Bronnen bij Vijfde colonne: woordvoerder Ahmed Marcouch

16 jun.2010

Ahmed Marcouch is onder de moslim-woordvoerders een soort tragische figuur. Van alle regelmatig in de media verschijnende moslims is hij wel het meest reëel en kritisch, waardoor hij niet goed ligt bij grote delen van zijn geloofsgenoten, die hem dan ook wegstemden als fractieleider van de PvdA in Amsterdam-Zuidoost. Maar even zo goed zegt hij nog zulk soort dingen, zoals steun aan agenten met hoofddoeken en islamles op de openbare school, dat een groot deel van de autochtonen ook de pest aan hem hebben.
Op het moment van schrijven zijn de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 achter de rug, en is het zetelaantal van de PVV gestegen van 9 naar 24. Tot ontzetting van alles dat multicultureel, pro-islam, of moslim is:

Uit: De Volkskrant, 15-06-2010, door Ahmed Marcouch.

Moslim, wees je ervan bewust dat velen bang zijn voor je religie

Moslims in Nederland moeten niet blijven hangen in ‘het is mijn recht om hier te zijn’. Ze moeten tonen zich werkelijk betrokken te voelen bij de samenleving.

Ramzi Alioui schreef mij ‘the day after’ een ontroerende brief over wat de opmars van de PVV met hem doet. Wat moet ik doen om gemotiveerd te blijven, vraagt hij. Mijn antwoord is, breng een beweging op gang van goedwillende Marokkanen die zich distantiëren van kwelgeesten en radicalen. Laat massaal en publiekelijk zien dat wij houden van Nederland en bijdragen aan deze samenleving. ...

Red.: Dat wordt bij dit soort gelegenheden, bijvoorbeeld als er een vliegtuig een kantoorgebouw in vliegt of een filmer wordt doodgeschoten, dus met enige regelmaat gezegd, maar het gebeurt daadwerkelijk nooit. Met als enige conclusie dat moslims niet van Nederland houden en niet willen bijdragen aan deze samenleving. Wat doen ze hier dan wel? Nou, gewoon er materieel van profiteren - met werk of anderszins - en dat 'anderzins' is natuurlijk het probleem.
Marcouch geeft ook een suggestie van hoe dit gedaan zou kunnen worden:

sta stil bij de effecten van je aanwezigheid als nieuwe religie. Zie óf af van de minaret óf leg uit wat de bouw ervan betekent, te weten: ‘Wij houden van Nederland, wij zijn geen gast meer, wij hangen niet in een tijdelijke garagemoskee die wij for the time being benutten, wij binden ons door een echt gebouw te bouwen, daar steken wij ons geld in en niet in een tweede huis in Marokko.’

Kijk, daar worden de Nederlanders nu gek van. Want iedere janboerenlul weet dat die minaret betekent: "Wij houden van onze eigen cultuur, willen niet bij die van jullie horen, en zijn niet van plan er weer weg te gaan". Overigens: onze politieke en bestuurlijke elite zijn beslist geen janboerenlullen, en bevorderen het bouwen van minaretten ten gevolge waarvan de PVV nu 24 zetels heeft, en de volgende keer meer bij gelijkblijvend beleid.
Dit soort soort islamitische propaganda van de soort "Islam betekent vrede" (de werkelijkheid is dat islam "onderwerping" betekent) maakt dat iedere woord van Marcouch door iedereen die niet multiculturalistisch of moslim is, met het grootst mogelijk wantrouwen wordt bezien. Ook als hij betere dingen zegt als:

als wij dit alles doen – de weg naar criminaliteit afsnijden, de weg naar onderwijs en werk plaveien, afstand nemen van wandaden, en een omgang vinden met de angst voor identiteitsverlies – alleen zo hebben wij over vier jaar het tij gekeerd, van een angstige samenleving vol wantrouwen en isolatie naar een hoopvolle samenleving die sterk en betrokken is. Dus niet vluchten, maar uitdiscussiëren en de handen uit de mouwen steken.

Het is onmogelijk laveren tussen islam en de vrije, Nederlandse, maatschappij - ze sluiten elkaar uit.
Marcouch is behoort zeker tot de groep mensen die zijn best doet. Desalniettemin gaat het toch regelmatig fout:

Uit: De Volkskrant, 26-10-2010, door Ahmed Marcouch

Politie Utrecht is weg kwijt

De Utrechtse politie neemt criminele jongeren bij de hand en verzaakt daarbij haar eigenlijke opdracht: daders oppakken.

Ahmed Marcouch | De auteur is lid van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer. Voorheen was hij brigadier bij de politie en voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart.

Mijn politiehart bloedt. In de Volkskrant lees ik over het wel en wee van een politiebureau in Utrecht (23 oktober). Ik wrijf mijn ogen nog eens goed uit. Het lijkt wel of ik lees over een welzijnsinstituut: jeugdigen aan de hand nemen, scholieren een diploma laten halen en de gezinsvoogd uitnodigen. Welkom op het politiebureau van Utrecht, de stad die er maar niet in slaagt daders op te sporen van homogeweld, dit jaar vier reeksen gewelddelicten tegen homo’s op een rij. De politie wekt de indruk vergeten te zijn waartoe zij op aarde is: daders opsporen, aanhouden en verhoren. ...

Red.: Tot zover gaat het goed.

Om te beginnen moet de korpschef echte speurneuzen gaan werven, jonge mannen en vrouwen die de milieus kennen ... Mannen en vrouwen die Romeo kunnen onderscheiden van Roy, en Hassan van Houssain.

Maar hier gaat het fout. Het probleem is niet dat de agenten Kees en Arie niet Romeo van Ramses kunnen onderscheiden, maar dat Romeo en Ramses niet Kees en Arie kunnen onderscheiden. Niet van elkaar, en niet van het land waarin ze zitten, en dat ze ervan beschuldigen hen te discrimineren. Omdat zijn niet in een een mooie auto rondrijden, liefst een Ferrari of een Maserati, terwijl Kees en Arie wel een leuker auto hebben. Oké, geen Ferrari of een Maserati, en dat is dan ook een reden om geen respect voor ze te hebben. Want vrienden van Romeo en Ramses hebben die Ferrari of Maserati wel - verkregen op de bekende manier maar hebben is hebben.
En mogelijkerwijs het gevolg van deze fout van Marcouch, is de volgende:

Om te beginnen moet de korpschef echte speurneuzen gaan werven, jonge mannen en vrouwen die de milieus kennen, Antilliaanse agenten voor Den Helder, Marokkaanse agenten voor Utrecht en Afrikaanse agenten voor de Amsterdamse Bijlmer.

Dat is je reinste racisme. Want op die manier kan je in een moeite doorgaan: (blanke) Nederlanders voor de Nederlandse televisie (allochtonen hebben hun eigen televisie via de satellietschotel), (blanke) Nederlanders voor het Nederlandse bestuur (in allochtone buitenlanden laten allochtonen zien dat ze niet kunnen besturen), enzovoort. Dit laatste mag niet, dus het eerste ook niet. Of het eerste mag wel, dan mag het tweede ook wel. Wat in ieder geval ook racisme is, is het maken van een asymmetrische keuze: allochtonen mag je wel bij voorkeur kiezen, maar autochtonen niet. Toch is dat laatste de standaardoptie in deze multiculturalistische maatschappij .

Naar Allochtonen, vijfde colonne , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .