Haïti en Cuba

Af en toe komt Cuba in het nieuws, en dan gaat het meestal over het gebrek aan mensenrechten daar, of de onderdrukking van de vrije meningsuiting, of iets dergelijks. Ook Haïti komt af en toe in het nieuws, en dan gaat het over een onderdrukking door politieke of misdadige bendes, moorden, en dergelijke.

Ook buiten de politieke arena, en het Westerse nieuws is een deel van de politieke arena, wordt Cuba soms genoemd, naar aanleiding van sportprestaties, muzikale prestaties, en dergelijke. Een vast onderdeel van het repertoire zijn dan opmerkingen van het soort 'Van de jonge Cubaanse muzikanten die de communistische heilstaat van Fidel Castro tijdelijke mochten verlaten … ' (VARA TV Magazine, nr. 42-2004, p. 22).

Een rationele vergelijking van Cuba en Haïti, waar ook de mensenrechten een rol in spelen, gaat uit van de praktische indeling van waarden elders in detail beschreven, maar die samengevat kan worden in het Duitse gezegde: Erst kommt das Fressen, und dann der Moral. Hierin wordt uitgedrukt dat als je je elke dag zorgen moet maken om het dagelijkse brood en je lichamelijke veiligheid, een zaak als je politieke mening in het openbaar kunnen uiten volstrekt onbelangrijk is.

Met betrekking tot de gevallen Cuba en Haïti is zelfs de meest oppervlakkige kennis voldoende om te constateren dat het in Cuba met de basiswaarden van maatschappelijke rust, veiligheid, en voedselvoorziening veel beter gesteld is dan in Haïti

. Het zijn die maatschappelijke rust, veiligheid, en gewaarborgde voedselvoorziening die de Cubanen in staat stellen tot prestatie op het gebied van sport en muziek die ook in het buitenland opvallen. In vervolg op het vorige citaat: ' … tijdelijk mochten verlaten, hoorde je dat de traditionele muziek op het eiland bloeide als nooit tevoren.' (er volgen nog meer beschrijvingen van muzikale, dat wil zeggen: culturele, bloei op Cuba). In een wetenschappelijke context (een programma-serie over genetica, gepresenteerd door Paul Witteman en hoogleraar Hans Galjaard) is geconstateerd dat de gezondheidszorg op Cuba op een hoog peil staat, en wel zodanig dat ze zelfs bepaalde producten exporteren, en in Haïti is zelfs een gewone zwangerschap een gevaarlijke zaak

. Er werd door Galjaard ook een directe, wat algemenere vergelijking gemaakt met Haïti, en geconstateerd dat de Cubanen objectief gezien veel beter af zijn dan Haïtianen - dat is sinds die tijd alleen maar sterker geworden.

Het verschil tussen de laatste constateringen en de reguliere kritiek op Cuba ligt in de context waarin ze geuit is: de reguliere kritiek vindt plaats in een politieke context, en de positief uitvallende vergelijking buiten de politieke context, in het geciteerde geval een wetenschappelijke. Het is duidelijk dat de reguliere, Westerse kritiek dus niets te maken heeft met de objectieve feiten. Het is gewoon botte politieke propaganda.

Een enkel voorbeeld, gekozen omdat de berichten naast elkaar stonden. Het eerste, uit de Volkskrant, 03-01-2012, van correspondent Allart Hoekzema:

Cubanen hoopvol over effect van pausbezoek

De bevolking van Cuba hoopt dat het aanstaande bezoek van de paus wezenlijke steun zal betekenen voor het proces van geleidelijke verzoening tussen de communistische regering en de katholieke kerk op het Caribische eiland. De paus zal Cuba eind maart bezoeken. ...

Natuurlijk is de hele Cubaanse bevolking voor de paus, en de regering ertegen, want de communistische regering is fout in alle opzichten. Zoals een eindeloze stroom bericht van Allart Hoekzema al heeft laten zien. Dit geheel in tegenstelling tot de rest van Zuid-Amerika, dat een toonbeeld is van maatschappelijke vrede:

Maffia gedijt in Boliviaans 'drugsparadijs'

De strategische ligging, het perfecte klimaat voor de cocaplant en de tandeloze regering,maken Bolivia tot een paradijs voor de maffia.

Tussentitel: Criminelen hebben betere helikopters dan de politie - Fernando Amarrio - Chef antidrugseenheid in Santa Cruz

Het gezicht van de onbekende was verminkt, zijn handen waren gebonden met metaaldraad en zijn beulen hadden onleesbare tekens in zijn rug gegraveerd. Het lijk werd eind november gevonden tijdens een operatie van de Boliviaanse antidrugspolitie FELCN op 20 kilometer van Puerto Suárez, een oostelijke stad die grenst aan Brazilië. Later stelden experts van de FELCN vast dat de tekens op het lichaam Chinese karakters waren.
'We hebben te maken met een golf van afrekeningen in de regio', zegt Gary Prado, advocaat en veiligheidsadviseur in de subtropische zakenstad Santa Cruz de la Sierra, de economische motor van Bolivia. 'Het geweld duidt op een sterke aanwezigheid van Aziaten, Colombianen en Mexicanen, die nauwe banden hebben met lokale drugsclans.' Prado noemt zijn land een 'maffiaparadijs.'

En hadden we Mexico al genoemd? (de Volkskrant, 03-01-2012):

Dodental door drugsgeweld stijgt

Zeker 12.000 mensen zijn het afgelopen jaar in Mexico om het leven gekomen door het geweld van drugskartels. In vergelijking met 2010 is dat een toename van 6,3 procent. Dat melden Mexicaanse media. Het geweld wordt steeds grimmiger. Bijna 600 mensen werden onthoofd. ...

Allemaal maatschappijen die veruit te verkiezen zijn boven het communistische, heidense, en eigenlijk best wel duivelse Cuba.

Naar In het kort , Anti-communisme , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht , of site home .