MENU's
RIJNLANDMODEL    
  
  MENU - KEUZE  
RIJNLANDMODEL  

Bronnen bij Racisme: de gewone  beschuldigingen

 6 feb.2010

Onder een aantal voorbeelden van beschuldigen van racisme, daar waar het het blanken betreft. Het eerste is een standaard geval: Roma. Ook in Nederland is driekwart crimineel:


Uit: De Volkskrant, 04-12-2008, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Integratiebeleid | Nieuwegein worstelt al dertig jaar met de inburgering en acceptatie van een groep van ongeveer 400 Roma-zigeuners

Aanpakken in plaats van pamperen

Lange tijd werd er niet over gesproken, maar nu dringt de Tweede Kamer toch aan op doelgericht integratiebeleid voor etnische groepen. Bijvoorbeeld voor de Roma-zigeuners in Nieuwegein.

...    De spanningen met de Roma zijn opgelopen in Nieuwegein. Vorig jaar escaleerde het op het Muntplein in een massale vechtpartij tussen cafébezoekers en Roma. Dit najaar sloeg een aantal horecabazen alarm over overlast van Roma; een discotheek sloot mede om die reden zijn deuren.
    In 1978 bood Nieuwegein zeventien Roma-gezinnen onderdak in huizen, verspreid over de stad. Duric (40) is één van de ongeveer vierhonderd Roma in de Utrechtse randgemeente. Het is er de meest problematische groep. Nauwelijks één Roma heeft een legale baan. Bijna 80 procent van de meerderjarigen heeft een strafblad. Veel Romakinderen gaan niet naar school; onder wie veel meisjes, die op hun 14de moeten trouwen.   ...


Red.:   Vaak gebruikt men in de "racisme"-berichten ook de term "Roemenen", waar het veelal over Roma gaat:


Uit: De Volkskrant, 04-07-2009, van verslaggeefster Charlotte Huisman

Een zielig verhaal, en dan een dreigement

Roemeense criminelen maken langs de snelweg hulpvaardige passanten grote bedragen afhandig. ‘Het is een plaag.’

Speurend kijkt politieman Hennie van Vulpen over het parkeerterrein. ...
    Van Vulpen, ‘wijkagent snelwegen’ van de verkeerspolitie van het KLPD in Driebergen, kijkt speciaal uit naar criminele Roemenen, vaak groepjes mannen met vrouwen en kinderen, die rondom de tankstations en parkeerplaatsen nepgouden ringen proberen te slijten. ‘Voorheen wist je dat je uit moest kijken naar Roemeense nummerborden met LV in het kenteken. Maar ze gebruiken nu ook Duitse, Engelse of Franse nummerplaten.’
    Het is een plaag, vindt de politie, met name in de regio Midden- en Zuid-Nederland. In de periode tussen 1 januari 2009 en 1 juni 2009 zijn landelijk 292 meldingen geregistreerd, waarvan de meeste in Limburg. Van Vulpen: ‘Het gaat er behoorlijk bedreigend aan toe. Twee of meer van hen gaan dicht tegen het beoogde slachtoffer aan staan. Doel is voor minimaal 50 euro een ijzeren ring met een goudkleurig laagje te slijten.’
   De Roemeense oplichters, die volgens de politie al een jaar of zes actief zijn, worden steeds talrijker. Mogelijk zijn er enkele honderden. En ze worden steeds gewiekster en gewelddadiger.   ...


Red.:   Dit soort mensen wil je dus niet in je buurt omdat ze crimineel zijn - niet omdat het Roemenen of Roma zijn. Toch wordt het eindeloos herhaald:


Uit: Volkskrant.nl, 17-06-2009, ANP

Roemenen in Belfast vluchten wegens racisme

Ruim honderd Roemeense immigranten in het Noord-Ierse Belfast zijn in een kerk ondergebracht nadat zij uit angst voor racisme uit hun woningen waren gevlucht. Onder de gedupeerden is een baby van vijf dagen.
   Ongeveer twintig Roemeense families zagen zich genoodzaakt hun huizen in het zuiden van Belfast te verlaten toen een groep jongeren een demonstratie tegen racisme in de buurt verstoorde. De 115 Roemenen zochten aanvankelijk hun toevlucht in een woning, waarop de kerk hulp aanbood.
    De Roemenen gingen al bijna een week gebukt onder racistische aanvallen. Een vrouw zei dat ze angst had gehad dat zij en haar familie zouden worden vermoord.  ...


Uit:  De Volkskrant, 19-06-2009, AP

Weer Roemenen belaagd in Belfast

Onbekenden hebben woensdagavond in Belfast opnieuw een huis van Roemenen aangevallen. Bij het huis werden ramen ingegooid. Volgens de politie, die donderdag zei de aanval als een daad van racisme te beschouwen, vielen er geen gewonden.
   Woensdag zochten ongeveer twintig Roemeense gezinnen in de Noord-Ierse hoofdstad hun toevlucht in een kerk, nadat ze waren bedreigd door een groep ‘racistisch tuig’, aldus de pastoor.  ...


Uit: De Volkskrant, 10-07-2009, AP

Nieuwe slachtoffers N-Ierse racisten

Noord-Ierse racisten hebben nieuwe slachtoffers gekozen nadat ze eerder met dreigementen en vernielingen een honderdtal Roemeense Roma het land uitjoegen.
    Moslims, Polen en Indiërs in Belfast ontvingen brieven waarin wordt gedreigd dat hun huizen zullen worden opgeblazen als ze niet vertrekken. De brief eindigt met de leus ‘Noord-Ierland is alleen voor blanke Britten’. Dat hebben activisten voor de rechten van minderheden donderdag gezegd.
     De dreigementen zijn volgens de brieven afkomstig van de Ulster Young Militants, de jeugdafdeling van de belangrijkste protestantse paramilitaire organisatie in Noord-Ierland.
    De meeste immigranten vestigen zich in achterstandswijken van Belfast waar veel leegstand is en de huren laag zijn. Meestal zijn dat protestantse wijken.


Red.:   Naar het speelt overal:


Uit: De Volkskrant, 06-01-2010, van correspondente Linda Otter

Zwarte Italiaan ‘is vast een illegaal’

Pap Khouma is een modelburger, die vijf talen spreekt – ook Italiaans. Maar hij is zwart. Dan is Italiaan zijn moeilijk, schreef hij in de krant la Repubblica.

Wie 25 jaar lang vernederende opmerkingen hoort, kan twee dingen doen, zegt Pap Khouma, een Italiaanse schrijver van Senegalese afkomst. Of je negeert ze om niet helemaal gek te worden. Of je ziet overal een racistische opmerking in, en dan ben jij degene met de vooroordelen.
    Khouma (52) is Italiaans staatsburger. Hij woont sinds 1984 in Milaan, en heeft al vijftien jaar de Italiaanse nationaliteit. Hij is, zou je zeggen, een echte voorbeeldallochtoon, en is helemaal ingeburgerd. Hij spreekt, naast vier andere talen, vloeiend Italiaans.
    En toch wordt hij voortdurend geconfronteerd met onbenul, vooroordelen of gewoonweg discriminatie, schrijft Khouma in het dagblad la Repubblica in een lange brief, getiteld: Ik, zwarte Italiaan, en mijn dagelijkse leven vol obstakels. Want Khouma mag het Italiaans staatsburgerschap hebben gekregen, hij wordt door zijn zwarte huid nog altijd als vreemdeling beschouwd. En dus vraagt hij: ‘Hebben jullie enig idee wat het betekent om zwart te zijn in Italië?’
    Zijn buren lieten hem bij de eerste ontmoeting weten dat ze geen tasjes wilden kopen. De gedachte: een zwarte, dat moet een straatverkoper zijn. Ambtenaren stellen zich niet altijd tevreden met zijn identiteitskaart, ze vragen om zijn verblijfsvergunning. Als Khouma zegt dat hij die niet heeft – hij is tenslotte Italiaan – worden ze agressief. Hoe ben jij dan aan deze identiteitskaart gekomen? vragen ze wantrouwig. En: Begrijp jij wel Italiaans?   ...


Red.:   Standaardreacties van mensen die geconfronteerd worden met zaken die niet kloppen met hun verwachtingen, in de psychologie cognitieve dissonantie geheten. In Afrika zou hetzelfde gebeuren met een blanke als de sociale positie dezelfde is.
    Beslist geen racisme, dus.
    Het gebruik van de racisme-beschuldiging neemt, door het integratiedebat, sterk toe, vaak zelfs in rabiate termen. Hier een wat geserreerder voorbeeld:


Uit: Volkskrant.nl, Opinie, 15-05-2009, door Amanda Kluveld

Wanneer ben je een racist?

...   Als ik Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje had gelezen voordat de discussie erover losbrak, had ik nooit gedacht dat deze roman voor enige ophef zou zorgen.
    Ik zou al helemaal niet hebben verwacht dat het boek racistisch, seksistisch en kwetsend voor vrouwen zou worden genoemd. Toch gebeurde dat onder andere afgelopen woensdag bij Pauw & Witteman door antropologe Irma Accord.
    Accord vindt dat de Bijlmer in de roman niet positief wordt afgeschilderd, maakt zich druk over personages in het boek die domme opmerkingen maken over zwarten en geeft aan dat het ernstig is als je met humor anderen kwetst. Zelf is ze niet gekwetst, ze spreekt voor andere gekwetsten die geen toegang tot de media hebben.
    Kennelijk bestaat er in de Bijlmer een onzichtbaar maar groot leger van gekwetsten dat zich stilletjes zit te verbijten onder het lezen van de roman die de Gouden Uil heeft gewonnen. Gelukkig is Accord daar. Zij zegt het wel even tegen Vuijsje: uw boek is racistisch.
   Accord spreekt voor de tienermoeders waar ze mee werkt, voor jongeren die kwetsbaar zijn. Wat betekent dat kwetsbaar zijn in dit geval, vroeg Vuijsje belangstellend. Als je jong bent, ben je kwetsbaar, antwoordde Accord. Dan is iedere jongere overal op de wereld kwetsbaar, zei Vuijsje. Daar had hij een punt.
   Maar in de ogen van Accord werd zijn boek er niet minder racistisch om. Feitelijk vindt Accord dat de karakters in Vuijsjes boek anders zouden moeten spreken, denken en voelen en wel op zo’n manier dat zij tezamen zouden kunnen figureren in een boek dat gebruikt kan worden voor de empowerment van tieners in de Bijlmer. Maar gelukkig heeft zij niet de macht over zijn verhaal. Dat weet zij zelf ook. Daarom spreekt zij er een vloek over uit: de roman is racistisch.   ...
 

Red.:   Het gebruik van de racisme-beschuldiging neemt zelfs dusdanig toe, dat de kracht er een beetje vanaf gaat. Uit hetzelfde artikel:
 

  De term racisme is behoorlijk aan inflatie onderhevig. Pas hoorde ik een jonge socioloog in een welingelicht gezelschap spreken over ‘de racistische website GeenStijl’.
    Ik vroeg geïnteresseerd naar het waarom van deze kwalificatie en toen kreeg ik als antwoord dat iedereen racistisch is. Maar als dat zo is, waarom zou je dan uitsluitend GeenStijl expliciet racistisch noemen?, wilde ik weten. Een antwoord bleef uit. Mijn vraag werd als niet relevant afgedaan.
    Ik had sterk het gevoel dat men vond dat ik naar de bekende weg vroeg. Alsof al lang en breed door een commissie van wijzen was vastgesteld dat GeenStijl racistisch is en dat ik als enige de officiële berichtgeving daarover had gemist.
    Pas ontstond er in het Parool enige commotie rond een column van Prem Radhakishun, die zijn medecolumnisten Theodor Holman en Max Pam racisten noemde. Hij typeerde ze ook als ‘vieze vuile teringlijders’ maar dat was volgens mij vooral ter ondersteuning van dat ‘racisten’.      Prem voelt kennelijk ook wel dat de term racist door veelvuldig onterecht gebruik wat is uitgehold en dat er wat meer scheldwoorden nodig zijn om deze nog een beetje met kracht bij de ontvanger te laten aankomen. Waarom Holman en Pam nu precies racisten zijn, is mij niet duidelijk geworden.    ...

    De beschuldiging begint school te maken:


Uit: De Volkskrant, 26-05-2010, van correspondent Arjen van der Ziel

Turkse minister noemt PVV'er Barry Madlener een racist

De Turkse minister van Europese Zaken Egemen Bagis heeft PVV-europarlementariër Barry Madlener dinsdag een ‘racist’ genoemd. Bagis deed dat na enkele kritische vragen van Madlener in een gezamenlijke vergadering van europarlementariërs en Turkse parlementariërs in Istanbul.

‘Racisme is een heel gevaarlijke ziekte waaronder Europa veel heeft geleden’, aldus de minister. ‘Het is duidelijk dat er nog steeds mensen zijn die er aan lijden.’
    Madlener had vragen gesteld over onder meer het Turkse lidmaatschap van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), dat volgens hem onverenigbaar is met het lidmaatschap van de EU. ...
‘U bent wel goede vriendjes met de Iraanse dictator Ahmadinejad, terwijl u mijn partijleider weigert. Het is een schande.’
    Volgens de Turkse minister misbruikte Madlener de vergadering in Istanbul om punten te scoren in de Nederlandse verkiezingsstrijd. Hij verweet de PVV’er te lijden aan ‘de ziekte’ racisme. ...


Red.:   De beschuldiging van racisme duikt op overal waar geen allochtonen, negers of moslims zijn:

    
Uit: De Volkskrant, 02-04-2011.

Pas verschenen | Fictie
...
Badal blikt terug


Journalist Anil Ramdas (1958) vroeg zich ooit af waarom Nederlandse schrijvers nooit zwarte personages opvoeren. Zo deed ook Badal, de hoofdpersoon in zijn eerste roman Badal ...


Red.:   Het racistische McCarthyisme (Wikipedia) van mensen als de prijs-allochtoon Ramdas uitleg of detail .
    Welk McCarthyisme wijdverspreid is onder de "intellectuelen":


Uit: De Volkskrant, 01-04-2011, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

Linda

Tussentitel: Het succes van Linda: kwartiertje dansen, en dan weer boterhammen smeren

Underpromise and overdeliver. Met dat credo, opgelepeld door Twan Huys, was het met televisiezender Talpa misschien succesvoller verlopen, beaamde Linda de Mol in een ontwapenende aflevering van College Tour. Het had evenzeer het credo van de loopbaan van Linda kunnen zijn - het is precies hoe haar carrière is verlopen: rustig aan beginnen, niet te hoog van de toren blazen. Haar wapen is haar verpletterende gewoonheid, waarmee ze kon uitgroeien van presentatrice van kinder- en muziekprogramma's tot de goedlachse 'koningin van Hilversum'. ....
    Studenten mochten haar het hemd van het lijf vragen. Ze werden welwillend beantwoord op de typerende Linda-wijze: ongedwongen, schijnbaar zonder geheimen, indachtig de les van vader De Mol, de zanger: 'Het maakt geen bal uit wat je doet, maar wat je doet, moet je wel goed doen.'    ...
    Zwakker verweerde ze zich rond het nationalistische karakter van Ik hou van Holland. Dat er geen kleurtje te bekennen valt in die show, was het verwijt. Linda: 'We hebben alle Surinaamse en allochtone BN'ers uitgenodigd, en die zijn ook allemaal gekomen, maar die zijn gewoon heel erg in de minderheid.'    ...


Red.:   Want die hebben hun eigen cultuur, en zijn pas echt racistisch ... (P.S. Later toch maar even opgezocht: hier is de uitzending: (citaat na 16:55 min.), en inderdaad: een gekleurde. Ze zien een uitzending en kijken maar naar één ding: de kleur van de personen die erin optreden).
    En natuurlijk voegen de sociologen zich bij de beschuldigers:


Uit: De Volkskrant, 21-06-2011, van verslaggeefster Lidy Nicolassen

Interview | Voetbalcommentaar zit vol stereotyperingen

Surinamer scoort niet: te klein, Latino wel: door z'n ego

Racistische taal gebruikt de blanke commentator bij gekleurd voetbal niet. Toch zit, leert een studie, het vooroordeel diep.

Voetbalcommentatoren praten in stereotypen, hardnekkige etnische stereotypen. Surinamers zijn sterk of juist klein van stuk, Latino's vooral uit op eigen gewin. En Marokkanen? Die blijken in het voetbalcomentaar hele gewone Nederlanders.
    Race, etnicity and the sportmedia heet het proefschrift van Jacco van Sterkenburg (34) waarin deze bevindingen staan. Van Sterkenburg keek in het seizoen 2007/2008 oeverloos naar voetbal op tv. RTL Voetbal, toen met stip het meest populaire voetbalprogramma, omdat de NOS de voetbalrechten kwijt was. Maar veel maakt het niet uit, zegt Van Sterkenburg, die 27 juni in Utrecht promoveert. De voetballers in Nederland zijn extreem etnisch divers, de commentatoren extreem etnisch homogeen. Of ze nu bij RTL zitten of bij de NOS, voetbalcommentatoren zijn blanke mannen. En die etnische journalistieke samenstelling is niet veranderd.

Met uitzondering van Humberto Tan.
'Ja, maar hij praatte vooral de wedstrijden aan elkaar. Hij zei weinig over de spelers zelf, dat deden de commentatoren. Twee etnische groepen sprongen er uit: Surinamers en Latijns-Amerikanen. Niet dat commentatoren racistische taal gebruiken, of expliciete opmerkingen maken. Het zit hem veel meer in de triviale dingen. Ze vallen je op als je echt gaat luisteren en analyseren.'    ...


Red.:   Kortom: eigenlijk is er geen racisme, dus maak je het gewoon:
 

  Bijvoorbeeld?
'Surinamers worden veel meer dan gemiddeld geduid in fysieke termen. Ze hebben een krachtig lichaam, zijn snel of bijvoorbeeld juist klein van stuk.

Zo ... zou dat allemaal niet waar kunnen zijn? American football, basketbal - zeer fysieke sporten, en gedomineerd door creolen.

  De Latijns-Amerikaanse voetballer is dus een ego-tripper.
'De commentatoren duiden hem als een speler die te veel voor het eigen succes gaat. Hij is niet tactisch. De tactische en cognitieve kwaliteiten van deze speler worden vaker negatief dan positief beoordeeld. Ook dat is een bestaand stereotype: de Latino is irrationeel, iemand die emotioneel reageert. En dat zie je terug in het voetbalcommentaar. Hij heeft geen oog voor het team maar hij gaat voor het eigen succes.

Iets dat iedereen met zijn eigen ogen kan waarnemen als de werkelijkheid. De commentatoren doen dus niets bijzonders - ze beschrijven der werkelijkheid. Een werkelijkheid die de socioloog niet bevalt.
    Waarna hij zijn eigen aanpak onderuit haalt:
 

  En de Marokkanen? Op het veld ook niet de meest geliefde etnische groep?
'In het algemeen worden Marokkanen in de media negatief afgeschilderd, maar in het voetbalcommentaar vind je daar niets van terug. Zij worden net zo besproken en geduid als alle andere groepen, dus met stereotypen die voor alle voetballers gelden. Nederlanders of Marokkanen, in het voetbalcommentaar is er geen verschil te ontdekken.'

En terug naar de politiek-correcte kerk, dus maar ...
    De volgende is relevant op twee plaatsen:


Uit: Volkskrant.nl, 31-10-2011, ANP/Redactie

Voorzitter parlement Curaçao: Wij moeten Mauro opnemen

’Nederland is een racistisch land aan het worden’

Curaçao moet de 18-jarige Angolese jongen Mauro Manuel opnemen als Nederland hem uitzet. Dat zegt de voorzitter van het Curaçaose parlement Ivar Asjes.

'De zaak Mauro Manuel maakt duidelijk dat Nederland een racistisch land aan het worden is. Wij willen aan de hele wereld duidelijk maken dat er in het koninkrijk ook landen zijn, zoals Curaçao, die niet racistisch zijn', aldus Asjes.   ...


Red.:   Om te brullen, natuurlijk. Want die uitnodiging van de heer Asjes, zie zijn staatsieportret rechts, was er natuurlijk van zijn lang zijn leven nooit gekomen als Manuel Mauro de naam Zhang Hu Li of Albdelkadr el Belhaj had gehad ...
    Oftewel: naast een onterechte beschuldiging van racisme, doet de heer Asjes zelf aan de meest platte vorm ervan.
    Overigens ook moslims kunnen er wat van:


Uit: De Volkskrant, 26-11-2011, rubriek Binnenskamers, door Ron Meerhof

Politici in het wild

'Tel eens tot tien voor je wat twittert', roept PVV-Kamerlid MARTIN BOSMA naar een langsschietende Tofik Dibi van GroenLinks. De twee bekvechten over een voorstel van Bosma om het Tropenmuseum weer Koloniaal Museum te noemen. Dibi reageerde met een tweet met hashtag whitepower. 'De goeie én slechte kanten worden belicht, hoor', zegt Bosma. 'Jouw tweet sloeg nergens op.'  ...


Red.:   Ze trouwen bijna alleen onder elkaar (Turken en Marokkanen: 80 procent) - oftewel: hoe erger de racisten, hoe sneller ze er anderen van beschuldigen.
    Een de multiculti's staan natuurlijk ook te dringen in de voorste rijen:


Uit: De Volkskrant, 16-01-2012, column door Merlijn Schoonenboom, correspondent in Berlijn

Omstreden affiche in Berlijn straalt sullig provincialisme uit

Alsof er in Duitsland geen immigranten zijn

Fotobijschrift: Het affiche van de theatervoorstelling Ich bin nicht Rappaport, met de zwart geschminkte blanke acteur Joachim Bliese.

De theateraffiches met een zwart geschminkte blanke acteur hangen al weken in het centrum van Berlijn, in metrostations en op straat. Afgelopen dagen stak er ineens een storm van protest op over de poster. 'Racisme', klinkt het. Die verontwaardigde reactie is gretig opgepikt door alle media.
    Op de posters is de bekende Berlijnse cabaretier Dieter Hallervorden (76) te zien, met naast zich acteur Joachim Bliese, wiens volledige gezicht zwart is geschminkt. Samen spelen ze het theaterstuk Ich bin nicht Rappaport, over twee oudere mannen, een blanke en een zwarte, die op een bankje in Central Park, New York het leven overpeinzen. Het is de Duitse bewerking van een bekend stuk van de Amerikaanse schrijver Herb Gardner uit 1984; in 1996 werd het stuk verfilmd, met in de hoofdrollen Walter Matthau en Ossie Davis.    ...
    Het theater van Hallervorden reageerde verrast op de kritiek. Er is geen sprake van een grap over de 'zwarte medeburger', onderstreept het. De reden voor de zwarte schmink is een praktische: er zou in heel Duitsland geen geschikte zwarte acteur te vinden zijn. Het theater hanteert daarmee een artistiek argument: het gaat om de juiste acteur voor dit stuk, niet om diens huidskleur.    ...


Red.:   Tja, dat geldt voor de de meest omstandigheden, in de kust: kwaliteit voor alles. Behalve als er kleur in het spel is - dan is alles waarin de gekleurde niet begunstigd wordt al razendsnel racisme ... Vooral bij Nederlandse (semi)intellectuelen, die de obscene bevoordeling van de gekleurde in Nederland gewend zijn:
 

  Het is dan ook geen racisme dat de poster zo absurd maakt. Het affiche straalt vooral een verbazingwekkend sullig provincialisme uit, dat echter naadloos aansluit bij de denkwereld van veel Duitsers.
    In de Berlijnse metrostations hangt deze week ook een poster van de Franse filmkomedie Intouchables. Daar gaat het eveneens over de onverwachte vriendschap tussen een arme zwarte en een rijke blanke man, en over de vooroordelen die erbij horen. Op die poster wordt het thema modern verbeeld, je ziet dat het gaat over Parijs anno 2012.
    Het verschil tussen deze twee affiches is ook een maatschappelijk verschil: Duitsland kent evenals Frankrijk een grote groep immigranten, maar het is prima mogelijk om in een Duitse stad te leven en net te doen alsof die groep er niet is. Meer nog dan in Frankrijk en Nederland vormen 'Duitsers' en 'migranten' gescheiden werelden. Onder de ambtenaren op straat, zoals conducteurs, zie je nauwelijks migranten.

Indien waar, een uistekende zaak: willen immigranten hun eigen soort gezichten zien, dan is daarvoor een snelle en voor de hand liggende oplossing: het land van oorsprong. Daar zijn ze volstrekt dominant, en zelfs de baas. Ook het goede recht van de Duitsers - en de Nederlanders


Naar Racisme , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home