Bronnen bij Cultuurbedreiging: onderwijs
| 5 mrt.2011 |
De censuur die met het multiculturalisme gepaard is gegaan heeft lang de
constatering van het feit weten te onderdrukken dat allochtone immigranten een
aanzienlijke tot grote sociale achterstand hebben. Pas na de revolutie van
Fortuyn kom daar openlijk over gepraat worden zonder onmiddellijk voor kampbeul
te worden uitgemaakt, hoewel je nog wel een NSB'er was.
Dit proces is niet voor alle aspecten gelijk opgelopen -
criminaliteit was het eerste vanwege de beschikbare en heldere cijfers. Een van
de laatste was de achterstand in educatie in het algemeen en taal in het
bijzonder., Het is zelfs zo dat het beheersen van een andere taal als gewoon en
een voordeel is gezien, en onderwerp was van beleid in de vorm van Onderwijs in
Eigen Taal en Cultuur (OETC). Pas na enkele tientallen jaren kreeg men door dat
het voor een maatschappelijke carrière niet bevorderlijk is om niet fatsoenlijk
Nederlands te kunnen spreken. Pas circa een jaar of tien kent en daarvoor de
term "taalachterstand".
Nog veel gevoeliger ligt natuurlijk de algemene opvoedkundige
en educatieve achterstand. Daar heeft men dan ook een andere term voor
uitgevonden - dat heet de "straatcultuur". Het is natuurlijk doodgewoon de
allochtone cultuur - kijk maar naar de leenwoorden erin, als "doekoe" (Surinaams-creools
voor geld) - in dit geval dus gedomineerd door de creolen in plaats van de
moslims.
Tot voor kort lukte het multiculturalisten om dit gescheiden
te houden van hun algemene opvatting dat de cultuur van de allochtone
immigranten gelijkwaardig was aan de westerse cultuur: aan de ene kant had je
die gelijkwaardigheid, en aan de andere kant gaf je ze "een steuntje in de rug".
En tussen die twee zaken hoefde geen verband te leggen. Dat werd wat lastiger
toe er in 2010 een rechtse regering kwam, die die gelijkwaardigheid letterlijk
nam:
Uit: De Volkskrant, 07-02-2011, door Robin Gerrits en Ron Meerhof
Interview | Marja van Bijsterveldt, minister van onderwijs, cultuur en
wetenschappen
'Ik had al die hoogleraren liever college zien geven'
Ingrijpen om zwarte scholen witter te maken, ziet ze niet zitten. Meer
kwaliteit, dat is haar missie. 'Ik geloof in veeleisend onderwijs.' En al die
protesterende professoren? Die staan veel te weinig in de collegezaal.
...
Segregatie in het onderwijs is voor dit kabinet geen thema. Waarom niet?
'Het gaat om de kwaliteit van het onderwijs. De verdeling van zwarte en witte
kinderen over scholen heen... Het doet onrecht aan ouders die gewoon hun eigen
afweging moeten kunnen maken. Veel wetenschappers zeggen ook dat het 'm niet zit
in de kleur. Ik zie goede scholen met jongeren uit diverse achtergronden goed
functioneren. Ik zie ook witte scholen waar het niet goed gaat.'
Al die projecten tegen segregatie, gaat daar de stekker uit?
'Nee. Zolang het binnen de wet past: geen enkel probleem. Als scholen en ouders
vrijwillig afspraken maken in een helder beleid, bijvoorbeeld over dubbele
wachtlijsten, prima. Maar ik ben niet van het postcode-beleid, waarbij je alleen
maar een school mag kiezen in je eigen gebied. Dat werkt niet. Mensen verhuizen
er zelfs om. Als christen-democraat vind ik het belangrijk dat ouders zelf hun
school kunnen kiezen. Maar het gaat me vooral om kwaliteit. In Den Haag staat
een voor 99 procent gekleurde school die in korte tijd van zeer zwak naar goed
is gegaan. Dat is het allerbeste, voor ieder kind.'
In Rotterdam was uw CDA nog maar zeven jaar terug de voortrekker van
dubbele wachtlijsten. Zegt u nu: we
moeten ophouden ons druk te maken over de kleur van scholen? Ons neerleggen bij
zwarte scholen?
'Neerleggen, dat klinkt zo defaitistisch...'
Accepteren dan?
'Laat ik het zo zeggen: het gaat om waar je naartoe werkt. Voor mij is dat
kwaliteit.'
Zegt u nou iets over die zwarte scholen. Die zijn er. Wat moeten we daarvan
vinden?
'Als ze niet goed functioneren, moeten we zorgen dat ze wel goed gaan
functioneren en kinderen goed onderwijs geven. Maar dat geldt voor elke school.'
Maar dat die scholen zwárt zijn, is dat niet iets om te veranderen?
'Dat is gewoon een feit. Heeft veel te maken met de demografische opbouw van de
wijken. Het is goed als mensen van verschillende culturen elkaar ontmoeten. In
gemengde wijken is dat gemakkelijker dan in eenzijdig samengestelde wijken. In
een zwarte wijk staat doorgaans een zwarte school. Ik kan me voorstellen dat de
gemeente zegt: laten we meer variatie brengen in die wijken, om groepen en
mensen bij elkaar te brengen. Maar voor mij als minister van Onderwijs is
verandering an sich geen doel.' ...
Red.: Dat was trappen tegen het horzelnest. De
multiculturalisten klommen meteen in de pen, en lieten hun masker vallen - nu
bleek er helemaal geen sprake te zijn van gelijkwaardigheid: de achterstand
moest verholpen worden:
Uit: De Volkskrant, 09-02-2011, door Lodewijk Asscher, wethouder
Jeugd en Onderwijs en Financiën in Amsterdam.
Minister geeft goed onderwijs op
Minister Van Bijsterveldt geeft de strijd tegen segregatie in het onderwijs
op. 'Zwarte scholen zijn een feit', stelt ze. 'Het gaat om kwaliteit van het
onderwijs. Wit of zwart is minder belangrijk.' ...
Red.: De oude insteek: we kijken niet naar kleur, alleen naar
achterstand. Maar even later:
| |
Wanneer je te veel kinderen met achterstanden in een klas hebt,
wordt het een hele klus om die kwaliteit op orde te houden. Dat zie ik
dagelijks in het Amsterdamse onderwijs. In Amsterdam zijn er meer zwakke
zwarte scholen dan zwakke witte scholen. Zwak en zwart gaan te vaak
samen. |
En hoe komt dat nu, dat zwak en zwart zo vaak samen gaan. Asscher gaat het
uitleggen:
| |
Dat komt voor een deel door onevenredig veel achterstands- en
zorgleerlingen op zwarte scholen. |
Zwarte scholen gaan dus samen met achterstandsscholen omdat er op de zwarte
scholen meer achterstandsleerlingen terecht komen. Oftewel: "Hoe komt het omdat
de brandweerauto rood is?" Antwoord van Asscher: "Omdat hij rood geverfd is".
Het al eerder beschreven dilemma van de multiculturalist: om de werkelijkheid
het hoofd te kunnen bieden, moet hij liegen en bedriegen.
In dezelfde krant lichtte vaste columnist en GroenLinks
Eerste Kamerlid Evelien Tonkens in haar boosheid een tipje van de sluier:
Uit: De Volkskrant, 09-02-2011, column door Evelien Tonkens,
bijzonder hoogleraar actief burgerschap.
Van Bijsterveldt laat de boel uit elkaar spatten
Tussentitel: Job Cohen mateloos populair onder Amsterdamse jongeren
Niks nieuws onder de zon, met de uitspraak van minister van Bijsterveldt dat
ze de onderwijssegregatie niet langer wil bestrijden. Het regeringsbeleid op dit
punt stelde nooit veel voor. Het waren vooral gemeenten en ouders die zich
inspanden om zwarte en witte scholen meer gemengd te maken. Toch heeft Van
Bijsterveldts uitspraak grote symbolische waarde. En daarmee ook praktische.
Want in beleid is het effect van woorden vaak groot. ...
... Vermoedelijk denkt ze dat haar uitspraken weinig
doen: ze kondigt immers geen harde maatregelen aan. Maar ook al gaat er geen
cent minder naar het tegengaan van segregatie, toch zullen gemeenten, scholen en
ouders die er aan werken, zich door haar woorden in de steek gelaten voelen.
Van Bijsterveldt zegt eigenlijk: laten we de boel niet bij elkaar houden.
Ik ga niet meer voor interetnische samenhang, ik ga alleen nog voor kwaliteit.
Waarbij kwaliteit gereduceerd wordt tot leren rekenen en taal. Kennis van de
samenleving en vaardigheden daarmee om te gaan, vallen buiten deze enge
definitie van kwaliteit.
De kern van haar boodschap is dus: Ik wil de boel niet langer bij elkaar
houden. Ik laat de boel uit elkaar spatten. ...
Red.: Zonder enige vertaling: als je niets doet
aangaande integratie op school, spat de samenleving uit elkaar. Omdat de
samenleving beslist niet elkaar spat als je niets doet met autochtone
leerlingen, want voor de komst van de allochtonen was er totaal geen probleem
dienaangaande, moet het uit elkaar spatten dus liggen aan de allochtone
leerlingen. Die moet je dus kennelijk leren om te integreren.
Opmerkelijk. Ware het niet dat een uitstekende verklaring is van
het door Asscher geconstateerde verband tussen zwarte scholen en leerlingen en
zwakke scholen en leerlingen: het verbindt maatschappelijke zwakte met slecht
passen in de Nederlandse maatschappij. Met sociale achterstanden. Met
leerachterstanden. Met mogelijkerwijs leerpotentie achterstanden.
De andere warme (correcter: hete) pleitbezorger voor de
allochtonen zaak was net zo boos:
Uit: De Volkskrant, 15-02-2011, column door Pieter Hilhorst,
politicoloog
De schaamlap van Van Bijsterveldt
Tussentitel: Cynische keuze voor weg van de minste weerstand
De foto in de televisiegids moest waarschijnlijk een multiculturele idylle
uitbeelden. Maar mijn toen 5-jarige zoon Noah grijpt zijn vriendje Graciano zo
innig beet dat het een wurggreep lijkt. De afbeelding is afkomstig uit een
documentaire van Sunny Bergman over haar zoektocht naar een school voor haar
zoon Idris.
Ik was door haar geïnterviewd omdat mijn kinderen naar een buurtschool gingen
met veel allochtone kinderen. Bij de première van de film bedachten we met een
aantal mensen een plan om de segregatie in het Amsterdamse onderwijs tegen te
gaan. Het was januari 2005.
Sindsdien ben ik een actief pleitbezorger van gemengde
scholen. ...
... Het interview waarin minister Marja van Bijsterveldt openlijk afscheid
neemt van de strijd tegen segregatie in het onderwijs, is voor mij daarom een
pijnlijk déjà vu. Van Bijsterveldt hanteert hetzelfde argument. Ze legt zich
neer bij het bestaan van zwarte scholen omdat het haar gaat om kwaliteit.
Het klinkt zakelijk. ...
Kinderen gaan naar school om te leren schrijven en rekenen, niet om een
multicultureel sprookje na te spelen. Het gaat dus niet om de kleur van de klas,
maar om de kwaliteit van de school. ...
Red.: Tot voor kort het bastion tegen degenen die wijzen op
culturele kwaliteitsverschillen. Maar ook Hilhorst is ineens open:
| |
Maar wat Van Bijsterveldt vergeet, is dat in
de praktijk de kwaliteit van de school samenhangt met de samenstelling van de
klas. Natuurlijk zijn er zwakke scholen met alleen blanke leerlingen en zijn er
excellente scholen met vrijwel alleen allochtone leerlingen.
Maar er zijn meer zwakke zwarte scholen dan zwakke witte scholen. Scholen
met een hoog percentage kansarme leerlingen hebben een veel zwaardere taak dan
scholen met vooral kinderen van hoogopgeleide ouders. Scholen met veel kansarme
kinderen hebben ook veel meer kinderen met gedragsproblemen. ...
Het interview met Van Bijsterveldt leverde nog een tweede déjà vu op. In elke
discussie over witte en zwarte scholen is er iemand die zegt dat het niet gaat
om kleur, maar om kansarm (kinderen van laagopgeleide ouders) versus kansrijk
(kinderen van hoogopgeleide ouders). Wie kansarm gelijkstelt aan zwart
stigmatiseert en vergeet dat er ook blanke kansarme kinderen zijn. Dat is
helemaal waar, maar dit argument wordt altijd misbruikt om het debat over
segregatie in het onderwijs te torpederen. ... |
Leugen: het werd misbruikt om de stelling dat de multiculturalisme niet deugt
omdat de allochtone culturen een grote achterstand hebben te torpederen. Maar nu
het beter uitkomt, komt de waarheid boven tafel:
| |
Het is waar dat de relevante
tegenstelling die is tussen kansarm en kansrijk. Maar helaas zijn heel veel
allochtone kinderen kansarm en zijn heel veel autochtone kinderen kansrijk.
Het is die pijnlijke waarheid die Van Bijsterveldt probeert weg te poetsen met
haar correcte gezever dat kleur niet bepalend is voor achterstand. |
Juist. De reden om de multiculturele samenleving af te wijzen: je gaat je
cultuur niet naar onderen halen door hem te mengen met een achtergebleven zo
niet achterlijke cultuur - de cultuur van uithuwelijken, eerwraak, besnijdenis
en talloze andere meer uiterlijke zaken die horen bij de achterstanden en de
moeilijk opvoedbaarheid op school.
Niet alleen de ideologen in de krant, maar ook het veld
roerde zich:
Uit: De Volkskrant, 12-02-2011, ingezonden brief van Ferhat
İşgüzarer (Amsterdam)
Geef het goede onderwijs niet op
Ik heb op een christelijk-islamitische school gezeten ...
Mijn vader besloot mij naar het christelijk voortgezet
onderwijs te sturen. Een strenge school met duizend leerlingen waarvan de zwarte
leerlingen op een hand te tellen waren. ...
Jaren later kreeg ik de vraag van een aantal bezorgde Turkse
ouders om leerlingen van zwarte basisscholen in Ede te begeleiden. ...
Bijna alle kinderen van zwarte scholen die naar onze lessen komen, kunnen
onvoldoende lezen en schrijven. Er komen ook kinderen van witte scholen
naar onze lessen, die kunnen daarentegen vaak wel goed lezen en schrijven. . ...
Uit:
De Volkskrant, 12-02-2011, ingezonden brief van Maureen van der Pligt,
docent in het speciaal onderwijs en gemeenteraadslid SP-Amsterdam.
Asschernorm
De Amsterdamse onderwijswethouder Lodewijk Asscher merkt terecht op dat het
kabinet door flink te bezuinigen op het onderwijs het ideaal van goed onderwijs
voor iedereen 'opgeeft' ...
In Amsterdam neemt de segregatie in het onderwijs steeds verder toe. En elke
poging om deze tweedeling tussen de zwakke (zwarte) en sterke (witte) scholen
tegen te gaan, is door het stadsbestuur juist in de kiem gesmoord.
Sterker nog, met de introductie van de zogenaamde 'Asschernorm' waarbij elke
school een gemiddelde Cito-score van 534 dient te halen, werkt hij gesegregeerd
onderwijs in de hand. Scholen zullen zorgleerlingen proberen te weren om deze
prestaties te halen. Populaire scholen worden hierdoor geprikkeld om nog
verder een 'witte' school te worden, terwijl alle zorgleerlingen naar de minder
goede scholen gaan. ...
Red.: Maar het is niet alleen niet-kunnen lezen en
schrijven:
Uit: De Volkskrant, 16-02-2011, column door Sheila Sitalsing
Overliggen
... de lieve Hollandse meisjes
van de pabo die hier, amper 20 jaar oud, stage komen lopen op de volksscholen,
raken er niet over uitgepraat. Ze verwonderen zich over de toon en het volume
waarop kinderen op school worden aangesproken ('Ga zitten!' 'Houd je mond!'), ze
verbazen zich over het collectief lesjes opdreunen ('Een maal drie is drie, twee
maal drie is...'), ze zijn verbijsterd over het gedreig ('Als je niet gaat
zitten, ga ik je slaan!' Er zijn ook juffen die vervolgens daadwerkelijk met een
houten stok achter de onwillige leerling in kwestie aan rennen.).
Als de pabo-meisjes het over een andere boeg proberen te gooien - 'Ik ben niet
boos op jou, ik ben boos op je gedrag' - barsten de kinderen in ongelovig gelach
uit.
Het verschilt per school: op de volksscholen is er meer verbaal en fysiek
geweld, en hoe duurder de privéschool, hoe groter de kans dat je kind zonder al
te veel krassen op zijn ziel de lagere school doorstaat. ...
Red.: Hetgeen overigens wel past, maar bij een heel andere
maatschappij:
| |
Toch is het gebulder functioneel. Het bereidt kinderen voor op een
grotemensenleven in Surinaamse organisaties, waar de baas zijn ondergeschikten
vaak toespreekt alsof het honden zijn. Je krijg er mensen van die de hardheid
van het bestaan goed aan kunnen, dankzij een mix van onverschilligheid en
onverschrokkenheid. |
In de feminiene Nederlandse maatschappij komt het op school neer op de
observatie "De zwarte leerling vreet de (blanke) leraar op", zie de verzameling
voorbeelden hier
. Dit is de werkelijkheid die in het meel-in-de-mond multiculturalistische
taalgebruik verborgen wordt gehouden achter terminologie als: "De veranderde
maatschappij die de school is binnengedrongen". De reactie van de gemiddelde
blanke ouder is volkomen voorspelbaar - zie de verzameling hier
, of een citaat uit het stuk van Ferhat
İşgüzarer
| |
Ik heb op een christelijk-islamitische school gezeten, maar pas later drong
tot mij door waarom ik de Nederlandse leerlingen in de klas een voor een had
zien vertrekken. Elk jaar na de zomervakantie werd de school zwarter, totdat de
eerste echte zwarte school van het land was geboren. |
Het ontstaan van zwarte en witte scholen is dus niet zo
maar een willekeurig fenomeen. Het is het directe gevolg van sociale
verschillen. Het is het gevolg van de instroom van sociaal en intellectueel
zwakke gekleurde leerlingen die het niveau van de lessen naar beneden halen.
Maar dit mag natuurlijk nooit openlijk gezegd worden, want
dan zeggen de Nederlandse ouders nog harder: "Gaan jullie multiculturalisten
zelf maar die je kinderen bij die achterstandsgevallen zetten - daar waag ik
mijn kinderen niet aan":
Uit: Volkskrant Magazine, 05-03-2011, door Evelien van Veen
Trots op het vmbo
... X11 is een vmbo-school. Een uitzonderlijk populaire vmboschool - Joep is
niet de enige aspirant-leerling vandaag die zegt een eventueel havo-advies in de
wind te slaan als hij hier wordt aangenomen. En dat is opmerkelijk nu er, zeker
in de grote steden, 'vmbo-paniek' lijkt te heersen onder ouders die hun kind per
se van het schooltype willen weren. Te groot, te zwart, tuig in de klas en een
ruwe sfeer waarin het eigen kroost kopje onder zou gaan: ziehier de zorgen die
met name hoog opgeleide ouders op menig verjaardagsfeestje over het vmbo uiten.
...
Red.: En die reactie is dus terecht, natuurlijk, gezien het
feit dat diverse scholen, voornamelijk in de grote steden waar de concentraties
allochtonen zitten, wapenverboden en detectiepoortjes hebben moeten invoeren
Dat is dus de kwestie waar het om gaat: de aanwezigheid van
grote hoeveelheden allochtone leerlingen vormt een bedreiging voor de kwaliteit
van het onderwijs.
Natuurlijk gaat dit allemaal ook nog eens veel meer kosten:
Uit: De Volkskrant, 19-02-2011, door Herbert de Bruijne en
Pieter Hettema
Basisonderwijs heeft heel wat meer te doen dan in 1998
Herbert de Bruijne is algemeen directeur Openbaar Onderwijs aan de Amstel.
Pieter Hettema is onderwijsadviseur. Onderwijsgeld gaat op aan maatwerk voor
probleemleerlingen.
Tussentitel: Meer leerlingen met problemen vragen maatwerk.
Volgens Frank Kalshoven (Economie, 12 februari) moeten schoolleiders niet
zeuren: er is geen gebrek aan geld of personeel in het onderwijs. Hij rekent
voor dat de uitgaven voor basisonderwijs sinds 1998 met 90 procent zijn
gestegen. Hoezo te weinig geld? Schoolleiders kunnen niet rekenen, schrijft
Kalshoven, en vooral die opmerking werkt natuurlijk op de lachspieren.
...
Als je de waarheid zoekt, moet je graven. Ook in dit geval. Kalshoven citeert
het CBS en constateert dat in 11 jaar tijd het budget van basisscholen op papier
met 90 procent is gestegen. Trek daar 25 procent inflatie van af, en scholen
hebben altijd nog 65 procent meer te besteden. ...
Om de klachten van scholen echt te kunnen begrijpen, moet je je verdiepen in de
inhoud. Anders dan de rekenkundige meetlat van een macro-econoom tellen in het
onderwijs meer zaken dan ratio's en budgetten.
Meer, en meer verschillende, probleemleerlingen vragen om maatwerk.
Voor dat 'passend onderwijs' hebben we meer geld (en niet 300 miljoen euro
minder) nodig: meer deskundigen, maar ook meer handen in de klas. ..,.
Red.: Zoals gebruikelijk wordt hier dat 'Meer, en meer
verschillende, probleemleerlingen' niet benoemd. Nog een varianat:
Uit: De Volkskrant, 02-02-2011, van verslaggever Robin Gerrits
Van Bijsterveldt gebruikt bij aanpak rugzakjes opnieuw
wortel en lange stok
... de explosie van het aantal zorgleerlingen komt niet alleen maar door de
aanzuigende werking van de oude regelingen. Samenleving en gezinssituaties zijn
complexer geworden. ...
Red.: Middels weten allemaal wat dit soort termen betekenen: de diverse soorten allochtone leerlingen.
Die stijgende kosten voor zwakke leerlingen worden natuurlijk
geconstateerd door de regering, en aangezien er een rechtse regering is, gaat
deze in die stijgende kosten snijden:
Uit: De Volkskrant, 17-02-2011, van verslaggever Robin Gerrits
Van Bijsterveldt: passend onderwijs moet bezuinigen
Ondanks zware kritiek van de oppositie en bijna alle onderwijsorganisaties
houdt minister Van Bijsterveldt vast aan haar plannen om 300 miljoen euro te
bezuinigen op het passend onderwijs. Dit bleek woensdag tijdens een overleg in
de Kamer. ...
Red.: Waarop de multiculturalisten en hulpverleners nogmaals
in de pen klimmen:
Uit: De Volkskrant, 19-02-2011, ingezonden brief van Martin Bos,
leerkracht PO ( Breda)
Niemand wil een stempel of rugzakje
...
Passend onderwijs is bedoeld om kinderen die een speciale onderwijsbehoefte
hebben goed te kunnen begeleiden. Meer precies wordt bedoeld dat kinderen die
kwetsbaar zijn, bijvoorbeeld door een verstandelijke dan wel lichamelijke
beperking of leerhandicap, extra gesteund worden.
Negatief geformuleerd zou men kunnen stellen dat die kinderen
worden gestigmatiseerd; ze krijgen een label. ...
Een ander stigma is dat kinderen van 'allochtone komaf' zijn of de
ouders 'laaggeschoold'. Daardoor hebben ze vaak een taalhandicap en iedereen die
een beetje verstand heeft weet dan dat die beperking kan leiden tot problemen in
de maatschappij en het onderwijs. Immers alles is taal: rekenen, techniek,
biologie, tekenen, gymnastiek, lezen, goed burgerschap enz. ...
Uit: De Volkskrant, 19-02-2011, ingezonden brief van Jehudi van Dijk,
woonachtig op een woonvorm voor autisten in Zwolle.
Stempels
'We plakken te snel en te vaak een stempel op een kind' zei Ton Elias tijdens
een bijeenkomst over de bezuinigingen in het onderwijs. ...
Is het wel eens tot meneer Elias doorgedrongen dat de stijging van het aantal
kinderen met een rugzakje niet een 'keuze' is, maar voor het grootste gedeelte
het gevolg is van veranderingen in de maatschappij en van
ontwikkelingen in de medische wetenschap? ...
Red.: Daar hebben we weer dat "veranderingen in de
maatschappij" ...
De verandering in de maatschappij waar het om gaat is de
instroom van allochtone immigranten. Immigranten met een aanzienlijke tot grote
culturele achterstanden, die een belasting vormen voor de maatschappij. Een
belasting die niet duidelijker is en helderder dan in het onderwijs: óf je laat
die achterstandigen grootschalig afvallen, óf je verlaagt het niveau van je
onderwijs, óf je scheidt de stromen. En in alle gevallen betekent het
bijspijkeren naar het Nederlandse niveau een extra kostenpost van vele miljarden
op jaarbasis, omdat onderwijs nu eenmaal een kwestie is van de inzet van mensen.
Een zichtbaar beleid van vele miljarden extra uitgaven voor
allochtone leerlingen zit er, speciaal in deze tijd van bezuinigingen, niet in.
En zelfs als dat laatste niet het geval was, was zo'n beleid vermoedelijk toch
onmogelijk: het zou de Nederlandse bevolking sterk opzetten tegen de allochtone
immigranten. En terecht - ze hebben niet om die allochtone immigratie gevraagd.
Blijft over de keuze uit de drie andere alternatieven. De
keuze van de multiculturalisten is menging. Maar dat houdt dus automatisch het
sterke afvallen van de allochtone leerlingen in, tenzij je het niveau verlaagt.
In welk laatste geval de Nederlandse ouder de school ontvlucht, wat de
multiculturalist wil voorkomen door dwangmaatregelen.
Dat laatste een een gotspe daar diezelfde multiculturalisten
mordicus tegen iedere dwangmaatregel richting allochtone immigranten zijn. Zo
zou een eerste en zeer voor de hand liggende maatregel zijn om de zichtbaarheid
van de achterstand te verminderen, door het verbod op het achterstandssignaal:
de hoofddoek. En natuurlijk ook de Surinaamse petjes en gouden kettingen,
enzovoort.
Wat de situatie in het onderwijs dus ten duidelijkste laat
zien, is welk een idioot en gevaarlijk sociaal experiment te toelaten van een
grote allochtone en acherstandige instroom is. Zelfs in het meest gunstige
geval, een scheiding der stromen op school, blijf je zitten met een culturele en
etnisch onderscheiden groep die langdurig op aanzienlijke achterstand staat -
een recept voor sociale problemen. En in het ongunstige geval dat de
multiculturalisten hun zin krijgen, is het gevaar nog groter: de uitholling van
de kwaliteit van het onderwijs aan onze kinderen. Dat wil zeggen: de uitholling
van onze cultuur.
Het onderwijsveld op de werkvloer is voor een groot deel
verstandiger dan de beleidsmakers, maar ook daar zijn er haarden van besmetting:
Uit: De Volkskrant, 21-03-2011, door Mariët Herlé, docent communicatie
aan het instituut voor Commercieel Management, Hogeschool Rotterdam
Docent staat er beter voor dan vroeger
In de Volkskrant van 12 maart klaagden Ad Verbrugge en de zijnen van
Beter Onderwijs Nederland erover dat slechts een kwart van het hogeschoolbudget
wordt besteed aan direct onderwijs door docenten. Ik ben zo'n docent die de
afgelopen twintig jaar af en aan in de beroepspraktijk en op hogescholen heeft
gewerkt. En ik ben het niet met hem eens. Want: wat is het werk voor een docent
erop vooruitgegaan in de loop van de tijd.
De hogeschool bestaat niet meer uit academisch geschoolde
vakidioten met een krijtje en een leerboek. ...
Red.: De bekende argumenten tegen iedereen die voor behoud van
kwaliteit pleit. Met de alhier relevante inspiratiebron:
| |
Of ons bestuur tot de grote graaiers hoort, kan ik als eenvoudig
docent niet beoordelen. Wel interviewde ik een paar jaar geleden in een
andere hoedanigheid onze bovenbaas, Jasper Tuytel. Dat leek me een
betrokken man, met een visie op de toekomst van een grote-
stadshogeschool, waar steeds meer allochtonen en vmbo-ers een kans
krijgen. En waar praktijkopdrachten in het 'Rotterdamse Onderwijsmodel'
zorgen voor aantrekkelijk en effectief onderwijs. Bij deze jongeren kun
je niet meer aankomen met veel uren luisteren in de klas. Ze gaan er pas
voor als ze echt aan het werk gezet worden. Ze leren het meest van de
praktijk. |
Allochtonen en vmbo'ers, een andere term voor allochtonen, zijn minder sterk
in gewoon onderwijs - ze kunnen niet stilzitten, hebben een beperkte
aandachtsspan, en kunnen niet luisteren. Dus moeten we stilzitten,
aandacht-hebben, en luisteren afschaffen, en vervangen door excursies naar
bedrijven, en stages in het magazijn (enigszins raillerend geformuleerd, maar we
hanteren dezelfde toon als de auteur). En daarnaast ook goed voor ze zorgen:
| |
Goed ook dat er een zorgstructuur is. Ik heb als docent
zielsmedelijden als ik dat Marokkaanse meisje van wie de moeder net
overleden is, als een ziek vogeltje achter haar haardos zie wegduiken.
Ik hoor het verhaal van de jongen met een Chinese achtergrond die geen
zin goed op papier kan krijgen, maar geen tijd heeft voor extra lessen
Nederlands omdat hij in zijn vrije tijd de kost moet verdienen voor zijn
ouders. Goed dat er allerlei deskundige hulptroepen zijn, die niet voor
de klas staan. |
En in dit alles is er natuurlijk maar een beperkte plaats voor kennis en
onderwijs ... dat zou die allochtonen alleen maar discrimineren ...
De evaluatie van de resultanten van dit soort onderwijs
volgde al snel:
De Volkskrant, 23-03-2011, door Marten Salverda, kritisch docent en
decaan havo/vwo.
Geld voor onderwijs gaat naar managers
Het artikel van docente communicatie Mariët Herlé van de Hogeschool Rotterdam
is een schrijnend voorbeeld van de stand van zaken in ons onderwijs en een
blamage voor wat goed communicatie-onderwijs zou moeten leren (O&D, 21 maart).
Enkele punten:
- Zij gaat niet in op de door haar aangehaalde klacht van
BON-voorzitter Ad Verbrugge dat slechts een kwart van het hogeschoolbudget wordt
besteed aan direct onderwijs. Ze weerspreekt de klacht evenmin.
- Het artikel mist elke vorm van objectieve communicatie,
getuige de terminologie: 'academisch geschoolde vakidioten met een krijtje' en
'grillen en hobby's van docenten'.
- De vele stijlfouten in het artikel geven te denken over de
mate waarin de auteur zelf haar taal beheerst.
- De auteur heeft blijkbaar als 'eenvoudig docent' en als
docent communicatie aan een Instituut voor Commercieel Management niet het
kritisch vermogen na te gaan welk gedeelte van het onderwijsgeld in het
management gaat zitten, steeds meer bij grote graaiers.
- Voor veel hbo-studenten is het aantrekkelijke 'van de
praktijk leren' verworden tot budgettair zeer voordelige onderwijsopzetten
waarin het aantal contacturen nog steeds schandalig laag is en waarin er
aanhoudend klachten van studenten zijn over de bereikbaarheid van docenten voor
het feitelijke onderwijs. Dit geldt al jaren, met name voor commercieel
economische studies (zie de Keuzegids Hoger Onderwijs).
Red.: En hier een voorbeeld uit het veld van de hoogoplopende
achterstanden:
Uit: De Volkskrant, 25-03-2011, van verslaggeefster Loes Reijmer
Te krap wonen, moe naar school
Eenderde van de inwoners van de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord leeft
onder de armoedegrens. De Heemskerkschoolmerkt dagelijks wat dat betekent.
Kinderen kunnen niet trakteren op hun verjaardag en ouders zijn niet in staat
de ouderbijdrage te betalen. De Heemskerkschool, een basisschool in de
Rotterdamse wijk Feijenoord, heeft voortdurend te maken met armoede. ...
De Heemskerkschool is zwart: 98 procent van leerlingen is
niet-westers allochtoon, de overige 2 procent komt uit Oost-Europa of de Balkan.
'We krijgen de kinderen hier onaanspreekbaar binnen', vertelt Tom Kros (58),
sinds drie jaar directeur van de school. 'Het Nederlands dat de kinderen
spreken, is hier geleerd. Thuis wordt bijna alleen de taal van herkomst
gesproken. De kinderen hebben daardoor al meteen anderhalf jaar achterstand.'
...
Red.: Het didactische aspect.
| |
Eén van de grootste problemen is dat kinderen thuis geen rust
hebben, stelt juf Janita. De wijk Feijenoord bestaat grotendeels uit
kleine, kwalitatief slechte, sociale huurwoningen. Soms wonen gezinnen
met vier kinderen in een tweekamerappartement. 'Dan slapen kinderen in
de woonkamer, waar gegeten en geleefd wordt. Die kinderen zijn
ontzettend moe als ze op school komen.' |
Met daarnaast nog vele andere negatieve gevolgen. Het sociale aspect van de
zaak. tezamen met de didactische rrn onderwijskundig moeras.
De golf allochtone achterstanden heeft, door de deels voor
hen verlaagde normen, ook de universiteit bereikt, alwaar ze ook de normen
bedreigen:
Uit: Leids universiteitsblad Mare, 10-03-2011, door Vincent Bongers
Rechtenstudent spelt slecht
De verplichte taaltoets voor eerstejaars rechtenstudenten wordt begin mei
afgenomen. De toets heeft nog geen gevolgen voor zakkers en zal vooral dienen
als vingerwijzing voor studenten die het Nederlands onvoldoende beheersen.
Maar als de toets uiteindelijk door specialisten binnen Rechten en deskundigen
van het Interfacultair Centrum Lerarenopleidingen (ICLON) wordt goedgekeurd, is
het de bedoeling dat de toets volgend collegejaar wel gehaald moet worden om te
voldoen aan het bsa. ...
Binnen de raad zijn er nog wel zorgen over de taaltoets. ‘Er
zit toch een bijsmaakje aan’, vond Barend Barentsen, universitair hoofddocent
arbeidsrecht. ‘We moeten oppassen dat we allochtone studenten, die vaker een
taalachterstand hebben, niet uitsluiten en dus in feite discrimineren.’
...
Red.: Een gotspe natuurlijk, dat laatste. Discrimineren
bestaat alleen als er sprake is van gelijke gevallen. En die gevallen blijken,
zoals gemeten door onder andere de taaltoets, zeer ongelijk.
Het onderwijsveld is van nature zeer multiculturalistisch,
omdat het gaat over kinderen en men die niet wil benadelen, waar bijvoorbeeld
moslims daar geen enkele moeit mee hebben, door hun kinderen te gebieden om met
een hoofddoek rond te lopen. Uit het onderwijsveld zal je dus niet snel
openlijke klachten krijgen over de problemen van de allochtone instroom. Maar
soms is het toch volkomen duidelijk uit wat ze doen:
Uit: De Volkskrant, 05-04-2011, door Robin Gerrits (voorpagina)
Basisscholen willen leraren zelf opleiden
Een groep van 59 Rotterdamse basisscholen wil pabo Thomas More kopen. Met een
eigen beroepsopleiding hoopt de Rotterdamse Vereniging Katholiek Onderwijs
betere leerkrachten klaar te stomen voor de moeilijke Rotterdamse
schoolpraktijk.
'We hebben op onze scholen een best moeilijke groep
kinderen, vaak uit achterstandssituaties', zegt voorzitter Frie van Os van de
RVKO. 'Wij willen dus pabo-studenten die heel bewust voor het vak van
onderwijzer in een grote stad kiezen.' Die kun je het beste maar zelf opleiden,
vindt hij. ...
Red.: Je moet het er zelf uitvissen, maar toch staat het er
redelijk duidelijk: de allochtone instroom veroorzaakt dusdanige moeilijkheden,
dat je er speciaal gemotiveerde leraren voor nodig hebt, die je op een speciale
manier moet opleiden.
In aansluiting hierop nog een overbodige onthulling:
Uit: De Volkskrant, 06-04-2011, door Ana van Es
Peiling | Basisscholen Rotterdam willen PABO overnemen
'Aansluiting is mogelijk beter'
...
Ernst-Jan van Unen, basisschooldocent in Goirle, studeerde vorig jaar af aan
de pabo in Tilburg:
'Ik vraag me af wat de meerwaarde is van deze overname. Op de pabo besteden ze
nu al aandacht aan zorgleerlingen. De afgelopen twee maanden werkte ik op een
school in Tilburg-Noord, een multiculturele wijk. Kinderen daar hebben grote
achterstanden op het gebied van taal. ...
Red.: Die Ernst-Jan toch ...
Ook de Volkskrant wordt een pietsje explicieter:
Uit: De Volkskrant, 12-04-2011, van verslaggeefster Ana van Es
Reportage | Basisscholen leiden hun eigen leraren op
Meer prikkels nodig op pabo
... Onlangs werd bekend dat een groep Rotterdamse
basisscholen de pabo Thomas Moore wil overnemen, om leerlingen beter voor te
bereiden op het lesgeven in een grote stad. ...
Red.: 'Lesgeven in de grote stad' ... Het multiculturele lingo
voor "lesgeven aan allochtonen"
.
De feiten blijven voortdurend voor verwarring zorgen. Een
prominent voorbeeld:
Uit: De Volkskrant, 16-04-2011, door Jaap Dronkers
Islamitische school zelf is niet het probleem
Dat islamitische scholen vaker worden gesloten, ligt meer aan hun
ouderwetse onderwijsmethoden en hun zwakke bestuur dan aan de kwaliteit van hun
onderwijs.
Jaap Dronkers | Jaap Dronkers is hoogleraar onderwijsonderzoek aan de
Universiteit Maastricht. Bestuurlijke zwakte maakt islamitische scholen
kwetsbaar.
...
Red.: Voor we overgaan tot de details, meteen maar al de
grote gemene deler van de reacties erop: de verschuiving van de oorzaak van
zwakte van onderwijs van islam naar zaken als methoden en bestuur, is als
verschuiven van de oorzaak van slecht bestuur van dictatuur naar
vriendjespolitiek en corruptie: het tweede volgt onlosmakelijk uit het
eerste. Of wat netter: het tweede is een wat hoger geabstraheerde vorm van het
eerste. Uit de achterlijk van de dictatoriale machtverhouding van de islam,
volgen automatisch bestuurlijke achterlijkheden op lager niveau.
| |
Een belangrijke oorzaak van het slecht presteren van scholen is het
lage opleidingsniveau van de ouders van de leerlingen. Dat
opleidingsniveau is veel belangrijker dan het percentage autochtone
leerlingen. Daardoor kunnen scholen met veel leerlingen met
laaggeschoolde ouders veel moeilijker voldoen aan de minimumeisen. Omdat
leerlingen op islamitische scholen meestal laaggeschoolde ouders hebben,
lopen islamitische scholen een grotere kans dan de gemiddelde
Nederlandse school om de minimumnorm niet te halen. Dat ligt echter niet
aan het islamitisch karakter van die school, maar aan het lage
opleidingsniveau van de ouders op een islamitische school. Dat lage
opleidingsniveau van de ouders van islamitische scholen leidt ook tot
een ander gebrek van die scholen: een grotere kans op zwakke besturen.
Het is immers moeilijk goede bestuurders onder laagopgeleide ouders te
vinden, en het ontbreekt de islamitische Nederlanders aan een
hoogopgeleid kader dat leiding kan geven aan hun scholen. |
En het lage opleidingsniveau volgt weer uit de islam
.
| |
De gemiddelde toegevoegde waarde van islamitische scholen is, net
als die van andere religieus geïnspireerde scholen, hoger dan die van
vergelijkbare openbare scholen. Dat kan komen door de grotere discipline
(lagere uitval), door de meer traditionele aanpak in het onderwijs (meer
huiswerk), door de sterkere band met de ouders (meer gemeenschap) en, in
het geval van islamitische scholen, door hun grotere etnische
homogeniteit. |
Dronkers durft het natuurlijk niet te zeggen, maar hier kan dat wel: naar de
openbare scholen gaat het grootste gribus uit alle allochtonen gemeenschappen.
| |
De waarden, normen en houdingen van islamitische scholen staan
verder weg van de (post-)christelijke cultuur van Nederland dan die van
reformatorische scholen, bijvoorbeeld op het punt van mannen- en
vrouwenrollen, de relatie religie-samenleving en de relatie
gelovigen-ongelovigen. Daardoor roept hun bestaan meer conflict op; de
vrijheid van onderwijs is immers ontstaan om conflicten binnen het
christendom op te vangen, niet voor conflicten tussen wereldreligies.
Joodse en hindoescholen, die ook gebruik maken van de vrijheid van
onderwijs, zijn een te kleine minderheid om als bedreiging gezien te
worden.
Er zijn echter meer islamitische scholen, waardoor deze wel
meer als bedreiging van de (post-)christelijke cultuur ervaren worden.
Uit de geringe effectiviteit van scholen in het veranderen van waarden
en normen van leerlingen volgt echter dat de omvang van de groep ouders
met waarden en normen die afwijken van de dominante (post-)christelijke
cultuur de oorzaak is van deze dreiging. Het aantal islamitische scholen
is eerder een indicator van het bestaan van een substantiële groep
ouders die de dominante (post-) christelijke cultuur afwijzen, dan de
oorzaak van die afwijzing. |
Het afwijzen van de Nederlandse cultuur blijft dus een geldige reden om die
scholen niet te financieren.
| |
Uit internationaal vergelijkend onderzoek blijkt geregeld dat
immigrantenleerlingen afkomstig uit islamitische herkomstlanden (zoals
Turkije, Marokko, Pakistan) lagere onderwijsprestaties hebben dan
vergelijkbare immigrantenleerlingen uit christelijke herkomstlanden
(zoals Joegoslavië, Polen, Rusland), en die doen het weer slechter dan
vergelijkbare immigrantenleerlingen uit niet-islamitisch Azië (zoals
India, Vietnam, Korea, China). Wat de verklaring ook moge zijn, het
betekent dat leerlingen met een islamitische achtergrond gemiddeld
lagere onderwijsprestaties halen in hun migratieland.
Maar het percentage leerlingen uit islamitische landen op
scholen heeft geen negatief effect op de onderwijsprestaties van hun
medeleerlingen, als men rekening houdt met het lage ouderlijke
opleidingsniveau op die scholen. De combinatie van deze uitkomsten
betekent dat leerlingen op islamitische scholen lagere
onderwijsprestaties halen dan vergelijkbare leerlingen op een
vergelijkbare hindoeschool, maar dit komt niet doordat zij op een
islamitische school zitten, maar doordat de leerlingen afkomstig zijn
uit een islamitisch herkomstland. |
Het laatste: het islamitische leerling zijn en het islamitische school zijn,
zijn twee aspecten van hetzelfde: islamitisch zijn. Daaraan verbonden zijn
lagere schoolprestaties. En daaraan verbonden zijn lagere prestaties voor de
overige leerlingen, zodra er qua onderwijsniveau rekening wordt gehouden met de
moslims. En dat gebeurt in Nederland. Wat klopt met de daling van het
onderwijsniveau in Nederland. Dus de uitspraak dat de twee niets met elkaar te
maken hebben is, tot tegenbewijs gegeven wordt, ongeldig. Het werkvermoeden is:
de aanwezigheid van moslims trekt het onderwijsniveau omlaag en dus het
prestatieniveau van de overige leerlingen.
En vrijwel direct weer een bevestiging:
Uit: De Volkskrant, 19-04-2011, door Alexander Rinnooy Kan en Margreet de
Vries
Mbo moet voluit strijden voor een hoger leesniveau
Alexander Rinnooy Kan | Margreet de Vries | Alexander Rinnooy Kan is
voorzitter Raad van Toezicht Stichting Lezen & Schrijven. Margreet de Vries is
algemeen directeur Stichting Lezen & Schrijven.
Tussentitel: Kritiek MBO Raad op actieplan bevat drie misvattingen
Anderhalf miljoen Nederlanders zijn laaggeletterd: hun lees- en schrijfniveau
is volstrekt ontoereikend om te kunnen meedoen in de samenleving. Hoe
verbijsterend ook, het is oud nieuws. De onderzoeken en rapportages vormen een
hoge stapel; de cijfers blijven slecht.
De minister van Onderwijs, Marja van Bijsterveldt, komt nu
gelukkig met verbeteringsvoorstellen voor de gehele onderwijsketen:
taalonderwijs voor peuters, een landelijke eindtoets taal en rekenen in groep 8,
het actieplan Beter Presteren voor de middelbare scholen, later dit jaar het
actieplan Laaggeletterdheid en nu ook een actieplan voor het middelbaar
beroepsonderwijs (mbo). Kern van de plannen: we doen geen concessies meer aan de
taal- en rekenvaardigheid van kinderen en jongeren. Daar is niemand bij gebaat.
Het mbo heeft een grote verantwoordelijkheid: 40 procent van
de beroepsbevolking heeft een mbo-opleiding gevolgd. Jaarlijks gaan er zo'n
500.000 jongeren naar de roc's om een vak te leren, om voorbereid te worden op
het werkende leven en om voldoende bagage mee te krijgen voor het zelfstandig
functioneren in de samenleving. Of zoals de MBO Raad het formuleert op zijn
website: 'Elke mbo-opleiding leidt op voor een beroep, op basis van wat de
arbeidsmarkt vraagt.' Mbo-studenten zijn de motor van de economie van morgen.
Tussen de 20 en 30 procent van hen is laaggeletterd. ...
Red.: En, zoals iedereen weet, is een hoog percentage van de
MBO/ROC-gangers van allochtone afkomst. Het lees- en schrijfprobleem is voor een
hoog percentage een allochtoon probleem. Het belang van welk probleem moeilijk
overschat kan worden:
| |
Lezen, schrijven en rekenen raken het hart van onze samenleving. Het
is de sleutel tot geluk, werk, gezondheid en sociale contacten. We
moeten af van de aanname dat vele leerlingen in het mbo taal niet leuk
vinden, of - erger nog - dat zij het niet kunnen leren. Wij zetten hen
anders bij voorbaat op een achterstand die onnodig en ongewenst is. |
Maar het probleem is natuurlijk niet beperkt tot dit aspect.
Het veroorzaakt ook problemen voor de autochtone leerling:
Uit: De Volkskrant, 18-04-2011, door Leonard Geluk
Beroepsonderwijs dreigt een soort havo te worden
Leonard Geluk | De auteur is voorzitter van het college van bestuur van ROC
Midden Nederland. Hij vreest dat leerlingen in het beroepsonderwijs door toedoen
van het kabinet straks praktische vaardigheden zullen ontberen.
De opleiding van verpleegkundigen vindt plaats in het ziekenhuis, van dakdekkers
op het dak en loodgieters in spe sleutelen in woningen aan verwarmingsketels en
sanitair. Geen speld tussen te krijgen: vakmanschap leer je in de praktijk. ...
Red.: Hier is ingrijpen nodig in verband met het vervolg: Als
je dit als absoluut uitgangspunt neemt, leer je vakmanschap niet op school. Dan
blijft er voor school maar één ding over: de algemene zaken als taal enzovoort.
| |
Natuurlijk, studenten in het middelbaar beroepsonderwijs bekwamen
zich ook in Nederlands, Engels en rekenen, maar anders dan op de havo
ligt de prioriteit bij leren in het werkveld. |
Dus, met het absolute uitgangspunt: niet naar school. Maar kennelijk bedoelt
Geluk toch dat er op school ook aan vakscholing moet worden gedaan.
| |
Helaas staat dat uitgangspunt onder grote druk.
De Tweede Kamer debatteert deze week week met minister Van Bijsterveldt
(Onderwijs) over haar mbo-actieprogramma 'Focus op vakmanschap'. Dat klinkt als
een klok, maar ik heb grote moeite met een belangrijk onderdeel van dat plan.
Van Bijsterveldt wil het aantal uren praktijkgericht onderwijs aanzienlijk
terugbrengen. Nu bestaat bijna de helft van de onderwijstijd uit leren in de
praktijk, dus in het ziekenhuis of in de bouw. Als de plannen van de minister
steun krijgen van de Tweede Kamer wordt dat teruggebracht tot eenderde. Ze
investeert in fors meer theorie ten koste van de praktijk. |
En hier kan de verlies- en winstrekening dus pas worden opgemaakt: de
achteruitgang in taal en dergelijke veroorzaakt door de allochtone instroom
noodzaakt een extra nadruk op taal en dergelijke op school. En die extra nadruk
op taal en dergelijke gaat ten kost van de vakopleiding, dus ook ten koste van
de vakopleiding van de autochtone leerlingen die die extra aandacht voor taal en
dergelijke veel minder nodig heeft. De allochtone leerling wint, de autochtone
leerling verliest. Met ook grote maatschappelijke gevolgen:
| |
Ik heb veel waardering voor Van Bijsterveldt en begrijp goed dat ze studenten
met een stevige theoretische basis wil toerusten. Maar een leerling op het
hoogste mbo-niveau levert straks gemiddeld 700 uur praktijkonderwijs in. Het
beroepsonderwijs dreigt daardoor een soort havo te worden, met alle negatieve
gevolgen van dien voor praktisch ingestelde studenten en de samenleving die
staat te springen om vakbekwaam personeel. |
Waarop de algemeen maatschappelijke conclusie onontkoombaar is: de allochtone
leerling vormt een bedreiging voor het niveau van het onderwijs en voor de
maatschappij. Een praktisch aspect van wat door de Duitse waarnemer van de
multiculturele maatschappij Thilo Sarrazin genoemd is "de verdomming van de
cultuur" door de allochtone immigratie
. Want waarom zijn allochtone landen arm? Voor een belangrijk deel vanwege hun
lees- en dergelijke armoede. En omdat de allochtone landen arm zijn, komen de
allochtone mensen naar Europa. Waarmee ze
dus de Europese landen infecteren met hun lees- en dergelijke armoede - hun culturele armoede. Hetgeen
met name geldt voor de islamitische cultuur, waarin het lezen beperkt is tot één
boek: de koran. Andere boeken bevatten wereldse dus duivelse woorden en regels.
Tussen twee haakjes: dit kost natuurlijk ook het een en ander
- in de miljarden, zie hier
.
De discussie begint razendsnel de bekende vorm van de klucht
aan te nemen, waarin de acteurs elkaar door twee open deuren in de coulissen
achterna jagen. De beurt is weer aan de MBO raad:
Uit: De Volkskrant, 20-04-2011, door Jan van Zijl en Jos Leenhouts,
bestuur MBO Raad Mbo geen pleister op elke wond
Het staat iedereen vrij iets te vinden van de reactie van de MBO Raad op het
actieplan over het middelbaar beroepsonderwijs van minister Van Bijsterveldt. We
trekken met haar op wat betreft de richting, over de uitvoering zijn we het niet
helemaal eens. Prima ook als men het, zoals mevrouw De Vries en de heer Rinnooy
Kan, met onze reactie niet eens is (O&D, 19 april). Maar dan wel graag op basis
van goede argumenten en niet door een karikatuur te maken van onze opvattingen
en die dan te bestrijden. ...
Het mbo is echter ook, net als het hbo en het wo, een
beroepsopleiding: een jongere leert bij ons een vak. En daar is een zekere basis
taal en rekenen voor nodig die in de vooropleiding - basisschool, vmbo, havo -
gelegd moet zijn. Te lang heeft het mbo achterstanden moeten repareren. ...
Red.: Deur één.
| |
Gelukkig groeit langzaam het besef dat de oplossing voor taal- en
rekenachterstanden niet (alleen) in het mbo gezocht dient te worden maar
vooral in de vooropleiding. |
Deur twee. En op komt een nieuwe acteur: het basisonderwijs. Die op zijn
beurt op zoek mag naar iemand die hem achterna zit.
Maar laten de acteurs vooral de basisregel van dit spelletje
niet vergeten: "Gebruik nooit het a-woord!"
En de volgende dag weer een voorstellling. Een dubbele. Deel
één:
Uit: De Volkskrant, 21-04-2011, van verslaggever Robin Gerrits
Voortgezet onderwijs | Dalende trend in kernvakken
Examenresultaten te laag
Het jaarverslag van de Onderwijsinspectie is zorgwekkend: dalende
examencijfers, te veel onbevoegde docenten, te weinig lestijd.
De eindexamenresultaten op de kernvakken Nederlands, wiskunde en Engels zijn
al een paar jaar aan het dalen. Sinds 2006 vertonen vooral in het vmbo, maar ook
op havo en vwo, de gemiddelde cijfers van de leerlingen een dalende trend. Het
ziet er niet naar uit dat die spoedig ombuigt.
Dit concludeert de Inspectie van het Onderwijs in haar
jaarverslag over 2009/2010, dat woensdag in Amsterdam in aanwezigheid van beide
bewindslieden van Onderwijs werd gepresenteerd.
Voor het vak Nederlands daalde op zowel vmbo als vwo het
gemiddelde eindexamencijfer van 6,4 in 2006 tot 6,1 in 2010. De
onderwijsinspectie maakt zich hier zorgen over. 'Zeker omdat vanuit het vmbo
veel leerlingen naar het speciaal onderwijs zijn gegaan en veel havo- en
vwo-diploma's in het volwassenenonderwijs zijn behaald', zegt
inspecteur-generaal Annette Roeters. 'Met die resultaten erbij zouden de
gemiddelden dus nog lager zijn.' ...
Red.: Op de melodie van Zeg eens Aaaahhh!
: "Zeg niet aaaaaaahhh!!!".
Deel twee:
Uit: De Volkskrant, 21-04-2011, van verslaggever Robin Gerrits
Sjoerd Slagter voorzitter sectororganisatie VO-Raad
'Inspectie toont onvoldoende begrip'
Volgens voorzitter VO-raad Slagter gaan er meer leerlingen naar havo en
vwo. 'Dat vertaalt zich in lagere prestaties.'
De Inspectie van het Onderwijs lijkt het in haar jaarverslag extra op het
voortgezet onderwijs te hebben gemunt. Te grote verschillen tussen
schoolonderzoeken en centrale eindexamens, te veel onbevoegde docenten voor de
klas, dalende cijfers voor de kernvakken Nederlands, Engels en wiskunde. Het is
ook Sjoerd Slagter, voorzitter van de sectororganisatie VO-Raad opgevallen.
Heeft u enig idee waarom de inspectie dit jaar zoveel tekortkomingen bij de
middelbare scholen signaleert?
Slagter: 'Nee. Het voortgezet onderwijs stond altijd wel in de schijnwerpers,
maar nu wel heel erg. In het algemeen moet ik zeggen dat de inspectie
onvoldoende begrip toont voor het feit dat wij steeds meer leerlingen opvangen
die doorstromen vanuit vmbo en havo naar hogere schoolsoorten. Dat vertaalt zich
deels in lagere prestaties.' ...
Red.: "Zeg niet aaaaaaahhh!!!".
| |
Waarom lukt het scholen anno 2011 toch maar niet om hun onderwijs
beter af te stemmen op de verschillen tussen de leerlingen?
'Ja, dat heeft enige tijd nodig. We zijn in ruim een eeuw gewend geraakt
aan een klassikaal systeem dat eigenlijk is afgestemd op gemiddelden. De
laatste jaren wordt het steeds beter mogelijk, onder meer met ict, om
binnen de klas te differentiëren. Nu wordt wereldwijd de roep ook steeds
luider om meer te kijken hoe je individueel de leerresultaten kunt
verbeteren.' |
"Zeg niet aaaaaaahhh!!!".
| |
Waar bent u het meest van geschrokken in het onderwijsverslag?
'Van de conclusie dat de kwaliteit over zo'n grote breedte achteruit is
gegaan. Die is namelijk zeer aanvechtbaar. We hebben de laatste jaren
meer ingezet op kansen bieden: relatief gaan steeds minder kinderen naar
het vmbo en meer naar havo of vwo. Als je meer kinderen op een hoger
niveau meeneemt, betekent dat ook dat meer kinderen het niet halen. Maar
dan mag je niet concluderen dat de kwaliteit daalt. Per saldo vangen we
echt meer kinderen op. Dat is juist een teken van kwaliteit.' |
"Zeg niet aaaaaaahhh!!!".
Een eerste persoon uit de bestuurlijk en intellectuele elite,
waartoe we hier ook de journalistieke rekenen (trouwens, de betreffende
journalist heeft een universitaire studie voltooid), die het verschijnsel durft
te benoemen. Buiten de directe context natuurlijk, en heel voorzichtig:
Uit:
De Volkskrant, 30-04-2011, boekrecensie door Hans Wansink
Dweilen met de kraan dicht
De historici Leo en Jan Lucassen willen 'integratiepessimisten' als
Scheffer, Bolkestein en Wilders de mond snoeren met 'een nuchtere balans van
vijfhonderd jaar immigratie'. Gaat dat lukken?
... Een verzakelijking van het immigratiedebat is ...
alleen al om economische redenen zeer gewenst. Uitgangspunt zou de eeuwenoude
praktijk moeten zijn, waarin immigratie zowel voor de migrant als voor het land
van aankomst profijtelijk was. ...
Het opmaken van een 'nuchtere balans', zoals de gebroeders
Leo (1959) en Jan Lucassen (1947), beiden hooggeleerde specialisten in
migratiegeschiedenis, pretenderen in hun deze week verschenen Winnaars en
verliezers, is een eerste vereiste om van dat trauma af te komen. Een zinvol
debat moet, zo stellen zij terecht, gebaseerd zijn op feiten. ...
Lucassen & Lucassen vervallen in de oude denkfout van de
reductie van de integratieproblematiek tot materiële omstandigheden
(iets wat postmarxisten en neoliberalen gemeen hebben). Dat leidt tot
het niet serieus nemen van mensen die leven met Allah: de islam zou een
particuliere overtuiging zijn, die je vanzelf inruilt voor iets beters, zodra je
volwassen wordt. ...
Meningen dus, in weerwil van de feiten, die erop wijzen dat
het dweilen blijft met de integratie, ook al is de migratiekraan
dichtgedraaid. De beste graadmeter voor integratie is het gemengde
huwelijk. Waarom trouwen moslims bijna nooit met niet-moslims? Zou dat
iets te maken kunnen hebben met dwingende voorschriften uit de Koran?
Hoe zou het komen dat het Nederlandse onderwijspeil is gedaald? Zou dat
iets te maken kunnen hebben met de sterk veranderde samenstelling van
het leerlingenbestand? ...
Red.: Oei oei, meneer Wansink, daarmee begeeft u zich op glad ijs. Misschien bent u
wel een racist ... Een racist die gelijk heeft, maar dat telt niet, de waarheid
, als het om zulke belangrijke dingen gaat.
De heren sociologen hebben weer eens onderzocht:
Uit: De Volkskrant, 11-06-2011, van verslaggever Noél van Bemmel
Allochtone kinderen niet gebaat bij witte klas
Leerlingen van gemengde basisscholen presteren over het algemeen iets minder
op het gebied van taal en rekenen, maar ontwikkelen enkele burgervaardigheden
ietsje beter. Zo tonen zij meer belangstelling voor andermans geloof en weten ze
onderlinge ruzies beter op te lossen. ...
Dat concluderen onderzoekers van het Kohnstamm Instituut van
de Universiteit van Amsterdam.
Red.: Hoe wordt dat laatste gemeten? Door op gecontroleerde
wijze ruzie te stichten op het schoolplein en dan te observeren hoe mende
kinderen reageren? Onzin, natuurlijk. Dat soort gegevens is natuurlijk het
resultaten van vragen aan onderwijzers. En die op de gemengde scholen zijn,
algemeen bekend, sterk multiculturalistisch want allochtone kindertjes zijn zo
zielig.
Wat wel te meten is zijn cognitieve prestaties. Volgens het
Kohnstamm Insituut gaat het daarmee een ietsje minder op gemengde scholen. Nou
is het Kohnstamm Instituut alhier eerder genoemd in het kader van
multiculturalistische houdingen
, en hebben we hier de onwetenschappelijke uitspraken over betere sociale
houdingen gezien, dus dat 'ietsje' zullen we met een korreltje zout nemen, en er
om te beginnen maar gewoon "minder" van maken.
| |
Het percentage allochtonen heeft op taalgebied een negatief effect
op zowel autochtone en allochtone leerlingen in alle groepen. ... De
rekenprestaties blijven ook achter naarmate het percentage allochtone
leerlingen stijgt, vooral die van autochtone leerlingen |
Nog meer gegevens die dus ongetwijfeld wel betrouwbaar zijn. En na nog wat
compenserend gedoe over schattingen van sociale vaardigheden door leerkrachten,
een relevante conclusie:
| |
Volgens de heersende theorie integreren allochtone leerlingen beter
als zij in een klas met veel autochtone leerlingen worden geplaatst. Het
nieuwe onderzoek spreekt dat tegen. |
En de gevolgen van de gemengde school voor autochtone leerlingen zijn
overduidelijk negatief. Tel uit je winst.
Tijd voor de ideologen om terug te slaan. De bron het het
Sociaal Cultureel Planbureau, het bureau dat geleid wordt door
immigrantennakomeling Paul Schnabel, die verklaard heeft dat de Nederlandse
identiteit niet bestaat, en altijd een steunpilaar voor het multiculturalisme is
geweest
:
Uit: De Volkskrant, 29-06-2011, van verslaggever Robin Gerrits
Gemixte klas wel goed
Tussentitel: Prestatieverschillen in klas liggen niet aan etnische afkomst
Veelkleurige klassen verminderen de prestaties op school niet. Anders dan de
Maastrichtse hoogleraar Jaap Dronkers vorig jaar in een spraakmakende oratie
stelde, doen leerlingen het niet slechter in klassen met grote etnische
diversiteit. ...
Dronkers betoogde bij zijn aanstelling in Maastricht op basis
van toetsgegevens van 15-jarigen uit allerlei westerse landen dat kinderen
lijden onder etnische diversiteit in de klas: de prestaties zijn minder dan die
van kinderen in meer homogene klassen. Op basis hiervan concludeerde hij dat het
ook voor het basisonderwijs wel eens beter kon zijn niet te veel geforceerd te
mengen. Met dat 'populaire idee' wilde hij afrekenen. 'Voor scholen geldt niet:
hoe gemengder, hoe beter.' ...
Red.: Onderzoek gebaseerd op een grote hoeveelheid
cijfers - uit diverse landen. Wie iets anders wil betogen, moet eerste deze
cijfers en analyse weerleggen.
De motivatie om dat te doen is deze:
| |
Dit was een steen in de vijver van het tot dan toe gevoerde
antisegregatiebeleid in het onderwijs, erop gericht scholen in elk geval
niet 'zwarter' of 'witter' te maken dan de buurt waarin ze stonden. |
Dus tijd voor de tegenaanval:
| |
SCP-wetenschapper Herweijer veegt nu op basis van ... de vloer aan
met Dronkers' conclusies. |
Ideologisch taalgebruik van de verslaggever. Bij de onderzoeker zal het
waarschijnlijk ook het geval zijn.
| |
SCP-wetenschapper Herweijer ... op basis van Nederlandse data over
basis- én voortgezet onderwijs ... |
Wat alleen op wetenschappelijke basis kan, door aan te geven waarom de
Nederlandse cijfers afwijken van de internationale. De eerste aanwijzing:
| |
Weliswaar doen de basisscholieren uit gemengde klassen het in hun
taalvakken een tikkeltje slechter dan in homogene klassen, maar dat kan
niet uit de etnische diversiteit worden verklaard. Eerder hebben die
volgens het SCP te maken met de gemiddelde sociaal-economische
achtergrond en opleiding van de ouders in de klas. |
Iedereen weet dat de gemiddelde sociaal-economische achtergrond en opleiding
van de ouders sterk gekoppeld is aan etniciteit. De stelling dat het
taalverschil niet uit etnicitiet volgt is dus niet onderbouwd door deze tekst,
en je mag, je gezonde verstand gebruikende en kijkende naar de taalachterstand
van allochtone kinderen, algemeen bekend als zijnde gemiddelde anderhalf en meer
jaar, stellen dat de onderzoeker hier de zaak al systematisch oplicht.
| |
Op het voortgezet onderwijs vond Herweijer helemaal geen
prestatieverschillen meer die het gevolg zijn van de etnische
samenstelling van een school.
'De gemeten verschillen hebben eerder te maken met het
schooltype vmbo, havo of vwo, dan met de mate van etnische spreiding.'
|
Wat een goeie grap. Inderdaad: die verschillen hebben te maken met
schooltype: de zwak presterende allochtonen zitten voor het overgrote deel op
vmbo, en de veel beter presterende Nederlandse kinderen vormen een ruime
meerderheid op havo en vooral vwo.
SCP-onderzoeker Herweijer is dus een doodgewone fraudeur die
etnisch bepaalde verschillen vertaald in andere woorden. Verslaggever Gerrits
die het allemaal ook kan zien en er toch zo enthousiast over doet, is een
propagandist. En dat allemaal met deze reden en dit doel:
| |
'Lokale projecten zoals die in Deventer en Nijmegen lopen, om
bevolkingsgroepen meer over de scholen te spreiden, kunnen in elk geval
geen kwaad', concludeert Herweijer.
'Ze leiden niet tot slechtere prestaties. En er zijn ook
andere, maatschappelijke, redenen om een spreidingsbeleid te voeren.'
|
Oftewel: het multiculturalistische ideaal. Wij moeten accepteren dat
immigranten ons apen, honden varkens noemen en onrein vinden.
Enige jaren terug, schrijvende in 2011, heeft men de
"moedige" stap genomen om te erkennen dat er sprake is van een taalachterstand,
meestgenoemd is een getal van ergens rond de anderhalf tot twee jaar. een
achterstand die ook niet weg lijkt te gaan met de jaren. Logisch, want de
achterstandigen leren wel bij in de loop van hun verdere schoolcarrière, maar de
voorlopers ook.
Dus heeft men redelijk recent besloten iets te gaan doen aan
die vroege achterstand, door middel van de "voorschool". Het wil nog niet zo
lukken:
Uit: De Volkskrant, 05-10-2011, van verslaggeefster Charlotte
Huisman Onderzoek: voorschool werkt niet
Het maakt voor de taal- of reken achterstand van een kind niet uit of het
naar een ‘voorschool’ gaat, of naar een gewone peuterspeelzaal. De kwaliteit van
de leidsters zal omhoog moeten.
Het speciale onderwijsprogramma voor peuters en kleuters dat moet voorkomen
dat ze met een taal- en rekenachterstand aan de basisschool beginnen, blijkt in
Utrecht nauwelijks effect te hebben gesorteerd, omdat de leerkrachten en
groepsleidsters het niet goed genoeg doen. ...
Red.: Uit de begeleidende reportage blijkt de reden waarom de
leerkrachten en groepsleidsters het niet goed genoeg doen:
Uit: De Volkskrant, 05-10-2011, van een verslaggeefster
Reportage | Voorschool de Vliegende Beestenboel in Utrecht
'Het moet geen veredelde peuterspeelzaal zijn'
Aan de tafel in het lokaal van peutercentrum de Vliegende Beestenboel in de
wijk Hoograven zit een tiental peuters in de leeftijd van 2,5 tot 4 jaar. ...
Het thema op de voorschool is deze middag de herfst. ...
Leidster Salima raspt wat stoepkrijt,
Red.: Waarover al eerder reportages en commentaren zijn
geweest, zij het in zeer besmuikte termen. De clou: achterstand los je niet met
achterstand op. En de achterstand zit dieper dan taal.
Wat wel helpt is dit (uit het eerste artikel):
| |
Wel blijkt dat kleuters uit achterstandsgezinnen sneller vooruit gaan in
gemengde groepen met ook kinderen van hoogopgeleide ouders, waarbij de kinderen
vooral van elkaar blijken te leren. |
Maar daarvoor geldt natuurlijk dit:
| |
In de praktijk blijkt het lastig hoogopgeleide ouders te bewegen hun
kind op een vroegschool te doen met veel achterstandskinderen. |
Want hier geldt natuurlijk dat de trein slechts zo snel kan bewegen als het
langzaamste wagonnetje. En blanke ouders kennen het belang van een goede
educatie.
Met het bekende gevolg: de zwarte school. Bij de bespreking
waarvan weer blijkt waarom hij er is:
Uit: De Volkskrant, 17-10-2011, van verslaggeefster Irene de Pous
Reportage | Ouders en kinderen reageren op rel over 'discriminatie'
Nu de witte kinderen nog terug
Het plan om de zwarte basisschool de Zuiderpoort in Ede meer gemengd te
maken, joeg iedereen in de gordijnen. Het is van de baan, maar niemand weet hoe
het verder moet.
Openbare basisschool de Zuiderpoort in Ede heet een zwarte school te zijn.
Zelf spreken de docenten liever van gekleurd. Van de 72 leerlingen is alleen
Jamal uit groep 3 eigenlijk echt zwart. Echt wit zijn er ook niet veel. Alleen
in groep 2 heeft een jongen twee Nederlandse ouders. ...
Eensklaps werd de Zuiderpoort vorige maand het middelpunt van
de voortdurende discussie over zwarte scholen. Op de ouderavond van 14 september
barstte de bom. Het bestuur van de overkoepelende stichting Proominent
presenteerde een plan om de Zuiderpoort gemengd te maken. Het monumentale
schoolpand zou worden gerenoveerd. De huidige leerlingen zouden niet meer
terugkeren naar het vernieuwde schoolgebouw, maar de school afmaken in het
noodgebouw. In het gerenoveerde gebouw zou de school dan fris van start gaan met
een leerlingenverhouding van 20-80. Eén leerling allochtoon, vier leerlingen
autochtoon.
Ouders en docenten waren geschrokken, boos. De gemeente, de media
en zelfs de minister bemoeiden zich ermee. Een gemengde school nastreven? Prima.
Maar op deze manier? Discriminatie. In het mijnenveld van het debat over
gemengde scholen ging dit voorstel duidelijk een stap te ver. Inmiddels is het
plan van de baan, het bestuur opgestapt en de rust op school enigszins
weergekeerd. Enigszins, want hoe het verder gaat, weet nog niemand.
Red.: Wat een tuig, hè: je mag blanke ouders wel dwingen wel
naar de zwarte school te gaan. Maar je mag niet zwarte ouders dwingen niet naar
de zwarte school te gaan. Maar goed, daar gat het hier niet om. Maar om dit:
| |
Diversiteit op school is goed, vindt directeur Luuk van der Woude.
Het brengt soms wat extra werk met zich mee - koffiemiddagen,
spreekuren, opvoedcursussen, jaarlijkse huisbezoeken, een vaste
intercultureel medewerkster en een logopediste |
Dat kan rustig vertaald worden tot: het brengt ontzettend veel extra werk met
zich mee - wat ten koste gaat van andere inspanningen, zoals die voor de betere,
blanke, leerlingen.
| |
... maar hij zou niet anders willen. 'Iedereen leert ervan.' |
Mooi, als je van extra inspanningen leert, dan gaan we extra inspanningen
maar vragen van de allochtonen - daar leren ze dan wat van. En zolang ze die
extra inspanningen niet leveren, gaan we de extra inspanningen voor onze
kinderen, het onderwijs wat wat meer vraagt en waarbij de allochtonen niet
kunnen meekomen, wel regelen op onze eigen scholen.
| |
80 procent autochtoon hoeft van hem dan ook niet. Maar iets meer
Nederlandse kinderen op school, dat zou natuurlijk mooi zijn. 'Dat is
goed voor de taalbeheersing en voor de uitwisseling van cultuur.' |
En dat hoeft al helemaal niet, uitwisseling van cultuur. Althans: wij hoeven
niets van hun cultuur: geen vrouwenonderdrukking, machocultuur, hiërarchisch
denken, etnicisme, religieuze dwingelandij en al die andere zaken die een
cultuur achterlijk maken.
Waarom ouders hun kinderen niet naar zwarte scholen willen
sturen:
Uit: De Volkskrant, 05-11-2011, van verslaggeefster Irene de Pous
'Zonder begeleiding is de kans groot dat hij uitvalt'
Rotterdam nam dit schooljaar nieuwe maatregelen om het aantal
schoolverlaters zonder diploma in te dammen.
Tussentitel: Het jaar dat de jongeren 18 worden is een 'risicomoment'
Leerplichtambtenaar Conchita Bynoe zit rechtop in haar stoel. Tegenover haar
zit Patrick (17): blonde stekeltjes, bruin trainingspak. Hij heeft zijn armen
over elkaar en een stuurse blik. Naast hem zit zijn moeder. Ze zegt tegen Bynoe:
'Ik heb een drukke baan. Als ik weg ben en hij ligt nog in bed weet ik niet of
hij ziek is of gewoon tot te laat is uitgeweest. Dan ga ik hem niet ziek
melden.' Tegen Patrick: 'Als je 's avonds met vrienden uit bent geweest, ben je
toch niet ziek?'
Patrick schiet overeind. 'Jij weet toch niet hoe ik me van
binnen voel?' roept hij. Zijn moeder huilt.
Ze zitten in een lokaal in het Rotterdamse Scheepvaart en
Transportcollege (4000 leerlingen), waar Bynoe praat met leerlingen die meer dan
zestien uur hebben verzuimd.
Dit schooljaar begon Rotterdam een nieuw offensief om
jongeren die zonder diploma school dreigen te verlaten binnen boord te houden.
Het aantal voortijdige schoolverlaters nam de laatste jaren af, maar nog steeds
stoppen in Rotterdam jaarlijks zo'n 2500 leerlingen zonder diploma. ...
Zijn jongeren eenmaal uitgevallen, dan is het moeilijk hen
weer terug naar school te krijgen. Een stevige verzuimaanpak op mbo-scholen moet
voorkomen dat ze uit beeld verdwijnen. Want jongeren zijn niet van de ene op de
andere dag weg: verzuim is een voorbode.
Als Patrick's moeder even op de gang wacht, vertelt hij de
leerplichtambtenaar: 'Ik mag mijn vader niet vaak zien. Hij is verslaafd
geweest, maar ik houd dodelijk veel van hem. Ik heb ADHD en krop het op. Soms
barst het eruit.' Op Bynoes voorstel met iemand te praten, zegt hij: 'Ik heb al
met duizend mensen gepraat. Ik wil één iemand die ik vertrouw.'
'Dit kan nog lastig worden', zegt Bynoe na afloop van het
gesprek. 'Zonder goede begeleiding en pillen voor zijn ADHD is de kans groot dat
deze jongen uitvalt. Hij is bijna 18, niemand kan hem dan meer verplichten naar
school te gaan.' Patrick krijgt daarom op school een coach.
...
Red.: De namen zijn gefingeerd, maar dat doet er niet toe:
allochtoon is de achtergrond in het merendeel der gevallen. Het soort gevallen
dat je niet wil zien als medeleerling van je kind.
Nog een zaak waar de allochtonen en ook met name de moslims
onze scholen me hebben vergeven: de respectcultuur:
Uit: De Volkskrant, 26-11-2011, door Aleid Truijens
Straatcultuur
Karate versus judo
Leraren worden er soms knettergek van: leerlingen die minachting uitstralen
jegens de leraren en bij de geringste poging tot correctie woedend opvliegen en
'respect!' eisen. Als de ruzie escaleert, kan de sfeer bedreigend worden: 'Ik
weet waar je woont, man. Ik pak je dochter. Raak me niet aan!'
Straatcultuur is de verzamelnaam voor dit veel voorkomende
gedrag. ...
Red.: Eufemisme. Meel in de mond. Leugen. Dat 'straattaal'.
Het komt wel van de straat, maar het is volkomen duidelijk en bekend hoe die
taal op de straat is gekomen: via de allochtonen. Bij de geciteerde uitspraken
overduidelijk uit Marokkaanse mond.
| |
Hoe pak je dit wanhopig makende fenomeen aan, zonder een haat jegens
deze kinderen te ontwikkelen of geïntimideerd te raken? |
Niks voor nodig, die rem op de haat: hun haat is ongeremd. En in hun ogen
terecht: zij zijn superieur, man en lid van de uitverkorenen van Allah, en het
is onduldbaar dat ze het gezag van de inferieure atheïstische blanken moeten
gedogen.
| |
Hans Kaldenbach, pedagoog en oud-onderwijzer, geeft in
Machomannetjes '99 tips om straatcultuur terug te dringen uit de
school'. Het zijn praktische aanwijzingen, gebaseerd op praktijkervaring
en een vracht aan - veelal Amerikaanse - literatuur. De kern van
Kaldenbachs verhaal is zijn analyse van het verschil tussen
'burgerlijke' cultuur en straatcultuur. De leraar verwacht erkenning van
een evident feit, bijvoorbeeld aantoonbare diefstal, verwacht 'sorry' en
de belofte van verbetering. Maar zo gaat dat niet in een cultuur waarin
eergevoel een grotere rol speelt dan inlevingsvermogen. De leerling
voelt zich te schande gezet. Hij weet zich sociaal de mindere van de
leraar, die hij tegelijkertijd minacht omdat die niet in het échte
leven, het bedrijfsleven, werkt. |
Gelul, dat laatste: het gaat om de islam. En de rest van de allochtone cultuur.
Die die atheïstische hond niet heeft.
| |
Kaldenbach... Twee tactieken bieden in zijn ogen een mogelijke
oplossing: de 'karateaanpak' - keihard volgehouden autoriteit wordt in
de straatcultuur gerespecteerd - en de subtielere 'judoaanpak', waarbij
de leerling een kans krijgt op een uitweg zonder gezichtsverlies. Dat
kan alleen als de ander weet dat de leraar de regie en het gezag heeft.
|
Waarvan de allochtoon en met name de moslim dus weet dat het andersom is.
| |
Belangrijk is ook dat de leerling het gevoel heeft dat hij of zij
ertoe doet. |
Hetgeen alleen kan door hem het respect te geven dat hij zelf niet geeft, en die
equivalent is met zijn dominantie. De reden dat deze zachte aanpak tot nu toe
nooit gewerkt heeft.
| |
Geen correctie zonder binding, schrijft Kaldenbach terecht.
|
Onzin, bekend van de analyse van de zwaardere misdadigers: die bleken niet te
weinig maar te veel zelfrespect te hebben. En je gaat niets bereiken voordat
deze overmaat van zelfrespect-zonder-respect-voor-anderen is afgebroken.
Een directe vorm van bedreiging, door aantal, vindt plaats
bij het speciaal onderwijs:
Uit:
De Volkskrant, 16-12-2011, van verslaggever Robin Gerrits
In speciaal onderwijs verdwijnen 3.700 banen
De bezuinigingen op het passend onderwijs kosten de komende jaren ongeveer
vijfduizend mensen hun baan. ...
Het gaat om ongeveer 3.700 voltijdsbanen, merendeels leraren,
stagebegeleiders en ambulante begeleiders. Dit zijn deskundigen die kinderen met
beperkingen of gedragsproblemen op meerdere scholen begeleiden.
Een deel van deze leraren en ambulante begeleiders zal
mogelijk weer aan de slag kunnen bij de nieuwe samenwerkingsverbanden van
scholen, die vanaf augustus 2012 het passend onderwijs gestalte moeten geven.
...
Volgens de cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek
donderdag naar buiten bracht, is het aantal kinderen op speciale scholen tussen
2003 en 2010 gestegen van 54 duizend naar bijna 70 duizend.
Die groei wordt voor het overgrote deel verklaard door de
stijging van kinderen, met name jongens, die vanwege ontwikkelingsstoornissen en
gedragsproblemen het voortgezet speciaal onderwijs bezoeken. In deze cijfers
zijn niet de leerlinggebonden financieringen ('rugzakjes') op gewone scholen
opgenomen.
Van Bijsterveldt heeft de omvang van het speciaal onderwijs
gemaximeerd op 70 duizend leerlingen.
Red.: De sterke stijging van de instroom richting speciaal
onderwijs, waarvan volkomen leder is dat dit voornamelijk of geheel de
allochtone instroom betreft, heeft dus geleidt tot de opheffing van heet
speciale onderwijs. Het werd te duur. En de Nederlandse kinderen zijn het
slachtoffer.
En eindelijk een openlijke bevestiging van wat iedereen aan
zijn klompen kan aanvoelen:
Uit:
De Volkskrant, 20-12-2011, van verslaggeefsters Maartje Bakker en Irene
de Pous
'Tjongejonge, is dit hbo-niveau?'
Eén op de drie docenten aan de Hogeschool van Amsterdam (HvA) klaagt over een
te laag niveau van de opleidingen. Datzelfde vinden ze van de afstudeerscripties
van hun studenten. Bij de afdeling economie en management (15 duizend studenten)
is de onvrede het grootst.
De groeiende ontevredenheid blijkt uit een intern onderzoek
onder docenten en andere medewerkers, dat in bezit is van de Volkskrant.
Twee jaar eerder was één op de vier docenten ontevreden over het
opleidingsniveau.
Docenten klagen ook over het management, dat niet op de
hoogte zou zijn van wat er zoal speelt op de werkvloer.
Han Boels, voorzitter van de medezeggenschapsraad die
docenten en studenten van de economie- en managementopleidingen
vertegenwoordigt, zegt: 'Ik kom studenten tegen van wie ik denk: tjongejonge, is
dat hbo-niveau? Maar ja, we hebben nu veel meer studenten en een hele andere
instroom. Veel meer mbo'ers en havisten komen de hogeschool binnen, vaak ook met
een multiculturele achtergrond. Het zijn niet meer mensen die bij voorbaat
geequipeerd zijn.' ...
Red.: En om deze groep op de opleiding te houden en aan een
diploma te helpen is veel van de niveauverlaging op speciaal de hbo's bedoeld
.
Het effect van allochtonen op het onderwijsniveau wordt
natuurlijk naarstig buiten de publicitiet gehouden. maar soms slipt er iets
tussen de mazen van het net der censuur door:
Uit: De Volkskrant, 25-01-2012, van verslaggeefster Maartje Bakker
Op 's lands beste mbo-school heeft God het laatste woord
Wie naar de beste mbo-school van het land wil, moet Gods woord
onderschrijven. Hij of zij gaat ermee akkoord dat kleding en haardracht zodanig
zijn dat het Bijbelse onderscheid tussen man en vrouw wordt bewaard. En dat
waarachtige wedergeboorte mogelijk is - het is een kerntaak van het personeel om
scholieren daar met ernst en liefde op te wijzen.
Daar tekenen de scholieren van het reformatorische Hoornbeeck
College voor. Hun school, met vestigingen in Amersfoort, Kampen, Goes, Apeldoorn
en Rotterdam, krijgt de beste beoordeling in de Keuzegids mbo-studies 2012 die
vandaag verschijnt. Vooral opleidingen in de zorg en het onderwijs blinken uit.
De keuzegids rangschikt alle Nederlandse mbo-opleidingen.
Gelet wordt onder meer op de uitval, of er goede docenten en lessen zijn, of de
beoordelingen eerlijk en duidelijk zijn en of de stage leerzaam is.
De minder godvruchtige leerlingen kunnen het best terecht in
het zuiden van het land: in het Tilburgse roc De Rooi Pannen of het Koning
Willem I College in Den Bosch. Onderaan de ranglijst bungelen voornamelijk
randstedelijke roc's, met als hekkensluiter het roc Flevoland. ...
Red.: De randstedelijke roc's zijn degene die, zoals
bekend, helemaal vol zitten met allochtonen.
Met dit als gevolg:
Uit:
De Volkskrant, 03-02-2012, van verslaggeefster Irene de Pous
Geweld in de klas, een taboe
'Inlijsten die directeur', zeggen leraressen als ze horen hoe een vader de
wacht kreeg aangezegd. Wie geweld ontmoet krijgt zelden steun.
Tussentitel: 'Het treft leraren dubbel: op incidenten volgt eenzaamheid'
Acht doorgewinterde docenten hangen aan haar lippen. 'Dus ik ren de gang door,
gooi de deur open van de directeurskamer en zeg: ik word achterna gezeten door
een jongen met een schaar. Help me!' De lerares laat een stilte vallen en kijkt
de kring rond. 'Weet je wat-ie zegt? Ik zit nu net met de ouders van een
potentiële nieuwe leerling te praten. Zoek even iemand anders.' Op slag
vertrekken acht gezichten van verontwaardiging.
De behoefte om over ervaringen met geweld te praten groeit,
zo bleek deze week in een Arnhems hotel. Zestig leraressen, van basisschool tot
ROC, wisselden er tijdens een bijeenkomst van CNV Vrouwen verhalen uit over
agressie.
'Vroeger zat ik met maximaal twintig mensen', zegt spreker
Wouter Prins van CNV Onderwijs. Hij organiseert sinds vier jaar avonden waarop
docenten vertellen over hun ervaringen met geweld. Hun verhalen gaan over een te
grote pubermond, of over verkrachting door een leerling. ...
Red.: En waardoor is die sterke stijging veroorzaakt
(voor het (over-, overgrote deel): de allochtone instroom.
Het staat niet in het bericht. Natuurlijk.
Twee berichten onder elkaar in de krant:
Uit: De Volkskrant, 13-03-2012.Taalachterstand peuters aangepakt
Het kabinet trekt tientallen miljoenen extra uit voor de bestrijding van
taalachterstand bij peuters. ...
Uit: De Volkskrant, 13-03-2012.
Te laag niveau bij vier hbo-instellingen
De Inspectie van het Onderwijs stelt dat vorig jaar bij vier hbo-instellingen
het afstudeerniveau te laag was. ...
Red.: In het laatste geval is de allochtone
instroom niet de enige factor, zoals bij het eerste, maar wel een belangrijke.
Een drieluik. Deel één, wat feiten:
Uit: De Volkskrant, 15-03-2012, van verslaggever Bart Dirks
Een werkstraf als je niet luistert
27 spijbelaars stonden dinsdag voor de rechter. 'Op deze school leer ik
niets.'
Als de rechter vraagt waarom de 17-jarige Florek zoveel lessen heeft verzuimd en
dagelijks te laat op school komt, slaan bij zijn moeder de stoppen door. ...
Officier van justitie Niny Jager en kantonrechter Joke Nouwt
wisselen een blik van verstandhouding uit. Deze leerplichtzitting behandelen ze
27 zaken. Het ene kind is een hoopje ellende, het andere zit vol branie. Soms
zijn de ouders radeloos en blij met alle hulp, soms zijn ze zelf deel van het
probleem.
Amper 10 minuten is er gepland per zitting, maar ze lopen
stuk voor stuk uit. De officier en de rechter willen de echte probleemgevallen
niet snel afdoen met een boete (voor de ouders) of een taakstraf (voor
scholieren vanaf 12 jaar). ...
Red.: En zo ging het nog even door - een illustratie van de
verworvenheden van de multiculturele samenleving.
Dan deel 2: de ernst van de situatie
Uit: De Volkskrant, 15-03-2012, van verslaggeefster Irene de Pous
Interview | Henny van der Kamp, 25 jaar ervaring als vmbo-docent
'Leeftijd waarop je van school mag, moet terug naar 14
jaar'
Een kleine groep wil absoluut niet leren, maar moet toch. De docente: 'Dat
is niet goed voor hen, en niet voor de school.'
In de klas van Henny van de Kamp (63) zit een 15-jarige jongen die elke dag te
laat komt. Dan moet hij de volgende dag eerder komen, maar dat doet hij nooit.
Elke les stalt hij - tegen de regels in - eten en drinken uit op tafel. Zijn
klasgenoten intimideert hij, in de pauzes dealt en pikt hij.
Als hij porno op het digibord projecteert, is de maat vol. De
school wil van hem af. Drie weken bellen directeur en teamleider om een nieuwe
school te vinden. Tevergeefs.
Dan hangt bureau Leerplicht aan de lijn. De jongen mág niet
thuis zitten, hij moet naar school. Dus begint de hele riedel opnieuw. Tot hij
niet meer leerplichtig is, zijn docente en leerling tot elkaar veroordeeld. 'We
zitten opgesloten. De leerling mag niet weg en zit dag in dag uit op een plek
waar hij niet wil zijn.'
25 jaar ervaring als docent op het vmbo - de school waar ze
nu werkt noemt ze liever niet - hebben Van de Kamp tot een overtuiging gebracht
die lijnrecht tegen alle politieke en maatschappelijke winden in zeilt: we
moeten de leerplichtleeftijd weer verlagen tot 14 jaar. 'Het zit zo sterk in
ons, het idee dat als kinderen maar ergens onderdak zijn het wel goed is. Maar
dat is niet altijd goed. Voor de leerlingen niet en voor de leraren niet.'
Geweld in de klas, docenten die het water aan de lippen
staat, het heeft met één ding te maken, denkt Van de Kamp. 'Er is een kleine
groep 15- tot 18-jarigen die een zware wissel trekt op mensen die ergens anders
voor bedoeld zijn. Omdat ze niet op school wíllen ziten. Educatie is voor
iedereen belangrijk, maar waarom moet het per se in de moeilijkste tijd van een
mensenleven? Laat de jongeren die echt niet willen lekker uitrazen. Dan zie ik
ze op hun 22ste gewassen en gestreken met de pet in de hand terug bij de
avondschool.' ...
Red.: Zo erg ios het dus: ze zijn als groep niet geschikt voor
school. Althans: een zodanig groot deel van hen, dat het het beste
opgelost kan worden door een stap achteruiyt in de beschaving. want leerplicht
is beaschaving. Kennelijk zijn ze nbiet beschafd gebgoed. Ze zijnde naturlijk de
gropen van allochronen immigrnaten. Ziobnder allochtone immigrnaten zou de
leeprlichtmisshcien nu verhoogd zijn.
De journalist wil er niet aan, natuurlijk:
| |
U heeft gewoon geen zin in lastige leerlingen.
'Ik ken geen enkele leraar die er trots op is als hij een leerling de
klas uit stuurt. Dat is altijd een verlies en zo wordt het in de
docentenkamer ook gezien. Maar ik heb het over leerlingen die
structureel de boel ondermijnen en gewoon niet willen, niets doen. Ze
weten dat er uiteindelijk geen consequenties zijn, want de ultieme
sanctie, niet meer naar school kunnen, bestaat niet. Waarom wordt een
school lastiggevallen met een leerling die niets doet?' |
Die zit.
| |
Dus hij gaat vakken vullen bij de Albert Heijn. U geeft hem dus
op?
'Juist niet. Een leerling die niet wil, leert nu ook niets. En van dat
gedoe - je moet dit, je mag niet dat - worden ze alleen maar gekker. Dan
gaan ze meppen. |
Zoals met grote regelmaat in het nieuws komt.
Voor we verder gaan, eerst even de derde uit het drieluik:
De Volkskrant, 16-03-2012, ingezonden brief van Marion van Voorst,
Houten, mbo-docent
Leerplicht
Tjonge, wat is uw interview over de leerplicht met vmbo-docent Henny van de
Kamp (Ten eerste, 15 maart) mij uit het hart gegrepen.
De bedoeling van de leerplicht is dat er geléérd wordt.
Daarvoor is inzet nodig, of op zijn minst medewerking. Jongeren die werkelijk
niet willen leren, werken het leerproces juist tegen.
Ze leren niets, maar verzieken ook het leven van veel
docenten. Ernstiger nog: ze zijn een serieuze belemmering voor het leerproces
van jongeren die wél willen leren.
Vervelende bijkomstigheid is dat de onwillige jongeren zich
concentreren op het vmbo. Dat heeft niets met hun intelligentie te maken, maar
álles met de mogelijkheden van vwo en havo om onwillige leerlingen te laten
'afstromen'. Zo worden de reguliere vmbo-leerlingen extra belast en zo komt het
vmbo aan zijn problematisch imago.
Als de samenleving onwillige leerlingen boven 14 of 15 jaar
tóch van de straat wil houden moeten we puberdagverblijven gaan inrichten. Op
school horen deze jongeren niet.
Red.: Die puberdagverblijven zijn er natuurlijk al -
dat zijn de roc's van de grote steden. Zwarte gaten qua bevolking en qua leren.
De allochtone instroom heeft onbeschoftheid en onbeschaving gebracht.
Onder andere dit soort onbeschaving:
Uit: De Volkskrant, 22-03-2012, door Martin Slagter, docent Nederlands,
journalisiek en filosofie.
School moet 'leuk' zijn, dus het boek is uit de gratie
Na tien jaar onderwijs te hebben genoten, kunnen veel jongeren nog geen
literaire teksten lezen.
Tussentitel: In het vmbo mag je blij zijn als je per week één uur
Nederlands krijgt
Het is Boekenweek. In deze week probeert de stichting Collectieve Propaganda
voor het Nederlandse Boek (CPNB) mensen aan het lezen te krijgen. De CPNB heeft
als doelstelling: 'het lezen te stimuleren, ook voor de jeugd'. Maar ondanks de
inspanningen van deze stichting gaat het niet goed met het Nederlandse boek.
Mensen, vooral jongeren, lezen steeds minder. Als oorzaak van de 'ontlezing'
wordt vaak gewezen op het succes van de nieuwe media. ...
Was het vroeger dan zoveel beter? Niet in alle opzichten
natuurlijk, maar twintig jaar geleden kregen bijvoorbeeld mbo-leerlingen wel
zo'n drie of vier uur Nederlands per week en werd het vak vrijwel uitsluitend
gegeven door bevoegde neerlandici. In het huidige (v)mbo mag je al blij zijn als
je één uur in de week Nederlands krijgt en wordt het vak door jan en alleman
gegeven, maar zelden nog door bevoegde neerlandici. ...
Red.: Allemaal al bestaande trends. Die ernstig
versterkt worden door het volgende:
| |
Voeg bij dit alles de groeiende instroom van leerlingen die thuis
gebrekkig of geen Nederlands te horen krijgen, en er tekent zich een
probleem af dat zich niet eenvoudig laat oplossen. Je kunt nu eenmaal
niet op een gemakkelijke manier goed leren lezen. |
En ga tegen die tsunami maar oproeien ...
.
Een aanwijzing voor wat er er in de toekomst waarschijnlijk
gaat gebeuren:
Uit: De Volkskrant, 22-03-2012, van correspondent Arie Elshout
Verenigde Staten | Juiste schoolkeuze is allesbepalend
In Brooklyn is P.S. 321 de weg naar de top
Tussentitel: Amerikaanse ouders zien hun kind het liefst op blue
ribbon-school
Het maken van kinderen is het probleem niet in Amerika. De ware beproeving voor
de ouders begint daarna. Karen Bryan Shapiro is een moeder uit Park Slope, een
van de beste wijken in Brooklyn, New York. ... Maar de aller-, allergrootste
zorg is de keuze van een goede school.
Karen en haar man zijn om die reden in Park Slope gaan wonen.
De brownstones, de sfeervolle herenhuizen aan de rand van Prospect Park, zijn
duur, maar het voordeel is dat ze in schooldistricten liggen met goede public
schools, openbare scholen. Dan heb je wel hoge woonlasten, maar je bespaart op
de kosten voor een particuliere school, die in New York beginnen bij 30 duizend
dollar per kind per jaar. Het is dit voordeel dat van Park Slope een geliefde
'broedplaats' heeft gemaakt voor jonge stellen uit Manhattan. Daar komen ze
naartoe om kinderen te krijgen en op te voeden.
De beste en dus meest gewilde public school bij Karen in de
buurt is P.S. 321. De appartementen in het district van deze school zijn dan ook
gemiddeld 100 duizend dollar duurder dan soortgelijke appartementen in het
district van de iets minder hoog aangeschreven P.S. 107. Maar 'dat was niet veel
als dat betekende dat je kind naar een school ging die voor 62 procent blank was
in plaats van slechts 43 procent'. Karen heeft het er graag voor over.
...
Red.: Zo gaat het in Nederland ook al, alleen is het
hier nog minder ver. En met nog een klein verschil: in Amerika betreft het echte
zwarten, in Nederland voornamelijk moslims. Waar het om gaat is de overeenkomst
tussen de twee: vanuit hun basiscultuur is er geen onderwijscultuur. Bij de
zwarten in Amerika blijkt daar na vele decennia nog geen substantiële
verbetering in te zien, Voor de moslims in Nederland zijn de vooruitzichten in
principe nog somberder, want tot hun cultuur behoort de islam, en de islam is
een geloof. En waar geloof per definitie al strijdig is met leren en een
onderwijscultuur, geldt dit voor de islam, betekenende "onderwerping aan
Allah"
, in
versterkte mate.
En dit gaat het worden:
| |
Het systeem werkt ongelijkheid in de hand. Wie bevoorrecht is,
krijgt het alleen maar beter. Wie niets heeft, kan het vergeten. Dit kan
leiden tot een maatschappij met een kleine, goed opgeleide bovenklasse
en een grote, slecht opgeleide onderklasse, en weinigen ertussenin. Dit
is voor Microsoft-topman Bill Gates nu de grootste sociale kwestie in
Amerika. |
En dat geldt in Nederland in bijzonder versterkte mate, vanwege de snelle
opkomst van het verschijnsel en de grote bevolkingsdichtheid van Nederland.
Tenzij de moslims hun houding razendsnel veranderen.
Nog eens een bevestiging van de enorme achterstanden die
allochtonen meenemen naar het onderwijs:
Uit:
De Volkskrant, 02-04-2012, door Jan Bouwens, hoogleraar accounting aan de
Universiteit van Tilburg.
Stel het hbo en het mbo onder curatele
Sinds het competentiegericht onderwijs in 2004 is ingevoerd, hebben
besturen zich niet op de inhoud, maar op de vorm gestort. Dramatische ingrepen
zijn nodig.
Tussentitel: Hoe moet een allochtoon zijn carrière beginnen als het mbo
hem niet leert wanneer hij de of het moet gebruiken?
Het hbo en het mbo zijn beide aan een dramatische redesign toe. Dat kan
alleen als de scholen uit die sector onder curatele worden geplaatst.
Sinds 2004 hebben hogescholen en roc's onder leiding van de
HBO-raad en de MBO Raad massaal het zogenaamde competentiegericht onderwijs
ingevoerd. ...
Een aantal hbo's heeft nu ingezien dat zij met deze keuze hun
opleidingen volledig in de vernieling hebben geholpen (Inholland). Niet alle
bestuurders hebben het licht gezien. Het mbo heeft nog niets geleerd. ...
Het is duidelijk dat dramatische ingrepen nodig zijn in zowel
het hbo als bij de roc's die de mbo-opleidingen verzorgen. Het bedrijfsleven
heeft behoefte hbo'ers en mbo'ers te voorzien van sterk inhoudelijke bagage.
Bovendien vormen beide opleidingen de bakermat voor de emancipatie van
allochtonen. Hoe moet een allochtoon nu zijn carrière in een winkel beginnen als
het mbo hem niet leert wanneer hij de of het dient te gebruiken? ...
... Verder zullen we zien dat het nodig is studenten die met
onvoldoende rekenkennis en kennis van het Nederlands het hbo en mbo binnenkomen
een schakeljaar moeten ondergaan. Dat is niet discriminerend, het is
emanciperend! ...
Red.: En het constateren van die enorme culturele
achterstanden is niet discriminerend maar emanciperend. Zodat ze leren die
culturen op te geven.
Naar Allochtonen, cultuurbedreiging
, Allochtonen, lijst
, Allochtonen, overzicht
, of site
home
.
|