Ontwikkelingshulp, effectiviteit
|
5 okt.2010 |
De kritiek op de effectiviteit van ontwikkelingshulp noemt toe tezamen met de
afname van de greep van de politieke-correctheid op de publieke opinie.
Natuurlijk gaat die kritiek in tegen gevestigde belangen:
Uit: De Volkskrant, 04-12-2009, van verslaggeefster Ianthe Sahadat
Ophef over dissertatie van Wiet Janssen over negatieve effecten
ontwikkelingshulp
'Een grove wetenschappelijke misser'
Vier hoogleraren protesteren tegen een promotie aan de Universiteit Twente.
Het onderzoek deugt niet, de UT zou uit zijn op de promotiebonus.
‘Wij zijn van onze stoel gevallen bij het lezen van uw dissertatie.’ Professor
Eric Smaling spreekt promovendus Wiet Janssen vanaf de publiekstribune toe. ‘Het
is hoogst ongebruikelijk dat ik dit doe, maar ik spreek vandaag namens drie
collega’s en mijzelf. Wij zijn van mening dat uw proefschrift nooit in deze vorm
zou mogen verschijnen.’
Janssen promoveert donderdag aan de Universiteit Twente (UT) op een onderzoek
naar de effectiviteit van ontwikkelingshulp. Hulp aan een continent als Afrika
zou niet, of zelfs averechts werken. Met zijn bevindingen veegt hij de vloer aan
met het huidige ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Nederlandse overheid.
Smaling en drie collega-hoogleraren komen in opstand tegen het toekennen van de
doctorstitel aan Janssen door de UT. Zij noemen het een ‘grove wetenschappelijke
misser’. Ze stellen dat zijn onderzoek van bedenkelijke kwaliteit is, niet op
eigen onderzoek is gebaseerd, gebruik maakt van selectief bronnenmateriaal en in
krakkemikkig Engels is geschreven.
Per brief probeerden de hoogleraren ontwikkelingsstudies – Paul Hoebink (Radboud
Universiteit Nijmegen), Jan Willem Gunning (Vrije Universiteit Amsterdam), Eric
Smaling (Wageningen Universiteit) en Rob Visser (Rijksuniversiteit Utrecht) – de
promotie begin deze week nog te stoppen. Eerder kregen ze van de UT niet de
mogelijkheid de dissertatie in te zien. Hun kritiek baatte niet, Janssen
ontvangt zijn doctorstitel. ...
De hoogleraren trekken de integriteit van Janssen overigens niet in twijfel.
‘Maar zijn ervaring als consultant in de ontwikkelingshulp maakt hem nog geen
wetenschapper’, zegt Smaling.
De Universiteit Twente laat weten dat de aantijgingen van de
hoogleraren ‘feitelijk onjuist’ zijn. De dissertatie zou ‘ook op interne
documenten van het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en diverse
interviews’ gebaseerd zijn. ...
Red.: De juiste reactie is natuurlijke deze:
De Volkskrant, 11-12-2009, ingezonden brief van
Patrick Ubags, Rotterdam
Ontwikkelingssamenwerking
Wiet Janssen heeft een onwelgevallig verhaal naar buiten gebracht. Dit is een
taak die bij goede journalisten en wetenschappers hoort. Het is aan de
hoogleraren om deze verhalen op wetenschappelijke gronden te falsificeren, of te
verifiëren. Het is aan de politiek en de instellingen om te kijken waar
ontwikkelingshulp beter kan.
Red.: Een kleine samenvatting, die probeert een gunstige
conclusie te trekken;
Uit: De Volkskrant, 31-01-2011, column door Sheila Sitalsing, journalist
en econoom.
Oude en nieuwe naïveteit van hulpdonoren
Tussentitel: Global Fund redde al miljoenen levens door overzichtelijke
projecten
Imelda Marcos had 2.700 paar schoenen toen zij en haar man in 1986 de Filipijnen
ontvluchtten, Mobutu Sese Seko gebruikte de nationale vliegmaatschappij Air
Zaire als persoonlijke luchttaxi en Jean-Bédel Bokassa sliep in een verguld bed
in de Centraal Afrikaanse Republiek.
Niettemin stond er altijd wel iemand klaar met royale
ontwikkelingshulp. Legendarisch zijn de woorden, toegeschreven aan Bokassa, die
zich in 1976 tot keizer liet kronen in een 20 miljoen dollar kostende ceremonie:
'Alles hier is betaald door de Fransen. We vragen de Fransen om geld, we krijgen
het, en we verspillen het.' ...
Red.: De oude situatie. Totaal ineffectief.
| |
De aandacht voor corruptie heeft de effectiviteit van hulp beslist
vergroot. Maar de naïveteit van donoren (of van hun achterban) is
gebleven. Dachten ze voorheen dat je armen kan helpen in een dictatuur,
nu denken ze dat je ziekenhuizen kan bouwen in landen met amper
administratieve capaciteit en 100 procent garantie kan krijgen dat de
bonnetjes kloppen. |
De huidige standaard situatie. Vrijwel totaal ineffectief.
| |
Mede daarom kon er een rel-met-gevolgen ontstaan rond het Global
Fund ter bestrijding van aids, tuberculose en malaria. Sinds 2002 boekt
dit fonds geweldige resultaten bij het terugdringen van de drie grote
killers in arme landen. ...
Het Global Fund is de grootste hulppot na de programma's van
de Verenigde Naties; het verspreidde inmiddels bijna 22 miljard dollar.
Het is een doorgeefluik: donorlanden geven geld, het Fonds sluist dat
door naar goedgekeurde projecten in ontwikkelingslanden. ... Het Fonds
redde al miljoenen levens dankzij overzichtelijke projecten met simpel
meetbare doelstellingen als het aantal verspreide klamboes en het aantal
mensen dat antiretrovirale middelen slikt. |
De toekomst: erger dan ineffectief. Want het houdt meer mensen in leven dan hun
landen, economieën, maatschappijen en culturen kunnen onderhouden. Met een
catastrofe in de toekomst tot gevolg. De overbevolkingscatastrofe.
Naar Ontwikkelingshulp
, Termen: hulpverlener
, Ontwikkelingshulp, lijst
, Algemeen overzicht
, of site home
.
|