Bronnen bij Linkse denkfouten

18-11-2004, de Volkskrant, column van Marcel van Dam naar aanleiding van de verkiezing van Pim Fortuyn als de Grootste Nederlander Aller Tijden, bestaande uit een lijst van een paar honderd namen die Van Dam groter acht.

19-11-2004, ingezonden brief van Fritz van Rikxoort:
Marcel van Dam nomineert zichzelf opnieuw voor de verkiezing van de Kleinste Nederlander Aller Tijden, met zijn zielige column (18 november), waarin hij in een waslijst aangeeft wie hij allemaal groter vindt dan zichzelf. Met vele gefrustreerde anderen kan hij zijn haat tegen Pim Fortuyn en iedereen die waardering heeft voor diens kwaliteiten nog steeds niet omzetten in een positieve en constructieve houding.
      Het nooit tegen het eigen verlies kunnen, ook niet bij gewone verkiezingen, en daarom maar met modder blijven gooien naar andersdenkenden en winnaars, ook bij een leuk en leerzaam spelletje, is de belangrijkste eigenschap van de Kleinste Nederlanders. Helaas is het meer dan een spelletje, en bederven lieden als Marcel van Dam het democratisch en open klimaat in Nederland.
      Dat laat onverlet dat Marcel van Dam ooit een groot volksvertegenwoordiger was, en dat hij, als hij zijn haat tegen andersdenkenden en winnaars verkropt, goede argumenten kan leveren in debatten. Ik lees ze graag tussen de regels door waarin hij zijn persoonlijke frustraties uitvent.

20-11-2004, de Volkskrant, een profiel door Jean-Pierre Geelen van journalist Youri Albrecht, in de verkiezing van de grootste Nederlander aller Tijden, de ambassadeur van Pim Fortuyn:
Natuurlijk, er bestaat voortschrijdend inzicht, maar terugkijkend is Albrechts stellingname in vroegere VN-stukken over Fortuyn opmerkelijk. Op 4 mei 2002, toen het vermeende demoniseren van Fortuyn nog de gewoonste zaak van de wereld was, blies Albrecht zijn partijtje mee in zijn artikel 'Het ongelijk van Pim'.
     'Het kale Rotterdamse orakel' krijgt pagina's lang kritiek over zich heen van vertegenwoordigers van wat later 'de linkse kerk' is gaan heten, zoals Ed van Thijn, Anet Bleich en Femke Halsema.
     Interviewde Albrecht zijn latere held, dan heette het een gesprek met 'de zelfbenoemde tolk van de zwijgende meerderheid'. En was Fortuyns klacht destijds niet dat hij door de linkse media steeds weer in de hoek werd gezet van populisten en Europese rechts-extremisten als Berlusconi, Haider en Filip Dewinter? Inderdaad. En Albrecht deed er vrolijk aan mee in stukken over 'de epidemiologie van het populisme'.

IRP: Los van een kanttekening bij de juistheid van de term demonisering, staat hier zonder meer dat het geheel der zaken dat met die term aangeduid werd, juist is. Dat wil zeggen dat er een systematische hetze van een bepaalde groep links georiënteerde journalisten en politici tegen Pim Fortuyn was. Gezien het feit dat de huidige bron de Volkskrant is (destijds een belangrijk medium voor de anti-Fortuyn beweging), mag dit dus onverkort voor waar worden aangenomen.

Terug naar Linkse denkfouten

, Politiek lijst

, Politiek & Media overzicht

, of naar site home