Politieke leugens, diversen buitenlandse politiek
|
14 mei 2011 |
Hier een verzameling leugens uit de buitenlandse politiek. Eigenlijk zou hier
niets hoeven te staan behalve de term "buitenlandse politiek", want daarin wordt
veel meer wel gelogen dan niet - een aantal Amerikaanse voorbeelden staat
hier
. Hieronder een paar voorbeelden uit de rest van de wereld.
Uit: De Volkskrant, 11-03-2010.
Japan gedoogde
kernwapens VS
Na tientallen jaren van ontkenning heeft Japan voor
het eerst toegegeven dat er in de Koude Oorlog verdragen met de Verenigde Staten
bestonden, die inbreuk maakten op het Japanse verbod op kernwapens. De geheime
akkoorden maakten het onder meer mogelijk dat Amerikaanse oorlogsschepen met
nucleaire wapens aanlegden in Japanse havens.
Het bestaan van de overeenkomsten was al eerder gebleken uit
Amerikaanse documenten en uit verklaringen van Japanse ex-diplomaten, maar
Japanse premiers hebben altijd ontkend dat er dergelijke verdragen zijn geweest.
...
Op grond van de geheime verdragen was het mogelijk dat
Amerikaanse schepen met kernwapens stilzwijgend werden toegelaten tot Japanse
havens. Hiermee schond Tokio zijn belofte geen kernwapens te maken, te bezitten
of tot het land toe te laten. De afkeer van kernwapens is groot in Japan, het
enige land ter wereld dat ooit is getroffen door atoombommen. ...
Red.: Oftewel, de eerste zin aanpassende: "Na tientallen jaren
van leugens ...
Het westen, voornamelijk Amerika, voert een nieuwe oorlog
"voor de democratie", na die voor de dictatuur Nguyen Van Thieu in Vietnam en de
Albanese etnocratie in Kosovo en alle tussenliggende gevallen, dit keer in
Libië. Dus worden, net al voor en gedurende al die andere oorlogen, weer een
lange reeks leugens verkondigt. Zoals dit geval: na een paar weken lang
vergeefs bombarderen van militaire doelen, was er al gemor over het gebrek aan
resultaat, want Kadhafi zat er nog steeds. Kon er niet ... En inderdaad: Kadhafi
werd uit de weg geruimd. Alleen was het de verkeerde Kadhafi: één van zijn
zoons:
Uit:
De Volkskrant, 02-05-2011, van de buitenlandredactie
Dood zoon Kadhafi leidt tot onlusten
VN halen alle personeel weg uit Libië
De Verenigde Naties hebben al hun internationale personeel teruggetrokken uit
de Libische hoofdstad Tripoli nadat woedende Kadhafi-aanhangers Britse en
Italiaanse ambassades en VN-kantoren hadden belaagd. Aanleiding was het nieuws
dat een zoon en drie kleinkinderen van de Libische leider Kadhafi zouden zijn
omgekomen bij een bombardement van de NAVO.
Volgens de Libische regeringswoordvoerder Mussa Ibrahim gaat
het om de jongste van zeven biologische zonen van Kadhafi, Saif al-Arab. Zijn
huis in Tripoli werd volgens Ibrahim getroffen door ten minste één raket,
afgevuurd door een NAVO-gevechtsvliegtuig. Kadhafi en zijn vrouw waren ook
aanwezig, maar bleven ongedeerd. ...
De NAVO-aanval lijkt de tweede vlak bij Kadhafi binnen 24
uur. Een raket kwam zaterdag neer bij een televisiestation waar Kadhafi een
toespraak hield. Daarin verklaarde hij niet te zullen opstappen en
vredesbesprekingen aanbood.
Red.: Hier zijn de leugens:
| |
De NAVO ontkende gisteren Kadhafi of zijn familie te willen
treffen, maar zei dat het luchtaanvallen op militaire doelen in Tripoli
uitvoerde in dezelfde buurt. 'De NAVO vervolgde zijn precisiebombardementen
tegen de militaire installaties in Tripoli, inclusief een bekend commando en
controlegebouw in de buurt Bab al-Aziziyah.' De Canadese NAVO-commandant Charles
Bouchard zei dat de aanval deel uitmaakte van een strategie om commandocentra
uit te schakelen die een bedreiging vormen voor Libische burgers.
'Alle doelen van de NAVO zijn militair van aard. We
beschieten geen individuen', zei hij in een verklaring. 'Ik ben me bewust van
onbevestigde mediaberichten dat enkele van Kadhafi's familieleden zijn
omgekomen. We betreuren elke dode.' |
En zo de genoemde informatie al niet voldoende was, komen de bewijzen hier:
Uit:
De Volkskrant, 13-05-2011, van de buitenlandredactie
Weer NAVO-bommen op bunker Kadhafi
Gevechtsvliegtuigen van de NAVO hebben donderdag opnieuw het hoofdkwartier
van Moammar Kadhafi gebombardeerd. De aanval volgde slechts enkele uren na de
eerste televisiebeelden van de Libische dictator sinds een van zijn zoons twee
weken geleden omkwam bij NAVO-beschietingen van diens huis. ...
Red.: En dat was dus de derde, herhaalde, poging.
Uit:
De Volkskrant, 14-05-2011, AP.
'Kadhafi wellicht gewond en gevlucht uit Tripoli'
De Libische leider Moammar Kadhafi is Tripoli vermoedelijk ontvlucht. Dat
heeft de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Franco Frattini vrijdag
gezegd. ...
Red.: Loslippigheid die laat zien dat men er inderdaad bewust
mee bezig is.
Wat betreft dit soort gevallen heeft de Engelse taal een
gezegde dat ongeveer luidt dat je sommige mensen voor altijd kan bedriegen en
iedereen gedurende een bepaalde tijd, maar niet iedereen voor altijd. Na de
eerste aanval op Kadhafi's persoon, al bijna twee maanden terug, was al op zijn
minst één persoon zodanig wakker dat hij zich niet meer liet bedriegen:
Uit:
De Volkskrant, 22-03-2011, ingezonden brief van Kees Hooreman (Haarlem)
Amerikaanse leugens
Admiraal Mullen, Amerika's hoogste militair, heeft gezegd dat 'verandering van
regime' niet het doel is van operatie Odyssey Dawn.
Als dit zo is, waarom is dan het hoofdkwartier van Kadhafi
gebombardeerd? Men kan immers aannemen dat de hoogste autoriteit van een land
zich in het hoofdkwartier bevindt.
Mijn conclusie: Mullen liegt bewust, maar dat zijn we van de
Amerikanen wel gewend.
Red.: Met de conclusie dat als er in het kader van een zaak
zulke smerige leugens verkocht moeten worden, is de zaak zelf ook vermoedelijk
van aanzienlijke tot hoge smerigheid.
Een hele andere categorie van leugens is gelegen in alles rond de EU:
Uit:
De Volkskrant, 10-05-2011, door Marc Peeperkorn
Een
leugentje om euro's bestwil
'Ik ben een christen-democraat, een katholiek, maar als het belangrijk wordt,
lieg ik.' Jean-Claude Juncker, premier van Luxemburg en voorzitter van de
eurogroep, erkende het vorige maand publiekelijk tijdens een congres: hij
verspreidt regelmatig leugens over de euro. Om de munt te beschermen.
Als Juncker het doet, moet zijn woordvoerder wel volgen. En
dus zei deze loyale ambtenaar afgelopen vrijdagavond: 'Ik ontken met klem dat er
een ontmoeting in Luxemburg plaatsvindt van een groep euroministers van
Financiën. Alle verhalen daarover zijn complete onzin.'
Op datzelfde moment bespraken de Duitse, Franse, Italiaanse,
Spaanse en Griekse ministers van Financiën, samen met president Jean-Claude
Trichet van de Europese Centrale Bank, eurocommissaris Olli Rehn (economische
zaken) en gastheer Juncker, een nieuw crisisplan voor Griekenland. In kasteel
Senningen, op een steenworp afstand van de hoofdstad Luxemburg. ...
Red.: Natuurlijk is het bestaan van de euro voor
Jean-Claude Juncker een nog belangrijkere zaak. En het bestaan van de euro hangt
af van het argument dat de euro een voordeel is - dat wil zeggen: een voordeel
voor iedereen. Dus dat is een nog belangijkere zaak. En nog belangrijker dan de
euro, is de EU en haar voorvoordelen voor iedereen in het algemeen. En over al
deze zaken heeft Jean-Claude Juncker ook vele uitspraken gedaan. Waarvan je dus
voetstoots kan aannemen dat de kans dat dat leugens zijn, bijzonder hoog is.
Want Jean-Claude Juncker zegt het zelf.
De leugens zijn zo veelvuldig, dat de supporters van de EU
alarm slaan:
Uit: De Volkskrant, 10-05-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Fokke
Obbema
Leugens en eurocrisis
De ontkenning van het Luxemburgse euroberaad draagt bij aan permanente
onrust rondom de Europese munt.
De pertinente ontkenning van een beraad over de euro, terwijl dat wel
degelijk heeft plaatsgevonden, is de zoveelste onwaarheid in de slepende
eurocrisis. De leugens worden om bestwil gemaakt ...
Red.: De volgende leugen. want als het bestwil is, is
het alleen de bestwil van de top van de maatschappij - de oligarchie. maar niet
de bestwil voor de rest. Voor de rest van de burgers is het EU Imperium een
kwestie van slechtwil.
| |
Het is natuurlijk dom om te suggereren dat een bijeenkomst met
zoveel belangrijke en diverse deelnemers (onder meer de ministers van
Financiën van de grote Europese landen, alsmede de president van de
Europese Centrale Bank en een eurocommissaris) niet heeft plaatsgehad.
...
Het is een van de meest openlijke leugens in het eurodossier,
maar lang niet de ernstigste. Landen als Griekenland, Portugal en
Ierland ontkenden ieder bestaan van een reddingsplan voor hun land
altijd met grote stelligheid, tot het moment waarop ze formeel om steun
verzochten. |
Nee, dus. De belangrijkste leugens in het eurodossier zijn samen te vatten
als datgene dat al genoemd is: dat de EU in het voordeel is van het alle of het
merendeel der burgers - het is alleen in het voordeel van de oligarchie.
En het zijn er nogal wat:
Uit:
De Volkskrant, 18-05-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Paul Brill
Eurocrisis en eurospeak
In de eurocrisis bezondigen de verantwoordelijke Europese politici zich te
vaak aan halve en hele onwaarheden.
Is het denkbaar dat de Griekse staatsschuld voor een deel wordt
afgewaardeerd? Absoluut niet, zei de Luxemburgse premier Juncker maandagavond na
de zoveelste overleg- ronde van de ministers van Financiën uit de eurolanden.
Hoogstens zou er in een later stadium sprake kunnen zijn van een 'een zekere
mate van herprofilering', wat vermoedelijk betekent dat de Grieken langer de
tijd krijgen om hun schuld af te lossen.
Junckers eurospeak is typerend voor de amechtige en tegelijk
nooit helemaal sluitende bezweringen waarmee veel Europese politici de
eurocrisis het hoofd proberen te bieden. ... Alle ferme taal aan het adres van
de Grieken ten spijt, liet ook minister van Financiën De Jager na afloop van het
euroberaad doorschemeren dat een gedeeltelijke kwijtschelding van de Griekse
schuld op termijn niet onbespreekbaar is.
... alle halve en hele onwaarheden die de afgelopen maanden
van Athene tot Brussel en van Berlijn en Den Haag tot Dublin en Lissabon zijn
gedebiteerd over de pijnlijke stappen die al dan niet moeten worden genomen om
de armlastige eurolanden uit de nood te helpen, vormen bij elkaar inmiddels een
monument van ongeloofwaardigheid. ...
Red.: In de volgende zaak is iemand volkomen geschift geraakt:
Uit:
De Volkskrant, 17-05-2011, van verslaggever Arjan Peters
Kluun valt niet over censuur China: knullig!
Censuur in China. De succesvolle debuutroman Komt een vrouw bij de dokter van
Kluun (pseudoniem van Raymond van de Klundert) uit 2003, bevat in de Chinese
vertaling uit 2009 geen 'lekker wijf' maar een 'leuk meisje'.
Expliciete vrijscènes in de roman over het woelige leven van
een man die zijn vrouw aan borstkanker verliest, zijn afgezwakt. En de 'lul' die
in de Nederlandse versie een prominente rol speelt, is in de Chinese versie
zelfs helemaal verdwenen. In Nederland werden meer dan een miljoen exemplaren
van Kluuns debuut verkocht, het boek is in meer dan 20 talen vertaald. In China
zijn tot dusver 70 duizend exemplaren verkocht.
De censuur is voor sinoloog Daan Bronkhorst reden om, na een
uitgebreid vergelijkend onderzoek, in het blad Wordt vervolgd van Amnesty
International aan de bel te trekken. ...
Red.: Er zijn landen waar je niet mag drinken - bezoekers
passen zich daaraan . Er zijn landen waar vrouwen niet met het haar onbedekt in
het openbaar mag verschijnen - bezoeksters passen zich daaraan aan. In alle
landen is openbare seks verboden - bezoekers passen zich daaraan aan. In heel
veel landen is zelfs praten over schrijven over seks verboden. Bezoekers passen
zich daaraan aan.
Behalve als het over China gaat. Dat moet zich maar
aanpassen aan de normen van de bezoekers. En dat China dat niet, dan loopt Daan
Bronkhorst naar Amnesty International. Dat is al gestoord. Daar komt nog bij dat
Daan Brinkhorst een socioloog of cultureel antropoloog is, en dus als de beste
op de hoogte zou moeten zijn van culturele verschillen. Dan is die Daan
Brinkhorst dus ronduit geschift. Waarbij als verzachtende omstandigheid geldt
dat hij als specialisme dar van sinologie heeft. Want hetzelfde positie is als
alle Ruslanddeskundigen ten tijde van de Sovjet-Unie: dat was een specialisme
voor (vrijwel) uitsluitend rabiate anticommunisten. Mensen met een
ondoordringbaar waas voor de ogen.
Veruit de grofste leugens worden verkondigd door Israëlische
politici. Dat zit in de combinatie van de flagrante onjuistheid van wat ze
beweren, het aplomb en de veelheid van retorische trucs waarmee het gepaard
gaat. Het bestaat meestal uit een reeks aaneengeregen Ad ponandums
en
hondsbrutaliteiten
. En een meester daarin is de huidige premier Benjamin Netanyahu:
Uit:
De Volkskrant, 25-05-2011, van correspondent Rolf Bos
Netanyahu: zes woorden genoeg voor vrede
Tussentitel: Palestijns probleem moet buiten Israël worden opgelost
Een Palestijnse staat kan alleen ontstaan als de Palestijnen een Joodse staat
als buurland erkennen. ...
Dat zei de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dinsdag in
Washington tijdens een zitting van het Amerikaanse Congres.
Red.: Een hondsbrutale leugen. Want het veronderstelt dat alle
hindernissen voor vrede bij de andere partij liggen. De normale formulering
ervan is "Israel wil vrede". Wat een even grove leugen is. Door Netanyahu zelf
bevestigd::
| |
Het Palestijnse vluchtelingenprobleem moet buiten Israël worden
opgelost en Palestijnen moeten accepteren dat Jeruzalem een onverdeelde
Joodse stad is. De grenzen van Palestina zullen niet de grenzen zijn van
4 juni 1967, de dag voor de Zesdaagse Oorlog begon. |
Oftewel: alle Israëlische eisen moeten worden ingewilligd, en geen enkel van
de Palestijnen. Wie dit ook maar enigszins voorstelt als iets dat richting een
wens tot vrede gaat, is een groter leugenaar dan Goebbels, Goering en Hitler bij
elkaar:
| |
Hij zei dat het Israëlische volk hunkert naar vrede |
Nee, het Israëlische volk hunkert naar andermans land plus vrede. De
nazi-vorm van vrede.
| |
en dat hij 'pijnlijke compromissen' met de Palestijnen wil sluiten |
Wat hij net zelf net allemaal heeft afgestreept. Een glasharde hondsbrutale
leugen.
Die nog eens herhaald wordt:
| |
Over de andere grote nederzettingen zei hij: 'Onder elk realistisch
vredesakkoord zullen deze plekken, plus andere plaatsen van strategische
of nationale importantie, binnen de uiteindelijke grenzen van Israël
vallen'. |
Het zijn bijna regelrecht de worden van Hitler, in zijn claim op alle
grondgebied waar Duitsers woonden. het verschil: Hitler loog minder brutaal en
hardnekkig over de vreedzaamheid van zijn bedoelingen.
Overigens, de reden dat deze reden zo hard en zo vaak herhaald
worden, is deze:
| |
Het komt zelden voor dat een buitenlands staatshoofd het Amerikaanse
Congres mag toespreken, maar Netanyahu stond gisteren voor de tweede
keer achter het spreekgestoelte in het Capitool. Hij speelde een
thuiswedstrijd; liefst 26 maal werd zijn vijftig minuten durende
toespraak onderbroken door een staande ovatie. Zowel Republikeinen als
Democraten zijn traditioneel zeer pro-Israël. |
Dewelke dus in commissie even grote leugenaars zijn.
U zult het uit geen betrouwbaarder bron horen ... :
Uit:
De Volkskrant, 26-05-2011, van correspondent Patrick van IJzendoorn
Obama: VS steunden dictaturen in M-Oosten
De Verenigde Staten hebben in de afgelopen zestig jaar ten onrechte
dictaturen gesteund in het Midden-Oosten. Dat gaf Barack Obama woensdagmiddag
toe tijdens zijn historische toespraak in The Houses of Parliament. ...
Red.: ... dat de VS in een oneindige reeks hebben gelogen. En dat
gaat natuurlijk gewoon door.
Zie maar:
Uit:
De Volkskrant, 21-06-2011, The New York Times
Obama in het nauw wegens rol VS in Libië
Het ziet ernaar uit dat het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden deze week
gaat stemmen over een voorstel het mes te zetten in de uitgaven voor de
militaire operatie in Libië.
Op die manier willen Congresleden hun ongenoegen laten
blijken over de weigering van president Obama het Congres toestemming te vragen
voor de operatie. Obama staat op het standpunt dat die toestemming niet nodig
is, omdat de Amerikaanse rol zo beperkt is dat niet van 'vijandelijkheden' kan
worden gesproken. ...
Red.: Natuurlijk hoort het dagelijks bombarderen van Libië met
vliegtuigen niet tot 'vijandelijkheden'... Dat is "vrede", als in "Oorlog is
vrede"- à la George Orwell.
En we gaan maar door met "Liegen in Libië":
Uit:
De Volkskrant, 05-07-2011, van correspondent Arnout Brouwers
Zachte druk op NAVO over Libië
Rusland en de Afrikaanse landen doen in Sotsji diplomatieke pogingen om de
NAVO en Libië aan de onderhandelingstafel te krijgen. Vooralsnog zonder
resultaat.
Terwijl in West-Europese hoofdsteden de hoop toeneemt dat het bewind van
Muammar Kadhafi zal imploderen voordat de eigen munitie opraakt, intensiveren
Rusland en Afrikaanse landen hun pogingen om de strijdende partijen om de tafel
te krijgen.
Tot dusver zijn al deze pogingen vergeefs omdat de Libische
rebellen, gesteund door een gestaag groeiende groep westerse en andere landen,
eisen dat Kadhafi vertrekt. ...
Red.: De Libische "rebellen" voeren oorlog tegen Kadhafi - en
hebben niets te maken met het beschermen van burgers. En de NAVO helpt ze bij
het voeren van oorlog dus het in gevaar brengen van burgers met bombardementen
en, sinds kort, wapenleveranties. Iets dat niet mocht volgens de VN-resolutie
die "de bescherming van burgers" heeft gesanctioneerd.
| |
NAVO-chef Fogh Rasmussen benadrukte dat wat hem betreft 'alles wat
de NAVO doet volledig in overeenstemming is met de VN-resolutie'. Hij
verdedigde de Franse wapenleveranties 'als onderdeel van de bescherming
van burgers en hun vermogen zich te verdedigen tegen aanvallen.' |
En deze kerel liegt dus dat het gedrukt staat.
Een verbijsterende versie:
Uit:
De Volkskrant, 03-08-2011, van verslaggever Gert-Jan van Teeffelen
Dood Bin Laden bij actie was gepland
Osama bin Laden is in koelen bloede geliquideerd door de Amerikanen. Dit
staat in een gedetailleerde reconstructie van het blad The New Yorker. De
officiële lezing van de Amerikaanse regering is dat Bin Laden zou zijn gespaard
als hij zich 'op een duidelijke manier zou hebben overgegeven'.
Maar er is nooit sprake van geweest dat hij gevangen zou
worden genomen, zegt een anonieme officier van de Amerikaanse elite-eenheden in
het artikel. Dat Bin Laden is gedood, 'was geen beslissing die in een fractie
van een seconde is genomen'. ...
Red.: Het verbijsterende zijnde dat ook maar een enkel persoon
ook maar een enkele uitspraak van een Amerikaanse politicus over dit soort
zaken voor een seconde serieus neemt.
Nog meer leugens over Libië:
Uit:
De Volkskrant, 03-11-2011, van verslaggever Theo Koelé
Interview | Admiraal Giampaolo Di Paola
Topmilitair NAVO: Libië was een schone missie
Bij de officiële beëindiging van de NAVO-missie in Libië deze week,
pareert topman alle kritiek.
De hoogste militair op het NAVO-hoofdkwartier in Brussel, admiraal Giampaolo
Di Paola, noemt de deze week beëindigde operatie in Libië ronduit 'een succes'.
...
Waarin schuilt het succes? Was Kadhafi nog aan de macht geweest zonder
ingrijpen van de NAVO?
De Italiaan Di Paola (1944), voorzitter van het Militair Comité van de NAVO: 'Ik
houd er niet van in een kristallen bol te kijken. Maar wat de NAVO deed was
instrumenteel om een einde te maken aan het dictatuur van kolonel Kadhafi.
'Dat was geen doel op zich. We voldeden aan het verzoek van
de VN om de burgerbevolking te beschermen, en we hebben daartoe snel besloten.
De operatie Unified Protector is op een professionele en 'schone' manier
uitgevoerd. De verhalen van Kadhafi en de zijnen over grote aantallen
burgerslachtoffers zijn pure propaganda. Onafhankelijke bronnen hebben ons geen
enkel verwijt gemaakt. ...
Tegenstanders van de missie zeiden dat de NAVO in feite de 'luchtmacht van de
rebellen' was.
'Dat is onjuist. We waren niet bezig de rebellen te steunen, maar de bevolking
te beschermen. De facto betekende het uitschakelen van militaire middelen
waarmee Kadhafi de bevolking aanviel wél indirecte steun voor de rebellen. Het
was een consequentie van onze taak. Een effect, geen doel.'
...
Red.: Voor we hier ons definitieve oordeel over uitspreken,
eerst wat feiten:
Uit:
De Volkskrant, 05-11-2011, van verslaggever Rob Vreeken
Reportage | In Libië is geweld niet afgelopen
Winnaar Misrata bloeit op, en Tawergha bloedt dood
Tussentitel: We zeggen dat het niet mag, maar ze doen wat ze willen |
Sedik Bady, Lid Overgangsraad (NTC), over losgeslagen milities
Er bestaan twee soorten kapotgeschoten gebouwen in een oorlog: die van de
winnaars en die van de verliezers.
De ruïnes van de winnaars staan er trots bij, in het centrum van Misrata. Drie
maanden duurde de stadsoorlog, en vooral de heroïsche Tripoli-straat getuigt
daarvan. Doorzeefde woningen en zwartgeblakerde, deels ingestorte flats wisselen
elkaar af. Al die tijd, van 19 februari tot 15 mei, weerstonden de tot strijders
getransformeerde burgers van de omsingelde Libische havenstad de beschietingen
van het leger van Moammar Kadhafi. ...
De ruïnes van de verliezers staan er spookachtig bij, 40 kilometer ten zuiden
van Misrata. Ook hier, in het stadje Tawergha, geblakerde flats en doorzeefde
woningen. Maar geen sprake is er van de opgewekte, bedrijvige stemming zoals die
alweer een paar maanden in Misrata heerst. Tawergha is sinister, doods,
uitgestorven. Alle pakweg 25 duizend inwoners zijn gevlucht, toen de stad rond
10 augustus werd ingenomen door strijders uit Misrata. Er lopen wel een paar
Arabisch uitziende mannen in camouflagetenue rond, maar die komen beslist niet
van hier: verkeerde huidskleur.
De Tawerghanen zijn namelijk zwart, afstammelingen van slaven die hier in de
19de eeuw verzeild raakten. Veel van hen werden het afgelopen half jaar door
Kadhafi als soldaten ingezet bij de slag om Misrata. Dat is hun, zacht
uitgedrukt, ter plekke niet in dank afgenomen. Anti-Kadhafistrijders uit Misrata
hebben op brute wijze wraak genomen op de zwarte bevolking van Tawergha, zo
meldt Human Rights Watch in een deze week gepubliceerd rapport.
Omdat de Tawerghanen nu her en der in Libië zitten (veel moeders en kinderen
verblijven in opvangkampen van Save the Children) reisde onderzoeker Daniel
Williams het land door om tientallen getuigen van de wraakactie te spreken. In
Misrata sprak hij gedetineerde Tawergha-mannen. Hij hoorde hoe ongewapende
burgers door anti-Kadhafistrijders werden doodgeschoten, hoe gevangenen werden
mishandeld. Huizen in Tawergha waren leeggeroofd en in brand gestoken. Een
commandant van de Nationale Overgangsraad (NTC) ontkende tegenover Williams dat
er werd geplunderd. 'Op hetzelfde moment reed een vrachtwagen vol meubilair en
tapijten langs, met mannen die toeterden en zwaaiden.'
Twee getuigen vertelden hoe een groentenhandelaar uit Tawergha, de 42-jarige
Emhamid Shtaywey, in een detentiecentrum in Misrata werd gedwongen te bekennen
dat hij had verkracht. Vervolgens zou hij zijn doodgeslagen. Williams zag met
eigen ogen hoe gedetineerden op hun knieën over de binnenplaats moesten kruipen.
'Dat doen we elke dag', legde een bewaker uit. 'Het is sport voor het slapen
gaan. Ze hebben vrouwen verkracht.'
De jurist die moet zorgen dat alle gevangen Tawergha-mannen straks een eerlijk
proces krijgen, heeft uitgesproken opvattingen over wat zich heeft afgespeeld.
'Ze hebben meisjes verkracht voor de ogen van hun ouders en grootouders', zegt
Arfaida. 'Een Tawergha-vrouw heeft op een gevangen strijder uit Misrata gepist,
terwijl ze uitgelaten 'Ik ben je meester!' riep. Mijn broer is verdwenen. Zijn
auto en zijn papieren werden teruggevonden in Tawergha. Zo hebben we honderden
gevallen.'
Vooral de verhalen over seksueel geweld (door zwarten!) die rondgaan, maken dat
de woede nog groot is. De Tawerghanen hebben te horen gekregen dat ze nooit meer
hoeven terug te keren. NTC-leider Bady is bang dat dit inderdaad het
verstandigst is, maar volgens Human Rights Watch zou zoiets een 'collectieve
straf' zijn, dus een oorlogsmisdaad. ...
Red.: Kortom: wat de NAVO heeft gedaan is de ene groep
barbaren geholpen in de strijd tegen een andere groep barbaren. Alles wat
daarover gezegd wordt, met termen als "bescherming van de burgerbevolking", en
"we willen niet de regering over werpen", zijn rabiate leugens van hondsdolle
leugenaars.
Grappig: een paar maanden later wordt dit in een onbewaakt
moment bevestigd:
Uit: De Volkskrant, 20-01-2012, hoofdredactioneel commentaar, door Bert
Lanting
Ingrijpen in Syrië?
Waarom grijpt de internationale gemeenschap niet in om een einde te maken aan
het geweld in Syrië, zoals in Libië met succes is gebeurd? ...
... ingrijpen zou zonder de toestemming van de Verenigde
Naties moeten gebeuren, omdat Rusland en China als leden van de Veiligheidsraad
hun veto zullen uitspreken over iedere vorm van militaire interventie. Zij
hebben hun lesje geleerd na Libië: wat begon met een VN-mandaat om de Libische
bevolking te beschermen eindigde in het omverwerpen van het Kadhafiregime.
...
Red.: Alle berichten over het helpen van de
burgerbevolking waren rabiate leugens. Men zag de kans schoon om van Kadhafi af
te komen. Lang leve het land van de bombardement op de burgerbevolking: Amerika!
(Vietnam, Laos, Cambodja, Servië, Irak, Libië)
In Noord-Korea is Kim Jong-Il doodgegaan. Tijd voor een reeks
ouderwetse Koude-Oorlogleugens:
Uit:
De Volkskrant, 20-12-2011, van verslaggever Stieven Ramdharie
Ook nieuwe Kim zal dreigen met kernwapenprogramma
Nog veel is onduidelijk over het Noord-Korea onder Kim Jong-un. Maar een ding
is wel zeker: ook onder zijn verwachte leiderschap zal Pyongyang zijn atoom-en
raketmacht niet opgeven. Net als zijn vader, zo wordt verwacht, zal de nieuwe
Kim het nucleaire programma gebruiken voor wapengekletter. ...
Red.: Als het hebben van kernwapens gelijk staat aan het
dreigen ermee, wordt er eindeloos veel afgedreigd in de wereld. En met wapens
gekletterd.
De volgende is van dezelfde soort:
Uit:
De Volkskrant, 02-01-2012, van de buitenlandredactie
Iran zet relatie met VS op scherp
Iran heeft de gespannen relatie met de Verenigde Staten en andere westerse
landen zondag verder op scherp gezet door een nieuwe luchtdoelraket voor de
middellange afstand te testen. ...
Red.: Een grove leugen. Als het houden van een test met een
verdedigingswapen een vorm van agressie is, dan is de aanwezigheid van de
Amerikaanse vloot in de buurt van Iran niets minder dan een casus belli. En dan
hebben we het nog niet eens over de talloze openlijke speculaties van Israel
om Iran aan te vallen.
Bij commentatoren voor wie het vaste terrein de buitenlandse
politiek is, is het liegen meestal zo ingebakken dat het vertellen van een echte
waarheid, niets meer of minder is dan een uitglijder. Hier is zo'n uitglijder
van de vaste buitenlandcommentator van de Volkskrant: Paul "Ik vind
Iran instantaan platgebombardeerd moet worden maar dat heeft niets met mijn
Joodse connecties te maken" Brill:
Uit:
De Volkskrant, 25-02-2012, column door Paul Brill
Recht op eigen staat heeft zijn grenzen
Sommige volkeren met nationale aspiraties verkeren in de onfortuinlijke
omstandigheid dat ze in de loop van de geschiedenis op een zijspoor zijn beland
waar ze almaar niet vanaf weten te komen. Vaak doordat de tegenkrachten zo sterk
zijn, soms door eigen misgrepen, meestal door een combinatie daarvan.
...
Red.: Dit onderwerp is door deze redactie al in zijn
algemeenheid behandeld, onder de noemer "The West supports the self-determination of all peoples"
. En daar beschreven als een keiharde leugen - het zelfbeschikkingsrecht van
alle volken wordt door het westen gepropageerd, maar de facto alle toegepast op
die situaties waar het in het belang van het westen is. Iets waarvan Brill zelf
een voorbeeld geeft:
| |
De afgelopen week beleefden we de oprisping van een ander geval van
sluimerend separatisme dat almaar niet van het toneel wil verdwijnen, te
weten in Baluchistan, de grote westelijke provincie van Pakistan. Het
startpunt van die oprisping lag in Washington. Een conservatieve
Republikeinse afgevaardigde uit Californië diende een motie in waarin
wordt uitgesproken dat het volk van Baluchistan 'het recht op
zelfbeschikking' heeft. ...
De ironie wil dat juist het Westen, in het bijzonder
Groot-Brittannië, de incorporatie van Baluchistan bij Pakistan krachtig
heeft bevorderd. In 1947-'48, tijdens de ontbinding van Brits Indië, was
er namelijk sprake van een zelfstandig Baluchistan, maar gevreesd werd
dat dit een te zwakke buffer zou zijn tegen de vestiging van een
Sovjet-steunpunt bij de ingang van de Golf van Oman. |
Maar daarvan is een lange lijst - neem bijvoorbeeld al die volken in
Zuid-Oost Azië waar Frankrijk en later Amerika huis hebben gehouden.
Op zich dus al een verrassing dus. Maar Brill had nog een
grotere in petto:
| |
Net zoals de Koerden verdienen de Baluchi's wellicht meer steun voor
hun nationale verlangens. Maar hoe knellend sommige staatkundige
eenheden ook zijn, ze kunnen niet op grond van abstracte principes
worden ontbonden. Een afscheiding kan vooruitgang betekenen (Oost-Timor),
maar ook nieuw onheil aanrichten (Zuid-Soedan). En een nieuwe staat komt
er niet alleen omdat hij legitiem is, maar ook en vooral omdat er in de
machtsverhoudingen een bedding voor is. |
Oftewel: dat zelfbeschikkingsrecht is een leugen, en dat: als er '... in de
machtsverhoudingen een bedding voor is', kan natuurlijk zonder enige aarzeling
aangevuld worden tot: als er "in de machtsbelangen van het westen een bedding
voor is". Waarmee dus een enorme hoeveelheid leugens aan onze verzameling
toegevoegd kan worden.
Fanatiek wordt er ook gelogen zodra er weer een of andere
dictator in het nieuws is. Niet dat deze redactie voor dictators is, maar waarom
zou je liegen als die dictator zo slecht is? Er zijn dan toch genoeg waarheden
voor handen die hem als even slechts afschilderen ...? Maar gelogen wordt er bij
het leven. Zoals op dit moment, maart 20102, in de berichtgeving over de halve
of hele burgeroorlog in Syrië. Waarin het gewoon gaat tussen diverse stammen en
religieuze stromingen, en waarin er geen enkele daarvan de claim kan doen gelden
op wat voort soort meerwaarde boven de huidige machthebber, Assad en zijn groep
van Alewieten, dan ook. Maar hier is één van van de habituele anti-Assad-
propagandisten:
Uit: De Volkskrant, 10-03-2012, door Loes Reijmer
Lente uit LimburgZe duidde de Arabische Lente
voor Nederland en deed dat kundig en luchtig. Het leverde Petra Stienen de
Vrouwen in de media-award op. Maar het succes kwam niet vanzelf.
... De andere kant van het verhaal vertellen; Stienen doet het
niet alleen in relatie tot haar achtergrond, maar ook over Limburg. ... En over
de Arabische wereld, waarin zij jaren als diplomate woonde en werkte. Ze verzet
zich tegen het beeld dat landen zoals Egypte en Syrië enkel uit extremistische
moslims bestaan en hamert op de rijkdom van de Arabische cultuur.
...
Het afgelopen jaar deed ze dat niet op het minste podium:
sinds het uitbreken van de Arabische lente schoof ze geregeld aan bij Pauw &
Witteman. ... Het leverde haar onlangs de Vrouwen in de media-award op, een
prijs voor de vrouw die 'het sterkst haar expertise heeft uitgedragen in de
media'. ...
Red.: Die de rijkdom van de Arabische cultuur
hebben we gezien in Nederland: uithuwelijken, eerwraak, vrouwenonderdrukking
enzovoort. Ook Petra Stienen heeft nog nooit iets zinnigs er tegenover gesteld,
bij Pauw & Witteman, naast het bekende couscous en buikdansen. het gaat
niet verder dan de bekende algemene termen als boven. En dus die leugens. Kijk
naar deze uitzending van Pauw &Witteman
(22-02-2012),
waarin ze als volkomen onbetwijfelbaar feit stelt dat de troepen van Assad
gericht geschoten hebben (met gewone of mortier-granaten) op een bepaald huis
(1:12 min. na het begin van het fragment). Nu weet iedere militair deskundige
dat met ordinair geschut de nauwkeurigheid op zijn best in de tientallen meters
ligt. En ze preciseert het nog wat nader: er wordt doel gericht op de begane
grond van huizen geschoten
(4 minuten na het
begin van het fragment). Rabiate leugens. Die onmiddellijk iedere andere
uitspraak van haar kant volkomen onbetrouwbaar maakt. Reden van de leugen: men
wil een aanklacht wegens oorlogsmisdaden.
En reken maar dat Petra Stienen niet de uitzondering is, maar
de regel. Een dicht bij de 90 procent regel.
Naar Politiek, leugens , Politiek lijst
,
Politiek & Media overzicht
, of site home
.
|