De Koude Oorlog revisited
|
21 feb.2007 |
Het is na vijftig jaar blootstelling eraan in het westen natuurlijk moeilijk
praten over de Koude Oorlog, en zeker om daarin de eigen rol kritischer te
benaderen. Maar vijftien jaar na het verdwijnen van wat altijd als de oorzaak en
de boosdoener werd gezien, de Sovjet-Unie, is er nu een gelegenheid om de
analyse wat makkelijker te maken met behulp van een zaak die niet formeel tot de
Koude Oorlog behoort, maar er toch overeenkomsten mee vertoont: de zaak die
begon met "De
toespraak van Poetin", maar die zich ontrolde als een soort "Tweede Koude
Oorlog" (voor andere aspecten van de nieuwe Koude Oorlog, zie
hier
). Rond een paar gebeurtenissen in die oorlog zijn meerdere bronnen verzameld,
om de rol van de propaganda in de media te illustreren.
De aftrap was "De toespraak van Poetin", het eerste vertoon
van assertiviteit door de Russische politiek sinds de val van de Sovjet-Unie:
Uit:
De Volkskrant, 12-02-2007, van correspondent Arnout Brouwers
Poetin waarschuwt voor nieuwe wapenrace
Russische president veroordeelt ‘hyper-gebruik van geweld’ door VS. Rusland
voelt zich sterker dan ooit.
De Russische president Vladimir Poetin heeft zaterdag hard uitgehaald naar de
Verenigde Staten en het Westen. Hij veroordeelde het ‘hyper-gebruik van geweld’
door Amerika, dat ‘zijn grenzen op bijna alle gebieden te buiten is gegaan’.
Poetin noemde dit ‘erg gevaarlijk’ en waarschuwde voor een nieuwe wapenwedloop.
Poetin deed zijn uitspraken in het hol van de leeuw: een in
de Koude Oorlog begonnen jaarlijkse veiligheidsconferentie in München, die
gedomineerd wordt door westerse politici. ... De
Russische president richtte zijn pijlen op het unilateralisme, het denksysteem
waarin er ‘een centraal machtscentrum is en een meester’. Hij verwierp de
gedachte dat de NAVO en de EU het recht hebben zelf te besluiten waar ze
militair ingrijpen. ...
Zo zal Rusland niet instemmen met een oplossing voor het
Kosovo-vraagstuk als een van beide partijen zich er niet in kan vinden. Ook
plaatst Poetin vraagtekens bij het INF-Verdrag uit 1987, waarin de VS en Rusland
hun middellange raketten in de ban deden.
De Russische president noemde de oostwaartse uitbreiding van
de NAVO ‘een provocatie’.
Red.: De politieke reacties zijn voorspelbaar:
Uit: De Volkskrant, 12-02-2007, van een correspondent (Moskou)
Bush ‘teleurgesteld en verrast’ door kritiek van Russische
president
Witte Huis vindt beschuldigingen aan adres van Amerikaanse regering ‘onjuist’.
Amerikaanse en Europese politici hebben verontrust gereageerd op president
Poetins felle aanval op de westerse dominantie in de wereld. Zij beklemtoonden
de noodzaak van verdere samenwerking met Rusland.
‘We zijn verrast en teleurgesteld door de opmerkingen van
president Poetin’, zei de woordvoerder van president Bush zondag. ‘Maar de
beschuldigingen zijn onjuist.’ Poetin rekende in zijn betoog zaterdag af met de
buitenlands-politieke daden van de regering-Bush. Maar president Bush zelf
noemde hij een ‘fatsoenlijke man’, waar je zaken mee kunt doen. ‘Als ik met hem
praat geloof ik aan dat Rusland en Amerika nooit vijanden zullen zijn.’
...De Amerikaanse minister van Defensie Gates
reageerde met de uitspraak dat hij, net zoals Poetin, spion was geweest. ‘En die
hebben de gewoonte zich bot uit te drukken. Maar ik ben naar een
heropvoedingskamp geweest.’
Poetin hoeft zich volgens Gates geen zorgen te maken over ‘de
opkomst van democratieën aan zijn grenzen’. Volgens Gates zijn er grote gevaren
in de wereld en is er geen behoefte aan onnodige confrontaties. ...
NAVO-baas Jaap de Hoop Scheffer noemde Poetins optreden
‘teleurstellend en niet productief’. ‘Landen die lid willen worden van een club
die bestaat uit democratieën, doen dat uit vrije wil.’ De Tsjechische minister
van Buitenlandse Zaken Schwarzenberger kreeg applaus toen hij Poetin bedankte
voor het opschudden van de anders zo slaapwekkende conferentie. Volgens hem had
Poetins rede ‘overtuigend’ aangetoond waarom de NAVO verder uitgebreid moet
worden.
Red.: Nu de verrassing
Uit: De Volkskrant, 15-02-2007, column door Marcel van Dam
Poetins gelijk
Stom verbaasd was ik over de ontzetting in het Westen over de rede van Vladimir
Poetin op de veiligheidsconferentie in München. Ik zie Poetin in het geheel niet
zitten. Ik ben ervan overtuigd dat hij niet veel beter is dan de leiders van de
voormalige Sovjet-Unie en dat hij de democratie in Rusland meer ziet als een
noodzakelijk kwaad dan als best mogelijke staatsvorm. ... Maar op de veiligheidsconferentie in München had hij het
grootste gelijk van de vismarkt.
Hij beschuldigde de Verenigde Staten van het streven naar
wereldhegemonie en een bijna ongeremd gebruik van geweld in de internationale
betrekkingen. Daar lijkt me geen speld tussen te krijgen. Dat de VS de wereld
blijvend willen domineren, economisch en militair, is in verscheidene
Amerikaanse regeringsdocumenten met zoveel woorden terug te vinden. Dat de
huidige Amerikaanse regering het gebruik van geweld een bruikbaar politiek
middel vindt, ook buiten de Veiligheidsraad om, blijkt uit talloze uitingen van
Amerikaanse regeringsfunctionarissen, inclusief de Amerikaanse president. Poetin
zegt dat deze politiek zeer gevaarlijk is. ‘Niemand voelt zich meer veilig,
omdat niemand meer bij het internationale recht bescherming kan zoeken’, zegt
hij. Ook die uitspraak lijkt me niet voor betwisting vatbaar. Voorts constateert
hij dat door deze politiek vooral landen die door Amerika worden bedreigd ‘zich
gedwongen voelen hun bewapening op te voeren of zelfs naar atoomwapens te
streven’. Ook weer een waarheid als een koe. Zie het streven van Noord-Korea en
Iran naar het bezit van atoomwapens.
De manier waarop Amerika conflicten probeert op te lossen
leidt niet tot minder slachtoffers, zegt Poetin, maar juist tot meer
slachtoffers. In het Journaal van een willekeurige dag kan iedereen zien
dat Poetin de spijker op de kop slaat. In het multi-etnische Irak vecht
langzamerhand iedereen tegen iedereen, een situatie waarvoor Bush was
gewaarschuwd.
Verder stelde Poetin dat de bouw van een antiraketschild, met
bases in Polen en Tsjechië, het nucleaire evenwicht tussen Rusland en de VS
verstoort. Als dat evenwicht al niet verstoord zou zijn, zou Poetin ook op dit
punt gelijk hebben. Wie gelooft dat dit raketschild is bedoeld om de VS en
Europa te beschermen tegen eventuele raketten uit het Midden-Oosten, zoals wordt
beweerd, gelooft ook in sprookjes van Moeder de Gans.
Als De Hoop Scheffer zegt dat Polen en Tsjechië soevereine
landen zijn die dat zelf mogen beslissen, heeft hij gelijk. Maar dan zou
natuurlijk ook het recht moeten worden erkend van landen als Cuba en Venezuela
om aan bijvoorbeeld Rusland of China militaire bases ter beschikking te stellen.
Maar Amerika zou dat onmiddellijk, desnoods gewapenderhand, verhinderen.
Volgens Poetin leven we sinds de koude oorlog in een
unipolaire wereld ‘met één politiek machtscentrum, één militair machtscentrum,
één centrum van besluitvorming. Dit is de wereld van één heerser, een soeverein.
Met democratie heeft het niets te maken’. Wie kan het ontkennen.
De buitenlandse politiek die Amerika voert, maakt het
onvermijdelijk dat er tegenkrachten in de wereld worden opgebouwd. Het is
onmogelijk dat te verhinderen. Het is lachwekkend om Amerika te horen jammeren
als China met een raket een satelliet uit de ruimte schiet. Iedereen weet dat de
Verenigde Staten allang in staat zijn spionagesatellieten van Rusland en China
te vernietigen. ...
Red.: Dit is ongehoord in zijn duidelijkheid. Er is in deze
zaak geen kwestie van een waarheid die in het midden ligt - Poetin heeft gelijk,
want de argumenten zijn kraakhelder, net al de feiten. Let vooral ook op het
doorprikken van het sprookje dat een anti-raketschild in Oost-Europa tegen Iran
gericht zou zijn - een aperte leugen is natuurlijk de eigenlijke beschrijving.
De voorlopige en algemene conclusies tot zover: de
Koude Oorlog is nog bijna even hevig als voorheen, en: De Koude Oorlog wordt
gevoed vanuit het westen. Wat verder volgt is eigenlijk alleen maar
bevestigingen hiervan
Dit even wat betreft de directe feiten. Minstens even
interessant is de reactie in de media. Naast correspondent bij dit soort
international zaken, is Arnout Brouwers ook redacteur van de Volkskrant,
en heeft als zodanig vrij toegang tot haar kolommen (meer over Brouwers hier
). Onderstaand zijn analyse:
Uit: De Volkskrant, 12-02-2007, column door Arnout Brouwers
Column | Poetin en het Westen
Machtig Rusland wekt vooralsnog onbehagen
Poetins rede in München, die zich richtte tegen de arrogantie waarmee het Westen
denkt de wereld te kunnen besturen, sloeg in als een bom. Sommigen zien het als
een keerpunt in Ruslands relaties met het Westen. Maar welk keerpunt?
De relaties waren allang verslechterd – niet alleen door
Ruslands gebruik van het ‘energiewapen’, maar ook door de teloorgang van de
democratie onder Poetin. ...
Red.: Het 'energiewapen' is het beperken van de
gasuitvoer in verband met de weigering van tussenliggende staten als
Oekraïne om hun rekeningen te betalen. Die moeten namelijk de wereldmarktprijs
gaan betalen omdat ze niet langer vrienden zijn van Rusland.
En dat mag Rusland natuurlijk niet - alleen het westen mag
wereldmarktprijzen vragen, vindt kennelijk ook Arnout Brouwers - Rusland moet
zijn gas goedkoop leveren aan staten als Oekraïne omdat het het westen die
staten steunt ...
Je vraagt je als normaal mens af waar de lieden die in koelen
bloede dit soort dingen menen en opschrijven, hun verstand hevven zitten ...
Over nar het eigenlijke onderwerp: macht
| |
Poetin heeft het Westen de wacht aangezegd. Het is afgelopen met de
mondiale dominantie, er zijn andere machten in opkomst en die laten zich
niet de wet voorschrijven door Washington of Brussel. Rusland is terug
als supermacht.
Tot zover valt zijn analyse goed te volgen. Het beleid van
president Bush met de botte bijl te lijf gaan, dat spektakel voltrekt
zich dagelijks in de westerse pers. En wat is er tegen zijn multipolaire
wereldorde bestierd door de VN-Veiligheidsraad?
Er zijn echter grote problemen met Poetins moedwillige
affront. Zijn kritiek op westers machtsmisbruik is hypocriet. Bruut
machtsdenken – niet getemperd door democratische controle, mensenrechten
of mondiaal normbesef – is zijn specialiteit. Poetin zegt dat de VS te
veel macht hebben. |
Zoals we net door Marcel van Dam uitgelegd hevven gekregen: Amerika leidt
minstens net zo erg aan het brute machtsdenken, en zij en commentatoren als
Arnout Brouwers zijn hypocriet als ze het anderen gaan verwijten.
Dus is het tijdvoor een rondje ouderwets schelden:
| |
Een Koude Oorlog zoekt Poetin ook niet. Hij zoekt respect, dat hij
niet krijgt vanwege Tsjetsjenië, vanwege zijn autocratische regeerstijl
en vanwege zijn confrontatiepolitiek tegen kleinere buurlanden. Rusland
is herrezen, maar niemand juicht, al heeft het Kremlin nog zoveel
westerse expertise ingehuurd om het imago op te vijzelen.
Dus grijpt deze Russische patriot terug naar een beproefd
middel. Hij doet als Chroetsjov zijn schoen uit en slaat er hard mee op tafel.
Kijken of dat meer succes brengt.
De Russische president heeft zijn land neergezet als meer dan
een gefnuikte macht – een revanchistische macht. En dat kan gevaarlijk zijn.
Wie historische parallellen zoekt, moet verder terugkijken
dan de Koude Oorlog. Naar het Duitse revanchisme tussen de twee wereldoorlogen
bijvoorbeeld. Rusland is revanchistisch, over het verlies van het sovjetrijk en
over de vernederende val van supermacht tot ‘onmacht’. |
En tenslotte, als hij uitgeraasd is, enige realiteitszin:
| |
‘De garanties die ons
zijn gegeven, bleken niets waard’, zei Poetin zaterdag. Hij verwees naar Manfred
Wörner, de ex-chef van de NAVO die zei dat na de Duitse hereniging er geen NAVO
troepen oostwaarts van Duitsland geplaatst zouden worden.
Kan het Westen zichzelf hierover verwijten maken?
Ongetwijfeld. Daarvoor is ook in Europa het eigen historische gelijk met te veel
arrogantie uitgedragen. En zijn de handreikingen van de EU en de NAVO te
inhoudsloos gebleven. |
Directe conclusie: Poetin heeft dus volkomen gelijk.
Ter bevestiging van deze mediatrend ook nog het
hoofdredactionele commentaar
Uit:
De Volkskrant, 12-02-2007, hoofdredactioneel commentaar
Poetins harde taal voorspelt weinig goeds
Vladimir Poetin geldt als een volleerd politicus, die assertiviteit paart aan
pragmatisme en uitstekend weet hoe hij zijn publiek moet bespelen. Maar de
ongemeen harde woorden die hij zaterdag op een veiligheidsconferentie in München
richtte tot het Westen in het algemeen en de Verenigde Staten in het bijzonder,
doen de vraag rijzen of zijn politieke instinct hem toch niet even in de steek
heeft gelaten.
Dat wil zeggen: als zijn uitval vooral was bestemd voor
binnenlandse consumptie, als hij zich ten doel had gesteld het Russische
eergevoel te strelen, ja dan mag zijn optreden wel als geslaagd worden
beschouwd. Maar zijn directe gehoor bestond uit westerse politici en
defensie-experts. De conferentie in München is een jaarlijks evenement dat nog
stamt uit de Koude Oorlogstijd, en het was de eerste keer dat de Russische
president hiervoor was uitgenodigd. In plaats van vrienden te maken,
bewerkstelligde hij iets wat de afgelopen jaren op de door soms felle
Amerikaans-Europese debatten gekleurde conferentie niet meer was gebeurd: de
toehoorders uit de 26 NAVO-lidstaten sloten goeddeels de rijen in hun misnoegen
over de Russische donderpreek.
Het had heel goed anders gekund. Stel dat Poetin was begonnen
met een ode aan de internationale samenwerking, met een gebaar van goede wil
richting Europa, dat zich zorgen maakt over de betrouwbaarheid van Moskou als
energieleverancier. Had hij zo’n aanloop genomen, om vervolgens kritische
woorden te spreken over de Amerikaanse politiek en zijn beklag te doen over het
‘hyper-gebruik van geweld’ door Washington, ja dan zou zijn toespraak
ongetwijfeld een gunstiger weerklank hebben gevonden bij een deel van het
publiek. Want ook veel Europeanen zijn allesbehalve gelukkig met de rigiditeit
die de Amerikaanse buitenlandse politiek de afgelopen jaren heeft gekenmerkt en
waarvan de wrange vruchten nog steeds worden geplukt.
Nu overheerste alom ‘teleurstelling’ over de agressieve
Russische toon, die een minister uit een voormalige lidstaat van het
Warschaupact deed verzuchten dat hij meer dan ooit overtuigd was van de noodzaak
de NAVO uit te breiden. ...
IRP: Oftewel: je moet de westerse agressie bestaande uit
voortdurend optrekken richting Rusland slikken, want als je dat niet doet,
rechtvaardig je die agressie.
Qua kromredeneren eentje van het soort komende van Hitler of
Israel: "Wij moeten wel aanvallen, anders doen zij het".
Kortom: de positie van de Volkskrant is volledig
die van het Amerikaanse gezichtspunt - enig begrip voor het feit dat de andere
kant van nature een andere blik op de gang van zaken heeft, is volledig afwezig.
Laat staan dat er begrip is voor de standpunten van die andere kant.
Tezamen met het taalgebruik is dit een situatie die naadloos kan aansluiten
bij de gang van zaken tijdens de Koude Oorlog.
Dit standpunt is geen toevallige mening zoals blijkt uit de
toelichting bij het hoofdredactionele commentaar op de website:
Het commentaar verschijnt onder verantwoordelijkheid van de hoofdredacteur en
wordt bij toerbeurt geschreven door een van de vaste commentatoren van de
Volkskrant. Het standpunt wordt bepaald in overleg tussen commentatoren en
hoofdredacteur. De commentaren beogen de geest van de krant te weerspiegelen en
worden om die reden niet gesigneerd.
Ten einde die 'geest van de krant' in dit geval nog wat verder te kunnen
ijken, nog wat reacties van lezers op dit commentaar, via de website:
| |
Paul - Moskou, 18-02-2007, 19:34
Met andere woorden; zo je doet zo je ontmoet! Willen we een goed werkend
energiepact met Rusland? Behandel ze dan ook als partners!!! Laat bijvoorbeeld
de Russische zakenlieden niet vele uren als een hond buiten de EU ambassades in
de kou wachten op een af te nemen stupide interview teneinde kans te maken op
een visum om zaken te MOGEN doen in het westen!! Dankzij deze hemeltergende em
vernederende arrogantie krijgen wij van de Russen straks links en rechts de
financiele klappen om de oren. Russen vergeten en vergeven ons dit gedrag
namelijk nooit. En neem van mij aan dat het vele duizenden Russische zakenlieden
erg hoog zit.. Hun wraak zal zoet zijn.
Paul - Moskou, 18-02-2007, 19:07
Laten we alsjeblieft eerst eens gewoon ophouden met het kleineren van Rusland en
hen beschouwen als gewone, volwaardige mensen. Een ieder moet goed begrijpen dat
zeer veel Russen het arrogante en immer belerende westen echt meer dan zat zijn.
DAT is de onderliggende boodschap van Poetin! Wij allen gaan de hoofdprijs
betalen voor ons arrogante en vernederende visumbeleid, importblokkades, etc.
Inderdaad.. middels onze energienota.. en we zullen echt op onze knieen moeten
om de prijs schappelijk te houden.
Erik de Ruijter - ijmuiden, 16-02-2007, 16:12
Poetin sloeg de spijker kijhard op de kop. De politiek van de Navo landen t.o.v.
de USA is buitengewoon dom. Men vergeet zich namelijk af te vragen of de USA en
de rest dezelfde belangen hebben. Het antwoord op deze vraag is namelijk een
keihard NEE. De USA heeft zich na 9/11 ontwikkeld tot een politie staat waar de
mensenrechten op grove wijze geschonden worden. Zij lijkt in geen enkel opzicht
op het vrije en democratische land dat onze ouders er in hun door de bevrijding
gevoedde naiviteit nog in zien. Een vergelijking met Duitsland in de twintiger
jaren ligt veel meer voor de hand. Het land wordt op dictatoriale wijze
geregeerd, voert agressieve illegale oorlogen, het maakt gebruik van rassisme
(geen Joden maar Moslims) en het heeft maling aan het internationaal recht en
internationale verdragen. De USA heeft een bovendien een torenhoge schuldenlast,
die zij betaald door het ongelimiteerd bijdrukken van dollars (vergelijk
Reichsmark).
Robert van Waning - Amstelveen, 15-02-2007, 15:48
Marcel van Dam komt vandaag (15/2) een beetje laat als een soort Spuit Elf met
zijn commentaar op de sterk overdreven en in sommmige opzichten zelfs onterechte
'ontzetting' die Poetins woorden in het westen teweeg hadden gebracht. Ik
constateer tevreden dat Van Dam en ik op één lijn zitten.
Het is jammer dat Van Dam betaald wil worden voor zijn
bijdrage aan het poblieke debat (alsof hij niet al rijk genoeg is), want anders
had hij gewoon meteen hier kunnen reageren. Dat zou een heel opwaardering van
dit noodlijdende stukje interactiviteit betekenen. Misschien zou de redactie de
reacties zelfs gaan lezen! (Er op reageren blijft natuurlijk te veel gevraagd.)
Wim Ruijter - Maarssen, 15-02-2007, 09:50
Wel vreemd dat de commentaargroep nu ineens Poetin het verwijt maakt, dat hij
öngemeen harde woorden gebruikt. Vergeleken met de woorden van President Bush en
zijn Neo-Conservatiebve kornuiten,gedraagt Poetin zich eigenlijk als een mak
schaap. Hij doet niets anders dan de waarheid over machtswellusteling Amerika
eens duidelijk uit te spreken. Hopelijk heeft onze toekomstige Minister van
buitenlandse zaken Maxime Verhagen hier iets van geleerd. De macht van Amerika
is tanende, Rusland en China zullen veel belangrijker worden en dus wordt het
tijd om de leiband waarmee Nederland aan Amerika hangt door te knippen. Zoniet
dan zal ons land steeds minder serieus genomen worden door de rest van de
wereld.
Robert van Waning - Amstelveen, 13-02-2007, 10:51
Het Oosten mag niet schrikken van de Amerikaanse bommen en granaten die in het
M-O bij bosjes uit de hemel vallen, maar het Westen mag wel ontsteld reageren op
een (Midden-)Oosterse assertiviteit die zich vooralsnog slechts uit in harde
woorden. Dat is meten met twee maten.
Als ik kan en mag kiezen, gaat mijn voorkeur uit naar
woorden. Zolang er wordt gepraat, wordt er niet geschoten en gebombardeerd, tot
opluchting van de gewone mensen die altijd de eerste en meest talrijke
slachtoffers zijn van het alternatief waar veel westerse grootsprekers de
voorkeur aan geven.
Zolang zelfs de progressieve(?) Volkskrant adviseert om ons
liever aan te passen aan de door onszelf veroorzaakte opwarming, in plaats van
de oorzaken aan te pakken, hebben de energieleveranciers van de wereld het voor
het zeggen. Als wij ons moeten aanpassen aan het natuurgeweld dat met de
opwarming gepaard gaat, waarom dan niet aan het verbale geweld van een politieke
en strategische macht waar wij jaloers op zijn?
Arie den Wood - Haarlem, 13-02-2007, 09:56
Zijn er niet-corrupte overheden in de wereld?? Waar dan?? Oh, bij ons
natuurlijk. In het aangeharkte Nederland is alles verfijnd, ook het wegmoffelen
van corruptie: dat heet bij ons "verschrijvingen"of "fraude"of "verkeerde
vrienden"of "leren van de fouten"en ga zo maar door. Annemarie Jorritsma blijft
ook zitten. Oh ja, sorry, ze wist niet wat haar man deed met" al dat water",
foutje bedankt!
Herman de Coninck - den bosch, 13-02-2007, 08:43
Er wordt naar aanleiding van Poetins' toespraak gezinspeeld op een tweede koude
oorlog. Misschien is dit wat overdreven, maar Europa heeft wel veel te lang
gehoopt dat het uiteindelijk wel goed zal komen met Rusland. Nu zitten we met
een soort mafia-KGB regime opgescheept, maar zijn we tegelijkertijd afhankelijk
van het gas uit het oosten. Het wordt hoog tijd om desnoods met economische
sancties Rusland duidelijk te maken dat het Europa en de VS nodig heeft meer
welvaart op te bouwen.
hans wijnberg - midlaren, 13-02-2007, 07:40
Blaffende honden bijten niet.
Uw commentaar, alsmede de reacties van de leden van de
veiligheids conferentie in munchen zijn overdreven en onnodig.
Rusland is een arm land met en dalend aantal inwoners door
dalende leeftijds duur, een corrupte regering en een zwak leger . Zodra de
olieprijs daalt is het uit met de lege dreigingen.
Mijn reactie op die conferentie zou zijn : Nou en? Probeer
maar eerst je eigen rotzooi te verbeteren voordat je anderen de les leest, mijn
schouders ophalen en weggaan
Hans Wijnberg
Ton van Niekerk - Haarlem, 13-02-2007, 07:21
Door de rijkdom aan grondstoffen is de macht van Rusland de laatste jaren sterk
gegroeid. En in de politiek - en trouwens in het hele leven eigenlijk - draait
alles om macht. Dat maakt het mogelijk dat Poetin, zeker geen verlichte
democraat, dit soort uitspraken kan doen. Maar wat maken we ons verder druk? Ten
aanzien van de Amerikaanse politiek sprak hij toch zeker ware woorden?
Anderzijds, dat hij Bush als persoon capabel vindt, is wel een behoorlijke
inschattingsfout.
Wat zouden oude sovjet- en Stalinfans als Marijnissen en
Rosenmoller overigens eigenlijk van Poetin vinden? Vast weer een zegen voor de
democratie.
e.horst - heel, 13-02-2007, 01:50
Wie heeft dit onnozele commentaar nou weer geschreven? Zou die in Rusland bijna
aanbeden president, een intelligente cynische machtspoliticus, nou werkelijk zo
onnozel geweest zijn als de commentator beweert?
De enigszins geïnformeerde Rus vindt het prachtig dat Europa
nu een beetje afhankelijk wordt van de russische energieleveranties en soms een
lange neus kan trekken naar de USA. Geen mooier podium om dat in te peperen dan
zo'n conferentie.
Bovendien kan P. over de gelauwerde democratische hoofden van
het Westen (waar vind je een betere microfoon voor je boodschap?) heen, Iran, de
eeuwige vijand en bevoorrechte afnemer van technologie,en de arabische wereld
mooi paaien.
De doorsnee-Rus heeft weinig op met de verfijnde westerse
democratie en is veel meer geïnteresseerd in een betrouwbare politie en
bankwezen en pensioenzekerheid. Al zouden sommige mannen en de meeste vrouwen
graag in een alcoholvrij westen willen leven. |
Hoewel dit natuurlijk niet de gemiddelde maar de
kritische lezer is, plaatst het het commentaar van de Volkskrant wel
overduidelijk in het licht van wat het is: onnozel. Maar onnozel in de
intellectuele zin. In de politieke zin is het gewoon Koude Oorlog praat, zo men
wil: Koude Oorlog propaganda.
Waar er tot nu toe sprake is geweest van "de Volkskrant",
kan men dit eigenlijk wel meteen vervangen door de term "de media", aangezien
de Volkskrant geldt als de meest linkse van de reguliere media, en de rest
in ieder geval op het gebied van buitenlandse politiek nog veel rechtser of
reactionairder is.
Dit geval is dus wel duidelijk. Maar het echte interessante eraan is wat het
zegt over de Koude Oorlog zelf. Eigenlijk is er nauwelijks een verschil aan te
wijzen in de feiten aangaande deze zaak, en die van de Koude Oorlog. De analogie
laat zien dat er voor het geval van de Koude Oorlog dus een gerechtvaardigd
vermoeden is dat de gebruikelijke oordelen: zij zijn de oorzaak en het is hun
schuld, ietwat minder juist zijn dan een nuchtere analyse van de feiten zou
uitwijzen. Er is al door enkele waarnemers op gewezen dat de Koude Oorlog
eigenlijk door het Westen is begonnen, bijvoorbeeld wijzende op Churchill's
"IJzeren Gordijn" speech. Ook is inmiddels bekend dat de Sovjet-Unie in de
vijftiger jaren voorstellen tot hereniging van Duitsland heeft gedaan, maar dan
wel een neutraal Duitsland, natuurlijk - die voorstellen zijn afgewezen
. Men
wilde in het Westen kennelijk niet zo nodig vrede.
Daar waar het in het geval van "De toespraak van Poetin", de
"Koude Oorlog revisited", al overduidelijk is dat een groot gedeelte van
het gelijk aan de andere kant ligt, zou dus ernstig overwogen en onderzocht
moeten worden of dat in de echte Koude Oorlog misschien ook niet het geval is.
Red.: Zelfs in Amerika was er een enkel iemand die
werkelijkheid zag
De Volkskrant, 16-02-2007, column van Thomas L. Friedman (The New York
Times)
Grotere NAVO kostte ons een bondgenoot
Vladimir Poetins uitval van afgelopen weekend tegen Amerika, volgens hem een
bruut land dat ‘zijn nationale grenzen te buiten is gegaan, op elk gebied’,
roept vele vragen op. Eerder dan te analyseren wat Poetin heeft bewogen tekeer
te gaan tegen de Verenigde Staten, moeten wij ons de vraag stellen: waarom doet
zulke taal het vandaag de dag zo goed in Rusland?
Ik ben net teruggekeerd uit Moskou en ik kan u zeggen welk
antwoord iedereen, ook liberale Russen, me daar gaf: uitbreiding van de NAVO.
We moeten onszelf niet langer voor de gek houden. Na het
einde van de Koude Oorlog besloten de regeringen van George Bush sr. en Bill
Clinton een nieuwe veiligheidsalliantie te creëren - een uitgebreide NAVO - en
vertelden ze Rusland dat het géén lid kon worden. Het Rusland dat we in de kou
lieten staan, was het Rusland van Boris Jeltsin en zijn liberale,
hervormingsgezinde collega’s. Zij waarschuwden ons toen dat dit hen zou
verzwakken.
Maar de Clinton-mensen zeiden: ‘Geen zorgen, Rusland is zwak.
Jeltsin zal eventjes slikken en dan de grotere NAVO accepteren. Er zullen geen
kosten aan verbonden zijn.’ ...
Maar nu de hoge prijzen van olie en gas Rusland weer machtig
hebben gemaakt, confronteert Poetin ons met Ruslands trots. In feite zegt hij:
‘Jullie dachten mij te kunnen wijsmaken dat de NAVO-uitbreiding niet tegen
Rusland was gericht. Denken jullie echt dat we dat geloven? Nu moeten jullie
eens naar mij luisteren. Verdwijn uit mijn ogen.’ In München was Poetin
nauwelijks diplomatieker dan dat. Hij zei: ‘De uitbreiding heeft niets te maken
met modernisering van de NAVO. Wij hebben het recht te vragen: tegen wie is de
uitbreiding gericht? We kennen allemaal het antwoord: tegen Rusland.’
Van de Russen kreeg ik keer op keer dezelfde boodschap.
‘Uitbreiding van de NAVO was niet nodig’, zei Vladimir Ryzjkov, een van de
laatste liberale, kritische leden van de Doema. ‘Het huidige Rusland is geen
militair gevaar voor welk buurland dan ook.’
Aleksei Poesjkov, die op de Russische televisie een programma
heeft over internationale politiek, zei: ‘De uitbreiding van de NAVO was een
boodschap aan Rusland dat jullie ons niet nodig hebben.’ Poesjkov ging destijds
de wereld over met de boodschap: doe het niet, want je raakt Rusland kwijt. Het
antwoord dat ik kreeg was fantastisch: ‘Wat kan Rusland doen? Welke maatregelen
kunnen jullie nemen?’ Ik zei: ‘We kunnen helemaal geen maatregelen nemen. Jullie
zijn een bondgenoot aan het verliezen. ...’
Ik ben er niet op uit een autocraat met een ijzeren vuist te
verdedigen. Maar feit is dat de VS in Rusland een stemming hielpen ontstaan
waarin een Koude-Oorlogsridder als Poetin kon gedijen. Het was een slechte
beslissing, die nog altijd doorwerkt. Net op het moment dat we Ruslands steun
nodig hebben, krijgen we Ruslands wraak.
Red.: Aan Koude-Oorlogridders als Arnout Brouwers
is dit allemaal niet besteed:
De Volkskrant, 16-02-2007, door Arnout Brouwers
Rusland stapt misschien uit verdrag over middenlange
afstandsraketten
Rusland zal zich misschien unilateraal terugtrekken uit het INF-Verdrag uit
1987, waarin de VS en de Sovjet-Unie afspraken al hun middenlange
afstandsraketten af te schaffen. Dat heeft de chef van de generale staf van de
Russische strijdkrachten generaal Joeri Baloejevski donderdag verklaard.
Rusland laat zich bij dit besluit vooral leiden door de al
dan niet plaatsing van een beperkt Amerikaans raketdefensiesysteem in Polen en
Tsjechie. ‘We zullen zien wat we doen, hun acties om een raketdefensie in Europa
te plaatsen zijn niet uit te leggen.’
De uitspraken van Baloejevski zijn de laatste in een serie
Russische dreigementen het wapenakkoord – destijds een doorbraak in de
verbetering van relaties tussen beide landen – op te zeggen. ...
Red.: Arnout Brouwers spreekt hier over 'een serie
dreigementen' van Russische kant, maar heeft het in verband met de uitbreiding
van de NAVO en het oprichten van een raketschild natuurlijk niet over 'een serie
dreigende daden'. Net zoals hij verzwijgt dat de Amerikanen eenzijdig het
ABM-verdrag hevven opgezegd, omdat ze dat beter uitkwam.
Dat is dus hoe de Koude Oorlog propaganda werkt.
De andere Oost-Europa correspondent van de Volkskrant
is een Pool - anti-Russischer komen ze nauwelijks, want het feit dat het ze
nooit gelukt is Rusland te onderwerpen zit de Polen nog steeds dwars:
De Volkskrant, 21-02-2007, van correspondent Jan Hunin
Moskou dreigt met maatregelen
Polen en Tsjechië kwaad op Rusland
Russische dreiging maakt raketschild noodzakelijk, vinden Polen en Tsjechië.
Schild volgens VS nodig tegen Iraanse raketdreiging.
De Russische kritiek op de Amerikaanse plannen om in Polen en Tsjechië een
raketschild te bouwen, heeft in de twee betrokken landen verontwaardigde
reacties uitgelokt. Rusland zou willen dat Polen opnieuw in zijn invloedssfeer
terechtkomt, zei de Poolse premier Jaroslaw Kaczynski dinsdag. ‘Vanaf het moment
dat de raketbases hier zijn geïnstalleerd, vermindert de kans dat dit gebeurt
sterk, ten minste voor de komende decennia.’
Ook in Tsjechië, net als Polen een NAVO-lidstaat, sorteerde
de Russische kritiek een averechts effect. ‘De Russische bedreiging is precies
de reden waarom we een raketschild nodig hebben’, verklaarde vicepremier
Alexandr Vondra gisteren.
De Poolse en Tsjechische reacties volgden op een verklaring
van de Russische generaal Solovtsov maandag dat de twee voormalige
Oostbloklanden riskeren het doelwit te worden van een Russische raketaanval als
de bouw ervan doorgaat. Volgens de Amerikaanse plannen zal de installatie van
het raketschild verdeeld worden tussen Tsjechië (radar) en Polen (raketonderscheppers).
Eerder had de Russische president Vladimir Poetin al met tegenmaatregelen
gedreigd. ...
Red.: Tja, je laat in je land raketten en andere wapens
gericht tegen Rusland toe, en dan ven je kwaad als ze raketten op jou richten...
Natuurlijk vindt ook Jan Hunin (wat andere voorbeelden
van zijn Koude-Oorlogspropaganda hier
) dat de Russen zich
zonder morren moeten onderwerpen aan het westerse machtstreven:
| |
Volgens Washington is het nieuwe afweersysteem nodig om de VS en
Europa te beschermen tegen een aanval met langeafstandswapens vanuit het
Midden-Oosten en Iran. Tegen een Russische raketaanval zouden de tien
geplande raketonderscheppers niet zijn opgewassen.
Die geruststellende woorden hebben de Russische kritiek er
niet minder op gemaakt. ... |
Wat vreemd nu, hè, dat Rusland een land dat oorlogen vecht in twee andere
landen, irak en Afghanistan,niet als het toonbeeld van vredelievendheid ziet. En
na de lange reeks leugens over die oorlogen ook niet bereid is deze
imperialisten op hun woorden te geloven.
Ook de hoofdredactie blijft dit maar vreemd vinden:
De Volkskrant, 22-02-2007, hoofdredactioneel commentaar
Moskou laat zich nodeloos provoceren
Ruzie over raketten in Europa – dat roept visioenen op van de jaren zeventig en
tachtig, toen NAVO en Warschaupact met elkaar in de clinch lagen over de
stationering van nucleaire wapens voor de middellange afstand ... Met de ontbinding van het Sovjet-rijk leek die tijd
voorgoed voorbij.
Niet helemaal dus. Er speelt opnieuw een rakettenkwestie. Zij
het met een belangrijk verschil: het zijn juist twee voormalige lidstaten van
het Warschaupact (R.I.P.) die de toorn van Moskou hebben gewekt, doordat ze hun
grondgebied beschikbaar willen stellen voor onderdelen van een Amerikaans
raketschild waarvan de Russen vrezen dat het hun nucleaire slagkracht zal
aantasten. Het gaat om een radarstation in Tsjechië en een batterij
interceptieraketten in Polen.
De twee installaties, die in 2011 operationeel moeten zijn,
zijn uitsluitend bedoeld als defensief instrument tegen een beperkt aantal
inkomende raketten uit een land als Iran en missen ten ene male de capaciteit om
een Russische raketaanval af te weren, zo verzekert Washington. ...
Red.: Wat onbecommentarieerd voor waar wordt aangenomen: "Ja
hoor, sprak de dief, ik hev het eerlijk meegenomen..."
| |
Maar die uitleg is vooralsnog niet aan de Russen besteed. Eerdere
kritische commentaren werden deze week aangedikt met dreigementen. De
opperbevelhebber van de strijdkrachten waarschuwde dat Rusland zich niet
langer gebonden zou achten aan het 20 jaar oude akkoord over middellange
afstandswapens, als de plannen voor het raketschild zouden doorgaan.
Vervolgens opperde de commandant van de strategische strijdmacht dat
Russische raketten op de betreffende locaties in Polen en Tsjechië
zouden worden gericht. Dat leidde weer tot stekelige reacties in de twee
betrokken landen, die de Russen ervan verdenken hun oude invloedssfeer
in ere te willen herstellen |
Errug hè ... Wat zijn die Russen toch fout, dat ze protesteren tegen troepen
die oprukken richting hun grens. Van dezelfde soort als die ze in 1812, 1853,
1919 en 1941 al zijn binnengevallen.... De westerse soort.
Een van de instrumenten van propaganda in het algemeen
dus ook van de Koude Oorlog, is het geen acht slaan op weerleggingen, en leugens
gewoon blijven herhalen - hierboven: De twee installaties, die in 2011
operationeel moeten zijn, zijn uitsluitend bedoeld als defensief instrument
tegen een beperkt aantal inkomende raketten uit een land als Iran en missen ten
ene male de capaciteit om een Russische raketaanval af te weren, zo verzekert
Washington.
Ook altijd heel goed doet het verwijten van de ander wat je zelf doet:
De Volkskrant, 24-02-2007, van correspondent Sander van Walsum
Duitse VS-afkeer groter dan angst voor Moskou
... De Russische macht is in Midden-Europa goed voelbaar. .... En de Russen laten geen gelegenheid
voorbijgaan om Europeanen te herinneren aan hun afhankelijkheid van Russisch
gas.
‘Interdependentie’, heet dat op z’n Kremlins. Ofwel: Rusland
en Europa zijn door economische en politieke belangen aan elkaar geketend.
Daarbij lijken de Russen zich overigens behaaglijker te
voelen dan de Europeanen. Dat kon alleen al worden opgemaakt uit het vertoon van
zelfvertrouwen van de Russische delegatie, onder leiding van president Poetins
EU-gezant Sergej Jastrzjembski, die deze week in Berlijn de schade van de
recente ‘gasoorlogen’ kwam opnemen.
De betrekkingen tussen Rusland en Europa waren, aldus de
delegatieleider, niet zozeer geschaad door het feit dat Rusland marktconforme
prijzen voor zijn gas rekent, maar door de anti-Russische vooroordelen die het
Westen al eeuwen zou koesteren. Zelfkritische reflecties ontbraken volkomen in
de analyse van Jastrzjembski: hij eiste respect voor Rusland op. ...
Red.: Wie in het voorgaande enige zelfkritische reflectie van
westerse politieke kant heeft ontdekt, mag het zeggen.
Terug naar de andere truc in het propaganda-offensief: eindeloze herhaling
van weerlegde standpunten:
Uit:De Volkskrant, 02-03-2007, van correspondent Bert Lanting
‘Raketschild is gericht tegen Iran’
Stroom achterdochtige vragen voor generaal. ‘Strategisch evenwicht blijft
onveranderd.’
Tussentitel: VS staan niet te springen om NAVO formeel te betrekken bij
project
Het raketschild dat de Verenigde Staten in Polen en Tsjechië willen plaatsen, is
tegen een aanval vanuit Iran gericht en vormt geen enkele bedreiging voor
Rusland. Dat was de boodschap die het hoofd van het Amerikaanse Bureau voor
raketverdediging, luitenant-generaal Henry Obering, gisteren in Brussel kwam
brengen.
De plannen lokten een woedende reactie uit van Moskou, dat
zelfs dreigde het INF-akkoord over de vermindering van de
middellangeafstandsraketten op te zeggen. ‘We keken echt op van de Russische
reactie’, zegt Obering tijdens een bezoek aan het hoofdkwartier van de NAVO. ‘We
voeren al ruim een jaar overleg met de Russen. Ik ben zelf in Moskou geweest om
met minister van Defensie Ivanov te praten.’
Obering zette de Amerikaanse plannen voor het
raketafweersysteem woensdagavond nog eens uiteen op een bijeenkomst met de
Russen, waar hij een stroom achterdochtige vragen over zich heen kreeg.
Waarom staan de Amerikaanse raketten zo dicht langs de
Russische grens? Hoe diep kan de Tsjechische radar Rusland in kijken en bestaat
het gevaar niet dat brokstukken van de neergeschoten raketten op Russische
steden zullen neerkomen?
Maar zijn boodschap was duidelijk ook gericht aan het publiek
in de Europese landen die verdeeld zijn over het Amerikaanse initiatief, dat bij
sommigen herinneringen oproept aan het nooit van de grond gekomen
SDI-raketschild in de ruimte van de vroegere president Reagan. ...
‘Natuurlijk zijn de Russische zorgen overdreven’, zegt een
diplomaat bij de NAVO. ...
Uit:
De Volkskrant, 02-03-2007, door Thomas von der Dunk.
Niet NAVO maar Bush heeft de Russen vervreemd
Heeft de uitbreiding van de NAVO met Polen en Tsjechië de Russen vervreemd van
het Westen, en verklaart dat de anti-Amerikaanse houding van Poetin? Nee, het
zit anders, zegt Thomas von der Dunk.
Wie ‘verloor’ Rusland? De felle, maar niet onbegrijpelijke reactie van Moskou op
de gretigheid waarmee de Tsjechische en de Poolse regering het Amerikaanse
voorstel voor een raketschild omarmen, maakt die vraag actueel.
Volgens Thomas Friedman (Buitenland, 16 februari) was de
uitbreiding van de NAVO eind jaren negentig de cruciale fout waardoor het Westen
van Rusland is vervreemd. Die fout is er mede debet aan dat het na de hoopvolle
‘vrije jaren’ van Jeltsin nu met Poetin de autocratische kant opgaat.
Dat is te simpel. Ten eerste heeft elk soeverein land het
recht te bepalen bij welke bondgenootschappen het zich wil aansluiten, een recht
dat uiteraard ook geldt voor Iran, Cuba of Noord-Korea. De NAVO wilde niet
alleen de Amerikanen erin en de Russen eruit houden, maar ook, na twee
wereldoorlogen, de Europese vrede bewaren. Die rol bezit zij nog steeds, los van
de discutabele recente expansie van haar werkterrein richting Afghanistan. Het
toetreden tot de NAVO was, in het licht van de Russische traditie om Oost-Europa
en de Kaukasus als schootsveld binnen de eigen invloedssfeer te willen trekken,
een, vanuit het oogpunt van de Balten, Polen,Tsjechen et cetera, zowel
begrijpelijke als legitieme poging om de nieuw herwonnen onafhankelijkheid voor
de toekomst veilig te stellen.
Dat men gebruikmaakte van de verzwakte positie van Rusland
onder Jeltsin is juist, maar daarom niet laakbaar. Men kon moeilijk wachten tot
Rusland weer zo sterk was dat het dit zowel onmogelijk als meer dan ooit
noodzakelijk zou maken, omdat het dan opnieuw zou pogen de westerse buurlanden
in zijn greep te krijgen. Die geostrategische insteek van het Kremlin is
namelijk eeuwenoud, onafhankelijk van welke ideologie ook, en dus geenszins met
het communisme verdwenen. ...
Red.: Ach,die Thomas. Hij is historicus, maar is zijn rijtjes
jaartallen vergeten te leren. Nog een keertje dan maar:
1812: Inval van Frankrijk in Rusland (Napoleon)
1853: Inval van Engeland in Rusland (Krimoorlog)
1919: Inval van Engeland in Rusland (i.h.k.v. Russische burgeroorlog)
1941: Inval van Duitsland in Rusland (Tweede Wereldoorlog)
Invallen van Rusland in het westen: geen.
En weer eentje van Brouwers:
Uit:
De Volkskrant, 14-03-2007, door Arnout Brouwers
Poetin vist lekker in troebel Europees water
Grappig eigenlijk, hoe Europese discussies over raketverdediging altijd
tweedracht, verwarring en veel onzinnige uitspraken veroorzaken. In het Kremlin
kan de champagne open: in korte tijd is het president Poetin gelukt om de
vestiging van een beperkte raketverdediging in Polen en Tsjechië tot hoofdthema
van de Europese politiek te promoveren.
Voor Europeanen valt er weinig te lachen. Die zijn ook zonder
een splijtend debat over een non-issue al verdeeld genoeg. Als calculerende
Europeaan zou ik zeggen: doe mij maar zo’n raketschild, hoe beperkt ook. Baat
het niet dan schaadt het niet. En als de miljarden die de VS erin investeren
ooit echt bescherming bieden tegen raketten van Iran of jihadi’s – mooi
meegenomen. Dan zullen wij Europeanen er – onder luid protest en met veel
boegeroep – mee akkoord gaan dat het systeem ons ook beschermt.
...
De Russische voetzoeker is zo doeltreffend omdat hij gericht
is op de anti-Amerikaanse breuklijn die Europa doorklieft. Oud-minister van
Defensie Rumsfeld sprak in 2003 voor het eerst over Oud en Nieuw Europa. Hij
kreeg woedende reacties, waarschijnlijk omdat hij gelijk had. ...
Red.: Tja, je provoceert een andere partij, en als deze dan
regeert, is het natuurlijk huns chuld...
En waar gaat dan hierom:
| |
In grote delen van West-Europa heeft de Amerikaanse diplomatie
ondertussen de status van een melaatse. Elk initiatief is bij voorbaat
besmet, ongeacht de inhoud. |
Om het rabiate Amerikanisme dat in die kringen heerst.
Nog zo'n atlanticus doet een duit in het zakje:
Uit:
De Volkskrant, 23-03-2007, van verslaggever Paul Brill
Interview | Daniel Fried
‘Kritiek op afweersysteem is totaal ongefundeerd’
‘Waarom Moskou zo’n ophef maakt over het raketschild zou je daar moeten vragen.’
‘Een totaal ongefundeerde bewering.’ Daniel Fried schrikt bijna zelf van de
stelligheid waarmee hij antwoord geeft op een vraag over de Russische (en
Duitse) kritiek op de plannen voor een Amerikaans afweersysteem in Polen en
Tsjechië tegen een eventuele raketaanval uit het Midden-Oosten. ...
Maar als het zo duidelijk is dat het beoogde schild geen
strategische gevolgen heeft voor de militaire krachtsverhouding in Europa,
waarom maakt Moskou er dan zoveel misbaar over? Fried: ‘Dat moet je daar vragen.
Ik denk dat ze zeer wel weten dat er geen sprake is van enige dreiging jegens
hen.
Tussenstuk:
Daniel Fried
De Amerikaanse staatssecretaris van Europese Zaken was tot mei 2005 Speciale
Assistent van de president voor Europese Zaken. Van 1997 tot 2000 diende Fried
als ambassadeur in Polen. Ook was hij directeur van de Nationale
Veiligheidsraad.
Red.: Bla bla bla ...En ons slaafje schrijft alles braaf op.
De volgende bekende Cold War warrior:
De Volkskrant, 29-03-2007, door Arend Jan Boekestijn, Tweede Kamerlid voor
de VVD.
Raketschild moet er komen, met NAVO-etiket
Er moet wel degelijk een raketschild komen, vindt Arend Jan Boekestijn. Maar dan
moet er een NAVO-stempel op staan, en Nederland moet daarvoor gaan pleiten.
Tussentitel: Het is angstaanjagend hoe gemakkelijk Poetin Europa uit elkaar
speelt
In Duitsland hebben de Amerikaanse plannen voor de aanleg van een raketschild in
Europa tegen Iran vele tongen in beroering gebracht (Forum, 27 maart), maar in
de vaderlandse politiek is het eigenlijk oorverdovend stil gebleven.
Red.: Logisch. Nederland is altijd, na Engeland, de
trouwste vazalstaat van Amerika geweest.
Er is een NAVO-top, dus weer aanleiding voor nieuwe
propaganda:
De Volkskrant, 26-04-2007, van correspondent Bert Lanting
Amerikaans raketschild | Project is niet de enorme splijtzwam binnen de NAVO
waarvoor iedereen bang was
VS slijten raketdefensie met succes
Slechts mitsen en maren in de NAVO voor Amerikaanse schild in Europa. Rusland
blijft fel tegen.
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice zal vandaag op
een informele bijeenkomst van de NAVO in Oslo proberen Rusland alsnog ervan te
overtuigen dat het niets te vrezen heeft van het raketschild dat de Verenigde
Staten in Europa willen installeren. De omstreden Amerikaanse plannen vormen het
belangrijkste gespreksonderwerp op de vergadering van de ministers van
Buitenlandse Zaken van de NAVO-landen.
Of Rice veel succes zal boeken, is nog maar de vraag gezien
de ronkende verklaringen die Russische topfiguren de afgelopen dagen hebben
afgelegd. ...
Red.: Merk op hoe de bovenkop de meest propagandistische
uitspraak, die van de NAVO-woordvoerder, weerspiegelt, terwijl de bezwaren van
diverse landen daarin niet worden genomen - echte propaganda
dus. Onderstand een artikel dat laat zien dat alle bezweringen over de beperkte
doelen van het systeem volstrekt gelogen zijn:
Uit: De Volkskrant, 26-04-2007, van verslaggever Stieven Ramdharie
Dromen en dollars tegen de dreigende raketten
Van alle wapenprogramma’s in de VS krijgt het antiraketsysteem elk jaar het
meeste geld. Twijfels of het echt werkt.
... De VS besteden jaarlijks zo’n 11 miljard dollar aan
antiraketwapens, van een Boeing 747 voorzien van een laserwapen tot raketten op
Aegis-oorlogsschepen. Maar een betrouwbaar beschermingssysteem is er na decennia
onderzoek en ontwikkeling niet. ...
Bijna een kwart eeuw nadat president Reagan met zijn
futuristische Star Wars-plan kwam, overheerst nog altijd de scepsis in de
VS als het omstreden raketschild ter sprake komt. Soms zelfs bij vroegere
voorstanders. ...
... Missile Defense mag dan niet bijster populair zijn onder
met name wetenschappers, in het Congres krijgt het antiraketsysteem elk jaar het
meeste geld van alle wapenprogramma’s. In 2013, zo verwacht het Congres, zullen
de kosten stijgen tot jaarlijks 19 miljard dollar: drie keer zo veel de
defensie-begroting van Nederland.
Het hart van het raketschild, dat overigens nog volledig in
ontwikkeling is, bestaat nu uit vijftien onderscheppingsraketten opgeslagen in
silo’s in Alaska en Californië. Eind dit jaar moet dit Ground-based Midcourse
Defense System (GMD) 24 raketten tellen. Nog eens tien
onderscheppingsraketten zijn gepland in Polen, evenals een radarinstallatie in
Tsjechië.
Het schild omvat verder drie Aegis-schepen die, net als de
raketten in Alaska en Californië, de vijandelijke raket moeten onderscheppen in
de ‘midfase’ van de vlucht: een periode van twintig minuten voordat de raket
begint te dalen.
Verder wordt gewerkt aan nog een op land gestationeerd
afweersysteem, Thaad, waarmee raketten in de laatste minuut van de vlucht moeten
worden onderschept. Tenslotte moeten er tegen 2017 zeven 747’s rondvliegen om
raketten al direct na lancering te vernietigen.
‘Als je (een raket) afvuurt’, waarschuwde president Bush
Amerika’s vijanden in 2004, ‘zullen wij het neerhalen.’ Niemand, zelfs niet
binnen het MDA in Washington, kan de president nu echter de garantie geven dat
een toekomstige Noord-Koreaanse intercontinentale raket op weg naar Alaska,
Hawaii of het Amerikaanse vasteland, ook echt kan worden vernietigd. ...
Slechts in de helft van de proefnemingen wist de raket doel
te treffen. Toch wil het Pentagon al in 2008 de eerste Thaad-eenheid in bedrijf
stellen. Na ruim 100 miljard dollar in de afgelopen kwart eeuw aan onderzoek en
ontwikkeling van antiraketwapens, viert optimisme nog altijd de boventoon in het
Pentagon.
Red.: Dat onschuldige raketschild, hè ...
Arnout krijgt een schok:
Uit: De Volkskrant, 27-04-2007, van correspondent Arnout Brouwers
NAVO-top | Uitlatingen Russische president slaan in als een bom op
bijeenkomst in Oslo
Poetin schort wapenakkoord op
Russische president zet zich af tegen plannen voor een raketschild in Polen en
Tsjechië. Moskou zegt wapenverdrag met NAVO op als overleg faalt.
De Russische president Poetin heeft een moratorium afgekondigd op het met
NAVO-landen gesloten Verdrag inzake Conventionele Wapens in Europa (CFE). In
zijn jaarlijkse toespraak tot het parlement heeft Poetin zich opnieuw krachtig
afgezet tegen westerse defensieplannen en ‘buitenlandse inmenging in de
Russische democratie’.
Verwijzend naar de plannen voor stationering van delen van
een Amerikaanse raketschild in Polen en Tsjechië, zei Poetin dat Rusland zich
niet langer gehouden acht aan het CFE-verdrag uit 1990 ‘totdat alle landen zich
er strikt aan houden’. Als overleg met de NAVO over Russische zorgen niets
oplevert, zal Moskou het verdrag opzeggen. ...
Red.: Passende reactie op de provocaties vanuit het
westen. Maar Arnout is het er natuurlijk niet mee eens:
| |
Poetins robuuste en antiwesters getinte toespraak ... |
Maar hij krijgt hulp:
Uit:
De Volkskrant, 27-04-2007, van verslaggever Bert Lanting
‘Bezorgdheid’ over Rusland op NAVO-top
Jaap de Hoop Scheffer: wapenakkoord is hoeksteen van de Europese veiligheid.
Tussentitel: Minister Lavrov slaat harde toon aan tijdens overleg in Oslo
De NAVO-landen hebben donderdag hun ‘diepe bezorgdheid’ uitgesproken over de
aankondiging van de Russische president Poetin dat zijn land voorlopig niet meer
bereid is mee te werken aan het Verdrag inzake Conventionele Wapens in Europa (CFE)
met de NAVO. ...
De uitlatingen van Poetin sloegen in als een bom op de
bijeenkomst waar de NAVO-landen onder meer overleggen over de Amerikaanse
plannen voor een raketschild. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken
Rice zei dat Rusland het verdrag moet naleven. ‘Dit zijn verdragsverplichtingen
en we verwachten dat iedereen daaraan voldoet.’ ...
Red.: Kijk, dat wij onze verdragsverplichtingen mogen
opzeggen, betekent nog niet dat zijn het mogen, natuurlijk ...Nee, daar zijn we
buitengewoon verbaasd over:
| |
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen was ‘buitengewoon
verbaasd’ over het ‘zeer harde’ dreigement van de Russische president.
Hij vond dat Poetin ‘appels met peren’ vergelijkt door een verband te
leggen tussen de plannen voor het raketschild en de naleving van het CFE-verdrag,
dat limieten stelt aan het aantal troepen en conventionele wapens in Europa. |
Grappig, hè: je noemt andermans appel gewoon een peer... Maar er zijn nog
meer van die grappenmakers:
| |
‘De NAVO-landen zijn van mening dat het CFE-wapenakkoord een van de
hoekstenen van de Europese veiligheid vormt’, zei NAVO-chef Jaap de Hoop
Scheffer op een bijeenkomst van het bondgenootschap in Oslo. |
Jaap de Hoop Scheffer vindt het CFE-wapenakkoord
een hoeksteen van de Europese, bedoeld wordt: westerse, veiligheid. Geen seconde
komt het in zijn hoofd op dat de Russen het ABM-akkoord (dat raketafweersystemen
verbiedt) wel eens door de Russen als een hoeksteen van hun veiligheid gezien
zou kunnen worden - een verdrag dat eenzijdig door het westen is opgezegd.
En Maxine Verhagen vindt het dreigen met de tegenactie van
het opzeggen van een akkoord een "zeer hard dreigement". Het is komedie van de
hoogste plank.
Om de volgende dag in gezamenlijkheid rustig verder te gaan
met de voorstelling. Het bericht:
Uit:
De Volkskrant, 28-04-2007, ANP, Reuters
Poetin zet geschil om raketschild verder op scherp
Russische president: afweersysteem vergroot de kans op wederzijdse vernietiging.
NAVO-chef De Hoop Schetter ervaart opmerkingen als 'een koude douche'.
De Russische president Vladimir Poetin heeft vrijdag het geschil over een te
bouwen Amerikaanse raketschild in Tsjechië en Polen verder op scherp gezet.
Poetin zei dat het afweersysteem de kans op 'wederzijdse vernietiging' vergroot.
Hij sprak de woorden na overleg met de Tsjechische president
Vaclav Klaus. Een dag eerder had Poetin al de opschorting aangekondigd van het
uit 1990 stammende Europees Verdrag over Conventionele Wapens (CFE). ...
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen zei in Oslo
dat het Kremlin vaker met alternatieven moet komen in plaats van alleen maar
afwijzingen. ...
Red.: De "analyse":
De Volkskrant, 28-04-2007, door Bert Lanting
Buitengewoon geharnaste opstelling van Moskou is poging eindelijk serieus
te worden genomen
Russische beer gromt om erkenning
Analyse | Rusland en de NAVO | Het voorlopig opschorten van let wapenverdrag
door Rusland heeft vooral een symbolische betekenis.
Tussentitel: Poetin heeft met zijn jongste actie weinig sympathie gewekt
Een nieuwe Koude Oorlog is het nog niet, maar de temperatuur daalt wel snel
tussen de NAVO-landen en Rusland. President Poetin liet eerder deze week een
diplomatieke bom ontploffen met de aankondiging dat Rusland voorlopig de
medewerking opzegt aan het CFE-verdrag over de conventionele wapens in Europa.
...
Red.: Russische beren grommen. Amerikaanse adelaars zijn
daarentegen hetzelfde als kanariepietjes - in plaats van landen-scheurende
roofvogels die ze in werkelijkheid zijn: Vietnam, Irak, Afghanistan, de adelaar
scheurt ze allemaal aan stukken ... En de media doen braaf mee met het tot
kanariepietje maken van deze roofvogel.
In dit stuk staat, anhet einde weliswaar, ook nogeen
kleinstukjewerkleijkheid;
| |
De Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov
liet in Oslo doorschemeren dat de regering-Bush nu in gelijke munt krijgt
terugbetaald voor het besluit in 2001 om het ABM-verdrag, dat jarenlang de basis
vormde van het nucleaire machtsevenwicht tussen de VS en Rusland, in de
prullenmand te gooien. 'Dat was een goedwerkend verdrag dat de Amerikanen
doelbewust hebben verwoest', zei hij op bittere toon. |
Geen commentaar van de auteur, wel een reactie van de roofvogel:
| |
Volgens de Amerikaanse regering was het nodig dat verdrag op te
zeggen, omdat het de VS belemmerde een raketschild tegen kernaanvallen
van 'schurkenstaten' te bouwen. 'Maar de prijs daarvan is wel dat ook
Rusland nu aan verdragen begint te morrelen', zegt een diplomaat. |
Goh, zou het kunnen ...?
Nog een grap uit het artikel:
| |
Te oordelen naar de reacties op een NAVO-bijeenkomst in Oslo heeft
Poetin met zijn actie weinig sympathie gewekt bij de Europese landen. |
"De Europese landen hebben weinig sympathie" voor de
harde tegenwoorden tegen de nog veel hardere actie van het plompverloren
neerzetten van een strategisch nieuw wapensysteem. Weer een lach in het theater.
Maar, hoera, ineens midden in de voorstelling een serieuzere
noot: het besef zelf begonnen te zijn met het schenden van bestaande verdragen.
Ongetwijfeld veroorzaakt door het besef dat je nu echt niets terug kan zeggen.
Behalve dat je niet blij bent.
Maar dat is dan je eigen schuld, natuurlijk.
Na een korte pauze weer twee berichten over de zaak:
De Volkskrant, 10-05-2007.
‘Te weinig overleg VS over raketschild’
Volgens de Slowaakse eerste minister Robert Fico hebben de VS een grote fout
gemaakt door te weinig overleg te plegen over de installatie van een raketschild
in Centraal Europa. ‘Het raketschild is een bilaterale zaak tussen de VS en
Polen en Tsjechië. Daarom ben ik het er niet mee eens’, verklaarde Fico woensdag
in de Oostenrijkse krant Die Presse. Slowakije grenst aan zowel Polen als
Tsjechië, de twee landen die bij de installatie van het raketschild betrokken
zijn. ...
De Volkskrant, 16-05-2007, ANP, AP
‘Rusland kan raketschild niet stoppen’
Rice in Moskou om moeilijke relatie tussen VS en Rusland te verbeteren.
De Verenigde Staten zullen niet toestaan dat Rusland de bouw van een raketschild
in Europa tegenhoudt. Dat zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken
Condaleezza Rice in Moskou, kort na een ontmoeting met de Russische president
Vladimir Poetin. Het waren de eerste besprekingen tussen de twee landen sinds
februari, toen Poetin de VS ervan beschuldigde de wereld te willen domineren.
Rusland is fel gekant tegen het Amerikaanse voornemen om in
Polen en Tsjechië een raketschild op te zetten. Volgens de VS is het
afweersysteem gericht tegen raketten die potentieel uit Iran zouden kunnen
komen, maar Moskou meent dat het systeem is gericht tegen het Russische
raketarsenaal.
Het tweedaagse bezoek van Rice is een poging de moeilijke
relatie tussen Rusland en de VS in rustiger vaarwater te brengen. De Russische
minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, liet weten dat beide landen zich
hebben voorgenomen voortaan geen ruzie meer te maken in het openbaar.
...
Red.: Het duiveltje spring uit de hoed: overleg had niet in de
hoofden van de Amerikanen gezeten, omdat het besluit van de Amerikanen al vast
stond. "Overleg" - het woord is pure propaganda.
Ondertussen blijft Arnout bij het oude liedje:
De Volkskrant, 31-05-2007, door Arnout Brouwers.
Proeflancering Russische RS-24 mag militair gezien logisch zijn, de campagne
tegen de VS dient een ander doel
Moskou laat vijandbeelden herleven
Het Kremlin zoekt opnieuw de confrontatie met de VS – om de binnenlandse steun
te vergroten en Europa te splijten.
Wat betekent de geslaagde proeflancering dinsdag van de RS-24, een nieuwe
Russische intercontinentale raket (ICBM) uitgerust met onafhankelijk aangedreven
en gestuurde raketladingen (MIRVs), die kunnen worden voorzien van kernkoppen?
Hierop is een militair en een politiek antwoord te geven. Het
militaire antwoord voert terug naar de ‘strategische relatie’ die, ook lang na
de instorting van de Sovjet-Unie, nog bestaat tussen Rusland en de VS, de twee
grootste kernmachten ter wereld. Deze werd verstoord door het Amerikaanse
besluit in 2002 het ABM-verdrag op te zeggen, dat defensie tegen ballistische
raketten verbiedt. De nieuwe RS-24, die vanwege zijn geavanceerde MIRVs elke
raketverdediging kan omzeilen, is hier na bijna vijf jaar het antwoord op.
In de nadagen van de Sovjet-Unie werd het START-verdrag
getekend, dat de opstelling van allerlei soorten strategische wapens drastisch
terugbracht. In 1993 volgde het START II-verdrag, dat vooral beperkingen oplegde
aan de aantallen MIRVs. Deze werden als een destabiliserend aanvalswapen
beschouwd, omdat je in een klap de tegenstander en zijn wapenarsenaal ermee kan
uitschakelen.
Toen de VS uit het ABM-Verdrag stapten, trok Rusland zich
terug uit het Start-II verdrag. ...
Hoewel het Russische streven naar strategische pariteit met
de Amerikanen begrijpelijk is vanuit hun wens weer als supermacht erkend te
worden, is de felle campagne tegen het raketschild militair gezien nonsens. ...
Red.: George Bush is in Europa, dus begint het hele circus weer
opnieuw:
De Volkskrant, 04-06-2007, van correspondent Arnout Brouwers.
Rusland in het geweer tegen Amerikaanse plannen voor raketschild met
steunpunten in Oost-Europese landen.
Poetin ‘richt raketten weer op Europa’
Moskou voorspelt nieuwe wapenwedloop. Amerikaanse bewindsvrouw: Kremlin leeft
nog in een ander tijdperk.
Als de Verenigde Staten hun plannen voor raketdefensie doorzetten, zal Rusland
zijn raketten weer op Europa gaan richten. Dat heeft president Vladimir Poetin
gezegd in een interview met westerse journalisten.
‘Ja, natuurlijk’, zei Poetin in antwoord op de vraag of de
bouw van een raketschild Rusland zou nopen, net als tijdens de Koude Oorlog,
weer raketten op militaire installaties in Europa te richten. ‘Als de
Amerikaanse nucleaire capaciteit groter wordt in Europa, zullen we onszelf
nieuwe doelen moeten stellen in Europa’, zei Poetin.
De uitspraken passen in een al maanden durend krachtig
Russisch offensief tegen de Amerikaanse plannen. Eerder waarschuwde Poetin voor
‘een nieuwe wapenwedloop’, uitten Russische generaals dreigementen tegen Polen
en Tsjechië (de landen waar delen van de raketafweer geplaatst zouden worden),
en bevroor Rusland zijn ontwapeningsverplichtingen onder het verdrag op de
conventionele wapens in Europa.
Vorige week keerde Poetin zich nog tegen Amerikaans
‘imperialisme’ en een politiek die andere landen een ‘dictaat’ oplegt.
Op haar beurt zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse
Zaken, Condoleezza Rice, dat de VS Rusland graag als ‘partner’ willen in de
21ste eeuw – ‘maar Rusland denkt en gedraagt zich soms volgens de
nulsom-calculaties uit een ander tijdperk’. ...
Red.: Waar Arnout het van harte mee eens is, want anders zou
hij wel genoteerd hebben dat de Amerikanen ermee begonnen waren met hun militair
oprukken richting Rusland.
Net als Poolse Jan:
De Volkskrant, 05-06-2007, van correspondent Jan Hunin
Bush op tournee voor raketschild
Bush vraagt in Praag steun voor raketdefensie. Tweederde Tsjechen is tegen en
wil referendum. Regering omarmt plan VS.
De Amerikaanse president Bush is maandagavond in de Tsjechische hoofdstad Praag
aangekomen tijdens de eerste etappe van een achtdaagse rondreis door Europa. Hij
komt er steun werven voor de Amerikaanse plannen om in Midden-Europa een
raketschild te installeren.
Bush is in Tsjechië op doorreis naar het Duitse Heiligendamm,
waar de leiders van de G8 elkaar van woensdag tot vrijdag treffen.
De controverse over de Amerikaanse plannen bereikte zondag
een nieuw hoogtepunt met de waarschuwing van de Russische president Poetin de
Russische raketten opnieuw op Europa te richten als Washington zijn plannen
doorzet. Maandag beschuldigde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken
Condoleezza Rice Poetin van Koude-Oorlogstaal: ‘Dit is 2007, niet 1987.’ Bush
zei bij zijn vertrek naar Tsjechië dat de Koude Oorlog voorbij is.
Over de installatie van het raketschild, dat de Verenigde
Staten en Europa moet beschermen tegen een raketaanval uit zogenoemde
schurkenstaten als Iran en Noord-Korea, wordt op dit ogenblik druk onderhandeld
tussen Washington, Praag en Warschau. Volgens de Amerikaanse plannen zal
Tsjechië de radar krijgen en wordt het afweersysteem dat de vijandelijke
raketten uit de lucht moet halen in Polen gestationeerd. ...
Red.: En correspondent Sander heeft de roofvogel-aanhangers in
Duitsland gevonden:
De Volkskrant, 05-06-2007, van correspondent Sander van Walsum
Buitenlandwoordvoerder CDU/CSU hekelt anti-Amerikaanse reacties op Koude
Oorlogstaal Russische president
‘Duitsers hebben zich in val Poetin laten lokken’
‘Poetins dreigementen hadden vooral in Duitsland effect.’ Merkel houdt rug
recht.
De Russische dreigementen tegenover Europa zijn vooral ingegeven door de wens
Europa en de VS verder tegen elkaar uit te spelen. Dat zegt Karl-Theodor zu
Guttenberg, buitenlandwoordvoerder van de CDU/CSU-fractie in de Bondsdag. Uit
contacten met Russische veiligheidsdeskundigen is hem gebleken dat Rusland de
bezwaren van de EU en de VS tegen de Iraanse atoombewapening deelt, en dat het
Amerikaanse antwoord hierop – een in Polen en Tsjechië te stationeren
raketschild – de Russen geen angst inboezemt. Daarvoor ontbreekt, aldus
Guttenberg, ook elke grond. ‘Van het Amerikaanse afweersysteem gaat geen
bedreiging naar Rusland uit.’
Dat de Russische president Poetin toch tegen de Amerikaanse
plannen fulmineert, en Europa zelfs dreigt met de stationering van nieuwe
raketten, heeft een andere achtergrond. Hij wil de aandacht ervan afleiden dat
de Russen de opbouw van een nucleaire industrie in Iran niet hebben kunnen
verhinderen, en hij wil profiteren van het tanend gezag van de VS in Europa.
...
Duitse commentatoren en politici uiten opmerkelijk veel
begrip voor de Russische gevoeligheden, en roepen de Amerikanen op van de
stationering van afweerraketten af te zien of het project in NAVO-verband en in
samenspraak met Moskou uit te voeren.
Daarbij verliezen zij volgens Guttenberg de proportionaliteit
nogal eens uit het oog. ...
Red.: En ook weer tijd voor wat beschouwing vanaf de burelen:
De Volkskrant, 05-06-2007, hoofdredactioneel commentaar
Europa moet tegenwicht bieden aan Poetin
In de controverse rond de eventuele installering van een Amerikaans raketschild
in Polen en Tsjechië heeft president Poetin een forse stap omhoog gezet op de
escalatieladder. In een vraaggesprek met enkele buitenlandse kranten waarschuwde
hij dat Rusland zijn raketten weer op militaire objecten in Europa zal richten
als de inrichting van een verdedigingslinie tegen raketten uit zogeheten
schurkenstaten doorgaat.
Louter militair gezien heeft de waarschuwing niet bijster
veel om het lijf. Met de moderne technologie is het nu al een koud kunstje om
raketten op een nieuw doel te richten. Maar de politieke lading van Poetins
uitspraken is wel degelijk alarmerend. Ze geven aan dat de Russische leider
schaamteloos het wapen van de intimidatie inzet ...
Red.: Wat een beschaving... De roofvogel zet miljoenen bommen
in tegen alles wat beweegt, ten einde zijn zin door te drijven.
Natuurlijk volgde nog veel meer van dit soort propaganda. En
om die stroom te bestendigen, huurde de Volkskrant een nieuwe
Koude-Oorlogauteur in, ene John Vinocur, die deze rol al eerder had vervuld in
de internationale pers. Een klein stukje uit een column:
De Volkskrant, 05-06-2007, column door John Vinocur
Bush en de meedogenloze agenda van Poetin
De moeilijkheid met de manier waarop de regering-Bush een steeds agressiever
wordend Rusland aanpakt, is dat Poetin een stuk doelmatiger terugduwt. Poetin
heeft het initiatief en weet te intimideren. ...
Alleen maar vol respect vragen of Poetin een toontje lager
wil zingen zal niet helpen.
John Vinocur is columnist van The International Herald Tribune,
vertaling: Cees Koster
Red.: Met daartussen een heel betoog gevuld met kremlinologie
à la G.B.J. Hiltermann
. En dat hele betoog is met één zinnetje onderuit te
halen, inhakend op de laatste zin van Vinocur: "Alleen maar vol respect vragen of
Bush dat raketschild weg wil halen zal niet helpen."
Tijdens de conferentie doet Poetin een meesterzet: Hij biedt
aan in plaats van de te bouwen radar in Tsjechië, een bestaande, grote radarpost
in Azerbeidzjan te gebruiken. Arnout heeft er niet van terug:
De Volkskrant, 05-06-2007, door Arnout Brouwers
Vladimir Poetin scoort op alle fronten
Door een Azerbeidzjaans konijn uit de hoed te toveren, toont Poetin zich de
sluwe vos in de internationale diplomatie.
Tussentitel: Rusland is terug op het toneel - als wereldmacht of als
hindermacht
Als de internationale diplomatieke wereld een dierentuin is – en daar lijkt het
soms op – dan komt Vladimir Poetin de rol toe van sluwe vos. Met zijn
verrassende voorstel om een radarstation in Azerbeidzjan te gebruiken voor een
gezamenlijke raketdefensie scoort hij op alle fronten. ...
Wat is de stand van zaken? Ten eerste heeft Poetin zich met
deze opening een plek aan tafel verworven over de aard, omvang en plaats van een
toekomstig Amerikaans raketschild. Amerikanen en Russen gaan nu om de tafel
zitten om de haalbaarheid van Poetins voorstel te bestuderen. Dat is winst voor
Poetin, want tot nu toe gold het Amerikaanse dogma dat de raketdefensie in
Midden-Europa er zeker zou komen, ongeacht de Russische bezwaren.
Het mooiste aan Poetins zet is dat hij hiermee punten scoort
voor de deëscalatie van een conflict dat hij zelf heeft veroorzaakt. Een
maandenlange campagne tegen de raketplannen, maar ook tegen het hele
‘desastreuze’ en ‘imperialistische’ Amerikaanse beleid, waarbij de VS indirect
zelfs met het Derde Rijk werden vergeleken, ging eraan vooraf. ...
Red.: Even een leugen tussendoor. Hoewel je je kan afvragen of
je de uitspraken van iemand met een permanent verstoord beeld van de
werklelijkheid wel van leugens kan beschuldigen (de werkelijkheid: het oprukken
van westerse troepen richting Rusland en het plaatsen van anti-raket-raketten)
| |
Het venijn van het Russische voorstel zit hem trouwens in de
details. De Russen maakten direct duidelijk dat zij Azerbeidzjan als
vervanging, niet als toevoeging zien, van de installaties in Polen en
Tsjechië. Eerder hebben de VS belangstelling getoond voor een derde
raketafweerbasis ‘ergens in de Kaukasus’ (denk aan Georgië), dus
wellicht komt Azerbeidzjan gelegen als extra basis. ...
In het Russische voorstel ligt dus op voorhand al nieuwe
conflictstof besloten, die blijkens uitspraken van Russische politici
zal worden gebruikt als ‘bewijs’ dat de Amerikanen vuil spel spelen. ...
De Amerikanen kunnen intussen weinig anders doen dan
lichtpuntjes zien in Poetins voorstel: er wordt tenminste gepraat en Poetin
erkent nu, na maandenlange het tegendeel te hebben beweerd, dat de raketdefensie
niet tegen Rusland is gericht. In de komende besprekingen zal duidelijker moeten
worden of Poetins voorstel meer is dan een tactische zet.
De raketdiplomatie bevestigt dat Rusland terug is op het
politieke toneel. Resteert de vraag of het terug is als grootmacht of vooral als
hindermacht. Uit Poetins uitspraak dat het door zijn plan onnodig wordt om
raketten op Europa te richten (zoals hij onlangs dreigde) blijkt dat het Kremlin
het volume van zijn intimidatiecampagne in ieder geval tijdelijk heeft willen
terugdraaien. |
Wat is de wereld toch simpel voor de Arnoutjes die er opleven: als je vijand
tegenwerkt, werkt hij tegen, en als hij meewerkt, werkt hij ook tegen.
Een tijdje later, wanneer Rusland weer een aantal zetjes terug
heeft gedaan:
Uit:
De Volkskrant, 10-08-2007, van correspondent Arnout Brouwers
Russen slaan hun vleugels uit
Incidenten met de Russische krijgsmacht stapelen zich op. Komt er een nieuwe
Koude Oorlog aan, of is dit het Russische gevoel voor humor?
Rusland beschikt over de grootste nationale landmassa ter wereld. Maar de
Russische krijgsmacht lijkt de nationale grenzen steeds meer als een beknelling
te ervaren. Als jonge vogels willen ze het nest uit – het liefst in alle
windrichtingen tegelijk. De afgelopen weken hebben Britse radars – voor het
eerst in lange tijd – weer signalen opgevangen van aankomende Russische
jachtvliegtuigen of bommenwerpers. Het incident met de Britten kwam op het
hoogtepunt van de Litvinenko-affaire. Geintje. En bovendien volstrekt legaal.
Daarna filosofeerde een Russische admiraal dat Rusland
eigenlijk weer permanent aanwezig moet zijn in de Middellandse Zee. Europeanen
vinden alles best, maar de Israëli’s waren er niet echt van gecharmeerd. Is dit
nog humor?
Deze week lijkt het alsof de Russische luchtmacht definitief
heeft besloten de wereldpers door de zomer heen te helpen. Eerst was er de
vlucht door het Georgische luchtruim, inclusief raketdropping. ...
De commandanten van de luchtmacht in de sectoren noord en
oost hadden het opzetje beter begrepen. Ze lieten zich inspireren door de
expeditie naar de noordpool (‘wat is het hier prachtig’, sprak de
expeditieleider ontroerd, alsof hij echt op de maan stond en niet door een
bevlekt raampje naar troebel ijswater tuurde). Geintje – maar ook een aanslag op
de gemoedsrust van de milieubewuste westerling: olieboringen op de noordpool!
Prompt volgden deze week de ‘arctische oefeningen’ van de
Russische luchtmacht. ...
Gisteren was de cirkel rond, met de Russische oefenvlucht
naar het Amerikaanse eiland Guam in de Stille Oceaan. Majoor-generaal Pavel
Androsov: ‘Er is een oude traditie waarbij onze jongens de oceaan overvliegen om
Amerikaanse piloten visueel te groeten. Gisteren hebben we die traditie nieuw
leven ingeblazen.’ Hoezo nieuwe Koude Oorlog? Geintje!
Red.: Arnout vergeet even te kijken naar wat de Verenigde
Staten zo allemaal heeft rondvliegen en varen over de hele wereld - en stuk of
zeven reusachtige vliegdekschepen varende op atoomkracht, bijvoorbeeld. Vergeleken
daarmee zijn die Russische vliegtuigen maar speelgoed.
We zijn bijna een jaar verder, en nu komen we in het eindspel
- of in muziektermen: de coda:
Uit: De Volkskrant, 25-07-2008, van correspondent Cees Zoon
Terugkeer van de Russen in het Caribisch gebied
Moskou overweegt bommenwerpers in Cuba te plaatsen | VS: 'Russen gaan te ver'
Keren de Russen terug in de Cariben, zoals ten tijde van de Koude Oorlog? Toen
was Cuba de vooruitgeschoven post van het wereldcommunisme pal voor de deur van
de VS, en voerden Amerikanen en Russen een indirecte oorlog in Nicaragua en El
Salvador. Berichten van de afgelopen dagen wekken de suggestie dat Rusland een
militaire comeback overweegt, met Cuba en Venezuela als de uitvalsbases.
Moskou zou overwegen zijn lange-afstandbommenwerpers een
‘technische stop’ te laten maken in Cuba. De strategische bommenwerpers TU-160
en TU-95MC zouden kunnen tanken tijdens hun verkenningsmissies boven de
Atlantische Oceaan. Het idee is een antwoord op de installatie van het
antiraketschild in Tsjechië en Polen door de VS. ‘Voor het moment zijn het
slechts overpeinzingen’, zei een hoge Russische functionaris, ‘maar dat betekent
niet dat er niet iets reëels achter zit.’
Overpeinzingen over militaire plannen, hoe vaag ook, roepen
altijd direct reacties op. De Amerikaanse generaal Norton Schwarz,
kandidaat-opperbevelhebber van de luchtmacht, zei in de Senaat dat de Russen bij
uitvoering van deze suggestie ‘de rode lijn overschrijden’. ...
Red.: Dat is toch echt brullen van het lachen. Het doet
terugdenken aan de tijden van de Cuba-crisis, toen de Amerikanen eerst
korte-afstandsraketten plaatsten in Turkije, en daarna bijzonder verontwaardigd
deden toen Rusland hetzelfde deed in Cuba
(Wikipedia). En nog gelooft de hele westerse
wereld het Amerikaanse verhaal ... Kan je nagaan hoeveel waarde al die andere
oordelen en bijbehorende morele verontwaardiging hebben: totaal niets!
Maar pas drie volle jaren later komt de echte climax.
Het bericht komt uit de eerste grote stroom onthullingen van WikiLeaks, wat een
perfecte kans is om er verder niet op in te gaan inde media:
Uit:
De Volkskrant, 08-12-2010, van verslaggever Stieven Ramdharie
Geheim NAVO-plan: Baltische landen blij
Een via WikiLeaks uitgelekt plan voor bescherming van Estland, Letland en
Litouwen brengt de VS in verlegenheid.
Officieel benadrukt Hillary Clinton, op bezoek in Moskou, steeds het belang
van 'goede samenwerking' met Rusland. De Koude Oorlog is voorbij, de Russen zijn
nu een 'partner'. Maar in het geheim keurt ze, zoals op 26 januari dit jaar, de
uitbreiding goed van een geheim NAVO-verdedigingsplan, Eagle Guardian, met de
drie Baltische staten.
Ter bescherming tegen wie? Tegen datzelfde Rusland. Voor het eerst sinds het
uiteenvallen van het Warschau Pact, zo blijkt uit dinsdag via WikiLeaks
uitgelekte documenten, heeft de NAVO een militair plan opgesteld voor militaire
verdediging van Estland, Letland en Litouwen.
Het moet van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken vooral geheim
blijven. 'Een openbare discussie zal leiden tot onnodige toename van spanningen
tussen de NAVO en Rusland', schrijft Clinton aan haar diplomatieke posten.
...
Red.: Waarmee er voor de bijdragers aan het voorgaande
eigenlijk nog maar één eervolle weg openstaat: ontslag nemen.
De eerste conclusie is dat de Amerikanen constant keihard
hebben gelogen. Wat geen verrassing is, omdat Amerikanen in het kader van de
buitenlandse politiek stelselmatig keihard liegen
.
De tweede conclusie is dat degene die zonder verdere
overweging uitgingen en uitgaan van de waarheid van de Amerikaanse beweringen,
slechts marginaal minder erge leugenaars zijn. Het willens en wetens
reproduceren van een leugen is even erg als de leugen zelf, en eventuele
schuldvermindering is slechts mogelijk narmate men minder van de leugen bewust
is.
Voor het geval van de Amerikaanse leugens is het zo dat
iedere beroepswaarnemer van de eerdere Amerikaanse leugens op de hoogte is -
bewust of onbewust. Voor een ontkenning daarvan zijn de zaken genoemd in
Amerikaanse leugens
te beroemd.
Dan blijft er maar één mogelijke verklaring over voor de
steun die alle bovenstaande, en nog talloze ongenoemde, waarnemers aan de
Amerikaanse leugens hebben gegeven: men heeft ze niet willen zien, of men was
zodanig verblind dat men ze niet heeft kunnen zien - waarbij die laatste twee
processen vermoedelijk één en hetzelfde zijn.
De hoger oorzaak van die verblindingsprocessen is inmiddels
bekend uit de psychologie: de filtering van de werkelijkheid door reeds in de
geest bestaande denkbeelden, het sterkst zijnde die ten gevolge van ideologie.
Wat zich hier boven voordoet als extremen vormen van onbenul, is het gevolg van
verblinding van de geest door ideologie - de westerse ideologie van de Koude
Oorlog.
Naar Politiek lijst
 ,
Politiek & Media overzicht
, of site home
.
|
