Anglicisme: beschaving
| 15 sep.2007 |
Naast allerlei specifieke onderwerpen zijn er ook zaken die wat moeilijk
apart te benoemen zijn, en hier worden verzameld onder de noemer "beschaving".
Met als eerste een zeer navrant voorbeeld:
Uit: De Volkskrant, 23-09-2006, column door Marcel Hulspas
Hoe saaier de politiek, hoe ouder men wordt
... The Lancet
lezen. Dat medische vakblad kwam afgelopen week met een heus stemadvies. Wie
lang wil leven, moet links stemmen, schreef de Amerikaanse medicus Vicente
Navarro.
Navarro, verbonden aan Johns Hopkins University in Baltimore,
Maryland, is al vele jaren de marxistische luis in de pels van de medische
wetenschap. Sociale ongelijkheid is de meest dodelijke ziekte die er bestaat, zo
luidt zijn boodschap. Dat was vroeger zo ... en volgens Navarro is dat nog
steeds zo. Steeds maar weer wijst hij erop: de elite in de Verenigde Staten
leeft gemiddeld vijftien jaar langer dan de onderste regionen van de
samenleving; en in Europa bedraagt dat verschil gemiddeld nog altijd zeven jaar.
Armoede is dodelijk.
In het artikel in The Lancet vergelijkt Navarro
levensduur en politieke kleur. Daarvoor maakt hij eerst vier groepen: landen
waar de socialisten lange tijd aan de macht zijn geweest (vooral in
Scandinavië), landen met veel coalitieregeringen (zoals Nederland en Duitsland),
‘rechtse’ landen (Engeland en Ierland), en tot slot landen die lange tijd
rechtse dictaturen zijn geweest, Spanje en Portugal. Vervolgens kijkt hij naar
het verschil in levensduur tussen arm en rijk.
Scandinavië scoort het best, daar worden rijk en arm
praktisch even oud. De landen met coalitieregeringen en rechtse regeringen
zitten daaronder, en Spanje en Portugal doen het het slechtst. Navarro wijdt de
verschillen aan het feit dat socialisten zorgen voor een rechtvaardiger
inkomensverdeling. Armoede is dodelijk, het is alweer bewezen. ...
Red.:
Weinigen zullen ontkennen dat de ultieme maatstaf van een maatschappij is hoe
zij omgaat met zijn kinderen. Het onderstaande onderzoek is gedaan in de rijkste
landen en geeft een overdonderend duidelijk antwoord op de vraag welke
maatschappijnen hierin het best en het slechtst scoren. De Rijnlandse landen
staan bovenaan, en helemaal onderaan, met stip, staan de Verenigde Staten en
Groot-Brittannië - inhoudende de definitieve veroordeling van het Angelsaksische
model en haar voornaamste motor: het kapitalisme:
Uit:
De Volkskrant, 15-02-2007, van correspondent Gert-Jan van Teeffelen
Armoede en harde karakter van maatschappij maakt ongelukkig, klinkt in de
reacties op onderzoek van Unicef
Britse kinderen het slechtst af
Overgewicht en het vroegtijdig verlaten van school: de Britten gaan aan kop.
Rijk land met grote armoede.
Onbehagen en gêne; dat zijn kortweg de Britse reacties na het Unicef-rapport
over het welzijn van kinderen. Hoewel de economie gouden tijden beleeft en het
land tot de rijkste naties op aarde behoort, zijn Britse kinderen het slechtste
af in de onderzochte groep industriële landen. ‘Zelfs Griekenland en Polen staan
boven ons’, zei een BBC-presentator, die niet eens de moeite nam zijn afschuw te
verbergen.
Het resultaat komt des te harder aan, omdat Groot-Brittannië
in alle onderzochte categorieën onder het gemiddelde scoort. Op liefst drie
hoofdonderdelen – geluk, risicovol gedrag en relaties – neemt het land zelfs de
allerlaatste of op een na laatste positie in.
Een kleine greep: ruim 30 procent van de Britse 11- tot 15
jarigen zegt twee of meer keer dronken te zijn geweest – tweemaal zoveel als in
andere landen. Pesten en vechten: Groot-Brittannië zit in de top. Overgewicht,
cannabisgebruik, het vroegtijdig verlaten van school: idem dito.
De grote vraag is wat de achterliggende redenen zijn voor
deze klassering. De Britse regering deed het onderzoek gisteren af als
achterhaald, omdat veel meetgegevens enkele jaren oud zijn. De situatie zou
intussen iets zijn verbeterd. Maar gelet op de scores zou het land ook in dat
geval nog in de onderste regionen bivakkeren. ...
Er lijkt echter meer aan de hand. Zo zou het harde karakter –
‘dog eat dog’ – van de Britse maatschappij een rol kunnen spelen, waarbij
klasse, afkomst en competitiedrang tot de dominante factoren behoren.
Veelzeggend is het antwoord op de vraag of scholieren hun leeftijdgenoten
meestal ‘aardig en behulpzaam’ vinden. Een magere 40 procent van de Britse
jongeren onderschreef deze stelling, aldus Unicef. In Nederland en veel andere
landen antwoordt meer dan 70 procent bevestigend. ...

Klik voor grotere versie |
Red.: Ter contrast: in de minst Anglicistische landen is het
leven voor kinderen het best:
Uit: De Volkskrant, 15-02-2007, van een correspondent (Londen)
Kinderen nergens zo gelukkig als in Nederland
Nederland is voor kinderen het prettigste westerse land om op te groeien, aldus
een woensdag gepubliceerde studie van Unicef, de kinderorganisatie van de VN.
Van de 21 onderzochte geïndustrialiseerde landen zijn Groot-Brittannië en de
Verenigde Staten hekkensluiter.
Unicef deelde de resultaten van het onderzoek Child
poverty in perspective: An overview of child well-being in rich countries op
in zes categorieën, waarbij onder meer veiligheid en gezondheid, onderwijs,
familie- en vriendschapsrelaties en het subjectieve geluksgevoel aan bod kwamen.
Op vrijwel al deze punten zit Nederland in de top, die verder bestaat uit
Zweden, Denemarken, Finland en Spanje. ...
De constatering van Unicef dat de rijkdom van een land geen
garantie is voor het welzijn van kinderen, wordt onderschreven door de slechte
klassering van de VS en Groot-Brittannië. Op het gebied van veiligheid en
gezondheid scoort geen westers land zo weinig punten als de VS, vanwege onder
meer indicatoren als kindersterfte, een laag geboortegewicht en ongevallen en
verwondingen.
Red.: Nee, rijkdom heeft er niets mee te maken - althans niet
in de positieve zin - het is precies andersom: hoe meer rijkdom, hoe meer
klassenverschillen, hoe slechter de maatschappij voor het kind. Logische
verbinding: in die maatschappijen heerst een "Ikke, ikke, ikke, en de rest kan
stikke"-mentaliteit.
Vier jaar later, en er is geen spat veranderd:
Uit:
De Volkskrant, 17-09-2011, van een correspondent Patrick van IJzendoorn
Unicef: jeugd wordt zoetgehouden met dure spulletjes, maar verlangt naar
spelen met ouders
Britse kinderen zijn niet gelukkig
Ze hebben een eigen televisie, de laatste i-Phone en de slaapkamer is een
kerkhof van gebroken speelgoed. Materieel gezien zijn Britse kinderen er beter
aan toe dan ooit tevoren. Maar waar ze echt naar verlangen is ongestoord
buitenspelen en tijd doorbrengen met hun ouders. Dat blijkt uit een
Unicef-rapport waarin staat dat het 'dwangmatige consumentisme' in het Verenigd
Koninkrijk een gelukkige kindertijd ondermijnt.
Het is niet voor het eerst dat Unicef met zorgelijke
berichten komt over de jongeren binnen de Britse samenleving. Vier jaar geleden
maakte de organisatie bekend dat van alle westerse landen het kinderwelzijn het
slechtst is in het Verenigd Koninkrijk. In de Verenigde Staten was het niet veel
beter. Indertijd schreven de onderzoekers dat de Angelsaksische
dog-eat-dog-cultuur er debet aan is. Nederland won bij dat onderzoek goud.
Het nieuwe rapport - gebaseerd op 250 gesprekken met gezinnen
in Groot-Brittannië, Zweden en Spanje - is hier een echo van. Britse ouders zijn
te druk met werk en bij thuiskomst te moe om iets leuks met de kinderen te doen.
Nergens in Europa maken werknemers langere uren dan in het Verenigd Koninkrijk.
Dat is nodig omdat de vaste lasten zoals hypotheken, huren en energierekeningen
erg hoog zijn. Daarentegen zijn consumptieartikelen betrekkelijk goedkoop.
Het gevolg is dat kinderen in deze consumptiecultuur worden
zoetgehouden met allerlei nieuwe hebbedingetjes....
Een ander verschil is dat Britse kinderen het grootste deel
van de tijd binnenshuis doorbrengen, ook als het mooi weer is.
Dat heeft grotendeels te maken te maken met bezorgde ouders
die de buitenwereld beschouwen als een vijandig gebied vol met gevaren, van
loslopende pedofielen tot bomen waar je na een klimpartij uit kunt vallen. ...
Red.: En ook door grotere daadwerkelijke gevaren, door
extra criminaliteit veroorzaakt door de grote inkomensverschillen.
En er heerst, natuurlijk ook weinig besef:
| |
Op Mumsnet, een prominent internetplatform, reageerden de meeste
ouders als door een wesp gestoken. 'Worden wij geacht de speelmaatjes
voor onze kinderen ten zijn?' vroeg een ouder zich af. Anderen uitten
hun twijfels over het gewicht van het onderzoek. |
En nu dit er zo staat: Engelsen hebben sowieso in hun cultuur al weinig
kindvriendelijkheid zitten. Denk ook aan de nannies, de boarding
schools ("opbergscholen") , enzovoort.
En niet vermeld in vorige artikel:
Uit: De Volkskrant, 21-09-2011, column door Aleid Truijens
Tijd maakt kinderen en ouders gelukkig Britse
kinderen zijn de ongelukkigste van Europa. Dat bleek vorig jaar al uit een
onderzoek van Unicef in 21 westerse landen, en een nieuw, recent onderzoek naar
de verschillen tussen kinderen uit Zweden, Spanje en Groot-Brittannië laat
precies zien waarom. ...
In het Unicef-onderzoek van 2010 was er één westers land waar
de kinderen gemiddeld nóg ongelukkiger waren: de Verenigde Staten. Niet alleen
omdat hun hardwerkende ouders zelden thuis waren, ook wat betreft onderwijs,
gezondheid en materiële omstandigheden hadden ze het beroerdste leven van
allemaal.
Ik kon me er iets bij voorstellen. Op een reis die we een
paar jaar geleden door Amerika maakten, vielen de monden van onze kinderen open.
Zoveel ellende en onrecht hadden ze niet eerder van dichtbij gezien. Onze
Nederlandse vriend in Californië, oncoloog, vertelde over de rijen van smekende
onverzekerden met kanker, ook kinderen. Op de pleinen boden drommen mensen zich
aan voor slecht betaalde klusjes, ook kinderen.
De gebieden rondom de steden boden de pittoreske aanblik van
golfplatendorpjes met dikbuikige indiaantjes, spelend met roestige olieblikken.
Hun ouders hingen, fles aan de mond, tegen bergen oude autobanden. Onze huurauto
bonkte door de vele gaten in de weg - investeerders noch gemeenten die behoefte
voelden die te repareren. De markt had er zijn reinigende werking grondig
verricht. Ik was blij dat we weer thuis waren. ...
Red.: Je leest er nooit over, als er van die
media-intellectuelen naar Amerika zijn getogen => - je reinste walgelijke en
weerzinwekkend propaganda, dus, die praatjes van die lui over het mooie Amerika.
Die dat graag ook in Nederland zouden invoeren:
| |
Maar nu zijn we in Nederland aardig op weg. Het Angelsaksische model
schetst precies het walhalla dat ons kabinet voor ogen heeft, met de
economische crisis - door diezelfde neoliberale moraal veroorzaakt - als
excuus. Dat we moeten bezuinigen is als argument niet afdoende. Noch dat
'we' meer en harder moeten werken en meer moeten consumeren om de
economie te stimuleren. Nee, we worden allemaal gelukkiger van de tucht
van de markt, die zoetsappige boodschap moet erin geramd.
De afgelopen dagen werden we in de media overspoeld met
politieke retoriek, het holle jargon van de managementcursus. Een crisis
is een 'kans', een 'uitdaging' en geeft een 'kwaliteitsimpuls'. Van
minister Kamp moeten alle ouders fulltime aan het werk, dat is goed voor
hun autonomie en zelfrespect. Ze verdienen dan genoeg om hun kinderen
fulltime in de crèche te stoppen, om ze te kunnen overladen met
speelgoed en om later hun studies zelf te bekostigen. |
Smeerlapperij van het zuiverste water, dus.
Naar Anglicisme home
,
Rijnlands & Angl., overzicht
, of site
home
.
|