Politiek falen en mismanagement
|
27 jul.2003 |
Er zijn twee hoofdvormen van politiek falen: foute denkbeelden en fout beleid.
Men zou kunnen denken dat fout beleid voortvloeit uit foute denkbeelden, en voor
goed beleid idem, maar dat gaat uit van de foute vooronderstelling dat politici
en politieke
partijen consistent zijn in hun doen en denken; de praktijk laat zien dat dit
beslist het geval niet is
.
Voor zowel denkbeelden als beleid geldt dat de fouten meestal voortvloeien uit
de rol van emoties
,
hetgeen een van de inspiratiebronnen was om deze site op te zetten, waarvan het
uiteindelijke doel is om een meer rationele en op wetenschappelijke inzichten
gebaseerde politiek te krijgen.
Het falen ten gevolge van foute denkbeelden is moeilijker te aan te tonen en te
bestrijden. Een mogelijke eerste stap in die richting is het opsplitsen in de
twee politieke hoofdstromen - dit is gedaan in Rechtse denkfouten
en Linkse
denkfouten
. Onderstaand wordt
verder gegaan met fout beleid.
Voorbeelden van de recent fout politiek beleid zijn: het
importeren van grote hoeveelheden ongeschoolde arbeidskrachten, het invoeren van
grootschalige lastenverlichting voor de hogere inkomens het negeren van de
allochtonenproblematiek, de aanleg van de HSL, de aanleg van de Betuwelijn, de
aanschaf van de JSF, en de lijst is nog veel langer - aan het eind van deze
pagina staat een poging. De kosten van dit soort
besluiten lopen van de miljarden tot in de tientallen miljarden, per onderdeel.
Aan de andere kant probeert de politiek dit soort uitgaven te bekostigen, en
vooral in economisch slechte tijden, de staatsfinanciën te verbeteren, door
bezuinigingen als de het afschaffen van het speciale onderwijs, invoering van de
grote scholengemeenschappen, de beperking van het aantal artsen en tandartsen in
opleiding, sluiting van psychiatrische en andere zorginstellingen, afschaffen
van zeden- en jeugdpolitie. Dit soort bezuinigingen leidden en leiden tot
aanzienlijke maatschappelijke problemen, de oplossing waarvan weer dusdanige
investeringen vergt dat de oorspronkelijke bezuinigingen ongedaan gemaakt
worden, en soms juist meer gaan kosten. Zo heeft het beleid van de sluiting van
inrichtingen en het plaatsen van psychiatrische patiënten in de samenleving tot
een dusdanige verzwaring van de taken van de politie geleid, dat de bezuinigingen
op de inrichtingen volkomen ongedaan zijn gemaakt aan uitgaven voor de politie.
Dit nog afgezien van de inmiddels aangerichte maatschappelijke schade. Deze
besluiten zijn dus al even dwaas en simpel als de uitgaven aan de zinloze en
zinhalve prestigeprojecten van boven.
Lijst van politiek falen:
| Projecten die miljarden gekost hebben: |
 |
| Grootschalige
lastenverlichting voor de hogere inkomens in de jaren negentig (30 miljard). |
| Importeren van grote hoeveelheden
ongeschoolde arbeidskrachten (70 miljard). |
| Aanschaf van de JSF (8 miljard). |
| Negeren van
de allochtonenproblematiek (tientallen miljarden). |
Aanleg van de HSL
(enkele miljarden). |
Aanleg van de Betuwelijn
(enkele miljarden). |
| |
| Projecten waarmee geprobeerd is miljarden te bezuinigen: |
 |
| Invoering van de grote scholengemeenschappen. |
| Beperking van het aantal artsen
en tandartsen in opleiding. |
Sluiting van psychiatrische- en andere zorginstellingen
 |
| Afschaffen van het speciale onderwijs (MOK, ZMOK). |
| Afschaffen van zeden- en jeugdpolitie. |
| Privatisering van de Nederlandse Spoorwegen |
Privatisering van de woningcorporaties
. |
Invoering grootschalig onderwijs en onderwijsvernieuwingen
 |
| |
Al deze projecten hebben uiteindelijk tot maatschappelijke kosten geleid, van
miljarden in contanten tot een veel ernstige aantasting van ons maatschappelijke
klimaat, bijvoorbeeld door toegenomen onveiligheid en criminaliteit.
Deze zaken kunnen natuurlijk alleen tot stand komen dankzij de inspanningen van
vele mensen. Deze persoonlijke component wordt belicht in een verzameling
dossiers
.
Naar Politiek falen
, Politiek lijst
,
Politiek & Media overzicht
, of site
home
.
|