Uit: De Volkskrant 21-06-2011, door correspondent Patrick van IJzendoorn

Britten moeten eigen huis vergeten

Huren zit de inwoners van het Verenigd Koninkrijk niet in het bloed. Toch zullen velen eraan moeten wennen. De koopwoningen zijn onbetaalbaar en de hypotheekverstrekkers steeds minder gewillig.

Wie in Londen voor het eerst een huis wil kopen, wacht een onmogelijke situatie.
    Paul Clarke, een woningzoekende van begin dertig die werkt in de financiële wereld, legt het uit: 'Voor een gemiddelde driekamerwoning van bijvoorbeeld 290 duizend euro verlangt de bank een aanbetaling van zeker 60 duizend euro. Het kost mij en mijn vriendin zeker vijf jaar om dat bijeen te sparen. Ik moet dus langer huren en door de enorme vraag naar huurwoningen stijgen de huren, waardoor sparen nog moeilijker wordt dan het al is.' Uit deze vicieuze cirkel weten steeds minder mensen te ontsnappen, vooral in het dure Londen.   ...
    Er komt bij dat rijke buitenlanders - Russen en Arabieren voorop - flink investeren op de Londense onroerendgoedmarkt. Dit zorgt voor een soort doordruppeleffect, waarbij de middenklasse uit voorheen betaalbare wijken wordt weggeprijsd.  ...

Red.:   Het geval van Londen is al veel langer bekend - politieagenten, verplegend personeel, en leerkrachten krijgen al vele jaren een speciale "London"-bonus:

Uit: Volkskrant weblog, 21-01-2008, door Peter de Waard, correspondent van de Volkskrant in Engeland

... het groter wordende verschil tussen arm en rijk in Groot-Brittannië is toch vooral het werk van Thatcher en vooral ook van de Labourleider Tony Blair. Toen Blair in 1997 aan de macht kwam, bedroeg de rijkdom van Wales 81 procent van die van de rest van de natie.
    ... De hoogste baas van warenhuisketen Marks & Spencer Stuart Rose heeft zijn verontrusting uitgesproken over het feit dat Groot-Brittannïë een verdeeld land is geworden. 'De rijken in dit land zijn zo verschrikkelijk rijk. In de West End zijn de diamanten niet aan te slepen. Maar de armen worden armer. Buiten Londen is er ineens een heel andere economie'', aldus Rose als verklaring voor de slechte verkoopresultaten van zijn winkels buiten Londen.
    In totale kerstinkopen van de consumenten in december waren over het hele land gemeten slechts 0,3 procentpunt hoger dan 2006, maar in Londen stegen die met 7,1 procent. In Londen zijn schoenen van 350 pond en zonnebrillen van 250 pond heel normaal, in de rest van het land kijken de consumenten eerder naar schoen van 10 pond en een zonnebril van 2,50 pond.

Red.:   Maar het speelt ook in New York:


Uit: VARAGids, nr. 42-2008, column door Twan Huys

New York loft

De afgelopen jaren heb ik vaak geroepen dat Amerika op de rand van de afgrond stond. Zeer binnenkort zou het kaartenhuis instorten, waarschuwde ik vrouw en vrienden, en dan konden we eindelijk voor onze klinkende euro's een fijne loft kopen op de overspannen woningmarkt in New York. Zo'n doemvoorspelling leidde tot hoongelach. Niemand nam me serieus en terecht, hier sprak een amateur econoom. Mijn meningen waren gebaseerd op tweedehands ervaringen en mijn lijfblad The Economist. Die zaten er trouwens ook opvallend vaak naast. The Economist voorspelde al jaren geleden de ineenstorting van de woningmarkt en de dollar.
Maar er gebeurde niets. Behalve dan dat appartementen in New York voor het astronomische bedrag van gemiddeld een miljoen dollar van de hand gingen. Daarvoor kreeg je dan een tweekamerwoning van honderd vierkante meter.   ...

Red.:   De volgende komt misschien uit een onverwachte hoek:

Dagblad De Pers, 20-10-2008

Levensonderhoud

Moskou is duurste

Moskou werd vorig jaar door Mercer Human Resource Consulting voor de tweede maal op rij uitgeroepen tot de duurste stad voor expats. Met de kosten van het levensonderhoud in New York als basis bleek Moskou maar liefst 34,4 procent duurder dan New Vork op het gebied van onder meer huisvesting, transport, kleding en eten. Londen komt op een tweede plek en is 26 procent duurder dan New York.

Red.:   Moskou is globaal gezien geen grote financiële markt, maar wel in Rusland. Maar het belangrijkste is dat Moskou nog erger is dan de andere genoemde steden in het aspect waar het om draait: de inkomensverschillen. Dat het in Moskou nog erger is, komt omdat met de overgang naar "de vrije markt", in Rusland de allerergste vorm van roofridder-kapitalisme ontstaan is.
    Een bewijs van de schadelijkheid van verzamelde rijkdom:

Uit: Z24.nl, 29-08-2011.

Kanton Zug is te rijk geworden

Het Zwitserse Kanton Zug is vanwege de extreem lage belastingen een magneet voor miljonairs en mulitinationals. Dat is geen onverdeelde zegen.

De toevloed van rijken in het kanton Zug wordt problematisch: huizen zijn zo duur dat leraren, administratief personeel en verpleegsters er amper meer rond kunnen komen.
    De huizenprijs in Nederland is hoog met een gemiddelde huizenprijs van 234 duizend euro. Maar voor dat bedrag is er in het piepkleine Zwitserse kanton Zug (100 duizend inwoners) vrijwel niets te koop. En dat betekent dat het voor politieagenten, leraren, secretaresses en beveiligers bijna onmogelijk is geworden om zich in het Zwitserse Zug te vestigen. 
    Zug is slachtoffer geworden van zijn eigen succes, zo schrijft The Wall Street Journal. De hoogste schaal van de inkomstenbelasting is er 22,9 procent, de vennootschapsbelasting 15 procent. Percentages die nog lager liggen dan in de rest van Zwitserland en waar de rijken en bedrijven op af komen als vliegen op de stroop.
    Maar wat heb je aan een huis met zwembad als er niemand meer is om het schoon te maken? Hoe run je een hoofdkantoor zonder koffiejufrouw?
    "Als je 300 duizend franc (260 duizend euro) verdient, heb je moeite om de eindjes aan elkaar te knopen", zo citeert de krant pr-manager Kilian Borter. Volgens Borter heb je alleen met een half miljoen franc of meer iets in Zug te zoeken, anders is het leven er te duur.   ...
    De belasting is er laag, de werkloosheid ook. Met name voor wat minder geschoold werk, wordt het echter steeds lastiger om mensen in te huren.
    Het kanton heeft inmiddels de pogingen om nog meer multinationals aan te trekken gestaakt. Mensen met een 'laag' inkomen van omgerekend maximaal 70 duizend euro per jaar, kunnen hulp krijgen van de overheid bij de aanschaf van een huis. Die komt in de vorm van een hypotheekrentesubsidie van circa 420 euro per maand.    ...

Red.:   Wat je onmiddellijk kan veralgemeniseren tot de stelling dat een maatschappij van alleen armen best mogelijk is, al was het maar omdat er heel veel bestaan, maar een maatschappij van alleen rijken beslist niet. Nogmaals illustrerende wat de waarde van de rijkdom gegenereerd door de financiële wereld is: het een vorm van kanker.
 

Naar Financiële wereld , Economie, lijst , Economie, overzicht , of site home .