Bronnen bij Rechtvaardiging topinkomens: het reguleringscircuit

Uit: De Volkskrant, 30-01-2007, van medewerker Diederik van Hoogstraten (volledig artikel hier )

Marktwerking houdt topsalarissen VS hoog

Bonussen op Wall Street breken records. Aandeelhouders moeten meebeslissen over ‘compensatie’ voor de toplieden.

...   James Surowiecki van het tijdschrift The New Yorker schreef onlangs dat er een goede reden is om aandeelhouders meer macht te geven en de verantwoordelijkheid weg te halen bij de raden van commissarissen. De compensatiecommissies van die raden houden elkaar de hand boven het hoofd. De commissarissen zijn doorgaans oud-toplieden en zitten in netwerken met collega’s. Iedereen is, of was een Chief Executive Officer (CEO) en ze redeneren dat de honoraria blijven groeien omdat goeie CEO’s schaars zijn. Het is de marktwerking. Voor deze stelling bestaat geen bewijs, schrijft Surowiecki. Maar: ‘Voor wie is het waarschijnlijker het gevoel te hebben dat goede CEO’s onmisbaar en schaars zijn, dan voor andere CEO’s?’


Red.:   Merk overigens op dat de kop van het artikel dus totaal niet klopt.
    In het volgende voorbeeld eerst de toezichthouder die de hoogte van de beloning van de top bepaalt, en daarna zijn eigen rol:
 

Uit: De Volkskrant, 19-08-2005,  door Merijn Rengers en Xander van Uffelen (volledig artikel hier )

Top woningbouw krijgt bijna drie ton

Boven het salaris van de premier komen veel directeuren van woningcorporaties makkelijk uit. Een enkeling laat zich, tegen de regels in, niet in de kaart kijken. ‘Royeren kan.’

... Een woningcorporatie is een publieke organisatie, met de belangrijke taak betaalbare (huur)woningen aan te bieden. ...
    In de salarissenranglijst die de Volkskrant dit jaar voor het eerst opstelt van de vijftig grootste corporaties staat directeur Frank Bijdendijk van de Amsterdamse woningcorporatie Het Oosten bovenaan. 184 Duizend euro plus een bonus van 43 duizend euro verdiende hij vorig jaar. Inclusief een bijdrage voor het pensioen en enkele andere vergoedingen komt Bijdendijk op 271 duizend euro. Zijn dienstauto van 42 duizend euro, die van de fiscus voor 22 procent moet meetellen, brengt de totale salariskosten op 280 duizend euro. Collega-bestuurder Jan Hoff bij Het Oosten haalt eveneens de salarissen-toptien.
    Jacob Kohnstamm, voorzitter van de toezichthoudende raad van commissarissen bij Het Oosten (en voormalig D66-staatssecretaris Grote-Stedenbeleid), zegt over de hoge beloning voor bestuurders van Het Oosten: ‘Een tijd geleden konden wij geen geschikte kandidaat voor het bestuur vinden. We hebben toen beloningsadviseur Hay Group een analyse laten maken.’ Het resultaat: ‘Door de krapte op de arbeidsmarkt van vastgoedontwikkelaars is het salaris in 2001 opgetrokken.’
    Uit een nieuwe analyse door Hay blijkt dat de salarissen bij Het Oosten nu bovengemiddeld zijn. Kohnstamm en zijn commissarissen zien echter geen aanleiding deze te verlagen. ‘Daarvoor is het verschil te gering. Bovendien kan je niet zomaar terugkomen op afspraken.’
... Als stichting hoeven woningcorporaties voor hun interne beleid aan niemand verantwoording af te leggen. ...

Red.:   Dus aan de ene kant houdt Jacob Kohnstamm toezicht op het topsalaris van de een ... :

Uit: De Volkskrant, 03-04-2006, van verslaggever Weert Schenk

Kohnstamm ‘faalde’ voor 80 mille per jaar

Als voorzitter van de omstreden Regieraad ICT Politie ontving oud-staatssecretaris Jacob Kohnstamm van Binnenlandse Zaken 80 duizend euro per jaar. Daarvoor werkte hij nog geen twee dagen per week volgens het adviesbureau Boer & Croon, waar hij onder contract stond.

Vanuit de politiek wordt Kohnstamm verweten niet in staat te zijn geweest een uniforme informatiehuishouding tot stand te brengen. Door dat falen blijven duizenden misdrijven onopgelost.
    Volgens de huidige voorzitter van de Regieraad, burgemeester Harry Lenferink van Leiden, had Kohnstamm een ‘verschrikkelijke organisatie opgezet, waaraan geen touw was vast te knopen’. Lenferink erkent dat de politie niet doortastend meewerkte.
    Volgens Kohnstamm is zijn opdracht deels mislukt, omdat de 26 korpschefs niet geïnteresseerd waren in collectieve oplossingen.
    Bij de Regieraad haalde hij oud-wethouder Joop Linthorst van Rotterdam binnen als projectdirecteur. Linthorst ontving 180 duizend euro per jaar voor een driedaagse werkweek.
    Binnenlandse Zaken heeft tussen 2000 en 2004 1,04 miljoen euro betaald voor Kohnstamm en Linthorst. Sinds 2004 is Kohnstamm voorzitter van het College Bescherming Persoonsgevens. Linthorst werd directeur van de uitkeringsorganisatie UWV.

Red.:   ...terwijl hij zelf tot het circuit behoort dat ontvanger is van een topsalaris. En daar ook nog voor wanpresteerde ...
    Een andere volkomen onwerkzame vorm van zelfregulering is via gespecialiseerde bureaus - Hay Group is één van de bekendste. Dat is een andere vorm van "De kat op het spek binden" want het soort mensen dat bij dit soort instellingen werkt, is natuurlijk weer precies dezelfde groep als waar de topmensen uit voortkomen - net als bij de raden van commissarissen:


Uit: De Volkskrant, 22-02-2008, door Xander van Uffelen

Beloningsbureau sust ophef over topsalaris

Het grote sussen van de topsalarissen is weer begonnen. Elk jaar proberen beloningsbureaus aan de vooravond van de publicatie van jaarverslagen met eigen rapporten aan te tonen dat het met de salarissen van Nederlandse directeuren best meevalt. Het beloningsbureau Towers Perrin lanceerde enkele weken geleden een rapport waaruit bleek dat de salarissen in het Nederlandse bedrijfsleven gematigd zijn. Het beloningsbureau Mercer liet weten dat de relatie tussen prestatie en beloning steeds beter wordt. Hewitt wist te melden dat Nederlandse bedrijven achterblijven bij hun internationale concurrenten.
    Donderdag was Hay Group aan de beurt om te sussen. Het bureau benadrukte dat de salarissen van Nederlandse bestuurders in het niet vallen bij de inkomens van directeuren in Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Staten. De Nederlandse baas van een AEX-bedrijf verdient gemiddeld 2,3 miljoen euro per jaar. ‘Dat is een krappe 50 procent van het gemiddelde in Europa en 18 procent van het salaris van topbestuurders in de VS’, constateert beloningsadviseur Jeroen Kirch.
    Maar het onderzoek waarop Hay zijn conclusies baseert, rammelt aan alle kanten. Hay kijkt naar de grootste 50 bedrijven uit de Britse beursgraadmeter FTSE. Volgens de chauvinistische Britten is Shell tegenwoordig een Britse onderneming. Hay telt de inkomens bij het Nederlandse oliebedrijf daarom maar op bij de Britse ondernemingen. Bij de vier bedrijven die wel Nederlands heten te zijn – Unilever, ING, ABN Amro en Fortis – verdienen topmannen volgens Hay gemiddeld 3 miljoen euro per jaar. Als Shell wel als Nederlands bedrijf meetelt, schiet het gemiddelde omhoog naar 3,7 miljoen euro. Dan ogen de Hollanders een stuk minder zuinig.
     Hay Group doet vervolgens nog iets raars. Aangezien het onderzoek is gebaseerd op vier Nederlandse ondernemingen, heeft het bureau ook naar de salarissen van alle 25 AEX-bedrijven gekeken. Die betalen gemiddeld 2,3 miljoen euro, aanzienlijk minder dan 3,0 of 3,7 miljoen euro. Dat lagere bedrag vergelijkt Hay vervolgens doodleuk met het loon bij de grootste 50 ondernemingen in Europa. In de AEX zitten echter ook kleine bedrijven als Corporate Express en Vedior, waarvan je het salaris natuurlijk niet mag spiegelen aan mastodonten als het Britse BP of het Franse EDF. ...

Red.:   En ook alle economen, al dan niet hoogleraar, en/of werkende bij een consultancybureau (in onderstaande is BCG de Boston Consultancy Group):

Uit: De Volkskrant, 03-06-2006, rubriek Het Citaat

Kees Cools, hoogleraar corporate finance in Groningen en partner bij BCG bij een debat over topinkomens in de Rode Hoed op 31 mei in Amsterdam.

'Er is veel frustratie over de sterke stijging van de topinkomens. Deze frustratie is zeer begrijpelijk, maar gebaseerd op onbegrip en misverstanden.
    Topinkomens bestaan uit twee componenten: vast en variabel inkomen. Het vaste inkomen stijgt en stijgt, maar dat is, zeer helaas, onvermijdelijk geworden. Die eindeloze spiraal wordt namelijk veroorzaakt door sterk toegenomen openbaarheid. Iedere topman of -vrouw vergelijkt nu zijn of haar inkomen met dat van mensen in vergelijkbare functies. Iedereen die onder het gemiddelde zit zal vragen om een loonsverhoging. Bij variabel inkomen is vaak het probleem dat er geen goede relatie is tussen prestaties en beloning. Als de prestaties van een topman of -vrouw dalen, blijft de variabele beloning tóch gelijk, of stijgt zelfs.
    De Balkenende-norm is onzinnig. Men vergelijkt banen die niet te vergelijken zijn. Het premierschap brengt ook veel macht, status en toekomstmogelijkheden met zich mee. Dat geldt niet voor alle andere banen in de semi-publieke sector. Daar zullen mensen dus altijd meer willen verdienen. Helaas.

Red.:   Kijk, zo iemand kan je net ze veel de regulering van topinkomens toevertrouwen, als een hond een schaal met smeuïge brokken.
    Ook hier doet de kredietcrisis wonderen - wat voorheen zonder ophef passeerde, zorgt nu voor rumoer - met dus nu het noemen van namen, waaruit blijkt dat men zichzelf "reguleert":

Uit: De Volkskrant, 18-03-2009, door Xander van Uffelen

Accent | Slecht jaar, toch bonus

Die ophef over bonussen? Shell snapt er niets van

Bij Shell snappen ze maar niks van de ophef over bonussen. Net als vorig jaar keert het bedrijf een aandelenbonus uit terwijl de bestuurders daar eigenlijk geen recht op hebben. Dankzij het gesjoemel met de criteria krijgt topman Jeroen van der Veer een aandelenbonus van bijna 1,4 miljoen euro. Deze lange-termijnbonus komt bovenop zijn jaarsalaris en een jaarbonus van in totaal 5,7 miljoen euro.
    Normaal gesproken mogen Van der Veer en zijn collega’s pas een aandelenbonus ontvangen als de koers van Shell in een rijtje met vier andere oliebedrijven op de eerste, tweede of derde plek eindigt. Shell eindigt in dit rijtje echter op de vierde plek.
    Geen bonus, zou je zeggen.
    Maar de raad van commissarissen kan afwijken van zijn eigen criteria. En dat doet het dan ook, zo blijkt uit het dinsdag verschenen jaarverslag over 2008. Aangezien Shell maar een kleine achterstand heeft op de nummer drie, strijken de commissarissen de hand over het hart en doneren toch een aandelenbonus.
    Deze truc paste Shell vorig jaar ook al toe, zoals de Volkskrant rapporteerde. Het gerommel met prestatiecriteria leverde toen echter weinig ophef op onder politici, aandeelhouders of werknemers. Vandaar dat Shell kennelijk zijn kans schoon zag opnieuw meer uit te keren dan strikt nodig was.   ...
    Zodoende zijn bij Shell twee Britten en een Zwitser verantwoordelijk voor het beloningsbeleid. Een van hen, de Zwitserse bankier Joseph Ackermann, lag in Duitsland onder vuur vanwege zijn hoge salaris en bonussen. Zo verleende hij als commissaris bij het Duitse Mannesmann zijn goedkeuring aan het toekennen van 57 miljoen euro aan bonussen. In november 2006 schikte hij een rechtszaak hierover, om verdere vervolging te ontlopen.   ...

Red.:   Ackermann graait in het ene land, en deelt uit aan graaiers in het andere. Dat is de vorm van het huidige toezicht op topinkomens.
    Aan het onderwijs heeft de regering gevraagd om tot afspraken te komen tussen bestuurders en toezichthouders. Wat natuurlijk ook een vorm van zelfregulering is want het betreft dezelfde groep mensen. Het te verwachten resultaat:

Uit: De Volkskrant, 18-03-2009, door Xander van Uffelen

Leiding voortgezet onderwijs kan meer verdienen dan mag

Onderhandelaars verwachten deze week een cao-akkoord waardoor schoolbestuurders meer kunnen verdienen dan het maximum dat de minister onlangs bepaalde. 'Echt ongewenst dit.'

Schoolbestuurders in het voortgezet onderwijs willen zichzelf een hoger salaris en een bonus uitkeren. Ook willen ze vrije dagen inruilen voor geld. Dat leidt ertoe dat ze meer verdienen dan het maximum dat minister Van Bijsterveldt (Onderwijs) onlangs vaststelde.
    De bestuurders, die zich hebben verenigd in de Onderwijsbestuurdersvereniging, staan op het punt om een collectieve arbeidsovereenkomst te sluiten met de vereniging van toezichthouders bij de scholen, de VTOI. De Volkskrant heeft een concept van dat akkoord in handen. De overeenkomst is een initiatief van bestuurders van grote scholenverenigingen.
    In de overeenkomst is onder meer een extra salarisschaal gecreëerd, die het mogelijk maakt om schoolbestuurders een hogere vaste beloning uit te keren dan tot nu toe kon. Ook kunnen bestuurders een bonus van maximaal 10 procent krijgen en een opslag van 15 procent op hun salaris, omdat ze afstand doen van een deel van de vakantiedagen, vrije dagen voor oudere leraren en kinderopvang. Bestuurders die voor een vaste periode worden benoemd, krijgen nog eens 5 procent extra.
    Al die extra's kunnen ertoe leiden dat een bestuurder maximaal 194.255 euro per jaar verdient, inclusief de pensioenbijdrage van de werkgever en onkostenvergoedingen. Dat is meer dan het toegestane maximum van 179.000 euro.   ...

Red.:   De conclusie:
 

Natuurlijk is zelfs die Balkenendenorm al veel te veel voor dit soort mensen, die niets productiefst bijdragen. Een ton is al meer dan voldoende. En het laat voor de zoveelste keer zien dat iedere vorm van zelfregulering abject is.

Naar Rechtvaardiging topinkomens , Economie overzicht , Sociologie
overzicht ,  of site home .