Uit: De Volkskrant, 21-12-2005, van correspondent Fokke Obbema

Reportage | Bekende Franse allochtonen worden uitgejouwd tijdens campagne in Franse voorstad om bewoners tot stemmen te brengen

Kokend van woede beklimt de zwart

...  'Stemmen bij de verkiezingen? Maar op wie dan wel? Er is helemaal niemand die ons vertegenwoordigt.'
    De reusachtige, zwarte jongen kookt van woede. Hij is op het podium geklommen van het gemeenschapshuis van Clichy-sous-Bois, de voorstad van Parijs waar eind oktober de rellen uitbraken die Frankrijk enkele weken tot wereldnieuws maakte.
...   Maar wat een exercitie in verantwoord burgerschap had moeten zijn, ontaardt ten overstaan van tientallen tv-camera's en fotografen al snel in chaos.
    Want de zwarte reus die het debat inzet, geeft niet alleen af op de politiek, maar ook op de vijftien goedwillende artiesten op het podium die willen uitleggen hoe belangrijk stemmen is. 'Waarom zijn jullie hier vandaag wel en hoorde ik niemand van jullie vorige maand, toen het er hier heet aan toeging?', vraagt hij dreigend, terwijl hij. zich naar het midden van het podium beweegt.
    Rapper Starr durft tegen hem op te staan en zegt 'dat het erom gaat' dat wij er vandaag zijn'. De reus neemt daarmee geen genoegen, waarna organisatoren en vrienden hem met de grootste moeite van het podium weten af te duwen. ...
    Tegen die tijd is de chaos in de zaal zo groot dat de organisatoren het hopeloze inzien van hun voornemen een debat met de jongeren van Clichy-sous-Bois te organiseren, zo'n zeven weken na de rellen.


Red.:   Voor andere aspecten van dit verhaal, zie hier en hier .

De Volkskrant, 22-12-2005, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke Kranenberg

‘We haten jullie, dat is het wel zo’n beetje’

Hadden de verdachten een specifieke band? Zonder aarzelen antwoordt Samir A., die als getuige is opgeroepen in het Hofstadproces: ‘Misschien dat we allemaal werkloos waren.’ Maar was er nog meer gemeenschappelijks, wil de rechter weten. ‘We hebben dezelfde ideologie’, reageert Samir A. ‘We verwerpen jullie systeem en we haten jullie. Dat is het zo’n beetje.’
    Officier van Justitie Plooy vraagt door op de haat. ‘Wilt u uitleggen wat u in ons systeem haat?’ Samir: ‘Alles. Het feit dat mensen het recht denken te hebben wetten te maken, terwijl jullie niet beter zijn dan eh, dit bekertje water.’ ...

Red.:   Merk overigens op dat de allochtone gemeenschap na sterk aandringen wel zijn afkeuring over de extremistische daden van hun radicale groepsgenoten hebben uitgesproken, maar nog nooit hierover. Er bestaat de stellige indruk dat zwakkere versie van de haat van Samir A. daar heel gewoon zijn, en waarschijnlijk zelfs een overheersend gevoel zijn. Waar het om draait is 'Het feit dat mensen het recht denken te hebben wetten te maken, terwijl jullie niet beter zijn dan eh, dit bekertje water.' Want de wetten komen van Allah, natuurlijk. En het is deze houding die niet alleen Samir A. heeft, maar de de hele islamitische gemeenschap, want dat is de kern van het geloof. En het is datgene dat de islam tot een gevaar voor de staat maakt .
    Van een kleine twee jaar later:


Uit: Dagblad De Pers, 09-08-2007, door Myrthe Hilkens

Hiphop | ’Het is wachten op Mohammed C.’

Schijt aan de overheid

Zwaaiend met bijlen en messen vecht rapper Appa zich met ‘Schijt aan de Overheid’, voor de tweede keer, binnen 24 uur naar de hoogste regionen van YouTube Nederland. ‘Zijn aanhang is enorm.’

‘Terrorist’ staat er op zijn T-shirt en Appa’s ogen spuwen vuur als hij de belangrijkste zin uit het refrein van zijn nieuwe single scandeert. ‘Ik heb schijt, aan de overheid.’ Naast hem staat Sjaak, collega MC en ook van Marokkaanse afkomst. Hij verdient geld met de handel in soft- en harddrugs, verhaalt hij in het nummer. Op de achtergrond laten jongens, sommige met Palestijnse sjaal voor het gezicht geknoopt, bijlen, honkbalknuppels en messen zien. Ze gooien iemand in de achterbak van een auto, slaan en schoppen hem. Appa staat ter beschikking van de straat en rapt over politici. Hij poept op ze, zegt ie, zoals Bush op de Europese Unie.
    Een eerdere clip van de MC uit Amsterdam-Noord trok behoorlijk wat bekijks. Bijna een miljoen jongeren downloadden Schuif aan de Kant, en 24 uur nadat Appa woensdag Schijt aan de Overheid op YouTube zet, staat de clip op nummer vier in de online hitlijst.
    ‘Het is geen tv-materiaal, nee’, lacht hij. Appa is een populaire jongen met riante achterban in de Nederlandse achterstandswijken. Zijn teksten zijn regelmatig agressief en hij trekt daarmee door het hele land volle zalen. ‘Waarom ik me zo manifesteer? Wat dacht je van onderhuids racisme? Afgewezen voor banen omdat je naam islamitisch klinkt, geweigerd worden bij clubs, politieagenten die je anders behandelen en leven in een armoedige wijk, terwijl Bos praat over hoe goed het gaat met de economie.’
    Net nog, bij de kapper, ging het gesprek over de meest recente uitspraken van Geert Wilders. ‘De Koran verbranden, die man is een aandachtsgeil hoertje en de media geven hem keer op keer een podium. Wat moeten wij hiermee? Onze bek houden en vertrouwen op het rechtssysteem? Hoe lang is dit nu al gaande?’
    Als Appa, op straat betekent het dronken maar hij staat voor de kater, over ‘wij’ spreekt doelt hij op de moslimgemeenschap in Nederland. ‘Als ik Wilders ooit tegenkom, is ‘ie van mij. Ik zweer je, ik pak hem aan. En er zijn meer mensen bij wie die behoefte groeit. Men moet niet raar opkijken als Mohammed C. binnenkort opstaat. Als iemand een kogel door z’n fokking kop schiet, vind ik dat niet erg.’ ...
    Appa waarschuwt al een poosje voor ontsporing in probleemwijken. ‘Meer dan de helft van de jongeren in de steden groeit op zoals ik. We zijn het zat. De ketel kan ontploffen.’

Red.:   Meer vuilbekkerij van deze autochtonenhater hier . En dat van armode in de achterstandwijken is natuurlijk maar een excuus. Vroeger woonden er mensen met niet heel erg verschillende maatschappelijke positie in die wijken, want daar waren ze ook voor bedoeld, maar toen was er heel weinig sprake van dit soort verschijnselen. De ware oorzaak zit dieper, zoals de volgende bron laat zien:

Uit: De Volkskrant, 24-11-2007, door Etienne van Heerden

Waarom zoeken Amsterdammers bescherming achter een boekenberg? Heerst in de stad die altijd verliefd was op het andere, nu de angst voor al wat vreemd is, vraagt de Zuid-Afrikaanse schrijver Etienne van Heerden

Kaapse zwarte wind in Amsterdam

...   Nu wordt het ingewikkelder. Amsterdam is altijd verliefd geweest op het vreemde. Zo lang het vreemde niet al te weerloos maakte. Die angst die liefde heet kent Kaapstad ook. ...
    Hoe Kaapstad zijn paradoxale liefde voor het andere en zijn angst voor de ander verzoent, zal de toekomst uitwijzen. Kaapstad wordt overspoeld door makwerekwere. De term voor vreemdelingen, voor mensen die in Nederland allochtonen worden genoemd.
    Hoe gaat Amsterdam om met zijn liefde voor het vreemde? Ook in Amsterdam zie ik makwerekwere. In Hotel Krasnapolski, waar ik graag in de lounge zit te werken, zitten ze in hun designer jeans, erotische laarzen en met een hoofddoek om die de aan" dacht vestigt op chocoladeogen. De oosterse meisjes.
    Ik zie makwerekwere ook in de cafés van Amsterdam, waar die innemende heren met hun dienblad algauw doorhebben dat je geen Nederlander bent en je dingen vertellen die ze nooit een Nederlander zouden toevertrouwen. Ook in de restaurants vlak bij het Leidseplein blijken de Italianen van het Italiaanse restaurant eigenlijk oosterse kerels, woedend op alles wat Amsterdams en westers is. Het zijn dingen die Amsterdammers volgens mij zelden uit de eerste hand horen. Het is een wind die van ver komt aanzetten.

Red.:   Hier staat met zoveel woorden: wat allochtonen werkelijk voelen krijg je als Nederlander niet te horen. En wat ze (of op zijn minst een groot deel) voelen is (even de referentie naar de specifieke locatie "Amsterdam" vervangende) "woede op alles dat dat Nederlands en westers is".
    Maar wat hier ook uit blijkt is dat het niet om de achterstand gaat, want deze mensen hebben een redelijke baan in de binnenstad van Amsterdam. De hoogstvermoedelijk oorzaak van de haat is cultural defeat: ze hebben een eigen cultuur waar ze trots op zijn, en die cultuur legt het voor hun eigen ogen af tegen de westerse cultuur. En dat is een uitstekende reden voor haat.
    Nog wat meer voorbeelden ter bevestiging:
 

De Volkskrant, 08-12-2005, door Michèle Vianès, president van Regards de femmes (Parijs)

Banlieues in opstand? Boosdoener: etnicisme

...    Wee de onafhankelijke vrouwen die aanspraak maken op hun rechten als Franse vrouwen, wee hun die met een niet-moslim trouwen. Het uitdrukkelijke bevel aan meisjes vanaf hun kinderjaren: 'Als jij met een Fransman trouwt, dan lig je wat ons betreft in het graf!' is er een vol dreigementen. Hoe zou men zich nog moeten verbazen over het feit dat jongeren geen oriëntatiepunt kunnen vinden, als zij door hun ouders niet als Fransen worden gezien. De Fransen, dat zijn immers de anderen!

Red.:   Oftewel: vreemdelingenhaat, maar dan van de allochtonen.

De Volkskrant, 17-01-2006, van een verslaggever

Spoedberaad Cohen over Marokkanen

Burgemeester Cohen heeft alle veertien stadsdeelvoorzitters van Amsterdam vandaag bijeengeroepen voor spoedoverleg over escalerende problemen met Marokkaanse jongeren. Aanleiding is nieuwe onrust in de Diamantbuurt en in Slotervaart in Amsterdam-West.

In beide stadsdelen heersen onlustgevoelens onder jongeren over het optreden van de politie. Vooral de strengere controle van het identiteitsbewijs wordt ervaren als discriminerend. ...
    In november vorig jaar kwam een 18-jarige Marokkaan uit de Diamantbuurt om het leven toen hij in een gestolen auto op de vlucht was voor de politie. Hij verongelukte. Twee weken geleden kwam in Slotervaart een 17-jarige Marokkaan om het leven toen hij met zijn scooter vluchtte voor een agent in burger. Beide incidenten hebben veel kwaad bloed gezet in de Marokkaanse gemeenschap. ...
    De voorzitter van stadsdeel Oud-Zuid, Emile Jaensch (VVD), zei gisteren ‘vrij radeloos’ te zijn over de situatie. Hij doelde daarbij met name op de ‘groeiende intolerantie van de jongeren tegenover de Nederlandse samenleving’, zo zei hij.

Uit: De Volkskrant, 26-03-2007, rubriek TV door Wim de Jong

Revolutie op zaterdag

Tussentitel: Suri’s en Moccro’s niet gauw samen op barricaden

... bij de RVU Boter, kaas en eieren uitgezonden. ... in geen enkel ander tv-programma wordt door Surinamers, Antillianen en Marokkanen zo openlijk en hartstochtelijk afgegeven op hun nieuwe vaderland als in Boter, kaas en eieren.
    Mag tegenwoordig in onze moskeeën niets over onze samenleving worden gezegd wat als opruiend kan worden uitgelegd, in Boter, kaas en eieren wordt voor een staatsgevaarlijke opvatting de hand nog niet omgedraaid. De Marokkaanse rapper Appa riep in de aflevering van dit weekeinde (30 duizend kijkers) op om ‘net zo lang te trappen en te slaan tot het systeem gebroken is’. Assimilatie tussen autochtonen en allochtonen werkt volgens de zanger nou eenmaal niet, aangezien het alleen maar een trucje is om morrende minderheden onder de duim te houden.
    Ook Parool-columniste Ellin Robles en Kwakoe-directeur Urvin Vyent verkondigden in die uitzending geen heil te zien in de rechtspraak, omdat in Nederland ook ‘rechters worden geleid door vooroordelen en vreemdelingenhaat’, zoals Robles het fijntjes verwoordde. Het advies derhalve ook van deze Amsterdamse Surinaamse: ‘De beuk erin!’ .... En geheel in stijl spreekt iemand als Robles ook van een ‘zoon’ en een ‘broeder’ wanneer ze Appa vanwege diens extremistische denkbeelden lof toezwaait.
    Behalve militant is Boter, kaas en eieren gelukkig vooral ook nog een beetje lachwekkend. Zo is het nog niet geheel vanzelfsprekend dat Suri’s en Moccro’s ook echt samen op de barricaden klimmen. Want de Suri’s blijken nog best wel jaloers op de Arabische broeders en de Turkse zonen omdat die Aboutaleb en Albayrak nu behaaglijk in het kabinet hebben zitten, terwijl hun eigen Philomena Bijlhout slechts acht uur aan het Haagse pluche heeft mogen ruiken. En al die Shouf Shouf-achtige successen van de Moccro’s op tv en in de bios steekt de Suri’s eveneens behoorlijk. Allemaal slimmigheidjes trouwens van de witteman (‘kankerwitten’, zei iemand in de uitzending) om de kleurlingenopstand in de knop te breken, zo weet de Surinaamse intelligentsia wel zeker. Kortom: het radicaliseert ook tussen de Suri’s en de Moccro’s voorlopig allemaal nog niet zo lekker.

Red.:   Voor een wat uitgebreidere weergave van het laatste voorval, 23 mei 2007, zie hier .

Uit: De Volkskrant, 06-07-2007, door Daniëlle Serdijn

Jonge schrijvers tussen Verlichting en jihad

Dit jaar werd voor de vijftiende maal de jaarlijkse El Hizjra Literatuurprijs uitgereikt aan het grootste literaire talent van Marokkaanse en Arabische afkomst. Auteurs als Mustafa Stitou, Abelkader Benali en Mohammed Benzakour zijn winnaars uit het verleden. Zij bleven de schrijverij tot op de dag van vandaag trouw.
...  Opvallend in enkele andere bijdragen is de thematiek van de gespannen verhouding tussen allochtone en autochtone bevolking. ...
    Zo schrijft de Heerlense Fed (1978), in het dagelijks leven pensioenspecialist: 'Ik kan de zelfingebeelde (sic) tolerantie van mijn landgenoten waarderen noch verdragen.' En dicht El Hadaoui: 'Weten wil ik/wat ik andere volken heb misdaan.' Wanneer op de website van de El Hizjraprijs ook nog eens te lezen staat dat de prijs er onder meer is om een 'positief beeld te laten zien van een bevolkingsgroep die in de media vaak negatief overkomt', dan geeft dat veel om te overdenken. Kennelijk staan ook binnen de letteren de verhoudingen op scherp.

Uit: VARA TV Magazine, nr. 29-2007, door Simone Tangelder (volledig artikel hier )

Opgroeien met angst

Wat doe je als broer wanneer je ongetrouwde zusje zwanger is? Een onthutsend beeld van de 'moderne' Turkse jeugd in Nederland.

Tussentitel: 'Vriendinnetjes zijn van Nederlandse afkomst. Voor Turkse meisjes heb je
                   respect, weet je.'

...   Straatinterviews met Turkse jongeren in zomaar een jaren 70-wijk in Haarlem geven hetzelfde beeld. ...
    Een van de jongeren tegen Bromet: 'Gelooft u mij, wij moslims doen allemaal aan eerwraak. Dat beschermt haar. Als je zusje van de een naar de ander gaat, dan flip je. Het is mijn eer, mijn bloed wat in haar zit.' Een jongetje van amper 8 jaar, roept stoer in de camera: 'afmaken'. Bromet vraagt de jongens of ze geen vriendinnetjes hebben. Die hebben ze wel maar die zijn van Nederlandse afkomst. 'Voor Turkse meisjes heb je respect, weet je.'

Red.:   Geen respect voor de Nederlandse meisjes, en het behoeft weinig fantasie dat dat voor de hele Nederlandse bevolking geldt.

Uit: Volkskrant website, 30-07-2007, ANP

Boete voor belediging van de koningin

De politierechter in Amsterdam heeft de 47-jarige Regilio A. maandag veroordeeld tot een boete van 400 euro omdat hij koningin Beatrix en een politieagent ernstig heeft beledigd. Het is voor het eerst in jaren dat iemand wegens majesteitsschennis voor de rechtbank moest verschijnen en daarvoor een straf kreeg.

...    A. kreeg het op 7 juni in Amsterdam aan de stok met fietsende agenten. Hij bracht de Hitler-groet, maakte een agent uit voor kankerlijer en riep ‘Ik haat jullie koningin. De koningin van Nederland is een hoer.’ Daarna beschreef hij de seksuele handeling die hij met de vorstin wilde verrichten. ‘Dat vindt ze lekker’, voegde hij er aan toe. Ook schreeuwde hij: ‘Ik haat blanken. Jullie kunnen me niks maken.’
    Zijn raadsman zei dat de uit Suriname afkomstige A., verward en onder invloed van drank en drugs, de koningin niet in persoon had beledigd, maar als vertegenwoordiger van het Nederlandse volk. ‘Door zijn wraak- en haatgevoelens tegenover blanken stond hij onder zodanige druk, dat hij geen weerstand kon bieden die woorden te uiten.’ ...

Uit: De Volkskrant, 15-12-2007

Rita Verdonk politicus van het jaar

Rita Verdonk is de beste politicus van het jaar 2007. Zij krijgt 18 procent van de stemmen van het EénVandaag Opiniepanel (24 duizend mensen). Dat is veel meer dan nummer twee, Geert Wilders (9,9 procent). Premier Jan Peter Balkenende eindigde als derde met 9,2 procent van de stemmen, zo blijkt uit de uitslag die het tv-programma EénVandaag donderdag presenteerde.   ...
    Het slechtst aangeschreven bij Kamerleden staat Wilders ('maakt boze mensen nog bozer', zegt een collega), ...
 

Red.:   Maar waarom waren die mensen sowieso al boos? Dat weten we al, maar toch nog weer eens direct, twee dagen later, een antwoord:

Uit: De Volkskrant, 17-12-2007, door Nazmiye Oral (volledig artikel hier )

Radicaal broertje

Als we in de auto zitten, merk ik dat mijn telefoon leeg is en vraag achteloos die van mijn broertje te leen. Hij geeft zijn mobiel door aan zijn vrouw en merkt lachend op: 'Verwissel even snel de foto op het scherm. Anders wordt ze boos.' Ik snap het niet en wordt ongeduldig. En dan zie ik het. Op het scherm van zijn mobiel wappert een soort van rode Turkse vlag, maar dan met drie halve manen in plaats van de maan en de ster. Een Grijze Wolf kijkt me aan.
     ...Wat valt er dan nog te zeggen? Lief broertje wat is er in Godsnaam met je gebeurd? Sinds wanneer ben je een fascistische, radicale, nationalistische Turk geworden?
    Ik voel me verraden. Ik heb de neiging hem te vragen of hij wel weet dat dit soort mensen een hekel heeft aan mensen zoals ik? Dat ze me een landverraadster vinden en wat dies meer zei. Ik krijg een kinderlijke aandrang hem te vertellen over niet zulke aardige mails naar aanleiding van columns die hun goedkeuring niet konden wegdragen. Ja,lief broertje, over dat soort foute gasten hebben we het. En daar hoor je dus bij met je wapperende vlag. Alsof hij daarmee ophoudt te zijn wie hij is.
    Ik wil mijn ogen niet meer sluiten voor wat er is. Niet meer zijn opmerkingen met een lach wegwuiven als hij geagiteerd praat over foute Koerden en de schade die zij Turkije berokkenen. ...
    Hij, mijn broertje, is niet mild in zijn opvattingen jegens militante Koerden, is er trots op een Turk te zijn, voelt zich achtergesteld en onbegrepen in Nederland en door Nederlanders, en wil zijn toekomst slijten in het land waar hij zich thuisvoelt: Turkije. Om nog maar te zwijgen over zijn werkelijk achterlijke ideeën over vrouwen en hun seksuele vrijheid....
    Maar vreemd of uitzonderlijk is hij niet. Hij is eigenlijk, durf ik te zeggen, vrij normaal. Een jonge, ietwat boze Turk uit Hengelo....

Red.:   De jonge Turk is boos, want hij 'voelt zich achtergesteld en onbegrepen'. En het is ook meteen duidelijk waarom: hij krijgt geen erkenning voor het feit dat hij deel uitmaakt van de superieure Turkse natie , en van de superieure islamitische cultuur .

Uit: De Volkskrant, 27-11-2007, door Huug van Ooijen

Nu kent zelfs de criminologie een Marokkanendrama

Criminoloog Jan Dirk de Jong begaat volgens Huug van Ooijen de fout ernstig afwijkende culturele patronen bij Marokkaanse jongeren te bagatelliseren.

Jan Dirk de Jong heeft een mooi proefschrift geschreven: Kapot Moeilijk. Daar niet van (Voorkant, 6 november). Maar van de Marokkaanse cultuur in Nederland heeft hij geen verstand. Volgens deze onlangs gepromoveerde criminoloog wordt het criminele gedrag van groepen Marokkanen in Nederland veelal ten onrechte als een product van hun cultuur bestempeld. ...
    ... En toch weet hij zeker dat cultuur geen verklaring biedt voor het gedrag van Marokkaanse jongens. Merkwaardig genoeg ondergraaft zijn boek zijn eigen stelling. De Jong schetst daarin een levendig beeld van een groep slecht georganiseerde vechtlustige ‘macho’s’ met een grote bek en een kort lontje, hunkerend naar status en eer, vol van haat en wantrouwen naar de samenleving en haar instituties. ....

Red.:   Soms wordt er vanuit eigen kring een poging gedaan iets te verbeteren:

Uit: De Volkskrant, 03-11-2007.

Aboutaleb: steun Ahmed Marcouch

Ahmed Marcouch moet openlijk gesteund worden, ook door mensen van naam uit de Marokkaanse gemeenschap. Dat zegt staatssecretaris Ahmed Aboutaleb van Sociale Zaken over de stadsdeelvoorzitter van Slotervaart. De Amsterdamse wijk was de afgelopen weken onrustig na twee incidenten met dodelijke afloop.   ...
    Het is een verkeerde groepssolidariteit als er wordt gezwegen over de relschoppers, zegt de staatssecretaris. Hij wijst erop dat dit van het grootste belang is voor de emancipatie van de Marokkaanse gemeenschap. Hij looft de Marokkaanse vrouwen die onlangs hun nek uitstaken bij een kleinschalige demonstratie in Slotervaart om te tonen dat er ook dingen goed gaan.
    Burgemeester Gerd Leers van Maastricht vindt dat ‘de zich nu drukkende elite van Marokkanen’ zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Leers doet in een interview met de Volkskrant een appèl op de Marokkaanse Nederlanders die een voorbeeldfunctie hebben.

Red.:   Dit is de reactie:

Uit: De Volkskrant, 18-12-2007, ANP.

Marokkaanse vaders willen Marcouch niet ontmoeten

Enkele Marokkaanse vaders hebben maandagavond geweigerd stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch van het stadsdeel Amsterdam-Slotervaart te ontmoeten. De mannen hadden op kosten van het stadsdeel een cursus in het omgaan met pubers gevolgd en zouden hun diploma uit handen van de politicus ontvangen. Vier van de zes vaders waren echter met hun certificaat vertrokken voordat die was gearriveerd.   .....
    De stadsdeelvoorzitter noemt de reactie van de mannen ‘jammer’ en ‘kwalijk’. ‘Ik weet dat het heel erg pijnlijk is als je wordt aangesproken, maar je moet juist het gesprek willen aangaan.’

Uit: De Volkskrant, 31-12-2007, door Nazmiye Oral (volledig artikel hier )

De mythe van het maagdenvlies

Fatma lag met haar benen in de stijgbeugels en keek naar het plafond. De dokter was aardig, dat scheelde een beetje. Zo bloot tegenover wie dan ook was niet fijn. Alhoewel... Nee, gatver. Klootzak. Fatma drukte de gedachte aan Nihat weg en beet op haar kiezen.   ...
    De dokter keek op: 'Nog een steek en dan ben je zo goed als nieuw.' Opeens verschoot hij van kleur. 'O sorry, ik bedoel ...' Fatma deed haar best ondanks de pijn een vriendelijke stem op te zetten. 'Het is goed hoor. Ik kan heel goed tegen een grapje.'
     Ze had zich geen houding weten te geven tegenover deze man. In het begin vond ze hem irritant omdat hij zo begaan was met haar lot. Ze was geen zielig moslimmeisje dat gered moest worden. Maar daarna, toen ze alleen in het wachtkamertje zat af te wachten of ze in aanmerking kwam voor de corrigerende operatie voelde ze zich eenzaam.
    ... Ze kwam hier wel degelijk om gered te worden, al die domme verhalen over moslimmeisjes waren waar en het ergste was dat ze bij niemand terecht kon. ... Alleen haar beste vriendin Ayse kon ze vertrouwen, maar die was getrouwd en naar Duitsland vertrokken. Verder hielp niemand haar behalve deze kaaskoppen, waar haar ouders een beetje op neerkeken. ...

Red.:   Dat 'beetje' in 'waar haar ouders een beetje op neerkeken' staat daar natuurlijk alleen maar voor de beleefdheid. Net zoals de slimmere moslimjongens uitgenodigd in de studio inmiddels ook snappen dat als je ze gevraagd wordt of ze het Nederlandse of Marokkaanse voetbaleftal gaan toejuichen, dat deze zeggen: "De eerste helft Marokko, de tweede helft Nederland". Natuurlijk wordt er zowel aan de kant van de Nederlandse presentator en publiek als de Marokkanen gelachen, maar het blijft een gênante, want leugenachtige, vertoning . 

Uit: De Volkskrant, 17-10-2007, van verslaggever Weert Schenk

Straatagent is soft optreden beu

Politiemensen in Amsterdam-West worden bijna dagelijks uitgescholden.

Binnen de Amsterdamse politie bestaat een meningsverschil over de aanpak van overlastgevende jongeren van vooral Marokkaanse komaf. Veel straatagenten, die in de westelijke stadsdelen dagelijks worden uitgescholden, staan een hard optreden voor. ...

Red.:   Schelden tegen politieagenten - haat tegen autochtonen.

Uit: De Volkskrant, 10-01-2008, van verslaggever John Wanders

Snelrecht ingezet om geweld tegen agent aan te pakken

Rotterdamse rechtbank en OM pakken agressie tegen agenten, ambulancemedewerkers en tramconducteurs aan | Methode: 'supersnelrecht'

Het Openbaar Ministerie in Rotterdam gaat krachtdadiger optreden tegen lieden die hun frustratie en agressie botvieren op politieagenten, ambulancemedewerkers, tramconducteurs, brandweerlieden en ambtenaren van de sociale dienst.    ...
    In de Oudjaarsnacht waren er onder meer vernielingen op het Oleanderplein in de deelgemeente Feijenoord. Daar sneuvelden veel ruiten van gemeentelijke instellingen en een woningcorporatie, terwijl de ramen van aan het plein gevestigde allochtone winkeliers gespaard bleven. Leefbaar Rotterdam vertaalde dit als ‘allochtoon geweld tegen autochtone instellingen’. Het is een gevoelig punt in een etnisch zeer divers samengestelde stad.

Red.:   Alsof iemand dat anders kan vertalen dan als 'allochtoon geweld tegen autochtone instellingen'.

Uit: Algemeen Dagblad, 16-01-2008

Marokko.nl wist beledigingen militairen

De website www.marokko.nl heeft beledigende opmerkingen over twee gesneuvelde Nederlandse militairen verwijderd zodra de site deze in de gaten kreeg.

Dat schrijft minister Ronald Plasterk van Media woensdag aan de Tweede Kamer.   ...
    De beledigingen waren door bezoekers van de site geplaatst op het forumgedeelte van www.marokko.nl. Plasterk noemt de uitlatingen ,,afschuwelijk en verwerpelijk.’’ Volgens hem moet ,,de exploitant zijn uiterste best doen om dergelijke uitlatingen te blokkeren c.q. te verwijderen.’’    ...

Uit: De Volkskrant, 06-02-2008, van verslaggever John Wanders

Worsteling met verwoest imago

Royement dreigt voor moslima als zij haar zetel in de deelraad van het Rotterdamse Charlois niet afstaat aan de PvdA.

Tussentitel: ‘PvdA is bang voor de scheldnaam Partij voor de Allochtonen’

De crisis begon met haar per e-mail verstuurde scheldkanonnade aan een kennelijke provocateur: ‘Luister goed, jij vuile gek. Wij blijven hier. Val dood.’
    Ze vergrootte die fout met een steunbetuiging aan de radicale islamitische organisatie Hizb ut-Tahrir. Afgelopen maand zette de Rotterdamse PvdA haar uit de deelraadsfractie van probleemwijk Charlois. Zelf meent moslima Bouchra Ismaili (30) dat zij het slachtoffer is van karaktermoord.   ...
    ‘Ik zie elke dag hoe moslims in Nederland op hun tenen lopen. Ze zijn bang. De haat tegen moslims is in Nederland veel duidelijker voelbaar dan de haat van moslims tegen Nederland.
...

Red.:   Een kennelijk fanatieke moslima die zegt dat de haat van de moslims voelbaar is. Dat ze die van de Nederlanders groter vindt zegt natuurlijk absoluut niets, want als fanatieke moslima is ze natuurlijk oneindig veel gevoeliger voor alles in haar richting, dan alles wat haar eigen groep doet.
    Neutrale conclusie: Ismaili geeft toe dat er een grote haat is van moslims richting Nederland en Nederlanders.

Uit: De Volkskrant, 16-02-2008, door Marlies Dinjens

‘Deze oproep zegt jonge generatie niets’

Peiling | Marokko wil sterkere banden met migranten. Goed idee?
...
Mourad Tahboun (25), student.
‘Een prima idee. Ik voel me toch veel meer Marokkaan dan Nederlander. Ik heb 2 paspoorten, maar dat Nederlandse is voor mij niets waard, als je ziet hoe Marokkanen hier in Nederland behandeld worden. Ik denk dat veel Marokkaanse jongeren het zo voelen. Bovendien vind ik het handig om goed Arabisch te kunnen spreken. Dan kan ik me goed verstaanbaar maken op vakantie in Marokko.’   ...

Uit: VARA TV Magazine, nr. 12-2008, door Sjak Jansen

Beroepsschreeuwlelijk

Al vijf jaar Neerlands hoop in bange dagen voor onze multiculturele samenleving. Een dagje op stap met Prem Radhakishun.

Hillesluis, de Rotterdamse probleemwijk waar heetgebakerde Marokkaantjes hem en zijn camerateam vorig jaar zo ernstig intimideerden dat de politie hulp moest bieden, laat Prem Radhakishun (46) op deze zonnige lentedag links liggen ...
    De multiculturele samenleving, waar Radhakishun al vijf tv-seizoenen op licht provocatieve wijze de temperatuur opneemt, bevindt zich niet alleen in de grote steden, maar net zo goed op het godvruchtige Zuid-Hollandse eiland. En vertoont ook daar spanningen.   ...
    ... Als Prem zich begeeft in 'no-golië', zoals zijn redactie broeierige achterstandswijken soms aanduidt, is hij niet die luidruchtige man. Zelfs niet als snotneuzen van dertien hem 'rot op met die camera' toebijten en een blikje cola naar het hoofd werpen, wat hem vorig jaar in de Haagse wijk Transvaal is overkomen.  ...

Red.:   Prem Rdhakishun, Surinamer en moslim, is zelf zo allochtonen-vriendelijk als de pest, maar de haat van de allochtone jeugd in no-golië is zo groot, dat dat ook niet meer uitmaakt: camera = de rest van Nederland = de gehate vijand. Hoewel het ook zomaar kan dat de Marokkanen onder hen juist bozer worden op Prem, want tussen Marokkanen en Surinamers botert het vaak nog minder dan tussen Marokkanen en Nederlanders.

De allochtone haat is ook in beelden gevangen. Let in het eerste filmpje op de "stille reactie" van de aanvankelijk niet-zichtbare allochtone jongens op het maken van het interview met de jongerenwerker: ze gooien een metalen staaf naar zijn hoofd - in de tweede reportage gaat het om de uitspraken van de jongeren over de politie, en hun algemene opvatting over de maatschappij: pure haat .

Van: vk.tv, 19-02-08

Marokkaanse rapper: Blijf van m'n wijk af!

Rapper Loki is een beroemdheid in de Utrechtse wijk Kanaleneiland. Hij scoorde er een hit met 'Blijf van m'n wijk af!' en heeft een radioprogramma bij Ucee Station. Zijn nieuwste nummer gaat over 'mevrouwtje' Wilders. Loki: een onruststoker met een boodschap.


Red.:  In dezelfde week als de plaatsing van deze video hebben de Albanezen in Servië zich onafhankelijk verklaard - zich afgescheiden van het land. Daaraan ging een lang proces van weerstand tegen het Servische bestuur vooraf, gepaard gaande met beschuldigingen van discriminatie.
    In de allochtone wijken is het verzet tegen het bestuur van het land zijn beginfases voorbij - rappers spreken er met grote minachting over, openbare diensten zijn al aangevallen, er zijn al anti-Nederlandse rellen geweest, en Nederlandse journalisten worden er met behulp van geweld verjaagd. En alom hoort men beschuldigingen van discriminatie.
    Rapper Loki is de volgende fase in gegaan: 'Blijf van mijn wijk af!' Het is zijn wijk - het is de wijken van zijn mensen.
     De volgende rapper roept de afscheiding van Marokkaans Kanaleneiland van Nederland af.
    Marokko kan een ambassadeur sturen naar zijn zeventiende provincie.
    Volgende "incident":

Uit: De Volkskrant, 05-09-2008, van verslaggeefster Sjoukje Budde

‘Ze riepen: als hij sterft maken we jou ook dood’

Interview Driekus van der Weert | De ambulanceverpleegkundige was gisteren betrokken bij het besluit niet meer uit te rijden.

Tussentitel:  'Ze hebben maar een ding nodig: Eerste Hulp Bij Opvoeding.’

... ‘Na het overleg met burgemeester Cohen hebben we besloten toch weer aan het werk te gaan’, zegt Driekes van der Weert, ambulanceverpleegkundige van VZA. Hij was woensdagavond betrokken bij de beslissing niet langer uit te rijden nadat twee collega’s met de dood waren bedreigd.   ...
    Het tweetal rukte uit voor een melding van een steekincident in Amsterdam-West. Toen zij daar arriveerden, was de politie nog niet ter plaatse. Politiecommissaris Cor Gorissen bevestigt dat de politie een paar minuten later aankwam dan normaal omdat het met de zes meldingen de handen vol had.   ...
    De politie komt aan. Door een technische fout met de noodknop gaat er een minuut voorbij voordat versterking wordt gevraagd. Omdat de assistentie uit een ander district moet komen, gaat meer tijd verloren. De chauffeur van een inmiddels gearriveerd mobiel medisch team helpt de mensen op afstand te houden. Van der Weert: ‘Mijn collega probeert nog een infuus bij het ventje aan te leggen. Omdat de situatie volledig uit de hand loopt, pakt de chauffeur mijn collega bij kop en kont en zet hem met het slachtoffer in zijn ambulance.’ Ze maken zich uit de voeten. ‘Terwijl dat knaapje er zo slecht aan toe is, neemt hij het nog op voor zijn vrienden ook. Hij zei: als ik daar had gestaan, had ik dat ook zo tegen jullie gezegd.’    ...
    ‘Dit was echt te gek. Terwijl je iemand zijn leven probeert te redden, word je met de dood bedreigd. Dat is echt het stomste dat je kunt doen. We komen daar toch voor jou? Agressief gedrag kunnen we wel aan, maar dit is gewoon onfatsoenlijk. Wij kunnen die wijk niet meer in om ons werk te doen. Een kleine groep in Amsterdam-West denkt alles te kunnen maken. Zij kennen geen respect meer voor hulpverleners. Een ambulance kan hen niet helpen. Zij hebben een ding nodig: Eerste Hulp Bij Opvoeding.’

Red.:   Slechts heel af en toe wordt in de media genoemd dat het niet gaat over een groep willekeurige Nederlanders - in twee artikelen over een kwart pagina niet één - in een interview met Cohen op TV doet hij het wel. Het gaat hier natuurlijk om Marokkanen.
    Natuurlijk ziet de rest van de bevolking die sterke negatieve gevoelens ook wel - alleen wordt het nooit hardop gezegd - althans: niet door (fatsoenlijke) media en politici. Tot er eentje zijn mond voorbij praat:

Uit: De Volkskrant, 27-11-2007, door Piet Emmer

Ze werken hard en willen ons niet vermoorden

Alleen een streng immigratieregime trekt migranten aan die van hun migratie een succes weten te maken, voor zichzelf én het gastland, betoogt Piet Emmer.

Het is nog even wennen, maar langzaam lijkt de publieke opinie in Nederland weer waardering te krijgen voor migranten. ... Meer dan honderdduizend Polen hebben voor ons het vuile, laaggeschoolde werk gedaan en daarmee de werkgelegenheid van duizenden Nederlanders en het voortbestaan van honderden bedrijven veilig gesteld.
    ... Geen wonder dat ook de buurlanden enthousiast zijn. ‘They work hard and they don’t want to kill us’, liet een Engelse minster zich ontvallen om deze uitspraak overigens meteen daarna te ontkennen.    ...

Red.:   Want wat hij zegt is dat die andere immigranten, de moslims, dat wel willen.
    Als zoiets al gezegd wordt, gebeurt het meestal netter:

Uit: Volkskrant website, 04-12-2008, ANP

Van der Laan: Integratie zit in fase van conflict

'De integratie zit in de fase van conflict.’ Dat heeft de nieuwe minister voor Integratie Eberhard van der Laan donderdag gezegd. Hij is desondanks optimistisch gestemd over de toekomst.
    Van der Laan ziet verschillende fases in de integratie van migranten in de Nederlandse maatschappij. Na een periode waarin deze groep verdriet heeft over het verlaten van hun land, bestaat nu boosheid, stelt de minister.
    ... Verder zijn er groepen allochtonen ‘die niet willen, die rottigheid trappen’.   ...

Red.:   Dit is dus de diplomatieke versie van de Engelse opmerking. Natuurlijk is het niet zo dat alle allochtonen hetzelfde gevoel in dezelfde mate hebben - maar wat de Engelse minister uitdrukte was de uiting de vlaggendrager van het algemenere verschijnsel is. Dat algemenere verschijnsel is de boosheid, die dus zo nu en dan als haat aan de oppervlakte komt. Wat de leiders uitdrukken in nettere termen als eisen dat de islam gerespecteerd moet worden of de islam op scholen onderwezen, en de jeugd van de straat als het stenengooien naar bussen.
    Allemaal gebaseerd op het feit dat ze in het Westen met de neus op het feit gedrukt worden dat hun cultuur/religie achterlijk is.
    Onder een stukje van Sabra Dahhan, een medicijnenstudente die een column heeft gekregen op de Volkskrant Opinie website, ongetwijfeld uitsluitend en alleen omdat ze allochtoonse is - Marokkanen zijn aldaar met drie stuks zwaar oververtegenwoordigd. De stukjes van Dahhan kenmerken zich door een onverdunde haat voor Nederland, die ze giet in verhaaltjes waarvan ze doet voorkomen dat ze ze echt heeft meegemaakt, maar die in hun aard en frequentie even waarschijnlijk zijn als de sprookjes van Moeder de Gans. Onder een kras voorbeeld:

Uit: De Volkskrant, 24-02-2009, column door Sabra Dahhan

Integratiedrama

Integratiedrama tijdens het eten van andijviestamppot.

Een goede vriendin wilde met mij ergens andijviestamppot eten. Ik ben eigenlijk niet zo dol op de Nederlandse keuken. Ik vind de papachtige structuur van stampot meer iets voor een ontbijt. Bovendien vind ik Hollandse kost vaak flauw en te veel boter bevatten, en ik lust geen boter.
   Maar ik werd door mijn vriendin overtuigd met het argument dat ik nooit écht goede andijviestamppot had gegeten, en dat ze dit wel hadden in authentiek Hollandse eetcafés. Bij mij om de hoek zit zo’n café.
    Met roze TL verlichting, kanten gordijntjes voor de ramen en stoffige tapijtjes op de tafels. Bij binnenkomst werden we bijna omver werden geblazen door sigarettenrook. Achter de bar stond een oude dunne dame, met getoupeerd haar en acrylnagels aan haar sigaret te zuigen.
   We namen plaats aan een tafeltje bij het raam. De eigenaar zat een tafeltje verderop; een rokende, forse man die zat te patiencen op zijn laptop. Naast hem zat zijn even forse vrouw, uiteraard ook met sigaret, en gehuld in een luipaardprint bodystocking met bijpassende legging.
    We kregen de menukaart, en bestelden zonder te kijken allebei andijviestamppot. Wachtend op onze maaltijd keken we stilletjes en vol ongeloof om ons heen. De eigenaar staarde apathisch naar zijn scherm, zijn mondhoeken levenloos naar de grond gericht. Zijn vrouw tuurde depressief in de verte en stak een nieuwe sigaret op. ...
    De muziek (R&B liedjes afgewisseld met smartlappen) stond keihard. Wij waren de enige klanten. Na een kwartier werd de stampot geserveerd. Het eten was moeilijk te beoordelen in het roze licht, maar het rook in elk geval sterk naar boter.

Red.:   Deel één, de situatieschets. Ongetwijfeld zijn er nog dit soort cafés te vinden in Nederland, als je goed zoekt.
    Maar wat je veel makkelijker vindt zijn Turkse koffiehuizen en Marokkaanse moskeeën, waarover je precies dezelfde genrestukjes kan schrijven. Over de achterlijkheid van hun aarden, hun djellaba's, hun waterpijpen, de stompzinnig religieuze blik in hun ogen, hun achterlijke incestueuze huwelijksgewoontes, en ga zo maar door - en dan hebben we het nog niet over het weerzinwekkende gedrag van hun scootertjesjeugd.
    Verdere met het sprookje van Dahhan:
 

De onwaarschijnlijkheden:
-  Er bestaat geen reputatie van Nederlandse eetcafés met stamppot.
-  In het beschreven soort cafés wordt vrijwel nooit eten geserveerd.
-  Er bestaat geen Nederlands recept van andijviestamppot met boter (die is met vleesjus; een reageerder: h.bosch schreef op 24-02-2009 22:41 @Sabra: Schil de aardappelen, snijd ze in stukken en kook ze in een pan met weinig water met zout in ± 20 minuten zachtjes gaar. ...Vervang eventueel het spek door iets van halal is. Normaal gesproken zit er in stamppot geen roomboter!! Eet smakelijk!!).
-  En tenslotte, en definitief bewijs: als de cafébaas deze levenshouding  heeft, zijn de beschreven soort voorvallen ongetwijfeld eerder gebeurd, en dus zouden de Marokkaanse jongens nooit van hun leven dit café binnen zijn gegaan voor een simpele boodschap - ieder zijn eigen territorium.
    Wat dit verhaal dus is, is een verbaal rijk geïllustreerde beschrijving van de afkeer van Sabra Dahhan voor Nederland. Een verhaaltje dat naadloos past bij de cartoon uit de beruchte Amsterdamse lesbrief over het verbeteren van de verhoudingen tussen bevolkingsgroepen, zie hiernaast. Het is werkelijk totaal onbegrijpelijk dat mevrouw Dahhan (nog) in Nederland woont. Het is hier afschuwelijk!
    Overigens: Sabra Dahhan is een dochter van Khadija Arib, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Een dergelijke haat voor Nederland zou in een parlementslid onaanvaardbaar zijn. Het is dus een relevante vraag waar Sabra Dahhan haar haat vandaan heeft.
    Wie ook maar een seconde twijfelt aan de juistheid van deze observaties, kan de reacties op de Volkskrant website nalopen - de reactie van Bastiaan op 25-02-2009 11:49 maakt dezelfde verbinding met de cartoon .
    Dit soort geschrijf is kennelijk een soort van een mode aan te worden:

Uit: De Volkskrant, 27-02-2009, door Wineke de Boer

Veldwerk verrichten in een Engelse pub

Wat is er met Foud Laroui? De docent economie aan de Vrije Universiteit, schrijver van de prachtige roman Judith en Jamal en van het persoonlijke Over het islamisme waarin hij op erudiete wijze die fundamentalistische stroming binnen de islam ontkracht, ...
    Ook in De rijkste vrouw van Yorkshire gaat het over een vrouw die vol is van zichzelf, meer karikatuur dan romanpersonage. ...
    ... Adam Serghini, een econometrist van Marokkaanse afkomst, doet onderzoek aan de universiteit in Yorkshire. Om het leven nog een beetje interessant te houden, gaat hij voor zichzelf veldonderzoek doen naar de autochtone Britse bevolking. Hij brengt twee à drie avonden per week door in een oer-Engelse pub waar hij ananassap drinkt en alles goed in zich opneemt alvorens het te noteren in zijn waterbestendige notitieboekje. Zo ontmoet hij ook Cruella, of Cordelia zoals ze echt heet. Er ontstaat een vreemde band tussen de twee: hij luistert naar haar verhalen, betaalt hun etentjes en laat zich door haar beledigen.
    Het boek is met vaart geschreven en er zitten mooie passages tussen, maar waar het de schrijver nu eigenlijk om gaat blijft vaag. Adam is een modelallochtoon, hij stelt zich welwillend op in zijn contact met de oorspronkelijke eilandbewoners: ‘Wanneer ik in een bed and breakfast bij het ochtendkrieken een portie in lauw water toebereide, naar niks smakende champignons en een paar in een onbeschrijflijk soort saus drijvende bruine bonen geserveerd kreeg, dan ging ik zowat over m’n nek, maar intussen waren jullie het... ik bedoel, het waren die champignons en die bonen die gelijk hadden en mijn zich omdraaiende maag die ongelijk had.’   ...
 

Red.:   De recensente kan Laroui's verhaal niet duiden, maar wij hebben voorkennis: het lijkt qua boodschap in hoge mate op de column van Sabra Dahhan: de nobele allochtoon/moslim die in naargeestig contact komt met de grove autochtonen.
    En dan die grove autochtonen maar door blijven gaan met hun liefdesrelatie met die "zielige allochtonen" ...
    Een langlopend sprookje is dat die haat komt van de contacten met de Westerse maatschappij. Hier gaat dat sprookje:

Uit:  De Volkskrant, 18-08-2009, column door Aleid Truijens

Vrijheid van onderwijs en krankzinnige almacht

Tussentitel: Dijksma zou scholen als As Siddieq onmiddellijk moeten sluiten

Zo’n tien jaar geleden vond ik het nog aandoenlijk. Een schoolvriendje van mijn zoon at wel eens bij ons – geen varkensvlees. Z. was een leuk, openhartig jochie. Tussen de happen door meldde hij ons ernstig dat wij later moesten branden in de hel. Wij, bijna al zijn klasgenootjes, hun ouders en zelfs de lieve juf. Ja, echt! Dat deed pijn hoor! Hij vond het sneu voor ons en begreep ook niet waaraan wij dat verdiend hadden, maar ja, zijn vader zei het en dus was het waar.
    Mijn kinderen gingen stuk van het lachen: de hel! Die is allang afgeschaft, hoor! Z. zweeg. Ik vroeg me af hoe dat kind al die botsende mores moest rijmen: die van zijn goedgebekte witte vriendjes en hun drinkende, rokende ouders, van de vrolijke openbare school die volhardde in saucijzenbroodjes én baklava, en thuis die doem en verderf predikende vader. Z., kleine integreerder, wilde niemand kwetsen of afvallen. Maar ooit moest hij kiezen.
    Mijn heldin van de week heet Hennie Metsemakers. Zij werkte een jaar lang op de Amsterdamse basisschool As Siddieq, die wordt bestuurd door orthodoxe islamieten. Zij ging daar werken, schrijft zij afgelopen zaterdag in Het Parool, omdat zij graag met andere culturen wilde kennismaken.
    En anders wás die cultuur. De lerares werd fijntjes buitengesloten. De niet-moslims moesten apart eten in de pauze. De groet ‘salem’, vrede, gold niet voor hen, want vrede wens je alleen moslims toe; moslims zijn bevriend met moslims. Aan de wand mochten geen afbeeldingen hangen van mensen en dieren, en instrumentele muziek was verboden. Het ergste vond ze dat zij de kinderen moest leren dat Isa (Jezus) ooit op aarde zou terugkeren om samen met vrome moslims het christendom af te schaffen. Van opvoeden tot ‘geïntegreerd burgerschap’ kwam niks terecht, laat staan van vrije meningsuiting.   ...

Red.:   Waar de haat dus vandaan komt: regelrecht uit de islam.
    En hoeveel er van die haat is blijkt hier:

Uit: De Volkskrant, 06-11-2009, door Christjan Knijff

Nuttige kijk op de onderbuik

Marokko.nl wordt dagelijks overstelpt met berichten. 'Je kunt je wel blindstaren op de radicale uitingen, maar dat heeft geen zin.'

De populairste website onder allochtone jongeren heeft een omstreden reputatie. Niet per definitie verkeerd, vindt internetexpert Albert Benschop. ‘Dan krijg je te zien wat in de onderbuik zit.’
    Op Marokko.nl stonden in 2008 enthousiaste reacties op de aanslagen in Mumbai. Hoog tijd om de site te onderzoeken, vond minister Eberhard van der Laan (Wonen, Wijken en Integratie) op aandringen van de PVV-Kamerlid Fritsma. De website zou namelijk subsidie ontvangen van zijn ministerie.
    Vorige week maakte Van der Laan de resultaten bekend. Zijn ministerie heeft in 2009 voor een ander project subsidie gegeven aan de exploitant van de site, Marokko Media. Voor 2010 is geen subsidie toegezegd. Maar ook met deze ‘subsidierelatie’ eist Van der Laan maatregelen. Want op Marokko.nl zijn haatzaaiende en discriminerende berichten aangetroffen. ...
    Volgens socioloog Albert Benschop van de Universiteit van Amsterdam, die de moderatoren van Marokko.nl traint, ...
    Desondanks vindt Benschop dat de website genoeg maatregelen heeft getroffen. ‘Op het forum moeten leden vrij kunnen discussiëren. Volledig modereren is niet te doen.’ Hij noemt dat de Wet van Behoud van Bagger. ‘Als een vuilnisman mijn straat in Amsterdam-Centrum opruimt en aan het einde is beland, dan ligt het begin weer vol met rotzooi. Zo is het ook met zo’n forum dat 24 uur per dag en zeven dagen in de week toegankelijk is.’
    Bovendien bereikt de site 70 tot 75 procent van de Marokkaans-Nederlandse jongeren tussen de 15 en 35 jaar. ...  Benschop: ‘Je kan je wel blindstaren op de radicale uitlatingen, maar dat heeft geen zin. Bij internet is de drempel gewoon lager. Af en toe is het juist goed om te lezen welke gevoelens onder deze jongeren leven. Zolang ze niet strafbaar zijn, natuurlijk.’
    Ruim 15 duizend berichten per week zitten tegen het toelaatbare aan of erover, meent Mahdaoui. ‘Enkele honderden’ worden verwijderd. ...


Red.:   Gelukkig is er weer een Nederlandse socioloog die deze uitingsvormen van radicalisme en extremisme goedpraat. Voor radicalisme en extremisme van Nederlandse kant gelden natuurlijk andere normen. Daarop worden de heksenjagers van de Anne Frank Stichting op losgelaten . Onder gejuich van de rest van bestuurlijk en intellectueel Nederland.
    Hier een geval van projectie:

Uit: De Volkskrant, 13-01-2010, column door Nazmiye Oral

In de moskee

De imam begon op stoom te komen. De islam werd bedreigd en dat allemaal door die politicus. De meerderheid van de Nederlanders was voor hem, ze haatten de islam, ze haatten de moslims.   ....


Red.:   Natuurlijk is het precies andersom. En dit is maar een gewone imam - nog niet eens een haatimam.
   Hier nog wat beelden van allochtone liefde .
   Een tijdje zijn de meeste uitingen van allochtone liefde elders verzameld, bijvoorbeeld bij Cultuur, integratie, toekomst, cirkel . Hier weer eens een staaltje van die onverhulde haat:

Uit: De Volkskrant, 08-07-2011.

Turkije eist uitleg dood arrestant

Turkije heeft Nederland om opheldering gevraagd over de dood van een 22-jarigeman van Turkse komaf, die overleed na zijn arrestatie afgelopen zondag in een snackbar in Beverwijk. Volgens de familie van de overleden Ihsan Gürz is hij ‘doodgeslagen door de politie’. ...

Naar Allochtonendebat oktober 2005  , Allochtonen, lijst  , Allochtonen, overzicht  , of site home .