Uit: De Volkskrant, 25-11-2004, rubriek Gemengde berichten door Martin Sommer

Hand & hype

… Tot dusver toe had ik nooit zo aan het fenomeen mediahype geloofd. Ik dacht dat het een verzinsel was van griepende politici die hun beloftes niet meer ongeschonden langs cynische journalisten weten te krijgen. … Maar nu heb ik zelf een echte hype meegemaakt. Ik was daar zaterdag in Soesterberg, in dat voormalige klooster met jaren zeventig meubilair, waar je binnenkwam door een detectiepoortje in een druipende partytent. Het hele handenschud-incident stelde minder dan niets voor. Verdonk redde zich er verdonkiaans uit, met een korte vermaning in het kader van bestaand inburgeringsbeleid, zal ik maar zeggen. Ze hield vervolgens een speechje van nauwelijks vijf minuten, riep de imams vriendelijk doch beslist op over een jaar Nederlands te spreken. En weg was ze weer.
        Vier dagen later hapten radio, televisie, en kranten nog steeds naar adem. 'Geen hand voor Verdonk', brak de pleuris uit in De Telegraaf op zondag, witte letters op een zwarte balk over de hele breedte van de pagina. Dat Verdonk ook andere doelen van die van De Telegraaf kan dienen, wisten we sinds haar door Jan Pronk 'deportatie' van asielzoekers werd verweten. In Buitenhof noemde oud-minister Van Mierlo haar en De Telegraaf 'een explosief mengsel'; daarmee zachtjes suggererend dat de minister in woord en gebaar rekening moet houden met de verslaggeving van een landelijk ochtendblad.
        Maandag had ze zich in het hoofdcommentaar van Trouw als minister 'gediskwalificeerd' vanwege een pijnlijk gebrek aan 'inlevingvermogen, tact en respect voor een andere cultuur'. Allemaal vanwege die hand. In de NRC van dinsdag werd verondersteld dat de minister zelf de camera's had besteld om het land te laten zien hoe zij de hardleerse imams de oren wast - een vorm van complotjournalistiek die we nog van vroeger kennen. Het journalistenpanel van Radio 1 was in de tussentijd trouwens tot de conclusie gekomen dat hele toneeltje was ingestoken. Het kabinetsbeleid wordt immers tegenwoordig door communicatie-types gemaakt.
       Van al deze wijsgeren was ik er niet één in Soesterberg tegengekomen. Er zaten zo'n vijfentwintig imams in de kapel. Ik sprak een andere voorganger dan de inmiddels landelijk bekende Tilburgse handenweigeraar. Hij bleek achteraf óók een verrassend rechtzinnige moskee te vertegenwoordigen. En in het licht van al die door Verdonk georkestreerde kwaadaardigheid, moest ik terugdenken aan haar voorganger Roger van Boxtel. Hij was minister van Grotestedenbeleid toen de Rotterdamse imam El Moumni homo's met varkens vergeleek. Van Boxtel besloot tot een ernstig gesprek met 'vertegenwoordigers van de islamitische gemeenschap'. Baarden en djellaba's melden zich bij het ministerie. Het zag er exotisch dus alleszins acceptabel uit. Tot achteraf bleek dat de bewindsman een kopje thee had gedronken met de meest bizarre en radicale denominaties – het ministerie had eenvoudig geen benul.


Red.:  Dit artikel biedt informatie die tot eenduidige conclusies leidt. Ten eerste: de mediahype ontstaat omdat een groot aantal journalisten en politici zich opwindt over dezelfde, soms relatief kleine, gebeurtenis; dit is de definitie van 'hype'. Ten tweede: journalisten en politici kunnen zich heel gemakkelijk door schijn in plaats van de werkelijkheid laten leiden, zelfs als die werkelijkheid voor hun ogen plaats vindt. Ten derde: die verwisseling treedt op bij een aanzienlijk aantal journalisten en politici, en allemaal vergissen zich op dezelfde manier. Ten vierde: er moet dus een gemeenschappelijke oorzaak zijn van dit collectieve gelijkluidende falen, en dat is vrijwel altijd is dat ze niet afgaan op wat ze zien, maar wat ze denken of wensen te zien, en het is die gedachte of wens die voor alle betrokkenen dezelfde is. Ten vijfde: uit het gebruikte taalgebruik blijkt dat in dit geval de wens was een bewijs te zien van het niet-deugen van minister Verdonk. Ten zesde: wat betreft dit laatste aspect, had de hype dus een doel om iemand te beschadigen; zo'n soort hype heet een hetze.

Het artikel van Martin Sommer laat dus zien dat tegen minister Verdonk een hetze is gevoerd in het geval van de niet-handenschuddende imam. De verschijnselen rond de voorgenomen uitzetting van 26 duizend uitgeprocedeerde asielzoekers, en andere zaken waar Verdonk bij betrokken was, waren identiek aan de door Sommer boven beschrevene; ook dit waren dus hetzes. Voor eerdere (2004) gevallen zie hier , latere (2005) gevallen zie hier .
    Tegen Pim Fortuyn zijn nog meer van dit soort hetzes gevoerd . Het totaal en de heftigheid van die hetzes maakt tezamen een nieuwe beschrijving van toepassing. Het wordt demonisering is hier volledig op van toepassing.

     Door naar Hetze Buikhuisen , Hetze Janmaat , Hetze Fortuyn , Hetze PVV , Hetze SP   , Hetze Meldpunt-Haddad , Hetze EU .
 

Naar Media kongsi , Media lijst , Politiek & Media overzicht  , of site home .