Bronnen bij Westerse organisatie: interne strijd |
5 aug.2008 |
Ook binnen de westerse samenleving bestaat een voortdurende strijd tegen de
krachten van het familie- en clandenken als vijand van het functionele denken,
meestal naar voren komend in diverse vormen van corruptie. Onderstaand wat
voorbeelden:
Uit:
de Volkskrant, 25-01-2005, van verslaggever Rik Nijland
Mook moet maar verdwijnen om 'Roemeense toestanden'
Tussentitel: 'Tal van zaken regelen we hier onderhands'
'Bestuur en burger staan hier veel te dicht bij elkaar', zegt Toon Braam in zijn
appartement aan de rand van Molenhoek, een van de kerkdorpen van de gemeente
Mook in het noorden van Limburg, net over de grens van Gelderland.
'Er worden tal van zaken onderhands geregeld. Het zijn soms
echt Roemeense toestanden, geritsel, de ene hand wast de andere.'
Braam is een van de initiatiefnemers voor de opheffing van
Mook. Zijn het meestal de inwoners die klagen over gemeentelijke herindeling en
verlies aan identiteit, in Mook draaien ze de rollen om: een groep burgers stelt
voor de gemeente (achtduizend inwoners) op te heffen.
'Er is hier in Mook heel veel bezuinigd en nog altijd is
nergens geld voor, vertelt Braam. 'Elke gemeente, groot of klein, moet in grote
lijnen dezelfde taken uitvoeren. Samen met een andere gemeente - dus met meer
inwoners - kun je dat veel efficiënter en goedkoper.
'Er worden tegenwoordig bovendien hoge bestuurlijke eisen
gesteld aan het gemeentelijk apparaat, of dat nu is bij het handhaven van de
zogenoemde stankcontouren rond een boerderij of bij het uit de grond stampen van
woningbouwprojecten. Voor een kleine gemeente is het steeds moeilijker om dat
alles in goede banen te leiden, ook al doet iedereen nog zo zijn best.'
Met zo'n 190 gelijkgestemden heeft hij een burgerinitiatief
ingediend bij de gemeenteraad met het voorstel samen te gaan met de twee keer zo
grote buurgemeente Gennep. Vanavond buigt een commissie zich over het voorstel,
dat net na carnaval door de gehele gemeenteraad zal worden behandeld.
IRP: Dit is dus onbestaanbaar volgens het traditionele
model: daar zou deze verstrengeling tussen bestuur en burger en het bijbehorende
onderhandse regelen juist heel natuurlijk zijn gevonden. Het is deze geneigdheid
tot objectiviteit die een van de grote drijfveren is achter het ontstaan van de
grote gecompliceerde maatschappelijke organisatie, die noodzakelijk is voor
grootschalige ontwikkeling.
De Volkskrant, 31-03-2005, door Deedee Derksen en Michiel Haighton
Zeg Swane en je hebt een verhaal
Sedert twintig jaar hangt rond het Maarssense VVD-raadslid Sjoerd Swane de
geur van belangenverstrengeling. In opdracht van de gemeente is een onderzoek
ingesteld.
Sjoerd Swane, fractievoorzitter van de grootste partij in lommerrijk Maarssen,
kan veel dingen tegelijk doen. Als de gemeenteraadsvergadering bezig is, staat
hij meestal buiten sigaretjes te roken. Totdat het spannend wordt. Dan draaft ie
naar binnen en grijpt de microfoon om met zijn zachte stem de aandacht te
vragen. Die krijgt ie ook altijd.
Behalve fractievoorzitter van de VVD, is Sjoerd Swane ook lid
van de Provinciale Staten in Utrecht én eigenaar van een reeks bv's. Het is niet
altijd duidelijk welke pet Swane op heeft als hij achter de microfoon staat,
zijn vaste plek sinds 1984. ...
Red.: Swane wordt in staat van beschuldiging gesteld, en na
bewijs van de beschuldigingen ontslagen. In de rest van de wereld zou zijn
gedrag normaal zijn.
Uit: De Volkskrant, 22-02-2005, reportage van Rik Nijland
Bombarie om een boerderijtje
Tussentitel: Het Wetboek van Strafvordering wordt in Haaksbergen op geheel
eigen wijze geïnterpreteerd
De politie van Haaksbergen is in opspraak geraakt na een affaire om de
aankoop van een boerderij. Vandaag staan twee agenten voor de rechter op
beschuldiging van meineed. 'Vrienden verbaliseer je niet.' Door Rik Nijland
...
De affaire begint als Johan Veldhuis eind 1997 met de
eigenaar van de boerderij afspreekt dat hij het recht van eerste koop krijgt. De
bijbehorende grond is dan al zijn eigendom. Een paar maanden later - begin 1998;
de eigenaar moet de bak in en wil wel van het huis af - beklinken ze de
transactie, voor 125.000 gulden.
Vanaf dat moment, vertelt Veldhuis, staat agent Jos O.D.
bijna dagelijks op de stoep. Wat de familie Veldhuis met het pand en de grond
wil, en of ze niet beter kan verkopen? O.D. kan bemiddelen. Ook verschijnt er
een onroerendgoedhandelaar die door O.D. op de hoogte is gebracht van de
transactic. Die biedt een mooie prijs voor de boerderij, maar Veldhuis weigert
er afstand van te doen. Bij de politie Twente dient hij een klacht in over de
bemoeienissen van O.D.
[IRP: Volgt een beschrijving van de manieren waarop O.D. probeert het
boerderijtje ion handen te krijgen, met behulp van meineedige verklaringen van
hemzelf en een collega.]
Toch blijft korpschef Piet Deelman pal achter zijn mannen
staan. Als de lokale krant Tubantia uitvoerig verslag doet van de
affaire, stuurt hij een woedende brief. 'De betrokken politiemedewerker valt
niets te verwijten', schrijft hij. 'Hij heeft naar eer en geweten getracht om
mensen die zijn hulp inriepen voort te helpen.' Onpartijdig en onafhankelijk
onderzoek heeft hem geheel vrijgepleit, aldus Deelman.
Maar Veldhuis laat het er niet bij zitten. Na lang
aandringen, en met hulp van strafpleiter Robert Speijdel uit Enschede, kan hij
in november 2003 eindelijk aangifte doen van meineed. Niet alleen tegen Jos
O.D., maar nu ook tegen de nieuwe getuige, Harm K. Bovendien komt de
rijksrecherche in het geweer na klaagbrieven van Veldhuis aan zo ongeveer het
hele justitieapparaat. Medio 2004 verschijnt een rapport van ruim 1300 pagina's
met daarin onder meer een vernietigend oordeel over de ongeveer twintig mensen
sterke politie in Haaksbergen.
Er is geen toezicht op de agenten, het Wetboek van
Strafvordering wordt er op geheel eigen wijze geïnterpreteerd. Bovendien is er
een nauwe verwevenheid met de bevolking, waardoor de objectiviteit onder druk
komt te staan: 'Vrienden verbaliseer je niet.' In het korps heerst een ongezonde
cultuur met vooral oudere politiebeambten die al zeker twintig jaar nauw niet
elkaar optrekken, ook privé.
In juni 2004 houdt de rijksrecherche op grond van haar
onderzoek Jos O.D. en Harm K. aan vanwege (meervoudige) meineed bij de rechtbank
in Almelo en het hof in Arnhem. Bij zijn arrestatie verklaart K. dat zijn
aanhouding 'in strijd is met gemaakte afspraken', maar de rijksrecherche
onderzoekt niet niet wie K. die afspraak dan wel heeft gemaakt.
...
Voor Veldhuis is het een schrale troost. 'Deze hele affaire
heeft ons leven verwoest, 24 uur per dag zijn we ermee bezig, maar we gaan
door.' Het advies van de voorzitter van het college van procureursgeneraal, Joan
de Wijkerslooth, die hem in antwoord op een van zijn klaagzangen schreef dat hij
maar moest berusten in de hele zaak, zal hij zeker niet opvolgen.
Veldhuis is er vast van overtuigd dat zowel bij de politie als bij het Openbaar
Ministerie is geprobeerd de zaak toe te dekken. Veldhuis' verdenking wordt
gevoed door een incident in 2003. Als hij langs de Laakmorsweg loopt, vlak bij
de boerderij, wordt hij naar eigen zeggen in de berm bijna geschept door een
auto. Door in de sloot te springen, redt hij het vege lijf. Achter het stuur
herkent Veldhuis zijn rivaal Jos O.D..
De aangifte levert niets op. Weliswaar geeft O.D. toe ter
plekke te zijn geweest, maar er vindt volgens Veldhuis geen sporenonderzoek
plaats. De zaak wordt geseponeerd. Zoals O.D. zelf al voorspelt in het
proces-verbaal, dat een dag later wordt opgemaakt, kennelijk na een gesprek met
zijn afdelingschef: 'Zij vertelde mij dat de politie niets had gedaan en het aan
justitie had overgelaten, maar dat die waarschijnlijk ook niets deden.'
Het OM ontkent bij hoog en bij laag dat geen actie is
ondernomen. 'Juist bij zaken rond meneer Veldhuis proberen we echt alles te doen
wat tsaar mogelijk is.' Over het sporenonderzoek kan de persofficier niets
zeggen. maar ze weet wel dat tot seponering is overgegaan 'mede op grond van een
getuigenverklaring'. Is Veldhuis het daar niet mee eens, dan moet hij maar in
hoger beroep gaan in plaats van verdachtmakingen rond te strooien.
Volgens Veldhuis voelde de getuige van de 'aanslag' zich
dermate onder druk gezet dat hij net over de grens in Duitsland is gaan wonen.
In een hoger beroep heeft Veldhuis geen fiducie; het bewijsmateriaal is nu toch
allang verdwenen.
...
Johan Veldhuis en zijn vrouw Lidwien leven ondertussen in
angst. Ze komen in ieder geval nooit meer bij het huisje aan de Lankmorsweg. 'We
voelen ons daar niet meer veilig'. zegt Johan. Lidwien: 'Je bent daar gewoon een
schietschijf.'
IRP: Deze zaak is een uitstekende illustratie van de grote
moeite die het kost om de rechtstaat te handhaven in een cultuur waar vrienden en
relaties belangrijker worden gevonden dan het recht. ook in Nederland dus, waar
men zich zozeer op deze waarden voorstaat. Merk op dat een externe instantie, de
Rijksrecherche, de rechtsorde moest handhaven. In niet-westerse landen zal het
gedrag als van agent O.D., collega Harm K., burgemeester Deelman, het Almelose
OM onder leiding van hoofdofficier Hendriks, en procureur-generaal De
Wijckerslooth als de normaalste zaak van de wereld worden gezien. In die landen
heeft het dus weinig zin om je door middel van eigen inspanning iets te
verwerven - je loopt iedere dag het gevaar dat het door dit soort manipulaties
wordt afgenomen. Overigens worden alleen de agenten vervolgd voor hun rol in de
affaire, terwijl hun acties onmogelijk zouden zijn bij het juiste toezicht
. Dat
toezicht ligt in handen van de andere genoemden. Het feit dat zij niet vervolgd
worden, is ook een vorm van corruptie, maar een die nog veel moeilijker is te
bestrijden. In een volwassen rechtsstaat zou vervolging en ontslag van de
genoemde figuren vanzelfsprekend zijn.
Uit: De Volkskrant, 18-10-2006, van een correspondent
Verheugen in opspraak wegens relatie met zijn kabinetschef
Günter Verheugen, de Duitse eurocommissaris voor Industriebeleid, is onder vuur
komen te liggen wegens zijn relatie met een naaste medewerkster bij de Europese
Commissie. Het Duitse weekblad Focus publiceerde deze week een foto
waarop de gehuwde Verheugen te zien is terwijl hij hand in hand loopt met zijn
kabinetschef Petra Erler.
De geruchten dat Verheugen een verhouding heeft met Erler
leidden eerder al tot gemopper binnen het ambtenarenapparaat. Volgens sommige
ambtenaren is de benoeming van Erler niet zuiver verlopen. ...
Commissievoorzitter Barroso liet gisteren weten dat hij geen
aanleiding ziet om in te grijpen. Volgens hem verliep de benoemingsprocedure
geheel volgens alle regels. ...
Red.: Ander gemeenschappelijk thema: de top wil niet graag
ingrijpen. Voor de hand liggende oorzaak: ook in het westen is de neiging tot
eigenbelang en corruptie groter naarmate men hoger komt.
Een geval van direct ten noorden van een belangrijke sociale
grens aangaande dit verschijnsel:
Uit: Volkskrant website, 10-10-2006, ANP
Vlaamse minister stapt op na schandaal
De Vlaamse liberale minister van Economie Fientje Moerman heeft ontslag genomen
na een vernietigend rapport van de ombudsman. Die beticht haar van ‘onbehoorlijk
bestuur’ na het toekennen van een consultancycontract aan een bevriend bedrijf.
Moerman kan geen stukken overleggen die bewijzen wat het bedrijf precies heeft
moeten doen voor de 200.000 euro die het heeft ontvangen. Ook is de opdracht
volgens het rapport op een dubieuze manier toegekend. Moerman ontkent dat en
zegt in Vlaamse media: 'Het is toch nog altijd de minister zelf die beslist wie
ze aanstelt.’
Weekblad Knack berichtte afgelopen weken uitgebreid
over het conflict met haar voormalige kabinetschef Rudy Aernoudt, die het
schandaal aan het licht bracht. Nadat Aernoudt de vermoedelijke wanpraktijken
naar buiten had gebracht, werd hij ontslagen.
Saillant detail in de zaak is het bedrijf, Public Business Services, in handen
is van de moeder van een voormalige wethouder van Gent, die tot dezelfde
politieke partij (de liberale Open VLD) behoort als Fientje Moerman. De
wethouder, Guy Serreas, zou zelf met het kabinet hebben onderhandeld over het
contract voor PBS. ...
Red.: Dat het geval benoorden de grens ligt, blijkt uit de
afloop: een veroordeling.
Net als het volgende, opmerkelijke, Nederlands geval:
Uit: De Volkskrant, 27-08-2011, van verslaggever Merijn Rengers
Rapport uiterst kritisch over oud-burgemeester Schiedam
Verver beschuldigd van machtsmisbruik
Tussentitel: Taxibedrijf van zoon maakte ritten voor gemeente
Oud-burgemeester Wilma Verver (VVD) heeft Schiedam als een autoritaire vorst
bestuurd, en daarbij een groot aantal integriteitsregels aan haar laars gelapt.
Verver misbruikte haar macht om privé-conflicten uit te vechten, huurde vrienden
en familieleden in, bemoeide zich met vergunningen en bezwaarschriften die
haarzelf of haar buren aangingen en regelde subisidies voor bekenden.
Dat blijkt uit een vrijdag geopenbaard onderzoek naar het
handelen van Verver, die tussen 2006 en 2011 de ambtsketen droeg in Schiedam.
Het onderzoek werd opgesteld door het Bureau Integriteit Nederlandse Gemeenten
(BING), in opdracht van de gemeenteraad.
Het rapport leest als een cursusboek machtsmisbruik en
belangenverstrengeling. BING concludeert onder meer dat Verver een
aannemersbedrijf grotendeels uitsloot van gemeentelijke opdrachten omdat zij
ruzie had met dit bedrijf over de verbouwing van haar eigen woning.
Daarnaast liet ze het taxibedrijf van haar zoon, in strijd
met de regels, ritten verzorgen voor de gemeente. Ook huurde ze een relatie in
als afdelingshoofd communicatie van Schiedam, hoewel de man, die ze kende via de
jazzclub waar haar man bestuurder was, niet geschikt werd geacht voor de
functie.
Verver regelde voor diezelfde jazzclub buiten de geldende
procedures om een subsidie; net als voor een vrouw die zij kende via de
plaatselijke Rotary. ...
Red.: Allemaal zaken die beden de sociale-corruptiegrens
redelijk tot volkomen normaal zijn.
In dit bericht staat ook nog een ander kenmerk dat erbij hoort:
| |
BING is niet alleen kritisch over Verver. Volgens de
integriteitsonderzoekers hebben het college en de ambtelijke top het
machtsmisbruik door de VVD-politica toegelaten, uit angst voor de
burgemeester. Haar bejegening van ambtenaren was gebaseerd op
machtsdenken en intimidatie. ...
Waarnemend burgemeester Joan Leemhuis-Stout van Schiedam liet
weten geschokt te zijn over het rapport en met name over de angstcultuur
onder ambtenaren. |
Waar de clou dus niet zit in de angst, maar in de macht - de ambtenaren hebben
niet de mogelijkheid het gezag van de burgemeester op gelijke voet, dat wil
zeggen: zonder de dreiging van ontslag, te bevragen. Corruptie is een natuurlijk
bijverschijnsel van macht in plaats van gezag
,
en kan alleen uitgeroeid worden door het volledig vervangen van macht door gezag
inclusief correctiemechanismes.
Naar Westerse organisatie
,
Sociologie lijst
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|