 |
Uit: De Volkskrant, 28-10-2011, door Karin Veraart Interview | Toneelschrijver Oscar van Woensel Uit de gevangenis Oscar van Woensel nam vier jaar geleden afscheid van het theater om af te kicken van drugs. Nu is hij terug. Met onder meer een stuk over verslaving. Tussentitel: Ik heb geen spijt van de tijd dat ik verslaafd was. Ik kijk er niet op terug als: wat was dat moeilijk, of wat schaam ik me’ De ontmoeting is in woonplaats Amersfoort, maar ook dat gaat veranderen; een verhuizing staat op stapel. Oscar van Woensel (1970) oogt open en opgewekt. 'Ze hebben mij gebeld, in beide gevallen.' Theatermakers die met hem aan de slag wilden, het Ro Theater en Laura van Dolron, voor haar nieuwste stuk. 'Jack wilde een stuk maken over verslaving - en kwam bij mij terecht. Niet zo verwonderlijk.' Hij lacht. ... 'Als je verslaafd bent, stompt je creativiteit af. Daar is geen ontkomen aan. Vroeg of laat dan kun je niet meer. Ik was alles aan het kwijtraken. M'n gezin, m'n werk. M'n creativiteit. Het was gewoon aan het instorten, echt aan het instorten. Ik dacht: of het moet nu gebeuren of ik ga dood. Zo was het. En doodgaan dat klinkt dan heel dramatisch, maar - ja, dat was het ook eigenlijk wel. Zo dramatisch. Zo erg was het wel. Ik stond nog niet op het randje van de dood, maar ik was steeds verder aan het afglijden. Mijn collega's van Dood Paard begonnen er genoeg van te krijgen, en terecht. Die konden het ook niet meer aanzien. Ik werd door m'n toenmalige vrouw het huis uit gezet. Klassiek. De meeste heroïneverslaafden die je tegenkomt, zijn er de facto geweest. Ik was er bijna. Toen heb ik de beslissing genomen. Ik moest weg. Eruit.' Red.: Hetgeen de meeste minder intelligente verslaafden niet toe in staat zijn. Naar Psychologische krachten 
, Psychologie
lijst
 , Psychologie overzicht
, Algemeen
overzicht
, of site home
. |
|
|