Bronnen bij Europese Imperium: anti-democratie
|
3 nov.2011 |
Een van de kenmerken van een imperium is dat als ze in schijn de vorm van een
democratie hebben, dit met het verstrijken van de jaren steeds minder wordt. De
volkomen krachteloosheid van het EU-parlement dat bovendien even volkomen
streeft naar een Europees Imperium zonder verdere zeggenschap van de burgers is
al behandeld elders
 .
Hier gaat het om directe of indirecte uitspraken tegen de democratie zelf. Een
neiging die automatisch veel sterker dan hij al is bij nationale politici en
regeringen: de burger is een lastpak die niet wil betalen voor oorlogen en de
rijken.
Onder wat voorbeelden van die neiging - met als eerste
aanleiding de wens van de Griekse premier Papandreou, die sterk onder vuur ligt
van de bevolking naar aanleiding van de bezuinigingen die hem door de eurolanden
worden opgedrongen, om een referendum te houden over het noodplan van de EU.
Alle politici en alle commentatoren en media zijn er tegen, zoals de
onderstaande doodenkele uitzondering beschrijft:
Uit:
De Volkskrant, 03-11-2011, van verslaggever Michael Persson
'Wat de Grieken doen, is helemaal niet gek'
Europese politici vinden democratie maar wat lastig, stelt
politicoloog Van Apeldoorn.
Europese politici lopen te hoop tegen het Griekse voornemen een
referendum te organiseren over het economische reddingsplan. Onterecht, zegt
politicoloog Bastiaan van Apeldoorn van de Vrije Universiteit in Amsterdam.
Straks zeggen de Grieken nee, zo is de angst. Gaan deze crisis en democratie
wel samen?
'Of je het nou leuk vindt of niet, elk volk heeft het soevereine recht zijn lot
in eigen handen te nemen. Bijvoorbeeld door te weigeren zijn schulden terug te
betalen. Een land kan keuzen maken, en het is helemaal niet gek die keuze via
een referendum aan het volk voor te leggen.
... Ook dan kan Griekenland weigeren zijn schulden
terug te betalen, zoals Argentinië deed in 2002. Dat was helemaal niet zo'n gek
idee, want het land is inmiddels uit het dal geklommen.'
Is dat voor Griekenland ook een alternatief?
'Ja, die keuze hebben zij ook, al zal het een keuze tussen twee kwaden zijn. Het
is goed te begrijpen dat premier Papandreou dat via een referendum wil
voorleggen. Hij staat met zijn rug tegen de muur. De protesten zijn dusdanig -
misschien is hij wel bang voor revolutie als hij de Europese plannen verder
doorzet. Het is de vraag of de plannen wel kunnen worden uitgevoerd, gezien de
sociale situatie. Als Papandreou de Grieken met een referendum voor het blok
zet, kan hij misschien draagvlak forceren. ...
Red.: Kortom, allemaal goede argumenten voor een
referendum. Omdat het argumenten voor democratie zijn. De argumenten tegen een
referendum zijn argumenten tegen de democratie. En die argumenten komen uit twee
inspiratiebronnen: de "linksige" van ideologie:
En de rechtse van de graaiers van met name de financiële markten, dat wil
zeggen: de rijken in Dubai:
Welk proces van het zich afkeren van de democratie een in de structuur
ingebakken automatisme is:
Destijds ging het niet democratisch, daarna werd het nog minder
democratisch door het overrulen in nederland en Frankrijk door de regering van
referenda, en nu worden er voostellen gedaan om de hele soevereiniteit over te
hevelen naar de IMF. Oftewel: de bewoners van de flats met de gouden kranen in
Dubai gaan het Europese Imperium besturen, en de bevolking beroven van haar
pensioenen net als dat in Rusland is gebeurd.
Een voorbeeld van hoe men vindt dat zaken als een
democratische Grondwet hinderpalen zijn die voor het grotere Europese "goed"
opzij geschoven moeten worden:
Uit:
De Volkskrant, 09-09-2011, door Vestert Borger en Tom Eijsbouts, beiden
verbonden aan het Europa Instituut van de Universiteit Leiden.
Hof miskent autonome Europese ontwikkeling
Vanuit nostalgisch vertrouwen in de Grondwet stelt het Duitse hof
steeds harde grenzen aan de ontwikkeling van de EU. In deze crisis blijkt dat
niet meer mogelijk.
De uitspraak zelf van het Bundesverfassungsgericht is
eigenlijk geen nieuws. Het was te verwachten dat het hof de Duitse medewerking
aan financiële reddingsoperaties van de euro niet zou durven blokkeren. .,..
Red.: Want dan zou er een opstand onder de
oligarchische bestuurders en media uitbreken.
Het hof probeert geen grenzen te stellen - het hof constateert dat er
verschillen zijn tussen de doelstellingen van de EU-aanhangers en bestuurders en
de democratie zoals deze geformuleerd is in de Grondwet. En ook de intellectuele
elite kiest voor de EU-dictatuur:
Als er een objectief proces gehouden zou kunnen worden uit naam van de
democratie, zouden de EU-leiders op het hakblok komen, en deze intellectuele
meelopers een hand kwijtraken.
Commentaar om de anti-democratische opvattingen van de
Europese elite is er vrijwel niet in de media - het interview met Van Apeldoorn
is een (hoge) uitzondering. Het commentaar is vrijwel uitsluitend beperkt tot de
brievenrubrieken:
De Volkskrant, 04-11-2011, ingezonden brief van Jaap Verkaik, Annen
Verbijsterd
De hele dag gonsden de media weer over hoe 'verbijsterd' de Europese ministers
waren over het besluit van Papandreou om een referendum te houden over het
miljardenbesluit van Europa, het reddingsplan. Ik ben al weken verbijsterd over
waar de Europese politici mee bezig zijn. Is het voorstel een referendum in
Griekenland te houden eigenlijk wel zo vreemd? Na wekenlange demonstraties van
soms vele tienduizenden gewone mensen die niet meer kunnen volgen wat er over
hun hoofden wordt beslist. En dat allemaal voor de redding van de euro, onze
concurrentiepositie en om het vertrouwen van de beleggers terug te winnen.
Beslissingen over, maar niet door de Europese bevolking. Een slecht voorteken
voor wat ons nog te wachten staat.
Red.: Inderdaad. Want wat ons te wachten staat is het
Europese Imperium.
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2011, ingezonden brief van J.H. Elsinga, Bilthoven
Uitstappen
Hadden wij in Nederland jaren geleden maar de mogelijkheid gekregen om over de
invoering van de euro te stemmen. Helaas mocht dat niet. En nu zitten we in
grote problemen. ...
Red.: Geen haar op hun hoofd dat daaraan denkt ...
De Volkskrant, 04-11-2011, ingezonden brief van Johan de Korte, Den Haag
Kamikaze
Dat het Grieks referendum de stabiliteit van zowat heel Europa op het spel zet,
blijkt ondubbelzinnig uit de woede en verontwaardiging die onder economen en
politici is losgebarsten. Opmerkelijk is de afwezigheid de laatste dagen in het
publieke debat van A. Pechtold (D66). Zijn partij is vanaf de oprichting toch
fervent voorstander van dit politieke middel. Maar nu de verwoestende werking
ervan overduidelijk blijkt, is hij nergens te bekennen. Ik zou van hem dolgraag
beargumenteerd horen wat in dit geval het voordeel is van de Griekse kamikaze-
actie.
Red.: Dit lijkt op sarcastisch commentaar, want
iedereen weet of zou kunnen weten dat A. Pechtold helemaal niet voor democratie
is - in ieder geval niet van de soort waarbij de meerderheid van het volk zijn
zin krijgt. want de meerderheid van het volk is tegen verdere immigratie en
tegen verdere Europeanisering, allebei zaken waar kosmopoliet en would-be
oligarch A. Pechtold hartstikke voor is.
Van buiten ziet men dingen meestal wat scherper - zo ook
hier, in een artikel van een wat eerder tijdstip:
Uit:
CNN.com, 16-09-2011, By Hans-Joachim Voth, Special for CNN
Will the Austrians, Slovaks or Dutch break the
euro?
- French banks and Italy funding costs were focus of the eurozone
crisis this week
- One aspect of the debt crisis not receiving enough attention is the
chances of a political rupture driven by smaller countries
- Tensions between the smaller European countries and the larger ones
will continue to mount
Editor's note: Hans-Joachim Voth is ICREA Research Professor of Economics at
Barcelona's Universitat Pompeu Fabra. Educated in Germany, the UK and Italy, he
received his doctorate from Nuffield College, Oxford, in 1996. A former
consultant with McKinsey & Company, he has taught at MIT, Stanford, and
NYU-Stern. His website is here.
... Smaller European countries are barely consulted when it comes to
rescue packages. Especially in the highly competitive, fiscally responsible
Northern states like Austria, Finland, and the Netherlands, feelings are running
high. Finland already has the "True Finns" party. It ran on an anti-bailout
platform at elections earlier this year, receiving 19% of the vote -- which
makes it the largest opposition party. Even in opposition, it is already
influencing policy. ...
This week, a poll showed that 92% of Austrians want Greece to
leave the eurozone. Immediately afterwards, the three opposition parties -- the
Greens, and the right-wing FPO and BZO -- engineered a delay in the ratification
of an increased EU rescue fund, the European Financial Stability Facility
(EFSF). They refused to schedule a vote at the Austrian parliament's finance
committee anytime soon, where the measure needs a two-thirds majority. The
measure may still pass later, or in an emergency session, but the issue was
enough to cause jitters on Wall Street. French bank shares plummeted on the
news. In Slovakia, the junior partner in the governing coalition, the Freedom
and Solidarity Party, wants to postpone the EFSF decision until December. It is
receiving support from polls showing that fully one third of Slovaks are opposed
to the new rescue fund.
These and similar tensions will continue to mount. Some EU
politicians such as EU Commission President José Manuel Barroso are openly
talking of turning the current crisis into Europe's "federal moment" -- an
opportunity to introduce euro bonds, EU-wide taxes and an EU finance ministry.
...
The EU has faced challenges in the past when big new
measures, such as the EFSF, need to be ratified by all member states. Referenda
sometimes yield the "wrong" answer -- Ireland voted against the Lisbon Treaty in
2008. The EU has dealt with these setbacks in its typical, anti-democratic mode,
by scheduling new votes until the voters eventually give the "right" answer.
...
Red.: Herhaling: 'The EU has dealt with these setbacks
in its typical, anti-democratic mode ...'
In november is de anti-democratische propaganda-campagne
verhevigd. De Volkskrant doet volop mee. Voorlopig nog in een
dubbelartikel dat over de voor en tegens van democratie lijkt te gaan, maar lees
dit nog eens goed: de voors en tegens van democratie ... Zo is de ellende altijd
begonnen. Hier is de aftrap, die begint met een paar enorme leugens:
Uit:
De Volkskrant, 05-11-2011, door Tjerk Gualthérie van Weezel
Democraat of technocraat: wie redt de euro?
De democratische rompslomp in Europa is indrukwekkend. De uitweg
uit de eurocrisis ligt volgens economen dan ook in technocratische oplossingen
als zaken-kabinetten en meer macht voor het IMF. Maar is een oplossing zonder
democratisch draagvlak wel houdbaar?
Red.: Leugen nummer één: de oligarch of dictator wordt
eufemistisch à la George Orwell "technocraat" genoemd. Er is natuurlijks niest
technisch aan een technocraat. het zijn dezelfde mensen die geld aan Griekenland
hebben geleend, en daarvoor onaflosbare hypotheken hebben verkocht: de
financiële wereld en hun vrienden in de politiek die zich politici noemen
Leugen nummer twee: de rompslomp in Europa heeft niets met de
democratie, en alles met de oligarchische bureaucratie te maken. Had de mensen
laten stemmen, en die rompslomperige euro was er nooit gekomen.
Alweer diezelfde lieden die de crisis mede hebben veroorzaakt
Ja, want dan kunnen ze ongestoord beslissingen nemen ten gunste van de
rijken en de economen. Intellectuele nietsnutten van het zuiverste water, die
laatsten
.
Bestuur door de oligarchie is nog oneindig veel zwakker.
Het alternatief: "Heil Hitler!" (netjes gezegd: ongecontroleerde macht -
maar voor de stommelingen die dit soort dingen aanhangen moet je het simpel
zeggen).
Reactie: je hoeft niet binnen een minuut te beslissen of je de
mammoettanker gaat stilleggen - dat duurt namelijk toch drie uur.
Een uitstekende reden om de macht tot beslissingen niet te geven aan
oligarchen - die gaan namelijk toch maar de miljarden uit de (pensioen)kas
stelen en er met het geld vandoor naar Dubai - zie Rusland.
Natuurlijk, omdat dit een klassenstrijd is, is dit niet
beperkt tot Nederland:
Uit:
De Volkskrant, 03-11-2011.
Ander commentaar
...
De Standaard
'Papandreou denkt dat hij een eerlijke deal kan voorleggen. Hij rekent op het
verantwoordelijkheidsgevoel van de GRIEKEN. Het lijkt democratisch, maar dat is
het niet. Het kan niet dat het binnenlandse politieke probleem van één man, of
één klein land, de economie van een werelddeel in gevaar brengt.' (Guy Tegenbos)
Red.: En om dezelfde reden zijn de brieven-reacties
merendeel als volgt:
De Volkskrant, 03-11-2011, ingezonden brief van Frits H. Emmerik, Den Haag
Failliet van de democratie
Toch beangstigend om te volgen hoe de wereldtop zich tegen een Grieks referendum
keert. Een uitgebuit volk zou zich wel eens tegen een volgende beroving kunnen
uitspreken. Met de adoratie voor de mondiale grootschaligheid onder het dictaat
van de financiële wereld, dreigt nu zelfs het failliet van de democratie. Ging
het ooit nog wel eens om mensen, nu telt slechts het grote geld.
De Volkskrant, 03-11-2011, ingezonden brief van Michiel van den Berg,
IJsselmuiden
Put-opties
De verrassende boodschap van de Griekse premier Papandreou om in zijn land een
referendum te houden over het pas gesloten crisisakkoord, leidde maandag
wereldwijd tot dalende beurskoersen.
Hoe had Griekenland de hen zo kwellende financiële
wereldmarkt ooit beter kunnen terugpakken dan voorafgaand aan deze mededeling
voor miljarden (noodfonds)euro's aan put-opties in te slaan? Misschien hebben ze
dat ook wel gedaan...
Red.: Simpel allemaal hè ...
Maar dus niet voor de would be intellectuelen die zich slim
genoeg achten om te gaan besturen. Of degenen die zich wetenschapper achten. Die
ontbreekt namelijk aan een kleinigheid: gezond verstand.
Ondertussen is de democratisch gekozen
regering in Griekenland vervangen, en ook die van Berlusconi in Italië, dat als
volgende in financiële problemen kwam. In beide gevallen door zogenaamde
"technocraten" - een term waarmee de de EU-propagandacampagne suggereert
dat ze onafhankelijk of neutraal zouden zijn. Hier is de werkelijkheid -
natuurlijk niet uit een "kwaliteitskrant":
Uit:
DePers.nl, 21-11-2011, door Eric Smit
#GoldmanTakeOver We hebben de policy dat we niets over elkaar vertellen.
Het kabinet Goldman-1
Of het nu de nieuwe baas van Italië is (Monti) of het management van de
Europese Centrale Bank: ze hebben ooit voor Goldman Sachs gewerkt. ...
Red.: Hier is de waarheid: de technocraten zijn de
mannen van de financiële wereld, en met name die van Goldman Sachs - de roof en
fraudebankinstelling die mede aan de bron van de globale financiële crisis van
2008 stond. De bank ook die Griekenland heeft geholpen de boeken te vervalsen,
zodat het Griekse financiële zwarte gat lang verborgen bleef, leidende tot de
Europese financiële crisis. De huidige politici en bestuurders zijn eigenlijk
niet veel meer dan zetbazen in dienst van deze mensen. En nu die leiders te zeer
onder vuur liggen, worden ze uit noodzaak vervangen door het grote gajes achter
de schermen zelf. Want Eric Smit is hier niet expliciet genoeg: naast de nieuwe
premier van Italië, Mario Monti, en de nieuwe president van de Europese Centrale
bank, Mario Draghi, is ook de nieuwe premier van Griekenland, Lucas Papademos
een voormalig employee van Goldman Sachs - een instelling die wordt gedreven als
en soort geheim genootschap waarvan de leden eeuwige trouw zweren - zie
Brandpunt, 11-12-2011
(na 13:35 min.).
Ook in Nederland lopen vele vertegenwoordigers van dit gajes
rond, zoals blijkt uit de rest van het artikel:
Zoals al gezegd: ze laten een spoor van fraude en oplichting achter.
Kijk nog even naar het portret van Lloyd Blankfein temidden van zijn
mede-megafraudeurs hier
.
Auteur Eric Smit hoeft maar het het hem bekende netwerk af te
lopen (Smit is auteur van diverse boeken over de financiële wereld):
De termen 'omerta' is gelukkig getroffen. De enige verschillen met de maffia
zijn dat deze schurken niet hoogstpersoonlijk zelf moorden, en dat ze nog
onnoemelijke malen schadelijker zijn dan de maffia.
En het netwerk heeft voor de insider nauwelijks verrassende
uitlopers:
En ook in de top van de economische "wetenschap" zijn ze terug te vinden:
En nog wat los grut:
Maar dat is nauwelijks nodig, want de huidige media zijn al zo "Goldman" als de
pest - niet in personeel misschien, maar wel in opvattingen
.
Ondertussen ettert de crisis door, omdat de EU-leiders
wachten op het punt dat ze denken dat ze enige kans hebben met hun
anti-democratische revolutie, zonder meteen de volgend verkiezingen te
verliezen. Daarvoor is de lange duur van de crisis, dat wil zeggen: het
opzettelijk niet oplossen ervan, noodzakelijk. Met een steeds sterkere drang
vanuit de financiële wereld en de media om de knoop, de machtsgreep
, door te drukken. Met slechts af en toe een glimpje van de waarheid:
Uit:
De Volkskrant, 03-12-2011, door Pieter Hilhorst
Interview | Dani Rodrik, politiek econoom
'Europa zit gevangen in een trilemma'
Hij heeft de eurocrisis niet voorspeld, maar wel vooraf al verklaard met zijn
'trilemma': democratie, de natiestaat en globalisering gaan niet samen. En nu
denkt hij dat Griekenland de eurozone moet verlaten.
Tussentitel: Ik heb het vernuft van de Europese leiders overschat
Het voorspellen van een crisis is geen sinecure. Achteraf bezien is het
gemakkelijk om te concluderen dat de ineenstorting van de financiële markten in
2008 en de huidige crisis in Europa eigenlijk onvermijdelijk waren. Het is pas
knap als je vooraf laat zien wat er mis is. Met zijn eerder dit jaar verschenen
boek The Globalization Paradox heeft Dani Rodrik precies dat gedaan voor
de eurocrisis. Deze week was Rodrik, die aan Harvard University internationale
politieke economie doceert, in Nederland voor een lezing die hij gaf bij de WRR.
Wie zijn boek leest, begrijpt dat de eurocrisis niet als een
verrassing komt. Toch heeft Rodrik haar niet voorspeld. En dat is niet de eerste
keer dat hij met een boek de gebeurtenissen voor is zonder de uiterste
consequentie te trekken uit zijn eigen redenering. In 1997 schreef hij Has
Globalizing Gone Too Far?, waarin hij de gevaren van ongeremde globalisering
uiteenzette. En een paar maanden later brak de Azië-crisis uit. Ook toen had hij
die crisis wel verklaard, maar niet voorspeld. ...
Red.: Tja, dat ging vermoedelijk de verbeelding te
boven. Overigens lijkt hier het idee te zijn dat 'trilemma' betekent dat één van
de drie moet afvallen - in dit geval is dat niet helemaal zo: de natiestaat en
democratie gaan uitstekend samen, want het blijkt dat democratie alleen binnen
de natiestaat tot bloei kan komen, en zodra je dat niveau overstijgt en in
imperia (netjes: federaties) terecht komt, de democratie harder en sneller
atrofieert dan de aderen van een 100-jarige. En voor globalisering geldt dat
natuurlijk dan in overtreffende trap. En met de natiestaat zelf is globalisering
water en vuur.
Maar er is meer met globalisering:
Goh, wat een verrassing. Maar het altijd goed om het te horen uit de mond van
een hogergeschoolde. meestal zwijgen ze erover, en en er zijn heel veel leugens
te horen - sterk lijken op: "Als je de rijken rijker maakt, worden de armen ook
rijker". Inmiddels allang een rabiate leugen gebleken.
Nog zo'n weinig verrassnede nieuwigheid. Ietwat verrassender is dat Rodrik wel
de conclusie durft te trekken:
Met als afgeleide stelling:
En daar zijn weer nauwelijks voordelen voor te ontdekken, en ruim wat nadelen.
Dezelfde als die bij fusies van bedrijven (80 procent mislukt vanwege
cultuurverschillen), scholen enzovoort: grootschaligheid deugt niet, als het
niet strikt moet.
In de week volgend op het verschijnen van dit artikel komt de
volgende "cruciale" EU-top die besluiten zou moeten nemen. In de directe aanloop
ernaartoe wordt alvast een anti-democratisch voorschot genomen. In de
Volkskrant, die zoals bekend een middenpositie inneemt in de media in de zin dat
de rest nog rechtser en dus eurofieler zijn, met de stem van columniste en
econome Sheila Sitalsing:
Uit:
De Volkskrant, 07-11-2011, column door Sheila Sitalsing
Baas
Volgens Jan Kees de
Jager raken we heus geen zeggenschap kwijt aan vage Europese entiteiten die
vanaf nu over de euro zullen waken als een zwaan over haar kuikens. ...
Deze keer trapte De Telegraaf niet in het 'we blijven
soeverein'-kletspraatje en kopte 'Brussel de Baas'. ...
Wás 'Brussel' - als in: de Europese Commissie - in deze
kwestie maar de baas ...
Veertien maanden later - en diverse downgrades,
bijna-faillissementen, persoonlijke drama's, doffe beursellende, gedwongen
regimewisselingen en nog meer narigheid later ...
Red.: Even een aanvulling: dit het gevolg van het feit
dat de EU de baas is gemaakt van de financiën, in de vorm van de euro.
De oplossing van de rabiate eurofiel als oplossing van de problemen
veroorzaakt door eenwording: meer eenwording. Ten koste van de democratie:
Dat laatste is natuurlijk een leugen. Democratie is de basis van onze
cultuur, en de afname ervan zal tot achteruitgang, en indien niet gecorrigeerd,
tot ondergang leiden.
Premier Mark Rutte heeft zijn eigen manier om zijn ingebakken
anti-democratische opvattingen uit te venten. In dit geval de ontkenning, tegen
de erkenning van bijna alle andere Europese leiders in, dat nieuwe regelingen
rond financiën een afname van soevereiniteit betekent:
Uit: Volkskrant.nl, 07-11-2011, door de redactie
Rutte: geen sprake van verlies soevereiniteit aan
EU
Nederland bepleit geen machtsoverdracht aan Brussel. Dat zei
premier Mark Rutte vanavond tijdens een debat in de Tweede Kamer over de
aanstaande eurotop.
Nederland wil net als Frankrijk en Duitsland dat er automatisch sancties worden
opgelegd aan landen die de Europese begrotingsregels overtreden, bleek begin
deze week. Maar om dat mogelijk te maken, moet misschien het Europees Verdrag
worden aangepast.
Volgens premier Rutte gaat het om een kleine wijziging van
het EU-verdrag, waarbij er geen sprake is van een overdracht van soevereiniteit.
...
Red.: Een aperte leugen. Die hij al eerder
verkondigt heeft, omdat de gedoogpartner van zijn kabinet, de PVV, zich mordicus
tegen verdere overdracht van soevereiniteit heeft gekeerd. En iemand als Rutte
heeft geen enkel probleem om rood tot paars te verklaren als dat hem beter
uitkomt
. Psychopate leugenachtigheid, ook wel bekend als pseudologia phantastica
.
In dit geval was de leugen noodzakelijk vanwege dit:
Maar vermoedelijk is dit slechts een manoeuvre:
En andere zogenaamd linkse partijen en natuurlijk de rechtse zijn allang
volstrekt anti-democratisch, in dit soort zaken:
Met als uitzondering, zoals bekend, de PVV en de SP.
Door de opmerkingen van Plasterk zit de kneep er duidelijk
echt in. Sheila Sitalsing pakt nogmaals uit:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2011, column door Sheila Sitalsing
Democraat Ronald
Tussentitel: Geblaat voor de bühne, hypocriet geblaat
... Nu euroreddingsoperatie nummer zoveel plus één dreigt, wil
Ronald Plasterk heel graag zijn eigen volk raadplegen, via verkiezingen. Want er
sijpelt soevereiniteit naar Brussel en het is netjes om aan het volk te vragen
of het daar wakker van ligt. ...
Daar zullen de financiële markten eerbiedig op wachten.
Sssst, Nederland formeert!
In wezen gaan alle euroreddingsoperaties van de laatste tijd over
hetzelfde: verzekeren dat de euro geschraagd wordt door geloofwaardigheid,
vervat in politieke wil en functionerende instituties. Ook in de redding van
afgelopen oktober was er sprake van overdracht van soevereiniteit.
...
Red.: Dus verdere afdracht kan echt geen bezwaar zijn.
Vindt ook de hoofdredactie van de Volkskrant:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du
Pré
Schot voor de boeg
De PvdA wil verkiezingen als Brussel nationale bevoegdheden overneemt. Dat
wordt nog lastig om vol te houden.
Een opmerkelijke waarschuwing van PvdA-leider Cohen. Hij dreigt met verkiezingen
als het kabinet dezer dagen akkoord gaat met het overdragen van vergaande
bevoegdheden aan de Europese Unie. In dat geval, stelt de PvdA, zal de partij
het kabinet niet zomaar steunen. En zeker niet zonder dat er eerst verkiezingen
zijn gehouden.
Cohen had het nog niet gezegd, of hij nam alweer gas terug.
Want vooralsnog denkt hij niet dat er veel soevereiniteit verloren gaat. Hij
volgt premier Rutte, die meent dat voor meer begrotingsdiscipline aanpassing van
het Europees Verdrag niet nodig is. EU-president Van Rompuy denkt daarom zelfs
zonder goedkeuring van de nationale parlementen te kunnen. ...
Red.: Zoals al gezien: keiharde leugens:
Dus was het dom van de PvdA om een voorbehoud te maken:
Want, vindt kennelijk deze auteur, uiteindelijk in het toch de enige
mogelijkheid om in te stemmen met de afname van de democratie.
Op dezelfde pagina laat men een ander het wat duidelijker
zeggen - auteur Dik Wolfson heeft voor PvdA in de Eerste kamer gezeten en voor
de WRR gewerkt - iemand met gezag, dus:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2011, door Dik Wolfson, emeritus-hoogleraar
economie.
Opleggen begrotingsdiscipline is niet
ondemocratisch
In de Volkskrant van afgelopen zaterdag kunt u een prachtig
interview terugvinden met de Amerikaanse top-econoom Dani Rodrik. Daarin legt
hij uit dat de eurozone zichzelf heeft klem gezet door niet te willen zien dat
soevereiniteit, democratie en globalisering zich slecht met elkaar verdragen.
...
De soevereine natiestaat laat zich democratisch legitimeren,
maar als je de deur openzet voor de globalisering, komt de democratie op de
tocht. Daar heb ik wakker van gelegen, want als dat waar zou zijn, hebben we
écht een probleem. Het ging pas weer beter met me toen ik bedacht had dat Rodrik
dat zelf ook niet kan geloven, maar hij houdt ons een leerzame halve waarheid
voor, dat wel. ...
Red.: En wat is de oplossing, volgens Wolfson -
hier zijn laatste alinea:
Zoals gewoonlijk uit dat soort kringen die even verbaal begaafd zijn, is
er hier iets mis gegaan - wat meteen duidelijk wordt als je de eerste zin even
wat amendeert:
En onmiddellijk blijkt weer de waarheid van de regel dat bij dit soort zo
verbaal begaafde kringen in de top er gewoonlijk sprake van keiharde leugens
. Verraderlijke leugens als je nog eens naar die laatste zin kijkt:
De woorden van Stalin, Hitler, Mao, Richard Nixon, George Bush en andere
massamoordenaars. Nausicaa Marbe, de "kijk ons eens evenwichtig zijn"
excuus-columniste van de Volkskrant, had het al eens eerder in wat
nettere termen verwoord:
Uit:
De Volkskrant, 04-11-2011, column door Nausicaa Marbe, schrijfster
En de goden stuurden Evangelos
Tussentitel: In Brussel heerst de overtuiging dat EU-bestuurders de
adel van Europa zijn
... Hier gaat het om iets groters dan gebrek aan regie in de
spanning tussen rijke en failliete EU-landen, tussen schatbewaarders en
bedelaars, tussen bekwame boekhouders en prutsers. Hier wreekt zich de kloof
tussen de Brusselse hegemonie en de nationale democratieën, tussen de hybris van
de supranationale macht en het reactionaire elan van de gekrenkte thuisbasis.
Lees het pas verschenen essay Het zachte monster Brussel of Europa in de klem
van Hans Magnus Enzensberger. Daarin beschrijft de Duitse filosoof het Europese
sentiment van doorgeschoten zelfvertrouwen dat in Brusselse kringen heerst. Het
is een roes, een aangeschoten bravoure die zichzelf in kleine kring blijft
voeden. Een van de werkelijkheid losgeraakte overtuiging dat EU-bestuurders de
adel van Europa zijn, verheven boven het eigen klootjesvolk. Hoogmoed,
misplaatste EU-forie. ...
Red.: En dit soort hoogmoed komt zeker voor de val. De
vraag is slechts hoeveel mensen ze met zich zullen meeslepen.
Het voorgaande was net voltooid, toen dit nog onder ogen
kwam:
Uit: DePers.nl, 08-11-2011, door Peter Wierenga
De hypocrisie regeert
Terwijl in Brussel bikkelhard onderhandeld wordt over hoeveel
soevereiniteit lidstaten moeten afstaan aan ‘Europa’, preekt iedereen in Den
Haag voor eigen parochie.
Wat er ook besloten wordt vandaag in Brussel, de Nederlandse politiek doet er
schijnheilig over. Want ook als de uitkomst van de Europese top minder drastisch
is dan ‘IJzeren Bondskanselier’ Angela Merkel eigenlijk wil – namelijk
begrotingsdiscipline afdwingen met een vergaande verdragswijziging – gaat
Brussel meer te zeggen krijgen over onze begroting. ...
Het is tijd om daar eerlijk over te zijn. De hoogste tijd.
Maar in Nederland spelen de hoofdrolspelers slecht toneel. In het parlement, in
het kabinet, iedereen preekt voor eigen parochie. Zowel de oppositie als de
coalitie. De PvdA gaf dit keer het startschot. Job Cohen eiste woensdag in de
media alvast een gang naar de stembus: ‘Als er werkelijk sprake is van de
overdracht van bevoegdheden, dan vind ik ook dat je dat aan de kiezer moet
voorleggen en wat mij betreft doen we dat dan in verkiezingen.’
Een gotspe, als je bedenkt dat de PvdA in het vorige kabinet
een referendum over het Verdrag van Lissabon – toen we ook een deel van onze
veto’s en dus van onze nationale soevereiniteit opgaven – blokkeerde. Terwijl ze
daar in de oppositie nog voor waren, en ze ook het beruchte referendum over de
Europese Grondwet steunden. Sorry kiezers, macht gaat even voor democratie.
...
Red.: Dat laatste werd achteraf gezien als een
bedrijfsongeluk, ten gevolge van te weinig sturing door de leiding van de
partij.
QED. De leiding van de PvdA is ven sterk eurofiel als de rest van de top,
denk aan prominenten als Frans Timmermans, maar de PvdA heeft een groot deel van
zijn achterban die er tegen is.
Wat vanzelfsprekend is, want beide partijen hebben hun aanhang in de beter
opgeleiden en die zijn sterk kosmopolitisch. Auteur Peter Wieringa is toch nog
verbaasd en teleurgesteld:
Zoals hier ook al betoogd: de soevereiniteit ligt bij de burgers, en niet
bij de politiek
.
Waarna Wieringa de leugens van het kabinet bespreekt - wat wij hier niet
meer hoeven doen. Om te besluiten met de enige lichtpuntjes:
De democratie is het grote slachtoffer.
Bij de Volkskrant is het enige geluid in die richting
van poltiek-commentator Martin Sommer. Hij probeert een andere invalshoek:
Uit:
De Volkskrant, 10-12-2011, rubriek Politiek, door Martin Sommer
Dure democratie
Tussentitel: Plasterk kruipt door het oog van de naald
Laten we het nou maar toegeven. Democratie is te duur. Dan heb ik
het niet over de vele auto's van de zaak van Italiaanse parlementariërs en
ministers of de bonnetjes hier te lande. Ik bedoel democratie als
samenlevingsvorm. ... De kern van het vraagstuk was hoe politici die te veel
toegeven aan hun kiezers, beteugeld kunnen worden.
Dezer dagen kijken wij naar de brassers uit Zuid-Europa.
Grieken die de boel belazerden. Fransen hebben sinds 1981 (Mitterrand!) nul keer
het begrotingsevenwicht bereikt. Het is een schande, maar ik heb het even
nagekeken, Nederland is daar sinds datzelfde jaar 1981 niet vaker dan vijf keer
in geslaagd. ... Waarom?
Omdat, zo kon je al bijna tweehonderd jaar geleden lezen bij
de grote De Tocqueville, democratie duur is. Niet alleen moeten politici de
gunst van het volk kopen, maar vooral wordt het volk vanwege de
samenlevingsgelijkheid door begeerte aangeraakt, zoals De Internationale
leert. ...
Red.: En zo gaat het nog even door. Afgekort
dus: het is logisch dat er nu wat minder democratie komt, want er zijn ook
onwenselijke kanten aan:
Voor we daar op ingaan, eerst even de opsomming van degenen die die tegen
de democratie zijn:
Ronald Plasterk is inmiddels op televisie geweest bij Nieuwsuur
(10-12-2011) geweest om te verkondigen dat het allemaal reuze meevalt met dat
verdragend ie eis van verkiezingen er dus niet komt- de PvdA zal braaf gaan
meestemmen met de eurofielen. Waarmee de rijen van de oligarchische
partijen weer gesloten zijn, en de niet oligarchische PVV en SP overblijven als
de partijen met neig gezond verstand - als vanouds
.
Komen nog even terug op de kosten van de democratie. Die zijn
er inderdaad. Vanwege dit, Sommer citerende vanaf de regel waarin hij melding
maakt van De Internationale:
En hier wordt even iets essentieels over het hoofd gezien. Want de
begeerte waarmee het volk geraakt wordt, komt niet uit de blauwe lucht. Net als
dat 'wij eisen'. De begeerte en het wij eisen komen namelijk van de top van de
maatschappij. Die zijn bevangen door een dusdanige begeerte dat die zelfs door
gouden paleizen nauwelijks gestild kan worden, en ze eisen van het hele volk dat
die daarvoor voor hen krom gaat liggen. Dat zijn de begeerte en de eisen waarmee
het volk geraakt wordt.
En ineens krijgt ook het verhaal van Martin Sommer, net als dat van
Dik Wolfson, een heel andere toon. Het is de zoetgevooisde toon van de
hofvleier. De man achter de troon van de potentaat, die in zijn oren liedjes
zingt over zijn medemenselijkheid, terwijl voor hem de executies van opstandige
arme boeren plaatsvinden.
Een van de zeer, zeer weinigen in het "linkse" kamp die in
enigerlei mate eurorealistisch is, is PvdA-"ideoloog" en medewerker van de
Wiardi Beckman stiching René Cuperus. Hij heeft ooit kandidaat willen staan voor
het Europese Parlement, maar de eurofiele rest van de Pvda hield dit tegen. Hier
is zijn commentaar op de recente ontwikkelingen:
Uit:
De Volkskrant, 12-12-2011, column door René Cuperus
Een bazooka tegen het electoraat
En opnieuw verzaken historici, sociologen, cultuurwetenschappers en
politicologen hun academische plicht. Eerder keken zij in te groten getale weg
bij de problemen van immigratie, integratie en islam. Zij pleegden verraad aan
hun expertkennis van het menselijk samenleven door niet tijdig te wijzen op het
integratievraagstuk als bron van maatschappelijk conflict en als nieuwe sociale
kwestie. En nu gebeurt iets soortgelijks met Europa.
Sociale wetenschappers en cultuurwetenschappers scharen zich
braaf in het niets-aan-de-hand-met-Europa-kamp van weldenkend Nederland. Het is
nog erger: ze beoefenen academische stilte. Ze zijn zo goed als afwezig in het
publieke debat. Het zijn de economen en financiële experts die exclusief en
ongestoord het woord doen over het hoe en waarom van Europa. ...
Red.: En de motieven van economen en financiële
experts zijn glashelder: eigenbelang en dat van de eigen welgestelde klasse.
Voor de uitwerking daarvan, zie hier
.
En alles wijst op het laatste.
Deze sociale- en cultuurwetenschappers hebben eerder hun cultuur verraden
in hun idee dat je met voordeel zaken kon overnemen van de "holbewoners' uit
Anatolië en de Rif
, en
zijn nu cultuurverraders in dat ze democratie inruilen voor de dictatuur van de
elite van het Imperium.
Van Dagblad De Pers kwam nog een aardig artikel boven
water:
Uit:
DePers.nl, 29-11-2011, door Petra Janbroers
In crisis telt de stem van het plebs even niet mee
Academici en zakenlui moeten het puin ruimen dat politici hebben
achtergelaten. Technocratische regeringen, het is een trend. En volgens sommigen
geen toeval.
Zet een (ex-)centraal bankier, een wiskundige, een econoom, een ingenieur en een
rechter neer in je regering en hoppa, problemen als staatsschulden,
belastingontduiking en sociale (on-)zekerheden verdwijnen als sneeuw voor de
zon. Geloven we, hopen we, het is onze laatste strohalm om uit de economische
crisisput te kruipen en de financiële markten vertrouwen in Europa en de euro te
schenken. In tijden van crises bloeit technocratie, een bestuurs-systeem van
experts op deelgebieden, altijd weer op, al sinds het oude Griekenland of all
places, door de eeuwen heen via de jaren ’30 in de VS, tot nu.
De argumenten vóór een technocratische regering liggen voor
de hand. Technocraten hebben geen last van partijpolitieke gevoeligheden, ze
hebben verstand van zaken, terwijl die ‘domme’ beroepspolitici eerst ordners vol
tijdrovende onderzoekjes moet doorspitten. En de experts hoeven niet op
stemmenjacht, waardoor ze snelle, pijnlijke beslissingen kunnen nemen. Fuck
the voter, die speelt in deze ronde niet mee. ...
Red.: Allemaal onzin, natuurlijk. "Technocraten", al
dan niet oud- bankiers en dergelijke, behoren tot dezelfde maatschappelijke
klasse als de politici en andere bestuurders, hebben hebben precies dezelfde
voordelen en vervormingen. Het verschil met politici is vermoedelijk alleen een
verschil is woordvaardigheid - of iets met gevoel voor privacy of ijdelheid.
Maar weinig of niets dat met de belangrijke maatschappelijke zaken te maken
heeft.
Maar ook deze auteur ziet verbanden:
Kortom: dit stinkt een uur in de wind.
Maar dit is wat minder waarschijnlijk. Dieven zijn het meest gebaat met
niet rumoer rond hun misdaad. Wat veel waarschijnlijker is dat hier gewoon
sprake is parallel lopende belangen. Wat eigen,ijk een verder reikende conclusie
is. want als er sprake is van een complot, kan het systeem zelf nog wel deugen,
in zijn fundamenten - er is allen wat meer toezicht nodig. als deze hele
crisissituatie en de bijbehorende megadiefstal gewoon een gevolg van het
systeem en parallelbelangen, moet het hele systeem op de schop.
Een Europeanist verraadt per ongeluk zijn maten:
Uit:
De Volkskrant, 21-12-2011, door Hermann von der Dunk, emeritus hoogleraar
nieuwste geschiedenis.
Verzet tegen technocratie Brussel is ook in belang
EU
In zijn column van 12 december verwijt René Cuperus de
cultuurwetenschappers hun diep stilzwijgen bij het crisisdebat dat doorlopend
politiek en media beheerst, met een crescendo van dramatische toonzetting tot de
jongste beslissende top toe. ...
... Dat zwijgen is echter meteen veelzeggend voor het huidige
Europa. Dat lijkt een monetair en budgettair begrip geworden, bijna identiek met
de euro. Logischerwijs zijn dan vooral economen en financiële deskundigen over
Europa aan het woord.
Luuc van Middelaar die als ghostwriter van Van Rompuy in de
machinekamer zit, heeft in een behartenswaardig stuk (NRC Handelsblad, 12
december) de financiële experts momenteel de ware leiders genoemd, de souffleurs
van hun bazen die in de publieke schijnwerper staan, maar die dilettanten zijn
inzake de economie. ...
Red.: Oftewel: "Europa" is een plutocratie en een
oligarchie.
Ook in Duitsland zet de rot zich door:
Uit:
De Volkskrant, 22-12-2011.
Ander commentaar
...
Wall Street Journal
'Frank Schäffler, parlementslid voor de Duitse regeringspartij FDP, kreeg
zware kritiek toen hij een stemming vroeg over het eindeloos steunen van
Europese schuldenlanden. De FDP-leiding besloot een ledenreferendum te houden
over het Europese noodfonds. Drie dagen voor de uitslag bekend was, zei
FDP-vicebondskanselier Rösler al dat Schäffler gefaald had. Het beleid om de
euro te redden via noodsteun wordt nog steeds beschouwd als onbetwistbaar, zelfs
in een partij die zichzelf liberaal noemt.'
Red.: En democratisch.
Na tientallen jaren en duizenden artikelen steun aan de
oligarchie, heeft ook de Volkskrant de minder geparfumeerde kant van het
paleistuig ontdekt:
Uit:
De Volkskrant, 27-12-2011, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard
Moet Europa dieven met dieven vangen?
De zakenbankiers die volgens velen de crisis hebben veroorzaakt, zijn nu de
politici die er de oplossing voor moeten vinden.
Misschien is het een idee om Wesley van W. de leiding te geven in de strijd
tegen voetbalhooligans, en Robert M. in die tegen pedofielen. De eerste weet
heel handig het stadionverbod te omzeilen, de tweede blijkt zo ingenieus
kinderporno op zijn harddisk te hebben versleuteld dat de whizzkids van de
recherche er maanden mee bezig waren.
Dieven moet je met dieven vangen. Of zoals in de eurocrisis:
als de brandweer (Merkozy) het vuur niet kan blussen moeten de brandstichters
(de zakenbankiers die nu eufemistisch technocraten worden genoemd) het maar
doen. ...
Red.: Kunnen ze later beweren dat ze "beide
kanten van de medaille hebben laten zien". Net als ten tijde van de hetze tegen
Fortuyn die tegen Verdonk, tegen Wilders enzovoort
.
Een van de machtsmiddelen van de Europese dictatuur is het
Europese justitiële apparaat:
Uit:
De Volkskrant, 26-01-2012, AP.
Cameron zet aanval in op Europees hof
De Britse premier David Cameron heeft opnieuw een aanval gedaan op een
Europese instelling. In een toespraak woensdag in het Franse Straatsburg tot de
Raad van Europa leverde hij bijtende kritiek op het Europese Hof voor de rechten
van de mens. Volgens Cameron hebben de rechters van het hof te veel macht naar
zich toe getrokken en moeten ze hun rol beperken.
De premier zei 'fysiek onpasselijk' te zijn geworden toen de
Europese rechters Groot-Brittannië sommeerden gevangenen stemrecht te geven. Ook
is hij er fel op tegen dat het de Britse regering moeilijk wordt gemaakt
verdachten van terreur uit te leveren aan landen met een dubieuze staat van
dienst inzake mensenrechten. ...
Red.: Bij die terreurverdachten gaat het vrijwel
altijd om moslims. En het EHRM kiest per definitie partij voor asielzoekers,
immigranten en met name moslims (verzameling volgt).
Terug naar de ouderwetse oligarchische anti-democraten:
Uit:
De Volkskrant, 18-02-2012, door Dirk Jan van Baar, historicus
Oude spoken doemen op in Europa
Volgens veel eurosceptici moet Brussel zich niet met het Polenmeldpunt van de
PVV bemoeien. Een wereldvreemd standpunt, niet alleen omdat Brussel dat
duidelijk wel doet, maar omdat Europa er juist voor dit soort dingen is. ...
... op het punt brengt van een mogelijk referendum over de
toetreding van Turkije. ...
De huidige 'Polenkwestie', waarbij het Nederlandse volk op
een website mag oordelen over de overlast die het van andere volken krijgt,
toont dat zo'n referendum over een Turks lidmaatschap domweg niet kan. Dat wil
zeggen: wel in Turkije, want de Turken moeten zelf een kans krijgen zich
daarover uit te spreken, maar niet 'bij ons' in Europa, waar kiezers van Zweden
tot Griekenland dan hun oordeel moeten vellen over een ander volk, te weten
Turken. ...
Red.: Je gelooft je ogen niet ... Het is niet minder
dan een oproep tot revolutie tegen die hele oligarchische Europa-kliek.
Af en toe flikkert er iets van (h)erkenning door de geest van
een lid van de rangen:
Uit:
De Volkskrant, 22-02-2012, hoofdredactioneel commentaar, door Bert
Lanting
Een democratie in nood
De EU mag offers van de Grieken vragen maar moet zich ook bewust zijn van de
spanningen die dit oproept.
Griekenland is - althans voorlopig - gered van een faillissement, maar daarvoor
moet het land wel een zware prijs betalen en juist in een munt die
oorspronkelijk in Athene werd geslagen: de democratie. Als voorwaarde voor de
gigantische reddingsboei die de EU-partners het noodlijdende land hebben
toegeworpen, moet Griekenland toestaan dat zijn soevereiniteit danig wordt
ingeperkt.
Op aandringen van vooral Nederland en Duitsland komt
Griekenland feitelijk onder permanente curatele te staan. Inspecteurs van de
Europese Unie, de Europese Centrale Bank en het IMF trekken nu definitief bij
Athene in om de Grieken op de vingers te kijken. ...
Het laat wel zien dat de gemeenschappelijke munt een zekere
spanning heeft opgeroepen tussen de Europese Unie en de democratie. ...
Red.: '...een zekere spanning ...' ... een
bijzonder treffend eufemisme.
Een voorbeeld van die spanning;
Uit:
De Volkskrant, 01-03-2012, van correspondent Patrick van IJzendoorn
Ierland gaat referendum houden over Stabiliteitspact
De Ieren mogen zich in een referendum uitspreken over het Europese Groei- en
Stabiliteitspact. Dit heeft de Ierse premier Enda Kenny woensdag bekendgemaakt.
...
Red.: De laatste democraat, zou je denken. Maar
nee hoor:
Even corrupt als de rest. En zelfs die Grondwet is geen sluitende garantie tegen
dit soort corruptelingen:
Oftewel: na een "Nee" volgen er herhalingen, net zo lang tot er een "Ja" is ...
Maar na een "Ja" volgt er nooit een herkansing. Gebeurde dit in het Oostblok of
elders in de wereld, zou er minachtend gesproken worden over een
schijndemocratie. Wat dit natuurlijk ook is.
Natuurlijk is ook het complete blok van bureaucraten in
Europa volstrekt anti-democratisch:
Uit:
De Volkskrant, 04-04-2012, van correspondent Marc Peeperkorn
Polenscheldpunt: schade valt mee
Tussentitel: 'Elk land heeft een kruisje, dat van jullie heet Wilders'
'Totale onzin!' De hooggeplaatste EU-ambtenaar schiet in de lach als ik hem
vraag of Nederland invloed verliest in Europa nu de PVV een duidelijk stempel
drukt op het kabinetsbeleid. 'Elk land heeft een kruisje, dat van jullie heet
Wilders. Europese politici beseffen heel goed dat als ze al die kruizen laten
meespelen, de EU in een permanente geloofsoorlog belandt. En dat wil niemand.'
...
De vrees voor Nederland in Brussel is een andere. Namelijk
dat wij een gidsland zijn. Dat er straks in veel meer lidstaten PVV-achtige
partijen een regering overeind houden. En daar kan volgens eurocraten niet vroeg
genoeg tegen gewaarschuwd worden.
Red.: En mocht het zo ver komen, dan kunnen
Oost-Europese troepen ingezet worden tegen die opstandige Noordwest-Europeanen
die niet langer willen bloeden voor het zuiden en oosten. Daarom roepen ze ook
voortdurend om een Europese troepenmacht.
De volgende fase is ingetreden. In Nederland wordt een
Europees dictaat uitgevoerd door een coalitie van oligarchische en
kosmopolitische partijen, VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie, bekend als
de Kunduz-coalitie, en binnen één van de Kunduz-partijen wordt nu openlijk
de democratie afgevallen:
Uit: waterlandstichting.nl, nr. 61, mei-2012, door Lot van Hooijdonk,
voorzitter van de stichting GroenLinks in Europa
Gelukkig hebben we Europa nog
Waar zijn politici voor op aarde? Om verstandige besluiten te nemen over zaken
die er toe doen, zou je zeggen. Besluiten die de toekomst (een beetje) rijker,
veiliger, mooier, gezonder en gelukkiger maken.
Eens even zien wat de vraagstukken van deze tijd zijn met het
oog op die toekomst. ...
Ik bedoel maar. Genoeg te doen voor ‘de politiek’. Helaas
komt politiek Den Haag nauwelijks meer toe aan de vraagstukken die er toe doen.
Oorzaak: de populisering van de Nederlandse democratie.
Nederland is nog nooit zo democratisch geweest. Dat wil
zeggen, nooit was de afstand tussen het gezegde op straat en dat in het
parlement kleiner. (En dat is niet hetzelfde als een goed, democratisch proces.)
Was de veelbesproken kloof maar groter. Dat was er in de Tweede Kamer wellicht
de rust en ruimte geweest voor een uitwisseling van inhoudelijke argumenten en
werkelijke meningsvorming. Dan waren er wellicht politieke leiders opgestaan die
ook de ingewikkelde, minder leuke boodschappen durven te vertellen en het lange
termijn verhaal. In plaats daarvan moet alles licht verteerbaar worden opgediend
en bij voorkeur gaan over tastbare thema’s die tot de verbeelding spreken
(ritueel slachten) en waar we ons vreselijk over op kunnen winden (het
Polen-meldpunt). Ongeacht of het gaat over een wezenlijk maatschappelijk
probleem of niet. Niet gehinderd door argumenten. Fact free.
Gelukkig hebben we Europa nog... Buiten het gehoor van de vox
populi vinden het Europees parlement en de Europese Commissie ... Zaken die van
groot belang zijn voor een mooie toekomst. ...
Red.: Op de plaats van de laatste
puntjes staat een diversiteit aan leugens over wat het Europese Imperium zou
doen. De werkelijkheid hebben we hier al gezien: neoliberalisme
. Onder afschaffen van de democratie, volgens GroenLinks. Kijk maar:
Tja ...
Naarmate de Europese financiële crisis vordert, wordt de taal
aan beide kanten helderder:
Uit:
De Volkskrant, 04-06-2012, dubbelcolumn door Thomas von der Dunk en Bert
Brussen
Von der Dunk / Brussen
Bert Brussen
Dat Europa hét nieuwe verkiezingsitem is en tevens symbool staat voor de
groeiende kloof tussen hoog- en laagopgeleiden (Marie-Carmen & Roderick vs. Henk
& Ingrid) lijkt mij evident. Ik betwijfel alleen of de 'neoliberale
markteconomie' daarin het leidende beginsel is. Veel meer lijkt het er op dat
'de onderbuik' de grootste gemene deler is. Het ligt aan de jarenlange,
stelselmatige hautaine bejegening door Eurofielen die Henk & Ingrid zich hebben
moeten laten welgevallen.
Bij het referendum van 2005 werd hun zo goed als verplicht om
'ja' te stemmen voor een Europese grondwet. Er was alleen niemand van de
Eurofielen die ze duidelijk kon maken waarom precies. Wel had gans pro-Europa de
beschikking over een weerzinwekkend arsenaal van bangmaakterreur. Wie 'nee' zou
stemmen was eigenlijk al medeschuldig aan een nieuwe holocaust (voor wie het
niet meer weet of niet meer wil weten: er werden serieus propagandaspotjes
vertoond met daarin naar het oosten rijdende veewagons). Een 'nee' zou bijna
zeker Het Grote Einde betekenen. 'Dan gaat het licht uit', aldus Jan Peter
Balkenende destijds, de premier van óók Henk & Ingrid. Het werd 'nee'. En dat
mocht dus niet.
Niet zo heel veel later werd er alsnog een soort Europese
grondwet ingefietst. Dit keer zonder referendum. Henk & Ingrid leerden: wij
mogen alleen deelnemen aan de democratie als het 'hunnie in de ivoren torens'
uitkomt. ...
Red.: Dat hele Europa-project is altijd
ten diepste elitair en anti-democratisch geweest. En het wordt steeds erger:
Gore intellectuele oplichters, zijn het ...
En natuurlijk is binnen zo'n instelling als een Imperium het
enige dat telt macht:
Uit:
De Volkskrant, 02-07-2012, door Edin Mujagic, monetair econoom en
consultant.
Kleine eurolanden eten genadebrood
Binnen de eurozone zijn de grote landen meer gelijk dan de kleine. Spanje en
Italië komen weg met gedrag dat van Griekenland en Ierland niet wordt
geaccepteerd.
De eurozone telt 17 landen. Vier daarvan zijn groot te noemen, in economische
termen, namelijk Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje. De overige 13 zijn
kleintjes, met Nederland als de grootste van de kleine landen. ... Na ruim een
decennium aan ervaringen met de muntunie zijn verschillende conclusies te
trekken. Een daarvan is dat de kleine landen stelselmatig gediscrimineerd worden
door de vier grote landen.
Het meest recente voorbeeld is de redding van de Spaanse
banken. Niet alleen omdat Spanje en Italië de overige landen gechanteerd hebben,
maar vooral omdat de Spaanse banken rechtstreeks geld kunnen krijgen uit de
verschillende noodfondsen die de eurozone rijk is. Het directe gevolg is dat de
Spaanse staatsschuld daardoor niet stijgt omdat het geld direct naar de banken
gaat. Dat is een behandeling die er niet was voor de kleine zwakke eurolanden.
Ierland, Portugal en Griekenland zagen door de noodleningen die zij hebben
gekregen hun staatsschuld fors toenemen. ...
Dat is niet voor het eerst. Niet zo lang geleden beloofde
Rome heel veel om de Europese Centrale Bank (ECB) zover te krijgen Italiaanse
staatsobligaties op te kopen en zo te voorkomen dat de Italiaanse rente omhoog
zou spuiten. De ECB stuurde zelfs een brief met allerlei eisen erin waaraan de
Italiaanse regering moest voldoen wilde de centrale bank meewerken. Rome
beloofde medewerking, de ECB begon Italiaans schatkistpapier op te kopen waarna
Rome doodleuk aangaf zich te hebben bedacht. Tot op de dag van vandaag loopt het
opkoopprogramma van de ECB, en daar komt dus sinds vorige week extra hulp bij.
Italië doet nog steeds veel te weinig om zijn leven te beteren. En dan hebben we
het nog niet eens over de oorverdovende stilte uit Brussel op de verlaging van
de Franse pensioenleeftijd naar 60 jaar.
Aan dit alles is duidelijk te zien dat de grote eurolanden
net iets anders behandeld worden dan de kleine landen uit de muntunie. Die
discriminatie is echter ouder dan de huidige crisis. Het is allemaal begonnen in
2003 met de toepassing van het Stabiliteits- en Groeipact. Ierland kreeg in 2001
de gele kaart van Brussel omdat het land nota bene een te hoog
begrotingsóverschot had. De toenmalige Nederlandse minister van Financiën,
Gerrit Zalm, zei akkoord te zijn gegaan met een reprimande voor Ierland in de
hoop dat als een groot land zo'n reprimande zou moeten krijgen, de andere grote
landen zoiets niet zouden torpederen. Toen echter Duitsland en Frankrijk in 2003
veel te hoge begrotingstekórten hadden, spanden de grote landen samen en
schorten ze het SGP simpelweg op.
Ondanks alle mooie afspraken op papier, blijken in de
praktijk de grote eurolanden meer gelijk dan de kleine landen. En als de kleine
landen zich niet gedragen, worden ze hard aangepakt. Oostenrijk werd zelfs een
tijdlang geboycot, de Ieren houden hun referenda over Europese verdragen uit
angst voor de gevolgen van een 'nee'. De politieke druk op Griekenland om af te
zien van een volksraadpleging eerder dit jaar en Finland om geen onderpand te
eisen voor zijn deel van de noodleningen was zelden eerder vertoond. Nederland
kreeg ook de wind van voren toen het nee durfde te zeggen tegen de Europese
grondwet. ...
Red.: Een Imperium blijft een
Imperium, ook als er "Unie" op staat ...
En in een Imperium zijn parlementen slechts nodig om stempels
te drukken op de besluiten van de bestuurders:
Uit:
De Volkskrant, 05-08-2012, ANP, redactie.
Monti: 'Schuldencrisis kan Europa uit elkaar
trekken'
... De premier zei verder dat nationale regeringen zich niet
moeten laten vastbinden door hun parlementen. 'Als regeringen zich voor hun
besluiten volledig afhankelijk maken van hun parlementen, zonder eigen
bewegingsruimte voor onderhandelingen te handhaven, leidt dat eerder tot een
breuk in Europa dan tot een nauwere integratie.'
Red.: Premier Monti van Goldman Sachs,
trouwens ...
Bij het voorspellen van de anti-democratie, het
Imperium-gedrag, en de dictatuur had de redactie tijden over vijf of mee jat=ren
in de toekomst. dat was te optimsitisch. De zaak ligt zo duidelijk en is dus zoi
gevoelig, dat men het alleen indirect in de media komt. Hier dus de introductie
in de vorm van het commenrtaar erop:
Uit:
Joop.nl, 10-12-2012, door Ronald van Raak - Tweede Kamerlid voor de SP
Plasterk is een slechte verdediger van onze democratie
De meeste kiezers in Nederland willen niet een Europese vertegenwoordiger
kiezen, maar een vertegenwoordiger van Nederland in Europa. Dat wordt nu
omgedraaid
De Europese Commissie wil zich verregaand bemoeien met de beginselen,
organisatie en financiering van politieke partijen in Nederland die willen
deelnemen aan Europese verkiezingen. Die controleurs van Europa moeten voortaan
de ‘Europese waarden’ onderschrijven. Ze mogen alles zijn, als het maar federaal
is, als het maar neoliberaal is. Alleen als een meerderheid van het Europees
parlement vindt dat je Europees genoeg bent krijg je subsidie - anders niet.
Minister Plasterk zegt vandaag in de Volkskrant dat hij 'levensgrote bezwaren'
heeft tegen deze voorstellen. 'Elke vezel in mijn lijf verzet zich ertegen'.
Maar tegelijkertijd zegt de minister dat het niet zal meevallen om iets te
veranderen. Hij vindt het genoeg als Nederland laat horen dat we tegen zijn.
Daarmee toont de minister zich een bijzonder slechte verdediger van onze
democratie. ...
Red.: De kwestie Plasterk is een
secundaire, in deze context - al eerder bij het ESM bleek Plasterk alleen een
tegenstander van het Europese Imperium in woorden. Zodra het op stemmen aankwam,
stemde hij voor.
Nee, het gaat hier over het voorstel om de deelname van
politieke partijen te beperken tot die partijen door voor het Europese Imperium
zijn. Eigenlijk is verdere uitleg overbodig. Dit heeft niets meer met democratie
te maken. Dit is regelrechte dictatuur. Imperium.
En alsof om te laten zien dat het geen uitschieter was:
Uit:
De Volkskrant, 02-02-2013, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer,
politiek commentator van de Volkskrant.
Neelie vraagt om problemen
Zorgen over persvrijheid eindigen in Europese marsorders voor de pers.
... Laten we dus een concreet gevalletje Europees beleid onder
de loep nemen. ...
Vorige week was er ophef over een rapport van onze eigen eurocommissaris Neelie
Kroes over persvrijheid. In Nederland bleef het een beetje onder de radar,
behalve op rechtse sites die moord en brand schreeuwden over persbreidel. In de
Britse pers werd als vanouds dankbaar verwezen naar rechte Brusselse komkommers
en Orwells boek 1984.
... Nu is het rapport er, het heet
Vrije en pluriforme media om de Europese democratie te versterken. ...
... kijk nou eens naar opzet, toon en woordkeus. Zorgen over persvrijheid
eindigen in marsorders voor de pers. .... Er staan dertig aanbevelingen in, of liever dertig bevelen. In
alle EU-landen moeten mediaraden komen, die politiek en cultureel een
afspiegeling moeten zijn van de samenleving. Zij kunnen boetes opleggen voor
slechte journalistiek, excuses afdwingen, journalistenkaarten intrekken.
...
Red.: Hier zou je nog over kunnen
nadenken. Maar dit is wat die raden moeten gaan doen:
Geen onafhankelijke politieke partijen, en geen onafhankelijke media. Imperium.
Nu al.
De Volkskrant wijdt het eerste min of meer zelfstandige
artikel aan de anti-democratische censuur op partijen - natuurlijk niet door de
vaste correspondent Marc Peeperkorn ... Die heeft te druk met overleg met
EU-bureaucraten over de tactiek om dit aan de jandoedels die ze plukken te
verkopen. De auteur is degene die kennelijk optreedt als perschef van Ronald
Plasterk: Remco Meijer (het is de zoveelste keer dat die namen gezamenlijk in
de Volkskrant staan):
Uit: De Volkskrant 07-02-2013, van verslaggever Remco Meijer
Worden SP en PVV straks afgekeurd op gebrek aan Europese waarden?
Worden partijen als SP, PVV en UK Independent Party binnenkort op hun 'Europese
waarden' getoetst, met de kans hun subsidie te verliezen? Wel als het aan de
Europese Commissie ligt. Maar niet wat betreft minister Plasterk (Binnenlandse
Zaken), die het omstreden voorstel na een dagje Straatsburg 'nog helemaal geen
gelopen race' noemt.
De Commissie heeft voorgesteld vanaf 2014 politieke partijen
inhoudelijk te laten toetsen door het Europees Parlement. In Nederland heerst
Kamerbreed bezorgdheid over dit voorstel. Om erkend te worden als Europese
politieke partij, en dus subsidie te krijgen, zouden de interne procedures van
een partij moeten worden beoordeeld. Ook zal worden vastgesteld of een partij er
echt bij hoort in Europa. ...
De vrees is dat het parlement anti-Europese partijen dwars
gaat zitten. ...
Red.: Plasterk heeft Meijer gebeld om te
laten zien dat zijn hart op de goede plek zit:
En verraadt meteen zijn ware positie: want natuurlijk is het goed te weten of je
met een echte partij te maken het of een mantelorganisatie, zoals de leiding van
de PvdA, samengesteld uit Diederik Samsom, Lodewijk Asscher, Ronald Plasterk en
Hans Spekman, allemaal afkomstig uit de sterk anti-nationale, anti-residente
en anti-West-Europese cultuur
, kennelijk een mantelorganisatie is van het kosmopolitisme en nomadisme
waarvoor ook de EU met zijn "geen grenzen" en vrije immigratie voor staat (let
op: dit is geen antisemitisme
).
Ronald Plasterk wil de democratie verdedigen met zijn laatste
snik - tot iemand zegt: "Maar dat gaat ten koste van de EU". Dan is hij meteen
om. Net als bij de honderden miljarden die naar het ESM zijn gegaan (voor
Nederland: tientallen).
En, als kers op de pudding van de vorige twee artikelen,
maakt eurocommissaris Kroes nog even duidelijk wat haat principiële standpunt
met betrekking tot de democratie is:
Uit: De Volkskrant, 11-02-2013, van verslaggevers Ron Meerhof en Marc
Peeperkorn
Kroes wekt irritatie Kamerleden met kritiek op EU-begroting
De Tweede Kamer reageert met verbazing en irritatie op de opmerking van Europees
Commissaris Kroes dat Europa soms 'te belangrijk is om over te laten aan
politici'. Kroes uitte zaterdag in Het Financieele Dagblad haar
frustratie over de lagere Europese meerjarenbegroting die de regeringsleiders
hebben vastgesteld. ...
Red.: Dit is dus de ware aard van het
Europese ideaal: partijen die niet anti-EU mogen zijn, media die alleen
EU-propaganda mogen doorgeven, en de afschaffing van de democratie want de
Leiders in Brussel en hun bureaucraten weten alles beter. En het is een geheim
programma:
Dus alle volgende opmerkingen over hoe waardevol ze democratie vinden, zijn
zonder meer gelogen. En in Nederland zitten ook nog een heel nest democratie-,
vrijheid- en landsverraders:
Inderdaad: haar Europese Imperiaal denkende hart.
Zolang je met zijn Imperium-bouw meewerkt, en Herman van
Rompuy de vriendelijkheid zelve. Maar:
Uit:
De Volkskrant, 01-03-2013, van correspondenten Marc Peeperkorn en Patrick
van IJzendoorn
Van Rompuy waarschuwt Britten voor gevolgen van verlaten Unie
EU-president Herman van Rompuy waarschuwt het Verenigd Koninkrijk dat een
vertrek uit de EU - de 'Brexit' - het land duur zal komen te staan. Van Rompuy
zei dit donderdag tijdens een bijeenkomst in de Londense City.
...
... Eind januari had de Conservatieve premier, een paar
straten verderop in het zakencentrum, een referendum over het EU-lidmaatschap
aangekondigd.
De Unie verlaten is even complex als riskant, of in de
woorden van Van Rompuy: 'Denkt u maar eens aan een scheiding na 40 jaar getrouwd
te zijn geweest. Weggaan is een vrije keuze en geheel legitiem, maar ze is niet
gratis.' ...
Red.: Zelfs de Volkskrant
weet dit op zijn juiste waarde te schatten:
Democratie is iets waar ze in Brussel dodelijk bang voor zijn.
Nog een kleine karakterschets van de EU-bestuurder:
De Volkskrant, 05-03-2013, column door Derk-Jan Eppink,
europarlementariër
Herr Schulz
Voorzitters van het Europees Parlement zijn doorgaans omhoog gevallen
dorpsburgemeesters met pastorale vaardigheden. Ze houden plechtige toespraken,
zijn minzaam en zalvend. Zo niet de huidige voorzitter Herr Schulz, Martin
Schulz om precies te zijn. ...
De 27 Europese regeringsleiders die onlangs een akkoord
bereikten over de Europese meerjarenbegroting beseffen niet wie zij in Martin
Schulz tegenover zich hebben. ... De Europese Raad stuit echter op een man die,
aldus een ex-fractielid, zijn socialistische fractie in het Europees Parlement
leidde op 'tirannieke wijze'. ...
Nog voor het akkoord in de Europese Raad werd bereikt,
verklaarde Schulz pontificaal dat hij geen meerjarenbegroting zou tekenen met
een 'tekort', ook al zou het Europees Parlement vóór zijn. Zijn handtekening is
de juridische vereiste. Het woord 'tekort' is misleidend want de EU is nog nooit
in staat geweest alle aangegane verplichtingen daadwerkelijk te betalen. Er is
altijd geld overgebleven omdat projecten soms niet doorgaan of worden uitgesteld
omdat medefinanciering van lidstaten ontbreekt. Schulz noemt dit verschil een
'tekort' om het leerstuk van budgettaire discipline uit de eurozone in te
roepen. Hij werpt zich vervolgens op als 'bewaker van begrotingsdiscipline'.
Handig, maar bedrieglijk. Schulz kent zijn dossiers, verdraait iets en wie het
niet met hem eens is, wordt afgeblaft als 'anti-Europeaan'. Als voorzitter van
de socialistische fractie gaf hij EU-critici vaak het advies zich te melden bij
een Irren-anstalt, een gekkenhuis. Zijn intellectuele tolerantie ligt
rond het nulpunt. ...
Red.: Maar dit is niets bijzonders: hoe
hoger en machtiger de instituties, de meer machtswellustig, moreel wanstaltig,
tirannieke en psychopate lieden het aantrekt
.
In Hongarije eer een normale en dus wettig gekozen regering.
Hier is hoe de dictators van de EU daar over denken:
Uit:
De Volkskrant, 24-04-2013, van correspondent Marc Peeperkorn
Onttakeling Hongaarse rechtsstaat maakt pijnlijk duidelijk waaraan het
ontbreekt in Europa
EU moet de democratie bewaken
Tussentitel: We nemen elkaar wel de maat over vis en financiën - Frans
Timmermans, minister van Buitenlandse Zaken
De voortgaande onttakeling van de Hongaarse rechtsstaat door premier Orbán,
maakt het deze dagen op pijnlijke wijze duidelijk: de EU bemoeit zich met
vrijwel alles, maar niet met de grondslagen van de democratie. ...
Red.: Dat wil zeggen: de EU vindt dat als een
wettig gekozen regering maatregelen neemt waar ze het niet mee eens zijn, dat
die wettig gekozen regering dan afgezet moet worden. Want die wettig gekozen
regering gaat natuurlijk niet de door haar genomen maatregelen terugdraaien.
Anders zouden ze die maatregelen niet genomen hebben.
Dit is doodgewoon revolte. Opstand. Revolutie. Door de
dictators van de EU. En de correspondent van de Volkskrant die dit
allemaal zomaar opschrijft: "Ik wil dat de wettig gekozen regering van Hongarije
afgezet wordt omdat die regering iets doet waar ik het niet mee eens ben". En
als het op Nederland zou slaan, zou dat dus hoogverraad zijn ... je keren tegen
de wettigheid van een wettig gekozen regering. En van zijn mede-landverraders,
natuurlijk (zelfs correspondenten van de Volkskrant durven niet zo maar
in hun eentje landverraad te plegen:
Vroeger werden landverraders opgehangen. Er is eigenlijk weinig reden om dat te
veranderen. Ophanging is snel afgelopen, en vrijwel pijnloos.
Toch worden ook de tegengeluiden wat hoorbaarder:
Uit:
De Volkskrant, 06-05-2013, door Alfred Pijpers, oud-docent politieke
wetenschappen aan de Universiteit LeidenDe EU als waakhond voor democratie is een gotspe
Grijp de eurocrisi niet aan om onze democratie door Brussel te laten uithollen
Minister Timmermans van Buitenlandse Zaken wil een EU-waakhond voor de
democratie, bericht correspondent Marc Peeperkorn in deze krant (Buitenland, 24
april). Samen met zijn Deense, Duitse en Finse collega's heeft hij de Europese
Commissie gevraagd dit plan uit te werken. Een Hongaarse premier die de grondwet
aan zijn laars lapt wordt dan verleden tijd. We hebben wel EU-toezicht op
visquota of zwemwater, zo redeneert Timmermans, maar niet op de kwaliteit van
rechterlijke macht, politie, of persvrijheid. ...
... inderdaad, een apart EU-toezicht op de kwaliteit van onze nationale
democratie bestaat niet. En gelukkig maar, want een dergelijk extern toezicht is
volkomen misplaatst. Een volwassen parlementaire democratie heeft namelijk per
definitie een groot zelfreinigend vermogen, en is op eigen kracht in staat om
ontsporingen tegen te gaan. Dat garanderen periodieke verkiezingen, de scheiding
van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht, eerbied voor de wet, de
vrijheid van pers en meningsuiting, en vrije politieke partijen. Als deze
eigenschappen geheel of gedeeltelijk afwezig zijn is er überhaupt geen sprake
van een democratie. ...
Red.: Er is natuurlijk wel het één en ander misgegaan
met die democratie. Zoals al die stappen waarin soevereiniteit werd opgegeven en
overgedragen aan de EU, zonder democratie raadpleging. Echte, volbloed,
schendingen van de democratie.
Maar die toetredingsprocedures hebben dan ook niets met democratie te maken,
maar met machtswellust.
Allemaal open deuren. Maar eurofielen zien geen open deuren, vanwege de
borden voor hun koppen.
Keihard Imperialisme, dus.
Maar dit artikel was vooral interessant vanwege de reactie
erop:
Uit:
De Volkskrant, 08-05-2013, door Sophie in 't Veld, voorzitter van de
D66-fractie in het Europees Parlement.
Democratie Europa kan niet zonder waakhond
Een waakhond voor democratie en grondrechten in Europa is essentieel voor een
gezonde, weerbare democratie. Een vitale democratie doet aan kritische
zelfanalyse. Zelfgenoegzaamheid maakt onze democratie juist zwak.
...
Red.: Er is natuurlijk maar één enkele waakhond van de
democratie: stemmingen gehouden onder het volk. Eens kijken wat Sophie in 't
Veld, allang bekend als de Frau Goebbels van het Vierde Rijk omdat ze het zo
vaak over het Derde Rijk heeft en daar kennelijk naar terug verlangd, daar onder
verstaat:
Eerste alinea - nog geen verkiezingen of volk langsgekomen.
Tweede alinea: nog geen verkiezingen of volk langsgekomen. Wel alweer het
Derde Rijk.
Derde alinea - keert zich tegen verkiezingen, zodra de uitslag Frau Goebbels
niet bevalt - niet als in het Derde Rijk. Frau Goebbels vindt dat de elitaire
nomadisten van Europese Hof die voor alles zijn voor vrije immigratie, het voor
het zeggen moeten hebben. En niet verkiezingen. niet het volk.
De door Pijpers al weerlegde leugen: als die kernregels een voorwaarde zijn,
zou er geen toezicht nodig zijn want dan voldeed iedereen al.
Dus als door eerbiediging van de grondrechten van de democratie er dingen
gekozen worden waar Frau Goebbels en de rest van de EU-nazi's het niet mee eens,
zijn gaat de mening van de EU-nazi's voor.
Oftewel: de grondrechten van de EU zijn volgens de EU-nazi's die van Roma en
asielzoekers. Nergens in de EU zijn er anti-homowetten, wordt de pers
gekortwiekt of de rechterlijke macht. En als het ergens gaat gebeuren, heeft
Pijpers al geschreven, dan gooi je gewoon dat land eruit.
Democratie, rechtstaat en grondrechten zijn nooit vanzelfsprekend, en het
minst vanzelfsprekend daar waar de macht het verst van het volk staat. Bij de EU
dus.
En lees nog even terug: nergens in het stuk van Frau Goebbels
heft ze het over verkiezingen of de mening van het volk. In positieve zin. Als
ze het heeft over het volk, dan is dat in negatieve zin. Want het volk wil
minder immigranten, asielzoekers, vluchtelingen, Roma en andere nomaden. Overal
heeft ze het over het verdedigen van EU-regels, zijn de regels van de elitaire
bureaucraten, door de elitaire bureaucraten. En "rechters", elitaire juristen.
Die het laatste woord moeten hebben. Een Imperium. Een nazi-staat van de elite.
Die biljarden klopt uit de zakken van de Noord-Europeanen:
Uit:
De Volkskrant, 14-05-2013, van correspondent Marc Peeperkorn
In Europa is geen bank meer te groot voor een bankroet
4.500 miljard euro stak de EU in banken die dreigden om te vallen. ...
Bitter zijn de gevechten geweest, vaak tot diep in de nacht en met het mes op
tafel. Maar dat is vergeten want de eurolanden zijn het bijna eens: banken mogen
straks failliet gaan. Het too big to fail-dreigement waarmee
belastingbetalers afgelopen jaren 4.500 miljard euro uit de zak werd geklopt om
wrakke banken overeind te houden, wordt met nieuwe Europese regelgeving
effectief ontkracht. ...
... Europees Commissaris Barnier (Interne Markt). ...
Minstens zo belangrijk en een revolutie qua
soevereiniteitsoverdracht, is dat de lidstaten het toezicht op hun grote banken
overdragen aan de Europese Centrale Bank (ECB). Met ingang van voorjaar 2014
waakt de ECB in Frankfurt over de grotere banken in de eurozone, samen goed voor
80 procent van het kapitaal. Het is de prijs die de nationale toezichthouders
betalen voor hun falen tijdens de afgelopen crisisjaren, en die daarvoor.
De hogere kapitaaleisen en het Europese banktoezicht zijn de
eerste twee pijlers van de bankunie waar de EU (en vooral de eurozone) naar toe
werkt. In juni worden de volgende twee geplaatst. ...
Eveneens in juni moeten de eurolanden het eens worden over de
voorwaarden waaronder het Europees noodfonds kapitaalhulp mag verstrekken aan
noodlijdende banken. ...
Ondertussen werkt Barnier onverdroten verder aan het
sluitstuk van de bankunie: de oprichting van een Europese stroppenpot voor
probleembanken, beheerd door een Europese autoriteit, als aanvulling op de
geharmoniseerde nationale fondsen en banktoezichthouders. Zo'n Europese aanpak
vloeit voort uit de keuze voor Europees banktoezicht door de ECB en voorkomt een
hoop competentiegeschillen.
Niet verassend krijgt Barnier de steun van de ECB maar voor
sommige lidstaten is het een brug te ver. Berlijn laat in steeds scherpere
bewoordingen weten dat een dergelijke nieuwe soevereiniteitsoverdracht een
wijziging van het Europees Verdrag vergt. Dat is een even langdurige (al snel 3
tot 4 jaar) als riskante onderneming: er staan genoeg nationale parlementen
klaar om een nieuw Verdrag per referendum op te blazen.
... Volgens Barnier is een Verdragswijziging sowieso niet
nodig. Hij rekent op de creativiteit van zijn staf om de flexibiliteit in het
huidige Verdrag tot het uiterste te benutten.
Red.: Zoals het tot nu toe altijd is gegaan: het
Imperium overwint de democratie.
Naar Politieke analyse
, Politiek lijst
,
Politiek & Media overzicht
, of site home
|