Bronnen bij Europese Imperium: leugens

9 nov.2011

Over de Europese Unie wordt door de oligarchie meer gelogen dan er de waarheid wordt verteld. Alle genoemde voordelen van de EU zijn economisch van aard, en slaan helemaal niet op de EU, maar de Europese Economische Gemeenschap, uit de tijd dat deze nog uit zes leden bestond: Nederland, België, Luxemburg, Duitsland Frankrijk en Italië. En de gunstige economische effecten van zelfs dat laatste lid zijn twijfelachtig. Voor alles wat er daarna is bijgekomen geldt dat het netto meer heeft gekost dan het heeft opgebracht.
    Over dat laatste wordt gelogen dat men blind ziet. Een willekeurige eerste:

Uit: De Volkskrant, 11-06-2011, door Peter de Waard

Interview | Onno Ruding, oud-minister van financiën

'Griekenland is verdedigingslinie'

Het is verkeerd om Griekenland schulden kwijt te schelden, zegt de kenner van staatsschulden. Maar het land uit de euro zetten, 'dat kan helemaal niet'.
...
Had u zelf de problemen zien aankomen toen Griekenland in 2001 tot de eurozone toetrad?
'Ik was zelf minister van Financiën toen de vader van de huidige premier Papandreou het land regeerde. Ook in die tijd was het financieel een grote ellende. Ik had mij zeker verzet tegen de Griekse toetreding. Maar het is gebeurd en dan moet je ook de consequenties aanvaarden.'

Maar het kost ons nu enorm veel geld.
'We moeten niet zeuren. Als Nederland hebben we dagelijks enorme voordelen van Europa en de interne markt. We hebben er een groot deel van onze welvaart aan te danken. Soms moet je een stukje van de rekening betalen. Het is net als met een huwelijk. Je sluit een band for better and for worse.'    ...

Red.:   De ene leugen na de andere. Over de economisch voordelen hebben we het al gehad. Daar komt nog bij dat voordelen en nadelen asymmetrisch verdeeld worden: de voordelen kwamen grotendeels bij de top van de maatschappij middels extra winsten enzovoort, en de verliezen, zoals nu met Griekenland, worden uiteindelijk voor het grootste deel betaald door de gewone burgers.
    Verder is een overeenkomst tussen landen geen huwelijk, maar een verdrag zonder emotionele betrokkenheid. En een dergelijk verdrag wordt meteen ongeldig als één van de partijen zich niet aan de voorwaarden houdt. wat in het geval van Griekenland evident is. Het bedrog is zelfs toegegeven (gepleegd met steun van oplichtersbank Goldman Sachs).
    Om hun zin te krijgen in andere opzichten, in dit geval voor extra leningen om een uiteenvallen van de EU te voorkomen, wil men soms ook wel eens de waarheid vertellen:

Uit: De Volkskrant, 14-06-2011, door Peter de Waard

De Jager: Grieks bankroet kost vele miljarden

Een bankroet van Griekenland kan Nederland vele tientallen miljarden euro's kosten. Dit heeft minister De Jager maandag geschreven in een brief aan de Tweede Kamer. ...

Red.:    Dat is stap één: naast de mogelijke voordelen zijn er ook nadelen, dus moet je sowieso eerste bewijzen dat die voordelen groter zijn. En zonder dat bewijs is de stelling van het voordeel een leugen.
   Maar nu stap twee: voor wie is er voordeel en voor wie is er nadeel. En alweer is minister Jan Kees de Jager de ultieme autoriteit. In zijn ijver om de Europese zaak te bepleiten bij Pauw & Witteman van gisteravond (20-09-2011)

, begaat hij, vermoedelijk vanwege het mondelinge kaarter van het gebeuren, een grote onvoorzichtig. wat hij op een gegeven moment zegt is, parafraserend (na 16:50 min.): "Van het oude wisselsysteem hadden de bedrijven veel last, en van de euro hebben we dus erg geprofiteerd".
    Een leuke wisseltruc. van het voordeel voor iedereen, "wij", is hij overgestapt op het "zonder EU-nadeel, de oude variabele wisselkoersen de bedrijven nadeel". En dus hebben van het door jan kees de jager genoemde voordeel van de vaste wisselkoersen niet "wij", maar wel de bedrijven het (financiële) voordeel (enig gemaksvoordeel niet meegerekend).
    Nu gaat voordeel voor de een zelden zonder nadeel voor de ander. Ook voor de uitleg daarvan geeft Jan Kees de aanzet. Want, legt hij uit: de variabele wisselkoersen werden door de zuidelijke landen gebruikt voor afwaardering van hun munten, als, wat hij even vergeet te vermelden, ze door hun wanbeleid weer eens economisch verder achterop waren geraakt.
     Kijk, dat afwaarderen kunnen die landen nu niet meer. Maar dat achteropraken gaat natuurlijk gewoon door. En, hé presto, daar is de verklaring voor bijvoorbeeld de Griekse crisis. En wie gaat er betalen voor de Griekse crisis? Inderdaad: de Europese burger!
    Dus waar komt het voordeel van Europa: bij de bedrijven. En waar komt het nadeel: bij de burgers. En dat "Wij hebben voordeel van Europa" is een grofstoffelijke leugen.
    Natuurlijk hebben die burgers zelf dat deels prima in de gaten:

Uit: De Volkskrant, 09-11-2011, ingezonden brief van J.H. Elsinga, Bilthoven

Uitstappen

Hadden wij in Nederland jaren geleden maar de mogelijkheid gekregen om over de invoering van de euro te stemmen. Helaas mocht dat niet. En nu zitten we in grote problemen. In het eurosysteem zit helaas een grote weeffout. Als de voorlichting toen reëel was geweest, was de euro er niet gekomen. ...

Red.:   Die voorlichting zat vol met de genoemde en andere leugens

Uit: De Volkskrant, 09-11-2011, ingezonden brief van Wim Everwijn, Capelle aan den IJssel

Eurofiel

Ik erger mij steeds vaker aan die eurofiele politici die, vrijwel zonder tegengas te krijgen, de Nederlandse handelssuccessen voornamelijk toeschrijven aan de invoering van de euro en het vrije handelsverkeer. Men wil ons blijkbaar laten geloven dat vóór de invoering van de euro iedere inwoner uit de eurozone in de rij stond bij de gaarkeuken, met grote armoede alom.
    Maar als het waar is dat Nederland zijn grote welvaart daaraan te danken heeft, dan zou dat toch ook moeten gelden voor alle andere lidstaten? Zij hebben immers exact hetzelfde vrije handelsverkeer en zouden dus zonder uitzondering even succesvol moeten zijn. Dat is niet zo.
    Nederland dankt zijn succes al eeuwen aan een goede handelsgeest in combinatie met geografische voordelen (havens), een goede infrastructuur en politieke stabiliteit.
    Dus, politici, stop nu eens met die onzin over de voordelen van een verenigd Europa; verkwansel uw land niet en noem nu ook eens eerlijk de vele nadelen van het lidmaatschap.

Red.:   Oftewel: Europese politici en Europese media: stop met liegen!
    Naast de economische leugens zijn er ook de sociologisch. Twee van de bekendste zijn deze:

Uit: De Volkskrant, 04-11-2011, van verslaggever Peter de Waard

'Als euro ontploft, ontploft Europa'

Duitsland en Frankrijk zullen op alle mogelijke manieren de euro verdedigen. 'Als de euro ontploft, zal ook Europa ontploffen', zei de Franse president Sarkozy donderdagavond bij de G20-top in Cannes.   ...

Red.:   Op twee manieren een leugen. Ten eerste: slechts iets meer dan de helft van de EU-landen zit in de euro. En de rest, zoals Engeland, is niet weggeploft. En voor de komst van de euro is er ook al niet geploft.
    En ten tweede: op dit moment is de kans groter dat er met de euro wordt geploft dan zonder, want de euro zorgt door de ermee verbonden transfer van geld van sterke naar zwakke landen voor de grote tweespalt.
    Maar Sarkozy debiteerde ook die andere bekende leugen:

Sarkozy verwees naar de vele oorlogen die op het continent zijn uitgevochten.

Een zaak die al tientallen jaren tot de schier onmogelijkheden behoort. Al sinds de tijd van het ontstaan van de Europese Economisch Gemeenschap was het vrijwel onbestaanbaar dat het ooit tot oorlog zou komen binnen Europa, vooral omdat de sociologische omstandigheden sterk zijn gewijzigd. De toegenomen communatiemogelijkheden en de nog sterker toegenomen openheid en de bijbehorende afname van de dominantie van gezagsdragers maakt dat de kans dat een of andere dictator zal opstaan bijzonder gering. En democratieën zijn notoir ongeschikt om oorlog te voeren. De enige entiteiten met een ontwikkeling die enigszins vergelijkbaar is met de Europese die oorlog voeren, zijn geen landen, maar de imperia: Rusland, China, Amerika. Omdat die imperia ook veel minder democratisch zijn. Dus als je tegen oorlogvoeren bent, moet je vooral geen Europees Imperium gaan maken. Sarkozy, en al degenen die hetzelfde beweren als hij, zijn glasharde leugenaars.
    Alle eurofielen zijn vrijwel zonder een enkele uitzondering leugenaars, maar sommige zijn opener en hardnekkiger dan anderen. Hier zo'n hardnekkig geval, waarbij te verzachting vermeld moet worden dat er ook enige sprake is van beroepsdwang: de twee-of-drie-keer-per-week column moet tenslotte gevuld:

Uit: De Volkskrant, 08-11-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

Welke leider zou eigenlijk moeten opstappen?

Het vertrek van Papandreou noch Berlusconi lost de eurocrisis op. Daartoe moet Merkel opstappen.

... Alle oplossingen zijn halfslachtig en lopen achter de feiten aan. De enige echte oplossingen zijn de uitgifte van eurobonds - staatsobligaties namens alle Europese landen - of de Europese Centrale Bank de mogelijkheid geven onbeperkt geld bij te drukken. ...

Red.:   Dit is natuurlijk een leugen: de enige echte oplossing is het nationaliseren van de financiële wereld en splitsing van de euro. Bij die andere "oplossingen" komen er gewoon weer nieuwe crises.
   En meteen daarna:

Uit: De Volkskrant, 10-11-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

En wat heeft Italië allemaal in de aanbieding?

De Italiaanse problemen hebben sinds woensdag Griekse proporties aangenomen. De Europese oplossing komt dichterbij.

De rechtse media kunnen nu op de uitverkoop van Italië aandringen. ...
    De politieke wil om nog meer geld aan Zuid-Europa ter beschikking te stellen, ontbreekt in landen als Duitsland en Nederland, terwijl Frankrijk naar het rechter rijtje van financieel Europa zou afzakken als het dieper in de zak zou tasten. Duitsland wil echter ook niet dat de Europese Centrale Bank de bankbiljettenpers gaat aanzetten.
    De enige uitkomst is dan de totale integratie - de vorming van een Verenigde Staten van Europa die voor de hele eurozone geld aantrekt in de vorm van de eurobonds. ...

Red.:   Weer die leugen. De tweede oplossing is opsplitsing van de eurozone en verdeling van de schulden. De genoemde oplossing is geen oplossing, omdat het zwarte gat (de niet-functionerende economieën) blijft bestaan, en alleen maar groter zal worden omdat er nu een grotere instroom mogelijk is.
    Dan nu de Griekse leugens, deel één - in het volgende stuk komt het in de vorm van een tussendoortje, want het hoofdonderwerp is bankier Rijkman Groenink:

Uit: De Volkskrant, 11-11-2011, column door Sheila Sitalsing

Lekker slapen

... Er is namelijk geen crisis. Wij laten ons de ellende aanpraten. Door aandachtsdronken types die bij Pauw en Witteman op schrille toon de apocalyps aankondigen. ...
    Was getekend: Rijkman Groenink.    ...
    Toegegeven, het klinkt buitengewoon aantrekkelijk. 's Avonds lekker ontspannen door eerst je geld te tellen ('23 miljoen.... 26 miljoen...') en vervolgens de tv aanknippen, dat maar één net telt. Daarop niet die opgewonden Ingeborg Beugel die overal doorheen tettert dat de Grieken zo zielig zijn ...

Red.:   Dat 'doorheen tettert' is al licht eufemistisch ... Het had op zijn minst het adjectief "hysterisch" verdient.
    ten eerst gaat het om de inhoud van de bewering die die verspreid wordt: "De Grieken zijn zielig". Hetgeen een afkorting is van "De Grieken zijn geen dader van financieel wanbeleid, maar ze zijn zielig'.
    Als je hierin "Grieken"neemt zoals de term uitgesproken wordt en niet andere kan worden uitgelegd:dan betekent deze "Alle Grieken". Als er significante uitzonderingen moeten worden gemaakt, moeten die vermeld worden, zeker als de uitspraak vele malen herhaald wordt. En in die vorm is de uitspraak een leugen, want "Alle Grieken" is synoniem met "De Griekse staat", en die heeft keihard financieel wanbeleid gevoerd.
    Natuurlijk is het zo dat niet alle Grieken dat gedaan hebben, maar net zo min is het dus zo dat alle Grieken het niet hebben gedaan. Het gezonde verstand vermoeden is dat de daders zitten in de bestuurlijke, zakelijke en intellectuele elite van Griekenland. De Grieken hebben al tientallen jaren de gelegenheid gehad die elite weg te stemmen of, in het uiterste geval, op te hangen. Dat hebben de Grieken, niet gedaan, De Grieken die dat niet gedaan hebben zijn dus op zijn minst medeverantwoordelijk voor de misdaden aan de top. De stelling en "De Grieken zijn zielig" is dus een leugen.
    De leugen heeft bovendien een zeer specifiek politiek doel: er voor zorgen dat Griekenland nog meer Noord-Europees geld krijgt. En de leugen heeft een zij-effect: te beweren da de klachten van Noord-Europese burgers daarover onrechtvaardig en inhumaan zijn. Ook die twee laatste worden wel verkondigd, en zijn dus leugens.
   Dit wat de directe inhoud van de zaak. maar de reden dat columniste Sheila Sitalsing het geval Ingeborg beugel noemt, is dat zij al iets van een half dozijn keer in staat is gesteld deze leugen bij Pauw en Witteman te verkondigen. Op diezelfde hysterische manier. terwijl; vanaf de eerste seconde voor iedereen met neig gezond verstand duidelijk is dat er sprake is van een keiharde leugen. Die onmiddellijk ontmaskerd had kunnen en moeten worden worden door het stellen van een enkele simpele vraag: "Waar is die enkele honderden miljarden staatsschuld, die in feite Noord-Europees geld is, dan gebleven?" Het bij herhaling niet-stellen van deze simpele vraag door wat zijzelf toch behoorlijk intelligente interviewers zullen noemen is natuurlijk ook niet minder dan een keiharde leugen.
    In het kader van de EU worden de hardste leugens verkondigd. Een satanisch voorbeeld: "Geld drukken leidt niet tot inflatie", zie Pauw & Witteman, 09-11-2011

(na 1:24 min.).
    Een leugen-om-een-hoekje van weer eens een Volkskrant-journalist:

Uit: De Volkskrant, 14-11-2011, rubriek Stekel, door Sander van Walsum

Het geloof van Wilders

... steeds vaker laten we de gedachte toe dat we misschien beter af zijn met de gulden. Geert Wilders wil hier onderzoek naar laten doen. Volgens de methode-Stapel: het onderzoek deugt pas als Wilders er zijn gelijk mee kan onderbouwen. Ook dat is een geloofsvorm.

Red.:   Alles wat de eurofielen beweren valt onder de Stapel- methode: het deugt pas als ze er hun eurofiele "Hoe meer Europa hoe beter onafhankelijk van alle feiten" gelijk mee kunnen onderbouwen. Waaronder Sander van Walsum. Die dus liegt-om-een-hoekje.
   Pieter Hilhorst kennen we op deze website al als een aarts-cultuurverrader, die vindt dat alle Nederlandse waarden moeten wijken voor zaken als uithuwelijken, vrouwenonderdrukking, inteelt, autoritieitsdenken en natuurlijk de islam

. In welke context hij dat vergezeld laat gaan van een dikke saus van sociale bewogenheid. In de de context waar we hier over schrijven, het Europese Imperium, is die sociale context onzichtbaar tot niet-bestaand. De leugens vallen nu rauw op het dak:

Uit: De Volkskrant, 15-11-2011, column door Pieter Hilhorst, politiciloog

De onbetaalbare gulden

De jongste provocatie van Wilders is een godsgeschenk voor Rutte en De Jager. Wilders heeft aangekondigd dat de PVV een internationaal gerenommeerd onderzoeksbureau laat uitzoeken of een terugkeer naar de gulden profijtelijk is voor Nederland. ...

IRP: Leugen één: het doen van een onderzoek naar de relatieve waarde van twee beleidslijnen is de enige rationele manier om de zaak te benaderen. Dit bestempelen als een provocatie, is ten eerste een leugen, en ten tweede een illustratie van het eigen irrationele denken. En ten derde, omdat Hilhorst hier aansluit bij een redelijk algemene reactie, een illustratie van de wijdverbreidheid van deze irrationele stand van zaken - typisch een situatie die voorafgaat aan de kreet van het jongetje in "De kleren van de keizer".

De man die doorgaans krachttermen aaneenrijgt ...

Leugen twee: Wilders gebruikt af en toe krachtige termen. Maar het overgrote deel van de tijd niet.

Voor de camera van de NOS zei hij: 'Uit die alternatieven zou weleens kunnen blijken dat uit de euro stappen misschien op de lange termijn beter is voor Nederland.' Dat zijn niet één, niet twee, niet drie, maar vijf slagen om de arm. Het is alsof de bangste beginneling in de politiek aan het woord is.

Leugen drie: dit is de reactie van iemand die iets wil laten onderzoeken waarvan de uitkomst dus niet al bekend is.

Deze omzichtigheid is begrijpelijk. Economen voorspellen voornamelijk rampspoed bij het einde van de euro.

Leugen vier. Hier doet Hilhorst het voorkomen als de voorspellingen van economen enigerlei warde hebben. De kredietcrisis van 2008 heeft afdoende bewezen wat iedereen met enig gezond verstand allang wist: de meningen van economen zijn volkomen bepaald door andere zaken dan die van de werkelijke economie, en hun voorspellingen veel minder waard dan die van het weer over twee weken

Wisselkoersrisico's keren terug.

Leugen vijf: China heeft al een wisselkoers, en daar totaal geen last van.

Griekenland zal failliet gaan en zijn schulden niet kunnen betalen. Italië, Portugal en Ierland komen zonder rugdekking uit Europa in het nauw. Banken komen in de problemen.

Leugen zes: Hilhorst doet voorkomen alsof dit afhankelijk is van de euro: Griekenland is al failliet, en Italië en Spanje zijn al in het nauw. Omdat hun werkelijke economieën, failliet, zijn, respectievelijk in het nauw.

Banken komen in de problemen. Nederland heeft een grote bankensector die het moeilijk in zijn eentje overeind kan houden als het echt goed misgaat.

Leugen zeven: banken zijn al in de problemen, en Nederland heeft al een te grote bankensector. Leugen acht: ook binnen de EU en de euro kan die sector bij daadwerkelijke problemen niet overeind gehouden worden, want de andere landen zijn er bijna allemaal slechter aan toe.

Ook op lange termijn zien economen weinig voordelen.

Leugen negen: die van het kleine aantal voordelen. Om eerlijk te zijn: het gaat slechts om één voordeel. maar dat voordeel overheerst alle andere, en is waar het om gaat: het zwarte gat bestaande uit de economie van de zuidelijke landen die honderden miljarden per jaar meer uitgeven dan ze verdienen.

De Nederlandse gulden zal snel in waarde stijgen, waardoor de Nederlandse export in de problemen komt.

Leugen tien: de Chinese munt stijgt helemaal niet snel in waarde.

Daar hebben Nederlandse en Duitse exporteurs enorm van geprofiteerd.

Leugen elf: hier wordt impliciet gesteld dat Nederland daarvan profiteert. dat is een leugen. het geld dat dit soort particuliere personen verdwijnt naar de belastingparadijzen. En heet dan "de financiële markten ".

Deze desastreuze effecten van het einde van de euro moeten worden afgewogen tegen de kosten van de huidige reddingsoperaties. Ook die kosten zijn fors.

Leugen twaalf. De werkelijkheid is dit: "De forse kosten einde van de euro moeten worden afgewogen tegen dez desastreuze effecten van de huidige reddingsoperaties".

Het grote probleem van het redden van de euro is dat door het halfhartige optreden van de Europese leiders de kosten van de reddingsoperatie enorm oplopen.

Leugen dertien. want natuurlijk bedoelt Hilhorst hier dat er meteen tot volledige Europese economische eenwording had moeten worden besloten, zie het volgende en verderop:

Steeds weerhoudt de angst om slecht gedrag te belonen (de spilzucht van de Grieken, het gebrek aan hervormingen van de Italianen) Noord-Europese leiders ervan om alles uit de kast te trekken om de toekomst van de euro zeker te stellen.

Toch kon de uitspraak wel waar zijn: er zijn hogere kosten omdat er inmiddels weer meer miljarden in het zwarte gat zijn verdwenen. Overigens erkent Hilhorst hier dat hij slecht gedrag wil belonen. Typische zachte-sectorpraatjes waarvoor hij al wijd en zijd bekend stond.

De nationalistische heimwee van Wilders en andere rechtse partijen in Noord-Europa beperkt de speelruimte van de regeringsleiders alleen maar.

Een flagrante leugen (nummer veertien). De kosmopolitische oligarchen hebben overal in Europa nog ruime meerderheden. waar het om gaat is de dreiging van keenden verkiezingen. maar dat heeft niets met Geert Wilders te maken. dat is de democratisch mening van de burgers.

Tot nu toe had Wilders in het debat over de euro een heerlijke positie. Hij kon met het grootste gemak voorstellen doen (geen cent meer naar de Grieken) waarvan hij wist dat de door hem gedoogde regering ze niet zou overnemen. Zo kon hij de onvrede over de reddingsoperatie mobiliseren zonder zich te hoeven verantwoorden voor de prijs van zijn alternatief. Zo kon hij alle doemscenario's rond het einde van de euro wegwimpelen als bangmakerij. Maar nu moet hij met zijn billen bloot. Hij zal moeten laten zien hoe Nederland profijt heeft van terugkeer naar de gulden. Het zal voor Wilders niet meevallen om een gerenommeerd onderzoeksbureau te vinden dat die conclusie voor zijn rekening wil nemen. De kans is dus groot dat het aangekondigde onderzoek er nooit komt.

Een glasheldere illustratie van de kwaadaardige leugenachtigheid van dit geschrijf, en de hele EU- en euro-discussies: dat onderzoeksbureau in de tijd tussen het indienen van dit artikel door de auteur en het ter perse gaan van de kant waarin het gepubliceerd werd.
Nog wat van deze kwaadaardige leugenachtigheid:

Rutte en De Jager hebben terughoudend gereageerd op het voorstel van Wilders. Ze benadrukken dat ze ervan overtuigd zijn dat zo'n onderzoek de koers van het kabinet zal rechtvaardigen. Maar ze willen niet dat de onrust verder wordt aangewakkerd. In plaats van deze defensieve reactie, was een offensieve reactie meer op zijn plaats geweest. Ze hadden Wilders moeten aanmoedigen het onderzoek zo snel mogelijk uit te voeren. Bij elk debat moet de regering of de oppositie Wilders vragen of het al klaar is. De provocatie van Wilders kan hem zo gaan achtervolgen. Zonder onderzoek staat hij buitenspel.
Met een onderzoek is hij gedwongen de consequenties van zijn eigen alternatief onder ogen te zien. Het maakt de politieke keuze over de toekomst van de euro glashelder: wilt u een onbetaalbare gulden die tot forse economische teruggang leidt, of een onzekere euro die alleen met verregaande politieke samenwerking kan worden gered.

Ieder mens waarin nog enig zelfbewustzijn in aanwezig is, en niet alleen bestond uit door ideologie bijeengehouden schakelaars, zou zich na zo'n optreden nooit meer in de publicitaire openbaarheid vertonen. Sommige culturen zoals bijvoorbeeld de Japanse kennen wat meer schaamte dan de onze, en het zou na zo'n vertoning niet ondenkbaar zijn dat dader (en tevens slachtoffer) harakiri pleegde. Van Pieter Hilhorst kennen we de langdurige carrière als menselijke-zombie-slachtoffer van het verschijnsel ideologie

. Hij zal dus nog wel lang door blijven spoken.
    Weer een paar nieuwe leugenaars:

Uit: De Volkskrant, 17-11-2011, van verslaggever Robert Giebels

De Jager belooft Kamer alle euro-scenario's

De Tweede Kamer krijgt van het kabinet vrijwel alle denkbare scenario's over de toekomst van de euro. Dat heeft minister Jan Kees de Jager van Financiën de Kamer woensdag toegezegd bij een ingelast debat over de toestand in de eurozone.   ...

Red.:   Nu zijn (vrijwel0 alle betrokkenen in de politiek en de ambtenarij ontzettende tot rabiate eurofielen. Dus de utkomsten van de onderzoeken naar die scenario's zijn wel te voorspellen: Meer Europa.

De consequenties van een terugkeer naar de gulden zijn voor zover bekend niet onderzocht. 'Dat is voor ons plan B', zei PVV'er Tony van Dijck. De PVV heeft het Britse onderzoeksbureau Lombard Street Research ingeschakeld om de terugkeer van de gulden en de introductie van een eenheidsmunt voor de noordelijke eurolanden te onderzoeken.
Van Dijck werd onder vuur genomen door PvdA'er Ronald Plasterk. 'De directeur van dat onderzoeksbureau heeft gezegd dat de euro een absurd concept is. Dat lijkt me geen waardevrij onderzoek worden.' Van Dijck wees erop dat het bureau internationale vestigingen heeft en dat ze als eerste hebben voorspeld dat de eurocrisis in Griekenland zou beginnen. 'Dit is een eurosceptisch bureau dat onafhankelijk onderzoek doet', zei Van Dijck. GroenLinks-Kamerlid Bruno Braakhuis reageerde: 'Dat ze eurosceptisch zijn, maakt hun onderzoek bij voorbaat waardeloos.'

Zowel Plasterk als Braakhuis liegen hier dat hun eigen onderzoeken of die van de partijen waar zij achter staan zoals de politici en ambtenarij wel onafhankelijk zijn.
    Ook over het onderwerp immigratie is de leugen de regel:

Uit: De Volkskrant, 15-11-2011, door Cecilia Malmström, Eurocommissaris van Binnenlandse Zaken

Migranten hebben recht op gezinsleven

Gezinshereniging heeft een groot aandeel in de legale migratie in de Europese Unie. In 2010 kregen een half miljoen migranten om familieredenen een verblijfsvergunning voor een EU-land. Daardoor kunnen migranten samenleven met hun gezin en verloopt hun integratie gemakkelijker.   ...

Red.:    De Eurocommissaris heeft nog wat meer leugens te verkopen, en ter ondersteuning daarvan begint ze dus maar met een hele grote, vermoedelijk in de hoop dat hij door zijn omvang wat minder opvalt. Maar zelfs de politiek-commentator van de Volkskrant, die ook EU-voorstander is, wordt dit te gortig

Uit: De Volkskrant, 16-11-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Martin Sommer

De Malmström-richtlijn

Cecilia Malmström heeft weinig aandacht voor de vraag of de 'landen van aankomst' de immigratie wel aan kunnen.

Eurocommissaris Cecilia Malmström heeft gisteren haar zogeheten groenboek over de gezinshereniging gepubliceerd.
    Het groenboek behelst nog lang geen voorstellen van de Europese Commissie om eventueel iets aan de regels te doen. De eurocommissaris wil een soort van brede maatschappelijke discussie beginnen. ...
    Malmström kiest de juridische weg. Uitgangspunt zijn de internationale verdragen waarin migranten recht hebben op gezinshereniging. ...
    Malmströms lezing van het juridische uitgangspunt is dat gezinshereniging migranten helpt te integreren in het nieuwe vaderland. De praktische ervaring van Nederland is de afgelopen decennia een andere. De komst van steeds nieuwe generaties immigranten bracht met zich mee dat het integratieproces telkens opnieuw moest beginnen.

Red.:   Die hele EU-commissie liegt, en haar woordvoerder, Eurocommissaris Cecilia Malmström, is een ordinaire en botte leugenaar.
    Iemand die als leugenaar voor de Euorpse zaak onderscheidt van een zeer grote groep andere leugenaars, is Alexander Pechtold: hij is er aalglad bij. Maar op papier is die aal heel makkelijk met zout te bestrooien:

Uit: De Volkskrant, 23-11-2011, door Alexander Pechtold, voorzitter van de D66-fractie en buitenlandwoordvoerder in de Tweede Kamer, en Marietje Schaake, voor D66 in het Europees Parlement

Nederland beter af met EU-diplomatie

Tussen de machtsblokken en opkomende landen maakt Europa geen vuist met 27 economieën, 27 regeringen en 27 diplomatieke diensten.

Tussentitel: De 27 lidstaten hebben samen negentigduizend diplomaten
Nederland kan zijn belangen veel beter door Europa laten behartigen

Red.:   Bijna net zo sterk als "Oorlog is vrede": een andere jouw belangen laten vertegenwoordigen dient meer je belang dan dat je dat zelf doet. In buitenlandse zaken echt nooit waar.
    Volgende: een prominente ex-PvdA-politicus, de auteur was voorzitter van die partij, die zich doet voorkomen als redelijk - op zich al een leugen:

Uit: De Volkskrant, 24-11-2011, door Michiel van Hulten, zelfstandig beleidsadviseur in Brussel en lid van de European Council on Foreign Relations.

De EU zal veranderen of eerloos verdwijnen

Op de ruïnes van de oude EU moet een Europa van twee snelheden ontstaan. Alleen de kerngroep vormt een economische en politieke unie.

Tussentitel: In een minder dwingend Europa kan zelfs Groot-Brittannië zich thuisvoelen

Red.:   Dat lijkt redelijk - tot hij het het gaat invullen.

We zullen moeten aanvaarden dat het integratieproces voor sommige lidstaten nu eenmaal te snel gaat, en voor andere juist te langzaam. De enige manier om toch vooruitgang te boeken, is door de huidige Unie van 27 op te doeken en te vervangen door een nieuwe structuur met twee lagen: een losse buitenlaag, bestaand uit landen die niet meer samenwerken dan nodig is, en een hechte binnenlaag, bestaand uit landen die de krachten zoveel mogelijk willen bundelen.

Stap 1, de twee lagen. En wat moet de eerste laag:

De binnenlaag bestaat uit een Europese politieke en economische unie, gevormd door een kerngroep van lidstaten zonder onderlinge grenzen (Schengen wordt erin opgenomen). Deze laag, een volledige geïntegreerde interne markt met de euro als eenheidsmunt, wordt bestuurd door een democratisch verkozen Europese regering die onder controle staat van het Europees Parlement en werkt op zoveel mogelijk grensoverschrijdende thema's samen. Meerderheidsbesluitvorming is de regel. Alleen de toetreding van nieuwe lidstaten is onderworpen aan het vetorecht. De Europese regering ziet strikt toe op de naleving van de regels, zodat ook grote landen zich er niet aan kunnen onttrekken, zoals met het Stabiliteitspact nog wel het geval was.

Stap 2: de eerste laag wordt een Imperium en de nationale staten worden opgeheven. En de tweede laag, die natuurlijk door de eerste gedomineerd wordt:

De buitenlaag - een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en welvaart - biedt een overkoepelend, minder indringend kader voor Europese samenwerking. Hij bestaat uit de huidige EU-lidstaten en kandidaat-lidstaten, waaronder Turkije, plus de lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie (Liechtenstein, IJsland, Noorwegen en Zwitserland).

Stap 3: die tweede laag moet dus sterk worden uitgebreid. Nettoresultaat van de drie stappen: nog veel meer Europees Imperium. De redelijkheid van Van Hulten is een enorme leugen.
Natuurlijk vergezeld gaande van de bekende kleinere exemplaren, zoals deze:

... om de stabiliteit van het Europese continent veilig te stellen, moeten de landen van Zuid-Oost en Oost-Europa - Turkije voorop

Een keiharde leugen: Turkije behoort evenzeer tot Europa als Syrië. Of de rest van Klein-Azië waarop Turkije ligt (de mini-postzegel aan de Bosporus uitgezonderd).
Het is jet einde van 2011, en rabiate eurofiel Peter de Waard gaat nog eens uitleggen dat terugkeer naar de euro er niet in zit:

Uit: De Volkskrant, 31-12-2011, door Peter de Waard

Heimwee naar de gulden

Tien jaar geleden – op 1 januari 2002 – verdween de gulden definitief uit het
betalingsverkeer. Nooit was de nostalgie naar de munt zo groot.

Tussentitel: Denk in Top2000-sferen: vroeger was niet alleen de muziek beter, ook het geld was toen harder

Red.: In de kop argument nummer één: het is een nietszeggend onderbuikgevoel om te den

ken dat de euro niet voordelig is. De rest van het stuk overstijgt dit niveau niet noemenswaardig. Na het overslaan van wat prietpraat:

Volgens peilingen vindt een op de twee Nederlanders het spijtig dat eind jaren negentig de gulden werd opgegeven. En een van de drie Nederlanders wil de gulden terug. D66-Kamerlid Wouter Koolmees noemde het onlangs op en symposium in de Rode Hoed een vorm van valse heimwee.

Een herhaling van het argument in de kop. Wouter Koolmees is een rabiaat eurofiel

De Amerikaanse econoom Barry Eichengreen, hoogleraar aan de Universiteit van Californië, stelde zelfs dat het uiteenvallen van de eurozone een ongekende economische catastrofe zal zijn. Hij sprak van de 'moeder van alle crises'. Banken zullen omvallen, de financiële markten in een chaos raken en de werkloosheid en de armoede zullen in de westerse wereld in korte tijd tot ongekende hoogten oplopen.

Volgende argument: waarzeggerij. Met een Ad professorandum => Niveau: Enkhuizer Almanak.
Volgende stuk waar het oog op valt, midden op de pagina:

Beatrix omruilen? Dat wordt lastig

De praktische uitvoering van teruggaan naar de gulden is ingewikkeld, omdat de Nederlandse euromunten en eurobiljetten bijna niet meer te scheiden zijn van die van andere landen. Hoewel inmiddels vier miljard euromunten in Nederland zijn geslagen met de beeltenis van Beatrix, is ruim driekwart van alle munten in een gemiddelde Nederlandse portemonnee van buitenlandse origine, blijkt uit het onderzoeksproject eurodiffusie. ...
Bij bankbiljetten is het nog ingewikkelder. ...

Niveau flagrante onzin. Natuurlijk voer je de gulden niet in met de oude munten of biljetten - je maakt gewoon nieuwe.
Dus op naar de echte deskudigen - direstuks op de tweede apgina, onder het motto:

Drie onheilsscenario's voor de terugkeer naar de gulden

Als eerste:

Centraal Planbureau

Stelling
De herinvoering van de gulden kost iedere Nederlander minimaal een weeksalaris.

Het Centraal Planbureau heeft zich inmiddels bekend als hartstikke eurofiel. Nou werd toe geert Wilders een onzoek wilde laten doen door een Engels onderzoeksbureau naar de effecten van de herienvoering van de gulden, hartd gerope dat dat bureau zich euroscpetisch had uitgeklaten, en dus niet b etraoluwbaar was. preceis hnetzelfde gledt dir s=voor alle instelleingen die zich eurofiel hebben uitgelaten, waaron het CPB en vrijwle ale andere ficndfile en bstuurlijke instellingen. Dus die heioven we zeker niet te geloven.

Onderbouwing
Het lidmaatschap van de EU heeft iedere Nederlander een extra maandsalaris opgeleverd, waarvan een kwart is te danken aan de invoering van de euro. De welvaartswinst is het gevolg van meer handel ... Het CPB baseert zich op een model van de econoom Jan Tinbergen, waaruit blijkt dat het effect van de interne markt op de groei van de goederenhandel toeneemt van 2 procent in 1962 tot 25 procent bij de voltooiing van de interne markt in 1992. Volgens het CPB is het nationaal inkomen hierdoor 4 tot 6 procent hoger dan wanneer er geen interne markt was geweest. Dat komt neer op 1.500 tot 2.200 euro per maand of een maandinkomen per inwoner.

Leugen nummer één: 'de interne markt' is hetzelfde als "één enkle munt". Je kan best een interne markt organiseren, of de positieve aspecten ervan, zonder een gemeenschappelijke munt. Dat heet een (vrij)handelsunie. Dzez winst kan onmiddelijk geschrapt worden van het conto van de uero.

De welvaartswinst is het gevolg van ...meer concurrentie,

Idem.

De welvaartswinst is het gevolg van ...meer ... specialisatie ...

Onduidelijk. En indien waar: idem.

De welvaartswinst is het gevolg van ...meer ... innovatie ...

Vrijwel zeker niet waar - en dien wel: idem.

De welvaartswinst is het gevolg van ...meer ... schaalvergroting. ...

Van schaalvergroting is bekend dat het, op een bepekrt aantal vlakken na, nog veel meer nadelen heeft.

Het CPB neemt aan dat de invoering van de gezamenlijke munt de handel nog eens met 4 tot 5 procent heeft bevorderd. Hierbij baseert het CPB zich op een onderzoek van de econoom Richard Baldwin die in opdracht van de Europese Commissie een schatting maakte. 'Als dat ook voor Nederland geldt, komt dan overeen met een weekloon', aldus het CPB.

Zonder bewijs een loze aanname. Die ene Richard Baldwin is door de Europese Commissie, eurofieler kan het niet, natuurlijk uitgezocht op zijn eurofilie. Dit onderzoek van de soort "slager keurt eigen vlees". Geen enkel bewijs, dus.
Dat was de onderbouwing van het CPB. waardeloos, dus. De volgende:

ING Bank

Stelling
Bij de invoering van de gulden zou de Nederlandse economie binnen twee jaar met 10 procent krimpen, waarbij de werkloosheid oploopt met 300 duizend tot 10 procent van de beroepsbevolking

Onderbouwing
Het economisch bureau van de ING baseert zich op het onderzoek van het CPB ...

Fantastisch: het ene stel eurofielen beroept zich op het andere.

... en het National Institute of Economisch Research, een Britse denktank, waarbij wordt uitgegaan van de somberste voorspellingen. ...

En hier staat gewoon bij dat ze liegen.

Bedrijven zullen in de toekomst weer worden geconfronteerd met meer valutarisico's en omwisselkosten.

En daar is dan het eerste echte inhoudelijke argument. Dit is precies het enige argument wat ook minister van Financiën Jan Kees de Jager wist te produceren. Met als pointe dat dit natuurlijk juist de oorzaak is van de kredietcrisis: die valutaverliezen werden, in de vorm van afgenomen economische concurrentiekracht van de zwakke landen, over tien jaar opgezameld komen nu in één klap naar buiten.

Daarnaast is de kans reëel dat bij het uiteenvallen van de euro handelsbarrières weer worden ingevoerd als gevolg van het beschermen van de eigen binnenlandse industrie tegen goedkope importen uit landen waarvan de nieuwe valuta sterk is gedevalueerd.

Een herhaling van de foutieve gelijkstelling tussen muntunie en handelsunie.

Daarnaast heeft Nederland 450 procent van het bbp of 2.700 miljard euro in het buitenland uitstaan, waarvan 1.100 miljard in andere eurolanden. De totale waardedaling van de bezittingen in de eurozone zou kunnen oplopen tot 200 miljard euro

Die waardedaling is nu ook sprake van, omdat dit geld nu gebruikt wordt om de zwarte gaten van de zuidelijke landen te vullen. Dat moet je eerst verrekenen., en de uitkomst kan twee kanten opvallen.
Dus nog steeds geen enkele onderbouwing voor de stelling. De derde dan:

UBS Bank

Stelling
Het inruilen van de euro voor de gulden zal in het eerste jaar elk Nederlander 6.000 tot 8.000 euro kosten. De jaren daarna kost de omwisseling Nederland ook nog eens 3.000 à 5.000 euro per persoon per jaar. Hoeveel jaren dat zal doorgaan, is niet te zeggen.

Onderbouwing
De Zwitserse zakenbank UBS erkent dat er geen economisch model bestaat dat de consequenties van het uiteenvallen van de euro precies kan uitrekenen.

Prima. Die zouden we meteen dus kunnen overslaan. Voor het mooi:

UBS veronderstelt dat de koersen van zwakke eurolanden als Griekenland en Italië na het uiteenvallen van de eurozone 60 procent zullen dalen. Dat is ongeveer gelijk aan wat Argentinië en Uruguay in het begin van deze eeuw overkwam nadat zij hun munten hadden losgekoppeld van de dollar.

Dat is werkelijke economische terugval die we anders zeker in zijn geheel zullen moeten betalen.

Verder wordt uitgegaan van een massale bankrun in Europa waarbij Grieken, Italianen en andere inwoners van zwakke eurolanden 50 tot 60 procent van hun spaargeld weghalen.

Idem.

Sociale onrust en burgeroorlogen kunnen die kosten aanzienlijk vergroten. 'De geschiedenis leert dat het uiteenvallen van monetaire unies vaak gevolgd wordt door autoritaire of militaire regimes of zelfs burgeroorlogen', stelt UBS

Daar hebben wij dan geen last van. Nu kan het ook gebeuren en hebben we er wel last van..

Als uitgegaan wordt van een revaluatie van de gulden met 40 procent, zullen de balansen van Nederlandse banken ernstig verzwakt worden, omdat een deel van de tegoeden zal bestaan uit zwakke gedevalueerde nieuwe valuta van andere eurolanden.

Dan doen we hetzelfde als wat de Chinezen doen - die hebben ondanks een sterke economisch groei ook geen last van revaluatie van hun munt.

Daarnaast wordt een terugval van de export verwacht van 20 procent - een schatting die zeer conservatief wordt genoemd.

Dat gaat of nu ook gebeuren als de zuidelijke landen gaan bezuinigen, of we moeten onze export naar die landen zelf gaan betalen.
Kortom: op één enkele na is er geen enkel inhoudelijk argument vernomen dat steek houdt, en in plaats daarvan hebben we een lange reeks leugens gekregen. En dat enkele argument dient afgewogen te worden tegen de vaststaande verliezen als je tot oneindigheid de verliezen van de zuidelijke landen blijft aanvullen. En zodra je ergens in de toekomst met dat laatste stopt, komen alle huidige problemen met rente terug.
Het volgende voorbeeld is er eentje vanuit intellectuele hoek. Dat gaat als eerste meetsal gepaard met heel veel woorden, en zo ook in dit geval. En het tweede kenmerk is het ruimhartige gebruik van gelegenheidsargum,enten. Dar wil zeggen: men voert een redenatie aan die plausibel klinkt, maar bij nadere beschiouwing alleen van toepssing blijkt in het onderhavige geval, en verder nooit gebruikt wordt. En bij nog nadere ebaschouwing dan ook meetsla onzin blijkt te zxin:

Uit: De Volkskrant, 24-12-2011, door Eelco Runia, als historicus verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Kapitale beslissingen neemt men nooit met het volle verstand

Het besluit de nationale munten in te ruilen voor de euro was geen weloverwogen, rationeel besluit, maar een geval van God-zegene-de-greep. Dat betekent echter niet dat we er nooit aan hadden moeten beginnen, betoogt historicus Eelco Runia.

Red.: Dit is iets dat plausibel klinkt. Tot je de vraag stelt wat 'het volle verstand' nu in feite is. Dan bevindt je je meteen en zonder overgang in een moeras van onduidelijkheden, gezien de recente bevindingen en uitlatingen omtrent de rol van het onderbewuste, het bestaan van een vrije wil, en dergelijke. Als geen enkel besluit met het volle verstand genomen wordt, zoals men dus steeds meer vermoedt, dan slaat de kreet in de kop nergens op. Terwijl het toch de kern van het betoog is.
Het argument van de kop is dus een glaszuiver gelegenheidsargument. Wat onderbouwd wordt in de ondertitel:

Tussentitel: De Britten verwierven hun wereldrijk in a fit of absentmindedness

Uit welke werkelijkheid komt dit vandaan? je kan ook opschrijven dat de maan van groene kaas is, maar dat maakt het nog niet waar. In de tekst lezen we de oorsprong van die werkelijkheid:

De Engelse historicus Sir John Seeley zei dat de Britten hun wereldrijk verwierven 'in a fit of absent-mindedness'

Ah ha: iemand anders zegt dat de maan van groen kaas. Een uitstekend argument om te denken dat de maan van groen kaas is.
Maar niet zo snel, er staat nog iets:

en inderdaad: dat wereldrijk van hen werd pas iets waar je met je volle verstand voor zou kiezen toen het de Britten begon te lukken het beste te maken van de situatie waarmee ze zichzelf hadden opgescheept.

Pardon? "Met welke situatie hadden de Britten zichzelf opgescheept?" Oh ja: het feit dat ze een strijd voerden met de Portugezen. En de Portugezen met hen. En met de Spanjaarden en de Spanjaarden met hen. En met de Fransen ... enzovoort. Kortom: dat wereldrijk was het doodordinaire gevolg van de strijd om de macht. Van het globaal vreten of gevreten worden. En het feit dat de Britten wonnen. Wat ze heel graag wilden, en in voile bewustzijn deden. Althans in het volle bewustzijn voor zover je in bewustzijn gelooft. En als je alleen in onbewustheid gelooft, was die onderlinge strijd een globaal onbewuste strijd die de Engelsen wonnen en graag wilden winnen.
En het wordt, hoe is het mogelijk, nog gekker. Want wat de historicus betoogt is dat Europa en die muntunie met dichte ogen tot stand is gekomen. Wat hij zelf weerlegt:

... beslissingen die niet met ons volle verstand genomen worden kunnen buitengewoon goed zijn. Maar ze zijn op een fundamenteel andere manier 'goed' dan weloverwogen beslissingen van de eerste categorie.
Iemand die zich dat terdege realiseerde was Jean Monnet, een van de grondleggers van de EU. Monnet noemde de strategie die volgens hem het meest geschikt was om nationaal eigenbelang te overtroeven 'de strategie van het voldongen feit'. In zijn Mémoires zegt Monnet dat het de kunst is keer op keer dingen te doen waarvan de gevolgen niet te overzien zijn, om telkens opnieuw een 'gezamenlijk probleem' te creëren, een probleem van zo'n omvang dat het alleen maar op Europese schaal kan worden opgelost.

Afgekort: er worden problemen gecreëerd, ten einde een specifieke oplossing, Europese eenwording, te kunnen realiseren. Het kan niet planmatiger. Kijk maar

Monnets strategie van het voldongen feit, een variant op Napoleons 'On s'engage, puis on voit', is één van de best bewaarde geheimen van de Brusselse bureaucratie. En hij werkt: de strategie-van-het-voldongen-feit vormt tot en met de schuldencrisis waar we nu middenin zitten het verhaal van de Europese eenwording: een eindeloze serie van voldongen feiten en van verwoede pogingen het hoofd te bieden aan de problemen waarvoor deze voldongen feiten ons vervolgens stelden.

Er kan hier niet in het hoofd van de historicus gekeken worden, om te zien waar hij hierin een argument "zonder volle verstand beslissing" kan vinden. Er is in het Nederlands zelfs een uitdrukking voor deze tactiek: "erin rommelen". En iedereen neemt voor vaststaand aan dat in dat "erin rommelen" een overdadige hoeveelheid opzet zit.
En als je de ander er eenmaal in gerommeld hebt, hanteer je de volgende leugen: "We kunnen niet meer terug". Dit is een heel populaire in het kader van de euro. Je hoort hem bijna iedere dag - meestal in de vorm van "geklutste eieren", enzo. De historicus doet het op academische en geparfumeerde wijze:

Maakt het uit wat voor soort beslissing de introductie van de euro was? Ja dat maakt uit. Op met het volle verstand genomen beslissingen kun je terugkomen, op de voldongen feiten die we creëren terwijl we er met ons hoofd niet helemaal bij zijn niet. Als besluiten om van speelveld te veranderen genomen zijn, is er geen weg terug. Zoals een diplomaat in Brussel zegt: 'Lava stroomt naar beneden. No way dat je dat ooit terug in de vulkaan krijgt.' Ook al is een historische beslissing niet met het volle verstand genomen, er zit maar een ding op: er het beste van maken.

En, verbazingwekkerderwijs, ook hoor je met enige regelmaat de weerlegging: er zijn in het vele vele muntunies geweest die weer zijn teruggedraaid. Gewoon teruggedraaid. Dat laatste hor je weliswaar dus veel minder, maar iedere keer dat het wel gebeurde zou als direct gevolg moeten hebben dat de "geen terugkeerders" hun mond houden. Ze doen het niet. Hetgeen slechts kan wijzen op één ding (naast pure slechtheid van karakter wat liegen altijd is): er zijn geen betere argumenten.
Nog een argument uit de verzameling denkfouten en retorische trucs :

Betekent het feit dat de politici (en in laatste instantie wij allemaal) er niet helemaal bij waren toen besloten werd de euro te introduceren dat het een slechte beslissing is? Het antwoord is: nee, beslissingen die niet met ons volle verstand genomen worden kunnen buitengewoon goed zijn. Maar ze zijn op een fundamenteel andere manier 'goed' dan weloverwogen beslissingen van de eerste categorie.

En je noemt of suggereert wat voorbeelden ten goede:

Zonder heroïsche ingreep geen concilie van Nicaea, geen afzetting der Merovingers, geen verovering en grondvesting van Engeland, geen Hervorming, geen opstand tegen Spanje, geen vrij Amerika.'

Even vergetende te noemen de minstens even onweloverwogen beslissingen om in 1914 Frankrijk binnen te vallen, en in 1941 Polen en alle soortgelijke onweloverwogen beslissingen die vooraf gingen aan alle andere oorlogen.
Ook dit is dus een volstrekt kulargument, dat slechts plausibel klinkt door spelen met de vormgeving van je artikeltje: stukje argument hier, stukje argument en daar, en je moet wel een bijzonder achterdochtige lezer zijn om dat allemaal bij elkaar te gaan rapen, en de samenhang proberen te ontdekken. Tegen die tijd is het overgrote deel allang in slaap gevallen, of was het er toch al mee eens. Wan dit is in feite natuurlijk het enige betoog van de historicus: de invoering van de euro was een onweloverwogen beslissing, en

... beslissingen die niet met ons volle verstand genomen worden kunnen buitengewoon goed zijn.

Kijk, dat is een argument dat iedereen kan snappen: " Ik ben er voor omdat het goed is". Dat wil zeggen: er is geen onderbouwing voor gegeven dus je kunt net zo goed zeggen dat het goed is dat de maan van groente kaas is, maar het zegt wel degelijk iets heel duidelijks: "Je bent er voor". Of beter: "Je bent er heel erg voor". Wat in principe ook afgedaan kan worden met dus precies zo veel woorden. Maar dat staat niet overtuigend. En een betoog van 1788 woorden, exclusief de koppen, staat dat wel. In de ogen van tallozen.
    Het is allemaal van een ultieme sneuheid: een historicus die enkele eeuwen historie onder het tapijt veegt, om een enkele bewering te onderbouwen. En in het uitvoerig opschrijven daarvan zodanig de draad kwijtraakt, dat aan aan de achterkant niet meer weet wat hij aan de voorkant beweerd heeft.
    Wat je doet afvragen hoe iemand die een wetenschappelijke baan aan een universiteit heeft, tot zo'n dieptepunt kan zinken. Daarnaar is het niet moeilijk raden. Want we kennen die andere geestesafwijking die mensen doet beweren dat de maan van groene kaas is: religie. Het onderhavige geval is wel geen religie, maar het is ongetwijfeld wel ideologie, de geestelijke onderbouw van religie: "Europese eenwording is goed - onafhankelijk van de consequenties".
    Ondertussen heeft de historicus wel bijna alle regels van zijn vak geschonden. Weliswaar in een populaire publicatie en niet in een wetenschappelijke, maar je kan serieus discussiëren over wat erger is. Want in die publicatie wordt, gebruik makend van vaktaal en anderen zaken geleerd op de universiteit, het publiek, de burgers, voorgelogen. In een kwestie van eminent maatschappelijk belang. En dus een geval dat minstens dezelfde behandeling verdient als dat van Diederik Stapel: ontslag en ontneming van de universitaire titel.
    Oh, is er in dit verhaal of de analyse het woord "democratie" gevallen? Het zal wel niet. Maar dat is natuurlijk ook een zaak van volkomen ondergeschikt belang - volgens onze historicus.
    Niet alleen de politiek, maar ook de financiële wereld hangt natuurlijk van de leugenaars aan elkaar:

Uit: De Volkskrant, 03-01-2012, van verslaggever Peter de Waard

Wellink spreekt: rancune of voortschrijdend inzicht?

'We krijgen al het geld dat we in Griekenland investeren op termijn terug, met rente', verzekerde Nout Wellink in mei toen hij nog president was van De Nederlandsche Bank (DNB) en samen met minister Jan Kees de Jager optrok.
Nu denkt hij er als ex-president heel anders over. Niet alleen de private sector maar ook de publieke sector - dus de overheid - zal mogelijk moeten afschrijven op de Griekse leningen. 'Het is bijna ondenkbaar dat de overheid daaraan kan ontsnappen.'
In mei sprak Wellink in het programma Knevel & Van den Brink. Nu sprak hij vlak voor Oudjaar met Het Financieele Dagblad. ...

Red.: Natuurlijk wist Wellink dat allemaal net zo goed als ieder ander die niet helemaal stompzinnig is. Wat hij deed en zonder enig aarzelen opnieuw zal doen als dat weer beter uitkomt, is liegen.
En weer wat later komt de erkenning van de leugens uit de hoogste en meest betrouwbare kringen:

Uit: De Volkskrant, 07-02-2012, van verslaggevers Marc Peeperkorn en Martin Sommer

Neelie Kroes weerspreekt Commissie

'Euro kan best zonder Athene'

De eurozone komt niet in problemen als Griekenland gedwongen wordt de munt op te geven. Dat zegt Europees Commissaris Neelie Kroes (Digitale Agenda) vandaag in een interview met de Volkskrant. Haar standpunt staat haaks op het argument van de eurolanden en de Europese Commissie dat een nieuwe lening (130 miljard euro) voor Athene noodzakelijk is om chaos op de financiële markten te voorkomen.
Kroes is er vooralsnog geen voorstander van als Griekenland de euro inruilt voor de drachme. 'Maar er is absoluut geen man overboord als we iemand missen uit de eurozone.' ...

Red.: Het wordt saai. Wat kan je anders zeggen dat dat al die politici vuile en smerige leugenaars zijn. Waarvan je dus zonneklaar kan aannemen dat ze in feite maar een doel voor ogen hebben: het eigenbelang.
De top van de Nederlandse politiek doet grif mee in het erkennen van leugens:

Uit: De Volkskrant, 08-02-2012, van verslaggevers Robert Giebels

Kabinet eens met visie van Neelie Kroes

Premier Rutte onderschrijft wat eurocommissaris Kroes dinsdag zei: de euro kan het vertrek van Griekenland aan. De crisis brengt de Grieken zelf ondertussen veel ellende en soms grote persoonlijke drama's.

Als Griekenland uit de euro stapt, is er volgens premier Rutte en minister De Jager van Financiën geen man overboord. Beide bewindslieden stemmen in met wat eurocommissaris Neelie Kroes dinsdag in de Volkskrant zei. 'We hebben de afgelopen anderhalf jaar allerlei maatregelen genomen', zei De Jager gisteren in de Tweede Kamer. 'Daardoor zijn de risico's véél en véél kleiner als Griekenland nu de eurozone verlaat.' ...

Red.: Die laatste twee zinnen zijn weer een nieuwe, gevorkte bron van leugen-erkenningen: of alle eerdere berichten over het gebrek aan maatregelen waren leugens, of deze uitspraken van De Jager en Rutte en anderen zijn leugens.
Hier zijn wat van die anderen:

Uit: De Volkskrant, 08-02-2012, door Yvonne Hofs

De euro kan best zonder Grieken

Eurocommissaris Neelie Kroes ziet geen rampen opdoemen als Griekenland de euro verlaat. Heeft zij gelijk?

Het is op zijn minst een boude bewering, want voor een exit van Griekenland uit de euro bestaat geen precedent. Zogenoemde precedenten waarnaar vaak wordt verwezen, zoals het afschaffen van de gouden standaard in 1973, het loslaten door Argentinië van de vaste wisselkoers met de dollar in 2002 en de gedwongen exit van het Verenigd Koninkrijk uit het Europese Monetaire Stelsel in 1992, zijn dat feitelijk niet. In geen van deze gevallen ging het om één land dat al dan niet gedwongen uit een grote muntunie stapte. ...

Red.: Wat zijn de verschillen, en waarom zijn die zo essentieel.? Zonder deze onderbouwing is deze bewering evenveel waard als een leugen.

Op basis waarvan Kroes concludeert dat de gevolgen wel mee zullen vallen, is daarom niet duidelijk. Ze onderbouwt haar stelling niet, dus het is gissen naar haar argumenten.

Net als naar de argumenten van degenen die een catastrofe voorspellen. Alle tot nu toe genoemde "arguementne" zijn niets meer dan vormen van poneren - beweringen doen.

Anderen hebben die argumenten wel. In haar opvatting dat de schade beperkt zal zijn, staat Kroes niet alleen. De Nederlandse econoom Willem Buiter schreef maandag dat een Griekse uittocht slechts een 'gematigde' impact zal hebben.

Welke zelfde Willem Buiter's al maandenlang roepen om de meest draconische maatregelen, vanwege het gevaar van het Griekse faillissement.

De vrees dat een Griekse exit via een domino-effect automatisch leidt tot een implosie van de euro was en is de voornaamste reden dat de andere eurolanden Griekenland blijven steunen. Maar er zijn goede redenen om aan te nemen dat dit besmettingsgevaar nu minder groot is dan anderhalf jaar geleden.
De situatie is nu anders. Ten eerste hebben vrijwel alle Europese banken forse verliezen genomen op hun leningen aan Griekenland. Daardoor zijn ze minder kwetsbaar geworden voor een Grieks bankroet.

Natuurlijk maakt het geen draad uit wanneer je die verliezen neemt - tenzij je daarvoor een goede reden geeft. Die alweer ontbreekt.

Een derde belangrijke verandering ten opzichte van een jaar geleden is dat de Europese Centrale Bank nu Spaanse en Italiaanse staatsobligaties opkoopt. Daarnaast leent zij honderden miljarden euro's aan banken, die dat geld deels gebruiken voor de aankoop van Italiaanse en Spaanse staatsobligaties. De bemoeienis van de ECB vermindert het gevaar dat deze grote eurolanden in betalingsproblemen komen.

En alweer een glasharde leugen. Natuurlijk maakt het absoluut geen enkel verschil uit onder welke naam je de schulden verstopt - de schulden blijven schulden. Of die nu direct bij de rest van de wereld terecht komen, of via het tussenstation van de ECB. Uiteindelijk draait het om maar één vraag: waar in de werkelijke wereld worden ze vereffend: bij de gewone burgers, of bij de rijken en de oligarchie? De uitslag van deze kwestie is nu iets dat in tegenstelling tot vrijwel alle andere economisch zaken wél sterk voorspelbaar is. Want wie zijn de baas... ?
En ook de media liegen dus hier weer braaf mee.
Gelukkig is deze redactie niet de enige die het opmerkt:

De Volkskrant, 09-02-2012, ingezonden brief van Jo van Veldhuizen, Houten

Het hele koor gilt mee!

Ze blijven ons belazeren! Hel en hemel zouden in elkaar storten als we Griekenland niet voor de euro konden behouden. De meest vreselijke economische rampen zouden ons deel zijn. Rutte, Cohen, Sap en Pechtold lieten er geen misverstand over bestaan dat Griekenland niet uit de Europese Unie kon.
    En ziet: orakel Kroes zegt dat Griekenland best uit de boot kan vallen. Niets aan de hand.
    En het hele koor gilt mee!!!!
    We worden door die hele kliek politici zwaar belazerd. Waar kan een gewone burger zijn gram nog halen. Blij dat de SP het al jaren bij het rechte eind heeft.

Red.: Hoe zou het nu komen dat de SP in de peilingen stijgt ...
Griekenland zou niet uit de eurozone gaan en we zouden al ons geld met rente terugkrijgen. En er werd geen rekening gehouden met een exit. Volgens de leugenaars. Hier is de waarheid:

Uit: De Volkskrant, 15-05-2012, van correspondent Marc Peeperkorn

Exit Grieken al deels ingecalculeerd

De kans dat Griekenland uit de euro stapt neemt toe nu nieuwe verkiezingen dichterbij komen. Kan dat wel en wat zijn de gevolgen?
...
Maar een land kon de eurozone toch niet verlaten?
Dat werd twee jaar lang beweerd door de Europese Commissie, de lidstaten, het Europees Parlement en hun juridische afdelingen. Wapperend met het Europees Verdrag verklaarden ze dat alleen is vastgelegd hoe een land de eurozone in kan, een vertrek was (bewust) niet voorzien. Niets soepeler echter dan Europese juristen en politici. Nu wordt het verdragsrechtelijke vacuüm gebruikt als argument dat veel mogelijk is. ...

Red.: Oftewel: "Niets liegt echter harder dan Europese juristen en politici". En dit uit de mond van een rabiate eurofiel ...

Naar Europese Imperium , Politiek, leugens , Politiek lijst , Politiek & Media overzicht , of site home .