Bronnen bij Psychologische krachten, cirkels: piekeren
|
11 jan.2009 |
Een voorbeeld van het gebruik van de termen "piekeren" en rijtje in verband
met cirkelprocessen - met hier als symptoom: niet-kunnen-slapen:
Uit:
De Volkskrant, 10-01-2009, door Jorien de Lege
96, 97, 98, 99, honderd, 101, 102...
Slapen lijkt zo vanzelfsprekend, tot het ineens niet lukt. Meestal is de oorzaak
van slapeloosheid niet duidelijk, en wordt er gemakkelijk naar slaapmiddelen
gegrepen. Dat kan anders, zegt slaaponderzoeker Eus van Someren.
...
Tussenstuk:
Robbert-Jan Beun (51) sliep sinds de ziekte van zijn eerste
vrouw slecht. Hij piekerde veel in bed. Met cognitieve gedragstherapie kreeg hij
zijn slaapritme terug.
‘Ik verwende mezelf eens per maand met een slaappil, en dan voelde ik me de
volgende dag fit. Maar andere dagen kon ik niet inslapen, of werd ik na een paar
uur al wakker, of veel te vroeg. Ik was snel geïrriteerd, kon me slecht
concentreren. Ik werd 4 of 5 uur per nacht zo beu.
‘... Op de bank kon ik prima in slaap vallen, maar niet in
bed. Dingen waarover ik me overdag helemaal niet druk maakte, maalden door mijn
hoofd.
‘De eerste arts die ik bezocht, raadde me aan om pas om 12
uur naar bed te gaan. Maar dat was niet vol te houden. Ik was zo moe, ik wilde
alleen maar naar bed. Allerlei boekjes hielpen me ook niet geweldig, en toen
kwam ik bij Teleac terecht. Via cognitieve gedragstherapie werd ik gedwongen om
mijn patroon te veranderen en pas naar bed te gaan als ik kon slapen. Ik ben een
piekerschrift begonnen, waarin ik elke dag mijn gedachten op een rij zette. En
dat werkte eigenlijk heel goed, ik was alles al kwijt voor ik ging slapen. ...
Red.: Piekeren is vervelend, maar een redelijk normaal proces,
in de zin dat het heel veel voor komt, en in de meeste gevallen niet tot sociale
problemen leidt. Een veel extremer vorm van dit soort storing is obsessie - en
door het extreme karakter leidt het ook tot meer inzicht:
Uit:
De Volkskrant, 10-01-2009, door Malou van Hintum
Interview | AMC-psychiater Damiaan Denys ziet veel heil in elektronische
stimulatie van het brein
'Sommigen houden van hun ziekte'
Sommige psychiatrische patiënten kunnen met elektronische pulsen razendsnel
van hun klachten worden verlost. Dat leidt tot heel andere inzichten.
‘Kijk, zo ziet het eruit’, zegt AMC-hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys (1965).
Hij legt een plastic buisje op tafel waarop aan het uiteinde vier kleine metalen
vlakjes zitten. Het is een elektrode met vier contactpunten; een dun draadje dat
voor sommige mensen het verschil kan uitmaken tussen een hel op aarde en een
leefbaar leven.
2 procent van de Nederlanders lijdt aan OCS, obsessieve-compulsieve
stoornissen. Hun leven wordt minstens een uur per dag beheerst door
dwanggedachten en -handelingen. Ze wassen eindeloos hun handen, kunnen geen
artikel lezen omdat ze voortdurend woorden, zinnen, alinea’s tellen, en durven
onder geen beding met de bus.
Bij 10 procent van hen zijn de klachten zo ernstig, dat medicijnen
en/of cognitieve gedragstherapie niet helpen. Zij komen in aanmerking voor deep
brain stimulation (DBS; zie tussenstuk onder). ...
Was het meteen een succes?
‘Bij de eerste twee patiënten gebeurde de eerste maanden helemaal niets. Daarna
hebben we de plek van de contactpunten veranderd en ze niet in de kern, maar op
de schil van de nucleus accumbens geplaatst, een gebiedje in de hersenen dat te
maken heeft met motivatie en afhankelijkheidsproblemen.
‘Na een week waren alle klachten met meer dan de helft
afgenomen. De stemming van deze twee patiënten verbeterde al na een paar
seconden, hun angsten namen binnen enkele minuten af.
‘Toen bleek dat we waarschijnlijk niet in de schil van de
nucleus accumbens zaten, maar op een andere plek: de bed nucleus van de stria
terminalis (BNST). Die ligt iets dichter in de buurt van de amygdala, een
gebiedje dat een rol speelt bij de emotieregulatie. Ondanks onze verkeerde
redenering boekten we toch een goed resultaat.’
Hoe kan dat?
‘In het begin zagen we dwang als een soort afhankelijkheid; patiënten worden
afhankelijk van dwanghandelingen. Afhankelijkheid is heel sterk dopaminerg
gereguleerd, en dan zit je in de accumbens wel goed.
‘Er gebeurt daar ook wel iets, maar je ziet dat de angst- en
stemmingsklachten sneller en sterker afnemen, terwijl de afname van compulsies
juist wat langer op zich laat wachten. Het onmiddellijke therapeutische effect
van DBS heeft daarom waarschijnlijk minder met afhankelijkheid te maken dan we
aanvankelijk dachten.’
Verandert de werking van DBS uw kijk op basale mechanismen die ten grondslag
liggen aan psychiatrische stoornissen?
‘DBS geeft een paar heel nieuwe inzichten. Ten eerste dat door elektrische
modulatie psychiatrische klachten in een razendsnel tempo afnemen. Wat met hulp
van medicatie en therapie maanden kost, gebeurt hier in seconden, minuten.
Daarnaast vermindert de hoeveelheid klachten spectaculair: 60 tot 90 procent met
DBS, tegenover 30 tot 40 procent met medicijnen en therapie.
‘Dat heeft implicaties voor ons begrip van psychiatrische
stoornissen. Wij psychiaters hebben, zoals veel wetenschappers, uit het
werkingsmechanisme van medicijnen bij patiënten de pathofysiologie van
psychiatrische stoornissen afgeleid. Bijvoorbeeld: een depressieve patiënt
krijgt een medicijn dat serotonine-activiteit stimuleert – de depressie neemt
af; dus depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine.
‘De laatste jaren blijkt die redenering niet houdbaar;
psychiatrische klachten zijn niet gelinkt aan één neurotransmitter. Hersenen
zijn veel complexer.
‘Omdat DBS klachten razendsnel doet verminderen, betekent dit
dat er andere mechanismen in het spel zijn. Daarbij moeten we niet dezelfde
redeneerfout maken en zeggen: wij remmen met stroom bepaalde activiteiten, dus
een stoornis wordt veroorzaakt door een hyperactiviteit in een bepaald
hersengebied. Maar onze bestaande paradigma’s over verklaringen van
psychiatrische ziekten zijn wel grondig door elkaar geschud.
‘Misschien hebben psychiatrische stoornissen wel veel meer te
maken met de disfunctie van bepaalde circuits. Misschien zijn de effecten van
neurotransmitters wel secundair in plaats van primair, zoals nu wordt gedacht.’
...
Tussenstukken:
Wat is en doet DBS?
Bij DBS worden twee gaatjes in de schedel geboord en twee elektrodes van elk 1,5
millimeter dikte met elk vier contactpuntjes geïmplanteerd in het BNST, het bed
nucleus van de stria terminalis. De operatie is niet zonder risico: bij 1 tot 3
procent van de patiënten ontstaan interne bloedingen die tot een beroerte
leiden; een groter aandeel krijgt – behandelbare – infecties.
Via de contactpuntjes veroorzaken elektrische pulsen een
‘stroomstoring’ in het brein, waarvan het effect vergelijkbaar is met de
permanente laesies die het resultaat zijn van onomkeerbaar neurochirurgisch
ingrijpen. In dat laatste geval worden verbindingen tussen hersengebieden
definitief verbroken; het voordeel van DBS is dat de ingreep elk moment gestopt
kan worden.
Een neurostimulator, een klein apparaatje op batterijen dat
onder het sleutelbeen wordt geplaatst, zorgt voor de stroomvoorziening, die met
een soort afstandsbediening aan- en uitgezet kan worden. Theoretisch gezien zijn
er 29 duizend verschillende instellingen mogelijk van de acht contactpunten, die
verschillende Hertz-frequenties, stroomsterkte en duur kunnen hebben. Psychiater
Damiaan Denys is in de regel een paar maanden met een patiënt bezig om uit te
vinden welke instelling de beste is. ...
In de toekomst wordt behandeling met DBS voorzien voor mensen
die lijden aan depressie, eetstoornissen, clusterhoofdpijn, chronische pijn,
verslaving en voor subcomateuze patiënten.
Red.: Waar het hier om draait is niet alleen het feit dat de
resultaten zo spectaculair veel beter zijn dan met andere methodes, met name ook
behandeling met stoffen als serotonine-opwekkers, maar het feit dat het zo
razendsnel gebeurt. Dat zegt namelijk dat de stimulus, hier de elektrische
stroom, veel dichter bij de oorzaak van het probleem staat dan de andere
behandelmethodes.
Het past allemaal naadloos in het idee dat gedachten
elektrische cirkelprocessen binnen het netwerk van neuronen zijn. Denys is er
voorzichtig over, maar daarvoor lijkt geen reden. De relatie tussen
hersenbeschadiging, een breuk in de circuits, en het optreden van epilepsie:
elektrische ophopingen en ontladingen, en talloze andere verschijnselen wijzen
in dezelfde richting.
Naar Psychologische krachten
, Psychologie
lijst
, Psychologie overzicht
, of
site home
.
|