| De Volkskrant, 06-10-2006, door Carien Overdijk |
.2007 |
De doorgefokte homo economicus
De wereld stoomt op naar één groot, totalitair regime: dat van de
geglobaliseerde economie. Alle mensen zijn radertjes in strak afgestelde
logistieke ketens die de wereld omspannen. Die ketens reguleren onze emoties en
standaardiseren ons gedrag om de voortstuwing van goederen en diensten alsmaar
efficiënter te maken. Het totalitaire regime dringt zelfs in onze lichamen door,
elektronisch en chemisch. We zijn al veel meer cyborg dan we zelf doorhebben.
Dit is de nieuwe, griezelige boodschap van
bestsellerschrijver, columnist en managementtrainer Joep Schrijvers. Zijn
betoog, Het wilde vlees, – zelf noemt hij het een ‘ethiekboek’ –
verschijnt vandaag. Bij de lading en reikwijdte van dit boek verbleken zijn
sarcastische Hoe word ik een rat (2002, over gecorrumpeerde
managersmacht) en het geestige tussendoortje Het maandagmorgengevoel
(2004, over de moderne loonslaaf).
In Het wilde vlees werpt Schrijvers zijn narrenmasker
af. Hij schetst een zwart perspectief voor het wereldwijde menselijk bestaan.
Een hele sprong voor een managementauteur, maar die overleeft hij. Het wilde
vlees – de titel verwijst naar het te temmen menselijk lichaam – is vaardig
en overtuigend geschreven. De vileine grappen ontbreken, maar er zijn weer echte
Schrijvers-neologismen en relevante uitstapjes naar geschiedenis, filosofie en
kunst. Ook verrast de auteur met rake observaties, zoals wanneer hij wijst op
het westerse lifestyle-gehalte van de djellaba.
Het boek bouwt voort op het cultuurpessimisme van de
Amerikaanse socioloog Richard Sennett en een handvol Europese filosofen en
sociologen. Zij waarschuwen al jaren voor de onbeteugelde hoogtechnologische
markteconomie, die mensen tot onmondige en onverantwoordelijke flexwerkers
reduceert.
Schrijvers beschrijft hoe het logistieke efficiëncydenken
niet alleen fysieke productieprocessen beheerst, maar ook de dienstverlening,
het onderwijs en de zorg. Alles om ons heen wordt gestandaardiseerd, gepland en
gemonitord.
De ‘doorgefokte, instrumentele homo economicus’, in
Schrijvers’ woorden, werkt daar hard aan mee. ‘We bezien ons privéleven ook
steeds vaker vanuit efficiëntie en nut. De belangrijke vragen uit de supply
chain komen ons denken binnen (…). Hoe kan ik processen opdelen, wat besteed
ik uit en wat doe ik zelf? (…) Wie is niet geïrriteerd als hij aan de telefoon
(…) moet wachten? Het heet al dat je dan onbetaald werk doet.’
‘Driehonderd miljard kilo menselijk vlees’, zegt hij, ‘maakt
volledig deel uit van de vele, vaak wereldomspannende, fysieke en virtuele
netwerken.’ En om dat vlees zo voorspelbaar en nuttig mogelijk te maken, streven
de systemen ernaar de menselijke emotie te beheersen, ‘op emonorm te brengen.’
Want in tegenstelling tot transhumanen en cyborgs uit de sciencefiction is
Schrijvers’ neologistieke mens niet emotieloos.
De moderne economie profiteert juist van emoties. Het wilde
vlees onderscheidt drie rendabele ‘geluksmachines’: zintuiglijke bevrediging,
lifestyletrends voor de persoonlijke erkenning en het groepsgevoel, en, ultiem
bevredigend, ‘persoonlijke ontwikkelingsprojecten’.
Laatstgenoemde categorie jaagt de auteur in de gordijnen,
allergisch als hij is voor de coachmanie van het moderne management en
parallelle new-age trends. ‘Ik wil nog een stap zetten’, ‘ik ga mijn spirituele
intelligentie ontwikkelen’, echoot hij honend. Het ‘persoonlijk
ontwikkelingsplan’, de verplichte pop, is een speciaal doelwit. ‘Zie je dan
niet’, aldus de criticus, ‘dat je hiermee het businessmodel van de logistieke
orde legt op iets dat er ongeschikt voor is: je persoonlijke existentie?’
Het gaat in onze economie niet om persoonlijke ontwikkeling,
stelt de auteur terecht vast. ‘De bedoeling is dat je rusteloos bent en blijft
verlangen naar de volgende fase. Dat is goed voor consumptieve processen en
werkprocessen.’
Als waarschuwing tegen het doorgeschoten functionalisme en
consumentisme is dit boek een must. Kinderen en zieke ouders verworden
tot ‘projecten’, het leven zelf tot calorie- en vitamineverwerking met een
afgemeten dosis cultuur en sportschool. Zelfs ons taalgebruik weerspiegelt het
productiedenken: ‘sta je al in de vakantiestand?’ of ‘ik zit in de
acceptatiefase’.
Schrijvers’ dreiging met totalitarisme is echter onzin. Onze
dichtbevolkte, hoogontwikkelde en cultureel heterogene maatschappij kan niet
zonder systemen en regels. Zorgdossiers, leerlingvolgsystemen, sofinummers en
identificatieplicht zijn de logische opvolgers van consultatiebureaus,
leerplicht, uitkeringen en emancipatie.
Maar iedereen kan in het vrije Westen de regels veranderen,
en dat gebeurt ook. Kunstenaars, idealisten, politici en ondernemers morrelen
constant aan de systemen. Hun initiatieven worden soms zelf weer een systeem, of
het nu The Body Shop is of het Iederwijs-onderwijs, burgerwachten of biologische
groentenabonnementen.
Een dictatuur heeft een machtscentrum, ons neologistieke
imperium niet. Schrijvers erkent dat wel, maar acht het een gradueel verschil.
Hij toont zich een klassiek romanticus, die ruimte opeist voor de ongebreidelde
emotie, voor het zalig nietsdoen, voor een onvoorspelbaar en eigenzinnig leven.
De ruimte voor ouderwetse vrijbuiters krimpt inderdaad snel
op deze aardbol. Dat is de prijs van de welvaart. Maar wie wil terug naar het
korte, pijnlijke en onzekere 19de-eeuwse bestaan? En biedt de technocratie geen
nieuwe ruimte? Schrijvers kwalificeert het moderne leven als gefragmenteerd,
maar velen ervaren hun parallelle levens – privé, beroepsmatig en op internet –
als een verrijking. Het experimenteren met identiteit en levensstijl kan ook
romantisch zijn, en is zeker niet des cyborgs.
Als er één ethisch probleem is met wereldwijde logistieke
ketens, dan is het de slavernij en mishandeling van de mensen en dieren die voor
aan de ketens en buiten ons zicht als productiemiddel fungeren.
Vreemd genoeg maakt de auteur zich daar niet zo druk om.
Joep Schrijvers: Het wilde vlees - De tomtomisering van de passionele mens.
Scriptum, 207 pagina’s, € 19,95, ISBN 90 55 94 4831
Terug naar Homo economicus
, Moraal, lijst
,
Rijnlands beleid, lijst
, Rijnlandmodel,
overzicht , of naar
site home
.
|