Uit: De Volkskrant, 27-08-2003, van verslaggeefster Sheila Sitalsing

Na wegvallen industrie rest hondenbaan

...    Nederland deïndustrialiseert, heet het. Een proces dat in de jaren zeventig begon, toen Nederland grootscheeps aardgas ging exporteren. Door de resulterende waardestijging van de gulden, werd de export van industrie-spullen weggedrukt.
    'Och', relativeert Hans Schenk, expert industriebeleid en hoofd van het binnenkort te openen economische instituut van de Universiteit van Utrecht. 'Met die deïndustrialisering valt het reuze mee.' Samen met collega Jules Theeuwes onderzocht Schenk de maakindustrie nauwkeurig. Conclusie: gecorrigeerd voor statistische vertekening, is er amper deïndustrialisatie. Ja, de werkgelegenheid zakt in. 'Maar de productiviteit blijft op peil.'
    Wél zorgelijk, zegt Schenk, is dat onderzoek, ontwikkeling en innovatie vooral gebeuren in de maakindustrie. En die ontwikkeling stagneert wél. Schenk: 'Daardoor stokt de groei van de toegevoegde waarde in de industrie.'
    Of dat 'erg' is voor de totale welvaart, durft Schenk niet te zeggen. ...
 

Red.:   Middels weer wat jaartjes later:

Uit: de Volkskrant, 16-02-2005. (volledig artikel )

Welvaart groeit door dozen schuiven

Het verhaal van de hernieuwde, bescheiden bloei van de Nederlandse economie is het verhaal van China, de Rotterdamse haven en heel veel containers die in hoog tempo worden doorgeschoven, het wijde Europa in. ...
   Made in Holland zijn de spullen uit Rotterdam steeds minder vaak. ... niet eerder was het gat tussen de groei van de wederuitvoer (17,5 procent groei in 2004) en de export van Hollandse waar (4.1 procent groei) zo groot ...
    Wederuitvoer levert minder op: tien eurocent per iedere euro export, rekende het Centraal Planbureau enige tijd geleden uit. Aan export van made in Holland-waar wordt in Nederland zestig eurocent per uitgevoerde euro verdiend, vooral doordat binnenlandse productie meer werkgelegenheid oplevert. ...

 

Uit: De Volkskrant, 16-11-2005, van verslaggever Ferry Haan

Nederland heeft oude industrie niet echt nodig

Nederland kan zonder de rokende schoorstenen van de oude industrie. De dienstensector kan zich richten op de im- en export. Maar waar moeten de laaggeschoolden dan werken?

De Nederlandse economie trekt aan, maar de industrie blijft achter, zo meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek. Deze situatie doet zich al decennialang voor. Voor de Nederlandse economie maakt de teloorgang van de 'maak'-industrie kennelijk niet uit. 'Nederland kan zonder industrie', beaamt de Utrechtse hoogleraar en industrieexpert Hans Schenk.
    Schenk wijst naar een prima functionerend land als Zwitserland. 'Dat land heeft een grotere dienstensector dan Nederland. Dat geeft economisch geen problemen', zegt hij. Net als in Zwitserland drijft de Nederlandse economie inmiddels voor een groot deel op het bank- en verzekeringswezen. De onlangs bekend geworden miljardenwinsten van ABN Amro en ING tonen aan dat deze instellingen geen last hebben van de industriële malaise.   ...
    Bovendien ziet het Centraal Planbureau (CPB) de industrie in de toekomst nog verder afnemen. In elk van de vier scenario's die het CPB vorig jaar heeft gepresenteerd voor de Nederlandse economie, neemt het belang van de industrie af. De komende vijftien jaar voorspelt het CPB dat tussen de 150 duizend en 250 duizend banen verloren zullen gaan. De concurrentie uit lagelonenlanden als China en India is hiervoor een belangrijke reden.
    De keerzijde van het vertrek van de industrie is de groei van de dienstensector. In alle CPB-scenario's neemt de werkgelegenheid in de dienstverlening toe. In het gunstigste groeiscenario stijgt de werkgelegenheid zelfs met meer dan 700 duizend banen alleen al in de commerciële dienstverlening. Het toenemende werk in de zorgsector (in hetzelfde scenario nog eens 300 duizend banen) is hierbij nog niet meegeteld.
    Het toekomstbeeld van een economie zonder rokende schoorstenen doemt op. Alle producten in de winkels komen simpelweg uit het buitenland. Voor het (Nederlandse) milieu is deze ontwikkeling goed nieuws.   ...
    Hij pleit er daarom voor toch vooral zo veel mogelijk industrie te behouden voor Nederland. Hij schreef drie jaar geleden in opdracht van de werkgeversorganisatie VNO/NCW een rapport waaruit moest blijken dat veel werkgelegenheid in de dienstverlening is gekoppeld aan de maakindustrie. Valt de een weg, dan volgt de ander, was de stelling.
    Nu is Schenk minder overtuigd. Het ontbreekt de econoom vooral aan onderzoeks-gegevens. 'Wanneer de dienstverlening zich kan richten op producten die uit het buitenland komen, dan is er niet veel aan de hand. De grote vraag is of dit gaat lukken', stelt Schenk.  ...


Red.:   Onderzoeker-econoom Schenk en journalist-econoom Haan zijn er nog niet uit: kunnen we nou wel of niet leven van de dienstensector? Het antwoord op deze vraag uit hetzelfde artikel als boven:

Uit: De Volkskrant, 27-08-2003, van verslaggeefster Sheila Sitalsing

Na wegvallen industrie rest hondenbaan

Het einde van een scheepswerf lokt een klaagzang uit over verdwijnende industrie. De expert: 'Waar maken we ons druk om?' De contra-expert: 'We kunnen toch niet allemaal hypotheken verkopen?'

Op de hei bij Bussum ontmoette Alfred Kleinknecht onlangs een professionele hondenuitlater. 'Dat is een báán!', zegt hij ontsteld. 'Moet een rijk land zijn geld verdienen met het uitlaten van andermans honden?' Kleinknecht, aan de TU Delft hoogleraar Economie en Innovatie: 'Zo blijf je niet rijk.'
    Nu scheepswerf Van der Giessen-de Noord moet sluiten, voegt Kleinknecht zich bij de bezorgden, die zeggen dat de maakindustrie wegkwijnt. Nog even, en we doen in dit land niets anders dan elkaars haren knippen.
    De bijdrage aan het nationaal inkomen van fabrieken waar iets gemaakt wordt, daalt gestaag, zegt het CBS. In 1995 was dit aandeel 16,7 procent; in 2001 was het 13,4 procent. Het aandeel van de zakelijke en financiële dienstverlening – accountants en reclamebureaus – steeg navenant.   ... 
   'Och', relativeert Hans Schenk, expert industriebeleid en hoofd van het binnenkort te openen economische instituut van de Universiteit van Utrecht. 'Met die deïndustrialisering valt het reuze mee.'
    Wél zorgelijk, zegt Schenk, is dat onderzoek, ontwikkeling en innovatie vooral gebeuren in de maakindustrie. En die ontwikkeling stagneert wél. Schenk: 'Daardoor stokt de groei van de toegevoegde waarde in de industrie.'
    Of dat 'erg' is voor de totale welvaart, durft Schenk niet te zeggen. Kleinknecht denkt van wel: 'We kunnen toch niet allemaal hypotheken verkopen?'   ...

Red.:   Waarom niet, hè? Als we in de Gouden Eeuw elkaar tulpenbollen konden verkopen, kunnen we elkaar nu toch wel hypotheken verkopen? Helaas is het zo dat door het gaan tulpenverkopen in de Gouden Eeuw, die Gouden eeuw snel voorij was, en we kwamen in wat heet de Pruikentijd - de rijke Nederlanders belegden hun geld liever in het buitenland dan in eigen land. En, toevallig `hè, die trend zie je nu ook ...
    Het nieuwe aan de ontwikkelingen van de laatste jaren is dat mensen uit die werkelijke wereld van de kongsi van economen en economie-publicisten en -journalisten weer een stem(of stemmetje) hebben gekregen:
 

Uit: De Volkskrant, 29-11-2005, door Henk van der Kolk, voorzitter van FNV Bondgenoten.

Maakindustrie heeft toekomst

Ferry Haan betoogt (Economie, 16 november) dat de Nederlandse economie best zonder 'rokende schoorstenen van de oude industrie' kan. De dienstensector zou genoeg kunnen binnenhalen. Ik zie dat anders. Industrie en diensten zijn juist één geheel.
    De concurrentiepositie is goed dankzij een sterke industrie. Het is waar dat het relatieve aandeel van de industrie in de totale economie afneemt als het gaat om werkgelegenheid en toegevoegde waarde. De belangrijkste reden hiervoor is de sterke productiviteitsgroei in de maakindustrie. Maar in output gemeten blijft het belang van de industrie gelijk.
    Ook het uitbesteden van activiteiten naar dienstensectoren vertekent het beeld. Rond 10 procent van de productie van diensten wordt direct gebruikt door de industrie. Bovendien wordt 12 procent van de omzet van de industrie gebruikt voor de inkoop van diensten. Dit betekent dat iedere baan in de industrie tenminste één baan in dienstverlenende sectoren creëert. Een goede prestatie van de industrie is dus goed voor de dienstensector en omgekeerd. Dát de industrie en de dienstensector elkaar ondersteunen, blijkt onder meer uit de aanzienlijke verbetering van onze concurrentiepositie sinds de jaren tachtig, gemeten aan de loonkosten per eenheid product.  ...
    Kijken we naar de betalingsbalans, dan ontstaat evenmin de indruk dat de economie een structureel probleem heeft met de concurrentiepositie. We verkopen al jaren meer aan het buitenland. Dit komt vooral voor rekening van de industrie. ... Om de concurrentiepositie op een hoog niveau te houden, is innovatie nodig. Technologische vernieuwing gaat daarbij hand in hand met sociale vernieuwing. Alleen met nieuwe manieren van arbeidsorganisatie is succesvolle omzetting mogelijk van technologische vernieuwing naar nieuwe producten en diensten. Zij houden Nederland aantrekkelijk om in te investeren en in te werken. Slimmer werken noemen ze de belangrijkste reden om de productie hier te houden.
    Een andere voorbeeld is Tejin Twaron. Akzo Nobel heeft de vezel Twaron ooit verkocht aan een investeringsmaatschappij. Na doorverkoop is het in handen gekomen van de Japanse onderneming Tejin. In plaats van een vlucht naar lage lonen landen heeft Tejin in Nederland geïnvesteerd om te profiteren van de gunstige condities. Nu zijn de winstgevendheid en de marktpositie van de Twaron vezel indrukwekkend. Er is wel degelijk toekomst voor de industrie.

Red.:   Het is opvallend dat de verstandige opmerkingen over economie niet komen van hen die voor "economie" geleerd hebben, maar van hen die erin werken. Een goed argument om eens flink te saneren onder hen die aan "economie" doen. Een goede graadmeter daarbij lijkt de impopulariteit van economen onder economen - degen die "rare" dingen zeggen lijken het meestal beter te zien dan de meute - zoals de al genoemde Kleinknecht,die wel meer ideeën had, die ingingen tegen de wijsheden van de gewone economen, als altijd aangevoerd door de reactionairen van het CPB:

Uit: De Volkskrant, 02-04-2004, van verslaggever Thomas Olivier

Kleinknecht en de bierkaai van het CPB

Stop de loonmatiging, het banenscheppende wonder uit de polder is achterhaald! Al tien jaar lang ageert Alfred Kleinknecht, hoogleraar innovatieve economie aan de TU Delft, tegen het krampachtig beperken van loonstijgingen. ...
    Belangrijkste punt in de discussie over loonmatiging is het effect ervan op de arbeidsproductiviteit, ofwel de toegevoegde waarde per werknemer per uur. Volgens het Centraal Planbureau (CPB) heeft loonmatiging geen nadelige effecten voor de arbeidsproductiviteit. Onzin, zegt Kleinknecht. Laat de lonen maar stijgen, dat komt de productiviteit alleen maar ten goede.
    Deze week kwam het CPB met een nieuw onderzoek waarin die noodkreet van Kleinknecht nog eens wordt verworpen. Volgens het CPB 'meent een aantal economen dat loonmatiging ook een structurele vertraging van de arbeidsproductiviteitveroorzaakt...'. Onterecht, vinden de rekenmeesters van het kabinet.
    De naam Kleinknecht valt twee keer op de introductiepagina van de studie. De professor voelt zich gevleid dat het CPB onderzoek heeft gedaan vanwege zijn standpunt. Maar volgens hem is er iets fundamenteels mis met het model dat het Planbureau gebruikt. 'De uitkomsten zijn zo realistisch als het model dat erachter zit.' En met die realiteit valt het volgens Kleinknecht vies tegen. 'We weten gewoon meer. Het model laat belangrijke elementen weg, zoals de landen om ons heen. Als het model van het CPB klopt, zouden landen zonder loonmatiging het veel slechter gedaan hebben, maar ik constateer het tegendeel.'
    Volgens Kleinkecht is de arbeidproductiviteit in landen als Frankrijk en Duitsland namelijk meer toegenomen, terwijl werknemers daar ieder moment staken omdat hun vakbonden forse loonstijgingen eisen. Niks loonmatiging dus. 'Nederland heeft de liefste en braafste vakbeweging van Europa', zegt de innovatiehoogleraar. 'In andere landen zijn de vakbonden veel harder, toch doen ze het beter dan Nederland wat betreft de groei van de arbeidsproductiviteit.'
    Dat komt volgens Kleinknecht doordat producenten wachten met arbeidsbesparende innovaties als de lonen kunstmatig laag gehouden worden. Pas als de lonen stijgen, investeren bedrijven in nieuwe technieken en neemt de arbeidsproductiviteit toe. ...

Red.:   In Zwitserland, zijn de lonen sinds de tweede wereldoorlog altijd circa twee keer zo hoog geweest als Nederland. Dat heeft Zwitserland een sterke economie bezorgd. Terwijl die van Nederland duidelijk minder is:
 

Uit: De Volkskrant, 16-11-2005, van verslaggever Nico Goebert

Nederlandse economie herstelt 'bescheiden' en veel trager dan elders in omringende landen

Nederland zwakke broertje van Europa

Nederland blijft het economisch zwakke broertje van Europa. De Europese economie als geheel is in het derde kwartaal harder gegroeid en ook in buurland Duitsland was het herstel krachtiger dan in Nederland. 'Het economisch herstel is er wel, maar blijft bescheiden', zegt Michiel Vergeer, econoom bij het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Het CBS becijferde de economische groei in Nederland in het derde kwartaal dinsdag op 0,9 procent. Het Europese groei cijfer was in dezelfde periode met ruim .1,5 procent bijna dubbel zo hoog en ook de Duitse economie groeit met 1,3 procent aanmerkelijk harder.
    'De groei is laag vergeleken met andere perioden van economisch herstel', stelt Vergeer vast. Na de diepe recessie aan het begin van de jaren tachtig groeide de economie in de jaren van herstel gemiddeld 2 procent en na de inzinking van 1993 zelfs met bijna 3 procent. Het Centraal Planbureau voorspelt dat de groei pas volgend jaar versnelt tot minstens 2 procent.
    De grote tegenvaller voor Nederland is de export. De uitvoer steeg weliswaar met 4,7 procent, maar dat is vrijwel geheel te danken aan de wederuitvoer: goederen uit China, de VS en Taiwan die vià Nederland naar andere Europese landen worden getransporteerd.
    'Nederland draagt weinig bij aan de toegevoegde waarde van die goederen', zegt Vergeer. De uitvoer van goederen van Nederlands fabrikaat nam in het derde kwartaal slechts in zeer bescheiden mate toe. De exportgroei van 'eigen' producten bedroeg slechts 1 procent tegen 3 of 4 procent in de voorgaande twee kwartalen.
    Dat heeft rechtstreeks gevolgen voor de industrie. Alleen in de chemie is sprake van herstel, maar de productie in de elektrotechnische industrie (chips, computers, lampen) en de auto-industrie kromp in het derde kwartaal. De geringe exportgroei leidt tot stagnatie in de industrie. 'Het is niet in elkaar gestort, maar er zit ook geen vooruitgang in', zegt Vergeer.   ...
 

Red.:   Naast de wereld van economen bestaat er ook een werkelijke wereld, waar mensen minder last hebben van allerlei als gospel beschouwde theorieën over diensteneconomieën, marktwerking en privatisering.

Red.:   Maar naast dat direct economische belang, is er een nog veel groter maatschappelijk belang verbonden aan de maakindustrie:
 

Uit: De Volkskrant, 14-11-2005, column door Arie Elshout (volledig artikel hier )

Een gevaarlijke vorm van hovaardij

...     De Franse opstand doet beseffen hoe cruciaal het vermogen is van de EU om werk te scheppen. Als er binnen haar grenzen een te grote welvaartskloof bestaat, leidt dat tot strijd in de straten. Daarom moet ze meer welvaart genereren voor de miljoenen armen in de achterstandswijken van haar steden, voor de miljoenen armen in de steeds groter worden de groep nieuwe lidstaten en straks mogelijk voor de miljoenen armen in Turkije.
    Als ze daarin faalt (de statistieken zijn ontmoedigend en de leiders ruzieën over het meest gewenste 'model'), dan tast dat een van hoofdredenen van haar bestaan (voorspoed als voorwaarde voor vrede) aan. Veel van de winst van de laatste decennia, zou dan kunnen worden verspeeld.
 

De Volkskrant, 18-11-2005, ingezonden brief van Chris de Gier (Halle)

Hovaardij

Arie Elshout (Forum, 14 november) heeft gelijk. In ons denken is een gevaarlijke vorm van hovaardij geslopen. De factor arbeid in het economisch verkeer wordt dagelijks verder uitgehold. Maar massa-ontslagen en 'globalisering' - die moderne vorm van koloniale slavernij - brengen bijna niemand in beroering.
    Wat nu gebeurt in Frankrijk en dan nog op kleine schaal, had ik al jaren eerder verwacht en ook veel feller en uitgebreider. Intussen gaat de uitholling van de factor arbeid, die toevallig zo is gegroeid omdat er altijd veel arbeid nodig was, door.
    Wordt het niet tijd voor een grote herbezinning op de economische factor arbeid? Daar zouden normen-en-waarden-debatten over moeten gaan. Dat zou getuigen van échte visie. Ook van de EU.

Red.:   De omvang van dit maatschappelijk belang wordt met de verdergaande voortgang van de techniek niet kleiner maar groter, zoals de literaire vorm van deze discussie al lang geleden heeft laten zien .

 
De Volkskrant, 04-01-2006, ingezonden brief van A. Straathof  (Purmerend)

Gas

De situatie in de Oekraïne is een voorbeeld van wat er kan gebeuren als een conflict ontstaat met de leverancier van goederen (Voorpagina, 3 januari).
    Als wij de suikerfabrieken gaan sluiten, gebeurt dat bij ons ook. We worden te afhankelijk, er ontstaat een conflict en dan kan men zo de leverantie stop zetten.
    Dus laten wij zelf ook nog wat produceren.


Red.:   Hoogleraar economie Schenk, zie boven, stelt voor om Rusland als betaling voor het gas maar hypotheken te leveren.
    Het is nu 2011, en er is een financiële en economische crisis verstreken respectievelijk aan de gang. Dat legt ook het structurele probleem bloot:

Uit: De Volkskrant, 31-01-2011, door Peter de Waard

Amerika's nieuwe industrialisatie

Amerika kan niet zonder industrie en export, heeft het ervaren.

Tussentitel: VS kunnen hun megaschuld alleen terugdringen met handel en export

In Batesville in de Amerikaanse staat Mississippi ligt een bouwplaats van vijf voetbalvelden groot. Kranen en bulldozers zijn elke dag in de weer om hier een groot nieuw industrieel complex te realiseren voor General Electric (GE), na vliegtuigfabrikant Boeing het succesvolste exportbedrijf in de VS. ...
    Initiatiefnemer is Jeffrey R. Immelt, de topman van het grootste conglomeraat in de wereld. De CEO van GE is een speciale adviseur van president Obama, die deze week met zijn Spoetnik-moment kwam. In december kondigde Immelt al de nieuwe industrialisatie van de VS aan. ...
    'We hebben jarenlang gedacht dat de VS zouden kunnen veranderen van een technologische exportgrootmacht naar een diensteneconomie die zou zijn gebaseerd op consumptie. En dat we daarbij ook nog onze welvaart zouden kunnen laten toenemen. Dat was fout.    ...

Red.:    Waarmee alle economische orakels en orakelende economen verder het zwijgen kunnen toedoen respectievelijk hun ontslag kunnen indienen.
    En deze wat minder zichtbare structurele denkfout leidde automatisch tot de meer opvallende andere:

Aan te vullen met:

En tenslotte:

Dat laatste is op dit moment, na de ondergang van de "diensteneconomie", de liturgie in de kerk der economen: "Zolang we de research doen, zal alles goed gaan". Ook die mantra is volstrekt illusoir en onjuist.
     Hoogst opvallend: de volgende dag komt de onthulling van de ware verklaring van de Nederlandse focus op de diensteneconomie:

Uit: De Volkskrant, 08-02-2011, door Peter de Waard

Nederland, handelsland dat nooit een industrieland wilde zijn

Tussentitel: Nederlanders zijn een alfa- en gammavolk | Koos Andriessen, Oud-minister van Economische Zaken

Industriebeleid wordt in Nederland als toverrecept voor elke crisis aangedragen. Maar zo gauw het weer iets beter gaat, wordt er nooit meer wat van gehoord.
    'In Nederland heerst de sfeer van anti-industrialisatie', zei Joop den Uyl in 1979. In Duitsland is een echte baan een baan in de industrie. In Nederland niet.
    Nederland is nooit een industrieland geweest en industriebeleid is daarom per definitie ad hoc. Als handelsnatie met een open economie schuwen Nederlanders het stimuleren of afschermen van de industrie, zoals de Fransen of de Japanners dat wel doen. Daarnaast zijn Nederlanders in de woorden van Koos Andriessen - na de oorlog twee keer minister van Economische Zaken - vooral een 'alfa- en gammavolk', geen industrieland.   ...

Red.:   Oorzaak van de dienstendominantie: in Nederland zijn de alfa's en gamma's de baas . Conclusie: om Nederland economisch vooruit te helpen, moet eerst de dominantie van de alfa's en gamma's verdwijnen.
    Nog een bekeerling:

Uit: De Volkskrant, 18-02-2011, door Tjerk Gualthérie van Weezel

'Bezuinigen op onderwijs is onbegrijpelijk'

Als AkzoNobel hier geen goede werknemers meer kan krijgen, zoekt het zijn heil elders.

Oud-minister van D66 Hans Wijers (60) is voorzichtig gezegd 'niet enthousiast' over de beslissingen die er op zijn vorige werkplek worden genomen. ...

En dat is slecht voor de Nederlandse economie.
'Ja. Tot voor kort heerste het geloof dat je een land ook wel met financiële dienstverlening aan de gang kunt houden. Maar daar komt iedereen sinds de crisis van terug. Echte groei van een economie moet toch uit de industrie komen. Kijk naar Duitsland.'

Red.:   Er is maar één enkele conclusie mogelijk: al degenen die dit soort dingen gezegd hebben, moeten onmiddellijk ontslagen worden. En zolang dat niet gebeurt, blijven ze het soort beslissingen nemen waar Wijers, zelf eigenlijk ook lid van deze club, over klaagt:

Vroeger hield hij er totaal andere ideeën op na.
    Je zou dus denken dat het onmogelijk,was, maar het gebeurde toch: een nieuw pleidooi voor de p;latte aarde. De gelovige is Peter de Waard, economie-journalist van de Volkskrant, en vermoedelijk voor het leven verpest door de vorige economie-chef van de krant: Frank Kalshoven :

Uit: De Volkskrant, 13-01-2012, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

Moet het Westen gaan herindustrialiseren?

Schoorstenen moeten roken en arbeiders zweten. Het Westen lijkt gegrepen door industriefetisjisme


Red.:   Je zou het bijna niet geloven. Gaat deze economie-"deskundige" beweren dat dingen-maken passé is? Gaat hij de lofzang zingen op de diensteneconomie? Terwijl we midden in een Europese economische crisis zitten die voornamelijk waart in de landen met de diensteneconomie? En waarin het sterkste land, Duitsland, het meest een productie en het minste een diensteneconomie is ...? Gaat economie-journalist Peter de Waard dat echte allemaal doen? Ja, dat gaat Peter de Waard doen:

O ja, Peter had ook argumenten:

Natuurlijk ... de opkomst van China is te danken aan hun specialisatie in de diensteneconomie. Net als daarvoor Japan, en vervolgens Korea, enzovoort. Allemaal te danken aan de diensteneconomie. Volgens Peter de Waard. Die duidelijk ernstig behoefte heeft aan psychologische hulp. Want ideologie is een verwoestende ziekte. Ook een economische ideologie.

Meer voorbeelden hier .

Naar Economische sectoren , Economie lijst , Economie overzicht , of site home .