Uit: De Volkskrant, 16-05-2008, van verslaggever Iñaki Oñorbe Genovesi

Pikzwarte migrant valt buiten de boot

Dominicanen sluiten hun ogen voor de discriminatie van migranten uit Haïti

De Dominicaanse chauffeur kijkt moeilijk als hij hoort waar hij heen moet rijden. Zijn gezicht betrekt zelfs als hij hoort wie de geïnterviewde is. ‘Sonia Pierre is een onruststoker. Die vrouw maakt problemen waar ze niet bestaan.’
    De donkere voorvrouw van Mudha, de beweging voor Dominicaans-Haïtiaanse vrouwen, is dergelijke reacties wel gewend. Pierres boodschap van raciale uitsluiting en discriminatie in de Dominicaanse Republiek past niet in het beeld dat de meeste Dominicanen in het buitenland willen uitdragen. Het kan investeerders en toeristen afschrikken om naar het Caribische eiland te komen.
    Volgens Pierre (44) sluiten ze de ogen voor het feit dat de Dominicaanse samenleving al jaren bewust onderscheid maakt op basis van huidskleur. ‘De Dominicanen zien zichzelf niet graag als gekleurd, laat staan als zwart. Daarbij ontkennen ze niet alleen hun Afrikaanse afkomst, maar ze doen echt alles om een verkleuring van hun samenleving tegen te gaan. ’
    Voornaamste slachtoffers hiervan zijn de honderdduizenden pikzwarte migranten die vanuit het straatarme buurland Haïti illegaal werk komen zoeken in de Dominicaanse suikerrietplantages, de bouw en de wegenbouw. Hun werk- en leefomstandigheden zijn erbarmelijk, hun rechten zeer beperkt. En met een beetje pech worden de Haïtianen over de grens gezet voordat ze zijn uitbetaald.
    Maar ook de ruim 800 duizend Haïtianen die al tientallen jaren in de Dominicaanse Republiek wonen en hun hier geboren kinderen – die vaak geen enkele band met Haïti hebben – zijn het mikpunt van willekeur en discriminatie.   ...

Uit: De Volkskrant, 20-05-2008, Guardian, Reuters, AP

Red.:   Het leidt geen enkel twijfel dat als de moordende partij blank zou zijn geweest, de meest verschrikkelijke beschuldigingen van racisme en andere terminologie onmiddellijk uit de kast zou worden gehaald.
    En volgens deze normen, zijn deze gebeurtenissen in Zuid-Afrika natuurlijk ook racisme van het zuiverste soort - al was het maar omdat op televisie ook werd uitgelegd dat dit ook stammenverschillen betreft.

Uit: Leids universiteitsblad Mare, 12-03-2009, column door Rosanne Hertzberger

Red.:   Vul voor het woord "joods" het woord "blank" in, en je hebt een kans dat je in het gevang belandt.

Uit: VARAgids, nr. 18-2009, column door Paul Witteman

...   De zelfbenoemde hofnar van de publieke opinie, Prem Radhakishun verdedigde voor BNR de provocerende stelling dat Nederland beter af zou zijn met een zwarte minister-president. Zijn redenering kwam er kort geformuleerd op neer dat blanken met een koloniaal verleden in de genen, niet in staat zijn een multiculturele samenleving vreedzaam te besturen. Dat moot gebeuren door mensen die in een smeltkroes zijn opgegroeid. Hij verwees naar het succes van Obama in de Verenigde Staten. Maar hij ging een stap verder door te beweren dat een zwarte samenleving, zoals in Zimbabwe en Zuid-Afrika, juist meer baat heeft bij een blanke leider. Hij ontkende niet dat zijn betoog racistische elementen bevatte, maar, zo zei hij, het doel heiligt de middelen.   ...

Red.:   Het succes van Obama betekent dat een zwarte minister-president goed is. Als dat een juiste vorm van redenatie is, dan bewijst het falen van Mugabe dat een zwarte minister-president juist waardeloos is. En hetzelfde voor Omar el-Bashir, en al die andere oplichters en moordenaar die het continent bevolkt hebben en bevolken . Dus het verhaaltje van Prem is gewoon racisme.
     In het hoofdartikel is het boek van Robert Vuisje (met ervaringen uit zijn eigen leven) al behandeld. Hier voor de volledigheid nogmaals de discriminerende uitspraken van niet-blanken onderling:

Uit: Volkskrant weblog, 20-09-2009, door Bregje Buitenwijk

Red.:   Kortom: "discrimineren" en "racisme" vindt je bij blanken en bij niet-blanken, maar bijna niet-blanken het meest.
    Van wat later een bevestiging van één van de genoemde gevallen:

Uit: De Volkskrant, 23-02-2010, van verslaggever Stieven Ramdharie

Geen spijt van Surinames eerste coup

Interview Badrissein Sital, Laurens Neede | De revolutionaire vlam is niet gedoofd bij de oud-sergeanten die in 1980 de macht grepen.

...   Sital (63), voorstander van een op Cuba gerichte koers na de coup: ‘Ik ben niet teleurgesteld of gefrustreerd over wat er in dertig jaar is bereikt. Het brengen van eenheid in het multi-etnische Suriname, cruciaal voor je ontwikkeling als jong land, was een van onze prioriteiten. Nadat we in 1987 weer de macht overdroegen, is dat afgebrokkeld. En hoe we er nu voorstaan qua nationbuilding: we moeten ons doodschamen. De animositeit, de haat en nijd tussen de bevolkingsgroepen, is nog nooit zo groot geweest. Dat is de meest trieste ontwikkeling.’    ...

Red.:   Of bijvoorbeeld in Marokko:

Uit: De Volkskrant, 02-10-2009, door Greta Riemersma

Zo'n Duits meisje, dat kan nooit goed gaan

Marokko beleefde afgelopen weekeinde een primeur: voor het eerst trad een westerling toe tot de koninklijke familie. Moulay Ismail, een neef van de Marokkaanse koning, trad in het huwelijk met Anissa Lehmkuhl, dochter van de voormalig militair attaché op de Duitse ambassade in Rabat.   ...
    Nog voordat ... roerden voor- en tegenstanders van het huwelijk zich al in de Marokkaanse media. Volgens voorstanders is het prachtig dat de leden van het Marokkaanse koninklijk huis in toenemende mate hun eigen partners kiezen. Tegenstanders wezen erop dat dit nooit goed kan gaan: een Marokkaanse prins met zo'n Duits meisje.
    De koninklijke familie heeft op kritische geluiden geanticipeerd met een verklaring voor de bruiloft, waarin stond dat Lehmkuhl als moslim is opgevoed. Haar ouders hebben zich lang geleden bekeerd tot de islam en leverden zelfs hun Duitse voornamen in. Zij heten nu Omar en Amina Lehmkuhl.

Red.:    Het racisme is daar dus endemisch. En nog wijder verspreid  is het islamitische naam-racisme: je hoort er niet bij met een niet-Arabische naam.
    Dit is al een wat bekender verschijnsel:

Uit: Volkskrant.nl, 02-11-2009, ANP

Niet-westerse allochtonen hebben een duidelijke voorkeur voor een huwelijkspartner uit het land van herkomst. Vooral Turken en Marokkanen trouwen liever een landgenoot, die al dan niet in Nederland woont. Dat blijkt uit cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek maandag publiceerde.   ...
    Vorig jaar trouwden in Nederland 28.000 mensen die niet in Nederland zijn geboren of getogen. De helft was van westerse afkomst, een kwart kwam uit Turkije of Marokko. Zeven op de tien westerse allochtonen trouwden een autochtone partner, zes op de tien niet-westerse allochtonen huwden een partner uit de eigen bevolkingsgroep.

Red.:   En vergeet daarbij niet dat deze cijfers meestal gedokterd worden door foute definities (van "allochtoon", bijvoorbeeld), en dat men verder ook alles zo gunstig mogelijk voor allochtonen voorstelt. Wat betreft Turken en Marokkanen waren eerdere cijfers meer dat 70 procent, en wat betreft moslims in de buurt van 90 procent die een mede-moslim trouwen.
   Doen blanken dit, dan is het racisme. Dat is het natuurlijk ook voor niet blanken.
    Een standaard-opmerking aangaande racisme bij andere rassen is: "Ooit een Chinees met een neger gezien?". Er is eentje gevonden:

Uit: CNN.com, 22-12-2009, door Emily Chang

TV talent show exposes China's race issue

Lou Jing's mom is Chinese, her dad is African-American
Girl: "When I was young, I didn't feel any different"
Lou Jing's appearance on talent show raises issues of race in China
More than 90 percent of China's population is Han Chinese

It all started with the lure of the glitz, the glamour and the dream of being China's next pop star. But, as with many reality shows, Lou Jing's instant fame came with unanticipated consequences.
   Lou Jing was born 20 years ago in Shanghai to a Chinese mother and an African-American father. According to her mother, who asked not to be identified in this report, she met Lou's father while she was still in college. He left China before their daughter was born.
    Growing up with a single mom in central Shanghai, Lou Jing said she had good friends and lived a normal life. "When I was young, I didn't feel any different," she said.
    But as soon as she stepped into the national spotlight on a Chinese reality television show called "Go! Oriental Angel," Lou Jing became a national sensation -- not necessarily because of her talent, but how she looked.
    "After the contest started, I often got more attention than the other girls. It made me feel strange," Lou said.
    The reality show hosts fondly called her "chocolate girl" and "black pearl." The Chinese media fixated on her skin color. Netizens flooded Web sites with comments saying she "never should have been born" and telling her to "get out of China."
    Lou Jing's background became fodder for national gossip, sparking a vitriolic debate about race across a country that, in many respects, can be quite homogenous. There are 56 different recognized ethnic groups in China, but more than 90 percent of the population is Han Chinese. So people who look different stand out.
  "We lived in a small circle before," said her mother. "But after Lou was seen nationwide, some Chinese people couldn't accept her."
  It has been a shocking ordeal for someone who says she always considered herself just like every other Chinese girl.
    "Sometimes people on the street would ask me, 'Why do you speak Chinese so well?' I'd just say, 'Because I'm Chinese!'" Lou said.    ...


Red.:   Eentje gevonden, en racisme gevonden.
    Een deel van de wereld dat we nog niet gehad hadden:

Uit: De Volkskrant, 04-02-2010, door Cor Speksnijder

'Slachtoffer van racisme' stak zichzelf in brand

Een racistische aanslag die Australië in verlegenheid heeft gebracht en zijn relatie met India onder druk heeft gezet, blijkt geen racistische aanslag te zijn.

Een in Australië wonende Indiase man die zei dat hij in Melbourne slachtoffer was geworden van racistisch geweld, heeft dit verhaal volgens de politie verzonnen nadat hij zichzelf per ongeluk had verwond.
    De 29-jarige Jaspreet Singh, die in financiële moeilijkheden verkeerde, wilde begin dit jaar zijn auto in brand steken om verzekeringsgeld op te strijken. Singh hoopte op die manier 11.000 dollar (een kleine 8.000 euro) in zijn zak te kunnen steken.
    De brandstichting ging niet volgens plan en Singh liep brandwonden op aan gezicht, armen en borst. Tegenover de politie verklaarde hij te zijn aangevallen door vier mannen die hem tegen de auto hadden gedrukt en brandbare vloeistof over hem hadden gegoten. Een van de aanvallers zou hem in brand hebben gestoken.
    Maar deskundigen op het gebied van brandstichting en medici stelden vast dat Singhs verwondingen niet waren te rijmen met zijn verhaal. Woensdag werd hij voor een rechter geleid wegens het afleggen van een valse verklaring.
    Het voorval speelde zich af in een periode dat de verhouding tussen India en Australië al gespannen was door een reeks gewelddadigheden tegen Indiërs in Melbourne en Sydney. Die incidenten werden breed uitgemeten in de Indiase media.
    Autoriteiten in New Delhi riepen Australië op Indiase burgers beter te beschermen, Indiase studenten gingen in Melbourne de straat op, duizenden Indiërs zagen af van een studie overzee. ...
    De regering in Canberra veroordeelde het geweld, maar drong er tegelijkertijd op aan te wachten met oordelen totdat er meer duidelijk zou zijn over de motieven achter het geweld. De politie twijfelde er namelijk aan of er altijd sprake was van racistische daden. Indiërs zouden een gemakkelijk doelwit zijn voor ‘gewone’ criminelen.
    Een Indiër, van wie het verbrande lijk in december werd gevonden langs een weg in New South Wales, blijkt evenmin in handen te zijn gevallen van racisten. Voor zijn dood zijn inmiddels drie Indiërs in staat van beschuldiging gesteld.   ...

Red.:   Indiërs die anderen beschuldigen van racisme ... Vraag Indiërs maar eens over wat ze vinden van moslims, dat wil zegge: Pakistani. En als immigranten is er nauwelijks een groep die zich zo gesloten houdt - kijk maar in Suriname.
    Het racisme in de strengere landen van de Arabische wereld is bekend genoeg. Maar ook in het veel matiger geachte Libanon is het wat betreft niet pluis - de auteur of auteurs publiceren op hun wegvloog berichten uiten over Ethiopië:

Uit: Volkskrant weblog, 27-01-2010, door Ethiopian Times

Many in Lebanon were mourning the 83 victims of Ethiopian Airlines Flight 409, which crashed five minutes after take off on Monday after catching fire and plunging into the sea.
    The flight, carrying 90 passengers, was heading for the Ethiopian capital of Addis Ababa.
    Mebrat was one of many Ethiopian migrant workers in Lebanon that rushed to the airport to find out if members of their community were on board.    ...
    According to Mebrat, when she other women arrived to the airport they saw Lebanese who had lost loved ones yelling at the Ethiopian women who were also mourning the deaths of their friends.
    “It was horrible, they were blaming us. I mean we also lost people. You know also during 2006 war many Lebanese were lashing out at the Ethiopian community and suspecting us of being with Israel and America. Why do they treat us like this? We are human beings,” she adds. “Honestly, at first I was happy when I heard that only Lebanese died because of the way the Lebanese abuse and mistreat domestic workers in this country and many of the Lebanese on the plane were actually business people who steal from Africa.”
    Throughout the night on Sunday into the early hours of Monday fierce storms continued to rattle Lebanon. The power would flicker on and off, thunder and lighting was raging and one individual in Ethiopia commenting on the Ethiopian news site Nazret had this to say:
    “I know my question is too simplistic but if it is weather related who is responsible for giving the take off clearance in such dangerous conditions?”
    Last night, Lebanese television confirmed the deaths on board including fifty-seven year-old Afif Krisht who was returning to his business in Angola. ...
    ...in an interview on Lebanese television, Defense Minister, Elias Murr, accused the pilot of not following take-off instructions from the control tower.
    “A command tower recording shows the tower told the pilot to turn to avoid the storm, but the plane went in the opposite direction,” Murr said on local Lebanese television.
    “We do not know what happened or whether it was beyond the pilot’s control.”
    Ethiopian officials, addressing the press in the capital of Addis Ababa, were quick to confirm that the captain of Ethiopian Airlines was a two-decade veteran pilot with the company.
    “They cannot speak bad about our airlines. This is only a way to keep placing blame on us,” Mebrat says. “Our planes are the best in all of Africa.”
    Like many of the Lebanese who live and work in Africa to provide a better life for their families, the Ethiopian women, mainly employed as housemaids, were escaping poverty and high unemployment for what they thought would be greener pastures in Lebanon.
    However, upon their arrival, many are subjected to abuse, confinement and conditions akin to abuse. Already several cases of migrant domestic workers committing suicide on a weekly basis have surfaced in the local Lebanese press.
    “It so sad to hear about the loss of life. Especially, the domestic workers who deserved a break from the hard life they endured in Lebanon. Hopefully some will make it!” says Ethiopian national Alena.
    There are more than 20,000 Ethiopian migrant workers in Lebanon. According to members of the Lebanon’s Ethiopian community, many of the women who were travelling on Monday were recently released from prison, others had escaped abuse by their employers and some were returning home after completing their three-year contract.
    “My cousin, Tigist Shakur 35, spent a year working as a maid in Lebanon and decided to return to Ethiopia because of abuse by her employers,” says Tewodros Abdisa. “We are still hoping to hear that she is alive.”

Red.:   Een heel boek vol aan wederzijdse beschuldigingen, die duidelijk alleen voortkomen uit afkeer voor elkaars volk. Racisme.

Uit: De Volkskrant, 23-02-2010, door Wim Bossema

Recht vanuit de zwarte Para-buik

Tien jaar na de dood van Edgar Cairo werkt Cindy Kerseborn aan een film over de Surinaamse schrijver, die geen ‘knuffelcreool’ was.

Tussentitel: 'Edgar Cairo heeft ons een spiegel voorgehouden, een zwarte spiegel'

Wie weet er nog wie Edgar Cairo was? Zeker jongeren zegt de naam van die Surinaamse schrijver, tien jaar na zijn dood, niets meer. En toch duurde het niet lang voor de herkenning doorbrak bij negen jongeren met schrijfaspiraties onlangs op een workshop, zegt filmmaakster Cindy Kerseborn.
    Het is de taal, die Cairojaanse versie van het Sranantongo, het Surinaams, met woorden als Damsko (Amsterdam) en poku (muziek), die nu ‘straattaal in de vier grote steden domineert’, zoals vroeger het Jiddisch. Alleen dat woord ‘neger’ dat Edgar Cairo zo graag provocerend gebruikte, dat vonden de jongeren naar. Zoals in het gedicht ‘Negerhout’. Eentje liep zelfs weg bij de workshop. ‘Hij was fel: waarom moet dat?’ Het kostte Kerseborn heel wat overredingskracht hem terug te halen.
   Ze is opgelucht. De rare, speelse taal van Cairo (1948-2000) raakt die jongeren (met een Nederlandse, Antilliaanse, Somalische, Surinaamse achtergrond) gelukkig wel. Ze willen er meer mee. Ze schreven mooie stukken, al was het niet over ‘Negerhout’ maar het andere gedicht: ‘Twee schone pauwen’. Kerseborn: ‘De vrienden die zeiden dat het niets zou worden hebben ongelijk gekregen.’    ...
    Waar haar fascinatie vandaan komt? Het is het ‘negerverdriet’ zoals Cairo het noemde, een vorm van zelfverachting, die hij bestreed. ‘Creolen hebben een afkeer van ‘negerachtige afgoderij, er wordt vaak gezegd: doe niet zo negerachtig.’ Cairo schreef dat je je als zwarte nooit moet verloochenen, moet weten waar je vandaan komt, zelfrespect moet hebben. Hij heeft ons een spiegel voorgehouden, ook een zwarte spiegel; hij was geen rancuneuze man, hij heeft de hand in eigen boezem gestoken.’   ...

Red.:    Neem dit eens: 'Cairo schreef dat je je als zwarte nooit moet verloochenen, moet weten waar je vandaan komt, zelfrespect moet hebben.', en vervang wat woorden: "Cairo schreef dat je je als blanke nooit moet verloochenen, moet weten waar je vandaan komt, zelfrespect moet hebben." Cairo zou meteen van racisme beschuldigd worden.
    We staan voor de finale van het WK. Tijd voor een racistisch artikeltje - Ellin Robles is een archetypisch Surinaamse van creoolse afkomst. Van iedere alinea zijn de eerste paar regels genomen om te laten zien hoe dit artikel steeds verder het moeras in gaat, om uiteindelijk te verzuipen. Waarin wordt aan het einde duidelijk:

Uit: De Volkskrant, 09-07-2010, door Ellin Robles, publiciste

Geef de mensen voetbal en bier en alle problemen die de samenleving teisteren, zijn in een klap verdwenen. Geen recessie en werkloosheid meer. Geen vergrijzing die onze welvaart ondermijnt. Geen integratieproblemen. Voetbal verbroedert. ...
    In onze democratische rechtsstaat moet alles transparant zijn. Bij onderhandelingen over een nieuwe coalitie en regeerakkoord moet er altijd een camera draaien. Politici moeten verantwoording afleggen aan het volk dat hen gekozen heeft. Maar niet tijdens het WK als het Oranjeteam het goed doet....
    Politieke commentatoren zijn ‘brodeloos’, sportverslaggevers verdienen genoeg geld om de komende vier jaar een boterham dik te kunnen beleggen. ...
    Heel Nederland zit voor de buis. Gaan we tegen Duitsland of tegen Spanje spelen? Iedereen wil Duitsland. Wij hebben nog een rekening te vereffenen. ...
    Er is nog één kans om deze nationale frustratie te keren. Als onze jongens tegen de Duitsers mogen voetballen en ze verslaan. Al is het maar met één doelpunt meer. Maar ook dat is ons niet gegund. ...
    Hoe verloopt intussen de formatie? ...
    Boeddha leerde ons: alles wat u ziet, is een illusie. Nederland is gelukkig, euforisch, eensgezind, hoopvol, strijdkrachtig en moedig. ...
    We zullen zondag met 10 miljoen Nederlanders naar de wedstrijd Nederland-Spanje kijken. We hopen dat Nederland wint. ...
    Ik mag niet klagen. Ik heb nog nooit weken achter elkaar zoveel blije zwarte mensen gezien voor de Nederlandse televisie. ...

Red.:    Voetbal is niet belangrijk: de zwarte-medemens is hetgeen dat telt. Het niet-blanke  racisme. Wat we te weten komen dankzij de Volkskrant, die zo'n artikel van niet-blanke hand nooit geplaatsts zou hebben.
    Wat meer van Ellin Robles - aanleiding voor de Volkskrant om dit te publiceren is de kabinetsformatie tussen VVD, CDA en PVV:

Uit: De Volkskrant, 12-08-2010, door Ellin Robles

Polderende migrant raakt ontheemd

Integratie in een nieuwe samenleving is een ingewikkeld proces. Goed de taal spreken! Oude tradities kennen: pakjesavond, surprises, rijmgedichten. De verjaardagsvisite: in bijzijn van gasten het cadeau opendoen en enthousiast roepen hoe fantastisch het is.   ...

Red.:   Tsjonge...
    Al deze afschuwelijke zaken kan Ellin Robles zeer simpel ontlopen door terug te gaan naar Suriname, waar gewoontes heersen waar ze geen afkeer van heeft.

Dat actief participeren bestaat, zoals we al gezien hebben, voor een belangrijk deel uit eigen-cultuur-promotie.

Nog meer afkeer en redenen om te vertrekken.

Als Surinamer staat het je natuurlijk ook vrij om je uit te laten over moslims op een manier die   voor Nederlanders, blanken, verboden is. Zou Geert Wilders dit zeggen, stond hij vandaag nog voor de rechter.

Wat je natuurlijk verhult door Wilders de schuld te geven van de haat die je als allochtone groep voelt voor Nederland. Tussen twee haakjes: Ellin Robles heeft of had een column in Het Parool.

Red.:    Wat meer over Ellin Robles

Van: willemzwijgtnietmeer.web-log.nl, 15-03-2008, door Willem

Red.:   Meer over de kwestie van de racistische lesbrief hier .
    Sterk racistisch zijn ook Hindoestanen, waar ook ter wereld:

Uit: De Volkskrant, 24-08-2010, door Grace Wermenbol

Indiase bedrijven komen vaker naar Nederland. Daarmee duizenden kenniswerkers uit India.

Hotel Htel in Amstelveen is vanavond dé ontmoetingsplek voor Indiase expats in Nederland. ...
   Ook student Kumar Beella voelt zich hier prima thuis en zou hier graag blijven na het afronden van zijn studie. Toch ziet hij zichzelf niet met een Nederlandse vrouw trouwen. ‘Nederlandse vrouwen zijn leuk om naar te kijken, maar missen de tradities die een Indiase vrouw met zich meebrengt.’ Met een knipoog voegt hij toe: ‘Dat is nog een reden om dit soort avonden bij te wonen.’

Red.:   Vervang het 'Indiase vrouw' maar door "blanke vrouw" uit de mond van een blanke, en je hoort hoe racistisch dit is.
    Weer een heel volk:

Uit: De Volkskrant, 27-08-2010, van correspondent Michel Maas

De betrekkingen tussen China en de Filipijnen zijn drastisch bekoeld door het gijzeldrama van afgelopen maandag in Manilla. ...
    Daarbij komt een ander pijnlijk punt voor de Filipino’s: racisme tegen Chinezen. Overlevenden uit de bus zijn ervan overtuigd dat zij het doelwit waren omdat zij Chinezen waren, en ook in Hongkong blijkt die overtuiging te leven. De Chinese ambassade in Manilla heeft de regering daar opgeroepen de Chinezen in het land beter te beschermen.

Red.:    En voor de Filippijnen kan je bij alle landen  in (Zuid-Oost-) Azië invullen: Maleisië, Thailand, Indonesië, overal zijn er sterke anti-Chinese, racistische, gevoelens, die zich met enige regelmaat uiten in plunderingen en moordpartijen.
    Even later een bevestiging aangaande het universele karakter van het Aziatische racisme:

Uit: De Volkskrant, 03-09-2010, van correspondent Michel Maas

'Oorlog' tussen Indonesië en Maleisië

Tussentitel: Minister verkeek zich op sentimenten onder bevolking Indonesië

...   Tussen Indonesië en het buurland Maleisië borrelt een oorlog. Als je Metro Tv moet geloven, is een Indonesische invasie van Maleisië ophanden. De oorlogsstatistieken worden op de televisie al dagenlang afgewisseld met beelden van Indonesische mariniers die met landingsvaartuigen een leeg strand bestormen, beelden van parachutisten die uit een vliegtuig springen, beelden van oorlogsschepen waarop de wapens worden geladen. En zelfs beelden van een toespraak die president Soekarno in 1964 hield voor een menigte vrijwilligers die klaarstonden om tegen het perfide, neo-koloniale Maleisië te vechten.
    De tijden van die konfrontasi van begin jaren ‘60 lijken te zijn teruggekeerd. Woedende Indonesiërs demonstreren dagelijks bij de Maleisische ambassade, verbranden Maleisische vlaggen, en melden zich als vrijwilliger voor de komende oorlog. Twee kantoren van een Maleisische bank zijn zelfs bestormd door een boze menigte en tot sluiting gedwongen. De televisie wakkert dit vuurtje elke dag verder aan, en neemt zelfs Soekarno’s slogan ‘Ganjang Malaysia’, ‘Verpletter Maleisië’ over als motto voor haar nieuwsuitzendingen.
    Het arrogante Maleisië moet een lesje worden geleerd, zoveel is duidelijk. Duidelijk is ook dat de nationale trots van Indonesië is gekrenkt.
    Beide landen ruzieden al vaker. Deze keer gaat de ruzie over de grens tussen Indonesië en Maleisië. Die loopt ergens op zee, maar waar precies, dat is al sinds de stichting van beide republieken omstreden.
    In augustus arresteerde Maleisië drie Indonesische visserijbeambten. De Indonesiërs hadden Maleisische vissers willen arresteren, omdat die volgens hen in Indonesische wateren visten. Maar volgens de Maleisiërs opereerden de Indonesiërs in Maleisische wateren.
    De Indonesische minister van Buitenlandse Zaken Marty Natalegawa regelde de vrijlating van de drie en dacht het grensconflict later aan de onderhandelingstafel op te lossen. Hij verkeek zich echter volslagen op de sentimenten van de Indonesiërs, die een diepe hekel hebben aan Maleisiërs, en een nog dieper geworteld gevoel van nationalisme. ...

Red.:   Terug richting Midden-Oosten:

Uit: De Volkskrant, 28-08-2010, van medewerkster Paulien Bakker

De Amerikaanse gevechtstroepen zijn weg. De Koerden nestelen zich nog steviger in het centrum van de macht in Noord-Irak. Daar is vooral de Arabische bevolking de dupe van.

...    De olierijke provincie Kirkuk met de gelijknamige hoofdstad, zo’n 250 km boven Bagdad, ligt op de grens van Arabisch en Koerdisch Irak. In 2003 veroverden de Amerikanen samen met de Koerden Kirkuk. Sindsdien vergrootten de Koerden hun greep op de stad; sleutelposities bij de politiek, de ambtenarij en de politie zijn grotendeels in hun handen. Nu de Amerikaanse gevechtstroepen zich hebben teruggetrokken uit Irak en de achtergebleven Amerikanen het Iraakse leger en de politie alleen nog maar trainen, krijgen de Koerden het helemaal voor het zeggen. Met de kansarme soennitisch-Arabische bevolking die buiten de stad woont en leeft van de landbouw, hebben ze weinig op.   ...

Red.:   Over Turken versus Koerden hoeven we het nauwelijks te hebben. De mening van de Turken: "De enige goede Koerd is een dode Koerd".
    Terug naar het Aziatische continent:

Uit: De Volkskrant, 21-09-2010, van correspondent Hans Moleman

Gasveld verdeelt China en Japan

‘Verbrand Japan’, riepen Chinese demonstranten het afgelopen weekend. China en Japan, de tweede respectievelijk derde economie ter wereld, hebben weer ruzie. De inzet is ditmaal niet het onverwerkte oorlogsverleden, dat in 2005 duizenden demonstranten in Peking en Shanghai op de been bracht, maar de strooptochten naar gas- en oliereserves van Azië’s beide energiehongerige economische grootmachten.

Waar zitten die brandstoffen?
De omstreden gasvelden zitten in de bodem van de Oost-Chinese Zee, zo’n 500 kilometer ten zuidoosten van Shanghai. Daar bevindt zich een enorme gasbel, die door de Chinezen het Xihu-gasveld wordt genoemd, en door de Japanners het Okinawa-veld.    ...

Het lijkt vooral een technische kwestie – of is er meer aan de hand?
Er is veel oud zeer en wantrouwen tussen Peking en Tokio. China is de komende macht in Azië, Japan de gaande. Dat schuurt, want veel Japanners kijken in hun hart neer op de ‘boerse’ Chinezen. En Chinezen vinden Japanners arrogante baasjes die zich een hoger ras wanen.

Red.:    Weer een verhaal uit het racistische hol dat is de Bijlmer:

Uit: De Volkskrant, 15-10-2010, van verslaggever Robert van Gijssel

'Dus hier zijn alle gekleurde mensen'

'Fawaka, Spike Lee.' De Amerikaanse filmmaker krijgt dinsdag een gepast welkom in jongerencentrum No Limit in de Amsterdamse Bijlmer, een onthaal dus in de taal van de straat: hoe gaat het man? Lee antwoordt in stijl: 'Hey, dus hier zijn alle gekleurde mensen. Ik dacht al.'
    Het is Spike Lee ten voeten uit. Raciale kwesties voert hij ook in zijn films (Jungle Fever, Do The Right Thing, She Hate Me) op met humor, hij geeft lucht aan de zware maatschappelijke problemen, maar ondertussen. Een ideale gast dus voor een inspiratiebijeenkomst in het 'Jongeren Cultuurhuis' in Amsterdam-Zuidoost, vond No Limit. Een ochtend met Spike Lee, voor jongeren uit de buurt, studenten en gekleurde aspirant-filmmakers. Het centrum hoorde van Lee's komst naar Nederland, op uitnodiging van het Amerikaanse John Adams Institute, waagde een poging de filmmaker ook naar de Bijlmer te lokken en de medewerkers schrokken zelf misschien een beetje van diens toezegging.   ...
    Spike Lee - oranje trainingsjack, pet van de LA Lakers - zit nog niet of hij kan zijn hersens pijnigen over de eerste politieke zaak. 'Ik kom uit Curaçao, een oude Nederlandse kolonie. Onze rechten worden hier niet beschermd. Hoe moeten we zorgen dat dat wel gebeurt?' Lee: 'Wowowow, wacht even. Ik ben een filmmaker, geen Obi-Wan Kenobi.'    ...

Red.:    En het simpele antwoord op de vraag is: Weggaan. Nar een creools land waar er ook wel racisme is,maar dan omgekeerd (natuurlijk liegt de kerel, maar dat is een andere zaak).
    Lee heeft ook nog wel een hint in de richting van het waarom ze niet naar dat creoolse paradijs gaan:

Tja, dat is natuurlijk heel lastig, zoiets opzetten. Daarvoor heb je toch weer die racistische blanken nodig ...
     De revolutie tegen Kadhafi in Libië wordt natuurlijk gedaan door allemaal lieve teddybeertjes. Dat maakt het moeilijk kiezen voor onze zeer politiek-correcte correspondent:

Uit: De Volkskrant, 09-03-2011, van correspondent Kees Broere

Ook de zwarte kapster is in Libië nu verdacht

Tussenstiel: Ik denk niet dat ik hier nog lang kan blijven. Arabieren houden niet erg van Afrikanen

...    De Afrikanen in Libië lijken verder van huis dan ooit.
    Miljoenen mensen uit de landen beneden de Sahara zijn de afgelopen tientallen jaren naar het land van kolonel Kadhafi getrokken. De meesten waren afkomstig uit West-Afrika. Bijna iedereen kwam illegaal, door de woestijn, Libië binnen. ...
    Net als de migrantenarbeiders uit Azië en Europa werden de zwarte Afrikanen volledig verrast door de revolte die vorige maand in het oosten van Libië begon. ...
    De omgang tussen Noord-Afrikanen met Arabisch bloed en de donkere Afrikanen van beneden de Sahara is nooit een al te prettige geweest. Voor veel Libiërs stond 'zwart' gelijk aan 'slaaf'.   ...

Red.:   Grappig, die aanduiding van de slachtoffers als "Afrikanen". Libië ligt in Afrika, dus Libiërs zijn natuurlijk ook Afrikanen. Er had moet staan "negers" - want het gaat om ras en kleur. Maar ja, racisme, dat is iets van blanken, hè ...
    Zuid-Afrika was altijd synoniem met blank racisme. Dat verhulde natuurlijk alleen maar het minstens even grote gekleurde racisme:

Uit: De Volkskrant, 18-05-2011, door Inge Abraham

De verkiezingen die vandaag in Zuid-Afrika worden gehouden, brengen volgens de in Kaapstad woonachtige journaliste en politicologe Inge Abraham de vele imperfecties van de 'regenboognatie' aan het licht

Tussentitels: Twintig jaar na de apartheid gaat het land terug in de tijd
                    Net als vroeger poseert het ANC als slachtoffer van racisme

Vandaag vinden in heel Zuid-Afrika gemeenteverkiezingen plaats. In alle negen provincies van het land worden nieuwe stadsbesturen en gemeenteraden gekozen. ...
    Hoewel vandaag dus lang niet alle stemgerechtigde Zuid-Afrikanen richting stembus gaan, is de intensiteit van de politieke strijd de achterliggende weken toegenomen. En daarbij ging het niet over partijprogramma's, leiders of zetels. Het ging om kleur. Huidskleur. Want als het gaat om verkiezingen, maakt dit land twintig jaar na de afschaffing van apartheid een sprong terug in de tijd. Kiezen is kleur bekennen. Zwart-wit denken in optima forma.
    De twee grootste politieke partijen van Zuid-Afrika zijn enerzijds het ANC van oud-president Nelson Mandela - tegenwoordig president Zuma - en anderzijds de Democratische Partij (Democratic Alliance) van de oud-burgemeester van Kaapstad, en huidige premier van de provincie Westkaap: Helen Zille.
    Zille is blank, blond en van middelbare leeftijd: twintig jaar was het 'Type Zille' de vleesgeworden aartsrivale van elke zwarte Zuid-Afrikaan. De politieke arena van Zuid-Afrika in Jip-en-Janneke werkelijkheid: het ANC is zwart, de DA is dat niet.
    Verkiezingen zijn de afgelopen twintig jaar in dit land met name als middel gebruikt om etnische identiteit en solidariteit te uiten. Als blanke was het minder voor de hand liggend en eigenlijk not done om op het ANC te stemmen, zoals je het als zwarte Zuid-Afrikaan absoluut niet kon maken om iets anders dan ANC te stemmen. De coloureds - de mix van Indiërs, Maleisiërs, blanken en zwarten - als zwevende kiezers daar tussenin. Maar als het tussen het ANC en de DA gaat, kiezen zij voor het ANC.   ...

Red.:    Tja ... Kleur kiest kleur. Normaliter onafhankelijk van andere overwegingen. tenzij  het euigen falen te schrijnend wordt:

Dus wat is de reactie van de gekleurde bestuurders:

Met als gevolg:

    Ook in Nederland speelt de neger de raciale kaart naar hartelust:

Uit: De Volkskrant, 15-07-2011, door Bob Witman

Interview | Curator Charl Landvreugd

De week van Zwart Nederlandse kunst

Agnosia toont het werk van zwarte Nederlandse kunstenaars. Broodnodig, vindt curator Charl Landvreugd (40). 'Ik wil een specifiek soort Nederlandsheid laten zien.'
...
Wat zien we op de tentoonstelling Agnosia?
'Kunst gemaakt door niet-etnisch Europeanen die in Nederland wonen. In dit specifieke geval gaat het om kunstenaars met een gemeenschappelijk koloniaal verleden in Suriname en de Antillen.   ...

Red.:   Creolen, dus - zie (een deel van) de het artikel begeleidende illustratie.

Een tegenspraak in een enkele zin. De Nederlandse cultuur ligt in Nederland, en niet overzee. Die cultuur overzee heeft hoogstens een dik Nederlands accent. Maar is beslist niet hetzelfde als Nederlands. Zoals Landvreugd met zijn tentoonstelling juist wil aantonen:

Wat volstrekt zinloos is als die cultuur dezelfde is als de Nederlandse. Die Landvreugd is beslist een in te onderzoeken mate schizofreen.
    Zelfs de interviewer valt het op:

En nog een scheur:

En nog eentje:

Gunst, zeker nooit gehoord van jazz. En soul. En hiphop. En rasta. Enzovoort. Maar Landvreugd heeft kennelijk nog een grote scheur in zijn brein. Waardoor hij "kunst" vereenzelvigt met "blanke kunst". Die er ook is. Klassieke muziek is hartstikke blank. Net als het soort kunst waar Landvreugd het over heeft voornamelijk blank is. Hij wil doodgewoon "er bij horen". Aan blanke kunst doen. En tegelijkertijd afgeven op blanken:

Racist en volkomen schizofreen.
    Overigens hebben creolen een eigen term voor deze vorm van schizofrenie: dit is een zogenaamde "bounty": bruin van buiten, en wit van binnen.
    Nog wat informatie voor de racist:

De Volkskrant, 18-07-2011, ingezonden brief van Ludo van Halem

Zwarte kunstenaar

Charl Landvreugd vraagt zich in het interview van vandaag (V, 15 juli) af waarom 'we nooit een zwarte kunstenaar naar de Biënnale van Venetië' hebben gestuurd? 'In Engeland deden ze dat al in de vorige eeuw.'
    Gelukkig deed Nederland dat ook al in de vorige eeuw: in 1982 exposeerde Stanley Brouwn (Paramaribo, 1935) in het Rietveld-paviljoen.
    Twee jaar eerder was Brouwn de David Roëll oeuvreprijs van het Prins Bernard Cultuurfonds toegekend.
    Huidskleur was destijds geen kwestie. En zo moet het ook zijn.

Red.:   Vermoedelijk gewoon wat bruin spul in de ogen, die meneer Landvreugd ...
    Een etnie die normaliter niet geassocieerd wordt met racisme:

Uit: De Volkskrant, 24-08-2011, door Peter de Waard

Profiel | Deven Sharma, vertrekkend topman van kredietbeoordelaar Standard & Poor's

Gehaat in Washington, held in India

Sharma durfde de kredietwaardigheid van de Verenigde Staten te verlagen. Drie weken later stapt hij op bij S&P.

Deven Sharma (56) staat in de VS niet bekend vanwege durf en bravoure. Integendeel, zijn bescheidenheid heeft ertoe geleid dat tot voor kort weinig Amerikanen hem kenden.
    Dat veranderde op 5 augustus. Op dat moment werd hij de meest gehate man in Washington. Maar in zijn vaderland India werd hij tot juist tot de grote held gebombardeerd - iemand die het op durfde te nemen tegen de machtigste natie ter wereld, iemand die duidelijk maakte dat de rollen in de wereld waren omgedraaid en dat na Europa en Amerika nu Azië het voortouw in de wereldeconomie heeft genomen.
    Sinds hij op 5 augustus als topman van Standard & Poor's (S&P) de verantwoordelijkheid nam voor de verlaging van de Amerikaanse kredietwaardigheid, wordt hij in de Indiase media gekoesterd als een van de hunnen, hoewel hij al jaren niet meer in India woont en werkt.   ...

Red.:   Wie iets over Suriname weet, met voornamelijk creolen en hindoes, wist al beter.
    Volkskrant-journalist Sheila Sitalsing, van hindoestaans-Surinaamse afkomst, levert commentaar op een bericht over een onderzoek naar de houding van Nederlandse ouders ten opzichte van de multiculturele samenleving:

Uit: De Volkskrant, 26-08-2011, column door Sheila Sitalsing

Schoonzoon

Ik zal het maar gelijk toegeven: ik wil ook heel graag dat mijn kinderen opgroeien in een witte wijk. Zo'n wijk met een leuk adoptie-Afrikaantje, een vioolspelend Chineesje dat met minder dan een tien voor wiskunde niet thuis mag komen en verder vooral autochtone mensen - nette, geen Tokkies. (Dat door ons de buurt prompt verkleurt, is inderdaad een paradox waar ik nog niet uit ben.) Idealiter niet gelegen in postcodegebieden waar ze 'hij heb' zeggen, want de kinderen hebben de hinderlijke gewoonte om dan heel hard te roepen: 'Oooooh, dat is fout toch mama?!?! Ja toch, ja toch?!?'
    80 procent van de autochtone ouders wil dit, zo 'blijkt uit onderzoek' - de nogal weidse formulering die te vaak wordt gebruikt voor bij elkaar getelefoneerde antwoorden op multi-interpretabele vragen.  ...

Red.:   Enzovoort. Maar het ging om dit stukje dat aan haar pen ontsnapte:

Het racisme onder de niet-blanken is oneindig veel groter dan onder blanken, zoals Sheila Sitalsing uit eigen Surinaamse ervaring weet, waar Hindoestanen en creolen net zo goed mengen als water en olie.
    Een grappige omkering der waarden:

Uit: De Volkskrant, 27-08-2011, door Bert Vuijsje

Respecteer de blanke jazzmuzikant

Zodra saxofonist Jackie McLean ter sprake kwam, hadden mijn toenmalige Amerikaanse echtgenote en ik ogenblikkelijk een onoverbrugbaar meningsverschil. 'Jackie McLean is white', hield zij vol, want ze had hem als tienermeisje in New Yorkse jazzclubs vaak genoeg van dichtbij gezien. 'Nee, hij is zwart', wierp ik steevast tegen, want zoals elke jazzkenner wist ik dat Jackie McLean samen met Sonny Rollins in Harlem was opgegroeid en een belangrijke rol speelde in de zwarte hard-bop.
    Achteraf gezien hadden we allebei gelijk. Jackie McLean had volgens jazz-encyclopedist Leonard Feather 'misschien wel zeven blanke overgrootouders', dus je kon zijn afkomst niet echt Afrikaans noemen. Tegelijkertijd gold, en geldt nog altijd in de VS, de 'one drop rule', gebaseerd op een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 1896: één zwarte voorouder, hoeveel generaties geleden ook, stempelt je tot zwarte. ...

Red.:   Het oude racisme, dat grotendeels succesvol bestreden is.

Ook een oude vorm van racisme, maar één die nooit bestreden is, maar wel moet gaan worden: het racisme van de niet-blanken, van van blanken jegens blanken die beweren dat er ook niet-blank racisme is. Omdat je niets slechts over niet-blanken mag zeggen, maar wel over blanken. Leidende tot hopeloze dubbelzinnigheden:

Terwijl het zo simpel is: negers zijn goed in jazz, maar dat wil niet zeggen dat er geen blanken zijn die het ook kunnen. Wat niet mag uit angst voor de volgende: blanken zijn goed in rationeel denken, maar dat wil niet zeggen dat er geen negers zijn die het ook kunnen.
    Een aardig staaltje racisme valt ook te bewonderen in deze uitzending van Pauw & Witteman (27-09-2011; na 33:30 min.). Gast is de zwarte zangeres Giovanca, geboren in Alkmaar maar net zo Nederlands als roti en kouseband, die gaat vertellen over haar helden waarover ze ook een theatershow doet: bijna allemaal zwarten. Prima, hoor ... maar dan ook niet zeuren als wij bijna alleen maar blanken willen zien ...
    Kritiek op Amerikaans president Obama vanwege zijn "kleur" is racistisch, vindt men algemeen. Hier een voorbeeld daarvan:

Uit: CNN.com, 19-09-2011, by Randall Kennedy

Editor's note: Randall Kennedy is a professor at Harvard Law School and the author, most recently, of "The Persistence of the Color Line: Racial Politics and the Obama Presidency" (Pantheon Books).

Throughout President Barack Obama's political career, he has been dogged by insinuations or, indeed, accusations that he is not "black enough" to warrant strong support from African-Americans.

Rep. Bobby Rush made that assertion when he successfully fended off Obama's effort to wrest from him his seat in the House of Representatives in the Democratic primary in 2000. Alan Keyes voiced that sentiment in his losing campaign against Obama for the U.S. Senate. When Obama accepted the presidential nomination of the Democratic Party, the celebrity scholar Cornel West groused that the first African-American standard-bearer for a major party had "run from history" by failing to mention explicitly the "black freedom movement."   ...

Red.:    Maar dat racisme zou zijn geldt natuurlijk niet voor negers ... die zijn nooit racistisch ...
    Kijk maar:

Uit: Volkskrant.nl, 31-10-2011, ANP/Redactie

Voorzitter parlement Curaçao: Wij moeten Mauro opnemen

’Nederland is een racistisch land aan het worden’

Curaçao moet de 18-jarige Angolese jongen Mauro Manuel opnemen als Nederland hem uitzet. Dat zegt de voorzitter van het Curaçaose parlement Ivar Asjes.

Red.:   Om te brullen, natuurlijk. Want die uitnodiging van de heer Asjes, zie zijn staatsieportret rechts, was er natuurlijk van zijn lang zijn leven nooit gekomen als Manuel Mauro de naam Zhang Hu Li of Albdelkadr el Belhaj had gehad ...
    Oftewel: naast een onterechte beschuldiging van racisme, doet de heer Asjes zelf aan de meest platte vorm ervan.
    Net als deze vorm:

Uit: De Volkskrant, 21-11-2011, van verslaggever Jean Mentens

Zwarte Piet is in Otrabanda een vrolijk rolmodel

Het Sinterklaasfeest 'racistisch'? Op Curaçao beleven ze er vooral lol aan.

Al om 8 uur 's ochtends schallen in het Papiaments sinterklaasliedjes over het Brionplein. ...
    Over de Zwarte Pieten geen onvertogen woord. ...
    De aanhouding een week eerder van twee Antilliaanse demonstranten tijdens de nationale Sinterklaasintocht in Dordrecht, was groot nieuws op Curaçao. Er werd direct gevraagd om een onderzoek naar het politieoptreden tegen de twee, die T-shirts droegen met het opschrift 'Zwarte Piet is racisme'.   ...

Red.:    Groot nieuws vanwege een racistische groepsindeling.
    Er zijn Amerikaans presidentsverkiezingen met een blanke en en gekleurde kandidaat, en stel dat je op de hand bent van de gekleurde kandidaat:

Uit: De Volkskrant, 20-01-2012, door Koen Petersen, amerikanist.Vandaag verschijnt zijn boek ‘Einddoel: Witte Huis’.

Kan de Obamania in 2012 achterwege blijven, please?

Media moeten de Amerikaanse presidentsverkiezingen helpen begrijpen en propaganda voor hun kandidaat achterwege laten.

Het aftellen is begonnen. Vandaag over exact een jaar is de inauguratie van de 45ste president van de Verenigde Staten. Blijft het Obama of vestigt Amerika z'n hoop op een Republikein? Voor de Hollandse nieuwsconsument valt voorlopig vooral één ding te hopen: dat de vaderlandse 'Amerika-experts' dit keer iets minder gekleurd verslag doen.   ...

Red.:    Zoiets dus. Wat doe je dan om die gekleurde kandidaat in een goed daglicht te zetten?

Je stelt twee gekleurde presentatoren aan. Op hun racisme kan je vertrouwen ...
    Blanken mogen geen moskeeën afbranden want dat is "Xenofobie!", "Discriminatie!!" en "Racisme!!!". Dit soort racisme:

Uit: De Volkskrant, 13-03-2012, van een correspondente

Imam dood na aanslag in Brussel

Bij een aanslag op een moskee in de Brusselse gemeente Anderlecht is maandagavond één persoon om het leven gekomen. Volgens de burgemeester van Anderlecht gaat het om de plaatselijke 47-jarige imam. ...
    ... De moskee is grotendeels uitgebrand. Na de aanslag verzamelde zich een grote massa rond het gebouw, maar de politie kon de rust snel herstellen.
    De sjiitische moskee heeft een goede reputatie, maar kwam een paar jaar geleden in het nieuws toen ze dreigementen ontving vanuit soennitische hoek. Spanningen tussen soennieten en sjiieten in Irak bleken toen te zijn overgeslagen naar Brussel. Op dit moment is nog niets bekend over de motieven achter de aanslag. De migrantengemeente Anderlecht kampt met grote armoede, onveiligheid en integratieproblemen. Vorig jaar durfde de politie in sommige wijken zelfs niet meer te komen.

Red.:   Latere berichten: het was inderdaad soenniet. Natuurlijk is dit van de soenniet ook xenofobie, discriminatie en racisme, maar niet-blanken mogen dat.
     In Nederland had men trouwens al hoopvol het bericht prominent gemaakt met een plaatsing als eerste in de journaals. Want als het een blanke was geweest, was onmiddellijk het "Xenofobie!", "Discriminatie!!" en "Racisme!!!" circus onmiddellijk in alle hevigheid losgebarsten.
    Weer een staaltje zwart racisme:

De Volkskrant, 28-03-2012, ANP

De Duitse politie mag treinreizigers op basis van hun huidskleur controleren op hun identiteit. Dat heeft een rechter dinsdag bepaald. De zaak was aangespannen door een zwarte Duitser. Die kreeg ruzie met agenten die passagiers controleerden die er 'buitenlands uitzagen'. Dat gebeurde op een traject dat veel gebruikt wordt om illegaal het land te betreden.

Red.:    Oftewel: de kleur behoorde tot het verdachten-profiel - een profiel horende bij gedragingen. Terwijl de zwarte Duitser slechts één enkel motief kon hebben voor zijn bezwaren: een overeenkomst tussen hem en de verdachten in kleur. Die zwarte reiziger is dus een racist.
    En kijk hier weer eens naar:

Uit: De Volkskrant, 23-04-20120, door Kees Broere

Hij zal het zelf niet snel zo noemen, maar schrijver en journalist Billy Kahora is een 'Afropoliet' - een Afrikaanse man die na de onafhankelijkheid van zijn land is geboren, en wel in een stad, terwijl zijn ouders nog zijn opgegroeid met de cultuur en de tradities van hun eigen gemeenschap op het platteland. Een Afropoliet is een moderne Afrikaan die zowel in eigen land als in het buitenland heeft gewoond, iemand die zich meer verwant weet met een Afrikaanse medestedeling in Lagos of Chicago, dan met zijn broeder of zuster op het platteland.   ...

Red.:   Maar dus niet met een blanke of Chinese stedeling.

Dus niet dichter bij de Amerikaanse cultuur, maar de Amerikaanse negercultuur.
    Een zaak waar al wat meer bronnen van verzameld zijn, maar nog niet toegekomen was aan publicatie. De correspondent in Amerika geeft een verrassend objectief verslagje:

Uit: De Volkskrant, 24-04-2012, van correspondent Diederik van Hoogstraten

Ophef in VS om borgtocht in zaak-Trayvon Martin

Het vrijlaten op borgtocht van de buurtwacht George Zimmerman, die op 11 april werd gearresteerd in verband met de dood van de tiener Trayvon Martin, heeft in de Verenigde Staten geleid tot een stroom klachten over racisme en onrecht.
    Het was juist Zimmermans arrestatie die in april de woede en de dreiging van raciale onlusten had getemperd.   ...

Red.:   De woede en dreiging van raciale onlusten was natuurlijk volkomen afwezig geweest, als slechtoffer Trayvon martin op weg naar huis was doodgeschoten door een van leden van de vele zwarte gangs, die er de oorzaak van zijn dat de buurt waar Martin doorheen liep een gated community is waar bewakers rondlopen.  Wan dit soort moorden komt veel en veel meer voor en er heeft nog nooit een zwarte haan naar gekraaid (oh, Bill Cosby heeft er wel eens wat over gezegd, lang geleden).  Het gaat hier dus allemaal om het feit dat de dader toevalligerwijs geen zwart gang-lid was, maar iemand met een blanke achternaam, die helemaal niet zo blank is in de traditionele zin, zijnde namelijk een latino met duidelijke trekken van niet-blanke invloeden in zijn uiterlijk.

Het ten toon gestelde racisme is daarom des te stuitender:

In deze context:

Omdat ze veel en veel meer dan hispanic en met name blanke jongeren is gangs ziten met als hobby criminele activiteiten uiteenlopend van kleine overvallen tot drugshandel moordpartijen.

En dit zijn dus racisten.
    In tegenstelling tot gebruikelijk, krijgen we nu wel de andere kant te horen:

En de correspondent herinnert zich nog een geval waarin, volgens het Amerikaanse gezegde, de schoen op de andere voet zat:

De zwarte sportheld O.J. Simpson vermoordde zijn blanke ex-vrouw en een toevallig aanwezige vriend, en de hele zwarte gemeenschap geloofde in de onschuld van de zwarte, uitsluitend en alleen omdat hij een zwarte was. Op de plek van de moord aangetroffen een voetafdruk van een zeer dure exclusieve schoen (299 exemplaren verkocht in de hele VS) waarvan de heer Simpson een exemplaar had, en een dito geval van dure handschoenen .
    En dat soort mensen uit dit soort beschuldigingen:

Het verbale equivalent van de Ku Kux Klan die brandende kruisen in de tuin van het slachtoffer zet ...
    Vrijwel alle allochtonen zijn racisten. Dus ook Tofik Dibi:

Uit: De Volkskrant, 23-04-2012, van verslaggever Haroon Ali

'Hollandse jongens mochten zo door'

GroenLinks-Kamerlid Dibi wil dat discriminerend deurbeleid harder wordt aangepakt. ...

...    Discriminerend deurbeleid is al jaren een doorn in het oog van GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi (31). 'Te veel jongeren staan elk weekeinde voor een dichte deur.' Dibi kan zich goed herinneren dat hij zelf werd geweigerd toen hij voor het eerst uitging op het Rembrandtplein. 'Al mijn vrienden mochten naar binnen en ik moest naar huis. Dat is pure vernedering.' Hij wil dat discriminerend deurbeleid harder wordt aangepakt, en heeft daarbij de steun van minister Leers (Integratie).   ...

Red.:   Maar dat bepaalde groepen geweigerd worden, heeft niets met discriminatie of racisme te maken. Maar met dit:

En wat gastheer Robert nog vergeet te melden is dat Marokkanen niet mogen drinken en rondhangen op een flesje cola, weigeren hun zussen mee te nemen en wel aanwezige blanke meisjes zien en behandelen als hoeren , en bij de eerste de beste vorm van onmin er meteen als groep op inslaan.
    Kortom: niet de disco's zijn racistisch, maar Dibi, die de het oordeel op gedrag toeschrijft aan ras.
    Oh, en deze kwam later uit het archief:

Uit: De Volkskrant, 20-12-2008, van verslaggeefster Aimée Kiene

'Zulke korte rokjes, dan vragen ze erom'

Reportage | Jongeren hebben ene verknipt beeld van seksualiteit. Het stuk 'Benzies en bitchies' moet ze aan het denken zetten.

Tussentitel: 'Jongens zijn zich er niet van bewust dat meisjes niet durven weigeren'

Mourad loopt met grote passen over het podium. ...
    Recep (17) kent veel meisjes die zich sexy kleden een eerlijk gezegd weet hij day zij maar op één ding uit zijn. Als een jongen dat dan komt halen, is het hun eigen schuld, vindt hij. 'Die meisjes lopen in zo'n korte rok de jongens een beetje geil te maken ze vragen erom.'
     Maar als het zijn eigen zusje zou zijn, vraagt acteur Bart na afloop. Recep, woedend, 'Dat gebeurt niet, wij Turken passen op onze zusjes. Die mogen helemaal niet eens uitgaan.'    ...

Red.:   Juist en daarom willen we jou ook niet in onze Nederlandse disco. En dat is alleen discriminatie, als je toegeeft dat je eigen houding achterlijk is, en thuishoort in Marokko en Turkije, waar je dus heen moet gaan als je niet "gediscrimineerd" op je vrouw-hatende gedrag ten opzichte van onze meisjes.
    Voor kennelijk een ruime meerderheid is het gekleurde racisme nog steeds een verrassing:

Uit: De Volkskrant, 03-05-2012, door Pauline Kleijer

Wet van de wielerkoers

Ruben Östlund maakte in thuisland Zweden veel los met de in de ogen van zijn critici racistische film Play, hoewel die in feite gaat over groepsdwang, niet over huidskleur.

'Wat me aantrok in het onderwerp van Play', zegt Ruben Östlund. 'Nou, ik had meteen het gevoel dat het iets was waar we liever niet naar kijken. Of niet naar durven te kijken.'
    Dat is typisch Östlund. De Zweedse regisseur richt zijn camera graag op lastige situaties. Waar anderen wegkijken, blijft hij gefascineerd observeren. Juist om de vinger op de zere plek te leggen: dit is wat mensen doen wanneer ze in het nauw komen.
    Voor zijn nieuwe film Play baseerde Östlund (1974) zich op een ware geschiedenis. In Göteborg was een groepje jongens opgepakt dat stelselmatig andere kinderen beroofde, op een slimme, omslachtige en vrijwel geweldloze manier. Meer dan veertig zaken kwamen aan het licht. Pikant detail: alle daders waren zwart, alle slachtoffers blank.   ...

Red.:   Niks geen pikant geval: dit is de nieuwe werkelijkheid: racisme zit voornamelijk bij gekleurden, en met name bij creolen. Zoals meestal gaat het ook gepaard met beschuldigingen van racisme aan degene die het constateert.
    Uit het archief:

 
Uit: De Volkskrant, 08-10-2007, column door Nazmiye Oral.

Ik had de boel op stelten moeten zetten

Acteren, vooral op het toneel, is fantastisch. ...
    Ik heb hiernaar uitgekeken. Rondslenteren in New York. De vieze stinkende subway nemen, lunchen in het park aan het water tussen de Brooklyn Bridge en de Manhattan Bridge en spelen in een stuk waar ik zo van houd. De Gesluierde Monologen in Amerika. Het had leuk moeten zijn ...
    Niet op de eerste avond. ...
    Ik vraag me af wat er met me aan de hand is. ... Dit is het eerste stuk waarin ik speel, waarin ik niet alleen maar een actrice ben. Deze verhalen van mishandelde, onderdrukte, verminkte vrouwen eisen meer van ons. Wij zijn niet alleen acteurs, wij zijn duiders, wij worden aangezien voor de vrouwen over wie het gaat. Wij moeten verhalen aanhoren van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, wij moeten het verdedigen dat het woord vagina en het woord Koran in dezelfde zin voorkomen.
    Soms is dit verstikkend en word ik er mismoedig van. Alsof ik niet alleen op het toneel maar ook in het leven daarbuiten een rol speel die mij is toebedeeld door de ander, een rol puur gebaseerd op mijn afkomst en uiterlijk. Er komt een vreemd gevoel naar boven. Wantrouwen jegens de blanke. ...
    Ergens in mij woont dus iemand die zich minderwaardig voelt, het gevoel heeft zich te moeten beschermen. Het gevoel heeft te moeten vechten tegen de domheid van de blanke ...
    ... Het heeft mij jaren gekost om zonder schuldgevoel en zelfhaat te schrijven over de dingen die mij aangaan. Over Turken ja. En moslims. Gewoon omdat mijn hart daar ligt. ...
    Nu in New York is het de zoveelste keer dat werk en identiteit in elkaar vastgeklonken zijn. ... Ik moet wederom kiezen. Voor het oefenen in overgave, voor de angst dat de witte man mij in mijn ziel kijkt ...

Red.:   Wissel de etnieën om, en je krijgt het reinste racistische denken. Tenzij je stelt dat alleen blanken racistisch kunnen zijn, is het voorgaande dus ook je reinste racistische denken.
    We hadden het hier al uit eigen ervaring gemeld, maar hier is de "officiële" bevestiging:

Uit: De Volkskrant, 10-05-2012, van verslaggever Stieven Ramdharie

Koeliepaleizen in Suriname

Het is echt niet alleen kommer en kwel in Suriname. Wie geld heeft, laat het zonder blikken of blozen 'wapperen'. Het ene na het andere 'koeliepaleis' wordt in en rond Paramaribo uit de grond gestampt. 'In de Efteling zou het zeker niet misstaan.'

De villa baadt al vroeg in de felle tropische zon, van straathoek tot straathoek. Aangekomen bij het monumentale onderkomen van Dilip Sardjoe, Surinames rijkste man, schudt architect in ruste Harnarain Jankipersadsingh het hoofd. ...
    In deze villawijk in het noorden van Paramaribo huist de hindoestaanse selfmade-miljonair, ooit een eenvoudige videotheekhouder, in een huis van het type poenerig en protserig. Ommuurd, voorzien van een basketbalveld en overal rijk geornamenteerd hekwerk. Op het dak een joekel van een satellietschotel.'Het hoort hier gewoon niet thuis', moppert Jankipersadsingh (71), die zich al jaren doodergert aan de bouwsmaak van zijn rijke landgenoten. ...
    ... 'Koeliepaleizen' worden dit soort villa's in de volksmond genoemd. Want doorgaans zijn de bewoners gefortuneerde hindoestanen, een bevolkingsgroep die al decennia bij scheldpartijen voor koelie wordt uitgemaakt.   ...

Red.:   Bedoeld wordt álle hindoestanen, en niet allen de rijke. En dat heeft een heel specifieke achtergrond: een "koelie" is eem slaaf. Iemand die te hard werkt. En de uitspraak is natuurlijk niet van hindoestanen zelf. Het is een kreet van de
creolen. De creolen die zelf geen negers genoemd willen worden. En al helemaal niet dat ze zelf niet hard genoeg werken ...
    "Amerika is toch zo'n geslaagd immigratieland ...". Zoals we al gezien zijn de Afrikanen er zo racistisch als d epest. Maar daar kan je nog een verzachtende omstandigheid bij verzinnen. Bij de volgend etnie beslist niet:

Uit: Volkskrant.nl, 21-05-2012, ANP/AP, redactie30 dagen cel voor Amerikaanse student die homoseksuele campusgenoot filmde

De 20-jarige Amerikaanse student Dharun Ravi is vandaag veroordeeld tot dertig dagen cel voor het filmen van zijn huisgenoot terwijl die een man zoende. Ravi deelde het privémoment op Twitter en chats met studiegenoten. De huisgenoot pleegde enkele dagen later zelfmoord. Volgens de rechter handelde Ravi uit 'kolossale ongevoeligheid', maar niet uit homohaat.

Ravi had 10 jaar celstraf kunnen krijgen. Ook riskeerde hij uitzetting naar zijn vaderland India. Ravi was beschuldigd van het schenden van privacy, homodiscriminatie en bovendien het belemmeren van de rechtszaak. Zijn advocaat zegt dat er slechts sprake is van een mislukte grap.


Red.:   Nee, dit is geen vergissing - het gaat niet over de homohaat die bij de gekleurde etnie endemisch is. Het gaat om de bijbehorende illustratie:

Steunbetuigers aan student Ravi verzamelden deze maand voor de rechtbank in New Jersey om voor vrijspraak te pleiten

Naar Racisme , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home .