Uit: De Volkskrant, 23-08-2007, column door Jean-Pierre Geelen Journalist op het matje Rutger van Santen, parlementair journalist bij de Wereldomroep en voormalig politiek commentator bij het tv-programma Goedemorgen Nederland, is op het matje geroepen bij zijn baas, Joop Daalmeijer. Aanleiding was een column in het blad Nieuwspoortforum, waarin Van Santen schreef ‘altijd tegen Geert Wilders’ te zijn, en waarin hij diens partij een ‘boevenbende’ noemde die bestaat uit ‘racisten’ wier gedachtengoed ‘daadwerkelijk bestreden moet worden’. Daar was Daalmeijer, hoofdredacteur van de Wereldomroep, niet blij mee, al was het maar omdat hiermee ten onrechte het beeld van de eeuwig linkse journalistiek werd opgeroepen. Red.: Leuk, die actie ter correctie, maar het betekent wel dat er dus meer journalisten zijn die dezelfde opvattingen erop na houden, maar het niet bekend maken: Uit: De Volkskrant, 16-08-2007, column door Gijs Zandbergen Wilders: de stem van wrokkig Nederland ... Voor het geval-Wilders moeten we Elsevier opslaan. Ook een profiel, maar dan eentje met critici (VVD’ers) als informanten. Wilders is de stem van wrokkig Nederland. Van die types die, als ze uit eten gaan, zeuren over de bediening. Die is in Nederland onder de maat, maar we hebben het er dan ook zelf naar gemaakt. Net zo goed als dat de seksualiteit in de openbare ruimte onze eigen schuld is. Mensen krijgen er genoeg van, en dat zijn lang niet alleen moslims. ... Red.: Even aannemende dat de uitspraak uit Elsevier zelf komt, was de verleiding was kennelijk toch te groot voor Gijs Zandbergen. Een hoge uitzondering: een politiek-correcte die gecorrigeerd wordt: Uit: Volkskrant website, 16-04-2008, van verslaggever Wilco Dekker Maatregelen Wereldomroep tegen politiek verslaggever De Wereldomroep heeft disciplinaire maatregelen genomen tegen politiek verslaggever Rutger van Santen. Rutger van Santen (Kippa) Van Santen, tevens voorzitter van de Parlementaire Persvereniging, is een maand geschorst en wordt daarna drie maanden teruggehaald naar Hilversum. Hij mag in die periode niet berichten over de Haagse politiek. Aanleiding voor de maatregel is een interview dat de verslaggever had met GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi voor de tv-zender Het Gesprek. Volgens hoofdredacteur Wim Jansen van de Wereldomroep is gebleken dat Van Santen 'te emotioneel betrokken is bij zijn onderwerp, te veel belanghebbende is geworden en geen journalistieke distantie meer in acht kan nemen'. Omdat zijn optreden schadelijk is voor de Wereldomroep, wordt Van Santen teruggehaald naar Hilversum. Volgens Jansen waren er eerder harde afspraken gemaakt met de verslaggever, onder meer over het aanmelden van journalistieke nevenactiviteiten. Bij het interview voor Het Gesprek is dat niet gebeurd, zegt Jansen. Van Santen was door de hoofdredactie al eerder gewaarschuwd, in augustus vorig jaar en in maart. Vorig jaar was een column in het blad Nieuwspoortforum de aanleiding, waarin Van Santen schreef 'altijd tegen Geert Wilders' te zijn, en waarin hij diens partij een 'boevenbende' noemde die bestaat uit 'racisten' wier gedachtengoed 'daadwerkelijk bestreden moet worden'. ... Red.: Beluister het interview om te horen wat men bedoelt met 'te veel betrokken bij zijn onderwerp': een volkomen tunnelvisie wat betreft Geert Wilders, geuit in extreme bewoordingen. Uit: De Volkskrant, 19-04-2008, column door Maarten Keulemans Bange aapjes Tussentitel: Leugens? Wilders' lichaam was niet zo zeker Het laatste woord is er wel over gezegd, alleen het verlossende woord ontbreekt nog. Wie heeft er nou gelogen over de film Fitna, Geert Wilders of het kabinet? Misschien biedt de wetenschap uitkomst. Met The Human Animal van de Britse zoöloog Desmond Morris op schoot en pen en papier bij de hand heb ik het Fitna-debat eens teruggekeken. Er is er namelijk één die altijd de waarheid spreekt: de aapachtige lichaamstaal die we tijdens het praten voortdurend onbewust gebruiken. Een aantal dingen valt ook een amateur-primatoloog direct op. Eén: Mark Rutte was woest. De VVD-leider drukte zich keurig uit, maar zijn hand hakte wild op en neer. Tjak, tjak, tjak. Ziedaar de hakbijl, een bekend gebaar van woede. ... En Wilders? Toen het ging om het heikele onderwerp - het liegen - en de bewijsstukken van het kabinet waren rondgedeeld, viel zijn gebarentaal opeens een tijdje nagenoeg stil. Zijn handen omklemden de microfoon en drukten tegen het spreekgestoelte,om daar alleen nog vandaan te komen om de kabinetsbrief ('dit vod!') op te tillen. Gesnapt, meneer Wilders. Dat is kenmerkende lichaamstaal van iemand die onzeker is. Zonder zich ervan bewust te zijn, onderdrukte hij zijn gebaren, uit instinctief besef dat die hem anders misschien zouden verraden. De politicus Wilders maakte het kabinet met grote stelligheid uit voor leugenaar, het aapje Wilders was minder zeker van zijn zaak. Ik zeg niet dat hij loog, maar hevig twijfelen deed hij wel. Wacht, wat is dat? Schoten daar heel even zijn wenkbrauwen omhoog? Het leek verdacht veel op de oer-emotie van een geschrokken aapje. Angst. Toch sterk dat Wilders zijn micro-moment van angst precies doormaakte terwijl zijn mond dat ene woord uitte: moslim. Red.: Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat de score op het beoordelen van de schuldigheid van een verdachte van misdaad circa 55 procent is, dat wil zeggen: 5 procent beter dan die van volstrekte willekeur of onwetendheid. Maar onze Maarten weet wel tot in detail lichaamstaal te duiden naar specifieke emoties en motieven. Daar waar diezelfde Maarten aangaande de statistisch harde gegevens omtrent Marokkanen en criminaliteit onoverkomelijke twijfels heeft Kortom: dit zijn gelegenheidsargumenten gezocht bij een vooropgezette mening: Wilders deugt niet. Niet wetenschappelijk - wel volstrekt politiek-correct. En door het wetenschappelijke sausje dat Keulemans er zelf overheen gooit, nog fouter dan de politieke correctheid zelf. Gunst, en wat vinden we een tijdje later: Van www.wetenschapsjournalisten.nl, 22-06-2007, door Maarten Keulemans Zoek de moslim Laten we het onder ogen zien, collega’s. Onze beroepsvereniging is zo wit als de blanke top der duinen. Zelfs George Bush en Jan-Peter Balkenende hebben nog meer gekleurde mensen in hun kabinet. Zet ons een rare muts op, en we zijn in niets meer te onderscheiden van de Ku Klux Klan. De 74 VWN-leden die deelnamen aan de mini-’hoe allochtoon ben u?’-enquete die ik vorige week rondstuurde, begonnen dan ook ongemakkelijk allerlei smoesjes te verzinnen. “Maar de oma van mijn vader was een halve Duitse”, mailde iemand. “Salem aleikum”, begon een ander. “Als Limburgse ben ik wel een officieuze allochtoon”, probeerde iemand anders. Een interessante tegenwerping kwam van een Amsterdamse collega: “Ik verwacht helemaal niet dat de VWN een afspiegeling is van de maatschappij. Van mij hoeft dat eigenlijk ook niet per se. Ik vind het belangrijker dat wetenschapsjournalisten goede wetenschapsjournalistiek bedrijven.” Natuurlijk. Maar is het ook voor die ‘goede wetenschapsjournalistiek’ niet beter om een afspiegeling te zijn van de maatschappij? Als kaaskop heb je toch minder oog voor allochtone dingetjes. Zoals ziektes die vooral bij minderheden voorkomen, of pak ‘m beet, wetenschappelijke ontwikkelingen in Allahuakhbarstan. Maar wacht. Geen paniek. Het valt allemaal mee. De VWN blijkt namelijk een verbijsterende 17 procent allochtonen in haar midden te hebben! Dat verschilt geeneens veel van het landelijke percentage, 19,4 procent allochtone medelanders. We zijn een keurige afspiegeling van de maatschappij. Red.: Lees even de volgende artikelen en de bijbehorende bronnen Naar PC club |