Bronnen bij Politieke analyse: oligarchie
Nederland is een democratie - iedereen weet dat redelijk zeker. Theoretisch
klopt het ook wel - zeker vergelijkenderwijs, zelfs met buurlanden als
Engeland
 .
Maar praktisch ligt de zaak genuanceerder:
Uit: De Volkskrant, 22-04-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.
Een technocratische oligarchie
Het schrappen van het referendum uit het verkiezingsprogram door
het congres van GroenLinks was het zoveelste signaal dat de meeste politieke
partijen nog steeds geen idee hebben dat het belangrijkste probleem van de
Nederlandse democratie het ontbreken van democratie is. Iemand die 9 juni gaat
stemmen, is maar van één ding zeker: dat zijn stem nog niet voor een fractie van
een fractie van een procent van invloed zal zijn op het beleid dat na de
verkiezingen zal worden gevoerd. Dat is niet omdat hij maar één stem heeft, maar
omdat een kiezer in Nederland niets te kiezen heeft. Om meerdere redenen.
...
Ernstiger nog, want meer nabij, is het moeras waarin de
Nederlandse democratie is terechtgekomen. Als Bos in het diepste geheim met
Cohen regelt dat die het van hem zal overnemen als lijsttrekker en politiek
leider van de PvdA, wordt hem dat niet kwalijk genomen, maar hij wordt er om
geprezen. Dat was knap gedaan! Cohen nam dezelfde dag ontslag als burgemeester
en zag af van wachtgeld. Hij twijfelde er niet aan dat hij ‘gekozen’ zou worden
door het congres van de PvdA.
Dat geldt overigens voor alle lijsttrekkers voor de komende
verkiezingen. Er waren geen tegenkandidaten, zij werden allen verkozen met
percentages waarmee de Grote Leider van Noord-Korea wordt verkozen.
Het argument dat altijd wordt gebruikt om te rechtvaardigen
dat er geen echte verkiezing plaatsvindt, is de schade die de onenigheid over
een kandidaat teweeg kan brengen. Om dezelfde reden zou de verkiezing van een
president in Amerika en elders in de wereld kunnen worden afgeschaft.
Verkiezingen in een democratie zijn er juist om altijd bestaande onenigheid over
personen en programma’s te beslechten.
Het staatshoofd wordt geritst met de genen, burgemeesters en
commissarissen van de koningin worden benoemd in onderonsjes van een kleine
bestuurlijke elite. Ons hele land wordt bestuurd als een technocratische
oligarchie. Oligarchie is een woord dat staat voor ‘het heersen van weinigen’.
In vroeger tijden gebeurde dat door een elite van aristocraten en regenten. Nu
door ongeveer twintigduizend mensen die op lokaal, regionaal of landelijk niveau
kandidaat zijn voor of worden benoemd of verkozen tot bestuurder of
volksvertegenwoordiger door ongeveer 2 procent van de Nederlandse bevolking die
lid is van een politieke partij.
In theorie. Want in de praktijk kiezen de leden van de
oligarchie elkaar. Die bestuurders vormen namelijk ook het actieve kader van de
politieke partijen. Zij leggen ook alleen aan elkaar verantwoording af. De
kwaliteit van die oligarchie is de afgelopen decennia langzaam maar heel zeker,
tegelijk met het aanzien van de politiek, gedaald.
Mede daardoor, en de komst van de computer, hebben
technocraten vrij spel gekregen. ...
Wat de uitslag op 9 juni ook is: we weten niet wie er daarna aan het roer zullen
zitten, behalve dat ze uit dezelfde kring der ‘weinigen’ komen.
Red.: De term 'technocraten' van Van Dam heeft overigens niets
met techniek te maken. Wat ermee bedoeld wordt is dat deze groep geen politieke
verantwoording aflegt, en op bestuurlijk-technische gronden,dat wil zeggen:
uitsluitend bestuurlijke gronden, hun besluiten neemt. Zoals Provinciale
Staten van Zuid-Holland de beslissing neemt om een light-rail verbinding aan te
leggen door de stad Leiden, terwijl de burgers van Leiden (69 procent bij
referendum) daar tegen zijn. Provinciale Staten beweert gewoon dat het nodig is,
op beleidstechnische gronden, en dan gebeurt het
. En daarbij gaat het niet over
echte techniek, noch de "techniek" van gedegen onderzoek naar de noodzaak en de
effectiviteit.
Kortom: wat Van Dam hier aanduidt met "technocraten" zijn wat
wij op deze website hier aanduiden met de alfa- en gammabestuurders. Kijk maar
hier:
| |
We weten ook niet wat ze zullen gaan doen. We weten alleen dat de
technocraten voor hen hebben bepaald dat ze 29 miljard gaan bezuinigen.
... |
Juist. Want die 29 miljard komen van economen van CPB, en aanverwante gamma's
.
Van een andere waarnemer die een goede reputatie heeft:
Uit: De Volkskrant, 24-04-2010, column door Martin Sommer
De ijzeren wet van de middelmaat
Tussentitel: Bleke kruidenmiers bewaken toegang tot kieslijsten
Je hoort wel dat de PVV geen normale partij kan zijn, ... ook omdat
het een ondemocratische club is. Wilders bekokstooft alles in zijn eentje, als
leider en enig lid.
Daar zal ik weinig aan afdoen, maar hoe zit het dan met de
andere partijen, vaandeldragers van de volkssoevereiniteit? Afgelopen week
pleitte de Raad voor het Openbaar Bestuur voor meer transparantie bij de
kabinetsformatie, op straffe van nog meer (populistische) ellende. Maar de echte
black box van de Nederlandse politiek gaat ruimschoots aan de
kabinetsformatie vooraf – hoe komen kandidaten voor de Tweede Kamer op de
kieslijst terecht?
Een van de functies van een politieke partij is het
rekruteren van functionarissen voor de publieke zaak. Deze dagen houden de
partijen hun congressen en zien we een niet heel opgewekt stemmende glimp van de
interne gang van zaken. Het partijleiderschap van Job Cohen blijkt drie jaar
voorgekookt en krijgt zijn beslag zonder een zuchtje tegenspraak. Jan Peter
Balkenende werd een half uur na de val van zijn kabinet gebeld door de
partijvoorzitter – of hij de CDA-kar niet nog eens wilde trekken. De gang van
zaken ontmoette nauwelijks weerstand.
De verhouding tussen partijleiding en achterban is altijd een
problematische geweest. Moet de leiding uitdrukken wat er onder de aanhang
leeft, of moet de leiding de aanhang op sleeptouw nemen? Dat zo’n partij
inherent democratisch is, is helemaal niet gezegd. Het klassieke werk van Robert
Michels over de IJzeren wet van de oligarchie bewijst het tegendeel – in een
massapartij die fungeert als strijdorganisatie maakt een kleine, harde pit de
dienst uit, anders wordt het niks met die strijd. Dat werkte honderd jaar
geleden zo, toen hij zijn boek schreef, het werkt tot en met de PVV nog altijd
hetzelfde.
Nu zijn onze klassieke partijen allang geen massapartijen
meer, laat staan strijdorganisaties. De volgende fase van Michels is dan ook
bureaucratisering van de politieke organisatie. Men kijkt meer naar binnen dan
naar buiten, en het primaire doel wordt het eigen overleven, in Michels’ Duitse
sociologentaal Selbstzweck geheten. Wat niet verandert, is de
partitocratie – ook al is 2 procent lid, de partijen zijn hier de baas.
Red.: Dit is wat hier al veel eerder samengevat was in
Termen, regeringsvormen
:
| |
Democratie: de politici zijn de baas. Voorbeeld: bijna geheel West-Europa. |
Sommer zegt het ook nog eens expliciet:
| |
Wensen van kiezersvolk dringen steeds slechter door, in Nederland
misschien nog minder dan elders vanwege het verfoeilijke lijstenstelsel
waarin alleen de lijsttrekker direct mandaat heeft en de rest er
achteraan komt bungelen. Zodoende gaan bij de selectie heel andere
criteria een rol spelen dan de kiezersgunst. |
Met volkomen voorspelbare gevolgen:
| |
Hier komen de sollicitatiecommissies in beeld die de toegang tot de
verkiesbare plaatsen bewaken. Meestal een bleek middenkader, met een
raadselachtig mandaat, maar heel goed in regelen. Ze zijn eindeloos in
de weer met de kruideniersweegschaal – de verhouding man/vrouw,
katholiek/protestant, allochtoon/autochtoon, stad/regio, oud/jong. Het
resultaat is de diversiteit van de buitenkant, ten koste van de
diversiteit van de binnenkant – de opvattingen. Men komt niet op de
lijst omdat men ergens voor ijvert, iets vindt of iets kan, maar omdat
men iets is. Eigenwijsheid is niet gewenst, conformisme is
keukenmeester.
En zo lees ik dat Paul Kalma, voormalig directeur van de
Wiardi Beckman Stichting, is geduikeld naar plaats 41 van de
kandidatenlijst van de PvdA. Hij is namelijk wel eigenwijs, heeft zich
tegen het standpunt gekeerd dat de AOW naar 67 jaar moet en tot overmaat
van ramp schreef hij wel eens een dwars stuk op een opiniepagina. Niet
bevorderlijk: Kalma is een blanke man van boven de 50. Bij GroenLinks
speelde iets soortgelijks. Ineke van Gent, vrolijke vrouw, scherp
debater, belandde buiten de top tien om administratieve redenen – ze had
er al twee termijnen in de Kamer opzitten. Ze deed bovendien arrogant
tegen de selectiecommissie. En het partijcongres dan, zegt u. Ja zo’n
congres redresseert wel eens wat, maar elke beginnende bestuurder weet
dat je voor invloed aan de kop van het proces moet zitten, en niet aan
de staart. ... |
En als het er echt op aankomt, volgt zo'n congres ook vrijwel altijd het bestuur.
De uitkomsten van dit proces zijn te zien in het parlement:
Uit: De Volkskrant, 04-08-2010, door Kim van Keken en Jonathan Witteman
Kloof gaapt tussen volk en gestudeerde Kamerleden
Negen van de tien leden van de nieuwe Kamer heeft een hbo- of wo-diploma.
Kunnen de afgevaardigden zich wel inleven in de zorgen van gewone mensen?
... ‘Weinig parlementariërs lijken zich ervan bewust te zijn dat ze
bij de elite behoren’, signaleert de Belgische schrijver en antropoloog David
Van Reybrouck.
Hij schreef in 2008 het pamflet Pleidooi voor Populisme, over
de kloof tussen hoog en laag opgeleiden in Vlaanderen en Nederland. ‘Ik denk
niet dat we beseffen hoe weinig democratisch we nog zijn. We leven eerder in een
post-democratie.’
In Nederland zijn er nauwelijks volksvertegenwoordigers,
stelt hij. ‘Dat pretenderen ze wel, maar ze vormen een demografische minderheid
met tegelijkertijd een overweldigende meerderheid in het parlement. Het zijn
mensen die niet hun kleren bij de Zeeman kopen, die niet hun boodschappen doen
bij de Lidl, die niet hun vakantie doorbrengen in Marbella, die niet obesitas
hebben.’ ...
Red.: Dit kan niet de kern van het probleem zijn, aangezien je
niet mag verwachten dat hun kleren bij de Zeeman kopen het land gaan besturen.
Het gaat ten eerste om het volgende:
| |
‘Natuurlijk’, zegt hoogleraar bestuurskunde Mark Bovens van de
Universiteit Utrecht, ‘de Kamer kan nooit helemaal representatief zijn.’
Maar een parlement dat nauwelijks een afspiegeling van de samenleving
is, vraagt om problemen. ‘Hoogopgeleiden hebben andere zorgen en wensen
dan laagopgeleiden’, zegt Bovens. ‘Het gevaar bestaat dat hun geluid
niet meer gehoord wordt in de Kamer.’ |
Het gaat dus ten eerste om de impuls van het eigenbelang. Die impuls zit in
iedereen, in diverse mate,en het gaat er ten tweede dus om in hoeverre men in
staat is om die impulsen te bedwingen. Oftewel: het soort mensen: verstandig en
rationeler denkend, of meer hun emoties en impulsen volgend:
| |
... Minstens de helft van alle Kamerleden is al eens actief
geweest bij de overheid en een dikke 12 procent werkte in de
communicatiebranche als journalist, campagneleider of lobbyist. ...
Neem alleen al het soort studie dat de parlementariërs volgden.
Recht en politicologie zijn veruit het populairst, maar ook de wat meer
onbestemde richtingen zijn in zwang. . |
Red.: Oftewel: alfa's en gamma's - mensen die meer hun emoties
en impulsen volgen
 . En dus meer hun eigenbelang volgen in plaats van het belang
van andere maatschappelijke klassen en het belang van de maatschappij als
geheel
.
En wat dan tot resultaat heeft:
| |
‘Hoogopgeleiden hebben andere zorgen en wensen dan laagopgeleiden’,
zegt Bovens. ‘Het gevaar bestaat dat hun geluid niet meer gehoord wordt
in de Kamer.’ Grote delen van de bevolking herkennen zich dan niet meer
in hun volksvertegenwoordigers. ‘Het zijn niet onze mensen, kunnen ze
gaan denken.’ |
Hetgeen zich vertaald in een afwenden van deze bestuurders. Wat die bestuurders
dan weer vertalen als "populisme". Welke terminologie hun kwade egoïstische
bedoelingen nog eens dik onderstreept.
Kortom: democratie? Ja, maar behoorlijk beperkt. Oligarchie?
Ook ja, zij het ook beperkt. Maar er is dus in ieder geval zeer veel ruimte voor
verbetering.
Ook binnen het CDA geldt daarvoor de bekende tweedeling:
bovenste derde versus onderste tweederde:
Uit: De Volkskrant, 30-08-2010, van verslaggevers Bart Dirks en Gerard
Reijn
CDA-kader staat achter Verhagen
Het middenkader van het CDA is in meerderheid voor voortzetten van de
onderhandelingen met de PVV. Van alle kritiek van prominenten als Dries van Agt,
Ruud Lubbers en oud-minister Cees Veerman met zestig medestanders, moeten ze
niets hebben.
Dat blijkt uit een willekeurige steekproef langs actieve
leden van het CDA. De Volkskrant belde met raadsleden, wethouders,
afdelingsbestuurders en andere ‘semiprominenten’. Het kostte moeite iemand te
vinden die tegenstander is van de onderhandelingen, en zelfs die ene
tegenstander vindt dat de gesprekken, eenmaal begonnen, moeten worden afgemaakt.
...
Een meerderheid (69 procent) van de CDA-kiezers keurt
volgens de peiling de kritiek van Lubbers af. ...
De volgende stukken zijn allemaal bevestigingen van de
beschreven gang van zaken. Als eerste een voorbeeld van het door Sommer gemelde interne
proces:
Uit: De Volkskrant, 02-07-2010, van verslaggever Jan Hoedeman
Gouverneur Frissen zoekt naar oorzaak CDA-verlies
De gouverneur van Limburg Léon Frissen is de voorzitter van de
evaluatiecommisie van het CDA, die de dramatische verkiezingsnederlaag van
twintig Kamerzetels gaat analyseren. ...
Tot de commissie behoort ook het vertrokken Kamerlid Annie
Schreijer-Pierik. De Twentse boerin verwierf in 2006 op eigen kracht twee
Kamerzetels met voorkeurstemmen, maar werd door partijvoorzitter Peter van
Heeswijk als te volks gezien en mocht niet opgaan voor een nieuwe termijn.
...
Red.: Ze was niet volks - ze had gewoon te veel een eigen
mening. Een correcte mening, zoals de verkiezingsuitslag aantoonde. Maar correct
telt niet op dit niveau - het gaat om interne en externe machtsspelletjes - het
is een oligarchie.
Het volgende is met de ogen van de buitenlander, die vaak zeer scherp zien:
Uit:
De Volkskrant, 03-04-2010, door Marc Peeperkorn
Een serie gesprekken over de stand van ons land (deel 6)
Van gidsland naar gistland
Vandaag: Geert van Istendael , schrijver, dichter ... De Belg Geert van Istendael
houdt van ons land. ...
Denkend aan Holland ...
‘Zie ik een land dat zo veel moeite heeft om te veranderen. Het gebeurt alleen
met grote schokken en veel commotie. Dat was zo in de jaren zestig met provo,
dat zag je toen Fortuyn opkwam en dat zie je nu opnieuw bij zijn mutant Wilders.
Heel eigenaardig: een land verslaafd aan modes en trends – als je in Nederland
niet direct meedoet, ben je ‘achterlijk’ – en toch zo veel moeite zich aan te
passen. Een fascinerende paradox.’
En de verklaring?
‘Nederlanders hechten krampachtig aan consensus. Afwijken van de norm, vooral
binnen de elites, geldt als een misdaad. Als je eensgezindheid afdwingt, zie je
de spanning niet die wordt opgebouwd. Tot het deksel eraf vliegt: boem! Dan
barst alles open. Na provo schoot de elite naar links, iedereen was plotsklaps ‘socialisties’.
Mocht je daar natuurlijk weer niet van afwijken. Anderen die niet onmiddellijk
volgden, zoals wij Belgen, waren niet genoeg voorgelicht. Haha, tot opnieuw
bleek dat er helemaal geen consensus was.
‘De Nederlandse elite is haar volk verloren. De econoom John
Kenneth Galbraith waarschuwde dat op den duur alleen mensen boven een bepaald
inkomen nog stemmen. Die elite organiseert vervolgens de staat in haar eigen
belang. Dáár schoppen mensen als Fortuyn en Wilders tegenaan. Daarom weten de
Nederlandse elites – in de politiek, het bedrijfsleven, de advocatuur, aan de
universiteiten – zich geen raad met mensen als zij. Hoe kun je een proces tegen
Wilders aanspannen vanwege een mening die hij heeft geuit? Hoe ergerlijk die
mening ook is. ...
Mijn vrouw en ik kwamen eens terug van een bezoek aan het
Noorden van Nederland. Iets voor Zwolle zei ik: hier ligt Staphorst, dat moet je gezien
hebben. ...’
In die dorpen werd eerst gebeden tegen het wassende water, nu tegen het rijzende
aantal moslims.
‘Het gist. De elite staat op losse schroeven omdat ze het probleem van de
migranten heeft verwaarloosd. Zij woont immers niet in de probleemwijken. Maar
wat je verwaarloost, begint te stinken. Wilders is daarop gesprongen. Hij is een
begaafd redenaar. Dat mensen op hem stemmen begrijp ik heel goed. Hij zit in de
oppositie en kan er flink tegenaan gaan. Bovendien heeft hij zich laten
adviseren door een paar islamkenners. En inderdaad, als je de islam extreem
opvat, stuit je op zaken die wij nooit kunnen dulden.’
Politici als Bolkestein riepen dat vijftien jaar vóór Wilders.
‘Dat klopt, heel jammer dat die naar Europa is gegaan. Bolkestein zei het en
weigerde hulp of zelfs bijval van extreem rechts. Non tali auxilio nec
defensoribus istis: niet met zulke hulp en niet met zulke verdedigers. Maar de
rest van de Nederlandse elite beschouwde – én beschouwt – kritiek op religie als
racisme. Dat is een zware denkfout. Het katholicisme én de islam willen de
wereld bekeren, dan kun je de aanklacht van racisme niet volhouden.’
...
Waarom wil de elite consensus?
‘Omdat ze de elite wil blijven, dat is overal zo. Alleen in Vlaanderen weten wij
dat er altijd een andere kant is, namelijk een Franstalige, waar je rekening mee
moet houden. Nederland was verzuild, een mooie manier van de elites om hun
verschillen te organiseren. Maar dat is verwaterd. In plaats daarvan hameren ze
nu op consensus. Nederland is een echte natie. Ook als je op de Vaalserberg
woont (hoogste natuurlijke punt, MP), denk je nog steeds aan de dijken.’
Red.: Van de volgende alleen de kop. De spreker is D66-nestor
en lid van de Raad van State Jan Vis:
Uit: De Volkskrant, 24-04-2010, door Jan Tromp
Interview
Jan Vis | Democratie in depressie Deel 1
'Politici zitten er nu meer
dan vroeger voor de eigen glorie'
Red.: Met deze correctie: eigen glorie plus eigenbelang, dat
wil zeggen: het belang van de eigen, kleine elitaire groep.
Een van de oligarchen:
Uit: De Volkskrant, 11-05-2010, door Jan Hoedeman
Interview | Ed van Thijn, PvdA-coryfee
'Ons politieke systeem kapseist'
Het nieuwe boek van Ed van Thijn komt versneld uit. Aan de
vooravond van de verkiezingen slaat hij groot alarm over de toestand van de
Nederlandse democratie.
Hij had er graag meer tijd voor gekregen, maar de val van het vierde
kabinet-Balkenende over de Uruzganmissie bracht het nieuwe boek van PvdA-coryfee
Ed van Thijn in een stroomversnelling. De formatie verschijnt vandaag en
niet in 2011. ...
Tweemaal was Van Thijn minister, informateur,
fractievoorzitter, Tweede Kamerlid, senator en burgemeester. Vanuit die
expertise slaat hij groot alarm over de toestand van de Nederlandse democratie.
Hij vindt dat staatsrechtelijke vernieuwing meer dan ooit nodig is. Anders loopt
de democratie gevaar.
...
Is de negatieve maalstroom nog te stoppen?
‘Als we geen systeemverandering toepassen, zal het niet stoppen. Je moet
politici koppelen die gezamenlijk tegen de stroom in durven te gaan.’
...
U hekelt in uw boek de laagdrempeligheid en veelkleurigheid van ons politieke
landschap.
‘Hoe breed moet dat landschap zijn? Houden we verkiezingen om veelkleuriger te
worden of om macht te herschikken zodat er kan worden geregeerd? We hebben de
allerlaagste kiesdrempel. Dadelijk krijgen we nog een Partij voor de Garnalen.’
Hoe komt het dat onze politieke leiders kennelijk grotere zorgen hebben dan
een systeemverandering?
... ‘Er zou herziening van het kiesstelsel moeten komen, een gematigd
districtenstelsel, waarbij coalitie tussen verwante partijen wordt bevorderd en
niet wordt afgestraft. ...
Red.: Al die partijen die de mening van de lagere
klassen vertegenwoordigen - dat moet zo snel mogelijk onmogelijk gemaakt worden.
Vindt ook de liberale PvdA'er Frank Heemskerk:
Uit: De Volkskrant, 22-06-2010, door Frank Heemskerk, PvdA-Kamerlid
(2003-2006), staatssecretaris EZ (2006-2010)
Maak einde aan verplatting van de politiek met een ander
kiesstelsel
Politieke partijen moeten het kiesstelsel vernieuwen met meer directe
vormen van democratie. Dat komt het functioneren van het parlement ten goede.
De kiezer heeft een nieuwe Tweede Kamer gekozen. Fracties zijn nu aan zet om een
nieuw kabinet te formeren. De belangrijkste vraag lijkt ‘wie met wie?’ Alle
politieke partijen zouden er echter langer bij stil moeten staan welke
antwoorden écht gevraagd zijn na de meest recente politieke aardverschuiving.
De kiezers zijn ontevreden met de traditionele volkspartijen.
Ze waaieren nog verder uit. De VVD heeft als grootste partij van Nederland 20
procent van de stemmen behaald. Dat is historisch en internationaal ongekend
laag. Het politieke landschap is letterlijk en figuurlijk plat geworden.
Vroegere volkspartijen als PvdA, CDA en VVD slagen er onvoldoende in aan brede
bevolkingsgroepen duidelijk te maken dat ze hun zorgen begrijpen, wat hun
antwoord daarop is, maar ook wat mensen er zelf aan kunnen en moeten doen.
De PVV van Geert Wilders is een nieuwe vertolker van onvrede
en angst. Het politieke landschap is wel vaker door elkaar geschud. Maar Boer
Koekoek en Hans van Mierlo waren rimpelingen vergeleken bij de electorale
tsunami’s van Fortuyn, Bos, Marijnissen, Verdonk en Wilders.
...
Ik hoop dat beoogde coalitiepartners wat willen ‘knutselen
aan het kiesstelsel’, zoals Ed van Thijn het in zijn boek De Formatie
noemt. Het huis van Thorbecke zou echt gerenoveerd moeten worden met meer
directe vormen van democratie. Vele varianten zijn mogelijk: hogere
kiesdrempels; een districtenstelsel; een Belgisch of een Duits kiesstelsel,
waarbij meerdere stemmen uitgebracht kunnen worden; een direct gekozen
informateur en burgemeester of een terugzendrecht door de Eerste Kamer. ...
... En ja, misschien leidt dit wel tot een totaal nieuwe
herindeling van bredere en herkenbare volkspartijen. ...
Red.: En het CDA:
Van: Volkskrant.nl, 06-04-2010.
CDA-prominent Gerd Leers wil kiesdrempel
Nederland moet bij verkiezingen zo snel mogelijk een kiesdrempel invoeren om
verdere versnippering van de politiek tegen te gaan. Dat pleidooi doet Gerd
Leers, CDA-kopstuk en oud-burgemeester van Maastricht, vandaag in de Volkskrant.
Voor de bestuurbaarheid zou het een zegen zijn als veel kleine partijen
verdwijnen en er vier of vijf grote stromingen overblijven, stelt Leers.
‘We moeten van die versnippering af. Dat kan het makkelijkste
via een kiesdrempel. Heel eenvoudig: je komt er pas in als je minimaal 5 procent
van de bevolking vertegenwoordigt. Dan zijn er ook weer logische coalities te
vormen.’
Red.: Kiesdrempels, een districtenstelsel ... als het maar
komt tot het verdwijnen van die lastige horzels als SP en PVV, die de kans
hebben gekregen omdat ze klein konden beginnen.
En ook D66:
Uit: De Volkskrant, 25-10-2010, Thom de Graaf
Formatie toont failliet oude politiek
Nederland heeft nu een uitzonderlijke variant van een parlementair
kabinet. Daaruit zijn lessen te trekken.
Thom de Graaf | De auteur is oud-leider van D66, voormalig minister voor
Bestuurlijke Vernieuwing en sinds 2007 burgemeester van Nijmegen. Hij stelt dat
het kiesstelsel nu echt op de schop moet.
Na een formatie van ruim vier maanden kent Nederland inmiddels de
uitzonderlijke variant van een parlementair kabinet dat door een meerderheid
wordt gesteund maar door een minderheid wordt gedragen. Een
meerderheidsminderheidskabinet zogezegd, een broos geheel dat voor zijn
voortbestaan niet enkel afhankelijk is van de PVV-buitenboordmotor maar ook van
elk individueel lid van de twee regeringsfracties. Welke lessen kunnen uit de
lange en moeizame formatie van 2010 worden getrokken? ...
Red.: De les dat alles beter is dan een echte emacratie waarin
het volk voor de SP en de PVV kan kiezen. Maar moet geperst worden tot:
| |
Een laatste les uit de formatie van dit jaar is dat het politieke
midden ontvolkt raakt door het vertrek van het CDA naar rechtse oorden.
... Juist tussen een zo’n unverfroren rechts-conservatieve coalitie en
een met zichzelf worstelend links blok is er grote behoefte aan een
dragende en verantwoordelijke middenpartij die hart en hoofd in
evenwicht brengt. Het laat zich raden wie deze rol opeist. |
Laat ons raden: het neoliberale kosmopolitisme van D66 - het "Laat alle
immigranten binnen, gooi de arbeidsmarkt open, stop met de verzorgingsstaat, en
hef Nederland op"-D66
.
En ook D66:
En waar moet het het liefst heen:
Uit: De Volkskrant, 19-06-2010, door Ton Planken, communicatieadviseur
Kiezer is gebaat bij twee machtsblokken
Politieke partijen halen bij verkiezingen geen meerderheid meer. Ze moeten
nu in de Kamer samen optrekken en clusters gaan vormen.
De cruciale vraag wie de regeermacht krijgt, ligt nog levensgroot op tafel. We
vinden die drassige situatie heel gewoon, maar laten we eerlijk zijn: een
beschamender oogst van nationale verkiezingen is toch niet denkbaar? Kan het
niet anders? Op het eerste gezicht niet. Elke partij is de afgelopen jaren zo
suboptimaal bezig geweest, dat de partijen samen niet in staat zijn gebleken de
legitieme behoeften van miljoenen gefrustreerde landgenoten beleidsmatig te
verwerken. Zodat nieuwkomers zomaar konden doormarcheren naar 26 (LPF) en 24
zetels (PVV), verbijstering en instabiliteit achterlatend.
Een kiesdrempel van 5 procent, zoals in Duitsland, zal hier
te vuur en te zwaard worden bestreden. Een districtenstelsel is als concept
kansloos gebleken en zelfs de Britten willen er nu vanaf. Sterker, alle denkbare
verbeteringen die via wetgeving, laat staan grondwetswijziging, zouden moeten
worden afgedwongen, zullen smoren in het Nederlandse politieke moeras. ...
Tegelijkertijd dringt het besef door dat niet één
enkele politieke partij nog de illusie kan hebben dat zij ooit meer dan 50
procent van de stemmen zal kunnen binnenhalen. Zelfs een combinatie van twee
partijen gaat dat niet meer lukken. ...
Er moet dus een organische weg gevonden worden die leidt naar
combinaties van partijen die wél een meerderheid lijken te kunnen genereren. ...
... Uiteindelijk moeten er pal voor de nieuwe verkiezingen op
het netvlies van de kiezer slechts twee groeperingen van fracties staan. Elke
combinatie kan dan terecht de pretentie hebben dat zij na verkiezingen gaat
regeren. ...
Red.: Haal alle omslag weg, en wat Ton Planken, voormalig
parlementair journalist en nu werkzaam in het bedrijfsleven, voorstelt is een
twee-partijen systeem.
Maar ook dat kan nog simpeler:
Uit: De Volkskrant, 19-06-2010, door Michiel Zonneveld, publicist
Het is tijd voor een extraparlementair kabinet
Een kabinet zonder dwingend regeerakkoord en met ministers die er op
persoonlijke titel zitting in nemen. Zo komen we pas uit de politieke impasse.
Als er een ding opvalt aan deze formatie is dat de politici aan de ene kant
erkennen dat er sprake is van een uitzonderlijke situatie, maar anderzijds
lijken vast te klampen aan de oude Haagse gewoonten. De inzet is, als altijd,
een regering die geketend is aan enkele partijen die samen een parlementaire
meerderheid vormen. Een stevig regeerakkoord moet ertoe leiden dat de coalitie
niet voortijdig uit elkaar spat. De berekeningen van het CPB moeten bepalen
binnen welke financiële marges de regering dient te opereren. Liefst nog deze
zomer moeten die per decreet worden vastgelegd. ...
Red.: De oligarchen-dictatuur, geleid door de graaiersknechten
van het CPB
. Overigens deed de naam Michiel Zonneveld een bel rinkelen - we vonden hem hier
, waar blijkt dat hij uitblinkt in onzinredeneringen samen met de rabiate
multiculturalist Pieter Hilhorst.
Martin Sommer, die we al eerder hebben geciteerd, lijkt het
toch allemaal niet zo zeker te weten:
Uit: De Volkskrant, 25-05-2010, door Martin Sommer
De weeskinderen van Wilders
In het vijfde deel van de Volkskrantserie over de moderne
massamens: Henk en Ingrid. De vraag is of Geert Wilders de eenzaamheid van zijn
‘ijkstel’ zal kunnen opheffen.
De moderne massamens in de politiek, dat moeten Henk en Ingrid
zijn, het ‘ijkstel’ van de PVV, het koekoeksjong in het Nederlandse zelfbeeld
als progressieve natie. Om met Geert Wilders te spreken: ‘Doorsnee Nederlanders
die het niet cadeau krijgen, door iedereen gepakt, op een zijspoor gezet, door
de politieke elite genegeerd.’
Het succes van Wilders is nog altijd niet bevredigend
opgehelderd. Waarom lopen deze mensen – ‘ruggengraat van de samenleving,
Vinexwijk, anderhalfverdieners’ – achter Wilders aan? Meestal komt de duiding
niet veel verder dan: het gaat toch goed met Nederland, het is ongegrond klagen
en rancune.
Inderdaad, de massa heeft van oudsher in Nederland geen beste
naam. Bij elk gesprek over populisme is Hitler ‘een stille gast’, zei de
socioloog J.A.A. van Doorn.
Maar zonder een zekere mate van sympathie of op zijn minst
gemengde gevoelens voor de massa gaat het ook niet, zeker niet bij linkse
partijen. De ratio van links is tenslotte de verheffing van het volk. Jan
Marijnissen had het onlangs in zijn Thorbecke-lezing over verschillende typen
van populisme. Je had een ‘vulgaire tak’, denkelijk de PVV. Dan moet er ook een
‘goede tak’ zijn, vermoedelijk de SP. Het verschil zat hem niet zozeer in het
volk, als wel in de leiding. Marijnissen: ‘Het land kan niet zonder leiders, een
elite zo u wilt. Ik bedoel een culturele, een intellectuele en een politieke
elite.’
Praten over de massa is praten over de elite. De geschiedenis
van het socialisme kun je terugvoeren tot een debat over leiderschap – ruwweg
leninistische voorhoede versus vakbonderige belangenbehartiging. Het socialisme,
schreef Van Doorn in zijn schitterende laatste boek Duits socialisme, is niet
‘door maar voor het proletariaat geconcipieerd. De doctrines zijn de schepping
geweest van generaties dromers en denkers, overwegend van burgerlijken huize’.
De intellectuelen fungeerden als de ‘clerus van het proletariaat’.
Die verhouding schept per definitie onzekerheid over
vertegenwoordiging. Wie bij de priesters hoort, hoort niet bij het volk. Nu Henk
en Ingrid zijn geëmancipeerd en niet meer willen volgen, is de priesterstand
labiel geworden. Was het socialisme dat opkwam voor het volk wel wat het voorgaf
te zijn? Men presenteerde zich als zaakwaarnemer, hoe wist men zo zeker dat dat
zo was? Dit is de reden waarom zoveel boosheid van Henk en Ingrid zich tegen
links keert – rechtse partijen hebben veel minder de pretentie om namens anderen
te spreken.
Waarom stemde Almere bij de gemeenteraadsverkiezingen
massaal op Wilders? PvdA-wethouder Adri Duivesteijn begreep niets van die
afwijzing. ...
Oude denkschema’s kloppen niet meer – hebben eigenlijk nooit
geklopt. Al bij het begin van de Eerste Wereldoorlog was de Duitse SPD de
wanhoop nabij omdat de arbeidersklasse loyaal was aan de Duitse natie en niet
aan het socialistisch internationalisme. Het ging niet om de economie, maar om
gemeenschapsgevoel, identiteit, patriottisme.
Economische tegenstellingen blijven belangrijk, zeker bij de
komende verkiezingen. Maar ook ‘waarden’ brengen kiezers in beweging, schreven
de politicologen Kees Aarts en Jacques Thomassen twee jaar geleden. Ze stelden
vast dat sociaal-democratische kiezers van oudsher aanzienlijk rechtser zijn dan
hun partijleiding. ...
Maar de botsing tussen vrijheid versus vaste, jezelf overstijgende
verbanden was allerminst verdwenen. Aarts en Thomassen vroegen kiezers naar hun
opvattingen over asielzoekers – ruimhartig toelaten of niet. Vrij en blij versus
doen zoals wij, daar komt het op neer. De uitkomst was dat kiezers ‘minderheden,
vluchtelingen’ al in 1994 als probleem nummer één agendeerden.
Het werd niet gezien, tot Pim Fortuyn acht jaar later met dat
thema doorbrak. Hij had als eerste een neus voor de behoefte in ‘de verweesde
samenleving’ aan ‘een strikte vader’. Hier ligt de sleutel voor het begrijpen
van Henk en Ingrid. De aanhang van Wilders wil een heldere afbakening van wat
deugt en wat niet. Wilders voelt dit feilloos aan. Want ‘voor de tegenstanders
van de PVV bestaat er geen goed en kwaad, zijn alle culturen gelijk, of het nou
de islam is of het christendom, handen schudden of niet, wat maakt het uit.’
Henk en Ingrid zijn met velen, volgens het onderzoeksbureau
Motivaction zijn er liefst vijf miljoen Nederlanders die zich bepaald onprettig
voelen, ‘in de steek gelaten’, ‘gedesillusioneerd’, ‘ontevreden over de
erkenning die zij van de samenleving krijgen’. Zij hebben weinig belangstelling
voor politiek, zijn betrekkelijk wantrouwend. ...
Geert Wilders heeft het wél onomwonden over goed en kwaad –
en dan vooral over het kwaad. In de islam heeft hij een catch-all schuldige
gevonden. De islam staat voor alles wat niet deugt: massa-immigratie,
criminaliteit, achterstelling van vrouwen, een staatsomroep die wat krom is
rechtpraat, internationalisme in plaats van patriottisme. Het gevoel door de
linkse partijen in de steek te zijn gelaten, past er perfect bij. ‘Links en de
islam trekken samen op, de linkse elite sluit met veel plezier de ogen voor de
werkelijkheid.’ Hij raakt hier een ongemakkelijke waarheid. ...
Red.: Er volgen nog een paar alinea's met als boodschap dat
Wilders ook geen oplossing heeft.
Waar het hier om gaat is het antwoord dat Sommer kreeg:
Uit: De Volkskrant, 25-05-2010, ingezonden brief van Niko Pronk (Breda)
Wie zijn Henk & Ingrid?
Hierbij reageer ik op het artikel De weeskinderen van Wilders
van Martin Sommer (Binnenland, 25 mei). Ik woon tussen, en werk met de Henk en
Ingrids. Inderdaad veel PVV-stemmers, maar ook aardige en hulpvaardige mensen,
ook voor vreemdelingen. De politiek gaat niet over hen.
Cohen komt op voor de mensen in de zorg, de politieagenten,
de ambtenaren, de onderwijzers en de vuilnismannen. Allemaal mensen uit de
gesubsidieerde sector. Dat er bedrijventerreinen zijn waar lassers, kotteraars,
freezers, automonteurs, glazenzetters, timmerlieden en
verkoopmedewerkers-binnendienst werken, en die met het pakje brood onder hun arm
naar het werk gaan, is hem volstrekt onbekend. Deze mensen verdienen een
minimumloon tot 1,5 maal modaal.
De politiek gaat niet over hen, en zal ook nooit over hen
gaan. De politiek kent één grote scheidslijn: de hulpbehoevenden en de
toegesprokenen. De hulpbehoevenden kennen we. De toegesprokenen zijn Henk en
Ingrid. Zij mogen niet discrimineren en niet bang zijn voor vreemdelingen. Ze
moeten beseffen dat ons stelsel hun AOW niet kan betalen. Ze moeten van alles
van opinieleiders, terwijl hun ‘dat voel je op je klompen aan’-wijsheid
behoorlijk accuraat is.
Na 30 jaar immigratie, die Nederland meer veranderd heeft dan
de Tweede Wereldoorlog, staat Geert Wilders op 15 zetels, 10 procent van het
totaal. En hoewel 90 procent dus niet op Wilders stemt, wordt Nederland bang en
xenofoob genoemd door streng kijkende, zelfbenoemde elitefiguren.
De politiek vraagt begrip van mensen die ze zelf niet
begrijpt. Maar als ze die mensen negeert en niet meer weet wie zij zijn, dan kan
er een rare geblondeerde meneer opstaan die ze niet negeert en een stem geeft.
En dan heb je een probleem waar je niet Henk en Ingrid de
schuld van moet geven. Dan heb je het als politiek toch echt zelf gedaan.
Red.: Zo, daar kunnen de heren waarnemers, sociologen en
politici het mee doen.
Ook Martin Sommer vond dit kennelijk een interessante
reactie:
Uit: De Volkskrant, 12-06-2010, door Martin Sommer
Toegesprokenen hebben dit keer teruggesproken
... En kijk nu naar Nederland. Wie zijn die rechtse stemmers?
Mannen bijvoorbeeld. ...
Nog meer rechtse kiezers: de lagere inkomens die bij de PvdA
hoorden, en jongeren die zien dat de verworven rechten tegen de tijd dat zij aan
de beurt zijn, zijn verdampt. Belangrijkste gemene deler: ze hebben van de staat
niet veel te verwachten.
Het zijn mensen die worden toegesproken, zoals briefschrijver
Niko Pronk het laatst mooi formuleerde. PVV-kiezers verkeren niet in de
‘gesubsidieerde sector’ maar frequenteren bedrijventerreinen ‘waar lassers,
kotteraars, freezers, automonteurs werken, die met een pakje brood onder hun arm
naar het werk gaan’.
‘De politiek gaat niet over hen, zal ook nooit over hen gaan.
De politiek kent één grote scheidslijn: de hulpbehoevenden en de toegesprokenen.
De hulpbehoevenden kennen we. De toegesprokenen zijn Henk en Ingrid. Zij mogen
niet discrimineren en niet bang zijn voor vreemdelingen. Zij moeten beseffen dat
ons stelsel hun AOW niet langer kan betalen. Ze moeten van alles.’
...
Red.: Sommer geeft er een meer sociologische vertaling
omheen:
| |
Het is beschamend voor een krant met twee benen in de samenleving,
maar we hebben die 24 zetels voor Wilders wéér niet voorzien. Niet
alleen wij. Journalisten keken naar Cohen, opiniepeilers hadden geen
PVV’ers in hun bestand, debatten gingen gezellig over de
hypotheekrenteaftrek. Er was gegiechel in het Carré-debat toen Wilders
weer eens over de massa-immigratie begon. Goeie mop van Geert. Daarna
volgde verbijstering over eenzesde deel van de bevolking dat PVV stemt.
Intussen is de vermoeidheid alweer ingetreden. Ach ja, die groep is er
nu eenmaal, een soort lompen-electoraat. Nu gaan we over tot de orde van
de dag en werken aan Paars-plus. |
Inderdaad - dat is de standaardhouding van de oligarchen.
| |
Na de uitslag marcheerden oude gedachten voorbij. West-Brabant en
Oost-Limburg, waar ze massief PVV stemden, daar zitten toch geen
moslims? Volendam en Urk toch ook niet? Die lui hebben dus geen reden
PVV te stemmen. Dat heb ik altijd een rare redenering gevonden. Alsof je
in een bos moet wonen om op GroenLinks te stemmen, of kwetsbaar moet
zijn voor een stem op de PvdA. Kiezers brengen hun stem uit met het oog
op wat zij zien als het algemeen belang. En overeenkomstig hun
verwachting, hoop of vrees voor de toekomst. Ook in West-Brabant denken
ze weleens dat het algemeen belang bestaat uit vol=vol. |
En er komen ook heel rare kronkels voor:
| |
De laatste variant van kiezerskritiek: hij is zijn kompas verloren.
PvdA-senator en pasbevoegd hoogleraar Klaas de Vries zei deze week dat
burgers tegenwoordig een stemwijzer nodig hebben om tot een keuze te
komen. Ze zijn als het ware hun navigatiesysteem kwijt en moeten naar
huis bellen om de weg te vragen – waar ben ik? Dat vindt Klaas. Ik kan
me voorstellen dat hij teleurgesteld is omdat zijn achterban die
voorheen volautomatisch de PvdA-tomtom volgde, niet meer bestaat. En dat
hij daarom denkt dat kiezers dolend in het donker rondlopen en
vervolgens massaal door de kieswijzer naar Wilders worden gedreven. |
Maar Klaas de Vries is dan ook een rabiate multiculturalist - en
ideologie kweekt allerlei vormen van krankzinnigheid.
Sommer haalt ook een buitenlands voorbeeld aan:
| |
De Democatische partij was in die jaren een vergaarbak geworden van
subsidiabele belangengroepen, vrouwen, minderheden, milieubeweging. De
lagere middenklasse-mannen hadden er weinig meer te zoeken, hun hang
naar law & order werd gezien als de beginfase van fascisme. In 1980
hadden ze er genoeg van en liepen ze en masse over naar de republikein
Reagan. Het was een ‘paradigma-switch’, vergelijkbaar met Fortuyn in
2002, en ze kwamen daarna nooit meer bij de Democraten terug.
Het werd niet gezien. Niet door de media, die grotendeels
moesten lachen om de paljas Reagan. Niet door de linkse intelligentsia.
De vraag in de kranten luidde, waarom doet Reagan het zo slecht bij
vrouwen. Niet: waarom doet hij het zo goed bij mannen. De lagere
middenklasse-man werd een belachelijk specimen, een monkelende Archie
Bunker. Maar ook belachelijke specimina gaan naar de stembus. Zoals Kuhn
schrijft: ‘Progressieve mensen denken dat ze er zijn voor de arbeiders,
terwijl de blanke werker gelooft dat de progressieve cultuur hem alleen
maar tegenwerkt.’ |
En dat tegenwerken wordt gedaan door het
intellectueel-individualistische kosmopolitische van de progressieve cultuur -
dat een hekel heeft aan orde
.
Maar dit mag een rol spelen, waar het in Nederland om
draait is toch dit (een paar citaten in eigenvolgorde gevend):
| |
It’s the immigration stupid, sms’te een vriend na de uitslag.
Acht jaar na de moord op Fortuyn, bijna twintig jaar sinds Bolkestein
alarm sloeg over de islam in de Volkskrant. ...
De islam symboliseert ... Massa-immigratie, criminaliteit,
een staatsomroep die actie voert voor een generaal pardon, Europees
internationalisme in plaats van patriottisme. ...
... voor heel Nederland geldt wat bovengenoemde
briefschrijver vaststelde: dertig jaar immigratie heeft Nederland meer
veranderd dan de Tweede Wereldoorlog, en de kiezers hebben er nooit om
gevraagd. |
Sommer vertaalt dit als een humeurige houding ten opzichte van de
staat.
| |
Vandaar dat Urk en Volendam exemplarisch zijn voor de PVV. Stevige
gemeenschappen die nog nooit een moslim hebben gezien. Maar ze
onderhouden een uitgesproken humeurige relatie tot de staat, die de vorm
aanneemt van de visafslag-inspecteur die ze alleen maar bestraffend komt
toespreken. |
Dat is alleen maar aanwijsbaar juist voor zover je de staat
gelijkstelt aan de huidige bestuurlijke en intellectuele elite - degenen die de
baas zijn in de huidige staat. Ook in Volendam weten ze dat je staatsregels nodig
hebt om te voorkomen dat een willekeurige cafébaas de zaak zo inricht dat er
tientallen doden en ernstig gewonden vallen bij een aanvankelijk klein brandje.
Nee, het zit veel meer in dit soort dingen:
| |
PVV-Kamerlid Bosma zei me op verkiezingsavond dat kinderen van een
Joodse school uit Amsterdam-Oost de avondvierdaagse niet meer durven
lopen, uit angst voor Marokkaanse jongens. |
En het zo ver is dat men dit wil gaan bestrijden met "lokjoden".
Dit en de grote verzameling soortgelijke zaken
is allemaal een meer dan uitstekende reden om op de PVV te stemmen, de enige
partij die over effectieve maatregelen hiertegen durft te praten. Omdat de
oligarchie dusdanig kosmopolitisch denkt, dat ze er absoluut niet aan willen om
de zich-niet-aanpassende en zich misdragende immigranten hard aan te pakken.
En hier dit werk in uitvoering in de allerhoogste kringen:
Uit: DePers.nl, 06-07-2010, door Dirk Jacob Nieuwboer
Formatie | Tjeenk Willink beperkt de ruimte van Rutte in Paars
plus
De prullenbak staat klaar voor de PVV
Paars plus gaat onderhandelen over een coalitie. De oude
informateur geeft een boodschap mee.
De nieuwe regering moet wel luisteren naar de PVV, maar alle
controversiële standpunten van die partij moeten in de prullenbak verdwijnen.
Dat is het dringende advies dat scheidend informateur Herman Tjeenk Willink
meegeeft aan de partijen die een coalitie gaan vormen.
De belangrijkste adviseur van de koningin beëindigde gisteren
zijn werk met de aanbeveling om te gaan werken aan een regering van VVD, PvdA,
D66 en GroenLinks. De onderhandelingen over Paars plus zijn gisteren meteen
begonnen onder leiding van informateurs Uri Rosenthal (VVD) en Jacques Wallage
(PvdA).
Maar ze beginnen niet bepaald blanco aan die gesprekken.
Tjeenk Willink presenteerde gisteren ‘een bijlage’ bij zijn eindverslag voor de
koningin met de titel Wat kan binden in plaats van scheiden. ‘Een stuk’,
zoals de scheidende informateur met het hem kenmerkende gevoel voor
understatement zei, ‘dat nu eenmaal bestaat, dat is rondgezonden. En dan kun je
het ook maar beter laten zien.’
Maar zo vrijblijvend is het helemaal niet. De tekst laat zich
lezen als een raamwerk voor een mogelijk nieuw regeerakkoord en de vertrouweling
van de koningin geeft erin aan hoe de bestuurlijke elite wil dat Nederland
geregeerd wordt. En ook hoe de andere partijen met de PVV zouden moeten omgaan.
Tjeenk hamert in het stuk, zoals ook een week geleden tijdens
zijn eerste presentatie, op het belang van de rechtsstaat – met name
non-discriminatie en godsdienstvrijheid – en op Europese samenwerking. Volgens
hem vermindert de kwetsbaarheid van de economie door de EU. En Europese
samenwerking op politie- en justitiegebied maken Nederland ‘weerbaarder’. Het
zijn, volgens Tjeenk, zelfs ‘onloochenbare feiten’.
Dat zijn precies de punten waarover de PVV heel anders denkt.
De partij van Geert Wilders is zeer kritisch over ‘de Europese superstaat’ en
vindt dat de islam als ‘gevaarlijke ideologie’ op allerlei rechten geen
aanspraak kan maken.
Tjeenks boodschap beperkt de ruimte van Mark Rutte. Die zit
nu tegen de zin van een overweldigende meerderheid van zijn achterban te
onderhandelen over Paars plus. De meeste VVD-kiezers willen met de PVV.
Om de onvrede daarover in te dammen zou het kunnen helpen als
hij op sommige onderwerpen zaken mag doen met de partij van Wilders. Maar als
het aan Tjeenk ligt blijft dat beperkt tot kruimelwerk. ...
Het stuk van Tjeenk Willink komt voor zijn ‘persoonlijke
verantwoordelijkheid’. Hij gaf toe dat het ‘ongebruikelijk’ is dat een
informateur zoiets doet. ‘Elke formatie heeft zo zijn ongebruikelijkheden.’
Hij weet dat hij de druk op de middenpartijen verder opvoert.
Zijn benoeming tot informateur was al een teken dat de koningin er alles aan
gelegen is om een kabinet van het politieke midden te doen slagen en zo de PVV
buiten de regering te houden.
Met zijn bijlage houdt hij de vijf partijen bij de les, hij
herinnert ze eraan hoe het ook al weer werkt in Nederland. En hij doet meteen
voorstellen tot modernisering die de electorale opdoffers van populisten moeten
opvangen. Door bijvoorbeeld afspraken te maken over de eisen waaraan
bewindslieden moeten voldoen en een onderlinge mediacode af te spreken verwacht
hij een ‘homogener kabinet’. Een krachtige regering dus die beter weerwerk zal
kunnen, en moeten, bieden aan de PVV.
Red.: Een oligarchische coup. Helaas voor deze mensen, hebben
de kiezers het laatste woord. Uiterlijk over vier jaar.
Tot de oligarchen behoren ook de opiniemakers die zich
bestempelen als "links". De waarde van dat "links" is te zien zodra echt
links, de SP, ter sprake komt. De aanleiding: SP-lijsttrekker Emile Roemer maakte
een goede beurt tijdens een verkiezingsdebat:
Uit: De Volkskrant, 27-05-2010, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen
Verrassing
Erg meeslepende televisie wilde het lang niet worden, noch werd je
er – wederom – als argeloze burger veel wijzer van, maar toch was het tweede
RTL-debat tussen lijsttrekkers een hele verbetering ten opzichte van de
kakofonie van afgelopen zondag. ...
De grootste verrassing bleek echter Mariëlle Tweebeke, die
als intermezzo steeds een lijsttrekker enkele ‘lastige vragen’ voorlegde. De
enige die haar vragenvuur redelijk wist te pareren, was Emile Roemer.
Die overigens ook al verraste, vooral met gevatheden die wel
ingestudeerd moesten zijn. ...
Uit: De Volkskrant, 29-05-2010, column door Jan Mulder
Emile
Ik was woensdag in Carré. De beveiliging hield zich bezig met
Wilders en de premier, zodat we ongehinderd langs het rode koord konden lopen
naar de grote zaal. ...
... Emile Roemer, lijsttrekker van de SP, werd naar voren
geroepen. ...
Roemer 'bespeelde Carré' schreef de Volkskrant en zo
was het. Hij scheen als enige van de kandidaten te weten dat dit een plek is
waar je het publiek met persoonlijkheid, flair en een goed uit het hoofd
geleerde grap over vroeg pieken voor je wint. ...
Uit: De Volkskrant, 03-06-2010, column door Max Pam
Wie gaat Geert Wilders een zetje geven?
... Het gevaar dat de kiezer uitgekeken raakt op de PVV is door
Wilders onderkend. Daarom wil hij nu meeregeren. Sterker nog: om te blijven
bestaan, zal hij moeten meeregeren. Een eeuwige oppositiepartij is tot ondergang
gedoemd. De SP, die de vorige keer met 25 zetels langs de zijlijn bleef, heeft
die waarheid ondervonden. Op 9 juni aanstaande zal de aanhang van de socialisten
zijn gehalveerd, en dan mogen ze nog blij zijn dat Emile Roemer een paar
oneliners uit zijn hoofd heeft geleerd. ...
Red.: En dit is niet iets nieuws:
Uit: De Volkskrant, 07-04-2007, ingezonden brief van Paolo Laconi,
Deventer
Hetze tegen SP is rellerig
Nu de SP de PvdA in de peilingen voorbij is gestreefd, lijkt het wel alsof de
Volkskrant zich geroepen voelt de PvdA een zetje in de rug te geven door een
hetze te voeren tegen Jan Marijnissen en de SP. ...
De ‘dikke extra plus’ waarover hij in het interview spreekt,
is compleet in lijn met het standpunt dat de SP al jaren heeft. ...
De recente uitlatingen van Marijnissen zijn dus helemaal geen
nieuws, maar slechts het herhalen van oude standpunten. Dat de Volkskrant
van deze oude uitspraken toch zo’n enorme heisa maakt en rept over het ‘onder
vuur liggen van Marijnissen in de eigen achterban’ en er in het commentaar zelfs
gesproken wordt over de ‘honderden reacties op de website van Marijnissen waarin
door leden wordt gedreigd de SP de rug toe te keren’ geeft te denken. Ik, als
fervent Volkskrant-lezer, krijg er in ieder geval een nare smaak van in
de mond en hoop in het vervolg op iets minder rellerigheid.
Red.: Max Pam is het meest duidelijk: hier is regelrechte
afkeer of haat te lezen (overigens: Pam's woede is waarschijnlijk veroorzaakt
door het feit dat Wilders ontspannen was en niet in de hoek geluld kon worden).
Wat ook een paar keer langskwam was een oudere kwestie:
Uit: De Volkskrant, 10-06-2010, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen
Kiele kiele
Was je er in het stemhokje net uitgekomen, werd het in de huiskamer nog knap
lastig kiezen. ...
Terugkijkend sloeg Margiet van der Linden in DWDD aan
het recenseren van de tv-journalistiek. Ze noemde Rick Nieman, Mariëlle
Tweebeeke, Dominique van der Heyde en Kustaw Bessems ‘frisse gezichten’ van ‘een
nieuwe generatie’. Nieman is al lang RTL-gezicht, maar voor de overigen had ze
gelijk. Vooral Kustaw Bessems van De Pers heb ik bij Knevel & Van den
Brink verstandige dingen horen zeggen. ...
Red.: Een van de verstandige dingen die Kustaw Bessems zei is
dat er met succes gespind (feiten een draai gegeven) was dat het de SP
was die regeringsdeelname had geweigerd, terwijl het (in)formateur Balkenende
degene was die dat gedaan heeft (om voor de hand liggende redenen). En dat
spinnen werd niet alleen gedaan door partijen:
Uit: De Volkskrant, 03-06-2010, column door Max Pam
Wie gaat Geert Wilders een zetje geven?
... De SP, die de vorige keer met 25 zetels langs de zijlijn
bleef, ...
Red.: Waarin 'bleef' moet zijn "werd gezet".
De Volkskrant zelf zegt het wat duidelijker:
Uit: De Volkskrant, 11-06-2010, hoofdredactioneel commentaar
Niet te negeren
De Nederlandse kiezers, althans: de 74,5 procent van hen die van hun
stemrecht gebruik maakten, ...
... de fouten van de SP bij de formatie van 2006 – waarbij ze
zichzelf als grote winnaar van de verkiezingen buitenspel plaatste ...
Red.: Een keiharde leugen. Zoals het hier tussendoor geplakte
artikel van een week later, als de lopende formatie een stap verder is, bewijst:
Uit: De Volkskrant, 18-06-2010, van verslaggevers Jan Hoedeman en Kim van
Keken
Formatie | PVV deelt het lot dat de SP vier jaar geleden te beurt viel
Na de zege en de knuffel komt altijd de klap
Traditioneel grote partijen weten het bij voorbaat: nieuwkomers komen niet aan
de formatietafel.
Een kleine partij die ineens de grote winnaar wordt.
Niemand kan eromheen, is het mantra van de zittende macht. Of toch wel? De
politieke kaste snuffelt aan de nieuweling, en zoekt naar argumenten om deze
winnaar te dumpen of juist te omarmen.
Op het Binnenhof is dit snuffelritueel inmiddels
ingeburgerd. Achtereenvolgens wonnen de LPF en de SP. Relatief onervaren
politieke partijen die spectaculair groot werden. Als het stof na de
verkiezingen is neergedaald, en het establishment is bijgekomen van de schrik,
krijgen ze een ontvangst met alle egards in de donkere achterkamer van de
democratie.
Het is immers een ongeschreven regel dat de grootste partij
de mogelijkheden aftast. De kans dat de kleinste uiteindelijk toch sneuvelt, is
groot. Vier jaar geleden werd de SP (die van 9 naar 25 zetels ging) de deur
gewezen. Nu zegt Geert Wilders van de PVV (van 9 naar 24) dat ook hij niet wist
door te stoten als regeringspartij. ...
In 2006 kwam de grote regeerkans voor de SP. De PvdA had een
dreun gekregen, en nu rammelden de socialisten aan de poort. Maar daags na de
verkiezingen kwam al de koude douche. Volgens Marijnissen zei informateur Rein
Jan Hoekstra: ‘Het gaat wel heel moeilijk worden, Jan.’ ...
Anders lag dat voor die andere partij aan tafel: de PvdA.
‘Die had moeten zeggen: wij doen alleen mee als ook de SP, de grote winnaar, aan
tafel zit.’ Dat gebeurde niet, en Marijnissen verliet het toneel. ‘Later bleek
dat Verhagen van het CDA en PvdA’er Tichelaar al lang de afspraak hadden
gemaakt: wij doen het samen.’ ...
Red.: Ten definitieve bewijze dat de SP-leugen een algemeen gebeuren is,
een paar dagen eerder, historicus Willem Melching:
Uit: De Volkskrant, 15-06-2010, door Willem Melching
Weg met de beleefdheid - leve de democratie!
De groten worden steeds kleiner en de kleinen worden steeds groter. Dat is het
resultaat van de verkiezingen. ...
De oorzaak is dat elke volkspartij een of meer ‘radicalere’
versies naast zich heeft die de stemmen aftappen. Zo heeft de PvdA te kampen met
de SP, GL, D66 en zelfs PVV. ... Laat geen gelegenheid voorbij gaan om erop te
wijzen dat zij geen enkele bestuurservaring hebben en wanneer ze de kans krijgen
deze verantwoordelijkheid uit de weg gaan. Ik denk hierbij aan het laffe gedrag
van GL en SP bij de formatie van 2006. ...
Red.: Ook hierin is glaszuivere haat te lezen.
En je moet ze vooral geen eerlijke kans geven. Zeker niet in
Amsterdam, als je daar een lijsttrekkersdebat gaat organiseren. Dit is het twee-pagina brede artikel ter introductie, met interviews met alle uitgenodigde
lijsttrekkers - we laten alleen de koppen zien:
Uit: De Volkskrant, 05-06-2010.
De nummers 1: stabiel , fatsoenlijk, aflossen, schoon, écht
iets te kiezen
Zondag is het podium van Paradiso voor de politieke leiders van Nederland.
Zij houden een speech en gaan daarna met het publiek in debat. Hier alvast een
voorproefje. Balkenende zal er niet bij zijn. Zie voor meer info:www.verkiezingsgala.nl
Jan Peter Balkenende | CDA
Minder hufterigheid, meer
hoffelijkheid
Job Cohen | PvdA
Ik kies voor eerlijk delen, gelijke
kansen
Mark Rutte | VVD
Laten we het beste uit onszelf halen
Femke Halsema | GroenLinks
Wie gaat voor groen, die
gaat voor goud
Alexander Pechtold | D66
Voor een krachtig, progressief
midden
Red.: Logisch toch: je neemt de grootste partijen: CDA (41
zetels), PvdA (33), VVD (22), GroenLinks (7) en D66 (3). Oh, wacht even: de CU
is groter dan D66 en de PVV is groter dan GroenLinks enD66. En de SP is groter
dan VVD, GroenLinks en D66. Kijk, CU en de PVV horen er natuurlijk nauwelijks
bij, in Amsterdam. Maar dat geldt absoluut niet voor de SP - en de SP is ook een
linkse partij.
Maar daar wringt natuurlijk ook de schoen, hè. De SP is een
echte bedreiging voor PvdA GroenLinks en D66. Dus die nodig je veiligerwijs maar
niet uit. Precies dezelfde tactiek die de Telegraaf volgde bij haar actie om een
aantal lijsttrekeers een deel van die krant te laten vullen. "Waarom niet de
SP?", vroeg de "linske" verslaggever aan hoofdredctuer Sjuul Paradijs, in een
onverhulde poging om te scoren ten nadele van De Telegraaf. Er was geen
"linkse" verslaggever voor handen om aan de Volkskrant-hoofdacteur te
vragen waarom de SP niet bij hun feestje was uitgenodigd.
De Volkskrant en de Telegraaf - of PvdA
(GroenLinks en D66) en VVD (en CDA): eendrachtig tegen de SP.
En dat geldt natuurlijk ook voor de televisie:
Uit: VARAgids, nr. 23-2010, door Peter Kee
TV-debat
Redetwist
Opmerkelijk: bij de organisatie van politieke tv-debatten gaat meer tijd en
moeite zitten in het samenbrengen van de hoofdrolspelers, dan in het vaststellen
van de inhoud.
... Aan de verkiezingsspecials van Het Lagerhuis
ging een gelijksoortig strategisch onderhandelingsproces vooraf. ... stuurde het
CDA Maxime Verhagen als afgezant naar Het Lagerhuis. ... Dat de minister
van Buitenlandse Zaken het debat niet schuwt, bleek ook toen hij Femke Halsema
uitkoos als zijn opponent. ...
Heel anders lag dat voor Emile Roemer die in eerste instantie werd
gekoppeld aan Rita Verdonk. Als meest onbekende lijsttrekker is media-aandacht
voor hem van levensbelang, maar tot een discussie met het zieltogende clubje van
Verdonk wilde hij zich niet verlagen. ...
Red.: Je indelen bij de geheide losers - ook een truc.
Nog eentje:
Uit: VARAgids, nr.23-2010, rubriek De Oogst:
Doorvragen
Hoe verrassend tijdloos de vorm van Het Lagerhuis is, blijkt
uit de nieuwe reeks (nu met echte politici erbij). Een van de debaters blijft
SP-leider Emile Roemer maar bevragen over de studiefinanciering, en hoe Roemer
er ook omheen draait, de debater en presentator Paul Witteman bijten door - ook
als het debat al minuten verder is. 'Ik heb nog steeds geen antwoord op mijn
vraag.' Witteman: 'Ik vind dat u gelijk heeft.
Meneer Roemer...' [Het Lagerhuis, 19/5]
Red.: Iets dergelijks gebeurde in twee andere programma's met
Roemer (een was Oog in oog, met interviewer Sven Kockelman), waar dat
doorvragen zelden wordt toegepast op poltici uit de oligarchie. Andere
slachtoffers waren Rita Verdonk, LPF'ers, Geert Wilders, kortom: vrijwel perfect
volgens de oligarchie-niet-oligarchie tweedeling. De laatste keer dat het
een oligarchielid overkwam was toenmalig minister van Integratiezaken Ella
Vogelaar, en dat gebeurde door twee anderen gasten (Heleen van Royen en Jort
Kelder).
Tel bij dit alles aan feiten ook de emoties op geuit door Pam
en zijn linkse vrienden, en is het beeld duidelijk: "links" opiniemakend
Nederland haat de SP. Waarom? Simpel: omdat ze niet hoort bij de oligarchie van
besturend en intellectueel Nederland, rechts en "links". Omdat die echte links
is:
Uit: De Volkskrant, 05-06-2010, column door Frank Kalshoven, directeur
van de Argumentenfabriek
Een beslismachine om uw stem te bepalen
Tussentitel: Geef zelf een gewicht aan ideologie, concrete maatregelen en
leider
Hoe bepaalt u welke partij woensdag uw stem krijgt? Nee, niet wie uw stem
krijgt, maar hoe u tot die keuze gekomen bent of nog hoopt te komen. Laten we
proberen om een soort beslismachine te maken, die helpt de weg te vinden in het
grote aantal mogelijkheden.
Ik zie vier denkrichtingen die tot een bepaalde conclusie
kunnen leiden. Mijn suggestie zou zijn om ze alle vier te beproeven, en een
gewogen gemiddelde van de bevindingen uw stem te laten bepalen. Over die
gewichten straks meer.
Denkrichting 1: ideologie. U bent, bijvoorbeeld, een liberaal
in hart en nieren. Of een sociaal-democraat van huis uit. ... Onze liberaal zou
bijvoorbeeld via deze denkrichting kunnen uitkomen op de deelverzameling VVD,
D66 en GroenLinks. Maak een rangorde, liefst een topvijf. Heeft u helemaal geen
ideologische voorkeuren? Niet getreurd (dat komt straks vanzelf goed), we gaan
gewoon verder.
Denkrichting 2: de verzameling concrete maatregelen.
Ideologie is een ding, de concrete set maatregelen die een partij voorstelt voor
de komende kabinetsperiode is soms iets heel anders. De SP is een mooie
uitzondering: met consequente doorredenering van de kernwaarde gelijkheid kun je
zo’n beetje het hele SP-programma invullen. Ideologie en maatregelen sluiten
hier naadloos aan. Bij veel andere partijen is de band losser. Is (het
beschermen van) de hypotheekrenteaftrek christen-democratisch? Is het liberaal
om tegen rekeningrijden te zijn? ...
Red.: Frank Kalshoven wordt geafficheerd als directeur van een
bedrijf(je) (dat in mini-consultancy doet), maar hij is econome en
jarenlang economisch redacteur van de Volkskrant geweest, in welke
hoedanigheid hij een fervent promotor van het neoliberalisme was (en nog steeds
is als columnist). Dus alles dat niet negatief is over de SP kan je van
hem aannemen.
Wat Kalshoven hierover de SP zegt, is dat deze partij zich al
één van de weinige houdt aan wat ze vindt - wat ze opschrijft. De rest sjoemelt
er mee. Om de voorde hand liggende reden: zouden ze opschrijven wat ze werkelijk
vinden: "We moeten vooral voor de belangen van onze eigen bovenste derde klassen
van de maatschappij opkomen", dan worden ze weggevaagd.
Dat de SP echt opkomt voor de onderste tweederde van de
maatschappij, is de reden dat de bovenste derde, die boven is geciteerd, de SP
zo haat. De haat van de oligarchen voor hen die hun oligarchische praktijken
dreigen te doorkruisen.
De haat is zo groot, dat men er zelfs speciaal wetten voor
aanneemt:
Uit: De Volkskrant, 11-04-2011,van verslaggever Emiel van Dongen
Donner: vergoeding politici niet naar partij overmaken
Tussentitel: SP is de enige partij die wordt geraakt door de regeling
Vergoedingen voor politici mogen voortaan niet meer door de overheid worden
overgemaakt aan de partij, maar moeten direct naar de politicus. Dat staat in
een wetsvoorstel waarover minister Donner van Binnenlandse Zaken (CDA)
waarschijnlijk nog voor de zomer de Tweede Kamer informeert. De SP, de enige
partij die wordt geraakt door de regeling, is verontwaardigd en noemt het
'gelegenheidswetgeving'.
Gemeenten, provincies en het Rijk betalen de salarissen,
(onkosten)vergoedingen en wachtgelden voor SP-politici nu aan de partij. De SP
betaalt, op basis van een schriftelijke afspraak tussen de partij en de
politicus, een deel uit. ...
Red.: Natuurlijk is de maatregel totaal ineffectief, daar de
SP de mensen die zich niet aan de afspraak houdt gewoon kan royeren. Wat men
natuurlijk ook wel weet. Maar kennelijk strekt de haat zich uit tot het
verschijnsel van een waas voor de ogen.
De reden dat men dit allemaal doet, hoeven we niet zelf te
formuleren:
Uit: De Volkskrant, 05-06-2010, door Henk van Houtum en Esther-Mirjam
Sent, universitair hoofddocent geografie en hoogleraar economie, Universiteit
Nijmegen
Politieke campagne gaat te veel over afrekenen,
competitie, winnen
In deze campagne zijn politici verworden tot managers: word klant bij mij,
beste consument-kiezer, ik bied u een aantrekkelijke politieke polis.
Juist nu is er een absolute noodzaak een visie op de toekomst te bepalen. Maar
in plaats daarvan kruidenieren de politieke partijen op de vierkante millimeter.
Gericht op de korte termijn en appellerend aan het eigenbelang van de kiezer,
zijn politici verworden tot hebzuchtige managers van BV Nederland.
De verkiezingscampagne is de afgelopen weken verrassend snel
versmald tot een strijd over de economie, waarbij de economie zelf weer is
versmald tot een strijd om cijfers.
Het politieke debat heeft zichzelf in een economische
wurggreep van 29 miljard euro bezuinigen laten dwingen, berekend door een
computermodel van het Centraal Planbureau. In tijden van onzekerheid en crisis,
luistert men graag naar een orakel van Delphi, zelfs als dat slechts
schijnzekerheden biedt. ....
De politiek is daarmee economie geworden. Waarbij de
kiezer vooral wordt aangesproken op zijn koopkracht en inkomen. Zo kan het dat
partijen die het meest appelleren aan de taal van het eigenbelang, zoals de VVD,
het goed doen in de peilingen. ...
Geheel conform de management-retoriek van een BV, is de taal
van de politieke campagne die van afrekenen, competitie en winnen. Met peilingen
die hijgerig worden gevolgd als waren het rendementskoersen. ...
Ook voor politici regeert inmiddels de hebzucht, de wil om
zelfs ten koste van de samenleving te scoren. In deze geëconomiseerde campagne
zijn de politici zelf verworden tot managers: word klant bij mij, beste
consument-kiezer, ik bied u een aantrekkelijke politieke polis.
Maar een staat is geen bedrijf en een economie geen rekensom.
Wat ontbreekt, is het grote verhaal over de staat van het land van morgen. De
vele uitdagingen als de klimaatcrisis, energiecrisis en mondiale armoedecrisis
schreeuwen om een internationale visie die verder reikt dan het navelstaren naar
de nationale onderbuik. Cruciaal is een geloofwaardig verhaal, want meer dan om
cijfers draait economie om reputatie, leiderschap en vertrouwen.
Zoals historicus Tony Judt onlangs in de Groene
Amsterdammer fraai verwoordde, is een alternatief nodig voor de ‘kritiekloze
bewondering voor een onbegrensde vrije markt, minachting voor de publieke sector
en het waandenkbeeld van de onbeperkte groei’. In plaats daarvan, begaan
politici dezelfde fouten als de zo verguisde bankiers in de aanloop naar de
kredietcrisis. Ook zij laten zich immers leiden door een ongebreideld nastreven
van het baatzuchtig eigenbelang, gecombineerd met onrealistisch optimisme, het
onderschatten van risico’s en begrensde rationaliteit. ...
Red.: Samengevat: ze doen het voor het grote graaien.
Meteen daarna de bevestiging:
Uit: Volkskrant.nl, 16-06-2010, ANP
Rosenthal laat zich bijpraten over economie
Informateur Uri Rosenthal laat zich woensdag bijpraten door specialisten op
financieel-economisch gebied. Even na half tien meldde directeur Coen Teulings
van het Centraal Planbureau zich in Den Haag voor zijn gesprek met Rosenthal.
Later maken ook demissionair minister Jan Kees de Jager van Financiën en
president Nout Wellink van De Nederlandsche Bank hun opwachting.
Reden voor de gesprekken met de informateur is de moeilijke
financieel-economische situatie waarin Nederland verkeert. ...
Red.: Wie gaat vertellen hoe het met de economie zit:
Coen Teulings van het Centraal Planbureau die het Rijnlandmodel dood heeft
verklaard en een strak neoliberale aanhanger is van het Angelsaksische
graaikapitalisme
, en als eerste prioriteit heeft de sociale voorzieningen uit te kleden
, en het beste hulpje van de grootste graaiers (de financiële wereld
) , president van De Nederlandsche Bank Nout Wellink
.
Naast de SP wordt natuurlijk ook de PVV universeel gehaat door
de oligarchen:
Uit: De Volkskrant, 29-06-2010, van verslaggeefster Yvonne Doorduyn
'PVV is te snel aan de kant gezet'
Het CDA moet onderhandelen over een rechts kabinet met VVD en
PVV, óf het expliciet uitsluiten, vindt de oppositie. ‘Ik begrijp de frustratie
van Wilders.’
Tussentitel: Roemer (SP) is ook gefrustreerd, omdat hij
genegeerd wordt.
De PVV van Geert Wilders is te snel afgeserveerd als mogelijke
regeringspartij. Dat stelden PvdA-leider Job Cohen, D66-voorman Alexander
Pechtold en Femke Halsema van GroenLinks maandag na afloop van hun gesprek bij
de nieuwe informateur, Herman Tjeenk Willink. ...
CDA-minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie en Binnenlandse
Zaken liet maandag op een bijeenkomst van de Wetenschappelijke Raad voor het
Regeringsbeleid (WRR) nog eens weten waarom een rechtse coalitie voor het CDA zo
ingewikkeld ligt. Hij noemde het ‘onbegrijpelijk’ dat zo veel Nederlanders PVV
gestemd hebben, ‘als men zich realiseert welke opvattingen die partij erop
nahoudt’.
Red.: Dat de "linkse" politici zich nu voor praten met Wilders
uitspreken is pure tactiek: ze willen die mogelijkheid definitief uitsluiten
voor verdergaande onderhandelingen beginnen.
Een van de talloze uitingen die laten zien dat de media beheerst
worden door de establishment-oligarchie met haar afkeer voor SP en PVV:
Uit: De Volkskrant, 30-06-2010, door Sara Berkeljon
'Keiharde afrekening' na tweet over Sieneke
Cornald Maas was ‘verbouwereerd’, na het gesprekje van tien minuten met
TROS-directeur Peter Kuipers. Die liet hem weten dat de omroep niet meer met hem
wil samenwerken bij het volgende Eurovisie Songfestival.
Aanleiding is een twitterbericht van 10 juni, de nacht na de
verkiezingen. Daarin schreef Maas: ‘Grappige exportproducten heeft Nederland:
Sieneke, Joran van der Sloot en de PVV.’ De TROS vindt de inhoud van de tweet
‘volstrekt onacceptabel’. ...
Kuipers: ‘Simpel: je vergelijkt Sieneke niet met een
moordenaar, en je vergelijkt anderhalf miljoen PVV-stemmers niet met een
moordenaar. Ook niet voor de grap.’ ...
Red.: De TROS is ook een omroep, mar niet eentje die
zich profileert met politieke en maatschappelijke onderwerpen. Tot dat smaldeel
hoort wel Cornald Maas - zijn associatie met het songfestival is het gevolg van
een samenloop van omstandigheden. Maar zijn hart ligt erin ieder geval niet,
zoals zijn opmerking over zanger Sieneke laat zien. Maar hier gaat het ons
natuurlijk om zijn gelijkstelling tussen PVV-stemmers en Joran vander Sloot,
iemand die verdacht wordt van twee doodslagen en psychopathische trekken
vertoont. Maas ziet dat anders:
| |
‘Je hoeft het niet grappig te vinden, maar het was een feitelijke
constatering’, zegt Maas. ...
Maas kan zich niet voorstellen dat deze ‘enorm futiele
aanleiding’ de enige reden was om hem met onmiddellijke ingang aan de
kant te zetten. ... |
De formatieperiode biedt veel gelegenheid voor nieuwe
wensdromen - en ze komen weinig natter dan deze - het grootste deel staat al
in de kop:
Uit: De Volkskrant, 06-07-2010, door Bastiaan Bommeljé,
historicus en redacteur van Hollands Maandblad
Zo, en dan nu een minderheidsregering
Hij meent dat elke meerderheidsregering de vraag oproept die Wilders stelde:
'Waarom stemmen we eigenlijk in Nederland? Veel beter is een minderheidskabinet
van VVD en D66. Dat zal snel hervormen, en zal, uit angst voor nieuwe
verkiezingen, niet gauw worden weggestemd.
Voor wie het formatiegetut in dit land niet vol ongeloof aankijkt, ...
En nu palaveren de heren of men over het midden (met het CDA, de grootste
verliezer van de verkiezingen) of over links gaat samenwerken in een regering
die ongetwijfeld meer dan 10 miljard gaat bezuinigen en ook de
hypotheekrenteaftrek gaat afbouwen. Allebei verstandig, dat wel, maar niet wat
deze politieke tegenstanders beloofden om onze stemmen te krijgen, en niet
waarom wij hun ons vertrouwen gaven.
Het angstwekkende van een al dan niet paarse meerderheidsregering is niet eens
het voorspelbare oeverloze gehaspel in de achterkamertjes over de komma’s, de
haakjes en de mitsen en de maren. Wij als Nederlands electoraat zijn gehard
genoeg om dat lusteloos te ondergaan. Neen, het gevaar is dat elke
meerderheidsregering als een groot schel neonlicht boven het Catshuis de vraag
oproept die Wilders op tafel gooide: ‘Waarom stemmen we eigenlijk in Nederland?’
Red.: Even dit punt afhandelen: "Alsof een
minderheidskabinet niet dat gevoel zal oproepen ...".
Vervolg:
| |
Iedereen die de reality check met goed gevolg heeft afgelegd,
begrijpt dat de verkiezingsuitslag wijst in één richting: een
minderheidskabinet van de liberale winnaars, VVD en D66. |
En al helemaal niet zo'n sterk éénzijdig kabinet.
| |
Samen kunnen zij een links-liberale hervormingsagenda aan
het parlement voorleggen, veel beter en sneller dan met de PvdA of met het CDA,
laat staan met een vrijworstelende paarspluscoalitie ooit zou kunnen. |
Gevolgd door een keiharde leugen: de combinatie VVD-D66 heeft totaal niets met
"links" maken - het is het glaszuivere neoliberalisme.
En hier komt één van de motieven
| |
... Wilders, met wie men begrijpelijkerwijs niet in een regering wil
zitten, ...
Wie na deze verkiezingsuitslag een meerderheidsregering nastreeft, geeft het
begrip ‘ongeloofwaardig’ een slechte naam en draagt de PVV in een zetel naar de
macht. Nou, bedankt alvast. |
Een sterke haat tegen de onderste tweederde van de burgers.
De oligarchie kent vele deelverzamelingen. Hier is er eentje:
Uit: De Volkskrant, 06-07-2010, door Yvonne Doorduyn en Jan
Hoedeman
Profiel | Informateur Jacques Wallage (PvdA)
'Oud-linkse' lobbyist mag Paars-plus smeden
In de PvdA had Jacques Wallage niet alleen maar vrienden. Zijn aanstelling
bewijst de linkse koers van de partij.
De nieuwe informateur van PvdA-huize, Jacques Wallage (62), is een politiek
dier. Hij is een vertrouweling van PvdA-onderhandelaar Job Cohen. De in 2009
teruggetreden burgemeester van Groningen is nu hoogleraar integratie en openbaar
bestuur. Als voorzitter van de Raad voor het Openbaar Bestuur schreef Wallage
enkele weken geleden een brief aan VVD-informateur Uri Rosenthal, met wie hij nu
samen een poging onderneemt Paars-plus te smeden. ...
Red.: Job Cohen is van Joodse afkomst - dat weet
iedereen. Van Uri (Uriel) Rosenthal weten we het via columnist (idem) Max Pam.
En der Dritte im Bunde, Jacques Wallage, is het ook, zie hier
. Is het van belang? Ja, want van Job Cohen weten we wat hij vindt van alles
aangaande immigranten, en Jacques Wallage heeft verklaard dat hij de Nederlandse
grenzen open wil stellen, en dat hij de Nederlandse cultuur maar een
minderwaardig cultuurtje vindt (zie vorige bron). Allemaal hartstikke logisch
als afstammelingen van een migrantenvolk. En oh ja: Cohen is de landelijke
politiek in gegaan om Wilders te stoppen, en Wallage heeft zich in nog krassere
bewoordingen over hem uitgelaten. Voorbeeldje:
| |
Op het terrein van integratie bleef hij een rol spelen. ... Bos’
nieuwe integratienota noemde Wallage in 2009 ‘de agenda van Wilders’.
|
Rabiate voorstanders van het "Lever Nederland uit aan het
moslim-multiculturalisme en kosmopolistisme"-ideaal, dus. Net als de rest van de
oligarchen, maar in deze subgroep heeft het vaak een messiaanse vorm.
Levensgevaarlijk voor een Rijnlandse maatschappij die ook hecht aan de
waarden van de resident, zeg maar de agrariër en de arbeider, die niet de
gelegenheid hebben noch de inclinatie tot het jaarlijkse verhuizen naar een
ander land.
En deze nomadische oligarchen blijken een buitenproportionele
invloed op het Nederlandse beleid te hebben.
Een tussenstand van de gang van zaken in de
formatie, en tevens een soort samenvatting van het bovenstaande:
Uit: De Volkskrant, 09-07-2010, column door Nausicaa Marbe, schrijfster
Miljoenen staan buiten spel
Tussentitel: Regent vertelt het volk wat het moet denken en negeert wat het
echt denkt
Voetbal en politiek concurreren met elkaar. En het is 10-0 voor Oranje. Wie
kijkt niet liever naar de WK-wedstrijden dan naar de journaaluitzendingen? Die
hebben zelfs een paar keer de formatie overgeslagen. Daar kwam de weerman weer,
zonder dat ook maar een woord over het formatiegedrein was gevallen. Zelfs
tijdens de wissel Rosenthal-Tjeenk Willink gebeurde dat. Nu regent het
nietszeggende berichtjes ...
En zo zijn we even vergeten hoe politiek verdeeld de natie
is, hoe lastig de verbrokkelde verkiezingsuitslag was, hoe boos Wilders, omdat
Hare Majesteit hem niet bliefde voor de tweede gespreksronde. Rechts Nederland
is mogelijk over de teleurstelling heen dat er geen rechts kabinet in zicht is.
Of heeft zich bij de pakken neergelegd. ...
Maar geen feestgevoel kan verhullen hoe in Den Haag de kloof
tussen burgers en regenten juist nu dieper wordt. Eerst is er effectief voor
gezorgd dat de partijen met het meest volkse karakter uit de coalitiearena
verdwenen: de SP en de PVV. Onverdeeld electoraat, duidelijke boodschap.
Uitgesloten door partijen die een Nederland zeggen voor te staan waarin niemand
uitgesloten wordt. De SP is, ondanks het verrassende Roemer-effect in de
verkiezingsuitslag, vanaf het begin buiten spel gezet. De roep van de
socialisten om een linkse coalitie is genegeerd. Daar is de PvdA te bang voor.
Al met al biedt de SP wat sociaal-democratie betreft the real thing.
Vroeger, zo herinnert mijn schoonvader zich, droegen de
stratenmakers op 1 mei een rode roos op de borst. Dat waren mensen die wisten
waar ze voor stonden, waar ze op stemden en wat dat opleverde. Een gevoel dat
vandaag vooral veel SP-kiezers bindt. Maar op die standvastigheid kijken de
verwaaide kosmopolieten van GroenLinks en de ingesleten regenten van de PvdA
neer. Het zichzelf zo vrijzinnig, liberaal, flexibel en bruggenbouwend noemend
links laat vooral eigen tradities vallen. De SP wordt enkel genoemd als
eventuele satelliet in een nog onwaarschijnlijke coalitieonderhandeling waar het
CDA eventueel bij zou mogen aanschuiven. Zonder blikken of blozen dus bij de
uitgerangeerde conservatieven ingedeeld.
De angst voor de PVV is van soortgelijke orde. Vreest links
de SP, omdat die staat voor wat salonsocialistisch links voor het pluche wil
inruilen, zo vreest notabelig rechts de PVV omdat die grotendeels voor hetzelfde
staat en daar – anders dan zij – ook nog hardop voor durft uit te komen. Er
bestaan uiteraard verschillen met de PVV, maar zijn die groter dan de
verschillen met het linksige Paars dat nu vorm krijgt?
De PVV is natuurlijk een andere gok. Onderhandelen met
Wilders brengt de verantwoordelijkheid met zich mee deze nieuwkomer te
domesticeren aangaande koranverboden en kopvodden. Maar ook het risico de eigen
strenge integratie- en islampolitiek aan de PVV te liëren. Sowieso moet er een
duidelijke koers worden gezet op een terrein waar niemand, links of rechts,
duidelijkheid aandurft. En moet er eensgezindheid bereikt worden over wat
aanvaardbaar is, humaan, democratisch, het algemene belang niet schaadt,
religies onderdrukt noch bevoorrecht, zonder inbreuk op de rechtsstaat.
... Voorlopig moeten we het doen met Tjeenk Willinks
holpraat, die beweert dat Paars-plus het meest recht doet aan de
verkiezingsuitslag. Een criante onwaarheid. Het oude, paarse liedje: de
koninklijk goedgekeurde regent vertelt het volk wat het moet denken en negeert
wat het echt denkt.
Red.: Weer een interventie van Martin Sommer:
Uit: De Volkskrant, 10-07-2010, door Martin Sommer
Tjeenk Willink gaat in de politiek
Tussentitel: Donkere wolk van Wilders wil maar niet wegdrijven
Naarmate de tijd verstrijkt zie je beter hoe zo’n regeringsformatie
een overgangsritueel is. We moeten ongeschonden van de ene regering naar de
volgende zien te komen. Overgangen zijn riskant, voor je het weet lig je onder
een trein. ...
Informateur Tjeenk Willink droeg deze week de
informatie over aan de heren Rosenthal en Wallage. Tjeenk is van zichzelf al een
monument van bestuurlijke wijsheid. Je bent geneigd te knikken bij alles wat hij
te berde brengt. ...
Misschien dat vergeetachtigheid ook hoort bij dat
overgangsritueel. Maar de recente geschiedenis leert dat men zich elke vier jaar
een dun regeerakkoord voorneemt, en telkens weer met een dik verhaal eindigt.
...
Informateur Jacques Wallage is van de PvdA. Geef toe:
Wallage, noch de PvdA, is het toonbeeld van dualisme. Sterker, de hele partijtop
van de PvdA onderhandelt momenteel vrolijk mee, dus ouderwets monisme troef. ..
En zo kon Tjeenk Willink onder dekking van de plechtige
toestand deze week een regelrecht politieke interventie doen. Zonder dat er een
haan naar kraaide. Behalve Wilders natuurlijk. Naast zijn verslag aan de
koningin, had Tjeenk een persoonlijke ontboezeming voor de onderhandelaars
geschreven. Ongebruikelijk? ‘Elke formatie heeft zijn ongebruikelijkheden’,
wimpelde hij af.
Onloochenbare feiten, stond boven het eerste punt:
Nederland is zeer afhankelijk van Europa, en wordt weerbaarder door gezamenlijk
Europees opereren. Aldus Tjeenk. Daar kun je je schouders over ophalen, het was
toch een persoonlijke opvatting? Maar Tjeenk Willink staat wel heel dicht bij de
koningin, en opvolger Rosenthal zei al dat hij en Wallage ‘die diagnose delen’.
En onloochenbare feiten zijn óók de dikke Bertha’s van de argumentatieleer. Ooit
was er Thatcher met haar TINA, There Is No Alternative voor haar neoliberale
politiek. Nu hebben wij de onloochenbare feiten waarmee Tjeenk Willink verbiedt
de positie van Nederland in Europa ter discussie te stellen.
Zoals bekend denkt de PVV heel anders over Europa. En Geert
Wilders stelde meteen schriftelijke vragen over de informateur die buiten zijn
boekje ging. Je kunt twisten over de toon – kan die Tjeenk niet ontslagen worden
– maar Wilders had gelijk.
Verderop schrijft Tjeenk over regering en parlement. Partijen
moeten ‘over hun eigen schaduw heen springen’. Er moet een opener debatcultuur
komen, ook om partijen die niet in het kabinet zitten, tegemoet te komen.
Waaronder, schrijft Tjeenk royaal, de grootste winnaar van de verkiezingen. De
PVV dus. Maar dan komt het: ‘Het contraseign op initiatieven vanuit de Kamer
wordt geweigerd als de beginselen van de democratische rechtsstaat, de
internationale positie van Nederland of de financiële uitgangspunten van het
beleid in het geding zijn.’
Met andere woorden, leuk die grotere vrijheid voor de Kamer,
maar de toekomstige regering gaat rare PVV-initiatieven niet van een
handtekening voorzien. Geen kritische kanttekeningen over de euro, moties over
criminele immigranten terugsturen of populistisch gaten schieten in de
bezuinigingen. Het lijkt een paniekerige waarschuwing aan de PVV, die intussen
24 kamerleden telt maar bij lange na geen meerderheid. ...
Driemaal is Wilders sinds de verkiezingen afgeserveerd. Eerst
via het na-u-beginsel – er moet vooral met de PVV geregeerd worden, maar wel
graag door andere partijen. Toen in de Kamer, waar Wilders in zijn schoenen
kreeg geschoven dat hij niet met de VVD wilde praten.
Nu krijgt ‘de grootste winnaar’ meer ruimte in de Kamer, mits
daarmee geen meerderheden van PVV-standpunten worden gemaakt. Wat je er vooral
aan kunt aflezen: die donkere wolk van Wilders wil maar niet wegdrijven van het
Binnenhof. ...
Red.: Het is allemaal aan dovemansoren gericht. Die dovemannen gaan gewoon door met nat-dromen in het openbaar:
Uit: De Volkskrant, 13-07-2010, door Ludolph van Hasselt, directeur
vertegenwoordiging Europese Commissie in Nederland
Een kabinet dat louter uit Eurofielen bestaat
De vorming van het nieuwe kabinet is een nogal ingewikkeld proces.
Nederlanders voorzien de informateurs van advies.
De heer Tjeenk Willink had het niet beter kunnen treffen. Als Geert Wilders om
je aftreden vraagt omdat je een Eurofiel bent, dan wordt je reputatie een
verstandig en evenwichtig adviseur van de koningin te zijn op treffende wijze
bevestigd.
De informateur heeft natuurlijk volstrekt gelijk als hij in
de bijlage bij het eindverslag erop wijst dat Nederland zijn problemen niet
alleen kan oplossen, ...
... Het is dan ook te hopen dat de toekomstige ministers ook
Eurofiel zijn, want daarmee wordt het Nederlandse belang het beste gediend.
Toekomstige bewindslieden zouden naast het vereiste van financieel-economische
geletterdheid, waar de informateur op heeft gewezen, ook een minimum aan
internationale oriëntatie en begrip voor waarde van het gemeenschappelijke
Europese belang moeten hebben, een kwaliteit waarvan maar weinig politici blijk
geven.
Red.: Gegeven het feit dat die huidige politici al bijna de
helft van de Nederlandse soevereiniteit hebben verkwanseld, kan dat laatste
alleen bedoeld zijn als oproep om heel Nederland op te heffen. De 62 procent van
Nederland die hier tegen gestemd hebben, kunnen wat betreft dit soort
EU-imperialisten en graaiers het dak op.
Waarna nog wat verwikkelingen nog een variant opduikt:
Uit: De Volkskrant, 04-09-2010, column door Martin Sommer
Anatomie van een coup d'état
Tussentitel: Er wordt serieus gesproken over een zakenkabinet
Let op, dacht ik gistermiddag nog, komende dinsdagavond doet u nietsvermoedend
de televisie aan voor het acht-uurjournaal. Maar wat u zou krijgen was de
Nederlandse vlag en het Wilhelmus, en dan een heer van onbesproken gedrag die
‘landgenoten’ zegt. Het had ook woensdag kunnen worden, niet-maandag want dan is
Geert Wilders jarig en dit zou nu juist niet zíjn staatsgreep zijn.
Nee, zo zal het dus niet gaan, en zeker niet meer nu ‘rechtsplus’ is gestrand.
Het is hier geen Afrika en er komt geen Comité pour le salut public aan
te pas met zonnebrillen en strak opgerolde hemdsmouwen. Een staatsgreep heet
hier zakenkabinet. Het blijft Nederland en staatsrechtelijk zal een en ander
keurig worden afgehecht. Met een meerderheid van de Tweede Kamer die de
benoeming fiatteert van die heer van onbesproken gedrag. Hij zoekt vervolgens
een kabinet bij elkaar, van nog meer heren van naam en faam, om een paar jaar
orde op zaken te stellen.
Het is nog niet zover, maar het is een raar idee: er wordt serieus over zo’n
zakenkabinet gesproken en nagedacht, achter de schermen, in de Hoge Colleges van
Staat en de adviesorganen. H.M. werd al eerder in deze richting geadviseerd.
Steeds komen dezelfde namen voorbij. Alexander Rinnooy Kan van de SER, Herman
Wijffels, Pieter Winsemius van de WRR, Kees Schuyt van de Raad van State. En
voor het vrouwelijke element Neelie Kroes. Mannen van verschillend pluimage,
oud-minister Cees Veerman vroeg erom voor de radio, ‘wel een politieke kleur,
niet politiek gekleurd’.
Wat er aan schort is niet de diagnose dat het mis is met de machtsvorming.
Tjeenk Willink schreef erover in zijn eindverslag. Hij suggereerde een
zakenkabinet om twee redenen. We moeten af van de dichtgesnoerde regeerakkoorden
en er moet meer ruimte komen voor de oppositie. Daar heeft hij gelijk in. Er is
geen land dat de toekomst zozeer dichttimmert met kookboekachtige
regeerakkoorden. ...
Op het eerste gehoor zou je zeggen: goed idee dat zakenkabinet. De genoemde
namen horen bij soft spoken, CEO--achtige types. Niet zo politiek geprofileerd.
Dat sluit mooi aan bij de Nederlandse aandrift om als de golven hoog gaan, te
doen alsof er alleen procedurele problemen bestaan. Maar déze regering van
externen zou nu juist een heel politiek profiel hebben. Dat kan niet anders,
aangezien er eigenlijk maar één echt motief is voor zo’n zakenkabinet: Geert
Wilders moet gestopt worden, en dat lukt de oude partijen niet.
...
Een zakenkabinet zou een gezicht geven aan de opstand der elite waartoe Guusje
ter Horst opriep. Dat is precies het onoverkomelijke bezwaar. De politieke
partijen hebben kennelijk niet begrepen wat er aan schort in de samenleving.
Waarom zou een handvol losgekoppelde bestuurders die onderling uitmaken wat het
landsbelang is, dat wel doen? Hun staat de agressie te wachten die zich tegen
het establishment keert, maar dan in het kwadraat. ...
Red.: Waarbij dat lijstje van genoemden ook naadloos zou
passen in dat van de Eurofielen van het vorige artikel.
Zoals dit voorlaatste artikel al aangeeft, is de Nederlandse
oligarchie natuurlijk als een Siamese tweeling verbonden met de oligarchie in
andere landen, samen de Europese en globale oligarchie van het kosmopolitisme
vormende
 . De volgende auteur, geboren migrant, speelt één van de
machtsmiddelen van die internationale oligarchie uit:
Uit: De Volkskrant, 20-08-2010, door Gerard Spong, advocaat.
Gedoogkabinet krijgt hete adem strafrecht in nek
Gerard Spong ... stelt dat Nederland met handen en voeten gebonden is aan
twee internationale mensenrechtenverdragen. Paniek over een toekomstige
gedoogregering met de PVV is daarom onnodig.
Tussentitel:
... Nu de formatieonderhandelingen tussen de VVD, het CDA en
de PVV vorderen, blijkt dit vertrouwen af te nemen. Vooral bij het CDA. De
zogeheten ‘leunstoelgeneratie’, onder aanvoering van oud-premier Dries van Agt,
en de oud-ministers Frans Andriessen en Hans van den Broek, heeft onomwonden
opgeroepen tot het zich distantiëren van de PVV.
De commotie is begrijpelijk en invoelbaar. De strijdwijze
verbaast echter. Vooral van de scherpzinnige jurist Van Agt, ooit minister van
Justitie, had ik verwacht dat hij indringend zou wijzen op de strafrechtelijke
mogelijkheden om het dreigend onrecht waartegen hij zich keert aan te pakken. In
artikel 355 Wetboek van Strafrecht is toch het ambtsmisdrijf opgenomen van
ministers die ongrondwettige handelingen plegen. ...
Hetzelfde risico loopt een minister als hij zelfs opzettelijk
nalaat uitvoering te geven aan bepalingen van de Grondwet of andere wetten, voor
zover die uitvoering wegens de aard van het onderwerp tot zijn ministerie
behoort. ...
Daar komt verder nog bij dat ons land met handen en voeten
gebonden is aan twee mensenrechtenverdragen, te weten het Europees Verdrag tot
bescherming van de Rechten van de Mens en het Internationaal Verdrag inzake
burgerrechten en politieke rechten. Vooral het Europese hof voor de rechten van
de Mens te Straatsburg, dat waakt over de naleving van het Europese
mensenrechtenverdrag, heeft een indrukwekkende staat van dienst. Een reeks van
recente uitspraken van dit hof op het gebied van het recht van vrijheid van
meningsuiting van een politicus, het recht op godsdienstvrijheid en het
gelijkheidsbeginsel toont aan dat het Europese mensenrechtenverdrag zich vooral
door toedoen van het Europese hof stevig heeft genesteld in alle hoeken en gaten
van de Nederlandse rechtsorde. ...
Red.: De uitspraken van de genoemde organen zijn allen in het
voordeel van immigranten, en zijn dus geen weerslag van het recht, maar van de
macht. De macht van de oligarchische klasse die (vrijwel) alle posities in het
bestuur en de rechtspraak bezet, in ieder geval op het Europese niveau. In de
woorden van de auteur (voor wie dat natuurlijk op iets anders sloeg):
| |
Zodra mensen bekleed zijn met overheidsgezag, dreigt het misbruik.
Tegen dat misbruik moet de burger worden beschermd. De burger moet
immers onvoorwaardelijk vertrouwen kunnen stellen in de onkreukbaarheid
van het gezag. |
De internationale uitspraken kunnen dus ten alle tijde door een regering die wel
het recht en de democratie volgt, naast zich neer woerden gelegd. Uiteindelijk
zal de bezetting van rechtspraak door kosmopolitische oligarchenongedaan moeten
worden gemaakt, of deze organen zullen hun jurisdictie verliezen en/of ophouden
te bestaan. Dit kan vreedzaam of minder vreedzaam gebeuren, door een
opstand der burgers die door hun besluiten onderdrukt worden in hun belangen om
zich te beschermen tegen de misstanden van de immigratie.
Dit als antwoord op de strijdkreet van de kosmopolitische
oligarchen, zijnde de tussentitel van het artikel:
| |
Slechts de juridische strijdbijl hoeft te worden opgegraven
|
De nieuwste hype in de strijd tegen de mogelijke
regeringsdeelname van de PVV is dat hij de Grondwet zou schenden. Alweer Martin
Sommer plaatst dit in de juiste context:
Uit:
De Volkskrant, 21-08-2010, column door Martin Sommer
Gedempte volksinvloed
Tussentitel: Leg Wilders niet langs de lat van artikel 1 Grondwet
Zo zijn we alweer verzeild geraakt in een debat over de Grondwet. Bezorgde
CDA’ers beroepen zich op de grondrechten om hun partij uit de buurt van Wilders
te houden. Dus volgt opwinding over de grondrechten. Want wat betekent zo’n
beroep op de Grondwet? Is dat einde discussie, zoals menigeen graag wil? ...
Helemaal niet. De Grondwet is uiteraard ook een product van
de geschiedenis. Niet dat er zoveel over is nagedacht. Eigenlijk heeft geen hond
hem gelezen, ik wed ook 90 procent van die bezorgde CDA’ers niet. ...
Het gaat natuurlijk vooral over artikel 1, het
discriminatieverbod. De laatste bewerking van de Grondwet dateert uit 1983. ...
De Grondwet van 1983 was een nabrander van de jaren zestig,
waarin de overheid ‘voldoende werkgelegenheid, bestaanszekerheid en spreiding
van welvaart’ moest bevorderen ...
Veel rechten, weinig plichten voor de burger. Ja één plicht,
en dat was meteen artikel 1. Gij zult niet discrimineren. ... was er geen andere
Grondwet dan de Nederlandse met al in haar eerste artikel een algemene
verbodsbepaling. Grondrechten zijn bedoeld om de burger te beschermen tegen de
willekeur van zijn eigen staat. ...
...Begin jaren tachtig bestond er al ‘een probleem’ met de
Nederlandse verdraagzaamheid in verband met etnische minderheden. Hans Janmaat
werd veroordeeld omdat hij zich tegen de multiculturele samenleving keerde. ...
... Ik schreef vorige week: omdat Nederland eigenlijk een
onvoltooide of getemperde democratie is. Democratie bestaat uit twee delen,
besluitvorming via de meerderheid aan de ene kant, de rechtsstaat aan de andere.
In Nederland bestaan allerlei mechanieken om de volksinvloed te dempen, zoals
benoemde ambten, een koningin die meeregeert, en vooral: géén
volkssoevereiniteit in de Grondwet. In Nederland moet de rechtsstaat beschermd
worden tegen het volk.
De laatste jaren is het debat over islam, integratie en
immigratie met ongekende heftigheid gevoerd. En steeds is artikel 1 Grondwet
aangeroepen, maar het heeft nauwelijks geholpen. Integendeel, dat artikel heeft
zo lang als deksel op de snelkookpan gefungeerd dat we er nu Wilders aan danken.
Mijn advies aan de bezorgde CDA’ers zou dan ook zijn om
Wilders niet langs de lat van de Grondwet te leggen, maar hem te beoordelen en
zo nodig te bestrijden aan de hand van tastbare voorstellen. Dat kan nog tot
verrassende conclusies leiden. Neem etnische registratie. Staat in het programma
van de PVV. Maxime Verhagen maakte er een nummer van toen hij nog erg
verontwaardigd was over de PVV. Want: strijdig met de grondrechten.
Het kalme antwoord zou zijn: etnische registratie gebeurt
allang, meneer Wilders. Scholen registreren de achtergrond van leerlingen, om
vast te stellen hoe ze extra subsidie kunnen krijgen voor allochtone kinderen
met een leerachterstand. ...
Red.: Hier gaat het even mis. Hier had moeten staan: "Het
kalme antwoord zou zijn: etnische registratie gebeurt allang, meneer Verhagen".
En als we in verband met ondersteuning mogen registreren, mag dat dus ook in
verband met overlast en criminaliteit. Maar je mag wel voor steun registeren,
maar niet voor correctie - en dat ligt heel gevoelig:
| |
Ex-minister Guusje ter Horst vertelde in een interview dat ze ooit
als tandheelkundig onderzoekster werkte. En vaststelde dat Turkse en
Marokkaanse kinderen veel meer gaatjes hadden. Ze wilde weten waarom.
‘Toen hebben we een vragenlijst bedacht. Nou dat mocht niet. Dat was
discriminatie, want teveel op één groep gericht. Vreselijk toch.’ |
En hier volgt de enig juiste conclusie:
| |
Misschien is het vooral tijd voor een nieuwe herziening van de
Grondwet. |
Nog een demonstratie van hoe wijdverspreid de oligarchie
is:
Uit: De Volkskrant, 07-09-2010, van verslaggeefster Ianthe Sahadat
Minder studenten, hoger niveau
Bijna overal in het land is maandag het academisch jaar geopend.
...
Ook lieten enkele sprekers zich kritisch uit over de
verkiezingswinst van Geert Wilders. Rector magnificus Hans van Duijn (Technische
Universiteit Eindhoven) noemde de populariteit van de politicus een bloody shame.
In Nijmegen nam rector magnificus Bas Kortmann van de Radboud
Universiteit vorige week bij de opening van het academisch jaar al stelling
tegen ‘de sterke anti-islamcampagne’ die Geert Wilders volgens hem voert.
Red.: Dit is een algemeen sociologisch verschijnsel, dus
natuurlijk niet beperkt tot Nederland:
Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, van verslaggeefster Mariken Smit
Ook Zweden worstelt met ultrarechts
De gevestigde Zweedse partijen doen er alles aan om de nieuwe,
uiterst rechtse partij Zweden Democraten uit de regering te houden. Beide
kandidaten voor het premierschap in Zweden hebben een mogelijke coalitie met de
nieuwe partij afgewezen.
‘Wij zullen niet voor ze buigen’, bezwoer premier Frederik
Reinfeldt in een televisiedebat. Zijn sociaal-democratische rivale Mona Sahlin
viel hem bij. ‘De Democraten maken altijd de immigranten tot zondebok. Je kunt
zo’n partij alleen met een kristalheldere boodschap tegemoet treden: dat we haar
niet zullen aanraken, niet met haar zullen samenwerken’, zei Sahlin.
De Zweden gaan op 19 september naar de stembus. De Zweden
Democraten zullen naar verwachting voor het eerst sinds hun oprichting in 1988
zetels in het parlement veroveren. ...
Volgens premier Reinfeldt zijn de Zweden Democraten een
‘xenofobe, populistische partij’, zoals die in andere Europese landen ook in
opmars zijn. Johansson noemt het een ‘one-issuepartij’ die zich concentreert op
anti-immigratiewetgeving.
Een van de leuzen van de partij is: ‘Laat Zweden Zweden
blijven’. De partij wil de immigratie met 90 procent beperken, vooral tijdelijke
verblijfsvergunningen uitgeven en asielzoekers een verplichte dna-test te laten
ondergaan en controleren op tuberculose en hiv voordat zij het land in mogen.
‘Ronduit racistisch en anti-islamitisch’, noemt docent
politiek leiderschap Jenny Madestam van de Universiteit van Stockholm de partij.
‘Ze hebben hun wortels in het neonazisme, maar hebben nu hun uniformen uitgedaan
en lopen in pak. Dit is vooral een cosmetische transformatie.’ ...
Red.: Precies dezelfde oorzaak: (voornamelijk
islamitische) immigratie, precies dezelfde verschijnselen ("Onrust in de
islamitische wijk van Malmö"
), precies dezelfde reactie bij de oligarchen.
De op het rationele vlak enigszins gehandicapte wordvoerder
van het hysterisch multiculturalisme (zijn eigen taalgebruik ("kabinet Bruin 1")
overnemende) verklapte de essentie van de oligarchische houding:
Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, column door Bert Wagendorp
Zenuwbehandeling
Tussentitel: Dan verkas ik liever naar een verlichte dictatuur
Maxime Verhagen is weer gestopt met twitteren: het werk aan het regeer- en
gedoogakkoord waarbij rechts Nederland zich de vingers zal aflikken, is hervat.
...
Overigens mag het er van mij nou wel een keer komen, dat
kabinet waar rechts Nederland zich de vingers bij zal aflikken. Ik heb het
gevoel dat ik al urenlang op de stoel van de tandarts lig te wachten op een
zenuwbehandeling, zonder dat er iets gebeurt omdat de tandarts maar met de
assistente blijft overleggen over de precieze aanpak van het probleem.
...
Sorry, maar dat kan ik niet meer uitleggen aan mijn
buitenlandse vrienden. Als we zo beginnen is de politieke krankzinnigheid
definitief een feit en verkas ik liever naar een verlichte dictatuur met een
zonnig klimaat. ...
Red.: De redactie had het niet duidelijker kunnen
formuleren: buitenlandse vrienden boven eigen land, vertrek naar zonnige
landen... Het cultuurverraderlijke oligarchische kosmopolitisme van de moderne
en oud-testamentische migratiefundamentalisten.
Nog een bewijs van de keiharde graaimentaliteit van de
oligarchen:
Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, door Onno Schweers, deelnemer aan het
Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP).
Werkgevers moeten extra storten in pensioenfonds
De dekkingsgraad van pensioenfondsen is door een lage rentestand te laag en
een aantal pensioenfondsen, waaronder het ABP, wordt geacht maatregelen te
nemen, bijvoorbeeld kortingen op pensioenen en/of premieverhogingen.
...
In het verre verleden is in de Algemene Burgerlijke
Pensioenwet vastgelegd dat de pensioenbijdrage aan het pensioenfonds 21 procent
van het loon zal bedragen. Zowel deelnemer als werkgever betaalde een deel van
die 21 procent. Dit percentage was gebaseerd op een eindloonstelsel, waarbij
rekening werd gehouden met een rekenrente van 4 procent.
Door de gunstige economische ontwikkelingen in de jaren ’80
en later, kon een veel hoger rendement op de beleggingen worden gehaald dan 4
procent en groeide het vermogen van het ABP tot een veel hoger niveau dan nodig
voor de toekomstige pensioenverplichtingen.
De overheid verminderde haar bijdrage aan het fonds
drastisch. Eerst door geld uit het fonds te halen om de rijksbegroting sluitend
te maken, en daarna door veel minder dan 21 procent aan het fonds te leveren.
...
Nu leven we in een tijd dat de economische ontwikkelingen
negatiever zijn dan voorspeld in alle vermogensberekeningen. Uitgaande van de
huidige berekeningen is de dekkingsgraad (veel) lager dan 105 procent. Waar in
het verleden bij het hoge rendement nimmer is gesproken over het verhogen van
het pensioen van 70 naar 80 procent van het laatstverdiende loon, met handhaving
van een pensioenpremie van 21 procent, wordt nu gesproken over verlaging van het
toekomstige pensioen. ...
Red.: Een groot deel van dit geld dat gestolen is uit de
pensioenen is besteed aan de belastingverlaging van 30 miljard onder de Paarse
kabinetten, die grotendeels ten goede kwaen aan de hoge inkomens, waaronder de
oligarchen. En de oligarchen willen dat gestolen goed natuurlijk niet terug
betalen:
Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, van verslaggever Frank van Alphen
DNB: desnoods korten op pensioenen
Tussentitel: 'Afstempelen minder erg dan rekening doorschuiven'
De Nederlandsche Bank ziet geen reden een stabielere rente te hanteren voor
pensioenfondsen.
Dat zei Joanne Kellermann, directielid van De Nederlandsche
Bank (DNB), maandag in Bussum tijdens een toespraak voor pensioenbestuurders.
Kellermann, die toezicht houdt op de pensioensector, reageerde hiermee op het
verwijt van de pensioensector dat de regels de fondsen dwingen te handelen op
dagkoersen. ‘Dat het beeld (de rente, red.) regelmatig fluctueert, wil niet
zeggen dat op dagkoersen moet worden gestuurd. In het toezicht gebeurt dat dan
ook niet’, stelde Kellermann.
Half augustus maakten Kellermann en minister Donner van
Sociale Zaken bekend dat veertien fondsen waarschijnlijk al met ingang van 2011
de pensioenen moeten korten. ...
Red.: Mevrouw Kellermann is ook lid van die subcultuur
waartoe Bert Wagendorp ook behoort.
In deze verzameling nog niet vermeld, hoe de linkse
beweging hiervan deel is gaan uitmaken:
Uit: De Volkskrant, 17-09-2010, column door Nausicaa Marbe,
schrijfster.
Taalachterstand bij de PvdA
Tussentitel: Linkse politicus heeft zich ijskoud vervreemd van zijn kiezers
Er zou een nieuwe taal nodig zijn om het populistisch affront te pareren. Nieuwe
woorden moeten ervoor zorgen dat ‘het volk’ niet zwicht voor rechtse
rancuneretoriek. Steeds vaker hoor je die oproep aan links, vooral aan de PvdA.
...
De huidige flauwte van links – het bekende ‘gebrek aan
antwoord op Wilders’ – is inderdaad zichtbaar in taal en toon. Maar er bestaan
geen taalformules die de schade direct ongedaan maken. Dat links tegenwoordig de
retorische aansluiting met ‘het volk’ mist, is het resultaat van een lang
ideologisch proces dat wellicht met de natuur van het linkse geloof en utopisme
zelf te maken heeft.
In zijn Humanisme et Terreur (1947) hekelt de Franse
filosoof (van marxistische huize) Maurice Merleau-Ponty het simplistische denken
over goed en kwaad, geweld, maakbaarheid van de vrijheid, zin van de
geschiedenis. In een pleidooi voor herkenning van ambiguïteit en een
realistische analyse van het kwaad in de politiek, spreekt hij van een regressie
in het politieke denken. Er wordt, stelt hij, een probleem over het hoofd
gezien: dat de menselijke natuur van dien aard is dat die geen gelukkige
oplossingen genereert.
Dat is een kernachtige, tijdloze kritiek op alle utopische
dwaasheid. Kritiek die, met een tijdsprong naar ons heden, ook moeiteloos geldt
voor de politiek correcte verheerlijking van het multiculturalisme als enige
juiste ideologie. ...
Nieuwe woorden zullen linkse regenten niet geloofwaardig
maken: als zelfgenoegzame heersende klasse hebben zij een beeld van de realiteit
dat niet overeenkomt met de realiteit waarin de kiezer leeft. Dat dedain, die
verwaarlozing, zulke desinteresse, is te horen in loze borstklopperij over
bijvoorbeeld ‘binding’ en ‘wij sluiten iedereen in’. Ziedaar de erosie van
links.
Vroeger was de linkse politicus geporteerd voor gelijkheid en
solidariteit. Nu achten veel leden van die kaste zich kosmopolitischer,
verfijnder, toleranter, barmhartiger, intelligenter en milieuvriendelijker dan
hun electoraat. Deze dubbele moraal en ijskoude vervreemding van de noden van de
(traditioneel linkse) kiezer hebben een ravijn geschapen waar die ‘nieuwe taal’
fluks in zal donderen. Landelijke uitzondering: SP-voorman Emile Roemer, die
dichtbij de werkelijkheid blijft die hem ter harte gaat. Hij maakt niet de
indruk dat hij groepen kiezers rekent tot klootjesvolk. ...
Red.: Een samenvatting van het voorgaande:
Uit: De Volkskrant, 20-09-2010, door Daan Brouwer
Afkeer van populisme uit naakt eigenbelang
Angst voor populisme is angst dat de belangen van 95 procent van de
bevolking zwaarder gaan wegen.
Daan Brouwer | Daan Brouwer is de auteur van het boek Waarom de mensen
balen van de politiek (Papieren Tijger). In de ruwe interventies van SP en
PVV klinkt plotseling de stem door van de bouwvakker, de slager, de
ziekenverzorger en de gehandicapte.
Tussentitel: Democratie is prima, maar we moeten het natuurlijk niet
overdrijven
Een modieus verwijt in columns en actualiteitenprogramma’s is dat van
‘populisme’. Met name de Partij voor de Vrijheid (PVV) en de Socialistische
Partij (SP) krijgen het etiket ‘populistisch’ opgeplakt en worden zo soepel
afgeserveerd. Een gemakkelijke manier om politieke stromingen die ons niet
aanstaan, aan de kant te schuiven.
Volgens de grote Van Dale is populisme een ‘populaire,
oppervlakkige, (enigszins) demagogische betoogtrant’. En demagogie (‘altijd
ongunstig’) is ‘het in beweging brengen, opruien van de massa met retorische
middelen, leugenachtige voorstellingen en valse leuzen’. Als synoniem noemt Van
Dale ‘volksmisleiding’.
Nu kan men werkelijk niet volhouden dat alleen op de linker-
en rechterflank van het politieke spectrum de burgers worden voorgelogen en
misleid. Hierin is de essentie van het populisme dus kennelijk niet gelegen. De
woorden ‘opruien’ en ‘massa’, die Van Dale gebruikt, verraden méér van wat de
critici van PVV en SP eigenlijk bedoelen. Een ontwikkelde en welgestelde burger
laat zich niet ‘opruien’, en behoort wis en zeker niet tot de ‘massa’. De
genoemde partijen blijken een taal te spreken die daarentegen wél aanslaat bij
de medeburgers die niet ontwikkeld en welgesteld zijn. ...
In de politiek gaat het niet in de eerste plaats om ideeën en
het gezonde verstand, maar om belangen. Natuurlijk, belangen hullen zich graag
in ideeën, in hooggestemde frasen, in aantrekkelijke toekomstbeelden. Politici
verbergen graag dat ze opkomen voor belangen. (Dat geldt trouwens ook voor de
prominenten in de opinie-industrie.)
Meteen dringt de vraag zich op: belangen van wie? Gaat
het om individuele burgers of om afzonderlijke bedrijven en instellingen? Hoewel
er genoeg voorbeelden van politici zijn die het niet beneden hun waardigheid
achten om heel particuliere belangen te behartigen, spelen grootschaliger
belangen een veel zwaardere rol.
Volgens het CBS had 4,2 procent van de ruim 7 miljoen
Nederlandse huishoudens in 2008 een netto besteedbaar inkomen van 75.000 euro of
meer. In dit relatief kleine segment treffen we de hierboven genoemde
welgestelde burgers aan. Verreweg de meesten zijn niet echt schatrijk, maar ze
zijn wel goed opgeleid, wonen in mooie huizen in de betere wijken, voorzien van
alle comfort dat het moderne leven biedt, met een grote mate van
bestaanszekerheid.
Deze bemiddelde bovenlaag drukt een veel krachtiger stempel op de
Nederlandse politiek dan haar numerieke omvang rechtvaardigt. Hoe ze dat voor
elkaar krijgt, laat ik nu buiten beschouwing. In elk geval heeft ze specifieke
belangen, die – al dan niet verhuld – in de politieke arena vaak een
doorslaggevende factor vormen.
En het is beslist onjuist dat alleen de VVD en de Telegraaf opkomen
voor de kleine welgestelde minderheid; ook veel andere partijen, zoals CDA, PvdA
en GroenLinks, houden zorgvuldig rekening met haar belangen. Dit komt niet
alleen tot uiting bij specifieke kwesties (zoals een bepaalde
belastingmaatregel), maar ook in het streven naar behoud of versterking van die
aspecten van de maatschappelijke orde, die de bevoorrechte positie van de
bovenlaag garanderen.
Inmiddels hebben SP en PVV het politieke strijdperk betreden, en in hun
ruwe interventies klinkt plotseling de stem door van de bouwvakker, de slager,
de ziekenverzorger, de gehandicapte, de werkloze, de politieman en de
gepensioneerde winkelbediende. ... Geschrokken slaan de welgestelde medeburgers
de ontwikkelingen gade. Ze willen uiteraard geen veranderingen die hun aangename
manier van leven in gevaar brengen. Democratie is prima, maar we moeten het niet
overdrijven.
Hier stuiten we op de verborgen kern van het populismeverwijt: door
partijen als SP en PVV dreigen de belangen van de ‘minder ontwikkelde massa’
zwaarder te gaan wegen in de politieke besluitvorming. ...
Tot nu toe heb ik SP en PVV over één kam geschoren. Dat is
precies wat veel politieke commentatoren ook plegen te doen. De verschillen
tussen beide partijen zijn evenwel groot en diep. Dat blijkt onder meer uit de
geheel verschillende manier waarop de media en de gevestigde politieke macht
hebben gereageerd op Marijnissen en Wilders. De SP is groot geworden ondanks de
media en de houding van verwante partijen als PvdA en GroenLinks. De PVV heeft
juist geprofiteerd van buitensporige publiciteit en de welwillende houding van
VVD en CDA. Deze partijen, die zich doorgaans in grote mate laten leiden door de
belangen van de welgestelde bovenlaag, gokken er duidelijk op dat ze de
plebeïsche neigingen van de PVV kunnen wegdrukken.
Ze vertrouwen erop dat ze met steun van Wilders hun plannen
kunnen doorzetten: het verder snoeien van de collectieve voorzieningen, minder
ontslagbescherming, de verlaging van de collectieve pensioenen, enzovoort. In
ruil daarvoor mag de PVV met meer autoriteit haar antimoslimkruistocht
voortzetten. Het is onvoorstelbaar dat VVD en CDA steun voor hun programma
zouden zoeken bij de SP. Dat bewijst al voldoende dat PVV en SP wezenlijk van
elkaar verschillen. Iedere commentator die suggereert dat deze beide partijen
eigenlijk één pot nat zijn, zit er dus naast. ...
Red.: En nog een bevestiging hiervan vanuit het CDA:
Uit: De Volkskrant, 18-09-2010, door Lidy Nicolasen
In Memoriam | † CDA 1980-2010
Wilders en de SP zijn met onze agenda gaan lopen
Vijftien zetels in de peilingen, geen visie op de grote kwesties,
verdeeldheid en ruzie. Over een paar weken viert het CDA zijn 30-jarig bestaan,
maar wat is er nog van over?
... Reden genoeg om een bezoek te brengen aan Jan Schinkelshoek. Hij
zat op de reservebank voor de Kamer, maar heeft zich inmiddels teruggetrokken.
...
... Ook hij praat over solidariteit en gerechtigheid en de
waarheid die in het midden is te vinden, daar waar het CDA zit.
De zoektocht is niet uniek voor Nederland. De
christen-democratie in Duitsland probeert zich eveneens te hervinden. Een
wegbereider lijkt de Britse filosoof Phillip Blond met zijn pleidooi voor de Red
Tory, de rode conservatief die de traditionele waarden respecteert en toch
opkomt voor de gewone man. Het probleem is namelijk dat de middenklasse zich
verweesd en verlaten voelt en steeds harder moet sappelen om rond te komen. Deze
‘ruggengraat van de samenleving’ ziet dat er goed wordt gezorgd voor de
onderklasse, waartoe veel migranten horen. Aan de andere kant weten ze de hogere
klasse, die heeft laten zien zichzelf uitstekend te kunnen verrijken.
Red.: Dat er goed gezorgd wordt voor de onderklasse is
een leugen (de geplande bezuinigingen van 18 miljard in 2010 komen grotendeels
daar terecht), waarna overblijft: de hogere klasse heeft zichzelf kunnen
verrijken.
Marcel van Dam wrijft ook zout in de wonde:
Uit: De Volkskrant, 23-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.
Waarheen gaan de ontheemde CDA-kiezers?
Er is in het CDA iets bijzonders aan de hand, dat van verstrekkende betekenis
kan zijn voor ons politieke bestel. Vanwege het confessionele karakter was het
CDA de enige grote partij in ons land die pretendeerde de hele bevolking in al
haar schakeringen te vertegenwoordigen. Het was geen belangenpartij, maar een
verlangenpartij: het verlangen maatschappelijk fricties te overbruggen op grond
van algemeen christelijke principes. Het CDA was geen belangenpartij, maar een
beginselpartij, een middenpartij uit principe.
Als de huidige poging een rechts minderheidskabinet te
formeren slaagt, komt daar een eind aan en bekent het CDA zich tot een rechtse
partij, die de belangen behartigt van mensen met een volle portefeuille die dat
graag zo houden. In een indrukwekkend optreden in Buitenhof trok
CDA-prominent Herman Wijffels de voor het CDA logische conclusie: fuseren met de
VVD.
Wat de richtingenstrijd in het CDA zo bijzonder maakt, is dat
de founding fathers van het CDA onverbloemd stelling nemen tegen het
huidige partijestablishment en hun beginselen prioriteit geven boven hun
loyaliteit. ...
...
Red.: En een bevestiging voor links:
Uit: De Volkskrant, 18-09-2010, column door Martin Sommer
Links koestert nu de gevestigde macht
Tussentitel: De directe democratie is door rechts gekaapt
Ik zat in de trein met het Wildersboek De tovenaarsleerling van
Meindert Fennema. Goed boek. Een vooraanstaande PvdA’er schoof aan. Ik liet hem
het boek zien. Hij keek misprijzend. Een omhooggevallen fractiemedewerker, was
het oordeel, of woorden van die strekking. Maar dat is Wilders nu juist niet!,
zei ik. Hij was hoog bij de VVD, bijna tweede man in de fractie. Hij wist alles
van het sociale stelsel, en van het Midden-Oosten. Lees dat boek dan!
Het mocht niet baten. Wilders werd bij wijze van spreken
afgeserveerd als een havo-klantje. Ayaan Hirsi Ali had in haar tijd, ondanks
haar even radicale ideeën, altijd wel een zekere grachtengordel–appeal.
Wilders niet. Ayaan is niet alleen beeldschoon, maar ook een deftige dame. Zij
mocht nog wel eens een sjieke lezing houden. Wilders niet. Hij was een
havo-klantje. Hij moet dat neerbuigende oordeel gevoeld hebben.
Wat tegenwoordig van links resteert, is vooral de goede
smaak, beweerde Hendrik Jan Schoo altijd. ...
Waarom heeft iedereen een hekel aan ons? Vragen ze zich bij
de PvdA tegenwoordig wanhopig af. Dit is het antwoord. Standsbesef. De revolutie
van de jaren zestig keerde zich tegen de standenmaatschappij. Power to the
people. Sinds Nieuw Links stond de opstand onder aanvoering van de PvdA.
Tegen de regenten en tegen de vermolmde instituties.
Nu zijn de rollen omgekeerd. De sans-culotten zijn
rechts geworden. En de verdedigers van de status quo links. Het volk moet zich
er toch maar niet te veel mee bemoeien, vanwege slechte smaak en opvoeding. Zie
de discussie die deze week door Anil Ramdas werd gestart op de site van het
Vlaamse debatcentrum De Buren over ‘het culturele drama’. Daarin schrijft
Ramdas: ‘Wat kun je anders zeggen van de meeste Telegraaf-lezers, SBS-6-
en RTL-kijkers en PVV-stemmers dan dat ze boers, onbehouwen, ruw, plat, vulgair,
ordinair en ongemanierd zijn?’
Dat is hét kernprobleem waar de linkse partijen niet
uitkomen, aangezien ze zichzelf nog altijd beschouwen als dragers van de
emancipatiegedachte. Ze hebben een hekel aan het volk gekregen.
Een fraai voorbeeld staat ook in het laatste nummer van het
politieke blad S & D, een themanummer over democratisering. Dick Pels
beschrijft in het meest prikkelende stuk hoe men bij GroenLinks is omgesprongen
met de ‘populistische uitdaging’. Namelijk niet.
In het laatste verkiezingsprogramma heeft GroenLinks het
referendum geschrapt. Toch maar liever geen directe invloed van het volk. ...
Zo komen we bij de formatie, ... Nadat de drie rechtse
partijleiders de koningin feitelijk in de kou hadden laten staan, was de
bezorgde vraag van Pechtold (D66) of we binnenkort alleen nog naar het paleis
gaan om een kopje koffie te drinken.
Goede vraag, met dien verstande dat juist D66 ooit was
opgericht om het systeem te laten ‘ontploffen’. Ook Pechtolds enthousiasme voor
die ontploffing is aanzienlijk gezakt, sinds de directe democratie in de
formulering van Dick Pels door rechts is ‘gekaapt’. Wat resteert is uithuilen in
de mantel van majesteit.
Red.: Met als aanvulling dat D66 natuurlijk op geen enkele
wijze tot links behoort, waar het nog wel wordt ingedeeld - D66 is (bijna) net
zo rechts als de VVD.
Ook hier een bevestiging van Marcel van Dam:
Uit: De Volkskrant, 23-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.
Waarheen gaan de ontheemde CDA-kiezers?
... Wat
nu in het CDA gebeurt, heeft al plaatsgevonden binnen de PvdA, zij het op een
andere manier en voor een groot deel verborgen. Heel geleidelijk is ook de PvdA
opgeschoven van een beginselpartij naar een belangenpartij. Van de
sociaal-democratische beginselen is alleen in de retoriek nog iets terug te
vinden. In de praktijk van de dagelijkse politiek heeft men uit machtspolitieke
overwegingen gekozen voor het dienen van de sociaal-economische belangen van de
middenklasse in plaats van die van de mensen aan de onderkant van de
samenleving. De sociaal-democratie heeft vroeger geprobeerd, niet zonder succes,
kiezers uit de middenklasse te winnen op basis van het uitgangspunt dat we met
zijn allen verantwoordelijk zijn voor iedereen en dat ieder mens recht heeft op
volwaardige participatie in de samenleving. Nu berust men in een blijvende en
zelfs toenemende achterstand van mensen met de laagste opleiding en het laagste
inkomen omdat het wegwerken van die achterstand ten laste van hogere en
middeninkomens electoraal moeilijk te verkopen is. ...
Red.: De jeugdige overmoed leidt onderstaand tot een vorm van
naïviteit die ook nog een expliciet onthult waar het allemaal om gaat -
in een wat andere volgorde van de citaten:
Uit: De Volkskrant, 30-09-2010, door Lodewijk Pessers
De volksrechtbank buigt zich gretig over de aanklachten
tegen de politieke elite
Lodewijk Pessers (1984) is masterstudent informatierecht aan de Universiteit
van Amsterdam. ...
Tussentitel: In een democratie vergt het moed om de opvattingen van de man in
de straat te bestrijden
... In een democratie vergt het moed om als politicus de
gemakkelijke opvattingen van de man in de straat te bestrijden en niet louter
als een echoput te fungeren. ...
Omdat het openbaar bestuur het eigen nut zelden met concrete,
inzichtelijke resultaten kan aantonen, zijn representanten hiervan al snel
verdacht. Als deze bovendien de verdediging van complexe of ondankbare
standpunten niet voeren, uit angst voor het heilige gelijk van de burger, zal
het wantrouwen alleen maar toenemen. Een volk dat nooit wordt tegengesproken,
zal zich continu blijven verontwaardigen over zowel de politieke als economische
bovenlaag, over het inkomen van minister Bos en van accountant Bos. Het is
ontegenzeglijk waar dat een dergelijk klimaat huichelarij en hypocrisie
voortbrengt, zij het van een ander soort dan waar de woede zich nu op richt.
Red.: Het pleidooi voor aristocratie, als je het met
meel in de mond zegt, want erg veel "aristeus", "besten", is dit
natuurlijk zelden of nooit, en het is vrijwel altijd gewoon oligarchie of nog
erger. En in ieder geval mag het volk niet klagen over wat deze besten zoal doen.
Maar waar klaagt het volk dan over? Hierover:
| |
Wouter Bos, de voormalig minister van Financiën, gaat bij zijn
nieuwe werkgever KPMG zo’n 400 duizend euro per jaar verdienen, rekende
Het Financieele Dagblad uit. Op de nieuwssites stromen algauw de
reacties binnen van lezers die stoom mogen afblazen.
In een mengeling van gemeenplaatsen, oprechte boosheid en
verzuchtingen keert het publiek zich tegen de man die zich ooit druk
maakte over de excessieve beloningscultuur. Hoewel oproepen tot
collectieve verontwaardiging een haast dagelijks weerkerend fenomeen
zijn geworden, lijkt er nog geen vermoeidheid op te treden. Integendeel.
De volksrechtbank buigt zich met gretigheid over alle aanklachten die
tegen de politieke elite worden ingediend: een minister die een file
passeert, vanaf een vakantieadres wordt ingevlogen naar Den Haag of de
dubbelparkerende burgemeester.
Uiteraard is er niets mis mee dat het volk het openbaar
bestuur scherp in de gaten houdt en ageert tegen verspilling van
gemeenschapsgeld. Ook is het volstrekt legitiem als een oud-minister,
die zich jarenlang heeft gemengd in het maatschappelijke en politieke
discours, ook na zijn functie wordt bevraagd op zijn handelen, zijn
motieven en – indien nodig – op zijn geloofwaardigheid. Echter, de grote
tekortkoming van de volksrechtbank, daarbij inbegrepen de journalistiek
als openbaar aanklager, is dat vaak de verkeerde vragen worden gesteld
en ondeugdelijke vonnissen worden geveld.
Waarom zijn de vragen die gesteld worden niet de juiste?
Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over de
nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de
steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING
zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden
socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo
klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning
dan ruim tweemaal de Balkenendenorm? Uiteraard had het hem vrijgestaan
een lager salaris te bedingen of vrijwillig een deel ervan aan de
staatskas of aan goede doelen te doneren. Toch zou het mij verbazen als
dat werkelijk de principes waren die Bos huldigde als minister,
sociaal-democraat of econoom. |
En dit klagen gaat niet over de echte fout:
| |
... de grote tekortkoming van de volksrechtbank, daarbij inbegrepen
de journalistiek als openbaar aanklager, is dat vaak de verkeerde vragen
worden gesteld en ondeugdelijke vonnissen worden geveld.
Waarom zijn de vragen die gesteld worden niet de juiste?
Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over de
nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de
steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING
zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden
socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo
klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning
dan ruim tweemaal de Balkenendenorm? Uiteraard had het hem vrijgestaan
een lager salaris te bedingen of vrijwillig een deel ervan aan de
staatskas of aan goede doelen te doneren. Toch zou het mij verbazen als
dat werkelijk de principes waren die Bos huldigde als minister,
sociaal-democraat of econoom. |
Wat zijn dan wel die zaken waar het om gaat en die fout gaan::
| |
... de endemische huichelarij van de politiek die zich opvattingen
laat slijten door opiniepeilers. In de rol van openbaar aanklager
begrijpen de media echter dat ze, zeker in de concurrentie met weblogs,
met toegankelijke bewijzen dienen te komen: liever een loonstrookje dan
een abstract requisitoir. |
Het zijn de politiek en de media die te veel hun oren laten hangen naar de
mening van het volk! En dat men zich hier druk om maakt ...:
| |
Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over
de nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de
steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING
zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden
socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo
klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning
dan ruim tweemaal de Balkenendenorm? |
... is dus onterecht - in andere woorden: een vermeend geval ...
| |
Niet de vermeende huichelarij van een minister die een overstap
maakt naar de accountancy dient aan de kaak gesteld te worden... |
Want stel je voor: als Wouter Bos, of Wim Kok, of welk ander dan ook, op grond
van maatschappelijke verantwoordelijkheid genoeg hen zo moeten nemen met een
premiers-salaris, een magere twee ton euro (een kleine halve miljoen in
guldens), waarvoor zou je dan nog je best doen? Waarvoor zou je dan nog gaan
studeren? En zeker zo'n zware studie als de juristerij?
. Zulke studies, met door grote productiviteit gekenmerkt
hoogstaand maatschappelijk nut, moeten toch zonder bezwaar salarissen boven de
twee ton euro opleveren....? Iets anders zo moreel toch niet te verantwoorden
zijn...?
.
 Dit
stuk van de student onthult natuurlijk de kern van de oligarchie: het gaat
uiteindelijk om het puur materiële eigenbelang, verkocht in mooie praatjes. Het
soort praatjes dat aanleiding is om voor de zoveelste keer nog maar eens de
bekende illustratieve reactie van stal te halen - hij staat hiernaast.
En even nog een blik op de mensen waar het om gaat:
Uit: De Volkskrant, 30-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog
Moderne verworpenen der aarde
Tussentitel:
Volkswijken zijn verweesd door afbouw van verzorgingsstaat
Deze week publiceerde Forum, Instituut voor multiculturele vraagstukken, in
samenwerking met het Verweij-Jonker Instituut, een rapport onder de titel Een
vreemde in eigen land. Daarin wordt verslag gedaan van een onderzoek onder
autochtonen in een aantal gemengde wijken, die moeite hebben met de
multiculturele samenleving.
De bewoners van die wijken zijn verweesd. Ze hebben het
gevoel niet te worden gehoord, niet te worden gezien en niet te worden gekend
door de andere wereld die wordt bevolkt door mensen die bevoorrecht zijn, zowel
qua inkomen als qua intellect, en die geen flauw benul hebben hoe ‘Jan met de
pet’ zijn dagelijkse leven inricht en met welke problemen die te maken krijgt.
Ze haten de overheid die ze zien als vijand omdat die hen op allerlei gebied in
de steek heeft gelaten. Veel bewoners hebben een laag inkomen rondom het
minimumloon, waarvan de koopkracht nu lager is dan dertig jaar geleden. Naar hun
gevoel maken ze geen echt deel meer uit van de samenleving. Hun inkomen is te
laag om volwaardig te kunnen deelnemen aan de consumptiemaatschappij. Ze kunnen
hun kinderen niet geven wat hun klasgenootjes hebben. Ze zijn de moderne
verworpenen der aarde.
... De witte woede aan de onderkant is vooral veroorzaakt
door het materiële achterblijven op de gemiddelde welvaartsgroei en de gevoelens
van uitsluiting en doelloosheid die daarvan het gevolg zijn. Het is die woede
waar anomie, normloosheid, uit voortkomt. Zoals die ook aan het eind van de 19de
eeuw bij het industrieproletariaat bestond. Vanaf het einde van de 19de eeuw is,
onderbroken door twee wereldoorlogen, een proces van humanisering begonnen via
de opbouw van de verzorgingsstaat. Sinds ongeveer 1980 wordt die geleidelijk
weer afgebouwd. Ik durf te stellen dat de verschijnselen die nu in het rapport
van Forum worden gekoppeld aan de ‘verweesde’ groep autochtonen in de
onderzochte gemengde wijken, alles met die afbouw te maken hebben. De bewoners
van die wijken voelen zich al tientallen jaren achtergesteld. Op 8 januari 1992,
bijna 20 jaar geleden, schreef ik op deze plaats al een column over dat fenomeen
onder de titel Gekoesterde problemen. ...
Red.: Een week later heeft Van Dam ook de cijfers uitgerekend:
Uit: De Volkskrant, 07-10-2010, column door Marcel van Dam,
socioloog.
Huilen met de pet op
Tussentitel: Tot 2015
leveren de lage inkomens tussen de 5 en 10 procent in
Het CDA-congres en
de aandacht daarvoor in de media vormden het voorlopige hoogtepunt in de
hysterie die Wilders in de samenleving en de politiek teweeg weet te brengen.
...
De algehele verwarring werd op een potsierlijke manier
compleet gemaakt bij het begin van het strafproces tegen Wilders. ...
Het is allemaal heel erg, maar wat het zo onverdraaglijk
maakt, is dat de hysterie zaken overwoekert die veel belangrijker zijn en die
getuigen van een veel kwaadaardiger ziekte in onze samenleving. Verhagen noemde
op het CDA-congres het regeerakkoord ‘sociaal, solide, solidair’. Een grotere
leugen is nauwelijks te bedenken. Net als die van werkgeversvoorzitter Wientjes
die in NRC Handelsblad: zei: ‘In sociaal opzicht is dit een erg links
kabinet’.
Iedereen die de notitie van het Centraal Planbureau over de
effecten van de voorgestelde bezuinigingen en lastenverhogingen doorkijkt, kan
de leugen van Verhagen en Wientjes gemakkelijk zelf ontmaskeren. Lagere inkomens
leveren veel meer in dan hogere inkomens. In 2015 zullen mensen met een laag
inkomen tussen de 5 en 10 procent hebben ingeleverd. Verreweg de grootste
bezuiniging vindt plaats in de sociale zekerheid, ruim vier miljard euro. Als ik
de lijst doorneem met maatregelen die de koopkracht negatief beïnvloeden, vind
ik er zegge en schrijven één die op mij betrekking zou kunnen hebben: ik zou wat
meer btw moeten betalen als ik een kaartje wil kopen voor een concert of bij de
aankoop van een schilderij.
Mensen met een laag inkomen worden getroffen door talloze
bezuinigingsmaatregelen. Zo zal de bijstandsuitkering over een lange periode
worden gekort, oplopend tot 2.000 euro per jaar, 166 euro per maand. Terwijl
vanaf 1980 de koopkracht van de bijstandsuitkering al zeer aanzienlijk is
gedaald. Willens en wetens worden mensen dieper in de armoede gestort om, zoals
het Centraal Planbureau zegt ‘de financiële prikkel voor uitkeringsgerechtigden
te versterken om een baan te zoeken en te aanvaarden’. Iedereen weet al jaren
dat een flink deel van de mensen in de bijstand nooit en te nimmer een baan zal
vinden, ook al gaan ze op hun kop staan. Hetzelfde geldt voor een andere groep
zwakkeren die bijna geen kans hebben op de arbeidsmarkt, mensen die nu werken op
sociale werkplaatsen. ...
Red.: De Volkskrant houdt jaarlijks een ranglijst
van de Nederlandse elite binnen de oligarchie bij. Dit jaar zijn ze ook
ondervraagd over hun positie ten opzichte van de rest van de bevolking:
Uit: De Volkskrant, 10-12-2010, van verslaggevers Wilco Dekker en Ben van
Raaij
Elite heeft geen antwoord op opkomst populisme
De elite van Nederland vindt de opkomst van het populisme en de toegenomen
invloed van Geert Wilders een groot probleem, maar moet een antwoord schuldig
blijven. Ruim de helft van de bestuurlijke top heeft er geen vertrouwen in dat
de bestuurlijke elite een krachtig alternatief kan bieden voor de boodschap van
populistische partijen.
Dat blijkt uit een enquête van TNS Nipo in opdracht van de
Volkskrant onder vierhonderd invloedrijke Nederlanders, onder wie CEO's,
wetenschappers, topambtenaren, bankiers, (oud-)politici en cultuurpausen. Dat is
zo ongeveer de groep die door Wilders geregeld onder vuur wordt genomen, omdat
ze het land zou hebben laten afglijden. Ruim 250 mensen reageerden, een respons
van 63 procent. ...
Red.: Oftewel: ze keren zich tegen de maatschappelijke
opvattingen van de meerderheid van de bevolking, maar kunnen die standpunten
niet weerleggen, en hun eigen eigen standpunten niet uitleggen. Dan hoef je
eigenlijk niet verder te praten. Er is maar één conclusie mogelijk: opzouten.
En voor de zekerheid geven ze nog wat bevestigingen van die
conclusie:
| |
Ruim driekwart van die bestuurlijke elite vindt de opkomst van het
populisme in Nederland een groot probleem. |
Ruim driekwart is dus volstrekt ondemocratisch.
| |
Ook driekwart vindt dat de toegenomen invloed van Wilders de
internationale reputatie van Nederland schaadt. |
Want natuurlijk bestaat de internationale politiek en nestuur uit dezelfde soort
mensen.
| |
De vraag of de PVV-leider een gevaar voor de rechtsstaat is, splijt
de elite: de helft vindt van wel, de andere helft niet. |
Vertaald: ze zijn het er mee eens dat ze zelf de rechtstaat in gevaar brengen.
In de democratie is wat meer vertrouwen: bijna
tweederde vindt niet dat de opkomst van Wilders die in gevaar brengt. Eveneens
tweederde vindt het ook goed dat een politicus als Wilders een stem geeft aan de
maatschappelijke onvrede.
En als ze oplossing noemen, want is dat dan? Een gok: "Ze
gaan het nog beter uitlegen ...":
| |
Vier op de tien respondenten zien wel kansen. Ze adviseren 'meer
laten horen', 'visie ontwikkelen en perspectief bieden' en 'keuzes maken
en stelling nemen' worden als mogelijkheden. Ook 'het debat aangaan in
de media', 'leiderschap tonen' en 'goed luisteren naar de gewone man'
worden genoemd. |
Nauwelijks een gok, want dit is inderdaad wat ze al bijna tien jaar roepen ...
Wat een armoede en geestelijke deprivatie. Je kan er zo
doorheen zien: dit gaat natuurlijk alleen maar over zeer kleinzielig eigenbelang.
En alweer raak:
| |
Mark Rutte is de lieveling van de 'bovenlaag': hij krijgt een 7,5.
De VVD is ook de grootste partij in de bestuurlijke elite. |
Wat dat is het enige idee van de VVD: eigenbelang
.
Ook de Volkskrant ziet de betekenis van deze
onthulling:
Uit: De Volkskrant, 11-12-2010, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul
du Pré
Nieuwe verhoudingen
De afkeer van de PVV jegens de bestuurlijke elite is wederzijds. De normale
verhoudingen in het land zijn weg.
Geert Wilders en zijn PVV hebben hun afschuw van de bestuurlijke elite nooit
verhuld: de elite denkt vooral aan zichzelf, is het contact met de werkelijkheid
verloren en is hoofdverantwoordelijk voor de 'islamisering' van het land.
Het antwoord van die elite staat vandaag in deze krant: de
afkeer is geheel wederzijds. ...
Red.: Het gebruik van de term 'antwoord' is onjuist, want
keert oorzaak en gevolg om: het egon met de afschuw van de elite van de
opvattingen van de lageropgeleide meerderheid van Nederland. De opkomst van de
PVV was een reactie, oftewel een "antwoord". Niet dat men dar iets van heeft
geleerd:
| |
Als het aan de elite had gelegen, was de PVV nooit in de
regeringscoalitie terecht gekomen. Integendeel, dan was 'het beest
getemd', de verkiezingsuitslag terzijde geschoven en was er een 'kabinet
op afstand' geformeerd met zwaargewichten uit weldenkende kringen, in de
hoop dat de rust in het land weldra zou terugkeren.
Waarschijnlijk geheel onbedoeld bevestigt de elite zo het
beeld van de hooghartige ons-kent-ons-cultuur waartegen de PVV zich
afzet: bevalt de verkiezingsuitslag niet, dan doen we het op onze
manier. ... |
Waarmee tevens de voorgaande analyse van deze website op zijn hoofdpunt, het
bestaan van een oligarchie, onderschreven wordt. Waarna er vervolgens weer een
fout wordt gemakt:
| |
De afloop is bekend. VVD, CDA en PVV bijten zich vast in hun
avontuur en tonen zich niet ontvankelijk voor bedenkingen van buitenaf.
Alle pogingen van de afgelopen maanden van de elite om de totstandkoming
van het minderheidskabinet-Rutte te voorkomen, liepen op niets uit. |
Want natuurlijk maken VVD en CDA een integraal deel uit van die elite. Misschien
niet alle stemmers, maar wel (vrijwel) alle bestuurders. De fout is veroorzaakt
doordat men vergeten is dat de elite uit twee delen bestaat: de rechtse en de
linkse.
| |
En nu het er is, gaat het kabinet zonder zich veel aan te trekken
van protesten uit die kring voort op de ingeslagen weg. De bezuinigingen
op de 'elitaire kunstsector' zijn daarvan het meest sprekende voorbeeld. |
Dat bezuinigingen op 'elitaire kunstsector' is de rechtse elite die "wraak"
neemt op het linkse deel van de elite. Iets waar men kennelijk geen besef van
heeft, gezien de laatste opmerking:
| |
Voor de elite is het recept nu: wonden likken en anticiperen op de
nieuwe werkelijkheid. Dat is de enige manier om weer snel voet aan de
grond te krijgen op het Binnenhof. |
Martin Sommer geeft weer een samenvatting van de
ontwikkelingen:
Uit: De Volkskrant, 18-12-2010, door Martin Sommer
Het wordt hun tegen ons
Tussentitel: Dat deze regering er is gekomen, is een revolutie
Terwijl de kabinetsformatie deze zomer in volle gang was, speelden 'mensen
van kaliber' elders in Den Haag op een geheim tweede schaakbord om, zodra
mogelijk, een zakenkabinet op afstand van de politiek te vormen. De nette
rechtvaardiging was dat de kwaliteit van de huidige politici tekortschoot. Het
werkelijke motief was dat Wilders met zijn abjecte ideeën niet in de buurt van
de macht mocht komen. Bekende namen kwamen voorbij: Veerman, Wijffels, Rinnooy
Kan. 'De notabelen wilden het dorp redden', schamperde een scepticus die van
hoed en rand wist. Het kwam er niet van omdat, in de woorden van een betrokken
zwaargewicht, SER-lid Louise Fresco, niemand wilde doorpakken.
Volkskrant-collega's Wilco Dekker en Ben van Raaij
tekenden de schaduw-formatie gedetailleerd op (Vervolg, 11 december). Daarna
bleef het merkwaardig stil. Het hele land zit op WikiLeaks te turen, terwijl bij
ons om de hoek aan de Kneuterdijk werd gecomplotteerd door notabel Nederland.
Vergelijk dat eens met het boek Tegels lichten (1972) van de PC
Hooftprijs-laureaat H.J.A. Hofland. Die beschrijft (eerste druk, blz. 79) het
kenmerkende gedrag van de autoriteiten van de jaren zestig als volgt: 'Er was
een niet geringe, zelfbewuste minderheid die vond dat er al meer dan genoeg werd
geëmancipeerd, dat al veel te veel mensen hun neus in de publieke zaak staken,
en dat de parlementaire democratie dit hinderlijke proces alleen maar
bevorderde, zodat een manier moest worden gevonden om in te grijpen
(typische term uit de notabele woordenschat).'
Die hoflandse verontwaardiging ontbreekt nu. Misschien uit
gêne over het weinig democratische gehalte van het geheime overleg,
waarschijnlijker omdat menigeen net als die autoriteiten van toen denkt dat het
inderdaad tijd is paal en perk te stellen aan de laagvoorhoofdige bemoeienis met
de politiek. De gelijkenis tussen het onversneden paternalisme van toen en nu is
frappant. De terminologie ook: 'Ervaren bestuurders, gezaghebbend leider, zaken
goed regelen.' Je kreeg dankzij de reconstructie van Dekker en Van Raaij een
fraai inkijkje bij ons soort mensen. Neem het afscheidsfeestje van
CDA-fractieleider Van Geel, waar 'je zo 25 ministers kon recruteren'.
...
Het is nog altijd EU-beleid dat de helft van de Europese
bevolking dit jaar(!) wetenschappelijk of hbo-geschoold zou moeten zijn. Dit
heet de Lissabon-agenda. Ik heb dat altijd een idiote ambitie gevonden. Alsof de
helft van de bevolking dat niveau in zijn mars had ...
Nu blijkt een tweede gevolg van die diploma-inflatie: een
nieuwe vorm van afsluiting van de bovenkant. We zijn de meritocratie voorbij.
Red.: Een onzorgvuldigheid: die meritocratie is er nooit
geweest. Er zijn bepaalde vormen van elitaire geslotenheid minder geworden, het
erfelijke hevven van macht, maar dat is slechts gradueel, en op de meeste
bestuurlijke vlakken is er het netwerken voor in de plaats gekomen. En daarin
speelt merites een zeer beperkte rol:
| |
Als iedereen een diploma heeft, is dat geen selectiecriterium meer
en gaan minder fraaie, minder objectiveerbare factoren weer een rol
spelen bij de totstandkoming van de elite. Stand en klasse werken niet
meer, wel: ons soort mensen, met ons soort opvattingen. Dat geldt ook
voor de bestuurlijke elite en de ambtenarij waar de partijkaart de
laatste jaren alleen maar onmisbaarder is geworden. 'Je herkent ze zo.'
|
En dit kabinet is alleen een kleine verschuiving binnen dit palet, en niet zo
fundamenteel als Sommer denkt:
| |
Realiseer je je de geslotenheid van de bestuurskaste, dan is het
bijna een revolutie dat dit kabinet er toch is gekomen. Nederland heeft
nu een regering die zich weinig van de weldenkende mensen aantrekt. Des
te opmerkelijker, omdat het voor een belangrijk deel zelf bestaat uit
loepzuivere bestuurlijke insiders. |
Het belangrijkste doel van degenen die dit kabinet gecreëerd hebben, is om de
groei van de PVV te remmen.
Dagblad De Pers, bij monde van wetenschapsjournalist
Marcel Hulspas, kraakt nog hardere noten in een lang artikel - bedenk hierbij
dat Hulspas beslist geen Wilders-aanhanger is, want hij heeft vele stukjes tegen
hem geschreven:
Uit: DePers.nl, 09-01-2011, door Marcel Hulspas
Tweespalt | Laag of hoog opgeleid
Zonder een diploma ben je een nul
Dwars door de Nederlandse samenleving loopt een kloof, die ook
nog eens steeds groter wordt. Onderwijs bepaalt of je meetelt, of dat je altijd
een loser zult blijven.
Eerst het goede nieuws: de jeugd van Nederland wordt steeds gezonder. Dat blijkt
uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau dat vorige maand verscheen.
De jeugd is de afgelopen tien jaar gezonder gaan eten, minder gaan roken (ook
minder hasj), en minder gaan drinken. Vijf jaar geleden had driekwart van de
jongeren tussen elf en zestien al gedronken, nu is dat 65 procent.
Maar dan nu het slechte nieuws: ‘de’ jeugd bestaat niet meer.
Er is sprake van een groeiende kloof tussen jongeren in het vmbo en havo en
jongeren in het vwo. Neem roken: vijf jaar geleden rookte een kwart van de vmbo/havo-leerlingen,
en vijf procent van de vwo’ers. Nu zijn die percentages 15 en 1 procent. Het
drinkgedrag laat eenzelfde verschuiving zien. Roken en drinken, gewoontes die
een direct funest effect hebben op de levensverwachting, zijn straks kenmerkend
voor lageropgeleiden. Met alle gevolgen van dien. Nu is het al zo dat
hogeropgeleiden een paar jaar langer leven dan lageropgeleiden. Dat verschil zal
de komende jaren nog groter worden.
Het is één voorbeeld van een verontrustend
verschijnsel: de Nederlandse samenleving valt steeds duidelijker uiteen in twee
klassen die nauwelijks nog met elkaar omgaan. Klassen die afgebakend worden door
één enkele eigenschap. Niet afkomst, niet inkomen, niet het geloof. Opleiding,
daar draait het om. ...
Nog niet eens zo lang geleden werd gedacht dat opleiding de
Grote Gelijkmaker zou zijn: de weg waarlangs slimme arbeiderskinderen op konden
klimmen tot de top, en waarlangs de domme nazaten van de elite alsnog naar
beneden zouden tuimelen. In de nieuwe ‘meritocratische’ samenleving had iedereen
evenveel kans om te klimmen. Menige (vooral socialistische) onderwijsminister
heeft getracht om het onderwijs zodanig te hervormen dat het werkelijk zo zou
functioneren. Zonder succes. De praktijk bleek taaier dan de droom.
Het vwo anno 2011 is net zo exclusief, net zo voorbehouden
aan de elite als de gymnasia van een eeuw geleden, zoals de Nijmeegse
onderwijssociologe Nicole Tieben heeft aangetoond. De maatschappelijke elite van
nu stoomt haar kinderen klaar voor een geheel eigen traject langs de betere
(witte, dure) scholen, veilig verwijderd van alle maatschappelijke
tegenstellingen. En de onderwijsverschillen zijn de laatste jaren alleen maar
groter geworden. Niet alleen door het wegvallen van de zuilen, waarbinnen
organisaties bestonden die talentvolle kinderen omhoog konden stuwen, maar ook
door veranderingen binnen het onderwijs.
De instroom van allochtone leerlingen heeft het
onderwijsniveau van basisscholen in de achterstandswijken ernstig aangetast. Die
‘zwakke’ en ‘zwarte’ scholen worden door de opleidingselite zorgvuldig gemeden.
En de leerlingen van zwakke scholen stromen voor een belangrijk deel door naar
de vmbo’s die in de greep waren van het ‘Nieuwe Leren’. Daar draaide alles om
het ‘leren hoe te leren’. Concrete kennis en vaardigheden, een vak leren, waren
niet langer noodzakelijk, want de samenleving ontwikkelde zich immers zo snel.
Aldus de hogeropgeleiden die het voor het zeggen hadden. Het was ongetwijfeld
goed bedoeld, maar die neerbuigende houding leidde er alleen maar toe dat de
kloof tussen ‘hoog’ en ‘laag’ nóg groter werd, en het zelfbeeld van de
vmbo-leerling kelderde. Hij weet waar hij straks zal belanden. Gezond leven? Je
‘normaal’ gedragen? Het zijn hun waarden allang niet meer.
De nieuwe opleidingselite beheerst de top, en deelt de lakens
uit. We zijn beland in een ‘diplomademocratie’, zoals de politiek filosofen Mark
Bovens en Anchritt Wille het noemen. De Nederlandse politieke, bestuurlijke en
economische top bestaat volledig uit mensen met een academische opleiding – een
ander traject naar de top bestaat niet meer. ...
Red.: Op zich misschien wel juist, maar niet een echte
verklaring voor de tweedeling. want vroeer ging het net zo. het verschil is dat
dat het verschil een extern kenmerk heeft gekregen:een diploma. Maar er is wel
een zekere verschuiving opgetreden: afkomstig uit de lagere klasse met een
diploma, kom je nu verder dan vroeger, alhoewel zelden in de top.
| |
Door het wegvallen van de oude zuilen voelt de opleidingselite geen
solidariteit meer met enig deel van de lager opgeleide klasse. Men werkt
uitsluitend voor zichzelf – en is er ook heilig van overtuigd dat men
het succes geheel aan zichzelf te danken heeft. |
Dat wegvallen van de zuilen is een samenvallend gevolg. De oorzaak
is de opkomst van de Angelsaksische ideologie en het neoliberalisme.
| |
In hun vorige maand verschenen studie De diplomademocratie
schetsen Bovens en Wille een zelfvoldane kliek van ‘kosmopolieten’ die
neerkijkt op Nederland en minachting koesteren voor ‘gewone’
Nederlanders en de politieke thema’s die zij aandragen. De sociale
zekerheid is duur en moet op de schop (daar maken ze zélf toch geen
gebruik van), en de instroom van niet-westerse immigranten is ‘goed voor
de economie’. |
In de roos. Dit is de VVD, D66, GroenLinks elite. Vrijwel de gehele
groep. Vrijwel dezelfde als de groep van de multiculturalisten. Kijk maar:
| |
De groeiende onvrede onder de lageropgeleiden, over stedelijk
verval, criminaliteit, vreemde culturen en niet te vergeten: over de
arrogante elite zélf, wordt door de opleidingselite het liefst
psychologisch geduid als het rancuneuze gezeur van losers die de snelle
veranderingen in de globaliserende samenleving niet bij kunnen houden.
(...) Ze weigeren die kritiek, en dan met name de ‘islamofobie’, serieus
te nemen. Het gaat om uitingen van ‘frustratie’ die beantwoord moeten
worden met een beroep op ‘tolerantie’ (de elite heeft toch ook geen last
van allochtonen?) |
Precies. En dus:
| |
Wie de opkomst van de PVV wil begrijpen, moet opnieuw kijken naar
opleiding. De opleidingskloof is ook in de Tweede Kamer zichtbaar
geworden. Laagopgeleiden, eenderde van het electoraat, zijn massaal
gegaan voor nieuw rechts, dus de VVD of PVV. De VVD maakte enige
angstige momenten mee met het vertrek van Geert Wilders, maar heeft
dankzij een hard standpunt op het gebied van immigratie de weg naar het
laagopgeleide electoraat gevonden. |
Om vervolgens dat laagopgeleide electoraat economisch een
poot en een half uit te draaien (en misschien was het daar wel om te doen...).
| |
Hoogopgeleiden, ook eenderde, zoeken hun toevlucht in toenemende
mate bij GroenLinks en D66. De elite heeft daarmee haar eigen partijen:
de helft van de academici in ons land stemt GroenLinks of D66. Aan de
andere kant van het spectrum trekt de PVV onder die groep hooguit drie
of vier procent. Maar onder laagopgeleiden is de PVV inmiddels met gemak
de grootste partij, terwijl de ‘linkse’ stemmers daar in hoog tempo
uitsterven.
De resterende groep met een middelbare opleiding heeft op dit
moment geen thuis. ... |
Hoe gaat het verder?:
| |
Gaat het hier om een tijdelijk verschijnsel? Zullen de
lageropgeleiden weer tot rede komen en zal de samenleving terugkeren
naar ‘hoe het vroeger was’, zoals de elite al jaren stilletjes hoopt?
... Maar inmiddels zitten we al twee jaar in een diepe crisis, en de
beweging naar links is uitgebleven.
... Inmiddels is duidelijk dat Wilders wellicht ‘economisch
links’ kan praten, maar op dat vlak niets kan bieden. En toch blijven de
kiezers hem trouw. Laagopgeleiden willen niet alleen gehoord worden, ze
willen niet alleen hun straat en hun land terug, ze zijn blijkbaar ook
bereid daarvoor te betalen. ...
De PvdA en SP hebben dat niet door. Die hebben al hun kaarten
gezet op de ‘onvermijdelijke’ sociale onrust. Maar die onrust zou wel
eens heel goed achterwege kunnen blijven. Het lijkt er op dat de
sociaal-economische thema’s hebben afgedaan. Het gaat niet om de centen.
Het electoraat is niet gek, of zielig gefrustreerd door de
globalisering. Het gaat om hoe Nederland eruit moet zien. Als de
opleidingselite dat niet inziet, gaat zij harde confrontaties tegemoet.
|
De PvdA kan niet vanwege har achterban. De SP durft niet, vanwege de dan zeker
volgende verkettering door de elite in de media. De SP is de echte staatsvijand
van de elite.
Hulspas schetst vrijwel hetzelfde beeld als hierboven al is
gedaan, en ook sterk gelijkend op de conclusies van Sommer, hoewel de laatste
wat voorzichtiger is. Omdat de laatsten formeel behoren tot de groep van de
hogeropgeleiden, de bovenste derde, kunnen hun woorden, volgens de
informatieregels
, als hoogst betrouwbaar worden bestempeld. En is de analyse gegeven hierboven
afdoende onderbouwd.
GroenLinks-senator en Volkskrant-columnist
Evelien Tonkens heeft het genoemde boek kennelijk ook gelezen:
Uit: De Volkskrant, 12-01-2011, column door Evelien Tonkens
Gelukkiger als niet alles een ratrace is
Tussentitel: Als het lot ze selecteert, doen lager opgeleiden
veel vaker mee, blijkt bij burgerfora
... lager opgeleiden zijn politiek slecht vertegenwoordigd,
betogen Mark Bovens en Anchrit Wille in De diplomademocratie. Hoger
opgeleiden vormen nog geen derde van de bevolking, maar domineren wel de
politiek. Hoger opgeleiden gaan vaker stemmen en nemen vaker deel aan
interactief beleid en burgerinitiatieven. Ze zijn bijna tweemaal zo vaak lid van
een politieke partij of actiegroep. Driemaal zo vaak doen ze mee aan
demonstraties en (internet-)discussies. Van de bewindslieden en Tweede
Kamerleden is 90 procent hoger opgeleid.
Ook in het maatschappelijk middenveld, van oudsher
boodschapper van signalen uit de samenleving en kweekvijver van politiek en
bestuurlijk talent, maken hoger opgeleiden de dienst uit. Lager opgeleiden zijn
minder vaak lid van vakbonden, vakverenigingen, werkgeversorganisaties,
sportverenigingen, en milieu- of derdewereldorganisaties. Bovendien zijn deze
organisaties, net als politieke partijen, papieren organisaties geworden, met
slapende donateurs, bestierd door hoger opgeleide professionals. Mogelijkheden
om mee te praten en je via scholing en training te ontwikkelen van
koffieschenker tot bestuurder zijn vrijwel verdwenen. ...
Red.: Een voorbeeld is de wereld van de
woningbouwverenigingen,die stichtingen zijn geworden waaruit de
ledenraadvergadering, waar de lageropgeleide nog wel iets kon zeggen, is
verdwenen. De middelbaar- en hogeropgeleiden gebruiken hun nieuwe dominantie in
die wereld, om huurgelden opgebracht door lageropgeleiden te besteden aan
projecten gericht op de middenklassen en sociale voorzieningen die eigenlijk
door de hele gemeenschap, inclusief midden- en hogeropgeleiden die in
koopwoningen zitten, zouden moeten worden betaald. Een typisch "omgekeerde Robin
Hood"-geval
| |
Hoger en lager opgeleiden leven in verschillende werelden, betogen
Bovens en Wille. Ze verschillen in kennis, vaardigheden, ervaringen,
voorkeuren, zorgen en belangen. Lager opgeleiden hebben problemen met
vmbo of roc, hoger opgeleiden met het studiehuis. Voor lager opgeleiden
is globalisering een last: geluidshinder van buren die je taal niet
spreken. Voor hoger opgeleiden is globalisering een lust: studiereizen
naar verre oorden. Lager opgeleiden maken zich zorgen om criminaliteit,
veiligheid, leefbaarheid en nationale identiteit. Hoger opgeleiden
winden zich meer op over het milieu en de derde wereld. In politiek en
maatschappelijk middenveld domineren de zorgen van hoger opgeleiden.
Problemen met het studiehuis kregen veel meer aandacht dan problemen op
het vmbo. En tegenover de milieu- en ontwikkelingsorganisaties staan
geen even krachtige en ledenrijke organisaties voor veiligheid,
leefbaarheid of monoculturalisme.
|
Dat laatste is niet waar: er is een krachtige organisatie voor
monoculturalisme: de PVV. Maar dar keert de hele ovenklasse, inclusief Evelien
Tonkens, zich fanatiek tegen.
| |
De stem van lager opgeleiden moet versterkt, vinden Bovens en Wille.
Vaker stemmen, met opkomstplicht, meer referenda en direct gekozen
bestuurders. |
En daar keren ze zich ook al tegen: geen referendum over Europa,
enzovoort. Zo ver gaand, dat men vraagtekens is gaan zetten bijna de democratie,
met gebruik van terminologie als"populisme", omdat het volk op de PVV is gaan
stemmen.
Tonkens heeft ook een algemeen recept:
| |
Dat opleiding betere toegang verschaft tot politieke macht is al erg
genoeg; voorkomen moet worden dat het ook deuren opent tot betere zorg,
onderwijs of rechtshulp, betogen Bovens en Wille. Dat vereist
inkomensnivellering, schreef ik (29 december). Onzin, reageerde Arnon
Grunberg. 'Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem:
erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat de voetballer
een miljoen verdient' (5 januari). De woede richt zich inderdaad niet
zozeer op de enkele voetballer, maar wel op het leger van voetballers,
directeuren en ministers dat hun kinderen naar een dure Amerikaanse
universiteit kan sturen en zich een dure advocaat kan permitteren
terwijl anderen collegegeld noch advocaat kunnen betalen. 'In een
meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de
ratrace te laten meedoen', vindt Grunberg. Maar we worden wel gelukkiger
als niet alles een ratrace is. Als we allemaal toegang hebben tot
dezelfde goede scholen, verzorgingshuizen en advocaten.
|
De ideologie van de ratrace is al sinds de jaren tachtig populair
in dit soort kringen.
Een ander artikel van Evelien Tonkens dat de politieke
oligarchie duidelijk neerzet:
Uit:
De Volkskrant, 29-12-2010, column door Evelien Tonkens, bijzonder
hoogleraar burgerschapskunde
Inkomensnivellering is goed tegen de crisis
... Hoe is het mogelijk dat de politiek van links tot rechts kiest voor
vergroting in plaats van verkleining van de inkomensverschillen? De
inkomensverschillen zijn sinds 1960 fors toegenomen. Dit gebeurde vooral in de
jaren tachtig. Nivellering en gelijkheid zijn uit. Gelijkheid wordt geassocieerd
met eenheidsworst, smoren van talent en belonen van luiheid, domheid en
slechtheid. ...
Red.: En dat gebeurt bovendien tegen de wil van de
meerderheid van de bevolking:
| |
Tweederde van de bevolking is trouwens voorstander van
inkomensnivellering, volgens een onderzoek van het Centraal Bureau voor
de Statistiek uit 2007. De meeste mensen willen grotere gelijkheid. |
Dat kleinere inkomensverschillen beter zijn voor vrijwel iedereen, blijkt
hier
.
Overigens is dit iets dat ook speelt bij de zogenaamd noodzakelijke
bezuinigingen in 2011 ten gevolge van de financieel crisis veroorzaakt door de
rijken:
| |
Als we de belasting van de 8 procent rijkste Nederlanders met 3
procent verhogen, hoeven we helemaal niet te bezuinigen, zo becijferde
de econoom Geert Reuten van de Universiteit van Amsterdam onlangs. Want
met deze bescheiden belastingverhoging voor een kleine groep zeer rijken
halen we in één klap 18 miljard binnen. De hele bezuinigingsoperatie
waar al maanden drukte om is, wordt daarmee overbodig.
Alle politieke partijen, met uitzondering van de SP,
portretteren de bezuinigingen als noodzakelijk. Het voornaamste verschil
is het gevoel erbij. Links betreurt de bezuinigingen en trekt sombere
gezichten. Rechts is zichtbaar blij: een lang gekoesterde wens gaat in
vervulling zonder noemenswaardig protest. Te roepen dat de economie dit
vereist, is eindelijk afdoende. |
Een basiselement van de oligarchie is het nauwe verband tussen
bedrijfsleven en politiek. :
Uit: De Volkskrant, 02-02-2011, door Tjerk Gualthérie van Weezel
Wat ziet Ernst & Young in Jan Peter Balkenende?
Jan Peter Balkenende is van de straat. Hij wordt vier dagen per week partner bij
accountantsbureau Ernst & Young. Hij werkt al een dag per week als hoogleraar.
Wouter Bos ging ook al naar een accountantskantoor, wat hebben oud-politici daar
te zoeken?
Het zal Ernst & Young niet om de kennis van begrotingen te doen zijn.
Oud-politici hoeven ook geen jaarrekeningen goed te keuren. Balkenende wordt,
net als Bos, adviseur. Ernst & Young, dat wereldwijd 144 duizend werknemers
heeft, adviseert bedrijven bij strategische vraagstukken. ...
Is dit een opmerkelijke stap voor een oud-premier?
...
Er zijn wel meer oud-premiers die de overstap naar het bedrijfsleven maakten. Zo
kreeg Wim Kok kort na zijn aftreden commissariaten bij ING en Shell. Ook Piet de
Jong en Barend Biesheuvel stortten zich in de dagen na hun premierschap op
controlerende posities bij grote Nederlandse bedrijven. ...
Over geld gesproken...
Daarover doet Ernst & Young geen uitspraken. Maar het is wel te herleiden: het
inkomen van een partner hangt af van de winst. Bij een gemiddeld jaar zou dat
voor een zij-instromer die 'op basis van ervaring' op het hoogste niveau begint,
naar schatting 750 duizend euro zijn. Dat is ruim vier keer de Balkenendenorm.
Red.: Bekend is de uitdrukking (van de Amerikaanse
president Eisenhower) "het militair-industriële complex". Veel gevaarlijker is
"het politiek-industriële complex".
Maar van de oligarchie maken nog meer groepen uit.
Bijvoorbeeld deze:
Uit: De Volkskrant, 31-01-2011, door Bob van den Bos
Ambtenaren krijgen steeds meer macht
Er vindt een machtsverschuiving plaats van politiek naar ambtenarij, die
democratisch onverantwoord is.
Bob van den Bos | Bob van den Bos is politicoloog en voormalig lid van de Eerste
Kamer, de Tweede Kamer en het Europees Parlement voor D66. 'Ambtenaren vullen
machtsvacuüm op, omdat de politieke top overbelast is.'
Tussentitel: Burgers kiezen de politici en niet de ambtenaren
WikiLeaks heeft onthuld dat Nederlandse topambtenaren hebben geprobeerd via
Amerikaanse diplomaten PvdA-leider Bos te bewerken. Voormalige bewindslieden
reageren in koor dat hun medewerkers nooit eigenmachtig optraden. Oud-minister
Kooijmans kan zich niet herinneren dat Nederlandse bewindslieden ooit onder druk
zijn gezet via een vreemde mogendheid.
Ik wel. Uit mijn proefschrift blijkt dat de Nederlandse
ambassadeur bij de Europese Gemeenschap Nieman achter de schermen bij zijn
buitenlandse collega's verzet mobiliseerde tegen het voorstel voor een nieuw
verdrag van zijn eigen minister Van den Broek (1991). Niemand had inhoudelijke
en tactische bezwaren ('onhaalbaar'). Staatssecretaris Dankert wilde de
topambtenaar wegens obstructie ontslaan, maar premier Lubbers hield dit tegen.
In mijn boek Mirakel en Debacle beschrijf ik hoe de politieke
besluitvorming die leidde tot het Verdrag van Maastricht, vergaand gestuurd werd
door enkele ambtenaren van BZ.
Meer studies wijzen op hetzelfde verschijnsel. Zo werd de
besluitvorming over de aanschaf van de JSF volledig gedomineerd door militairen
(dus ambtenaren) van de luchtmacht. Politieke en economische overwegingen werden
zo ondergeschikt aan technische voorkeuren.
De fundamentele vraag is daarom hoe groot de macht en invloed
van de ambtenaren eigenlijk is. Mijn antwoord luidt: veel groter dan
democratisch verantwoord is.
Red.: Deze voorbeelden laten meteen zien in welke
richting die invloed van ambtenaren gaat - en tussen twee haakjes: dit betreft
natuurlijk alleen de topambtenaren, de elite: die Europeanisering,
globalisering, kosmopolitisme, massa-immigratie, en de algehele uitverkoop van
de belangen van Nederland in het algemeen.
Kijk maar hier:
| |
Een onderschatte reden voor verambtelijking ligt in de
europeanisering van het openbaar bestuur. De Europese regelgeving blijft
zich verbreden en verdiepen. Elk departement en alle bestuurslagen
ondervinden hiervan de gevolgen. De voorbereiding van EU-wetgeving ligt
bijna geheel in handen van nationale en Europese ambtenaren.
De Europese besluitvorming wordt zelfs nog sterker ambtelijk
gestuurd dan de nationale. Bewindslieden werken alleen in deeltijd in
EU-verband. Hun bijdrage bestaat uit deelname aan vergaderingen van de
Raad. Maar ze laten zich in zo'n 20 procent van de gevallen
vertegenwoordigen door een ambtenaar. Acht van de tien besluiten worden
bovendien op ambtelijk niveau afgehandeld en zijn slechts hamerstuk. |
Dit alles volgens de bekende regel dat naarmate een hiërarchie hoger is, de
esluiten meer door de top en de bureaucratie worden genomen, en er meer sprake
is van een dictatoriale gang van zaken. Dit is ook de reden dat de top, de
oligarchie, ook zo sterk voor internationalisering dus hogere hiërarchieën is:
zij krijgen (nog) meer macht.
Een andere deelroep van de oligarchie is die der juristen.
Hun houding en strevingen zijn identiek, zie hier
.
Een nieuwe ontwikkeling is dat de grootschalige diefstal
gepleegd door de oligarchie ook in de openbaarheid komt:
Uit: Volkskrant.nl, 05-02-2011, ANP
'Pensioenfondsen liepen 145 miljard euro mis'
De Nederlandse pensioenfondsen hebben in vergelijking met andere beleggers in
Europa de afgelopen 20 jaar slecht gepresteerd. In totaal liepen de
institutionele beleggers daardoor 145 miljard euro mis. Per pensioendeelnemer
komt dat neer op gemiddeld 20.000 euro. Dit becijfert de televisierubriek Zembla
in de uitzending van zaterdag.
...
Daar kwam nog bij dat het bedrijfsleven, maar ook de overheid, voor miljarden
uit de kassen van de pensioenfondsen haalden. Als deze uitholling niet had
plaatsgehad, zou er volgens de analyse van Zembla nu 799 miljard euro meer in de
pensioenkassen zitten, meer dan een verdubbeling van de huidige reserves.
De dekkingsgraad, die aangeeft of pensioenfondsen voldoende geld in kas hebben
om aan hun verplichtingen te voldoen, zou dan 240 procent zijn geweest. Meer dan
genoeg om de gestegen levensverwachting, inflatie en financiële tegenvallers op
te vangen, concludeert Zembla.
Red.: Voor de uitzending, zie hier
- voor nadere details, zie hier
.
Nog een eigenschap van de Nederlandse oligarchie: ze is sterk
Amerikaans georiënteerd:
Uit:
De Volkskrant, 10-02-2011, door Paul Aarts
Wees niet langer slaaf van VS en Israël
Paul Aarts | Paul Aarts is docent internationale wetenschappen aan de UvA.
Elke regimeverandering in Egypte leidt bijna onvermijdelijk tot een kritischer
beleid tegenover de VS en Israël. Nederland moet dit ondersteunen.
Je zou er bijna tranen van in je ogen krijgen als je het naïeve pleidooi leest
van CIDI-medewerkster Marthe Tholen (Opinie & Debat, 8 februari): het Westen
moet de anti-Mubarakdemonstranten helpen een 'volwaardige democratie' tot stand
te brengen. Nou is er niks mis met democratie, integendeel, maar realiseert zij
zich wel dat een democratischer Egypte ook aanzienlijk minder
Amerika-vriendelijk en vooral ook minder Israël-vriendelijk zal zijn?
...
... De anti-Mubarakdemonstranten kunnen hier op welhaast
onverdeelde sympathie rekenen en daar zijn goede redenen voor. Maar hoe ver gaat
die sympathie? Beseffen we ook dat diezelfde demonstranten op ons rekenen waar
het om de Israëlisch-Palestijnse kwestie gaat? Is het niet hoog tijd dat
Nederland zijn slaafse houding ten aanzien van de VS bijstelt ...
Red.: En nog een uiting:
Uit: De Volkskrant, 26-05-2011, van verslaggever Noël van Bemmel
Reportage | Aan boord van de hr.ms. Zeeleeuw
Stil besluipt de Zeeleeuw piraten
Defensiemoet flink bezuinigen,maar de onderzeedienst blijft buiten schot.
De reden: de Amerikanen zijn dolblij met de Nederlandse onderzeeërs.
...
De marine gaf dinsdag een zeldzaam kijkje aan boord van de onderzeeër die eind
vorig jaar werd ingezet voor de kust van Somalië. Die demonstratie van boot en
bijbehorende sensoren maakt en passant duidelijk waarom de onderzeedienst - met
vier boten van ruim 200 miljoen euro per stuk - niet eens wordt genoemd in de
huidige bezuinigingsplannen van Defensie. In één zin: de Amerikaanse
inlichtingendienst is indirect dolblij met de Zeeleeuw, de Walrus, de Dolfijn en
de Bruinvis. ...
Red.: Een liefde die overigens volstrekt van één kant komt. De
andere kant hanteert een heel ander principe dan dat van liefde:
| |
'In ruil voor inlichtingen over Somalië krijgen wij
bijvoorbeeld Amerikaanse inlichtingen over Afghanistan. Als je zelf niks
te bieden hebt, krijg je ook niks. Zo werkt dat.' |
Een nader voorbeeld van de liefde is de aankoop.
Meestal tegen beter weten in, van Amerikaans oorlogstuig, nu weer de
vermoedelijke mislukking (veel te groot, veel te lomp, veel te zwaar) genaamd de
JSF.
Die hondentrouw aan Amerika is iets dat al heel lang duurt en algemeen bekend is:
Uit:
De Volkskrant, 05-02-2011, ingezonden brief van Arne Jonges (Den Haag)
Laten wij Amerika niet klakkeloos volgen
In 1965 maakte de Amerikaanse cabaretier Tom Lehrer, een grammofoonplaat That
was the year that was. Een van de nummers leidde hij in met de woorden dat
de Amerikaanse diplomatie altijd in geval van twijfel kan terugvallen op de
mariniers van het land. 'So when in doubt: send the marines!'
Wij volgen ondanks Vietnam, ondanks de chaos in het
Midden-Oosten nog steeds de Atlantische reflex. ...
Onlangs volgde Nederland weer de Amerikaanse machtsstrategie
in Afghanistan met een politiemissie. ...
Laten wij Amerika nu niet meer klakkeloos volgen, maar de
Amerikanen bewegen de zendingsdrang met militair geweld te staken ...
Red.: En een soortgelijke verslaving van de oligarchie
is de steun aan Israel - uit het artikel van Paul Aarts:
| |
Is het niet hoog tijd dat Nederland zijn slaafse houding ten aanzien
van de VS bijstelt en, al dan niet in Europees verband, serieuze druk op
Israël gaat uitoefenen? |
Zelfs Martin Sommer bevindt zich in dit kamp:
Uit:
De Volkskrant, 05-02-2011, column door Martin Sommer
Motie van treurnis en vertrouwen
Tussentitel: Uitkomst is goed, maar berekening klopt niet
Gaat Jolande Sap het redden op het congres van GroenLinks? ...
Sap zal haar congres wel overleven. De essentie van een
getuigenispartij als GroenLinks is tenslotte dat de aanhangers getuigenis willen
doen. ...
Ook De Hond denkt dat moderne politiek betekent de kiezers
aanhoudend vragen naar hun standpunten. Vandaar zijn site Derdekamer.nl, waar je
zelf kunt stemmen over moties die het parlement zijn gepasseerd en je kunt
vergelijken tussen kiezer en Kamer.
Het lijkt me een illusie. Voor de zegeningen van de
permanente basisdemocratie hoef je maar even te kijken naar het gescheld op het
internet. Zoals burgerjournalistiek geen journalistiek is, is burgerpolitiek
geen politiek. Kiezers moeten zeker meer te vertellen krijgen dan nu, maar dan
vooral over zaken die henzelf direct aangaan. Wel meepraten over het onderwijs,
niet over de buitenlandse politiek. Het zou anders snel afgelopen zijn met de
NAVO en de vriendschap met de VS.
Gelukkig dat er politici bestaan om belangen af te wegen.
Maar dan moeten ze wel de waarheid onder ogen zien, ook als die minder
geparfumeerd blijkt dan onze gevierde Dutch approach.
Eén ding staat vast. Als Sap de politiemissie naar Kunduz
vandaag vóóraf zou hebben voorgelegd aan het congres, was die zeker afgeschoten.
Dat zou jammer zijn, want het is een verstandig besluit. Wij moeten daar meedoen
en het blijft kranig dat Sap ja heeft gezegd. Zoals de wiskundeleraar vroeger
zei: de uitkomst is goed, maar de berekening klopt niet. ...
Red.: Een beetje moorden omdat je vrienden wilt blijven met hen
die op grote schaal moorden ...
De oligarchie bestaat uit het hele politieke spectrum - van
links tot rechts:
Uit: DePers.nl, 17-02-2011.
‘PVV’er is werkloos, dochter aan de drugs’
De populariteit van de PVV komt niet zozeer voort uit xenofobie, maar uit
wrok van achtergestelde mensen. PVV’ers ‘zijn werkloos en hun dochter is aan de
drugs en hun zoon is weggelopen’, zegt voormalig VVD-leider Frits Bolkestein in
een interview met de DagelijkseStandaard.nl.
“Kijk, die partij van Wilders houdt zich niet alleen maar bezig met de islam
enzo”, zegt Bolkestein. “Het gaat om de Laissés pour compte. Zij die overal
achteraan staan, die altijd laat door de dokter worden geholpen. De achterban
van de Boerenpartij. In Frankrijk was het de achterban van Le Pen, en daarvoor
van Poujade. Het is niet alleen maar de xenofobie. De PVV stemmers zijn people
with a grudge. Ze zijn werkloos en hun dochter is aan de drugs en hun zoon is
weggelopen. ...
Red.: De oligarchie is eigenlijk een andere naam voor het
netwerk van bestuurders uit politieke en bedrijfsleven en rijken, die elkaar het
balletje toespelen:
Uit: De Volkskrant, 24-02-2011, column door Paul de Clerk
Nieuwe baan Eurlings schaadt het aanzien van de politiek
Paul de Clerk |
De auteur werkt in Brussel bij het internationale netwerk van milieu-organisaties Friends of the Earth en is actief bij lobbywaakhond Alter-EU.
Hij bepleit een loopbaancode voor oud-politici.
Tussentitel: Het is de vraag of Eurlings wel altijd het publiek
belang heeft gediend
Voormalig verkeersminister Camiel Eurlings wordt directeur van KLM Cargo. Hij
heeft de schijn van belangenverstrengeling tegen, aangezien hij tijdens zijn
ministerschap vele malen voor de KLM op de bres is gesprongen. Het roept de
vraag op of hij in die tijd wel altijd het publiek belang heeft gediend, of dat
hij al bezig was om de belangen van zijn toekomstige werkgever te verdedigen.
Dit soort situaties komt vaker voor en moet voorkomen worden.
Het behoeft geen toelichting dat mensen met een dergelijk beroepsverleden nog
steeds grote invloed kunnen hebben op hun vroegere ambtenaren en op huidige
bewindslieden. Bovendien zijn ze nog op de hoogte van vertrouwelijke informatie
die voor hun nieuwe werkgever van belang kan zijn.
Ook bij de overstap van andere bewindslieden kunnen vragen gesteld worden. Het
wekt geen verbazing dat juist de financiële sector, die onder zware politieke
druk staat als aanstichter van de economische crisis, actief winkelt onder
voormalige politici. De sector lobbyt als nooit tevoren om maatregelen die
banken en investeerders aan banden moeten leggen, tegen te houden. Wouter Bos,
Gerrit Zalm en andere oud-ministers zijn de laatste jaren overgestapt naar
banken en accountancykantoren. ...
Red.: Meer over dit netwerkgebeuren hier
.
En hoe ze denken, blijkt uit de vrienden die ze in het
buitenland hebben:
Uit: De Volkskrant, 24-02-2011, door Frans Timmermans
EU moet alles inzetten om bewind-Kadhafi te
stoppen
Frans Timmermans | De auteur is oud-staatssecretaris van
Buitenlandse Zaken en Tweede Kamerlid voor de PvdA.
... Het is de Arabische bevolking die ons met de
neus op de feiten heeft gedrukt. Wij weten nu dat er wel degelijk alternatieven
kunnen zijn voor Arabische dictators, zonder dat men per definitie vervalt in
islamistische dictaturen. De zucht naar vrijheid, gerechtigheid, waardigheid en
welvaart maakt de mensen zo moedig, dat zij hun leven riskeren om zich te
bevrijden van dictatuur.
Welke fouten Europa en de Verenigde Staten in het verleden
ook hebben gemaakt - en het waren er veel - nu is het moment om de zijde van de
bevolking te kiezen. ...
Red.: Dat "wij" van Eurofiel, kosmopoliet en oligarch Frans
Timmermans en natuurlijk een vuige en huichelachtige leugen, indien staande voor
de bevolking als geheel. dat "wij" die geheuld hebben met de dictators in de
Arabische wereld is de oligarchische dictatuur in Europa. Van mensen als
Frans Timmermans. Die sterk tegen de wil van de meerderheid van de bevolking
zijn.
De ontwikkelingen leiden tot steeds meer helderheid. Waartoe
behoort het feit dat D66, dat zich als sterkte keert tegen populisme, beslist
niet democratisch is:
Uit: De Volkskrant, 26-02-2011, column door Martin Sommer
Vermoeide democratie
Tussentitel: Ik reken mij tot de school der preciezen
In de omgang met de Provinciale Statenverkiezingen ...
Niemand schijnt zich te storen aan deze vorm van zeer geleide en
indirecte democratie. Ja, de historicus Cees Fasseur. Die noemt Nederland in
zijn elegante boekje De gekroonde republiek een 'vermoeide democratie'.
Eens in de paar jaar mogen we naar de stembus. En dan is het wel weer genoeg.
Hij herinnert eraan dat, anders dan in de rest van Europa, ons parlement zelfs
de rechtstreekse verkiezing van de burgemeester niet aan het volk toevertrouwt.
Daar zouden maar brokken van komen.
Kijk in dat verband naar de kakelverse cijfers van het
jongste Nationaal Kiezersonderzoek 2010. Daaruit blijkt dat passie voor
democratisering tegenwoordig populistisch is. Kees Aarts, hoogleraar
politicologie aan de Universiteit Twente, analyseerde dat SP en vooral PVV de
positie van D66 op dit thema compleet hebben overgenomen. PVV-kiezers zijn niet
tevreden met de democratie in Nederland, niet met de manier waarop de leden van
de Tweede Kamer worden gekozen. Ze willen referenda en ze willen de premier
kunnen kiezen.
Dat wisten we eigenlijk wel. Verrassender is dat het voor de
kiezers van D66 niet meer hoeft. Ooit is hun partij opgericht om het verkalkte
stelsel te laten 'ontploffen'. Referendum en gekozen burgemeester - dat waren de
kroonjuwelen. Nu zijn D66'ers heel tevreden met de gang van zaken zoals die is.
Ze vinden dat de opvattingen in de Kamer de opvattingen van het electoraat goed
weerspiegelen, ze zijn content met het kiesstelsel.
Vooral opmerkelijk: het referendum vindt geen genade meer bij
de vrijzinnige democraten. De gekozen minister-president: hoeft ook niet meer.
Geen andere conclusie mogelijk: democratisering is leuk, tot het volk zich ermee
gaat bemoeien. ...
Red.: En D66, afkorting van Democraten 66, kan zijn dus beter
veranderen in E66 -als afkorting van Elitairen 66. Of O66 - waar dat voor staat
kunt u zelf invullen ...
Nauwelijks of nog niet aan de orde geweest: de buitenlandse
politiek. Het brengt geen verrassingen:
Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggevers Theo Koelé en Jan
Hoedeman
Brede steun in Kamer voor missie naar Libië
Tussentitel: PVV: 'We worden een oorlog ingerommeld'
De Tweede Kamer heeft woensdag ingestemd met het kabinetsvoorstel
militair op te treden tegen Libië om de burgerbevolking te beschermen. Zes
F-16-gevechtsvliegtuigen en een mijnenjager worden voor drie maanden ingezet om
het wapenembargo tegen Libië af te dwingen. ...
...De VVD/CDA-coalitie ...
...moest een meerderheid vergaren door steun van PvdA,
GroenLinks, D66, ChristenUnie en de SGP. Daarmee heeft de minderheidscoalitie de
ruime steun van 109 zetels. ...
Red.: De tegenstanders (citaten in een afwijkende volgorde):
| |
De VVD/CDA-coalitie kreeg opnieuw geen steun van gedoogpartner PVV
op een belangrijk onderdeel van het buitenlands beleid.
Ook de SP en de Partij voor de Dieren stemden tegen |
Oligarchie tegen de rest van Nederland. En de zaak van de
oligarchie heeft weer de bekende inhoudelijke onderbouwing:
| |
Gedoogpartner PVV was fel gekant tegen de operatie. Kamerlid Hero
Brinkman: 'Wat ons betreft gaat er geen enkele F-16 naar Libië. We
worden een oorlog ingerommeld.' De PVV'er schamperde over het feit de
Arabische wereld nog geen handvol vliegtuigen levert. 'Laat ze het zelf
uitzoeken!'
Kamerleden liepen te hoop tegen de opstelling van de PVV. Brinkman
daarop: 'Er is niets op tegen om ons achter de dijken te verschansen.'
Hij waarschuwde het kabinet dat de mijnenjager niet mag worden gebruikt
'als watertaxi' voor Libische vluchtelingen die asiel zoeken in
Nederland.
Ook de SP verklaarde zich tegen. 'Nederland wordt de
luchtmacht van de opstandelingen', meende Kamerlid Harry van Bommel. Het
raakte een gevoelige snaar bij Rosenthal, die zich tegen dat beeld
verzette. |
Oftewel: een antwoord hebben ze alweer niet.
Terug naar de binnenlandse politiek:
Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, column door Marcel van Dam, socioloog
Bezuinigen als ideologische daad
Als er iets is waaruit het falen van de linkse partijen blijkt, is
dat het hele Nederlandse volk ervan overtuigd is geraakt dat enorme
bezuinigingen in de collectieve sector noodzakelijk zijn. Hoewel het CPB tot
voor kort aannam dat door het aantrekken van de economie het tekort pas in 2015
onder de in Europa afgesproken grens van 3 procent zou komen, voorspelt het
Planbureau nu dat het volgend jaar al zal dalen tot 2,2 procent, ondanks
tegenvallende groei, onder andere vanwege de bezuinigingen.
Toch gaat het kabinet er gewoon mee door. Want rechts is erin
geslaagd de crisis als vliegwiel te gebruiken om uit ideologische overwegingen
de verzorgingsstaat een kopje kleiner te maken. PvdA en GroenLinks hebben
nauwelijks verweer, omdat ze zich hebben gecommitteerd aan bezuinigingen van 29
miljard euro om, in strijd met hun beginselen, in de komende decennia de
inkomstenbelasting te kunnen verlagen. ...
Red.: Het bekende linkse verraad zoals gepleegd tijdens de
Paarse kabinetten, toen in economisch goede tijden, met voorop de oh zo
betrouwbare Gerrit Zalm, voor een bedrag van 30 miljard de lasten werden
verlaagd - een conjunctuurwisselingenversterkende maatregel en een economische
doodzonde.
| |
Een flink deel van de bezuinigingen wordt gezocht in de
gezondheidszorg.
In een interview in NRC Handelsblad van woensdag 16
maart jongstleden, liet voormalig PvdA-leider Wouter Bos, nu vennoot bij
het adviesbureau KPMG, zien hoe op dat terrein de beginselen geleidelijk
worden verkwanseld. Meer marktwerking en grote bezuinigingen in de zorg
noemt hij onvermijdelijk. Want, zegt hij, 'Als je uitgaven harder
stijgen dan je salaris, heb je vroeg of laat een enorm probleem. De
verwachting is dat het nationaal inkomen voor een he-le lan-ge tijd
minder dan 2 procent zal stijgen, terwijl de zorgkosten waarschijnlijk
met meer dan het dubbele toenemen. Dat hou je dus niet vol.'
Deze geciteerde zinnen zijn pure misleiding, omdat het
helemaal niet waar is dat, als bepaalde uitgaven harder stijgen dan je
salaris, je op den duur een enorm probleem hebt. Als je salaris stijgt
met 2 procent en je woonlasten bijvoorbeeld 10 procent van je inkomen
vergen, en die stijgen met 4 procent, hou je van je salarisstijging toch
nog 1,6 procent over. Zo is het ook met het 'salaris' van de overheid en
de kostenstijging in de gezondheidszorg. Die kosten stegen van 2,5
procent van het nationaal inkomen in 1970 tot ongeveer 11 procent nu.
Niettemin is in diezelfde periode onze koopkracht meer dan verdubbeld.
Het CPB rekent er mee dat in 2040 de zorgkosten 15 procent van het
nationaal inkomen zullen vergen. Maar stel dat het twee keer zo veel zou
zijn, 30 procent van het nationaal inkomen, dan nog volstaat een
economische groei van 0,6 procent om die kostenstijging op te kunnen
vangen. Terwijl het CPB van een veel hogere groei uitgaat.
Maar, zegt Wouter, dan moeten de premies die de burgers
betalen omhoog. Ook dat hoeft niet waar te zijn. Als de premies bevroren
zouden worden en de huidige tarieven in de inkomstenbelasting zouden
gelijk blijven, dan kan de kostenstijging worden betaald uit de extra
belastinginkomsten die het gevolg zijn van de welvaartsstijging. De
ideologische aap komt uit de mouw als Wouter uitlegt waarom hij er tegen
is dat de kostenstijging wordt gefinancierd met een premiestijging.
'Mensen hebben niet de keuze om hun welvaart te vermeerderen door een
extra euro te besteden aan de zorg of aan een grotere auto of een verre
vakantie. Nee, die zorgpremie is verplicht.' |
Wouter Bos pleegt het bekende liegen met centen en procenten
. Marcel van Dam geeft ook nog een passende morele kwalificatie:
| |
De openlijke keuze van Wouter Bos voor meer marktwerking in de zorg
rechtvaardigt hij met zijn nieuwe baan. Daardoor is niet zozeer zijn
visie veranderd, zegt hij, maar zijn rol. Mocht onverhoopt rechts ooit
de doodstraf willen invoeren, dan staat ook voor sociaal-democraten de
baan van beul open. Je kunt altijd tegen de man die gehangen wordt
zeggen: 'Sorry, niet van mening veranderd, maar van rol'. |
En voor de PvdA geldt iets dergelijks:
| |
Het standpunt van links is altijd geweest dat dit niet eerlijk is,
omdat je mensen met weinig geld niet mag dwingen te kiezen tussen
noodzakelijke zorg en andere dingen waar ze meestal ook al te weinig van
hebben. Dat is juist de reden waarom we de gezondheidszorg collectief
hebben georganiseerd en die reden staat nog recht overeind. In de
retoriek wordt dat uitgangspunt door de PvdA nog vaak beleden, zeker in
de oppositie. Maar in de vorige regering en ook in het
verkiezingsprogramma deed men gewoon mee met het verplaatsen van
collectieve zorg naar particuliere zorg. |
Een combinatie van binnenlandse en buitenlandse politiek:
Uit:
De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggever Douwe Douwes
Kamer akkoord met europact
Premier Rutte kan met de steun van een ruime Kamermeerderheid zijn
handtekening zetten onder nieuwe Europese maatregelen om de euro te steunen.
Minister-president Mark Rutte kan vandaag in Brussel met een gerust hart zijn
handtekening zetten onder nieuwe maatregelen om de euro te ondersteunen. Een
ruime meerderheid van de Tweede Kamer geeft zijn zegen aan de Europese afspraken
die een nieuwe eurocrisis moeten voorkomen. ...
De centrale vraag in de Kamer is al weken: in hoeverre draagt Nederland met de
nieuwe afspraken soevereiniteit over? ...
Red.: In dit artikel volgden de bekende leugens voor
binnenlands politiek gebruik. De waarheid stond in het artikel ernaast:
Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggever Marc Peeperkorn
EU bewapend tegen nieuwe crisis
Tussentitel: 'De grootste stap voorwaarts sinds de invoering van de euro'
Grote woorden als 'historisch' en 'beslissend' zullen zeker vallen, maar
niettemin eindigt de EU-top vanavond in een anticlimax. Het beoogde resultaat -
de eurozone krijgt een economisch bestuur - is namelijk al binnen. ...
'De spanning is eraf', zegt een ervaren diplomaat zichtbaar
opgelucht. Wat een zinderende finale leek te worden tussen de noordelijke en
zuidelijke lidstaten - inzet: hoever reikt de Brusselse bemoeienis met het
nationaal economisch, financieel en sociaal beleid - werd uiteindelijk afgelopen
weken al beslist tijdens de kwart- en halve finales. En Europa heeft gewonnen.
'De grootste stap voorwaarts van Europa sinds de invoering
van de euro', noemt minister De Jager (Financiën) het totaalpakket tegen de
crisis waaraan de regeringsleiders straks definitief hun zegen geven. Volgens
EU-president Van Rompuy kan Europa nu gaan werken aan groei. ...
Houdt Europa daarna op? Geenszins. Na de eenmaking van de
markt, de munt en afstemming van het economisch beleid, richten de EU-leiders
zich nu op de belastingen. Op kousevoeten en te beginnen met de grondslag voor
de winstbelasting.
Red.: Kortom: een reuzenstap in de richting van wat men
met eufemistische terminologie aanduidt als een "politieke unie", maar zoals de
werkelijkheid van Amerika, Rusland en China leert, in feite een imperium is
- een ondemocratische moloch die alle menselijkheid opvreet en kleine landen
vertrapt.
En wie zijn de sturende en stuwende krachten achter dit
kwaad (uit het eerste artikel):
| |
Een ruime meerderheid van de Tweede Kamer geeft zijn zegen aan de
Europese afspraken die een nieuwe eurocrisis moeten voorkomen. |
Een meerderheid die even niet benoemd is (zou men dan toch onraad ruiken?), maar aan te
wijzen is door uitsluiting van de tegenstanders het imperium:
| |
Ruttes eurokritische gedoogpartner de PVV probeerde woensdag de
plannen nog te torpederen door een referendum voor te stellen. ...
... Vandaag wordt over het referendum gestemd, maar de kans
dat het PVV-plan het gaat halen, is miniem. Alleen de eveneens eurosceptische SP zei
woensdag er wel wat in te zien. |
De rest: VVD, CDA, PvdA, GroenLinks, en D66 (en vermoedelijk nog wat klein
grut) steunt het imperium. Het kwaad. Het rijk van doctor Faustus. De
aanhangers ervan zijn in feite cultuurverraders en landverraders. Verraders van de menselijkheid.
Maar ja, dat hoort al eeuwenlang bij het oligarch zijn, hè ...
Nog even een bewijs van de stelling dat het een puur
sociologische kwestie is - een klassenstrijd losstaande van specifiek
Nederlandse dingen:
Uit: De Volkskrant, 16-04-2011, van verslaggeefster Mariken Smit
Reddingsplan domineert het debat, vooral de populistische partij Ware Finnen
profiteert
Finse verkiezingen gaan over Portugal
Onder de Finse bevolking groeit de afkeer om op te draaien voor de
financiële wanorde in andere EU-leden. Het reddingsplan voor Portugal domineert
de campagnes voor de parlementsverkiezingen zondag. De populistische en
eurosceptische partij Ware Finnen profiteert.
Niet eerder sinds de Finnen in 1994 zuinigjes vóór toetreding
tot de EU stemden, was de aandacht voor Europa in de verkiezingscampagnes zo
groot. Het Europese reddingsplan voor Portugal verdeelt de Finnen diep. De kans
bestaat dat een nieuwe regering het Portugese reddingsplan afwijst. Het verzet
wordt aangevoerd door de Ware Finnen, onder leiding van de populistische en
charismatische Timo Soini. De partij staat in de peilingen op 15 procent van de
stemmen, waarmee ze in één klap (van 4 procent in 2007) de vierde partij van
Finland zouden worden. ...
Voorman Soini heeft bij veel kiezers een snaar geraakt met
zijn charmes en zijn anti-Europese retoriek. 'Toen Griekenland werd gered, zou
dat het laatste land zijn dat hulp kreeg', zegt Soini in een redenering die in
andere -- nettobetalende - Europese landen ook steeds vaker is te horen. 'Toen
kwam Ierland, nu Portugal en ik ben bang dat daarna Spanje en Italië in de rij
staan.'
Finland heeft een garantie afgegeven van bijna 8 miljard euro
voor het tijdelijke noodfonds van de EU. Daarnaast heeft het ruim 12 miljard
euro beloofd voor een permanent reddingsfonds-in-wording. ...
Dat is wel genoeg, vindt Soini. 'Het is schandelijk dat
landen de Finse belastingbetaler laten opdraaien voor het feit dat anderen hun
economie slecht hebben bestuurd.'
Er is een duidelijke waterscheiding ontstaan in de Finse
politiek. De vier regeringspartijen (Nationale Coalitie Partij, Centrum Partij,
Groene Partij en Zweedse Volkspartij) steunen het reddingsplan. De
oppositiepartijen, waaronder de Ware Finnen en de van oudsher pro-Europese
Sociaal Democraten, zijn tegen of eisen extra garanties. ...
Red.: Extra garanties eisen willen de Sociaal Democraten in
Nederland, de PvdA ook. En natuurlijk is dat alleen maar een smoes om toch
akkoord te gaan, want voor dit soort zaken bestaan geen garanties - te veel
geld. Ook sociaal democraten verkopen de burger aan de ideologie van de Europese
solidariteit. En net als in Nederland heb je in Finland ook de klassenstrijd: de
topderde tegen de onderste tweederde.
Een interessant concreet voorbeeld van de
belangverstrengeling binnen de oligarchische top:
Uit:
De Volkskrant, 06-07-2011, door Harm Beertema
Benoem kernvakken en toets die landelijk
Het hbo moet landelijk toetsen, bestuurders normaal belonen en stoppen met
het competentie-onderwijs.
Harm Beertema | Harm Beertema was leraar Nederlands in het mbo en is
woordvoerder onderwijs van de PVV-Tweede Kamerfractie. ...
Tussentitel:
Oppositie laat liever grootverdieners in onderwijs met rust dan PVV te steunen
Het hbo verkeert in de grootste crisis ooit. Diplomafraude, bestuurders die zich
vooral bezig hielden met fusies, megalomane nieuwbouwprojecten en buitenlandse
vestigingen en opleidingen waar niemand in Nederland wat aan heeft,
buitensporige salarissen, bonussen en extra pensioenstortingen.
...
Donderdagnacht, bij de laatste stemmingen van dit
parlementaire jaar, werd nog een belangrijke motie van de PVV helaas verworpen.
Die motie wilde de salarissen van hbo-bestuurders weer naar de gewone
salarisschalen terugbrengen die voor iedereen in het onderwijs gelden. Alleen de
bestuurders vallen daar niet onder, zo hebben zij zelf besloten. Die
onderhandelen met elkaar over hun zogenaamde marktconforme salarissen, met
bonussen en leaseauto's, soms zelfs met ingebouwde televisie.
De PVV verwachtte brede steun voor haar motie, maar de PvdA,
GroenLinks en D66 (de zogenaamde onderwijspartij) stemden gezamenlijk tegen. Het
kan niet anders dan dat zij dat deden omdat veel van de onderwijsbestuurders
banden hebben met die partijen. ...
Red.: Echt tijd voor een opstand, dus.
Gelukkig is deze redactie niet de enige die dit wanstaltige
gedrag heeft opgemerkt:
Uit: De Volkskrant, 09-07-2011, ingezonden brief van Toon Rekkers
Onderwijs moet anders
Harm Beertema legt in zijn artikel 'Benoem kernvakken en toets die landelijk'
(O&D, 6 juli), een gevoelige zenuw bloot. Het klopt dat er veel overheidsgeld in
het hbo en het mbo buitensporig vaak verkeerd wordt besteed. Uit diverse
onderzoeken, zie de onderzoeken van de Algemene Onderwijsbond, blijkt dat ook in
de sectoren voortgezet onderwijs en primair onderwijs een haast gebruikelijke
gang van zaken is.
Erger wordt het als slechts twee fracties, SP en PVV, zich
hier nog druk om maken. Het toont aan dat de andere politieke partijen,
waaronder D66, onderwijs, niet van belang vinden of zelfs hinderlijk. ...
Red.: Terug naar het grote-geldwerk - en het Europese
Imperium, die instelling die dient als geldpomp van beneden naar boven. Want de
Europese graaiers hebben tientallen en honderden miljarden gegeven aan de
Griekse graaiers, die dat geld meteen weer meegenomen hebben uit Griekenland
. En wie moet de kosten dekken? De Europese belastingbetalers en de
gepensioneerden - en een klein beetje van de banken:
Uit: De Volkskrant, 21-07-2011, van verslaggevers Douwe Douwes en Kim van
Keken
'Saneren en banken laten betalen'
De Kamer onderbreekt vandaag de vakantie om te debatteren over de eurocrisis. De
boodschap waarmee premier Rutte naar de Europese top in Brussel zal worden
gestuurd, blijft: Nederland wil dat Griekenland zijn schulden geloofwaardig
saneert en dat de banken 'een substantiële' bijdrage leveren. ...
Vanmiddag staat het overleg gepland tussen de
regeringsleiders van de zeventien eurolanden. In de uren daarvoor debatteert het
Nederlandse parlement over de crisis. De opstelling van minister Jan Kees de
Jager van Financiën is al een maand helder: 'Als Griekenland niet levert, zullen
we nee moeten zeggen.' De banken en de pensioenfondsen moeten betalen.
Een meerderheid in de Tweede Kamer steunt die opstelling. De
coalitiepartijen VVD en CDA, voorstanders van de financiële redding van
Griekenland, krijgen geen steun van gedoogpartner de PVV ('geen euro naar de
Grieken'). Maar ze krijgen wel de zegen van de PvdA, GroenLinks, D66 en de SGP.
Daarmee steunen 104 van de 150 Nederlandse parlementariërs het scenario van De
Jager.
Red.: En wie steunen dit scenario? Als eerste natuurlijk de
rechtse oligarchische partijen - dat spreekt voor zich. Maar dat is niet genoeg,
want de PVV is niet oligarchisch, en dus tegen deze vorm van subsidie van de
rijken. Hoe komt de regering dan aan een meerderheid? Dat zal inmiddels wel
voorspelbaar zijn:
| |
Een meerderheid in de Tweede Kamer steunt die opstelling. De
coalitiepartijen VVD en CDA, voorstanders van de financiële redding van
Griekenland, krijgen geen steun van gedoogpartner de PVV ('geen euro
naar de Grieken'). Maar ze krijgen wel de zegen van de PvdA, GroenLinks,
D66 en de SGP. Daarmee steunen 104 van de 150 Nederlandse
parlementariërs het scenario van De Jager. |
Met als allerergsten natuurlijk de kosmopolieten:
| |
Plasterk heeft de laatste dagen veel contact met D66 en GroenLinks -
de twee meest uitgesproken voorstanders van een Griekse redding. 'Geen
spelletjes met de euro', zegt Wouter Koolmees van D66.
GroenLinks-woordvoerder Bruno Braakhuis zou het liefst zien dat de
Griekse schuld met euro-obligaties wordt gefinancierd: leningen die door
Europa als geheel worden uitgegeven. 'We zullen iets van centraal gezag
in Europa moeten optuigen.' |
Niet alleen cultuurverraders, maar ook het verkwanselen van ons geld en onze
soevereiniteit: landverraders.
Het dreigt allemaal uit te draaien op een pr-ramp:
Uit: De Volkskrant, 16-08-2011, van verslaggever Robert Giebels
PvdA getergd door tactiek premier
De PvdA vindt dat het door het kabinet op het verkeerde been is gezet toen de
partij instemde met financiële steun aan Griekenland. 'Die steun is veel
ruimhartiger geweest dan waarvoor de Tweede Kamer toestemming heeft gegeven',
zegt Kamerlid Ronald Plasterk (PvdA).
'Wij waren als oppositiepartij doorslaggevend en hebben
akkoord gegeven op een maximum van 90 miljard euro. Premier Rutte kwam terug uit
Brussel met een bedrag dat uiteindelijk drie keer zo groot zal uitpakken.'
...
Red.: Krokodillentranen. Want als het van tevoren duidelijk
was geweest dat de steun twee of drie maal zo hoog was, zou de PvdA ook
uiteindelijk ook akkoord zijn gegaan. Want de EU en de euro gaan ten alle tijde
voor. Waar het om gaat dat ze beweren dat ze bedrogen zijn:
| |
'Rutte zegt nog steeds dat de verhouding tussen publiek en privaat
geld fifty-fifty is', zegt de financieel woordvoerder van D66, Wouter
Koolmees. 'Maar wij zien met de beste wil van de wereld niet hoe Rutte
daarbij komt. Wij komen op hooguit 30 procent dat de banken bijdragen.' |
En ook dat is een leugen, van die Wouter Koolmees die een ernstig eurofiel is:
banken dragen niets bij - het enige wat ze doen is minder woekerwinst maken. Wat
een patroon:
| |
Zowel de PvdA als oppositiepartij D66 ontwaart een patroon in de
wijze waarop het kabinet maatregelen die de euro moeten schragen,
presenteert. De bedragen die ermee gemoeid zijn, worden volgens Plasterk
steeds zo klein mogelijk gehouden. D66'er Koolmees: 'Steeds worden de
bedragen rooskleuriger voorgesteld.' De rekenfout van 50 miljard van
Rutte vinden beide woordvoerders een voorbeeld van dat patroon. |
Klopt. Dat is deel van hun eigen plan: de burger zo veel mogelijk voorliegen
over de ware kosten van de EU. Kijk maar:
| |
Volgens mede-oppositiepartij SP hebben PvdA, GroenLinks en D66 in
het debat op 21 juli verzuimd Rutte en De Jager aan een maximum te
binden. 'Ze hebben het kabinet een blanco cheque gegeven', zegt SP'er
Ewout Irrgang. |
Het artikel eindigt met een gotspe:
| |
De PvdA heeft een kater overgehouden aan de steun die zij in de
Kamer heeft gegeven aan de financiële hulp aan Griekenland. 'Dit was
eens maar nooit weer.' |
De PvdA heeft dit verraad al tientallen keren gepleegd - kijk maar naar alle
privatiseringen en de lastenverlichtingen onder auspiciën van de PvdA tijdens de
paarse regeringen.
Sommige beroeps-analytici snappen het nog steeds niet:
Uit: De Volkskrant, 17-09-2011, door Remco Meijer
De partij heeft geen visie, de kiezer wel
De grote partijen zijn nog slechts in naam vertegenwoordigers van het volk.
De enige remedie: andere spelregels.
Je hoort het vaak rond verkiezingen. 'Het draait om de poppetjes.' Als
Gedoogdemocratie - Heeft stemmen eigenlijk wel zin? van opiniepeiler Peter
Kanne iets aantoont, is het wel dat kiezers voor de inhoud gaan.
Bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer hadden PvdA
(Job Cohen), D66 (Alexander Pechtold) en GroenLinks (Femke Halsema) populaire
lijsttrekkers. 'Voor de herkenbaarheid in de verkiezingscampagnes zijn
aansprekende persoonlijkheden onmisbaar', schrijft Kanne. 'Maar kiezers gaan
niet voornámelijk af op de persoonlijkheid van de lijsttrekker.' In juni 2010
won de VVD de verkiezingen, met Mark Rutte, volgens Kanne 'lange tijd een van de
laagst gewaardeerde politieke leiders'.
De inhoud dus, daar is het de kiezer om te doen, en dat is
het centrale thema van het boek: er schort van alles aan de verbinding tussen
kiezer en gekozene. De diagnose van Kanne, onderzoeker bij TNS Nipo, stemt niet
vrolijk. Politieke partijen zijn niet consequent en consistent. Ze dragen geen
visie of wereldbeeld uit. Kiezers weten maar half wat hun partijen willen. En er
is slechts een beperkte relatie tussen de kiezerswil en het regeringsbeleid. Met
andere woorden, politici representeren de kiezers niet, noch in het parlement,
noch in de regering. ...
Red.: Er zijn wel degelijk kiezers die vertegenwoordigd
worden: de Europeaniseerders, de globaliseerders, de kosmopolieten, de
multiculturalisten, de graaiers, en de belastingontduikers komen prima aan hun
trekken bij D66, GroenLinks, de VVD en het CDA. Wie niet voldoend aan hun
trekken komen zijn degene die lokaal-georiënteerd zijn, de traditionele cultuur
aanhagen, en solidair zijn: de PVV is te weinig solidair, de SP is te multiculti,
de PvdA is te multi en globalistisch. En dit betreft ergens tussen de helft en
tweederde van de burgers.
Vandaar:
| |
Kanne: 'Bijna alle kiezers vinden dat politici bewust meer beloven
dan ze kunnen waarmaken. Vooralsnog kijkt de kiezer gelaten toe, veel
anders kan hij ook niet doen. De kiezer gedoogt de politiek en de
politici.'
Dat de kiezers niet louter lijdzaam zijn, ondervinden vooral
de drie grote partijen. Voor zover VVD, PvdA en CDA nog denken dat ze in
een cyclisch proces zitten, waarbij ze om beurten de grootste zijn,
helpt Kanne hen uit de droom. In 1956 haalden CDA, PvdA en VVD samen 140
van de 150 zetels. Dertig jaar later waren dat er 133, in 1998 nog 112
en in 2002 nog maar 90. De uitslag van 2010 is bekend: 82 zetels voor de
'grote' drie. |
Kanne's analyse is niet helemaal juist, dus ook deze conclusie:
| |
Het duurt niet lang meer of een meerderheid van de kiezers zoekt
haar heil bij de zeven andere partijen in het parlement, met alle
problemen van dien. 'Om het land regeerbaar te houden, moet de politiek
haar eigen spel en spelregels veranderen', concludeert Kanne. |
Nee. Want de kiezers gaan niet anders denken. wat vernaderen moet is het
politieke spectrum. Daar moet een vertegenwoordiging van de reëel bestaande
politieke voorkeuren komen. Nu zijn ze gedwongen tot dit:
| |
Voorts adviseert Kanne politieke partijen een consistent verhaal te
vertellen en daarnaar te handelen, duidelijk en vooral eerlijk te
communiceren met de kiezer, en te zorgen voor congruentie tussen
boodschap en boodschapper. |
Wat ze nu dus niet doen, vanwege de discrepantie met tussen boodschapper en
kiezer. Dit is beter:
| |
Volgens Kanne is een 'herkenbare hergroepering van partijen'
noodzakelijk. De oude scheidslijnen tussen links en rechts zijn geheel
verdwenen. Als voorbeeld noemt hij de PVV, een partij die op dit moment
zowel met de VVD als de SP zou kunnen fuseren. Een hergroepering, of
lijstverbindingen kunnen de kiezer meer duidelijkheid geven. |
En dit is altijd goed:
| |
Als laatste is goed leiderschap van belang, leiderschap dat 'een
wisselwerking is tussen luisteren en zenden, de weg wijzen en durven
volgen, idealisme en pragmatisme, en kiezersbelangen en landsbelang'.
|
Zo is het.
Twee partijen zijn alvast begonnen:
Uit: De Volkskrant, 17-09-2011, door Bart Snels,
strateeg bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks.
GroenLinks moet met D66 het nieuwe politieke midden vormen
GroenLinks en D66 zouden met een gedeelde strategie moeten komen om het
vastzittende oude politieke midden te vernieuwen.
Red.: De twee ergste kosmopolieten en multiculturalisten-clubs
bij elkaar - dat is duidelijkheid. Maar even kijken wat ze verstaan onder
"midden":
| |
'We weten wat we moeten doen, maar we weten niet hoe we herkozen
moeten worden als we dat gedaan hebben.' Dat zei de Luxemburgse premier
Jean-Claude Juncker enkele jaren geleden op een persconferentie na een
Europese discussie over hervormingen van de arbeidsmarkt en het
pensioenstelsel. Het is het cruciale dilemma waar moderne politieke
leiders mee te maken hebben.
Mark Rutte weet heel goed hoe hij de woningmarkt in beweging
moet krijgen, maar de hypotheekrenteaftrek hervormen is voor hem
onmogelijk. Job Cohen weet hoe outsiders op de arbeidsmarkt meer kansen
kunnen krijgen, maar de versoepeling van het ontslagrecht ziet de PvdA
als electorale zelfmoord. Jan Kees de Jager weet dat er meer Europese
politieke integratie nodig is om de schuldencrisis op te lossen, maar
hij weet niet hoe hij dat moet vertellen.
|
Hartstikke neoliberaal, dus hartstikke rechts - dus.
Een kleine samenvatting:
Uit: De Volkskrant, 22-09-2011.
Ander commentaar
...
Trouw
'De grenzen van het experiment van een minderheidskabinet met een gedoogpartner
komen in zicht. Vernieuwing en hervorming, zo noodzakelijk om de diepe problemen
op te lossen, zijn niet mogelijk door de AFHANKELIJKHEID VAN GEERT WILDERS. Het
kabinet kan weliswaar voor enkele belangrijke beslissingen rekenen op de zich
zeer verantwoordelijk opstellende oppositie, ...'
Red.: De oppositie bestaande uit PvdA, GroenLinks en D66, die
mee heeft gestemd met de voorstellen van de rechtse regering (VVD en CDA, zonder
steun van de PVV in dit geval) aangaande een de steun aan Griekenland, en
bezuinigingen op de pensioenen ten einde die uitgaven te compenseren.
Neoliberale en oligarchische politiek.
Hier in de vorm die de Volkskrant aanvankelijk had
staan op de website:
Uit: Volkskrant.nl, 16-09-2011, door Gijs Herderscheê
Kamer stemt in met pensioenakkoord; PvdA helpt kabinet weer
 De PvdA steunt het pensioenakkoord dat het kabinet met vakbeweging en
werkgevers heeft gesloten. Het is, na de redding van de euro, de tweede politiek
brisante kwestie waarin de PvdA het minderheidskabinet aan een meerderheid
helpt.
Fotobijschrift: Minister Henk Kamp van Sociale Zaken (L) praat met PvdA'er
Mariette Hamer (R) voor aanvang van het debat over het pensioenakkoord in de
Tweede Kamer.
Red.: Dit was natuurlijk ook een te brisante kwestie voor de
printversie - die was gesaneerd.
Ook leuk om het onverdachte hoek bevestigd te zien;
Uit:
De Volkskrant, 28-09-2011, column door Evelien Tonkens, bijzonder
hoogleraar actief burgerschap
Tijd voor een nationaal kabinet
Tussentitel: CDA, VVD en PvdA regeren al decennia ons land. Tot en met
vandaag.
Red.: Deze koppen zeggen eigenlijk toch al genoeg, vindt u
niet...?
Voor de volledigheid nog wat detail:
| |
Hoe meer het Kamerdebat de kroeg imiteert, des te populairder wordt
Geert. De andere partijen gaan er slechts van schutteren. ...
Waarom hiermee doorgaan? Als CDA en VVD Wilders er niet
uitgooien, stapt hij er zelf uit, maar dan op zijn moment en met zijn
tekst. ...
aarom daarop wachten? Het was al een hachelijk avontuur maar
nu is het onverkort onverantwoord. ... Het wordt tijd om Wilders beleefd
te bedanken en over te gaan tot een nationaal kabinet van VVD, CDA en
PvdA. ...
Zo nieuw is zo'n kabinet trouwens niet. Deze drie partijen
regeren namelijk al decennia lang ons land. Tot en met vandaag. Er is
geen enkele grote wet of hervorming waar ze niet alle drie in gekend
zijn en hun reuksporen in hebben mogen nalaten. Op papier regeerden ze
natuurlijk niet samen: slechts twee ervan zaten officieel in de
regering, de derde voert oppositie. Die slaat daar verontwaardigde taal
uit. Best gemeend en ook wel boeiend. Maar in grote besluiten telt die
derde partij bijna volledig mee.
|
Nou, is dat niet treffend verwoord? En waar gaat het allemaal om:
| |
Hervind je verstand en ga regeren, met een echte politieke partij
die snapt in welke riskante globaliserende tijden we leven.
|
Het behoud van het grote gemeenschappelijke belang van de oligarchie: de
globalisering! Te beginnen met het Europese Imperium.
Dit soort praatjes wordt steeds vaker doorgeprikt:
De Volkskrant, 28-09-2011, ingezonden brief van Jos Bonink, Tilburg
Lood om oud ijzer
Evelien Tonkens geeft aan in haar column (O&D, 28 september) in verband met de
huidige crisis dat het tijd is voor een nationaal kabinet met CDA, VVD en PvdA.
Het huidige kabinet heeft de PVV niet nodig. Haar argument is dat deze partijen
al decennia lang ons land regeren.
Ze wisselen elkaar af in het kabinet maar houden met hun
wetten wel degelijk rekening met elkaar. Het is dus in feite lood om oud ijzer
op welke partij je stemt. Zou dat wellicht ook een van de redenen zijn dat de
PVV zo groot geworden is?
Red.: Reken maar van "yes". Tezamen natuurlijk
met de dingen die men gezamenlijk verkondigt: Europeanisering, globalisering,
kosmopolitisme, multiculturalisme enzovoort.
Er moet besloten worde hoeveel van de pensioenspaarpotten naar de
Europese Unie en haar zwakke zuidelijke broeders gebracht moet worden. De
oligarchie deelt dit geld van anderen natuurlijk gaarne uit:
Van: Volkskrant.nl, 06-10-2011, ANP / Redactie.
Kamer stemt in met versterking noodfonds euro
De Tweede Kamer heeft steun gegeven aan de verhoging van de Nederlandse
garanties tot 98 miljard euro voor het noodfonds voor de euro.
Bij de stemmingen vanavond waren de regeringspartijen VVD en CDA en de
oppositiepartijen PvdA, D66, GroenLinks en de SGP voor. Gedoogpartij PVV en de
oppositiepartijen SP, ChristenUnie en de Partij voor de Dieren stemden tegen.
Bij een hoofdelijke stemming bleken 96 Kamerleden voor te zijn en 44 tegen.
...
Red.: Dit werd door de Volkskrant dusdanig gevoelige
informatie geacht dat het verder uit de printversie geweerd werd:
Uit: De Volkskrant, 07-10-2011, van verslaggever Robert Giebels
Nederland staat nu voor 100 miljard euro garant bij
Europees noodfonds
De Tweede Kamer heeft donderdag ingestemd met verhoging van het noodfonds
voor eurolanden die in de problemen komen. Daarmee staat Nederland voor bijna
100 miljard euro garant.
Van de 17 eurolanden moeten alleen nog Malta en Slowakije
instemmen met het fonds. Vooral Slowakije lijkt dwars te liggen, omdat een
coalitiepartij daar tegen is. De Slowaakse premier heeft minister De Jager
(Financiën) verzekerd dat een parlementaire meerderheid voor is.
De stemming over het noodfonds kwam na een Kamerdebat van
twee dagen over de rijksbegroting. Het noodfonds en de problemen in Griekenland
domineerden het debat. De Kamer wilde vooral van De Jager de toezegging dat hij
het parlement steeds toestemming vraagt als er beslissingen omtrent het
noodfonds moeten worden genomen.
De Jager en staatssecretaris Weekers ...
Red.: En nog wat prietpraat. Het hele artikel bestond uit
welgeteld 238 woorden, inclusief titels. Als ze het gemaakt hadden kunnen,
hadden ze het artikel vermoedelijk ook nog afgedrukt met onzichtbare inkt. Maar
ja, zoiets is ook te duidelijk een flinke stap in de richting van een opstand
tegen de elite.
Even later een kleine zaak die misschien toch wel significant
is:
Uit: De Volkskrant, 15-10-2011, van verslaggevers Erik Bloem en Merijn
Rengers
Fracties weigeren publiekelijk verantwoording af te leggen over 27 miljoen
euro
Kamer houdt eigen subsidie geheim
De Tweede Kamer heeft vorige maand achter gesloten deuren besloten geen enkele
informatie te verstrekken over de 27 miljoen euro die de Kamerfracties in 2010
aan subsidie ontvingen.
Dit blijkt uit onderzoek van de Volkskrant.
Vertegenwoordigers van alle fracties besloten in een bijeenkomst van het
Presidium van de Tweede Kamer - het dagelijks bestuur - over de
vertrouwelijkheid van deze gegevens. Ook werd een protocol opgesteld over hoe om
te gaan met vragen vanuit de media over de zogeheten fractiekostensubsidies, die
onder meer zijn bedoeld voor het inhuren van fractiemedewerkers en de
kantoorkosten in de Tweede Kamer.
Volgens betrokkenen wilden de Kamerleden, die in de
regel juist voorstanders zijn van transparantie, de gegevens niet vrijgeven uit
angst voor Britse toestanden. In Groot-Brittannië leidde het bekend worden van
bonnetjes van parlementariërs twee jaar geleden tot grote ophef. Enkele
volksvertegenwoordigers stapten op, anderen moesten grote bedragen terugbetalen.
...
Red.: Tja, dat wil je in Nederland niet hebben. Geheimhouden,
dus maar ... Vindt de oligarchie:
| |
De SP besloot medio september als eerste het besluit van de Kamer
naast zich neer te leggen. Die partij heeft verantwoording afgelegd over
haar subsidies. Daaruit blijkt dat de SP-fractie de afgelopen jaren de
subsidie bij lange na niet op kreeg. In 2008, 2009 en 2010 hield de
fractie jaarlijks zo'n twee miljoen euro over. De SP heeft zich in het
verleden vaak gekeerd tegen de in hun ogen hoge vergoedingen voor
Kamerleden en -fracties. |
Pas onder dreiging van slechte publiciteit worden ook de oligarchen voorzichtig:
| |
Donderdag kwam na vragen van het partijbestuur ook de PvdA-fractie
over de brug....
Ook valt de uitzonderingspositie van PvdA-Kamerlid Khadija
Arib op. In tegenstelling tot haar collega's - die assistenten inhuren
via de fractie - blijkt Arib zelf voor zo'n 60 duizend euro een
medewerker in dienst te hebben genomen. |
We zijn reuze benieuwd naar de identiteit van die persoon. Misschien heet deze
persoon, in navolging van de nichten Albayrak (staatssecretaris van Justitie en
directeur van de COA) ook wel Arib - of (relatie) Dahhan.
Zelfs de Volkskrant ruikt lont:
Uit: De Volkskrant, 17-10-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul
du Pré
Opening van zaken
Tweede-Kamerleden willen niet vertellen hoe ze hun subsidie besteden. Dat
is onverstandig, om vele redenen:
Omdat we er anders nog iets van gaan denken. Omdat nou opeens het vermoeden
in de lucht hangt dat ze het geld niet alleen uitgeven aan hun medewerkers, hun
printpapier en hun nietjes, maar ook aan duisterder zaken. Of gewoon stiekem aan
hun verkiezingscampagnes.
Omdat we nu niet kunnen uitsluiten dat ze bij voorkeur hun
partners, hun zonen en hun dochters in dienst nemen als medewerkers om zodoende
het huishoudinkomen aan te vullen, zoals in het verleden wel eens gebeurde.
Omdat nu opeens toch de gedachte opkomt dat ze veel duurder
lunchen, dineren, overnachten en reizen dan ze ons durven vertellen.
Omdat er geen dag voorbij gaat dat ze zelf op hoge toon
'volledige openheid' eisen over iedere euro belastinggeld die wordt uitgegeven
in scholen, ziekenhuizen, vervoersbedrijven, op de ministeries en in het
koninklijk paleis.
Omdat we al helemáál nieuwsgierig worden nu ze als reden voor
hun weigering aanvoeren dat ze vrezen voor 'toestanden' als in Groot-Brittannië,
waar het declaratiegedrag van parlementariërs tot grote ophef leidde.
...
Red.: Tja ...
Bij de PvdA zijn ze nog trots op hun verraad ook:
Uit:
De Volkskrant, 22-10-2011, van verslaggever Robert Giebels
Ronald Plasterk | Financieel woordvoerder van de PvdA-fractie in de tweede
kamer
'Wij hebben de sleutel van de eurotop in handen'
Het kabinet heeft in de eurocrisis de steun van de PvdA nodig. De partij wil
daar wel iets voor terug. 'Dit is een cynische toestand.'
Het is klip en klaar voor Ronald Plasterk, financieel woordvoerder van de
PvdA-fractie in de Twee Kamer: 'Wij hebben de sleutel in handen.' Zonder de
instemming van de sociaal-democraten zijn minister van Financiën Jan Kees de
Jager en premier Mark Rutte bij de komende eurotoppen koningen zonder land.
Zonder de PvdA kunnen de coalitiepartijen VVD en CDA op het onderwerp Europa
immers niet aan een meerderheid komen. ...
Dat noodfonds, hoe groot moet dat worden?
'Het moet zo groot zijn dat de financiële markten niet langer zullen speculeren
op het omvallen van eurolanden.'
U noemt Berlusconi, dus Italië. Dan spreekt u over een noodfonds van 2.000
miljard euro.
'Ik leg me niet vast op bedragen. ...
Red.: Nee, dat durft 'ie niet. Maar dat zijn wel de bedragen
die genoemd worden. Allemaal komende uit de pensioenspaarpotten natuurlijk, want
de landen hebben allemaal schulden, en de rijken geven niets tenzij je ze aan de
lantarenpalen opknoopt.
| |
Wanneer bent u die situatie zat?
'Dit is een onmogelijke en cynische toestand. Het is onverantwoord dat
Rutte en vicepremier Verhagen ons door de crisis loodsen in deze
constellatie, met een kabinet dat steunt op drie partijen die het over
de hoofdzaken van het regeringsbeleid fundamenteel oneens zijn. |
Daar is niets cynisch aan. Gewoon tegenstemmen en de zaak is over.
| |
Rutte maakt op laconieke wijze misbruik van ons
verantwoordelijkheidsbesef |
En dat is een keiharde leugen, want het storten van geld in een zwart gat is het
toppunt van gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef, en de ware reden is
ideologie: men wil de Europese Unie bij elkaar houden, zodat het later omgevormd
kan worden in een Europees Imperium
.
Onderzoeker Peter Kanne, die we al eerder zijn tegengekomen,
vat het allemaal nog eens duidelijk samen:
Uit: De Volkskrant, 29-10-2011, door Peter Kanne is onderzoeker bij TNS
NIPO en schrijver van het boek Gedoogdemocratie.
Ook dit kabinet is kosmopolitisch
Alle beeldvorming ten spijt: dit gedoogkabinet voert in de praktijk een veel
internationaler georiënteerd beleid dan de meeste kiezers willen.
Tussentitel: Zolang politici geen oprechte dialoog met kiezers aangaan,
worden die per saldo niet goed vertegenwoordigd
De Tweede Kamer is een betere afspiegeling van de opvattingen van kiezers
geworden en daarmee veel democratischer dan vijftien jaar geleden, stellen
politicologen Meindert Fennema en Jasper van Koppen (O&D, 26 oktober). Dat is
goed nieuws, zou je zeggen. Nou en?, zou je ook kunnen zeggen. Het gaat immers
niet om de opvattingen van de Tweede Kamerleden: het gaat erom wat er van die
opvattingen in de praktijk terechtkomt. En daar schort het nog behoorlijk aan.
Lager opgeleiden hebben duidelijk andere politieke
opvattingen dan hoger opgeleiden. Lager opgeleiden zijn aanzienlijk 'nationalistischer'
en 'repressiever' ingesteld dan hoger opgeleiden. De meeste lager opgeleiden
vinden dat het maar eens afgelopen moet zijn met de softe multiculti-benadering,
dat de immigratie moet worden beperkt, dat criminelen harder moeten worden
gestraft, dat er veel minder geld naar ontwikkelingssamenwerking moet en dat
Nederland niet langer macht moet inleveren aan Europa. Fennema en Van Koppen
betogen dat met de komst van SP, LPF en PVV de opvattingen van lager opgeleiden
beter worden vertegenwoordigd in ons parlement. ...
Het heeft geresulteerd in een regeerakkoord van VVD en CDA
waarin is te lezen dat het kabinet vooral de veiligheid en het welzijn van de
Nederlanders zal bevorderen en de Nederlandse belangen in het buitenland zal
veiligstellen. De Europese Unie mag van dit kabinet niet onbeperkt groeien en
ook niet machtiger worden. Er is een forse daling van de instroom van
immigranten beloofd en er komen zwaardere straffen voor criminelen en strenge
regels voor nieuwe Nederlanders.
De PVV - en met haar de lager opgeleiden - heeft dus op veel
punten haar zin gekregen, leek het. Op papier werd een conservatieve correctie
mogelijk gemaakt die vanuit democratisch oogpunt noodzakelijk is. Maar in de
praktijk komt er op belangrijke onderdelen niet veel van terecht: de Europese
Unie groeit rustig door en 'Brussel' wordt alleen maar machtiger. En de
beperking van de immigratie blijkt weinig maakbaar. ...
Enerzijds toont het de bescheiden macht van de Tweede Kamer
op het beleid. Anderzijds ligt het kernprobleem er in dat de leidende politici
binnen de middenpartijen VVD, CDA en PvdA totaal anders denken over de wereld,
Europa en de manier waarop het land bestuurd moet worden dan de (lager
opgeleide) achterban.
Uit onderzoek dat TNS NIPO in 2010 uitvoerde in het kader van
de Volkskrant Top 200 bleek dat ruim 90 procent van de bestuurlijke elite
progressief/kosmopolitisch georiënteerd is. Deze bestuurlijke elite komt bijna
geheel voort uit CDA, PvdA, VVD en D66. Van de kiezers is tweederde juist
nationaal georiënteerd. De oude elitepartijen nemen de retoriek van de politieke
nieuwkomer over, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Als het erop
aankomt, kiezen CDA, VVD en PvdA voor de internationale benadering: de euro moet
gered, we kunnen niet zonder een krachtig Europa, we moeten onze internationale
handelspositie veiligstellen, alles hangt immers met alles samen en we kunnen de
immigratie niet eigenhandig beperken. Prima, maar beloof het dan ook niet!
Alle beeldvorming ten spijt: de gedoogconstructie van VVD,
CDA en PVV zorgt ervoor dat het kabinet een regeringsbeleid kan uitvoeren dat in
de praktijk toch weer veel internationaler is georiënteerd dan de meeste kiezers
willen. Mede mogelijk gemaakt door PvdA, GroenLinks en D66. ...
Red.: Logisch. ook "linksen" zijn hartstikke kosmopolitisch.
| |
En sociaal-economisch is het beleid veel rechtser dan kiezers
willen. De PVV, die in 2010 zei 'als enige op te komen voor het behoud
van de verzorgingsstaat', probeert te verhullen - bijvoorbeeld door Job
Cohen de grote gedoger te noemen - dat zij het rechtse beleid mede
mogelijk maakt. Het regeringsbeleid keert bijna ongemerkt terug naar de
neoliberale, globalistische koers die al enkele decennia de boventoon
voert, en ook dat wordt door de PVV toegestaan. |
Dat is veel minder logisch, vooral voor de PvdA. Dit is zonder meer
verraad.
| |
Doordat politici niet hun persoonlijke idealen volgen en ook geen
oprechte dialoog met de kiezers aangaan, is de politieke markt van vraag
en aanbod niet transparant en worden kiezers per saldo niet goed
vertegenwoordigd. Politici en politicologen zoals Fennema en Van Koppen
laten zich zand in de ogen strooien door de gedachte dat het
democratisch allemaal dik in orde is in Nederland, bijvoorbeeld omdat
het politieke vertrouwen nu hoger is dan veertig jaar geleden. |
Die markt is trouwens nooit transparant geweest, zie Termen, discussie
:
| |
Discussie:
Politieke discussie: discussie met als doel uit te vinden wie het meest
effectief liegt dat hij geen belang heeft bij het gesprokene. |
Waarvan, na het min of meer afvallen van de PVV, alleen nog de SP, CU, SGP en
PvdD buitengesloten kunnen worden.
| |
Maar het cynisme onder de kiezers neemt toe en kiezers gedogen het
politieke spel omdat ze niet weten wat ze anders moeten. Niet iedereen
is bereid om het Beursplein te bezetten. |
Maar zodra dat wel het geval is, zijn de poppen aan het dansen ...
Op dit moment zit het rechtse deel van de oligarchie in de
regering, die voor hun buitenlandse oligarchische beleid steunen op "links".
Maar het rechtse smaldeel pakt, nu het kan, natuurlijk keihard de gewone
burgers:
Uit:
De Volkskrant, 21-11-2011, door Remco Meijer
Analyse | PVV-leider zet relatie met CDA en VVD op scherp
Als Wilders niet wil breken, is hij gewoon een pestkop
Tussentitel: Wilders geeft veel minder van zijn beweegredenen prijs dan zijn
collega-politici
PVV-leider Wilders zette de afgelopen dagen de relatie met CDA en VVD op scherp.
...
Red.: In het vuur van zijn serie propagandaleugens richting
Wilders, begaat autuer Meijers een onvoorzichtigheid:
| |
Wilders is een pestkop die houdt van het politieke spel en leeft
volgens het adagium 'een dag zonder reuring is een dag niet geademd'.
Positiever gezegd: nu hij moet meewerken aan 18 miljard aan
bezuinigingen die vooral 'zijn' Henk en Ingrid treffen ... |
Dom, dom, dom ... dat willen zijn oligarchische vriendjes nu juist zo veel
mogelijk verborgen houden.
Natuurlijk kent in alles aangaande Europa de onderlinge
solidariteit van de oligarchie geen grenzen - geld wordt weggesmeten met de
miljarden tegelijk:
Uit: De Volkskrant, 16-12-2011, van verslaggever Robert Giebels
Kamer steunt 'zwak europakket'
Oppositiepartij PvdA helpt het kabinet met tegenzin aan een meerderheid voor
het volgens premier Rutte op een na beste resultaat over de aanpak van de
eurocrisis.
Een meerderheid van de Tweede Kamer stemt in met de uitkomst van de laatste
eurotop op 9 december. Hoewel de PvdA de regeringsfracties VVD en CDA aan die
meerderheid helpt, is de oppositiepartij zeer ontevreden over het
onderhandelingsresultaat waar premier Rutte mee thuis is gekomen.
'Dit is niet genoeg om de euro bij de rand van de afgrond weg
te houden', zei PvdA-Kamerlid Ronald Plasterk donderdag bij een debat over de
eurotop.
Het kabinet heeft de PvdA steeds nodig gehad voor een akkoord
over de afspraken die het in Europees verband maakt, doordat gedoogpartner PVV
consequent tegenstemt. Plasterk zei deze keer uit noodzaak in te stemmen 'met
dit hele zwakke pakket'. Voor de lange termijn is het akkoord onvoldoende, stelt
Plasterk. Hij meent echter dat als hij minister-president Rutte terugstuurt naar
de Brusselse onderhandelingstafel de euro meteen grote schade oploopt.
...
Red.: De protesten van de PvdA zijn natuurlijk
uitsluitend en alleen voor de bühne -dat wil zeggen: dat plukje PvdA'ers dat nog
links is. Alle Europese zaken zullen altijd een grotere noodzaak hebben dan welk
Nederlands belang of belang van de burgers, de onderste tweederde, dan ook.
Welk laatste ook geldt voor de rest:
| |
GroenLinks heeft zich tot dusver altijd aangesloten bij
medeoppositiepartijen PvdA en D66 en steeds ingestemd met het kabinet in
Europese kwesties. Daar kwam gisteren een eind aan. 'Dit is een lelijk
en ondemocratisch europact', zei GroenLinks-leider Jolande Sap gisteren.
Haar partij zet dan ook niet de handtekening onder de uitkomst van de
top. |
Waarom dissideert Groen Links: omdat ze nog Eurofielere stappen willen, en ze
zich verzekerd wisten van een meerderheid voor dit voorstel - was dat laatste
een punt geweest, hadden ze net zo hard meegestemd met deze diefstal.
Nog eens een harde bevestiging van de rol die de PvdA speelt:
Uit: De Volkskrant, 23-02-2012, van verslaggever Ron Meerhof
Analyse | Rutte c.s. zullen partij hard nodig hebben op punten waar PVV
geen gedoogsteun geeft
Minderheidskabinet is alleen maar gebaat bij sterkere PvdA
Tussentitel: Malaise trok PvdA naar links, weg van het kabinet
Het is voor premier Mark Rutte te hopen dat de nieuwe leider van de PvdA
krachtiger is dan Job Cohen en vooral ook beter scoort in de peilingen. Want
alleen dan kan hij zaken met hem doen.
In theorie is het een overwinning voor een premier als de
oppositieleider zich gewonnen geeft en vertrekt. Maar in de praktijk is dit wel
de laatste uitleg die aan het vertrek van Job Cohen als PvdA-leider kan worden
gegeven. Bovenstaande geldt in de polder namelijk uitsluitend in
verkiezingstijd. Nu is het juist tijd om zaken te doen.
Dat geldt meer dan ooit tevoren nu Nederland te maken heeft
met een minderheidskabinet dat afhankelijk is van gedoogsteun. VVD en CDA hebben
de PvdA hard nodig op tal van onderwerpen waar de PVV geen gedoogsteun geeft.
Dat is het eerste jaar goed gegaan op twee van de belangrijkste onderwerpen: het
pensioenakkoord en de euro.
Rutte loofde Cohen waar hij kon om diens verantwoordelijke,
constructieve opstelling. ...
Red.: Naar aanleiding van dit gebeuren
toegevoegd aan In het kort
 :
| |
Wie zich constructief opstelt ten opzichte van slopers, is zelf een sloper.
Zo zijn:
...
- sociaal democraten die zich constructief opstellen ten opzichte van
neoliberale slopers van de sociale en Rijnlandse maatschappij, ...
slopers. |
En er moet nog verder gesloopt worden:
| |
Onder de druk van de economische crisis dienen zich binnenkort
ongetwijfeld nieuwe onderwerpen aan waaraan de PVV geen gedoogsteun zal
willen geven. De verwachting is dat bij de komende 'tussenformatie'
kabinet en gedoogpartner nog wel tot zaken zullen kunnen komen waar het
gaat om 'het snelle geld', zaken die zich terugverdienen in deze
regeerperiode; bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking,
lastenverzwaringen als een btw-verhoging, hogere eigen bijdragen in de
zorg.
Tegelijk wordt de kans klein geacht dat de PVV gaat tekenen
voor alle hervormingen die pas op de langere termijn geld gaan besparen;
flexibilisering van het ontslagrecht, verdere hervorming van de sociale
zekerheid, hervorming van de woningmarkt. Toch is naar verwachting dat
hele pakket nodig om aan de gewenste bezuinigingsbedragen te komen. Voor
ieder onderwerp dat in de onderhandelingen met de PVV over de rand valt,
moet het kabinet zich dan ook tot de oppositie wenden. Op veel van die
onderwerpen is er dan opnieuw geen alternatief voor gelegenheidssteun
van de PvdA. |
Op dat over ontwikkelingssamenwerking na, allemaal zaken die voornamelijk de
lagerbetaalden treffen. Er staat geen enkele maatregel gericht op de
hogerbetaalden tegenover. En de verwachting van deze redactie is dat de PvdA, en
D66 en GroenLinks ze allemaal gaat steunen. Net als de Volkskrant en de
rest van de media:
| |
Voor Rutte c.s. is de hoop nu dat een nieuwe PvdA-leider weer begint
met een min of meer schone lei. In de ideale situatie heeft de nieuwe
man of vrouw weer wel de manoeuvreerruimte om compromissen te sluiten
met het kabinet. In dat scenario lukt het die nieuweling wel om
wisselgeld te incasseren en dat geloofwaardig als victorie te claimen.
Als de PvdA weer zichtbaar in de peilingen omhoog kruipt, zal dat al
snel gelden als een goede strategie. Dan gaat de PvdA verder op dat pad
en is het minderheidskabinet voorlopig weer gered. |
Die zijn er zelf natuurlijk ook allemaal hartstikke voor.
Maar met één enkele uitzondering natuurlijk: de
ontwikkelingssamenwerking!
Nieuwe ontwikkelingen. Met zo veel bronnen dat het niet
doenlijk is dat allemaal te reproduceren, dus voorlopig maar een redactionele
samenvatting. Stap één: het Nederlandse begrotingstekort viel door de mindere
economie hoger uit dan de binnen Europa afgesproken norm van 3 procent, nodig om
het spenderen door de zuidelijke landen in toom te houden. Regeringspartijen
VVD, CDA en gedoogpartner PVV gingen in conclaaf over een nieuwe begroting Na
een crisis tijdens het overleg leek alles toch goed te komen, tot het moment dat
het plaatje compleet was. Dat geheel overziend, trok Wilders zijn instemming in
- er werd volgens hem te veel bezuinigd op zorg en andere zaken die vooral "Henk
en Ingrid", de lagerbetaalden, troffen.
Daarop zagen D66 en GroenLinks de kans schoon voor het realiseren
om hun eigen neoliberale globaliseringsplannetjes, bekend onder de noemer
"hervorming van de arbeidsmarkt", staande voor het ontslag van de autochtone
productieven met vaste contracten ten gunste van allochtone immigranten met
flexibele contracten, en "hervorming van de woningmarkt", staande voor
huurverhoging ("marktconforme huren") zodat ze de corporaties kunnen belasten
met de sociale zorg voor allochtone immigranten (bouwen van buurtvoorzieningen,
scholen, enzovoort), en een deel van de extra huuropbrengsten kunnen afromen via
een belasting. Tot verbazing van iedereen was er binnen drie dagen een
principe-akkoord.
Wie het voorgaande gelezen heeft, is niet alleen niet verbaasd,
maar weet dat hier sprake is van een natuurlijke ontwikkeling. De belangen van
VVD en CDA liggen bij de economische topderde van de maatschappij - die van de
VVD eigenlijk alleen bij de top 5 procent. De belangen van D66 en GroenLinks
zijn die van de kosmopolitische elite. Die kosmopolitische elite behoort ook tot
de topderde. De belangen van VVD, CDA, GroenLinks en D66 vallen dus grotendeels
samen, leidende tot het begrip "politieke oligarchie", zoals hierboven
beschreven.
Het enige verbazingwekkende is dat wat betreft de PvdA, staande
ergens midden op de scheiding met de rest van Nederland, het kwartje de andere
opviel. Een heel klein beetje verbazingwekkend is het zich scharen van de
ChristenUnie bij de oligarchie, aangezien dit toch min of meer conservatieve
christenen zijn, die noch met de rijken noch met de moraalloze "wereld-verenigers"
een band hebben. Hier speelde waarschijnlijk de aloude christelijke valkuil van
niet willen rebelleren tegen het gezag een fatale rol (net als in de oorlog).
Al met al zijn deze ontwikkelingen dus een bijna perfect
bevestiging van de voorgaande eerder verzamelde gegevens, en de bijbehorend
analyse
. Het is een machtsgreep van de kosmopolitische topderde van de
maatschappij. Gericht tegen de onderste tweederde, in de politiek
vertegenwoordigd door, zoals hier al omschreven, de PVV en de SP. De
"populisten". Met al vreemde eens in de bijt: de PvdA.
Ook op deze manier kwam het allemaal in de media. De media vormna
natuurlijk een integraal deel van de topderde. Er was euforie over het akkoord,
en de PvdA werd afgezeken. In de gedrukte en de elektronische media. De eerste
dagen tot een week of anderhalf vrijwel zonder tegengeluid. De media waren even
gelijkgeschakeld als in de Sovjet-Unie of het Rusland van Poetin. Daarna kwam er
een enkel commentaar van een columnist, mensen als René Cuperus en Marcel van
Dam, die gedoogd worden om de schijn van openheid wekken. De elektronische media
kunnen niet eens hierop bogen - daar is het neoliberalisme een volstrekte
dictatuur. Het was precies zoals beschreven hier:
Uit: De Volkskrant, 31-01-2012.
Ander commentaar
DeJaap.nl
'Er is een opvallend verschil in benadering van CDA (virtueel 13 zetels) en SP
(virtueel 34 zetels). CDA'ers worden uitentreuren voor de camera's gesleept. Met
SP’ers wordt stukken minder gesproken. Het lijkt erop dat hier, tien jaar na
Fortuyn, nog steeds sprake is van ELITEJOURNALISTIEK: niet willen zien wat er in
de 'onderlagen' van de samenleving speelt ...
Red.: En als Emile Roemer ergens mag
opdraven, wordt hij om de drie woorden onderbroken en hem de neoliberale leugens
voorgehouden als zijnde de waarheid.
De geïsoleerde positie van de paar realistische columnisten
blijkt niet duidelijker dan in de samenvatting van drie weken later van de
Volkskrant, staande op de voorpagina:
Uit:
De Volkskrant, 18-05-2012, door Raoul de
Pré
Analyse | De strijd om de beeldvorming is nu echt begonnen
Lenteakkoord trekt nieuwe kloof door politiek
Red.: De hoofdtitel suggereert begrip van
de situatie, de regel daarboven, dat het alleen om het beeld gaat, spreekt dat
tegen. Het eerste blijkt het geval:
| |
Herschikt volgens geheel nieuwe
krachtsverhoudingen, die tot voor kort niemand
had durven voorspellen, koerst politiek Den Haag
aan op de verkiezingen van 12 september. De
details van het Lenteakkoord en de reacties
daarop leggen een waterscheiding bloot die de
campagne sterk zal beïnvloeden. Het is nu voor
of tegen de wil om te hervormen. |
Neen. Het is hervormen ten koste van de lagerbetaalden versus hervormen ten kost
van de hogerbetaalden.
| |
Voor of tegen financiële degelijkheid. |
In de dertiger jaren bekend als de strijd tussen voor of tegen het handhaven van
de gouden standaard - dat laatste stelde men voor als het doel waarnaar iedereen
moet streven. Men koos toen vóór. Men weet nu dat dat fout was. Nu wordt
financiële degelijkheid voorgesteld als het doel waarnaar iedereen moet streven.
Het lijkt sterk op de gouden standaard. Maar los daarvan: financiële
degelijkheid wordt razendsnel bereikt door de topinkomens af te romen, het
erfrecht voor grote kapitalen af te schaffen, of private financiële wereld op te
heffen en hun tegoeden terug te geven aan de nationale landen waarvan die
kapitelen weggefraudeerd en gestolen zijn.
Voor minstens de helft onjuist: het gaat om voor of tegen een Europees Imperium
- Europese samenwerking is niemand tegen.
Onbedoeld wordt de aard van de strijd aardig uit de doeken
gedaan:
| |
De vijf partijen doen er alles aan om de
euforie rond de daadkracht van het
principeakkoord, nu drie weken geleden, levend
te houden. |
De euforie van de kosmopolitische elite en de media - in cohort.
| |
De vraag is wel of zij standhouden in de
storm van protest die het andere kamp,
aangevoerd door SP en PVV, probeert te
ontketenen. |
Iets dat de media ten koste van alles (objectiviteit, meningsvrijheid,
democratie, enzovoort) probeert te voorkomen, door die partijen uit de media te
houden, en indien onvermijdelijk, door ze onheus te bejegenen.
Samengevat:
| |
Ziedaar de nieuwe coalitie tegenover de
nieuwe oppositie. Zij die hopen dat de kiezers
de boodschap oppikken dat in tijden van
financiële nood politieke principes moeten
wijken, tegenover diegenen die ervan uitgaan dat
die boodschap misleidend en bovendien voor veel
kiezers te ingewikkeld is. |
Wat natuurlijk precies andersom is: degenen die de lastenverzwaring voor de
onderste tweederde verkopen als onvermijdelijk gaan er vanuit dat de materie
voor veel kiezers te ingewikkeld is om de leugen te doorzien. En de politieke
principes die moeten wijken zijn het verbod op verhoging van de
inkomstenbelasting en het verbod op het afschaffen van koopsubsidie voor de
rijken.
Waarmee we een uitstekend beeld hebben van hoe de zaak in de
beeldvorming ligt: de media spelen een cruciale rol in de machtsgreep van de
kosmopolitische oligarchie.
Wie nog behoefte heeft aan een bevestiging in de vorm van de
concreet voorgesteld maatregelen die de aanleiding waren voor dit stuk: niet de
inkomstenbelasting maar de btw wordt verhoogd, ter waarde van vier miljard, niet
de hypotheekrenteaftrek (van bestaande gevallen) wordt verlaagd maar de huren
verhoogd, en de enige echte effectieve bespring, die op ontwikkelingshulp zijnde
een buitenlandse uitgave, wordt teruggedraaid.
De kosmopolitische elite bestaande uit graaiende bestuurders
en collaborerende media heeft een machtgreep gepleegd. Ze hopen erop dat
de kiezer dit niet voldoende zal gaan begrijpen voor de verkiezingen van
september 2012. Ze zijn niet helemaal zeker van hun zaak, want ze hebben hun
plannen laten uitlekken via de Telegraaf, ten einde het effect van ene
officiële presentatie en nadruk op de eigen rol te verminderen.
De kleine afwijkingen met betrekking tot de rollen van PvdA
en ChristenUnie zijn al binnen een week weer rechtgezet:
Uit: De Volkskrant, 23-05-2012, door Robert Giebels
Analyse | Meerderheid wil Europees noodfondsverdrag ratificeren
■ Peiling: doe dat
na de verkiezingen Kamer klem tussen crisis en
kiezer Als 'Europa' het thema wordt van de verkiezingen, dan is de
campagne gisteren begonnen. De Tweede Kamer debatteerde dinsdag over een fonds
waarmee eurolanden elkaar in geval van nood te hulp kunnen schieten. In dat
fonds, het Europese Stabiliteitsmechanisme, ESM, vinden zowel eurosceptici als
eurofielen in de Kamer de bevestiging van hun gelijk. De een ziet er zeggenschap
en geld mee uit Nederland verdwijnen, voor de ander redt het noodfonds de euro
en daarmee de economie. ...
De 'Kunduz-partijen'
minus de ChristenUnie (VVD, CDA, GroenLinks, D66) maar plus de PvdA willen het
verdrag het liefst morgen al ratificeren. ...
Red.: De eurofielen: VVD, CDA, D66, en
GroenLinks. De oligarchische Kunduz-coalitie. Zonder de ChristenUnie. Maar met
de PvdA. De hierboven beschreven oligarchische coalitie is weer compleet.
De niet-oligarchen:
| |
PVV-voorman Geert Wilders leidt de tegenstanders van het EMS. Hij wil bij de
rechter afdwingen dat het parlement pas na de verkiezingen van 12 september
besluit of Nederland voor 40 miljard euro meedoet met het noodfonds van 700
miljard. Volgende week dinsdag dient die zaak en tot die tijd willen PVV, SP en
de Partij voor de Dieren niet over het ESM praten, zo bleek gisteren. |
En hoe denkt de Nederlandse burger er over:
| |
Uit een opiniepeiling bleek gisteren dat
twee van de drie ondervraagden vinden dat de
Kamer na de verkiezingen over instemming met het
fonds moet besluiten. |
Maar, zoals we al vele malen geconstateerd hebben: van de meerderheid der
burgers trekt de oligarchie zich echt geen barst aan. Dat is maar populistisch
rancuneus klootjesvolk met een"achter de dijken"-mentaliteit.
Weer een uitermate illustratief voorbeeld van het inherent
anti-democratische karakter van de oligarchie:
Uit: Volkskrant.nl, 02-07-2012, door Jeroen Visser
Kamer wil goedkeuringsprocedure EU-verdragen niet
wijzigen
Een wetsvoorstel van de SGP om Europese verdragen pas te ratificeren als er in
het parlement een tweederde meerderheid voor is krijgt geen meerderheid in de
Tweede Kamer. Dat blijkt uit een rondgang van volkskrant.nl langs de partijen.
De SGP wil dat Europese verdragen waarin nationale bevoegdheden worden
overgedragen pas van kracht worden als de Tweede en de Eerste Kamer daar met
tweederde meerderheid mee in hebben gestemd. Om dit te regelen is een wijziging
van artikel 91 van de grondwet nodig.
Nu is een gewone meerderheid in het parlement voldoende.
Volgens de SGP hebben Europese verdragen 'grote invloed op onze rechtsorde' en
daarom is een breder draagvlak in het parlement noodzakelijk. ..
Red.: Een volkomen sluitend
argument. Er is maar één reden om er tegenin te gaan: de wens om Nederland af te
schaffen. Dit zijn de partijen die democratisch zijn:
| |
Naast de SGP zullen PVV, SP, ChristenUnie,
de Partij voor de Dieren en Hero brinkman morgen
voor het wetsvoorstel stemmen. Dat komt neer op
48 van de 150 zetels. |
En de anti-democratische partijen: VVD, CDA, PvdA, D66 en GroenLinks. Dit zijn
de abdijen waarvan later de vertegenwoordigers en bestuurders ter verantwoording
zullen worden geroepen. Of door een tribunaal, of door het volk. In het laatste
geval zal en flink deel het vermoedelijk niet gezond overleven.
Er is bij Politieke analyse geen aparte verzameling bronnen om
de Europese gezindheid van de oligarchische partijen aan te tonen - om ongeveer
dezelfde reden dat er ook geen bronnen zijn om aan te tonen dat zee zout is.
Maar omdat het een geval betrof uit "eigen kring", met een eigenaardige
afwijking, toch hier een enkele:
Uit: De Volkskrant, 03-07-2012, door Adriaan Schout is onderzoeker bij
Instituut Clingendael.
In de praktijk zijn politici
pro-Europa
Onder de kiezers is euroscepsis beduidend couranter dan onder de
volksvertegenwoordigers, constateert Adriaan Schout.
De verkiezingsstrijd lijkt over, of beter 'tegen' Europa te gaan. Ruttes
terughoudendheid om over vergezichten en verdiepte integratie te praten is breed
uitgemeten als het wegduiken voor gevoelige Europese thema's. In binnen- en
buitenland heerst het beeld dat de regering en de meeste politieke partijen
anti-EU of althans intern sterk verdeeld over Europa zijn. Met de
onvermijdelijke verdieping van Europese integratie lijkt Europees vuurwerk in de
verkiezingsstrijd gegarandeerd.
In de praktijk zijn de politieke partijen echter juist sterk
voor Europese integratie. ...
Red.: Dat wisten we dus al. Maar
Schout heeft ook een afwijking:
| |
Media noemen de SP anti-Europees, maar
hoewel Roemer moeite heeft om een samenhangend
verhaal te presenteren, toont hij meer en meer
een pro-Europees karakter. ...
De PVV is als enige uitgesproken tegen de euro en verdere
integratie. Dit moet met een korreltje zout
genomen worden. ... Vooralsnog is de PVV
salon-anti-Europees. |
Een paar dagen later bracht de PVV een sterk anti-EU programma uit.
Niet anti-euro, maar anti-EU. Uit de Europese Unie.
Maar Schout noemt zelf een beter criterium:
| |
| Roemer (...)
wil een Europese
groeiagenda, een
'enorme' sociale
agenda (maar
geen bemoeizucht
met ons sociaal
model) en
toezicht op de
banken. Hij is
sterk voor een
politieke rol
van de ECB die
de fouten van
het
neoliberalisme
betaalt. Zijn
Europa is niet
dat van 'kapotbezuinigen', een bankenunie, Europese symbolen
en bemoeienissen met 'onze pensioenen'. Vooruitlopend op regeringsdeelname, wil
de SP wel in Europa integreren, maar niet op neoliberale wijze. |
|
En de praktijk is dat bij de laatste stemmingen over zaken als
bijvoorbeeld het ESM en de bankensteun, de oligarchische partijen voor stemden,
en de PVV en SP tegen.
Vermoedelijk was dit artikel bedoeld als "Kijk eens, iedereen
is voor, dus dat de elite voor is, is niet zo erg". Maar dat iedereen voor
is, is dus doodgewoon een leugen. Elite, aristocratie, oligarchie en rijken, ze
liegen habitueel
.
Intussen is de maatschappelijke tweedeling tot zo veel mensen
doorgedrongen, dat de SP naar ongekende hoogtes in de peilingen stijgt: 30 en
meer zetels. Het leidt tot steeds duidelijker taalgebruik bij politici, maar nog
meer bij de burgers. Hier is een opvallend geval:
De Volkskrant, 09-08-2012, ingezonden brief van Jan Mets, uitgever,
Zutphen
Strategisch stemmen
Bert Vuijsje gaat SP stemmen om te voorkomen dat de VVD de grootste partij wordt
en opnieuw de premier levert (O&D, 4 augustus). Hij haalt met mijn instemming
wijlen Bart Tromp aan met zijn meesterlijke kwalificatie van de 'imaginaire
PvdA', waarop hij altijd stemde.
Maar Vuijsje is nu een beetje de weg kwijt. Ik loop ook niet
warm voor de cultuurbezuinigingen van Rutte, Zijlstra & co. Maar hoe jammer ook:
het gaat bij deze verkiezingen niet om toneel of concert. Het gaat om
populistisch nationalisme versus democratische tradities en de daarmee verweven
internationale samenwerking. Het is dus niet 'Mussert of Moskou', maar een keuze
tussen het democratische centrum, waartoe de VVD behoort (nog wel), en de
populistische flanken. Een stem op de PVV of de SP is een stem tegen het
systeem, tegen Europa, tegen de grachtengordel, tegen 'al die Polen', eigenlijk
tegen onze politieke beschaving. ...
Red.: Precies. Dat is de tweedeling.
Tussen kosmopolieten en land-uitverkopers, en de burgers die de welvaart
opbrengen. En de schrijver geeft nog even aan aan welke kant hij staat:
| |
... eigenlijk tegen onze politieke
beschaving. We gaan ideologische verkiezingen
tegemoet en moeten ons nu niet laten afleiden.
Laten we stemmen voor onze cultuur, en niet voor
de cultuurindustrie. |
Tja ... Cultuur is eigenlijk ook altijd een vijand van de gewone
burgers geweest. Niet omdat de burgers iets fout hebben gedaan, maar omdat het
geld van de burgers bij de cultuur terecht komt via de weg van de rijken, de
oligarchie.
En dan verbaasd zijn dat een partij als de PVV niet zo veel
met cultuursubsidies heeft ...
Weer een mooi ijkpunt: zeg iets dat minder dan volstrekt
eurofiel is ...:
Uit: De Volkskrant, 17-08-2012, van verslaggevers Raoul de Pré en
Robert Giebels
Kandidaat-premier ook vanuit buitenland kritiek met EU-standpunt
Roemer zet campagne op scherp
Met een klaroenstoot die klinkt tot over de landsgrenzen heeft SP-leider Emile
Roemer zich gemeld aan het front van de verkiezingscampagne. Als hij het na 12
september voor het zeggen krijgt, zijn de Europese begrotingsregels niet langer
heilig, kan het Nederlandse tekort tot boven de Brusselse norm oplopen en zal
Roemer de daaropvolgende Europese boete weigeren te betalen.
...
Red.: Niets dan gezond verstand,
natuurlijk. Als je begroting tekort schiet, ga je die natuurlijk niet nog een
keertje nog slechter maken ... Die regel is er allen gekomen, omdat men er
aangaande Zuid-Europese landen niets effectiefs aan wilde doen. zoals: invloed
afhankelijk van bijdrage, of niet-nakomen van schulden borgen met grondgebied.
Het is ridicuul dat je als netto-bijdrager de les zou moeten laten lezen door
degenen die geld van jouw ontvangen.
Maar de oligarchie is volstrekt van zinnen:
| |
De reactie van VVD-leider Rutte, vooralsnog Roemers voornaamste concurrent in de
strijd om het Torentje, bleef donderdag nog uit. Maar volgens de financieel
specialist van de VVD, Tweede Kamerlid Mark Harbers, laat Roemer de schuld
oplopen zonder daar iets tegen te doen. 'Hij doet zo precies hetzelfde wat
Griekenland heeft gedaan.' ...
In Den Haag oogst Roemer slechts weerstand, ook van zijn linkse bondgenoten.
PvdA-leider Samsom wil wel een einde aan 'de eenzijdige bezuinigingsagenda van
conservatieve regeringen'. Maar niet op Roemers manier: 'Dreigen met veto's of
stoppen van betalingen is onverstandig.' Volgens GroenLinks-leider Sap schiet
Roemer in de oude SP-tegenreflex: 'Zo kennen we de SP weer: een vette tomaat
naar Europa. Mopperen over boetes helpt niet. Verstandig links beleid voeren
wel.'
D66-leider Pechtold rubriceert de uitspraken van Roemer onder 'economisch
populisme' waarmee de SP zichzelf buitenspel zet. 'Een kandidaat-regeringsleider
met dit soort rabiate standpunten kun je niet serieus nemen. Als Roemer straks
wil regeren, kan dat met dit standpunt alleen met de PVV.' |
Hartelijk dank, Alexander Pechtold, want zo zeg je zelf dat je eigen
standpunt, in alles aan de Europese wensen en eisen voldoen en Nederland
opheffen, rabiaat is.
En kijk eens hoe makkelijk is ... :
De Volkskrant, 18-08-2012, ingezonden brief van Theo de Klerk, Bussum
Europese boete (1)
Emile Roemer is niet van plan een boete te betalen aan de EC als het Nederlandse
begrotingstekort te groot blijkt (Ten Eerste, 17 augustus).
Het is ook een idiote regel. Als je al geld tekort hebt
ondanks bezuinigingen, dan maakt een boete dit tekort alleen maar groter. Ook
van Griekenland zal zo'n boete niet te innen zijn. Door Nederland, als
netto-betaler en financier van bodemloze putten, zou een opgelegde boete
inderdaad niet betaald moeten worden. Of die trekken we af van onze
club-contributie aan de EC. Beter nog: we stappen er gewoon uit.
Red.: ... om Pechtold tot op de onderbroek
uit te kleden ...
Overigens speelde nog een tweede kwestie: Roemer zou als
wethouder in Boxmeer niet goed op het geld hebben gepast. Meldde de
Telegraaf, en braaf herhaald door de rest van de oligarchische media (dé
media, dus):
| |
Tussenstuk: (door Peter de Graaf)
Boxmeer verwijt oud-wethouder Roemer niets
Emile Roemer was als wethouder van financiën en sociale zaken in Boxmeer 'geen
potverteerder'. Dat zeggen twee oud-wethouders van de VVD en een lokale partij
naar aanleiding van de ophef die is ontstaan over het begrotingstekort van zo'n
1,5 miljoen euro in 2004. Daardoor werd de Brabantse gemeente tijdelijk onder
preventief toezicht van de provincie geplaatst.
'We hadden te maken met erfenissen uit het verleden', aldus Gijs Moes (VVD), die
samen met Roemer van 2002 tot 2006 in het college zat. 'Het was een probleem om
de begroting sluitend te maken. De jaren erop hebben we fiks bezuinigd. Ook
Emile heeft op zijn portefeuille sociale zaken flink ingeleverd. Dat is toch het
paradepaardje van de SP. Maar Emile heeft er gewoon op bezuinigd.'
...
Moes: 'Het wordt allemaal ontzettend opgeblazen. Dit zijn bijna Amerikaanse
toestanden. Hoe kunnen we proberen iemand zwart te maken?' |
Bekende tactieken.
En dit is waar men op afstuurt:
Uit: De Volkskrant, 16-08-2012, column door Marcel van Dam, socioloog.
Wat zal het zijn? Samsom, Rutte of Roemer?
... Veel interessanter dan het verschil in de twee peilingen
is de overeenkomst dat PvdA en SP samen in beide peilingen ongeveer gelijk
eindigen. In de peiling van Synovate kreeg de PvdA 22 zetels en de SP 31, samen
53. In de peiling van De Hond scoort de PvdA 15 zetels en de SP 37, samen 52.
...
De teloorgang van de PvdA is begonnen onder Wim Kok en heeft
zich trendmatig tot op de huidige dag voortgezet. De afbrokkeling van de
sociaal-democratische partij en de parallelle opkomst van de SP is moeilijk
anders te verklaren dan uit de keuze van Kok de ideologische veren af te
schudden en op te schuiven naar het politieke midden.
Hij en zijn opvolger Wouter Bos kozen met de Derde Weg voor
het ondersteunen van privatisering en de afbouw van de verzorgingsstaat. Daarmee
werd een groot deel van de traditionele aanhang van de PvdA naar de SP gejaagd,
die dat makkelijker maakte door in sociaal-democratische richting op te
schuiven.
Gezien de oorzaak van de electorale neergang van de PvdA is
het evident dat er maar een manier is om kiezers van de SP terug te winnen:
opschuiven in de richting van de SP. Aanvankelijk leek het er ook op dat Spekman
en Samsom dat van plan waren. Nu lijkt het erop dat de steven weer is gewend.
Curieus genoeg is de aanval op de SP ingezet op de manier waarmee Wiegel
destijds Den Uyl bestreed door te suggereren dat een gezond
financieel-economisch beleid niet aan sociaaldemocraten kan worden toevertrouwd.
'Sinterklaas bestaat, daar zit hij' sneerde Wiegel, wijzend
op Den Uyl. Voor geïnteresseerden: aan het eind van het kabinet-Den Uyl in 1977
bedroeg het financieringstekort 0,8 procent. Aan het eind van het kabinet-Van
Agt/Wiegel in 1981 was dat 5 procent, meer dan zes keer zoveel.
De aanval van Spekman op Roemer is niet minder brutaal. De
PvdA heeft getekend voor bezuinigingen van ten minste dertig miljard om in de
toekomst de tarieven van de inkomstenbelasting te kunnen verlagen, een oude
hobby van de VVD. Die bezuinigingen kunnen alleen worden gerealiseerd als de
verzorgingsstaat verder wordt uitgekleed. In feite wordt de SP bestreden met het
verwijt dat Roemer daar niet aan mee wil doen. En dat is nu juist de reden
waarom de SP zoveel kiezers bij de PvdA heeft weggehaald. ...
De recente aanval van Spekman op de SP is alleen te begrijpen
als de PvdA besloten heeft af te koersen op een soort gedepolitiseerd nationaal
kabinet van VVD, PvdA, CDA, D66 en GroenLinks. Wat zou betekenen dat Samsom
liever Rutte het roer in handen geeft dan Roemer. Hij zal dat natuurlijk niet
toegeven omdat hij dan vóór 12 september nog meer kiezers naar de SP jaagt. Hij
geeft er kennelijk de voorkeur aan om dat na 12 september te doen.
Red.: Deze redactie denkt dat al heel
lang. Er zijn nog altijd vele lieden als Frans Timmermans, en Job Cohen mag dan
wel weg zijn, financiën-woordvoerder Ronald Plasterk heeft ook een joodse
achtergrond, en doet dus ook alles om de invloed van Europa zo groot mogelijk te
maken, zoals zijn steun voor het overtekenen van de Nederlandse financiële
zekerheid naar Europa middels de ESM. En dit beleid is belangrijker dan al het
andere, zodat een oligarchisch coalitie het meest waarschijnlijk is.
Even nog aangeven voor wie de oligarchie dit allemaal doet:
De Volkskrant, 18-08-2012, ingezonden brief van F. Bakker, Nijmegen
Vrijdom van de superrijken
Thomas von der Dunk laakt terecht de oorverdovende stilte over de financiële
vrijdom van de superrijken (O&D, 17 augustus). Hun eerlijke afdracht zou veel
economische problemen kunnen oplossen.
Maar laat het hier nu verkiezingstijd zijn. Dus beste
lijsttrekkers, bespaar ons uw onnozele gelegenheidsplannetjes voor
ondergeschikte zaken. Vertel ons liever hoe u zo snel mogelijk superrijken
eerlijk evenredige belasting gaat laten betalen. Welke partij kan daar nou tegen
zijn? Blijkbaar een hele hoop, want anders was het al lang hét campagnethema
geweest.
Red.: Zoals al uitgelegd hier
.
GroenLinks wenst nog eens te benadrukken wat haar positie is:
Uit: De Volkskrant, 03-09-2012, door Martin SommerOp campagne |
Martin Sommer volgt de verkiezingen
Zelfs Rode Dany trekt geen media
... GroenLinks-leider Jolande Sap bevindt zich tussen de vier muren van een
snikhete Beurs van Berlage in Amsterdam. Gezellig onder elkaar met
honderdvijftig partijgenoten en een seminar over 'het Groene antwoord op de
eurocrisis'. ...
Zouden ook journalisten niet meer weten wie Rode Dany is? Hoe
dan ook, er hangt een sterk gevoel dat het spel gespeeld is, erkent
GL-europarlementariër Bas Eickhout. Eenmaal op de glijbaan van de peilingen, kom
je er niet meer tussen. Maar het idee dat dit seminar de plank misslaat, wil ook
niet weg. Er is een forum met verstandige heren op stramme stoelen, Lex
Hoogduin, voorheen De Nederlandsche Bank, Adriaan Schout van Clingendael en
zelfs Sony Capoor van de London School of Economics. ...
Red.: Coryfeën variërend van
neoliberaal tot reactionair.
Verkiezingen brengen soms leuke dingen:
Uit: De Volkskrant, 08-09-2012, ingezonden brief van Mark van Dongen,
Amsterdam, historisch letterkundige/waarnemend griffier
Socialisten
'Het zijn allemaal socialisten', aldus Rutte. Hij zei dat hij geen verschil ziet
tussen SP, PvdA en GroenLinks. Ik zal het hem daarom maar even uitleggen.
De PvdA bestaat uit sociaal-democraten. Zij zijn vooral
parlementair actief. Sociaal-democraten zijn goedwillende mensen met een sociaal
hart. Zij weten watgoed is voor de mensen. Vooral voor de zwakkeren in de
samenleving. Vaak zijn het goede bestuurders. Maar omdat zij het zo goed weten,
volgens hen ook beter dan de mensen zelf voor wie zij zeggen op te komen, worden
ze nogal eens regenten genoemd.
GroenLinks bestaat uit sociaal-liberalen. Voortgekomen uit
een aantal partijen met communistische, pacifistische en sociaal-gelovige ideeën. De vroegere communisten betuigden alien spijtvoor hun verleden. De
laatste pacifisten zijn allang uit GL vertrokken, vooral sinds die partij
oorlogsmissies in verre landen steunt. De partij heeft zich daarom expliciet
sociaal-liberaal genoemd.
Het verschil met D66 is volstrekt onduidelijk. Het
partijprogramma van D66 is bijvoorbeeld zeker zo groen als dat van GroenLinks,
maar die laatste partij legtwel veel meer nadruk op het milieu.
De SP bestaat uit socialisten. Het verschil met
sociaal-democraten en sociaal-liberalen is vooral dat de socialisten niet alleen
parlementair actief zijn. De socialisten willen zoveel mogelijk samen met mensen
in het land en in de wijken de directe problemen aanpakken. Zij vinden dat de
overheid een grote verantwoordelijkheid heeft voor de zwakkeren in de
samenleving en zij zijn dus wars van de privatisering van overheidstaken. Zeker
als hetgaat om primaire belangen als de zorg, het openbaarver voer en de
volkshuisvesting.
Kortom, mijnheer Rutte, er zijn voor u grote verschillen
tussen die partijen. Met de PvdA kunt u goed zaken doen om de maatschappij
verder te privatiseren. Tenslotte is de privatisering ook vooral tot stand
gekomen dankzij eerdere kabinetten met de PvdA. Ook met GL kunt u goed
samenwerken. Zij willen zo graag regeren dat als u ze een groen bot geeft ze
zullen kwispelen bij alle andere voorstellen.
Alleen aan de SP kunt u een hardere dobber hebben.
Samenwerking met hen is alleen mogelijk als u zelf ook veel van uw oude beleid
opgeeft.
Red.: Grappig, hè ...
Het meest omstreden aan de hier gebruikte indeling zal
de aanwezigheid van D66, PvdA, en GroenLinks (in deze volgorde) zijn. Hier is
bewijs van het tegendeel:
Uit:
De Volkskrant, 12-09-2012, van verslaggeevers Robert Giebels en Gijs
Herderscheê
De grote thema's (6) | Europa
Europa moet, maar nooit van harte
De verkiezingscampagne gaat over leugens en peilingen, de kiezers bepalen wat er
gebeurt. De Volkskrant vandaag over Europa: Dag Brussel, of leve de federatie?
... Bas Jacobs, hoogleraar overheidsfinanciën aan de Rotterdamse Erasmus
universiteit spitte verkiezingsprogramma's door, vooral op hun oplossingen voor
de Europese financiële crisis. ...
Alleen bij PvdA, D66 en GroenLinks kan de euro overleven,
stelt Jacobs. Die drie vormen een minderheid in de peilingen. Een
'overweldigende meerderheid', zegt Jacobs, 'maakt het voortbestaan van de euro
onmogelijk.' ...
Red.: Alstublieft.
En ook sociaal-economisch verschaft de Volkskrant
enthousiast duidelijkheid:
Uit: De Volkskrant, 14-09-2012, door Robert Giebels en Gijs Herderscheê
Linksom én rechtsom, gaat dat?
Slecht nieuws voor huurders: de huren gaan omhoog. Studenten mogen ook even
slikken: dat wordt lenen voor de studie. Forensen kunnen daarentegen ontspannen:
de vergoeding voor woon-werkverkeer blijft onbelast. En ook op het ministerie
van Financiën halen ze opgelucht adem: ergens tussen nu en 2017 stopt het
leeglopen van de schatkist.
Het zijn stuk voor stuk punten waar VVD en PvdA elkaar
vinden. ...
 Red.:
En het zijn (bijna) stuk voor stuk zaken die ten koste gaan van de onderste
tweederde van de maatschappij. Met als enige uitzondering de
forensenvrijstelling, die wat meer neutraal is. Maar het vlaggenschip, als
eerste genoemd, maakt de trend duidelijk: huurverhoging, ten bate van de kopers.
De Volkskrant vatte het geheel blijmoedig samen in een infographic, zie
rechts. In de middelste kolom staan de zaken waarover VVD en PvdA het eens zijn
(volgens de Volkskrant): begrotingsevenwicht in 2017 dus gigantische
lastenverzwaring voor de onderste tweederde (verhoging van de inkomstenbelasting
is natuurlijk uitgesloten), huurverhoging, latere AOW, en veel duurdere zorg.
Met als enige neutrale punt de forensentaks. En geen enkele verzwaring voor de
topderde van de maatschappij.
Een ingezonden brief over het alhier beschreven verschijnsel:
De Volkskrant, 21-09-2012, ingezonden brief van Marieke Kroezen, Gouda
Kamerleden
Ik heb mij verbaasd over het artikel waarin gesteld wordt dat de leden van de
nieuwe Tweede Kamer het volk 'slechts matig' vertegenwoordigen (Ten eerste, 20
september). De nieuwe Kamerleden zouden 'te randstedelijk, te hoogopgeleid en te
oud' zijn. Volksvertegenwoordiging betekent niet een representatieve
afspiegeling van de samenleving te zijn.
Bij vertegenwoordiging gaat het om het handelen in naam van
een bepaalde groep. Een hoogopgeleid Kamerlid kan prima de belangen van een
bouwvakker behartigen en in diens naam handelen, wellicht zelfs beter dan de
bouwvakker zelf, daar het hoogopgeleide Kamerlid de opleiding heeft genoten om
de wensen en noden van de bouwvakker naar beleidsniveau te vertalen. Dát is
vertegenwoordiging.
Red.:. Wat en bijzonder pijnlijke brief.
Inderdaad, dat is wat ze zouden moeten. Wat een verraad, dus, dat huidige gedrag
...
Naar Politieke analyse
,
Politiek lijst
,
Politiek & Media overzicht
, of site home
.
|