WERELD & DENKEN
 
 

Toelichting bij Het alfa en bèta denken: de twee wetenschappelijke methodes

Ook in de praktische uitvoering van de twee wetenschappen zijn komen de verschillen in denken op nadrukkelijke wijze tot uiting, zie onderstaand uittreksel uit een artikel dat eigenlijk over innovatie gaat:


.Leids universiteitsblad Mare, 14-04-2005, door Thomas Blondeau

Knokken voor je ziel

Al in 1972 zag de K. U. Leuven de noodzaak van een goede begeleiding van de universitaire spin-offs. Toch waarschuwt Leuven Research & Development voor overspannen verwachtingen. En vergeet de verschillen niet, zegt de hoogleraar kerkelijk recht. `Een fysicus kan briljant zijn op zijn achttiende, een wetenschapper in de Letteren niet.'

...
    Rik Torfs zal niet snel contact zal zoeken met de dienst [Leuven Research & Development, red. IRP] van Paul van Dun. Torfs is hoogleraar kerkelijk recht en zo'n 35 studenten, vaak priesters, volgen deze richting. ...
    Torfs schuwt de toepassing van de sjablonen van bepaalde exacte wetenschappen op de geesteswetenschappen. 'Er is een dergelijke stroomlijning aan de gang binnen de universiteit. Bij exacte wetenschappen is collectief onderzoek van kapitaal belang. Mensen zijn daar op hun top in hun late twintiger jaren en in feite kunnen ze simpelweg voortbouwen op wat er al bestaat. Ze komen makkelijker een trapje hoger; zoals het winterkoninkje op de schouder van de arend. In hun late dertiger jaren gaan ze dan over op coaching functies en worden ze begeleiders van doctoraten. De exacte wetenschapper moet op de top van creativiteit zijn bij het schrijven van zijn promotie.
    'Dat patroon wil men ook naar de humane wetenschappen doortrekken, en dan vooral het stimuleren van heel veel promoties want in die hoek is men het over de citatenindexen nog lang niet eens.
    'In de humane wetenschappen is een onderzoeker zeker niet op zijn best als hij promoveert. Integendeel zelfs, de promotie is "slechts" een toegangskaartje. Een humane wetenschapper heeft veel meer tijd nodig en is op zijn hoogtepunt als hij veertig, vijftig is of mogelijk nog ouder. Historici schrijven meestal hun grote werken als ze zestig zijn. Bij hen is het meer een accumulatie van kennis, maturiteit, ervaring, levenswijsheid, en lateraal denken. Een dichter of een fysicus kan briljant zijn op zijn achttiende. Maar een wetenschapper uit de Letterenfaculteit of uit de kerkelijk recht niet.'


Naar Alfa en bèta denken  , Wetenschap lijst  , of naar site home