Een bekend voorbeeld van een mediahetze is die tegen de partij van de Centrum Democraten en haar leider Hans Janmaat. De CD had in essentie maar twee issues: de Nederlandse cultuur, en de bevolkingspolitiek. Eigenlijk is dat er dus maar een: de Nederlandse cultuur, want de CD stelde dat de instroom van grote hoeveelheden buitenlanders, allochtonen zoals ze later zijn gaan heten, een gevaar was voor het behoud van de Nederlandse cultuur. Het enige wat men deed was ze vergelijken met nationaal-socialistische standpunten, met het oproepen en versterken van de bijbehorende negatieve emoties. Janmaat heeft nooit de gelegenheid gehad zijn opinie op normale wijze aan de orde stellen. Als hij al in de gelegenheid was om zijn mening te uiten, werd hij daarna door de journalisten dusdanig aangevallen dat van verslaggeving of ideeënuitwisseling op geen enkele wijze sprake was . Er is op geen enkele manier ooit gediscussieerd over de mogelijke realiteit van de zienswijzen van de CD, waarvan nu duidelijk is dat dit zowel wat betreft cultuur als bevolkingspolitiek die zienswijzen een aanzienlijke hoeveelheid realiteitszin bevatten .

Een opvallend moment was de brandstichting door linkse extremisten in een hotel waar de CD vergaderde en logeerde. De vrouw van Janmaat raakt invalide. In de media is het nooit anders gepresenteerd als een betreurenswaardig maar begrijpelijk voorval. In feite was het een fysieke aanslag op de vrije meningsuiting, in ernst nauwelijks onderdoende voor de moord op Theo van Gogh.

Maar het meest opvallende moment kwam aan het einde van de episode. Mede onder invloed van de langdurige anti-CD media campagne was de steun voor de partij uiteindelijk gedaald tot onder het niveau waar ze nog een kamerzetel haalden. Na jaren van welbewust negeren van de persoon van Janmaat, vond men het nu wel kies om op de avond van het bekend worden van het verlies van zijn kamerzetel, zijn enige manier om een platform te krijgen en de enige reden dat hij ook maar enigszins serieus werd genomen, en ondanks de pogingen van Janmaat om ze ontlopen, hem met TV camera's achterna te jagen om zijn persoonlijke mening te vernemen. Dat was moreel verdorven en weerzinwekkend. Het feit dat Janmaat hier emotioneel onder werd en de betreffende journalisten wilde aanvallen is misschien naïef, maar volkomen begrijpelijk.

Janmaat is vrij vroeg gestorven, maar hij heeft nog mogen meemaken dat mensen constateerden dat wat hij allemaal gesteld had, nu min of meer geaccepteerde meningen waren geworden. Niet dat er nu minder tegenstand was van de politiek correcte elite, maar de tegenstander, in het latere geval Frits Bolkestein, was te ingebed in de bestaande instituties om een boycot en hetze te starten, hoewel dat laatste wel geprobeerd is.

Naar Media kongsi , Media lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .