Een van de grote onderscheiden in houding tussen alfa's en bèta's, met grote gevolgen voor meer praktische aspecten, zijn de veel grotere capaciteiten en neiging van de alfa tot liegen en allerlei andere vormen van maskerade van de werkelijkheid.
    Met de term "maskerade" is daar al een bijna sluitend bewijs van gegeven, want alle vormen van acteren en aanverwante, "maskerade" dus, zijn vormen van verhullen of veranderen van de werkelijkheid, dus nauw verwant aan liegen. Het verschil met het echte liegen is dat bij liegen er de bedoeling insteekt om eigen voordeel en andermans nadeel te bereiken, en men bij liegen dus meestal ook pogingen doet om het verhullen. En omdat alfa's goed zijn in het verhullen, zijn ze meestal (of: dus) ook goed in het verhullen van het verhullen, dus het liegen.
    Als psychologisch proces is liegen is nauw verbonden met vele, en vermoedelijk de meeste, andere vormen van kwaad, onder andere door haar rol in denkprocessen in het algemeen - liegen leidt tot schade aan de hersenwerking . Een voorbeeld daarvan is de merkwaardige voorliefde van de alfa-geest voor slechtheid, zie hier .
    Liegen is verbonden met een groot aantal misstanden, en is dus elders op deze website al aan bod gekomen. Voor de hand liggend is het geval van het overgrote deel der politiek , samengevat onder de definitie uit Termen :

    Onder zijn een aantal wat meer uitgesproken gevallen verzameld, waarvan natuurlijk ook een wat uit de politiek. Het eerste voorbeeld is een verhaal dat begint met een brief aan de Amsterdamse gemeenteraad geschreven door wethouder van cultuur Carolien Gehrels over een nieuwe vertraging bij de heropening van Stedelijk Museum, een affaire die al vele jaren speelt en dus gevoelig ligt - mede omdat het Rijksmuseum ook al grotendeels dicht is wegens herinrichting (wie voorbeelden uit de politiek en de journalistiek wel gelooft: er staat een volledig afdoend geval hier  ):

Uit: De Volkskrant, 26-02-2010, van onze verslaggevers Rutger Pontzen en Jaap Stam

‘Wethouder wist al jaar van uitstel Stedelijk’

Oud-lid raad van toezicht ergert zich aan gang van zaken.‘Het is tijd dat de waarheid wordt gezegd.’

... de opening van het Stedelijk Museum in Amsterdam .. Twee weken geleden maakte Gehrels bekend dat de opening opnieuw is uitgesteld.
    In een brief aan de gemeenteraad noemt Gehrels de afstelling voor de ingewikkelde klimaatbeheersing als reden voor de vertraging. Schilderijen moeten in een constante temperatuur hangen van 21 graden, bij een luchtvochtigheid van 55 procent. 24 uur per etmaal, ongeacht het aantal bezoekers.  ...

IRP:    Hier wordt overduidelijk geïmpliceerd dat de nieuwe vertraging het gevolg was van tegenslag, en dientengevolge nieuw voor de wethouder. De werkelijkheid was anders

Uit het bijbehorende interview met Andersson:

Uit: De Volkskrant, 26-02-2010, van onze verslaggevers Rutger Pontzen en Jaap Stam

‘Amsterdam kan het dus niet’

...   Wethouder Carolien Gehrels (PvdA) van Cultuur heeft goed nieuws, die vrijdag 19 december 2008. Het moeilijkste deel van de verbouwing is achter de rug. De renovatie van het bestaande deel van het museum ligt zelfs voor op schema. De wethouder heeft ook minder goed nieuws: de heropening wordt opnieuw uitgesteld. Het Stedelijk had in december 2009 weer open moeten gaan, maar dat wordt maart 2010, misschien een maand later.
    ‘De architect, de bouwkundig adviseur en de ambtelijk projectleider wisten dat die datum niet kon worden gehaald’, zegt Hans Andersson, destijds lid van de Raad van Toezicht van het Stedelijk, en een van de genodigden in de kuil. ‘Maar die boodschap bracht de wethouder liever niet. Het feestje mocht niet worden verpest.’ Twee weken geleden – 14 maanden later – schreef Gehrels in een brief aan de gemeenteraad dat het 2011 wordt; een datum werd niet genoemd.

IRP:   Wethouder Gehrels heeft dus, misschien niet expliciet maar wel impliciet, de werkelijkheid verhuld, zeg maar: gelogen, ten einde zich in te dekken in een gevoelige kwestie. En in dat liegen is ze ontmaskerd. Zo ver, zo goed. Waar het omgaat is haar reactie op die onthulling:

Het gaat hier om dat 'een volstrekt andere lezing van de feiten.'  Dat is een van de standaardmanieren waarop de alfa-leugenaar zijn doelbewuste verhullen of verdraaien van de werkelijkheid voor zichzelf en voor anderen probeert te rechtvaardigen - of beter: te verzachten en goed te praten.
    Het is ook een voorbeeld van het proces van escalatie van leugens: was de eerste nog een vorm van verzwijgen van bestaande kennis, de tweede is een regelrechte, glasharde, leugen.
    Van dit soort uitspraken zijn er talloze varianten. Onder een voorbeeld van het Volkskrant weblog, dat voornamelijk bevolkt door alfa-intellectuele kunstzinnig geneigden:
 

Van: Volkskrant weblog, 21-02-2010, door Ina Dijstelberge

Ligt het nu aan mij of is de politie dit jaar wel erg schietgraag begonnen?

Tags: schietincidenten, politiegeweld, losse flodder

[Volgt een lijst met incidenten waarbij de politie heeft moeten schieten, red.]

Reacties:

Louk van der Sloot 21-02-2010 18:17
... Als je de moeite neemt om de 'literatuurlijst' door te nemen dan blijkt weer duidelijk haar ophitsend karakter. Bijvoorbeeld laatste 'krantenkop'. Zoek je het artikel op dan staat er als krantenkop: Politie schiet gewapende overvaller neer.
Of neem een andere krantekop: Politie schiet in Son en Breugel inbreker in de arm. In het artikel staat de volgende zin: En reed met hoge snelheid in op een politieagent. Hier is dus sprak van poging tot moord op een agent. En dus zelfbescherming.
Tenslotte het eerste schietincident. De politie weet dat de man eerst zijn huis in brand steekt, zich daarna op weg begeeft naar het werk van zijn vrouw en haar daar gelukkig niet aantreft. Dan gaat hij op weg naar de school van zijn kinderen, gewapend met een mes. Iedereen, behalve, Dijstelberge, weet dat er nu reden voor angst is. Hoevaak is het al niet voorgekomen de laatste tijd dat de man zijn vrouw en kinderen vermoord. En als hij dan gesommeerd wordt dat mes neer te leggen, dan dient hij dat maar te doen.

Ina Dijstelberge 21-02-2010 18:48
... @ Louk van Slooten : ... ik nergens spreek over terecht of onterecht gebruik van het dienstwapen. Ik uit alleen mijn zorgen over de toename.

IRP:   In de kop: 'schietgraag'- in de tags: 'politiegeweld' en 'losse flodder'. En in antwoord op een reactie die de feiten weerlegt: 'Ik uit alleen mijn zorgen over de toename'
    Een voor voor de alfa-houding kenmerkende vorm van leugenachtigheid.
    Allemaal tezamen zijn dit soort uitspraken samen te vatten als:
"1 +1 = 2 is ook maar een mening". Wie hier om lacht, vergist zich ernstig. Ze is in discussies tussen de redactie en de alfa's op het Volkskrant weblog al een aanzienlijk aantal malen gevallen. En dat aantal zou in de tientallen procenten gaan lopen, als beide partijen genoeg hadden om de discussie vol te houden. Op het thuishonk van de redactie staat daarom de nevenstaande illustratie, een fictieve reclame voor bier. Waarin de (onbekende) ontwerper ervan ook nog een andere karakteristieke trek van de alfa's heeft getroffen (het kan nauwelijks toeval zijn):  het sterk opgeblazen ego in de vorm van de term "Professor Ich". Want dat is ook noodzakelijk om je eigen mening boven de werkelijkheid te kunnen stellen.
    Nog wat voorbeelden van deze houdingen hier .
    Het eerste voorbeeld van de Amsterdamse wethouder is er eentje uit de politiek. Nu kan je een hele webserver vullen met pagina's over leugens door politici. Ook is bekend, of dat zou het moeten zijn, dat de groep der  politici voornamelijk uit alfa's en hun vriendjes de gamma's bestaat . En normaliter mag het eigenlijk niet, maar hier is overduidelijk, en zonder nader bewijs, duidelijk sprake van een oorzakelijke relatie: politici zijn voornamelijk alfa's omdat voor de politiek, steeds meer een kwestie van een vertoning voor het grote publiek, het noodzakelijk is om goed te kunnen liegen - uit Termen :

Een analyse van hoe de grote politieke partijen dat doen, begint hier .
    Nog meer nieuw onderzoeksmateriaal komt van een aanverwant onderwerp: beloftes:

Uit: KIJK, nr. 3-2010 (bron: New Scientist)

Brein voorspelt gebroken belofte

Als je een belofte doet die je later niet gaat nakomen, is dat te zien in de hersenen, zo heeft Thomas Baumgartner van de Zwitserse Universiteit van Zürich ontdekt. Bij het betreffende onderzoek moesten proefpersonen een spel spelen waarbij een investeerder geld kon inleggen bij een beheerder. Daarmee zou het geldbedrag vervijfvoudigen, maar er was wel een risico voor de investeerder: het was niet zeker dat de beheerder het gegroeide bedrag met hem zou delen. De beheerder van het geld kon wel een belofte doen aan de investeerder dat hij het geld zou delen, maar die hoefde hij niet na te komen.
    Bijna alle beheerders deden de belofte om het geld te delen, maar die kwamen ze lang niet allemaal na. En dat konden de onderzoekers zien met behulp van fMRI-scans. Bij een belofte die niet werd nagekomen, was er namelijk een verhoogde hersenactiviteit te zien in bepaalde hersendelen (voor de kenners: de dorsolaterale prefrontale cortex, de cortex cingularis anterior en de amygdala).
    Opmerkelijk is hierbij dat de verhoogde hersenactiviteit plaatsvond op het moment dat die belofte werd gedaan. Volgens Baumgartner is dat verrassend, want in principe heeft iemand die iets belooft dan nog niets fout gedaan. Sterker nog, op dat moment kan hij de belofte nog steeds nakomen. De hersenen weten dus blijkbaar van tevoren al of iemand later onbetrouwbaar zal blijken.  ...


IRP:   Een gebroken belofte kan ook gezien als een soort leugen. Wat dit resultaat dan laat zien is dat de leugenaar heel goed weet dat hij liegt. Ook iets dat tot de intuïtieve kennis behoort -  het is één van die goed-en-fout zaken die op een heel basaal niveau in ieder mens zitten.
    De drie genoemde hersenmodules als betrokken bij dit proces zijn de prefrontale cortex waar de rationele beslissingen zetelen, de amygdala (Wikipedia) waar een belangrijk van de emotionele beslissingen bepaald worden, en de anterieure cingulate cortex , die de functie heeft van bemiddeling tussen onder andere deze twee modules en de signalering van onverwachte zaken tegenstellingen. Met deze functionaliteiten voor ogen is het nauwelijks verwonderlijk dat juist deze modules betrokken zijn bij gebroken beloftes en leugens: het ene deel doet het ene, het andere deel weet dat het iets anders is, en het derde deel constateert dat die twee niet overeenstemmen.
    Natuurlijk heeft ook dit proces een glijdende schaal:

Uit: De Volkskrant, 03-03-2010, door Jan Hunin

Iets te sterke verhalen van de Poolse grootmeester

Toen de Poolse journalist Artur Domoslawski voor zijn biografie van Ryszard Kapuscinski in Ethiopië aanbelandde, had hij een onthullend gesprek met een vroegere kennis van de beroemde schrijver/verslaggever. ‘Kapuscinski was een fascinerende man. Als hij in Addis was, kwam hij altijd bij ons langs’, vertelde een vrouw die Kapuscinski had leren kennen tijdens zijn onderzoek naar de val van Haile Selassie. Met zijn boek De Keizer zou hij later internationaal doorbreken. ‘Zo goed kende ik hem niet’, vervolgde de vrouw, ‘maar iedereen hield van hem. Maar, weet u, die ‘Keizer’ dat zijn fabeltjes uit duizend en één nacht.’ Vooral de passage waarin Kapuscinski het hondje van Haile Selassie liet plassen in de schoenen van de hoogwaardigheidsbekleders, vond de vrouw goed gevonden.
    Het is een van de vele passages uit Kapuscinski non-fiction, de laatste biografie van Kapuscinski, waaruit moet blijken dat de grootmeester van de reportage er niet voor terugschrok een loopje met de waarheid te nemen. Naar eigen zeggen was hij tijdens zijn omzwervingen in de Derde Wereld in de jaren zestig en zeventig getuige van 27 staatsgrepen en revoluties; in diezelfde periode zou hij liefst vier keer ter dood zijn veroordeeld. Maar na de publicatie van Kapuscinski non-fiction lijken die beweringen met een korreltje zout te moeten worden genomen.   ...
    De biografie van Domoslawsi, die bij de beroemde auteur kind aan huis was, zorgde voor fellere reacties. Kapuscinski’s weduwe probeerde tevergeefs de publicatie van het boek te beletten; een minister dreigde uit protest van uitgeverij te veranderen. Maar dat maakt de beschuldigingen aan het adres van auteur niet minder geloofwaardig.
    Met zijn gewoonte om de waarheid bij te kleuren, wist Kapuscinski zijn verhalen wel sterker te maken. Zo beschrijft hij hoe onder het bewind van de Oegandese dictator Idi Amin de vissen in het Victoriameer er opgezwollen bij zwommen. Ze zouden hun overgewicht te danken hebben aan de lichamen van de slachtoffers van de dictator. De waarheid was echter prozaïscher, bewijst Domoslawski. De nijlbaarzen die in de jaren vijftig door de Britten in het meer waren uitgezet, kampten met een gebrek aan natuurlijke vijanden.

IRP:   Natuurlijk heeft de echte alfa geen enkel probleem met het schuiven aan deze grens:

Uit: De Volkskrant, 05-03-2010, door Olaf Tempelman

Reiziger zonder paspoort

De Poolse meesterreporter Ryszard Kapuscinski verzon dermate veel dat je zijn boeken nauwelijks als ware relazen kunt beschouwen, onthulde zijn biograaf Artur Domoslawski deze week. Beter kunnen we ze lezen als mooie verhandelingen over universeel menselijk gedrag. Maar werd Kapuscinski al niet lang zo gelezen?

...   Kapuscinski heet de grootmeester van de literaire reportage. Dat genre wordt geboekstaafd als ‘non-fictie’. In Kapuscinski non-fiction laat Domoslawski er geen twijfel over bestaan dat dit in het geval van zijn onderwerp onterecht is: wat ik u over Kapuscinski vertel is non-fictie, wat hij u vertelde was vaak fictie. ‘Hij experimenteerde met journalistiek. Hij besefte vaak niet dat hij de grens tussen journalistiek en literatuur overschreed.’
   Maar waar ligt die grens en hoe ziet die er uit? Welke douanier passeerde Kapuscinski zonder zijn journalistieke paspoort te tonen? De legendarische Schotse reporter Neal Ascherson, net als Kapuscinski geboren in 1932, was de eerste om het deze week voor de gevallen Pool op te nemen. In The Guardian stelde hij onomwonden dat de grens tussen journalistiek en literatuur niet bestaat. De literaire reportage is er om het diepere, tijdlozere, waarachtigere over te brengen. We moeten Kapuscinski absoluut geloven, maar niet elk detail letterlijk nemen. Bepaalde details en bepaalde beelden had hij nodig om bij bepaalde essenties uit te komen, om zomaar te stuiten op een onder de oppervlakte verscholen waarheid – en natuurlijk ook om een echt mooi verhaal te kunnen vertellen.
     In De Keizer praten oude hovelingen van Selassie in poëtische volzinnen. Ze bezitten een groot gevoel voor ironie. Ze zijn vertrouwd met de westerse filosofische traditie. Dat waren die Ethiopische mannen in werkelijkheid natuurlijk niet. Ascherson: ‘Maar wat het boek je geeft, is de meest ontroerende en onthullende beschrijving van een hof die ik ooit gelezen heb: volkomen overtuigend, zelfs als je als lezer niet zeker kunt zijn dat ze precies deze woorden gebruikten.’
    Kapuscinski bewoog zich voortdurend in een mistig niemandsland tussen journalistiek en literatuur. Voor de krant hield hij zich nauwgezet aan de feiten, stelt Ascherson. ‘Maar in zijn boeken stond hij zichzelf vrijheden toe om een waarheid nog waarachtiger te maken’ – en het verhaal beter.
    We lezen Kapuscinski om het wezenlijke dat hij vertelt, maar net zo goed om de wijze waarop hij dat verpakt. ...
     In de therapiegroep van het schrijvershiernamaals mag Kapuscinki zich ondertussen verheugen op gedistingeerd gezelschap. Ook Ernest Hemingway, Martha Gellhorn, Oriana Fallaci en andere journalistieke en literaire grootheden werden beticht van verzinsels. Alweer zeventig jaar geleden was het George Orwell die na de publicatie van Homage to Catalonia (Saluut aan Catalonië) te horen kreeg dat hij wel heel vrij was omgesprongen met zijn herinneringen aan de Spaanse Burgeroorlog. Hij zou geschreven hebben over plaatsen waar hij nooit geweest was, over dingen die daar nooit gebeurd waren. Wie weet. Maar dit is wel een boek over de Spaanse Burgeroorlog dat nog steeds gelezen wordt.

IRP:   Die laatste alinea staat er als voorbeeld van het soort retorische trucs dat men gebruikt in dit soort goedpraterij: "Anderen hebben het ook gedaan", en "Het is populair".
    Hoe diep dit proces gaat blijkt door het optreden ervan op een niveau warmen dit, ovjectief gezien, tot niet zou verwachten: de rechtsprak. Nu kan men nog iets voorstellen bij het liegen door mensen als advocaten (verdedigen misdadigers) en officieren van justitie (proberen misdadigers in de cel te krijgen).  Maar toch kan je dit al zien als een aanzienlijk extremer voorbeeld van liegende politici. Voor de volledigheid: juristen vallen, ondanks het feit dat hun beroep is om de werkelijkheid vast te stellen, volledig binnen de groep van alfa's en gamma's, en qua mentaliteit meer alfa dan gamma.
    Het volgende geval is in zijn maatschappelijke implicaties helemaal de haren te berge rijzend:

Uit: De Volkskrant, 10-03-2010, van verslaggever Raoul du Pré

Rechtbank wist wel van gevaar voor Zeeuws gezin

Rechters komen terug op eerdere verklaring | 'Belangen van verdachte wogen zwaarder'

De man die zaterdag in het Zeeuwse Zierikzee twee van zijn kinderen vermoordde, werd vorige maand door de rechtbank vrijgelaten terwijl bekend was dat hij zijn gezin iets wilde aandoen. De officier van justitie had hen daar nadrukkelijk op gewezen, maar de rechters lieten de belangen van de man zwaarder wegen dan die van zijn vrouw en kinderen.
    De Middelburgse rechtbank kwam dinsdagavond met die bekentenis naar buiten. Maandag nog verklaarde de rechtbank niet op de hoogte te zijn geweest van de dreiging van eerwraak die boven het gezin hing. Op 24 februari lieten de rechters de man vrij. Afgelopen zaterdag schoot hij zijn 9-jarige zoon en 19-jarige dochter dood in hun huis. ...
    In de zoektocht naar de vraag wie het drama had kunnen voorkomen wezen justitie en de rechtbank de afgelopen dagen naar elkaar. ...
    Politie, justitie en de vrouw waren ervan overtuigd dat hij daarna nog steeds levensgevaarlijk was. Justitie had ook aanwijzingen dat hij op zoek was naar een vuurwapen. Om hem van straat te halen viel justitie op 10 februari terug op een oude verdenking van misbruik van zijn dochter. De man werd inderdaad opgepakt, maar zijn voorlopige hechtenis werd twee weken later door de raadkamer van de rechtbank geschorst.
    De rechtbank erkent nu ten tijde van die beslissing wel degelijk op de hoogte te zijn geweest van de situatie.

IRP:   Een complete team rechters erkent dus te hebben gelogen.
    Een paar dagen later een vervolg op televisie, in het programma NOVA . In de uitzending hoort men de president van het rechtbank in Middelburg ontkennen dat de rechters een psychiatrisch advies ter beschikking hadden - dat klopte, maar was toch een leugen:
 

Uit: De Volkskrant, 11-03-2010.

Rechtbank frustreerde psychiatrisch onderzoek moordenaar Zierikzee

De man die zaterdag in Zierikzee twee van zijn kinderen vermoordde, kon niet gedwongen worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis omdat de rechtbank in Middelburg niet meewerkte aan een psychiatrisch onderzoek. Dat verklaarde burgemeester Rabelink van Zierikzee woensdagavond in antwoord op de verwijten uit de Tweede Kamer dat hij voor een gedwongen opname had moeten zorgen. Rabelink wijst erop dat opname pas mogelijk is als dat door een psychiater wordt geadviseerd.
    In het geval van de man lag er geen psychiatrisch rapport. Een verzoek van justitie om dat te laten maken, werd afgewezen door de rechtbank. ...

IRP:   En dat was recent:

Uit: De Volkskrant, 11-03-2010, van verslaggevers Yvonne Doorduyn en Raoul du Pré

Bedreigers eerder van straat gehaald

... In het geval van de man uit Zierikzee lag er geen psychiatrisch rapport. Een verzoek van de officier justitie om dat te laten maken was op 17 december afgewezen door de rechtbank in Middelburg.   ...

IRP:    Ook de president van de rechtbank is dus een leugenaar.
     En dat heeft verder geen gevolgen, oftewel: liegen door rechters is niet opmerkelijk genoeg. Kijk maar naar het volgende geval, op nog iets hoger niveau:

Uit: Volkskrant.nl, 21-08-2009, ANP

Vicepresident rechtbank Den Haag vertrekt

Hans Westenberg, de vicepresident van de rechtbank in Den Haag, gaat op 1 oktober met vervroegd pensioen omdat zijn functioneren ter discussie zou kunnen worden gesteld.
    Aanleiding voor het vertrek van Westenberg is een uitspraak van het gerechtshof in Den Haag, dat bewezen acht dat de rechter telefonisch contact heeft gezocht met advocaten in de Chipshol-zaak, een zaak die hij onder zich had.
    Westenberg spande in 2004 een procedure aan tegen advocaat H.J. Smit, in verband met uitspraken over Westenberg tegen journalist Micha Kat. Het ging erom dat Westenberg in de Chipshol-zaak uitvoerig zou zijn gaan bellen met advocaten. De vicepresident eiste dat deze uitlatingen als onrechtmatig bestempeld werden en ook vorderde hij een schadevergoeding.
    De rechtbank in Rotterdam wees deze vordering op 23 januari 2008 toe, maar Smit ging in hoger beroep bij het hof in Den Haag. Op 23 juni deed het hof een tussenuitspraak, waarin het bewezen verklaart dat er twee telefoongesprekken hebben plaatsgevonden tussen Westenberg en een Chipshol-advocaat.
    Westenberg mocht nog tegenbewijs leveren, maar heeft de procedure inmiddels beëindigd zonder uitspraak, aldus de rechtbank.

IRP:    De vicepresident van de Haagse rechtbank heeft zich dus op corrupte wijze gedragen aangaande de rechtsgang. Toen hij hiermee geconfronteerd werd, heeft hij systematisch gelogen over zijn betrokkenheid. En toen die leugens bewezen konden worden, werd daarmee meteen dus bewijs van zijn corruptie geleverd. Overigens: in de Chipsholzaak, die gaat over een pogingen van de luchthaven Schiphol om een private investeerder de voet dwars te zetten, en daarvoor ook het recht heeft geprobeerd te misbruiken dus inclusief omkoping en corruptie, is een enigszins bekende eerput voor justitie in het algemeen.
    Als een rechter betrapt wordt op leugens en corruptie, zou je een oproer verwachten, in de eigen directe omgeving  en de rechtspraak in het algemeen. Dit was de reactie in eigen kring:

Allemaal pogingen om keiharde leugens en corruptie te verhullen. Dus evenzovele bijna net zo harde leugens en corruptie.
    Dat is dus de reden dat de leugens van de Middelburgse rechtbank niet opvallen: de rechtspraak wordt bemand door alfa/gamma's. De rechtspraak wordt bemand door mensen voor wie het liegen niet opmerkelijk is.
    En dat liegen wordt natuurlijk het snelst gedaan in die situaties waarin eigenbelangen (zeldzaam) en belangen van de eigen (sociologische) groep (frequent) een rol spelen.  Voor meer voorbeelden van dit sociologische liegen door juristen in de context van het multiculturalisme, zie hier en hier .  
    Het multiculturalisme is de bron en katalysator van een onnoemelijk grote hoeveelheid leugens, zie het aantal verzamelingen dat begint hier . Bij al deze verzamelingen zijn dusdanig veel mensen betrokken, dat het een onderbouwing vormt van de, ook intuïtief al duidelijke, bewering dat het overgrote deel van de intellectuele en bestuurlijke elite zich in deze context bezondigt aan leugens. En het is even duidelijk dat die intellectuele en bestuurlijke elite voor het over-, overgrote deel bestaat uit alfa's en gamma's .
    Voor een voorbeeld van de relatie die gamma's met liegen onderhouden - auteur en journalist Peter Giesen is van opleiding  historicus:

Uit: De Volkskrant, 08-02-2010, column door Peter Giesen

Experts

Het was de week van de waarheid. Een Kamerlid wilde de rechter laten vaststellen of hij de waarheid over de islam sprak. Een koddige suggestie. Worden we straks ook wettelijk verplicht de waarheid te spreken?   ...

IRP:   Stel je voor dat je niet meer vrijuit zou kunnen liegen ... Waar moet je dan heen met je ideologie...?

Naar Alfa en bèta denken , Psychologie lijst , Psychologie overzicht , of site home .