Eind juli en begin augustus: het is redelijk rustig in Palestina. 14 augustus 2003: Israël vermoordt een leider van Islamitische Jihad. Er is geen ophef in de pers, alleen de berichten zelf, en wat onopvallend gepruttel. 19 augustus 2003: Een vriend van de Jihad leider, zelf lid van Hamas, pleegt een aanslag in Jeruzalem, in Palestijns bezet gebied, er vallen twintig slachtoffers. De hele wereld staat in brand, en de Palestijnse leiding wordt opgeroepen definitief af te rekenen met Hamas.
Deze houding en berichtgeving in de pers is gezien de voorgaande welbewuste Israëlische actie het toppunt van hypocrisie. Eerdere gebeurtenissen geven aanleiding tot het vermoeden dat Israël regelmatig acties onder neemt op het moment dat het langere tijd rustig is (voor zo'n rustperiode, zie hier
), en als er nieuwe vredesinitiatieven
dreigen, zie hier
. Dit vermoeden dient onderzocht te worden. Als het onderzoek dit
vermoeden bevestigt, dient de staat Israël aangeklaagd worden voor de Verenigde
Naties, en uiteindelijk strenge sancties worden opgelegd. Voor verdere
aanwijzingen betreffende deze specifieke tijdsspanne, zie hier
.
Update 18-12-2004:
Na een periode van langdurige onrust, en de dood van Yasser Arafat:
RTL4 TV Journaal, 18-12-2004. Israël doodt elf Palestijnen bij een aanval op het vluchtelingenkamp Khan Younis in de Gazastrook. Het is het eerste geweld na een periode van rust sinds de dood van Yasser Arafat, een maand geleden op 11 november.
Zie ook het corresponderende CNN bericht
.
IRP: Sinds de dood van Arafat spreekt men allerwegen van nieuwe
mogelijkheden voor vrede. De genoemde actie, tezamen met bovenstaande gevallen,
bevestigd definitief dat het Israël is dat probeert vrede te blokkeren, en niet
de Palestijnen. De reden daarvoor is simpel: vrede betekent verlies van land.
Update 04-01-2005:
De vorige Israëlische actie heeft niet geleid tot soortgelijke Palestijnse
tegenacties. De volgende acties is weer van Israëlische kant, ze doden zeven
Palestijnen, zie hier
. Opvallend is dat in de
meeste berichtgeving over het gebeuren gestart werd met de kwalificatie van
Mohammed Abbas van Israël als de zionistische vijand, met een impliciete
negatieve beoordeling van deze uitspraak. Gezien het feit dat de uitspraak een
reactie op een Israëlische oorlogsdaad is, is deze berichtgeving een vervorming
van de werkelijkheid. Geen woord over het feit dat dit de tweede
achtereenvolgende Israëlische doorbreking van een vredesperiode is. Over deze
eenzijdige berichtgeving, zie hier
.
Naar Politiek lijst
,
Politiek & Media overzicht
, of site home
.