De politiek correcte club
De politiek correcte club maakt sinds de jaren zeventig in
belangrijke mate de dienst uit wat betreft het algemene maatschappelijke en
politieke klimaat in Nederland. De club bestaat voornamelijk uit linkse
politici en journalisten, en een kleiner aantal wetenschappers en kunstenaars;
een niet uitputtende lijst is van over de jaren is:
Marcel van Dam
, Pieter Hilhorst
, Anet Bleich
, Ed van Thijn, Hans van Mierlo
(†), Hedy d'Ancona, Jacques Wallage
, Paul Rosenmöller, Jan Pronk, Thom de Graaf, Thijs Wöltgens, Femke Halsema
, Jan
Blokker (†)
, Frits Barend, Sonja Barend, Ferry Mingelen, Hugo Brandt Corstius (Piet Grijs)
, Clairy Polak,
Peter van Ingen, Elsbeth Etty
, Joop van Thijn
(†), Martin van Amerongen (†), Felix Rottenberg, Ischa Meijer (†), Jan Mulder
, Anil Ramdas
,
Stephan Sanders, Carrie
,
Wim de Jong
, Herman Franke
(†)
,
Lydia Rood
,
Bert Wagendorp
,
Martin Bril (†)
,
Francisco van Jole
,
Geert Mak
, Max
van Weezel
,
Alexander Pechtold
,
Job Cohen
,
Maarten Keulemans
,
Peter Giesen
,
Peter Middendorp
,
Jan Jaap van der Wal
,
Bas Heijne
, en
Maarten van Rossem
- wat losse gevallen zijn verzameld hier .
Het belangrijkste PC strijdmiddel is het bepalen
van wat al dan niet fatsoenlijke
standpunten zijn, en met name het krachtig veroordelen van wat niet fatsoenlijk
wordt geacht. Niet de standpunten van de tegenstanders worden bestreden, maar
hun morele integriteit wordt in twijfel getrokken. Niet je standpunten deugen
niet, maar jij deugt niet - met het bijbehorende zwart-wit denken: wie een
deel van de PC-club meningen afvalt, behoort tot het vijandige kamp - een proces
nu bekend als demonisering
.
Hét wapen in deze strijd is het
"bruin maken", bruin staande voor alles
wat betrekking heeft op het nazisme, van meer "onschuldige"
vormen als het uitmaken voor NSB'er, tot en met de verdachtmaking om persoonlijk
Anne Frank te hebben verraden; een aantal
geïllustreerde voorbeelden over Pim Fortuyn, verzameld door W.D.
Sparling
, is te vinden hier
-
een langere lijst van korte citaten staat hier
- de lijst laat niets aan
duidelijk te wensen over.
Na de moord op Fortuyn is er door velen van deze lijst spijt
uitgesproken over hun eerdere woorden. Dat waren onoprechte woorden. Nog
hetzelfde decennium zag de opkomst van de populariteit van Geert Wilders, over
wie de PC-kliek hetzelfde dacht als over Pim Fortuyn. Over Geert Wilders zijn
ook een groot aantal uitspraken gedaan door de PC-kliek, net als over Pim
Fortuyn, zie hier
.
Het is dezelfde soort mensen, en er zijn zelfs een paar dezelfde - de
verschillen worden veroorzaakt door de verstreken tijd en verschuivende
carrières.
Het is niet bekend of hier
sprake is van een (deels) welbewuste
orkestratie, maar uiterlijk heeft er alle schijn van, los van
expliciete onderlinge afspraken kan het uniforme optreden alleen verklaard worden door een sterk gemeenschappelijk
groepsbelang. De aard van dat groepsbelang kan men afleiden uit de standpunten
en ideologie van de PC-club
. Hieruit blijkt dat die zelfs het gebruik
van een gemeenschappelijke joodse achtergrond niet schuwt
.
Het meest PC standpunt dat de laatste jaren het meest
bediscussieerd wordt, is dat aangaande asielzoekers en
allochtonen. Het principe dat de PC club hanteert
is dat deze mensen altijd goede intenties hebben en een aanwinst zijn
.
Qua praktische standpunten leidt dat er toe dat ze vinden dat deze
groepen in alle
omstandigheden waarin zij een beroep op ons doen als land, onze steun verdienen,
ook wel het zielige-negertjes syndroom genoemd. Alle mensen die willen wijzen op
de overlast die sommige groepen immigranten, wordt zo veel mogelijk het zwijgen
opgelegd, en waar dit niet lukt zwart gemaakt
. De grote invloed van die de PC
club op de maatschappij heeft, blijkt uit aanwijzingen dat dit zelfs bij de politie
het geval is
.
Het tweede kenmerkende standpunt van de PC club
is het cultuurrelativisme, ook bekend als de steun voor de multiculturele
samenleving. Dit standpunt is in belangrijke mate verweven met de
allochtonen/asielzoekerssteun. Verschillen tussen autochtone en allochtone
culturen mochten niet in termen van beter of slechter besproken worden, en het
principieel gelijk stellen van alle culturen was het makkelijkste middel om dat
doel te bereiken. Uitingsvormen van het cultuurrelativisme zijn het kleineren van de westerse cultuur in
het algemeen, en de Nederlandse cultuur in het bijzonder. Dat laatste heeft ook
een cultuur-elitaire component: de PC club keert zich graag tegen alles wat men
zelf ziet als klein-burgerlijkheid: een fatsoenlijk rijtjeshuis met een tuintje
in een fatsoenlijk buurt waar mensen nog weten wie de buren zijn (met als
laatste voorbeeld de afkeer voor de Vinex locaties). Of wat algemener: de afkeer van de kleine
stad en het dorp met het fatsoen, ten gunste van de anoniem stad met
criminaliteit en drugsoverlast.
Een derde belangrijke component in de PC
houdingen is haar afkeer van industrie en techniek, en
in ruimere zin alles wat met wetenschap van doen heeft.
Men zou kunnen denken dat dat voortkomt uit milieu
overwegingen, maar nadere beschouwing leert dat het dieper gaat. Ten eerste
hebben de echte PC intellectuelen weinig met de natuur op, het zijn veel meer
stadsmensen. Bovendien houden ze ook niet van schone techniek. En ook op het
gebied van wetenschap ziet men iets dergelijks: ze hebben niet alleen een afkeer
van natuurwetenschappen, het abstracte broertje van de techniek, maar ook van
het wetenschappelijk aspect binnen de menswetenschappen. Praten over de psyche
is mooi, maar zodra het op regels of wetten aankomt, gaat men gruwen. Degenen
die als eersten voorstelden om naar wetenschappelijke achtergronden van misdadig
gedrag te kijken, werden door de PC club met pek en veren door het intellectuele
dorp rond gereden, zie De hetze tegen Buikhuisen
.
Als men deze drie PC houdingen tezamen neemt, is
er een gemeenschappelijke factor zichtbaar, in dat men in alle gevallen kiest
voor intuïtieve principes boven de
waargenomen werkelijkheid. De impact van allochtonen in de volkswijken hoefde
niet onderzocht te worden, want multiculturaliteit is goed, dus het zal wel goed
komen. Kleine cultuur en fatsoen is minderwaardig, want grote cultuur vraagt
veel meer eruditie, en cultuur wordt geschapen in een sfeer van intellectuele
onafhankelijkheid en vrijheid, een sfeer van je niet storen wat de buren
denken. En als er regels aangaande gedrag en bijbehorende geestestoestand
bestaan, dan tasten die het door de PC meest hooggeachte in deze wereld aan,
namelijk hun geestelijke individualiteit, hun unieke eigenheid.
Het hoog houden van principes boven de
werkelijkheid is een dusdanig veelvoorkomende zaak binnen alfa-intellectuele
kringen dat men het bijna een definitie ervan kan noemen. Het beruchtst in dit
opzicht zijn filosofen, bijvoorbeeld bij monde van Friedrich Hegel, die in
antwoord op een interruptie van een toehoorder van een van zijn lezingen: "Uw
beweringen zijn in strijd met de feiten!", riposteerde met "Des te erger voor de
feiten". Eén van Hegel's beweringen was dat
op grond van filosofische overwegingen, het aantal planeten in het zonnestelsel
zeven en slechts zeven kon zijn. Deze stelling werd gepubliceerd in het jaar
1800. Op 1 januari 1801 werd een achtste planeet ontdekt
Het principe dat ten grondslag ligt aan de PC
stellingname in het allochtonen en asielzoekers-debat is dat allochtonen
en asielzoekers betere mensen zijn dan autochtonen. Ga maar
na: ze gaan er vanuit dat
alle asielzoekers/allochtonen onze steun verdienen, dus dat ze allemaal goede
intenties hebben. Ze gaan er tevens vanuit gaan dat er een aanzienlijk deel van
de autochtonen die goede intenties niet hebben, omdat ze de
makers van bezwaren tegen sommige aspecten van de allochtonen/asielzoekers in
Nederland zwart ("bruin") maken. Oftewel: alle asielzoekers/allochtonen deugen,
en maar een deel van de autochtonen deugt. Dus denken ze dat
allochtonen/asielzoekers betere mensen zijn dan
autochtonen
.
De boosheid van de PC-club over de gebeurtenissen
van de laatste tijd - de moord door een Marokkaan op Theo van Gogh, het niet-handen-schudden door een imam - is dus begrijpelijk: ze zijn in een
van hun meest gekoesterde principes, en daarmee hun morele superioriteit, aangetast. Maar de
allochtonendiscussie niet het enige aspect van het PC gedachtengoed dat
schadelijk is voor de Nederlandse maatschappij;
meer daarover in De cultuur
discussie
.
ook met betrekking tot de oplossing van het allochtonenprobleem worden er
bijzonder schadelijk en weerzinwekkende meningen op na gehouden
.
Tot slot: bovenstaand artikel is van 16 januari 2005, na de moord
op Theo van Gogh. Het is heel illustratief om het artikel van Joost Zwagerman
over hetzelfde onderwerp van voor die moord te lezen, zie hier
. Merk op dat de daar door
Zwagerman geconstateerde dubbele moraal met betrekking tot belediging aan
christenen en moslims daarna nog veel sterker is geworden.
Voor een minder genuanceerde versie van bovenstaande analyse, met vele
aanvullende informatie en analyses, zie hier
.
Naar Politieke correctheid
,
Politiek lijst
, Media lijst
, Politiek & Media overzicht
, of site home
.
|