een kleine groep Marokkanen die het voor de rest verpest. Ben ik het mee eens. Maar die kleine groepen in Culemborg en Gouda komen wel op televisie, krijgen veel aandacht. Dat heeft impact. Ik wil van politici, ook die van mijn partij, niet horen dat het maar om een kleine groep gaat. Ze moeten die kleine groep keihard aanpakken, de veiligheid van de samenleving voorop stellen.'
    Maar vooralsnog ziet Terphuis niet dat de trend van de laatste jaren - 'waarin het denken in Nederland over vluchtelingen, bescherming van mensenrechten en grondrechten van burgers richting PVV opschuift'- wordt doorbroken. 'Echt zorgen baart me dat onze regering in dat denken meegaat. Omwille van de macht wordt te veel door de vingers gezien. Ik heb onze premier horen zeggen dat hij Nederland wil teruggeven aan de Nederlanders. Grrrr, denk ik dan, Mark, waar zijn je liberale principes. Wat zou ik graag zien dat onze premier zich manifesteert als poortwachter van ieders vrijheden, inclusief die van allochtonen. Maar alles wat naar buitenlanders riekt, moet tegenwoordig kennelijk worden aangepakt.'

Tja, dat  aanpakken is natuurlijk nooit gelukt, omdat het geen kleine groep is. Het is een dusdanig grote groep met naast de overbekende criminaliteit uitleg of detail nog zo veel andere nare eigenschappen uitleg of detail , dat er in feite maar een afdoende en rechtvaardige oplossing is: remigratie.
    En voor alle duidelijkheid laat Sander Terphuis/Ahmad Qeliech Khaniy elders nog eens volkomen duidelijk horen voor welke vrijheid hij strijdt:
 

Van: Joop.nl, 29-01-2012, uitleg of detail :

Boerkaverbod: wat schieten wij ermee op?

Waar hebben we het over?
Uit verschillende onderzoeken blijkt dat er in heel Nederland zo'n 150 moslima's zijn die een boerka dragen. Dit aantal is, afgezet tegen ruim 16 miljoen inwoners in Nederland, buitengewoon klein. ...


Red.:   Niets aan de hand dus. Alleen een paar extremisten die eigenlijk het land uitgezet moeten worden Of beter: geholpen, want het is volkomen duidelijk dat deze lieden veel beter af zijn in en land als Afghanistan, waar ze thuis zullen voelen als een vis in het water.
    Maar net zoals je in de oorlog de vijfde-colonnisten eruit kon halen door ze "Scheveningen" te laten zeggen, haal je ze er in Nederland uit door ze iets tegen moslims te laten zeggen: dat kunnen ze niet:

  Het boerkaverbod is één van de onderwerpen, waarover de gemoederen hoog kunnen oplopen. Sommige politici bedienden zich in debatten al te graag van one-liners, populisme, sentimenten en van schijnoplossingen. Op deze manier willen zij de feiten en argumenten ontwijken en makkelijk schoren.

En hoe vat hij dat allemaal samen:

  Het is maar te hopen dat er geen sprake is van een hetze tegen de allochtonen en moslims

Inderdaad. zo denkt de moslim: alles dat de absolute vrijheid  en dominantie van de islam aantast, is een hetze tegen moslims. "Sjeveninnen".


Naar Allochtonen, vijfde colonne , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home