| De Volkskrant, 02-06-2007, column door Bert Wagendorp | 7 jun.2007 |
Scherven
Tussentitel: Het gaat niet over zelfkazende boeren maar over de PvdA
Een vriend van mij schrijft een boek. Hij kan alleen geen titel bedenken. En zonder titel gaat het niet. De titel is de eicel waaruit het hele boek moet voortkomen. Hij piekert zich suf.
Bij de PvdA zijn ze goed in titels. Gisteren werd het nieuwe rapport gepresenteerd over de verkiezingsnederlaag van november 2006, De scherven opgeveegd.
Het is het vervolg op De kaasstolp aan diggelen uit 2002. We hebben het hier niet over een driedelige streekroman waarin de teloorgang van een zelfkazende boerenfamilie wordt beschreven, maar over een rapportencyclus over de teloorgang van een politieke partij.
In het laatste rapport wordt geconstateerd dat de verkiezingscampagne van 2006 is mislukt. Binnen acht maanden van 61 zetels in de peilingen naar 33 zetels in de Kamer, dan heeft je campagne de zaak inderdaad geen goed gedaan. Dat lijkt me volkomen duidelijk.
Het grappigste deel van het rapport gaat over de campagne-organisatie. Daarmee had kunnen worden volstaan, want die verklaart alles.
Er waren, lees ik, negentien campagne-units, met negentien campagnehoofden, een campagneteam, de campagnestaf, de campagneleiding en de Stuurgroep. En ook nog de ‘Mercuriusgroep’, waarmee we zo hebben gelachen in de Wouter Tapes.
Al die mensen hadden helemaal geen tijd voor een verkiezingscampagne, die waren te druk met vergaderen, kortsluiten en brainstormen.
Hoe komt zoiets tot stand? Vermoedelijk was het de volstrekt eigentijdse weerspiegeling van de ouwehoercultuur die zich overal in de samenleving manifesteert; de PvdA is een moderne partij.
Er zijn met heel wat simpeler organisatiestructuren imperiums gebouwd, maar dat was erg ouderwets.
Kom op met die Powerpoint-presentatie!
De landing op de maan, de Afsluitdijk, de wereldtitel van de Brazilianen van 1970, de zege bij Waterloo en de atoombom: allemaal tot stand gebracht met minder dan negentien campagne-units.
Dus over die onverkwikkelijke kwestie kunnen ze bij de PvdA nog wel een paar boompjes opzetten. Dat zal ook gebeuren, er staan vast alweer een paar units en een Stuurgroep in de steigers.
Hoe het derde deel van de trilogie gaat heten is nog niet bekend en of het allemaal goed afloopt evenmin.
Zoals een boektitel in samengebalde vorm het boek weergeeft, zo is de titel van een politiek rapport eigenlijk de kortste formulering van de manier waarop een partij de verloren kiezers hoopt terug te winnen.
En daar zijn ze bij de PvdA nog niet helemaal uit.
Moet het de kant op van Jacques Monasch, die er weer een ouderwetse sociaal-democratische partij van wil maken met nieuwe ideologische veren? (Zeven nieuwe veren, beetje indianenachtig, toch een goeie titel).
Of moet het in de richting van Joost Zwagerman, die in De schaamte voor links pleit voor samengaan met SP en GroenLinks? (Samen met de buren, ietsje minder.)
En Wouters eigen sociaal-democratische passie? (Voorwaarts, maar niet vergeten, sympathiek maar vaag).
Het kan alle kanten op.
Mijn vriend kwam net door met De nieuwe fiets.
Wereldtitel.
Terug naar Managementscultuur PvdA
,
Managers, lijst
,
Rijnlands beleid
, Rijnlands beleid,
overzicht , of naar
site home
.