Bronnen bij Cultuur, integratie, toekomst: tegen niets-doen
|
5 apr.2008 |
De "niets-doen" theorie heeft ook tegenstanders, hoewel hun geluid over het
algemeen bescheiden is. Onder een recente openhartige versie - het artikel is in
zijn geheel gereproduceerd omdat het ook een aardige samenvatting van de stand
van zaken geeft Wil un het niet in tekst maar in beelden, kijk dan hier
- het speelt in Duitsland en de taal is Duits, maar eigenlijk spreken de beelden
al voor zich. In Nederland speelt precies hetzelfde:
Uit: De Volkskrant, 05-04-2008, column door Hans Wansink
Het komt niet vanzelf goed
Tussen het gooi- en smijtwerk in het grote Kamerdebat over Fitna viel ook
nog wel het één en ander te leren. Dat debat, zo wordt weleens vergeten, duurt
al zo'n jaar of dertig. Het speelt zich niet alleen in Nederland af, maar in de
hele westerse wereld. ...
... In België bijvoorbeeld ... vat men het
integratievraag,stuk nog steeds als een sociaaleconomisch kwestie op, die niks
met godsdienst, laat staan met de islam, te maken heeft.
Dit materialistische standpunt werd in de jaren tachtig
gecombineerd met het (postmoderne) cultuurrelativisme: er bestaan geen
universele waarden, alle culturen zijn evenveel waard. Zo ontstond het
beleidsprogramma van de 'integratie met behoud van eigen identiteit'. .
Deze aanpak leek in overeenstemming met een andere, aan de
Amerikaanse sociologie ontleende theorie over migratie, namelijk dat het vanzelf
goed komt in de derde generatie. De eerste generatie migranten integreert
nauwelijks en blijft hangen in de onderste regionen van de maatschappij. De
tweede generatie wordt heen en weer geslingerd tussen loyaliteit aan de eigen
(traditionele) cultuur en de (westerse) manieren van leven in het 'land van
aankomst', maar komt wel vooruit, dankzij opleiding en steun van de eigen groep
in het 'getto'. De derde generatie migranten identificeert zich volkomen met het
nieuwe vaderland, trouwt buiten de eigen groep en maakt zijn opwachting in de
middenklasse.
Het aardige van deze migratietheorie is, dat hij valt te
kwantificeren. Schoolresultaten, gemiddeld inkomen, positie op de arbeidsmarkt,
aantal kinderen per gezin, het percentage gemengde huwelijken,
criminaliteitscijfers: het kan in principe allemaal naar etnische groep en
generatie uitgesplitst worden. Knappe economen kunnen zelfs een
kosten-batenanalyse maken van de mate waarin een bepaalde groep migranten aan de
economische groei heeft bijgedragen.
De driegeneratie-theorie klopt in de VS vrij aardig. De VS
kennen geen verzorgingsstaat, dus iedereen moet zich via de arbeidsmarkt omhoog
werken. De VS kennen wel een actief patriottisme, dus iedereen wordt geacht zich
te identificeren met God's Own Country. Dat zijn twee harde voorwaarden
voor integratie, die voor Nederland niet opgaan.
Migranten uit islamitische landen blijken dan ook nog altijd
sterk oververtegenwoordigd in de 'verkeerde' statistieken (schooluitval,
criminaliteit, werkloosheid). Maar het beste bewijs voor de falende integratie
is het trouwen-in-eigen-kring, als het even kan met een verwant uit het land van
herkomst.
VVD-leider Bolkestein wees al in 1991 op het belang van de
factor islam. In 'de wereld van de islam', schreef hij, worden universele
waarden als vrijheid van meningsuiting, verdraagzaamheid, het verbod op
discriminatie en de scheiding tussen kerk en staat regelmatig veronachtzaamd.
'Hoeveel meisjes worden hier tegen hun zin uitgehuwelijkt?', vroeg Bolkestein
zich af. 'De wijze waarop vrouwen worden behandeld in de islam, is een smet op
het blazoen van die beschaving.' Voor Bolkestein was het uitgesloten te
marchanderen met de verworvenheden van onze westerse cultuur. Die moest
verdedigd worden, in plaats van gerelativeerd. Het behoud van de eigen,
islamitische, identiteit belemmert de integratie van migranten, concludeerde
Bolkestein. Exit 'integratie met behoud van identiteit'.
Bolkestein keerde zich tegen moslimscholen, ja zelfs tegen de
verzuiling. 'Misschien hadden de katholieken en gereformeerden zich zonder
verzuiling, tegen de verdrukking in, sneller geëmancipeerd dan in het rijke
leven van hun eigen zuil.'
Scheffer (PvdA) werkte deze redenering uit in 2000: 'We
kunnen niet voorbijgaan aan het culturele isolement en de gevoelens van wrok en
afkeer jegens de Nederlandse samenleving. De overgang naar een anonieme
stadsamenleving - waar men de wetten niet zo nauw neemt en liever onderhandelt
dan straft - is te groot gebleken voor veel migranten. Hele generaties worden
onder het mom van tolerantie afgeschreven. En zo stort het kaartenhuis van de
multiculturele samenleving ineen. Alle onuitgesproken verwachtingen, als zou
integratie vooral een kwestie van tijd zijn, worden niet bewaarheid.' .
Bolkestein noch Scheffer kreeg in eigen kring gehoor. Na de
aanslagen van 11 september 2001 werd de kwestie gepolitiseerd door
achtereenvolgens Fortuyn, Hirsi Ali en Wilders. Uit het lot van deze drie
buitenstaanders blijkt hoe ambivalent de gevestigde politiek tegenover het
integratie- en terrorismevraagstuk bleef staan.
... Scheffer heeft nog steeds gelijk toen hij in
2000 schreef: 'Onder de oppervlakte van het openbare leven drijft een zee van
verhalen over de botsing van culturen, die niet of nauwelijks worden gehoord'.
Red.: Wansink noemt twee essentiële factoren waaroor de
Amerikaanse theorie hier niet van toepassing is: de verzorgingsstaat en het
nationalisme van het gastheerland, maar vergeet er nog één: de veel sterkere
fysieke banden met thuisland door veel grotere bereikbaarheid, fysiek
(vakanties) en cultureel/ideologisch (schoteltelevisie). Wel noemt Wansink weer
het uiterlijke kenmerk van die veel sterkere innerlijk culturele banden: het
trouwen in eigen kring - maar vergeet weer het motief waarom dit waarschijnlijk
ook niet na drie generaties zal veranderen: het moslimgeloof - men trouwt niet
met een ongelovige.
En aansluiting hierop nog wat echt veldwerk - de eerste twee
artikelen van vier jaar terug:
Uit: Leids Nieuwsblad, 14-12-2004, Al-almana liet
buurtbewoners en volksvertegenwoordigers aan het woord in Lokaal van Verre; door
Anna Ravve.
Al decennia hier, maar nog niet geaccepteerd
"Marokkaanse vrouwen durven bijna de
straat niet meer op, omdat iedereen zo boos naar ze kijkt. In mijn buurt
voetbalden vroeger de Marokkaanse kinderen samen met de Nederlandse. Nu lopen de
Nederlandse kinderen weg, als de Marokkaanse kinderen eraan komen." "Mijn
kinderen vragen wat er mis is met het feit dat ze Marokkaans zijn. Ze denken er
over om weg te gaan uit Nederland". Volgens deze bewoners uit de Merenwijk, is
het klimaat behoorlijk verhard. In de landelijke politiek, maar ook in de buurt.
Voor Al-almana (betrouwbaarheid), een progressieve, Marokkaanse zelforganisatie
in de Merenwijk, een reden om juist nu met elkaar in discussie te gaan. 11
December organiseerden zij een rondetafelgesprek met buurtbewoners.
Bekijken allochtonen en autochtonen elkaar pas sinds kort met argusogen of
hebben ze elkaar nooit vertrouwd? En wat zijn eigenlijk de oorzaken van het
wantrouwen? Volgens Hakimi ging het al mis vanaf de eerste migratiegolf, toen
men er nog van uitging dat het om tijdelijke gastarbeiders ging: "Allochtonen
moesten hard werken. Er was geen tijd om iets te leren. We hebben nooit de kans
gekregen om elkaar te begrijpen. In Nederland is alles goed geregeld. Er zijn
veel voorzieningen, waar je op terug kan vallen. Maar omdat wij de regels niet
kenden en niet de kans kregen om ze te leren, konden wij er niet aan meedoen.
Nederlanders zijn hard. Dan is het moeilijk om je vertrouwen te behouden." ...
Maar zijn de burgers en met name de allochtonen
zelf niet verantwoordelijk voor integratie? Ligt integratie niet gewoon op
straat? Hoewel sommige deelnemers positieve ervaringen hebben, ligt het volgens
anderen niet zo makkelijk. Taoufik Slimane: "Iedereen wil integreren. Maar
Nederlanders zien ons als een invasie. Het is als bij een feestje. Wij staan aan
de deur en we mogen niet naar binnen. We moeten andere schoenen aan. Dat doen
we. Maar als we binnen zijn, praat er nog niemand tegen ons. Ik heb echt mijn
best gedaan om mij aan de Nederlandse maatschappij aan te passen. Na alle
moeite, zou ik willen horen dat ik het goed heb gedaan, maar in plaats daarvan
moet ik mij de hele tijd blijven verantwoorden".
Mohammed valt hem bij: "Toen ik hier net was, had
ik allemaal Nederlandse vrienden. Nu geen een. Als kind zie je elkaar als
speelkameraad. Maar hoe ouder je wordt, hoe meer de Nederlandse gemeenschap je
het onderscheid opdringt. Ik word geacht verantwoording af te leggen, voor
dingen die elders in de wereld gebeuren, waar ik niets mee te maken heb. Dit was
al lang voor Pim Fortuin en 11 september het geval. Dezelfde mensen stellen mij
elke keer weer dezelfde vragen. Wat is de intentie van die vragen, denk ik dan.
Eerder arrogantie of mij in een bepaalde hoek willen duwen, dan interesse.
Laatst vroeg een hoogopgeleide Nederlander mij of mijn baby oók mee moest doen
met het vasten tijdens de Ramadan. De meeste Nederlanders zijn helemaal niet
geïnteresseerd in wat de Islam is. Ze stellen vragen over wat zij als de
negatieve kant van de Islam zien. Dingen als hoofddoekjes of zelfs
vrouwenbesnijdenis, wat niets met de Islam te maken heeft. Niemand heeft mij
ooit gevraagd naar mijn standpunt als Moslim over het milieu, Terwijl daarover
ook een stuk in de Koran staat."
Als het contact tussen allochtonen en autochtonen
zoveel frustraties met zich meebrengt, moet er dan nog wel geïntegreerd worden?
...
Red.: Dit is hoogst illustratief omdat het bijna allemaal
precies omgekeerd is als de allochtonen hier beweren. Het zijn de allochtonen
geweest die niet met Nederlanders konden en wilden praten. Het waren de
allochtonen die een eigen kerk oprichten. Het waren allochtonen die eigen
winkels startten en bezochten. het waren allochtonen die eigen organisaties
opgericht hebben als Al-almana - betekenende betrouwbaarheid, maar dat is
natuurlijk "betrouwbaarheid voor de eigen groep". Dan hebben ze die forten van
eigenheid gebouwd, en vanuit die forten hun overlast-gevende jongeren en een
Theo-van Gogh-moordenaar op straat gestuurd, en dan kunnen en willen ze praten
naar aanleiding daarvan,en dan zijn ze verbaasd dat Nederlanders ze niet zo zien
zitten ...
Als je dus goed leest, staat in dit artikel hoezeer de
allochtonen zich van ons afgewend hebben. Uit hun eigen mond. En bovendien staat
er dus dat ze dat totaal niet beseffen. De kop van het artikel zou dan ook
hebben kunnen luiden:
Al decennia hier, maar Nederland nog niet geaccepteerd
Want nog steeds naar de eigen kerk, nog steeds met de eigen klederdracht op
straat, nog steeds solidair met iedere moslim in de rest van de wereld, nog
steeds de kinderen met jaren taalachterstand op school brengend, enzovoort.
Uit dezelfde ongecensureerde bron nog wat illustraties:
Uit:
Leids Nieuwsblad, 17-12-2004, door Raymond Harper
"Sinds de moord op Van Gogh zien Nederlandse vrienden me niet
meer staan!"
De moord op Theo van Gogh is ook in Leiden niet ongemerkt voorbijgegaan
en leidde ook hier tot emotionele reacties. Net als het poolijs blijkt de
multiculturele samenleving op veel plekken verraderlijk broos. Anderhalve maand
na dato boog een zeer multicultureel gezelschap zich onder leiding van wethouder
Wim de Boer en minister Thom de Graaf over de vragen: wat is er misgegaan, hoe
staan de zaken er momenteel voor en hoe moet het nu verder?
Binnenkort sluiten de 24 steden uit het Grotestedenbeleid (GSB) en het.-Rijk een
nieuwe overeenkomst, waarmee van beide kanten veel geld is gemoeid. In dit kader
bracht D66-minister Thom de Graaf van GSB maandag .een werkbezoek aan zijn
woonplaats Leiden. 'Er stonden onder meer een kennismaking met de Ithadamoskee,
die over enkele jaren verhuist naar nieuwbouw op het EWR/Slachthuisterrein, en
met diverse GSB-projecten in buurthuis.'t Spoortje op het programma. In het
buurthuis vond ook een discussie met wijkbewoners over de integratie van
Marokkaanse Nederlanders plaats. ...
Veel aanwezigen vonden echter dat het klimaat in Nederland
wel degelijk veranderd was. De verschillende bevolkingsgroepen leven meer nog
dan voorheen langs elkaar heen en onderhuidse haatgevoelens krijgen de vrije
hand. De Graaf hamerde erop dat de moord op Van Gogh losstond van het
integratievraagstuk als zodanig. Van Goghs moordenaar, Mohammed B., was zelfs
"een toonbeeld van iemand, die zijn weg in deze samenleving wist te vinden. Toch
is hij plotseling geradicaliseerd; hoe is dat mogelijk?"
De aanwezigen van Marokkaanse afkomst hadden daar ook
geen sluitend antwoord op. Velen van hen, vooral jongeren, hadden het gevoel dat
alle 'Marokkanen' en alle moslims over één kam worden geschoren, of het nu
terrorisme betreft of kleine criminaliteit. Een jonge vrouw bracht de
culturele tweespalt van Marokkaanse Nederlanders ter sprake: "Zowel in Nederland
als in Marokko worden we gezien als buitenlanders. Ik ben hier geboren en
opgegroeid en voel me meer Nederlander dan Marokkaan. Maar sinds de moord op Van
Gogh zien mijn Nederlandse vrienden me niet meer staan!" Anderen wezen erop dat
niet alleen onder autochtonen, maar ook onder allochtonen een verharding valt te
zien. ...
Het eigenlijke thema van de middag, integratie, kwam enigszins in de
verdrukking. Wethouder De Boer slaagde er in de discussie weer in goede banen te
leiden via de vraag hoe het nu stond met het wij/zijgevoel. Volgens Leiden
Noords bekendste inwoner Bram Pater was dat gevoel mede te wijten aan allerlei
allochtone 'zelforganisaties'. Hij zag liever meer Marokkaanse Nederlanders in
de reguliere wijkverenigingen.
Minister De Graaf ... meende dat integratie iets was
dat je alleen maar kon stimuleren, niet afdwingen. Hij beaamde graag dat zo'n
toenadering geen eenrichtingsverkeer is. "Integratie komt van twee kanten. Maar
als je de Nederlandse taal niet spreekt en de basisspelregels van onze
samenleving niet beheerst, is het wel heel moeilijk om aan die samenleving deel
te nemen", voegde hij daaraan toe. Waarmee hij onbedoeld het moskeebestuur in
een lastig pakket bracht, omdat hun imam nog nauwelijks een woord Nederlands
spreekt. ...
Red.: Precies dus de toestand waar Paul Scheffer en Hans
Wansink op doelen in de laatste zinnen van het artikel.
Wat in de Leidse artikelen naar voren komt, is dat door de
moord op Theo van Gogh men met elkaar in gesprek raakte, en duidelijk werd hoe
weinig allochtonen gevorderd waren richting integratie, en hoe ver gevorderd in
het kweken van hun eigen subcultuur. Dat Nederland daar afwijzend op reageren,
wordt totaal niet begrepen.
Dat was 2004, toer er nog enige urgentie leek te zijn
ontstaan om het probleem aan te pakken. In 2008 was dat allang weer weg, en
lijkt het eerder erger. Eerst bericht uit een haard van het verschijnsel, en
daarna wat er gebeurd als je denkt dat de oplossing ligt bij verspreiden en
verder niets-doen:
Uit:
De Volkskrant, 14-08-2008, door Charlotte Huisman
‘Je kunt de teleurstelling hier voelen’
De Volkskrant volgt de vorderingen in de 'krachtwijken' van minister
Vogelaar. Vandaag de Utrechtse wijk Kanaleneiland, waar Jaap en Inge van
Kampen vertrekken. 'Onze adem is op.'
Fotobijschrift: Jaap van Kampen op het balkon van zijn woning in
Kanaleneiland in
Utrecht.
... Tien jaar hebben Jaap van Kampen
(67) en zijn vrouw Inge gewoond in hun ruime hoekwoning in Kanaleneiland,
volgende maand verhuizen ze naar een andere Utrechtse wijk. De verzekeraar
dreigde na de zoveelste kapotte ruit de schade niet langer te vergoeden. Dat was
voor hen de druppel.
Ze waren tien jaar geleden een beetje op hun woonplaats
Oudewater uitgekeken....
Hun keus viel op de voormalige huisartsenwoning aan de
Peltlaan. Van Kampen, socioloog van huis uit, kiest zijn woorden zorgvuldig.
‘Tuurlijk kenden we het imago van Kanaleneiland als probleemwijk, maar van wat
dat betekent hadden we onvoldoende notie.’ Van Kampen werd lid van de Vereniging
van Huiseigenaren Kanaleneiland. Vanaf eind 2000 is hij voorzitter, en een
kritisch deelnemer aan het debat over de wijk.
Als hij vanuit zijn werkkamer uitkijkt over de binnentuinen,
zegt hij ‘de teleurstelling van veel bewoners bijna te kunnen voelen’.
‘Migranten die hier optimistisch zijn gekomen, en er achter komen dat ze in
Nederland niet kunnen bereiken waarvan ze droomden. En nu niet meer terugkunnen,
omdat de kinderen niet willen.’
Al tijdens de verhuizing kregen ze te maken met een
insluiper. Een vriendin, die hielp met sjouwen, was haar bankpas kwijt. ...
Het is niet tegen hen persoonlijk gericht, het is puur
vandalisme uit verveling, zegt Van Kampen. Maar in 2007 ging er zes keer een
raam in, vervolgens sneuvelde de voorruit. ...
Vervolgens werden er wederom twee ramen vernield. ... Daarbij
werd in korte tijd twee keer ingebroken. In 2006 werden de tv en de computer
meegenomen. In 2007 haalden dieven de gouden familiesieraden uit de slaapkamer.
Daarop besloten de twee te verhuizen. ...
Inge heeft leuke contacten dankzij een groep Turkse vrouwen.
Ze praten over het geloof en bekijken elkaars huwelijksfoto’s. Dat ga ik missen,
zegt ze. ‘Maar die sterke vrouwen verhuizen een voor een naar Leidsche Rijn,
omdat ze hun kinderen niet in Kanaleneiland willen laten opgroeien.’
In Kanaleneiland botert het bovendien niet altijd tussen
Marokkanen en Turken, valt hun op. Van Kampen ziet hoe met name Marokkanen zich
de laatste jaren ‘alleen maar verder terug trekken en zo steeds verder af komen
te staan van de Nederlandse cultuur’. ‘Dat zijn de neveneffecten van een
concentratie van één bevolkingsgroep in een wijk, een probleem waarop het
antwoord nog niet is gevonden.’
Inge: ‘De onrust in de wijk is te groot. Twee keer stond er
een brandende auto voor onze deur. Je hebt het gevoel dat er elk moment een ruit
kan ingaan, vooral op zondagmiddag als de jongens zich vervelen. ...
... In 2000 pleitte de stichting Houd Kanaleneiland Leefbaar
voor een betere spreiding van allochtonen over de stad. Veel organisaties uit de
wijk, allochtone en autochtone, ondertekenden het. ‘Deze wens was toen voor het
eerst zo geformuleerd in Nederland. Zij veroorzaakte een nationale schok. Er
werd de ondertekenaars racisme verweten, terwijl veel Marokkanen en Turken de
oproep steunden. ...
Red.: En wat gebeurt er nu als je de overlastgevende
immigranten gaat spreiden:
Uit:
De Volkskrant, 30-06-2008, door Charlotte Huisman
Bewoners vertrekken uit Leidsche Rijn om overlast
Turkse organisatie ziet achterstandswijk ontstaan | Wethouder en
woningcorporatie wijzen op lagere criminaliteitscijfers dan elders.
Overlast van allochtone jeugd. Zwarte scholen. Wrijving tussen
bevolkingsgroepen. Bewoners van een aantal buurten in het nieuwe Utrechtse
stadsdeel Leidsche Rijn klagen steeds vaker over dezelfde zaken als bewoners van
de oudere delen van de stad.
De eerste verhuizingen als gevolg van ervaren overlast hebben
inmiddels plaatsgevonden.
De Turkse organisatie Oranje Horizon, die dit weekend een
festival organiseerde in de grote vinexwijk, gooide de knuppel in het
hoenderhok: zij schreef op haar website dat in Leidsche Rijn achterstandswijken
aan het ontstaan zijn. ...
In delen van wijken als Parkwijk en Terwijde in Leidsche Rijn
prijken veel schotels aan de gevels. In Vleuterweide, een andere wijk van
Leidsche Rijn, klagen bewoners over een groep Marokkaanse jongeren die
intimiderend bij een sporthal rondhangt.
Er scheuren jongens op scooters rond: een voorbode voor de
situatie over tien jaar, als de kinderen van de jonge gezinnen pubers worden in
een wijk waar voor hen weinig te doen is.
Op drie woningen aan het Carl Zellerhof in de Vinexwijk Leidsche Rijn prijkt
een verkoopbord. Het stel Moerkerken – hij 25, zij 28 jaar – heeft het
nieuwbouwrijtjeshuis pas verkocht, ook al wonen ze er nog geen twee jaar. De
verkoop is niet vanwege het huis, maar vanwege de overlast, zeggen ze. ‘Het
liefst zouden we het oppakken en op een andere plek neerzetten.’
Hun voortuin, waarin ze van de zon liggen te genieten, wordt
slechts door een smalle doorloop gescheiden van een rij achtertuinen van
huurwoningen, waar opvallend veel schotelantennes aan de gevels zijn bevestigd.
De Moerkerkens klagen, en niet als enigen in dit deel van de
wijk Terwijde, over herrie, rotzooi en brutale kleine kinderen, die tot laat in
de avond buiten zijn. En over slecht Nederlands sprekende ouders die stevig
verhaal komen halen als zij de voetbal afpakken die tegen hun auto is geschopt.
‘Dit hadden we niet verwacht’, zegt zij. En hij: ‘Het is hier veel te stads.
Over dertig jaar is het hier Kanaleneiland.’
In een andere buurt van Leidsche Rijn, Vleuterweide, klagen
bewoners over een groep Marokkaanse jongeren die rond een sporthal hangt alsof
die hun eigendom is. Het zijn verhalen die je in de oude stad verwacht, maar
niet in een van nieuwheid glimmende vinexwijk. ...
Red.: Wat er gebeurt als je immigranten verspreid, is dat je
de overlast spreidt. En dat nog meer Nederlanders zich tegen de allochtonen
keren in de zin dat ze bij de volgende verhuizing er nog zorgvuldiger voor
zullen zorgen dat er geen immigranten in de wijk zijn en/of komen. En terecht.
In tegenstelling tot de reactie van politiek-correcten en bestuurders, heeft de
burger recht op een rustige woonomgeving als hij dat wenst, en als allochtone
immigranten die rust verstoren, heeft hij het recht die allochtonen immigranten
te mijden.
De complete cirkel is weer zichtbaar: de overlast veroorzaakt
door een aanzienlijk deel van de allochtonen. De reactie van een deel van de
autochtonen die dus alle mensen met dezelfde zichtbare uiterlijke kenmerken
(allochtone afkomst) gaan schuwen. De reactie van de allochtonen die zich
geschuwd voelen, en daarvan de schuld aan de autochtonen geven, terwijl de
schuld bij hun soortgenoten waar ze mee omgaan ligt.
Aangetoond: 32 procent allochtonen is veel te veel.
Let ook nog op de volgende passage: 'Meryem Hannati (31),
een perfect Nederlands sprekende jonge vrouw met een open gezicht en een witte
hoofddoek, ...''. Ter reclame wordt hier een allochtoonse voorgevoerd als
hebbende een open gezicht, om aan te tonen dat de autochtonen die niet met haar
willen omgaan xenofobe schurken zijn.
Helaas, pindakaas. Want wat mevrouw de journalist hier even
laat vallen is dat het 'open gezicht' van deze allochtoonse iets
opmerkenswaardigs is. Ze impliceert dat allochtonen normaal geen open gezicht
hebben. Kijk, dat is nu iets dat je normaal nooit zal horen, maar wel natuurlijk
hartstikke waar is: onder hoofddoeken zitten natuurlijk ook vrijwel altijd
hoofddoekgezichten: gesloten, hooghartig, arrogant
 -
of in de woorden van boven: 'slecht Nederlands sprekende ouders die stevig
verhaal komen halen als zij de voetbal afpakken die tegen hun auto is geschopt'.
Onder links een overzichtsfoto van het genoemde CultuurClash festival,
belichamende de poging tot integratie ondanks de automatische hoeveelheid afweer
van de hoofddoek - de moslima heeft iets van benaderbaarheid. In de detailopname
rechts ziet men de harde werkelijkheid van de meerderheid - zelfs in het half-aanzicht van de ene
vrouw en benadrukt door de lichaamshouding van de anderen is
het afwenden en de geslotenheid duidelijk zichtbaar.
"Al decennia hier en nog steeds niet geaccepteerd", was de
klacht van de allochtonen in de Leidse artikelen. Nogal wiedes, als je dit
allemaal ziet.
Er is nu ook onderzoek:
Uit:
De Volkskrant, 19-06-2009, boekrecensie door Aleid Truijens
De geuzendracht voor geëmancipeerd en vroom
Ze
omarmen steeds meer het geloof en worstelen met tegenstrijdige loyaliteiten.
Cultureel antropologe Marjo Buitelaar bestudeerde de levens van 25 succesvolle
Marokkaanse vrouwen.
... Farida voelt zich niet meer thuis bij haar
familie. Maar onder Nederlandse intellectuelen evenmin: die blijven haar
hardnekkig als ‘buitenlander’ beschouwen. Ze hoort nergens bij. Ten slotte vindt
zij haar identiteit in de islam: ‘Moslim zijn is werelds, het is iets
universeels, (...) die religie verbindt je met alle mensen.’ Na een reis naar
Mekka besluit Farida voortaan een hoofddoek te dragen – iets wat ze tien jaar
eerder onzin vond. Nu is het een geuzendracht, die staat voor geëmancipeerd én
vroom.
Het verhaal van Farida is exemplarisch voor dat van
hoogopgeleide Marokkaanse vrouwen. Cultureel antropologe en islam-kenner Marjo
Buitelaar noteerde de levensverhalen van 25 van zulke vrouwen, van wie de
meesten in de jaren zeventig naar Nederland kwamen. Marokkaanse vrouwen die een
hbo-opleiding of universiteit hadden doorlopen waren in 1998, toen ze met dit
project begon, nog een zeldzaamheid. Tien jaar later interviewde Buitelaar de
vrouwen opnieuw. De meesten bleken goede banen te hebben, ook als ze kinderen
hadden gekregen. Tegelijk waren velen steviger verankerd in hun geloof. Een deel
van hen was een hoofddoek gaan dragen. Geen teken van onderdrukking, volgens
hen, maar van verbondenheid met Allah.
Daarmee bevestigen deze verhalen dat migranten vaak roomser
dan de paus zijn. De cultuur in de migrantengezinnen, ook die van de tweede en
derde generatie, is vaak behoudender dan die in het land van herkomst. Op
vakantie in Marokko zien ze dat vrouwen daar veel vrijer leven dan zij.
Buitelaar nam de levensverhalen niet als volledige interviews
op, maar gebruikte citaten in hoofdstukken over thema’s als ‘mobiliteit’,
‘religie’ en ‘gender’. De levensverhalen maken deel uit van een onderzoek; in
elk hoofdstuk analyseert ze de gesprekken, en de verschillen met tien jaar
geleden. Of zij de resultaten zelf verrassend of teleurstellend vindt, komt
nauwelijks ter sprake, of het moet haar vaststelling zijn dat deze vrouwen zo
genuanceerd spreken over hun familie, hun problemen met Nederland en hun geloof.
Het probleem van de botsende eisen en verwachtingen – die van de familie, van de
islam, van de Nederlandse samenleving vat ze keurig samen onder de noemer
‘verweven loyaliteiten’.
Dat lijkt me een eufemisme. Bij de meeste vrouwen in dit boek
is sprake van tegenstrijdige loyaliteiten. Het blijft schipperen tussen trouw
aan de ouders die weliswaar trots zijn op hun succesvolle dochter, maar haar
toch graag getrouwd zien met een neef uit Marokko, en de mores van Nederlandse
vrienden en werkgevers, die verwachten dat zij handelen als autonoom individu.
...
Hartverscheurend is in bijna alle interviews de
teleurstelling na 11 september 2001, en vooral na de moord op Theo van Gogh in
2004. Eigenlijk, vindt Leila, krijgt zij in Nederland de kans niet om gematigd
te zijn. Zij voelt zich misprijzend weggezet als moslim. Toch is Leila ‘trots op
Nederland’, of liever, dat wás ze. ‘Waar ik zo trots op ben in Nederland is dat
je anders mocht zijn; ringetje door je neus doen, je haar groen verven en toch
een baan krijgen. Nu, uit angst voor de moslims, raken we een heleboel rechten
kwijt.’ Leila weet niet meer op wie ze moet stemmen: ‘Ik denk dat ik die
Nederlanders die op Pim Fortuyn stemden nu wel begrijp. Zij voelen zich
verweesd. Nu voelen wij ons verweesd.’ Die conclusie stemt weinig optimistisch.
Red.: Een keiharde leugen in dit verhaal: 'Nu, uit angst voor
de moslims, raken we een heleboel rechten kwijt'- moslims zijn geen enkel recht
kwijtgeraakt. het "als buitenlander beschouwd worden" valt daar waarschijnlijk
ook onder: moslims verwachten vanwege hun moslim-zijn gevierd te worden, en als
dat niet zo is, voelen ze zich beledigd en miskent. Ook al worden ze in feite
neutraal behandeld.
Het proces is simpel: ze voelen zich tussen twee werelden,
grijpen naar hun religieuze houvast, onder andere door de hoofddoeken, en worden
daardoor steeds minder als Nederlanders geaccepteerd. een vicieuze cirkel, met
dien verstande dat hij begint aan de andere kant.
Het komt dus zeker niet vanzelf goed.
En opleiding helpt hier niets aan:
Uit:
De Volkskrant, 16-09-2009, van verslaggeefsters Janny Groen en Annieke
Kranenberg
Geschoolde allochtoon niet toleranter
Hoogopgeleide allochtoon niet positiever over Nederlander dan
laagopgeleide | 32 procent tweede generatie Turken keurt interetnisch huwelijk
af.
Hoger opgeleide allochtonen oordelen nauwelijks positiever over autochtone
Nederlanders dan laaggeschoolde minderheden. Dat geldt vooral voor Marokkaanse
en Turkse Nederlanders van de tweede generatie. Wel identificeren allochtonen
die gestudeerd hebben zich meer met Nederland dan lager opgeleiden.
Deze conclusies trekt Jochem Tolsma, socioloog aan de Radboud
Universiteit Nijmegen, in zijn onderzoek over etnische tolerantie in Nederland
waarop hij op 28 september promoveert. Al langer is bekend dat hoog opgeleide
autochtonen toleranter zijn ten opzichte van allochtonen dan lager opgeleiden,
aldus Tolsma. ‘We wisten tot dusver niet of dat opleidingseffect ook bij
allochtonen bestaat. Dat is er wel bij de eerste generatie allochtonen – zij het
zwakker – maar nauwelijks bij de tweede generatie Marokkaanse en Turkse
Nederlanders.’
Deze uitkomst heeft Tolsma enigszins verbaasd. ‘Je zou
verwachten dat hoger opgeleiden meer en positievere contacten hebben met
autochtonen, maar dat is niet zo.’ Uit het onderzoek blijkt dat hoger opgeleide
allochtonen niet minder discriminatie ervaren dan lager opgeleiden. ‘Ze zijn
zich heel bewust van hun positie in de samenleving’, aldus Tolsma. Ze ervaren
zowel persoonlijke discriminatie (bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt) als
groepsdiscriminatie (een etnische groepering wordt weggezet als crimineel).
Vriendelijke omgang met een docent of de buurman verandert
dat gevoel niet, zegt de onderzoeker. ‘Contact werkt vooral positief als het
dieper gaat. Ik heb gevraagd of ze ook met autochtonen omgaan in hun vrije tijd.
Dat is bij hoger opgeleiden niet vaker het geval dan bij lager opgeleiden.’
Gemiddeld zijn zowel hoog- als laaggeschoolde Turken en
Marokkanen van de eerste en tweede generatie intoleranter dan autochtonen, zegt
Tolsma. Daarentegen zijn Antillianen en Surinamers juist toleranter dan
autochtonen. Een graadmeter om verdraagzaamheid te meten is hoe men over een
interetnisch huwelijk denkt. Van de autochtone Nederlanders vindt 22 procent het
‘vervelend tot zeer vervelend’ wanneer dochter of zoon trouwt met een
allochtoon. Van de tweede generatie Marokkaanse Nederlanders vindt 25 procent
dat onacceptabel; voor de tweede generatie Turkse Nederlanders geldt dat voor 32
procent.
De onderzoeker heeft hun ook gevraagd met welk land ze zich
het meest identificeren. Hoger opgeleiden blijken zich sterker verbonden te
voelen met Nederland dan laaggeschoolden. ‘Je kunt je dus helemaal Nederlander
voelen, zonder dat je een huwelijk met een Hollander toejuicht’, zegt Tolsma.
...
Red.: Als eerste is het natuurlijk verrassend dat de
onderzoekers de uitkomst verrassend vinden - als je elementaire kennis omtrent
culturen en menging toepast, of gewoon de nieuwsberichten leest, kan je weten
dat het andersom is. De kennis van de menging van verschillende culturen zegt
dat de immigranten de neiging hebben aan hun thuiscultuur te gaan hangen, en de
nieuwsberichten zeggen dat de aanslagplegers meestal hogeropgeleiden zijn. Meer
over de rol van opleiding hier
.
Als tweede constateren we voor de zoveelste keer dat het
onderzoek gedaan door vragen aan de te onderzoeken groep, en dus de cijfers
sterk onbetrouwbaar
- hoogstens kan je iets zeggen over de trends.
Wat je wel kan doen is aan de hand van psychologie en gezond
verstand de cijfers te corrigeren. Als ijkpunt kan je daarvoor het cijfer over
het afkeuren van interetnische huwelijken door Turken gebruiken. Het antwoord op
de vragen levert 32 procent op - de realiteit leert dat Turken voor circa
driekwart binnen de eigen groep trouwen. Je moet het antwoord gegeven op de
vraag dus met circa twee vermenigvuldigen naar de voor de allochtonen ongunstige
kant.
Dit geldt natuurlijk des te sterker naarmate het makkelijker
is het gewenste antwoord te geven. De vraag naar identificatie ligt natuurlijk
een stuk minder gevoelig dan die naar een mogelijke partner, dus het is niet
verwonderlijk dat daar positievere resultaten uitkomen - de
vermenigvuldigingsfactor naar de negatieve ligt dus echter waarschijnlijk een
stuk hoger, dus dat verbonden voelen met Nederland zal in werkelijkheid ook veel
minder zijn.
Daar waar de positieve kanten dus wegvallen door correctie
voor de gevolgde foute methodiek (kijken naar woorden in plaats van daden), is
de uitkomst van dit onderzoek dus sterk negatief voor het idee dat het "door
niets-doen zal het automatisch goed komen met integratie van de allochtone
immigranten". De trend is over twee generaties licht doch duidelijk negatief. En
de cijfers over criminaliteit in de wijken bij de jongste kinderen plus de
zichtbare toename van hoofddoeken laten zien er eigenlijk geen enkele positieve
trend is.
Zelfs in de bastions van het multiculturalisme begint er nu
enig besef van niet-goed-lopende ontwikkelingen door te dringen:
Uit:
De Volkskrant, 06-11-2009, column door Nausicaa Marbe
Wildersfetisjisme
Onlangs zat ik tijdens een lunch naast een werkende moeder van Marokkaanse
afkomst. We spraken over Femke Halsema die op televisie openhartig gesproken had
over de school van haar kinderen: het contact met moslimouders verliep stroef,
de segregatie was groot. De kritiek van deze politica beviel mijn
gesprekspartner niet. Al maakt zij hetzelfde mee: omdat zij geen hoofddoek
draagt, er niet uitziet als belijdende moslima, mogen Marokkaanse kinderen niet
met haar kinderen spelen. Nu had ze haar kinderen speciaal op deze school gezet,
omdat ze daar zelf op gezeten had. Toen speelde iedereen met elkaar. Trieste
verandering. ...
Red.: Verbazingwekkend dat dat die mensen veraast. Ze dachten,
wat ze zelfs ook talloze malen zeiden, dat het gaan dragen van hoofddoeken een
op zichzelf staand verschijnsel was.
Natuurlijk is het dat niet.
Zoals blijkt.
Een oude bekende:
Uit:
De Volkskrant, 04-11-2009, door Pablo Cabenda
Bij Ali
B overheerst het warme welbehagen
Theater Ali B bekent dat hij eigenlijk niet zo vaak boos was destijds. Bij de
eerste theatershow Ali B vertelt het leven van de straat maakte hij de
frustratie van de Marokkaan die aan discodeur en in maatschappij werd geweigerd
tot een thema. ...
Red.: De bekende is de klacht over de discodeur, die onterecht
is, want als Marokkanen geweigerd werden, was dat omdat ze geen geld en geen
meisjes meenamen (nemen), en wel voor overlast zorgden (zorgen)
.
Maar waar het hier om gaat is het vervolg: dat ze in de
maatschappij geweigerd werden (worden). Dat is een aperte leugen
.
Want hoe onjuist het ook moge zijn, het is wel de aanleiding
voor verdere verwijdering. En voor het idee dat het niet vanzelf goed komt.
In Rotterdam zijn ze duidelijker over
over die verwijdering:
Uit:
De Volkskrant, 20-11-2009, van verslaggever John Wanders
Debat schuurt en schrijnt in R'dam
Het vonkte
aardig tijdens het grote stadsdebat in Rotterdam over angst voor de etnische
diversiteit. En dat is goed, volgens burgemeester Aboutaleb.
‘Als u wilt meedoen in Nederland, moet u respect tonen voor een ander.’
‘Wat suggereert u? Dat ik geen respect toon?’ Het vonkt
donderdagavond frequent in de grote zaal van het WTC Rotterdam. Dat is goed,
houdt burgemeester Ahmed Aboutaleb de circa 450 aanwezigen vooraf voor.
‘Transparantie is nodig.’
Dit grote stadsdebat over ‘angst’ voor het etnisch zo divers
samengestelde Rotterdam (174 nationaliteiten) schuurt en schrijnt. Niet zo
vreemd voor een stad die relatief veel laagopgeleide, werkloze inwoners telt en
die demografisch een vrijwel even groot autochtoon als allochtoon volksdeel
kent. ...
...‘Steek de handen uit de mouwen en ga samen een
buurthuis bouwen!’, oppert de Rotterdamse hoogleraar Pauline Meurs. ...
‘Ik ben jarenlang voorleesmoeder geweest op een school met
allochtone kinderen’, reageert Inge Krooswijk-Van Dongen. ‘Ze moeten gewoon eens
Nederlands leren praten.’ Ze woont al 43 jaar in dezelfde wijk en zegt er al
jaren te zien hoe het ene na het andere migrantengezin door de overheid in de
watten wordt gelegd, met startsubsidies en weet niet wat. ‘Terwijl gewone
Rotterdammers zich helemaal verrot werken zonder iets te krijgen.’
‘Wij hebben ook dingen om ons over te beklagen’, roept
iemand. En een ander: ‘Oh, daar gaan we weer van: au, au, au, ik heb zo’n pijn
en kan nergens heen. Nou, je weet de disco wel te vinden! Ik zie jullie al jaren
lopen in mijn wijk. Jullie moeten gewoon eens meedoen.’ ...
‘Als je naar Nederland immigreert vanuit een land waar het
minder goed gaat, ga er dan maar van uit dat je het hier niet redt met je thuis
aangeleerde normen en opvattingen’, stelt Marco Pastors (Leefbaar Rotterdam).
‘Wat wilt u nou van mij, meneer Pastors?’, vraagt Mohammed Cheppih,
initiatiefnemer van de Poldermoskee. ‘Zolang ik binnen de wet blijf, mag ik zijn
wie ik wil zijn. Waar heeft u het over?’
Red.: Cheppih: "Zolang ik geen crimineel ben kan ik doen
en laten wat ik wil". Precies de juist houding om de maximale problemen te
veroorzaken."Ik wil me kunnen gedragen alsof ik er niet bij hoor, en ik wil dat
jullie me daarin ondersteunen en ervoor betalen."
Geen wonder dat de autochtone Rotterdammers, die dat in de
dagelijkse praktijk zien, pissig zijn.
"We" sturen richting opstand, omdat we niet bereid zijn
Cheppih terecht te wijzen en de mond te snoeren, en die 'Rotterdammer van
buitenlandse komaf' glashelder te vertellen hoe het zit: "Jij kost ons geld, dus
jij zult je moeten aanpassen en inspannen"
Met dank aan types als Pauline Meurs, die vinden dat er geen
Nederlandse identiteit is en de allochtone identiteit van harte ondersteunen
.
Een nog duidelijker situatie:
Uit:
De Volkskrant, 25-11-2009, door John Wanders
Zwemclub dwarsboomt hulp aan arme kinderen
De bekende klacht dat allochtonen overal en altijd worden voorgetrokken heeft
in Den Haag een verzetsactie uitgelokt bij het bestuur van de 87 jaar oude
Zwemclub Residentie (ZCR). De zwemvereniging weigert mee te werken aan een
gemeentelijke ondersteuningsregeling voor kinderen uit de armste gezinnen van de
stad, veelal met familiewortels in het buitenland.
Om deze gezinnen aan het sporten te krijgen en te houden, is
er voor hen de gemeentelijke ‘Ooievaarspas’, die recht geeft op allerhande
kortingen en vrijwaring van contributies. Ook helpt de gemeente bij de aanschaf
van de benodigde sportattributen voor de kinderen: judopak, zwemkleding,
voetbalschoenen, et cetera.
...Tussen de drie- en de vierduizend Haagse kinderen
profiteren van de ondersteuningsregeling. ...
‘Het geeft een hoop scheve gezichten’, beweert secretaris
Roel Huijsman van ZCR. ‘Met hun Ooievaarspas hoeven ze al geen contributie te
betalen en dan krijgen ze er ook nog voor 150 euro aan spullen bij. Terwijl
iemand die ietsje meer verdient en het financieel ook moeilijk heeft, niks
krijgt.’
Daarbij komt dat er grof misbruik wordt gemaakt van de
regeling, stelt hij: ‘De allochtonen zijn het bijdehandst. Ik zie ze voorrijden
in een dure Mercedes. Ze shoppen bij meerdere verenigingen tegelijk. U en ik
betalen de dure Adidas-kleding van hun kinderen. Officiële Hollanders maken
eigenlijk geen gebruik van de regeling.’
Anton Smithuis van de stichting Leergeld, die de
ondersteuningsregeling namens de gemeente Den Haag uitvoert ...
Verder is het nu eenmaal een feit dat migrantengezinnen zijn
oververtegenwoordigd in de armoedestatistieken, zegt hij. ...
Red.: Zoals gewoonlijk willen de uitdelers niet ingaan op de
aangewezen probleem en. het is waarschijnlijk best zo dat er ook echt arme
allochtonen gezinnen zijn. Maar daar gaat de signalering niet over. De
signalering gaat over allochtone gezinnen die het kennelijk niet zo arm hebben,
gezien het bezit van een Mercedes. Het wordt nu ook algemeen toegeven dat er
allochtone gezinnen die naarstig sparen voor een huis in land van herkomst, en
dat geld sparen "uit de mond" van de kinderen. Het is volkomen terecht dat
autochtone burgers dit misbruik signaleren en er verontwaardigd over zijn.
Ook is het een wetmatigheid gebleken, dar autochtone
uitdelers op dit soort klachten niet of te laat reageren. Wat dus
noodzakelijkerwijs een verwijdering bij de autochtone burgers met zich
meebrengt. Of zoals de titel van het artikel op de website luidde:
Gratis trainingspak wekt afgunst en woede
De papieren titel is wat dat betreft een verslechtering. En
bevat eigenlijk ook een onjuistheid. want hoe het werkelijk zit, is natuurlijk
dit:
Allochtoon misbruik dwarsboomt hulp aan arme
kinderen
Maar er is nog meer vermeldenswaardig uit de
mond van de uitdeler:
| |
Door nu in deze kinderen te investeren, voorkom je op termijn een
hoop rottigheid voor de samenleving. Daar ben ik heilig van overtuigd.’
|
Tja, bedelen met bedreigingen ...
En dit leidt allemaal natuurlijk tot nog meer verwijdering.
Een verwijdering die een natuurlijk uitvloeisel van de aanpak van het niets-doen,
in combinatie met reëel bestaande sociologische verschillen en de daaruit
voortvloeiende dynamiek.
Het belangrijkste effect van de steun die allochtonen krijgen
van autochtone instanties en meningsvormers is natuurlijk dat ze hun
zelf-veroorzaakte achterstanden gaan afschuiven op daden van autochtonen - op
discriminatie:
Uit:
DePers.nl, 15-12-2009.
'Discriminatie moslims in
Europa alarmerend'
Anti-moslimsentimenten vormen een ernstig probleem in Europa. Te veel
Europeanen geloven dat een religieuze identiteit integratie tegenwerkt, terwijl
de meeste moslims zich juist sterk identificeren met het stad en het land waarin
zij wonen.
Dat stelt de stichting Open Society Institute (OSI) in een
dinsdag gepubliceerd rapport. OSI zet zich onder meer in voor mensenrechten en
democratische bestuur. Het rapport is onder meer gebaseerd op tweeduizend
diepte-interviews met mensen in elf Europese steden, waaronder Amsterdam en
Rotterdam.
Hoewel de meeste moslims al jarenlang in Europese steden
wonen, hebben velen te maken met discriminatie en argwaan van autochtone
bevolkingsgroepen, aldus OSI. Volgens de stichting toont het rapport echter
hoezeer uiteenlopende bevolkingsgroepen dezelfde behoeftes en bezorgdheden
vertonen. ,,Het enige waarin zij verschillen, is de manier waarop zij door
anderen worden behandeld en waargenomen.'' ...
Red.: Het rapport baseert zich op op interviews met moslims.
Die dus hun achterstand wijten aan discriminatie. Hoe verrassend. En hoe
nul-procent onbetrouwbaar
. Zoals blijkt uit de volgende passage:
| |
De OSI pleit in zijn rapport voor maatregelen op regionaal,
nationaal en Europees niveau om religieuze discriminatie tegen te gaan.
,,Europa moet haar beloften van een open en inclusieve samenleving
waarmaken'', stelde Nazia Hussain van OSI. |
De islam wordt op alle mogelijke manieren bevoordeeld, some zelfs boven
andere religies
. Er is in totaal maar één enkel besluit genomen dat de islam enigszins beperkt
in haar uitingsvormen: een stop op de bouw van minaretten in Zwitserland.
Maar dat laatste was na een referendum, en wat dat laat zien,
is dat de gewone burger genoeg heeft van de overdaad aan islam. En zelfs dat kan
de moslim natuurlijk niet verdragen. Die wil gewoon alles. En dat gaat voorlopig
niet goed komen.
Hier een beetje een helikopterblik op het islam-deel van het
probleem;
Uit:
De Volkskrant, 23-12-2009, door Henk Müller
Non-fictie | God - of
liever gezegd: Allah - is weer terug in Europa
De Moor
kan lachen en de christen ook
Ooit nam in het Midden-Oosten de islam de plaats in van het uitdovende
christendom. Zal dit zich in Europa herhalen? Of krijgen we een opbloei van
christendom en euro-islam?
In heel Europa luiden met Kerstmis de kerkklokken om gelovigen en minder
gelovigen te manen naar de kerk te gaan om de geboorte van Jezus te vieren. Maar
ook dit jaar klinken er weer minder kerkklokken dan vorig jaar. De
ontkerkelijking blijft voortgaan, kerken sluiten. De periode in de geschiedenis
waarin Europa bekend stond als Gods eigen continent van waaruit de wereld werd
gekerstend, ligt definitief achter ons. ...
Eeuwenlang was Europa het christelijke kernland, nadat dit
geloof in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, de bakermat van het christendom,
geleidelijk uitdoofde na de komst van de islam. In Europa bloeide het
christendom en was voor de islam geen ruimte meer. ...
Maar de Moor kan weer lachen. Want, zoals de historicus David
Jenkins in zijn prachtige Gods Continent – Christianity, Islam en Europe’s
Religious Crisis (net in paperback uit) duidelijk maakt: God, of liever
gezegd Allah, is in Europa weer helemaal terug.
Jenkins, hoogleraar geschiedenis en godsdienstwetenschap aan
de Penn State University in de VS schreef met dit boek het derde deel van een
veelgeprezen trilogie over de geschiedenis van het christendom en Europa. Dit
laatste deel gaat over de nieuwe religieuze toekomst van Europa, waarvan de
islam een blijvend onderdeel is geworden.
De auteur toont zich geen ijzervreter. Hij heeft oog voor
nuances, zoals ook blijkt uit zijn weergave van christendom én islam. Maar naïef
is hij evenmin. Opmerkelijk is de historische symmetrie die hij gebruikt om de
huidige religieuze situatie van Europa te schetsen. Het uitdovend christendom in
het Midden-Oosten – na de opkomst van de islam – kreeg in het middeleeuwse
Europa een dynamisch en weer van zichzelf overtuigd vervolg.
Nu lijkt het christendom opnieuw uit te doven en verplaatst
het religieuze zwaartepunt zich weer naar buiten Europa, naar de moslimwereld.
Dat kan volgens Jenkins op zijn beurt het christendom in Europa nieuw leven
inblazen.
Want in die nieuwe setting ontstaan er kansen voor de bloei
van een euro-islam én voor het christendom dat op zoek moet naar zijn wortels.
Of zoals de Duitse bisschop Jobst Schöne het verwoordde: ‘misschien gebruikt God
moslims om onze christelijke koppen tegen elkaar te slaan’.
Europeanen van vrijwel elke politieke snit hebben, schrijft
Jenkins, een ‘moslimprobleem’, in die zin dat ze moeten bepalen hoe om te gaan
met sociale, culturele en politieke opvattingen die moeilijk te rijmen zijn met
politiek liberalisme. Europa preekt kernwaarden als secularisme, tolerantie,
individualisme en gelijkwaardigheid van vrouwen en homo’s. Hoe om te gaan met
gemeenschappen die deze waarden niet delen of willen delen? Jenkins trekt het
nog breder: het seculiere Europa heeft ‘een religieprobleem’. Politieke elites
zijn niet goed in staat religieuze opvattingen te begrijpen. Anders gezegd,
Europa is zo geseculariseerd dat liberale Europeanen van moslims willen weten
waarom ze nog religie nodig hebben. ‘Waarom kunnen jullie niet leven als wij?’
We staan volgens Jenkins nog maar aan het begin van een
religieuze transformatie waarvan de uitkomst onzeker is. Die transformatie wordt
alleen maar ingewikkelder, schrijft hij, omdat we ervan uit kunnen gaan dat het
aantal moslims in Europa zal groeien. Hij geeft voorbeelden: in Frankrijk
bestaat 8 tot 10 procent van de bevolking uit moslims, wat tot 20 procent kan
groeien in 2050. Moslims vormen er al een kwart van de bevolking onder de 25
jaar. In Duitsland zal in 2050 20 procent moslim zijn. In Nederland verdubbelde
tussen 1990 en 2005 het aantal moslims van 3 tot 6 procent van de bevolking. Om
dit in perspectief te zien, vermeldt Jenkins dat die cijfers zijn te vergelijken
met de top van de instroom van oost- en zuid-Europeanen aan het begin van de
20ste eeuw in de VS. Hoe dan ook zal het aantal moslims in 2050 in Europa naar
schatting tussen de 15 en 20 procent van de bevolking bedragen. ...
Daarnaast wordt de komende jaren een strijd gevoerd om de
ziel van Europa. ...
Alles zal afhangen van de vraag of moslims in staat zijn een
nieuwe vorm van islam te ontwikkelen die recht doet aan staat én religie. Uit
enquêtes blijkt vooralsnog dat moslims in Europa zichzelf allereerst als moslim
zien en daarna pas als burger van een land. Bij christenen is dat net omgekeerd.
De rechten van God gaan voor verreweg de meeste moslims boven die van de staat.
De vraag luidt dan ook of moslims de staat zullen erkennen als uiteindelijke
scheidsrechter, juist ook waar religie in het geding is. Wanneer moslims zich
allereerst burger voelen en pas daarna moslim, dan is het duidelijk waar de
loyaliteiten liggen. Eerst dan ontstaat het nieuwe Europa waar Jenkins zo vurig
op hoopt.
Red.: Een idee van de "het komt vanzelf wel goed"-aanhangers
is dat toegenomen opleiding tot minder geweld zal leiden. Misschien minder
straatgeweld, maar daar komt iets anders in de plaats:
Uit:
De Volkskrant, 28-12-2009, door Diederik van Hoogstraten
Welgesteld, slim, beleefd en radicaal
Profiel
Abdulmutallab | Hoogopgeleid, slim en opgegroeid in welvaart: in niets is de
Nigeriaan Umar Farouk Abdulmutallab te onderscheiden van andere islamitische
terroristen.
Zoals de Amerikaanse terreurexpert Peter Bergen zondag uitlegde: islamitisch
terrorisme is altijd iets van de gegoede middenklasse geweest. Telkens weer zijn
het hoog opgeleide mannen die aanslagen en moorden plegen in New York (2001),
Amsterdam (2004) ,Londen (2005) of Texas (2009). Niet armoede, maar geloof
noemen ze als hun drijfveer. ...
De dader is de zoon van Alhaji Umaru Mutallab, een
invloedrijke zakenman in Nigeria. De familie komt uit de stad Funtua, in het
hart van de islamitische regio in het noorden van het land. Daar werd zondag
verbaasd gereageerd op het nieuws dat een zoon van de streek, waar van oudsher
een gematigde soefi-variant van de islam wordt beoefend, vervallen was tot
terrorisme.
De jonge Abdulmutallab genoot kwaliteitsonderwijs, onder meer
op de Britse School in Togo. Zijn geschiedenisleraar Michael Rimmer noemde de
jongen ‘de droom van elke onderwijzer, zeer oplettend, enthousiast, zeer slim,
zeer beleefd’. Wel vertelde hij de BBC dat Abdulmutallab ‘zeer religieus’ was en
soms extreme opvattingen had. ...
Vader maakte zich zorgen over het gedrag en de ideeën van
zijn zoon. Hij informeerde de Amerikaanse ambassade in Lagos en zocht hulp bij
de autoriteiten in Nigeria en Saoedi-Arabië. ...
Red.: Waarmee alle andere verklaringen voor het gedrag
van dit specifieke geval zijn uitgeschakeld: het is de islam, al dan niet in
combinatie met opleiding
. En dat
islamitische geloof is het laatste dat de immigranten zullen verliezen. Een
blijvende bron voor verwijdering en radicalisering.
Een ander waanidee is dat de allochtone opvoeding van
verdwijnen:
Uit: Volkskrant.nl, weblog, 22-12-2009, door Burro_Holanda
Dat maak ik zelf wel uit!!
Minister Van der Laan van
integratie zei het vandaag nog eens. Het is noodzakelijk, dat ouders van
allochtone afkomst beseffen, dat zij hun kinderen ernstig tekort doen als zij
niet meteen vanaf de geboorte van het kind Nederlands met hun kinderen praten.
Een achterstand van zo’n twee jaar schijnt zelfs al te zijn ontstaan bij intrede
in het basisonderwijs. ...
Het komt bij mij op school dagelijks voor, dat ouders van
Turkse of Marokkaanse afkomst absoluut geen Nederlands met hun kind spreken.
Zelfs op het plein en in school wordt er Marokkaans of Turks gesproken. Wij doen
als team ons uiterste best om deze ouders ervan te doordringen, dat het
Nederlands spreken voor hun kind zo belangrijk is. Alleen al de enorme
achterstand in de woordenschat is een ramp voor zo’n kind. ...
Wij hebben de ouders verteld, dat er bij ons op school gewoon
Nederlands moet worden gesproken en dat wij dat ook van ouders verlangen.
Dat heeft collega Marja geweten. Toen een Marokkaanse moeder
al Marokkaans sprekend met haar kind de klas binnenkwam ,zei Marja vriendelijk:
“Weet u nog? We zouden op school Nederlands spreken. “ De Marokkaanse moeder
reageerde furieus. “Waar bemoei jij je mee? Ik maak zelf wel uit waar ik
Nederlands met mijn kind spreek. Daar heb jij helemaal niks mee te maken! Zorg
jij maar, dat mijn kind goed Nederlands praat. Daar ben je voor!”
Het kind kreeg een zoen en luidkeels Marokkaans mopperend en
scheldend liep deze intelligente vrouw de school uit.
Minister droom rustig verder.
Red.: Weer een waarschuwing, en nu een ruwe:
Uit:
De Volkskrant, 06-01-2010, van verslaggever Gerard ReijnCulemborg
| Angst voor escalatie, 'er zit een etnische kant aan'
Marokkaans-Molukse Twisten riskant
Buiten Culemborg is er nauwelijks spanning tussen Molukkers en Marokkanen.
Toch kleven er risico’s aan het conflict.
Tussentitel: 'Wat als de Molukkers in Assen denken: misschien hebben ze hulp
nodig'
... in Culemborg maken Molukkers en Marokkanen elkaar al maanden het leven
zuur. De angst bestaat dat de strijdende partijen versterking krijgen van
aanverwanten elders uit Nederland. ...
Red.: Maar in de rest van het artikel wordt er alleen
gesust. Het zal zo'n vaart niet lopen...
Ook de Volkskrant zelf is kennelijk geschrokken van
haar woorden:
Uit:
De Volkskrant, 09-01-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman
Beide partijen in Culemborgse wijk zien positieve ontwikkelingen door gesprekken
Familievete zou bron conflict Culemborg zijn
De politie en de mobiele eenheid blijven nog zeker tot begin volgende week
in Terweijde | Sinds de jaarwisseling zijn 16 aanhoudingen verricht
De politie en de mobiele eenheid blijven nog zeker tot begin volgende week
prominent aanwezig in de Culemborgse wijk Terweijde. Wel zien vertegenwoordigers
van de Marokkanen en de Molukkers in de wijk positieve ontwikkelingen in de vele
gesprekken die afgelopen week zijn gevoerd met elkaar en de burgemeester. ...
Farid Azarkan, voorzitter van het Samenwerkingsverband
Marokkaanse Nederlanders (SMN) en door de Marokkanen in de wijk aangewezen als
hun vertegenwoordiger, weerspreekt dat het gaat om een etnisch conflict waarin
twee gemeenschappen tegenover elkaar staan. ...
Red.: Het is geen etnisch conflict, volgens Farid Azarkan.
Maar de groep Marokkanen kiest een Marokkaan, Farid Azarkan, als
vertegenwoordiger, en de Molukkers hebben een Molukker aangewezen als
vertegenwoordiger. Hoezo geen etnisch conflict?
Van een jaar later de openbare bevestiging van de aard van
het probleem:
Uit:
De Volkskrant, 27-12-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman
Reportage | Culemborg
Alle potentiële relschoppers zijn gewaarschuwd
...
Tussenstuk:
Veertig aanhoudingen en een noodverordening
In de wijk Terweijde in Culemborg moest in september 2009 de mobiele eenheid
groepen Marokkanen en Molukkers uit elkaar houden. Tijdens de vorige
jaarwisseling kwam het tot nog hevigere rellen. Auto's gingen in de brand,
ruiten werden ingegooid. De politie verrichtte er sinds Oud en Nieuw ruim
veertig aanhoudingen. Er was een noodverordening van kracht. Een 22-jarige
Marokkaan is veroordeeld voor poging tot doodslag: hij reed tijdens de
jaarwisseling in de Molukse Diepenbrockstraat op een voortuin in. Vier Molukkers
werden veroordeeld voor hun aandeel in de rellen, waaronder de mishandeling van
een Marokkaanse man.
Red.: En dit zijn de etnische achtergronden:
| |
Sinds september heeft het overlegorgaan met Ab Warnar een nieuwe
voorzitter. Als gepensioneerd schoolhoofd is hij een bekende in
Terweijde en zijn voorzitterschap wordt breed gedragen. ...
'Culemborg kent grotestadsproblemen, kijk bijvoorbeeld naar
de brute overvallen die in de stad plaatsvinden. En in welke wijk
leven nu 1.400 Marokkanen en 1.000 Molukkers op elkaars lip? De vlam is
in de pan geslagen, er is te weinig respect voor elkaar.'
...
Er zijn, meent Warnar, nu eenmaal 'historische fouten' gemaakt bij Terweijde -
te veel mensen van verschillende bevolkingsgroepen zijn op een kluitje
geplaatst. Zaak is nu dat deze groepen hun 'territoriumdrift' kunnen loslaten.
Warnar: 'Hij heeft hier niets te zoeken, is wat je geregeld van beide kanten
hoort.' |
Kijk hier nog maar eens naar de houding van de allochtone
jongere in een stad met allochtonenwijken: Almere
.
De mening van een praktijkdeskundige:
Uit:
De Volkskrant, 08-02-2010, column door Nazmiye Oral
Het experiment (3, slot)
Tussentitel: Waarom lukt het de één wel
tot bloei te komen en de ander niet?
Na een half jaar is het einde in zicht, mijn persoonlijke experiment is
afgelopen. De groep van vijftien vrouwen aan wie ik elke dinsdagochtend drie uur
‘les’ gaf, heeft me ontzettend veel geleerd. Vijf vrouwen zijn doorgestroomd
naar niveau 2, de overige tien krijgen hun certificaat aan het einde van dit
lesjaar.
Mijn aandeel in hun succes? Nul komma nul. Mijn eigen queeste
betrof het ontrafelen van het geheim van tot bloei komen. Waarom lukt het de een
wel en de ander niet? Is er een gouden formule, waardoor je in je kracht kunt
komen, groeien, bloeien en vrij kunt zijn? Een geheim dat je kunt toepassen en
dat ook echt werkt?
Mijn interesse hierin lag in het feit dat bijna iedereen die
ik tegenkwam op een bepaald gebied in hun leven wel een wens had tot bloei, maar
dat het zoveel mensen niet lukte. Inclusief mijzelf. ...
Groei is beperkt. Verdomme.
Red.: Verdere toelichting overbodig. Het komt niet
vanzelf goed. En als de problemen sneller stijgen dan deze langzame groei, komt
er een catastrofe.
Een tweeluik. Eerst de criminele variant:
Uit:
De Volkskrant, 13-02-2010, van verslaggever Menno van Dongen
Ook zus scooterverdachte roert zich
De zus van
een verdachte van het Nijmeegse scooterongeluk geeft de politie de schuld.
Opnieuw heeft de familie van een verdachte van het dodelijke scooterongeluk
in Nijmegen voor ophef gezorgd. Nadat dagblad de Gelderlander onder druk
had besloten af te zien van plaatsing van een interview met familieleden, heeft
de website Maroc.nl vrijdag een vraaggesprek gepubliceerd met een zus van de
18-jarige Marokkaanse verdachte.
Laila el G. geeft de politie de schuld. Het slachtoffer, een
50-jarige man, werd vorige maand op het zebrapad aangereden door haar broer en
zijn vriend. Ze reden op een scooter zonder helm, licht en kenteken. Toen de
politie hen wilde aanhouden, sloegen ze op de vlucht.
‘Als de politie ze niet had opgejaagd, was dit nooit
gebeurd’, stelt El G. ‘Waarom gingen deze agenten tieners achtervolgen op zo’n
druk tijdstip midden in het centrum van Nijmegen?’
Haar lezing is in tegenspraak met verklaringen van de
politie. Volgens getuigen is de scooter helemaal niet achtervolgd.
El G. zegt dat haar broertje de man per ongeluk heeft
doodgereden. ‘Zijn probleem is dat hij met verkeerde jongens omgaat die scooters
en fietsen stelen. Zijn IQ is maar 60. Hij zou nooit iemand kwaad willen doen.’
Ze bestrijdt dat haar familie na het ongeluk hulpverleners
heeft bedreigd. ‘Als we emotioneel reageren, zien ze dat meteen als
doodsbedreiging.’
Berichten dat journalisten van de Gelderlander zijn bedreigd,
noemt ze onjuist. Haar ‘geëmotioneerde’ oudere broer ‘vroeg alleen of ze
alsjeblieft konden stoppen met schrijven over zijn broertje. Misschien heeft hij
zijn stem verheven’.
De rechtbank in Arnhem besloot donderdag haar broer twee
weken vast te houden vanwege de veronderstelde doodsbedreiging. De
scooterrijders zitten tot eind april in de cel op verdenking van doodslag,
heling en het voorbereiden van een overval op een hotel.
‘Het is puur een manier om reclame te werven voor het hotel’,
stelt El G. ‘Feiten zijn verdraaid.’
Red.: En dan de
niet-criminele. Aanleiding is de val van het kabinet Balkenende IV:
Uit:
De Volkskrant, 22-02-2010, column door Nazmiye Oral
Beste Wouter Bos
Ik moet zeggen: chapeau!
Eindelijk eens geen woorden maar daden. ...
Klare taal helpt, maar is alleen wat waard als deze wordt
gestaafd door actie. Iemand kan de hele tijd iets roepen, zoals Wilders, maar
als hij dat niet onderbouwt met acties (weglopen uit de Tweede Kamer als hij het
ergens niet mee eens is, monsterlijke filmpjes maken), zal niemand hem meer
serieus nemen. ...
Ik vind het schandalig dat er niemand is die een
afdoende stem tegenover die van Wilders kan zetten. Ik verwacht van u een
doordachte strategie tegenover de PVV. Tegenover de gechargeerde vraag wat
migranten de maatschappij wel niet kosten, verwacht ik van u cijfers die u
paraat heeft, omdat u uw ambtenaren hebt laten uitrekenen wat migranten de
Nederlandse maatschappij hebben opgeleverd sinds hun komst in de jaren zestig.
Ik neem aan dat het niet heel moeilijk is om uit te rekenen
wat de goedkope arbeidskrachten ons opleverden, wat het ons opleverde dat onze
fabrieken konden blijven produceren. Misschien kunt u ook laten uitrekenen wat
er met Nederland zou gebeuren als elke allochtoon zou vertrekken. Ook verwacht
ik van u niets minder dan een hysterisch verontwaardigde woedeaanval danwel
lachstuip, mocht Wilders of zijn partij weer een wetsvoorstel doen dat mensen
vergelijkt met honden, zoals met de kopvoddentaks. Ik neem het u zeer kwalijk
dat u Wilders marginaliseert, terwijl hij deel is van het systeem.
Ook verwacht ik van u dat u elke keer weer kleur bekent:
niemand mag uitgesloten worden, er zijn geen zondebokken, hele bevolkingsgroepen
marginaliseren en synoniem maken met problemen is geen politiek bedrijven.
Dit dient u in elk publiekelijk optreden te herhalen. U mag
niet meer bang zijn dat u wordt uitgemaakt voor laf, soft en allochtonenvriend.
...
Red.: Iets minder van de helft van de column gaat over
etnische belangen. Gepaard met een even intense stroom leugens als mevrouw El
G.: weglopen is een actie, het filmpje was realistisch, iedereen (dat wil
zeggen: intellectueel en bestuurlijk Nederland) loopt te hoop tegen Wilders
, de tientallen miljarden kosten van de immigranten zijn een feit
, tegenover een paar jaar werken in fabrieken staat het dubbele aan uitkeringen
, moslims zijn begonnen met het vergelijken met honden (en apen en varkens
enzovoort
), moslims worden geen zondebokken gemaakt (integendeel
), moslims worden niet gemarginaliseerd (integendeel
; ze doen het wel zelf door slechte opleidbaarheid
), moslims zijn synoniem met problemen omdat ze consequent problemen maken
, en wie dat laatste weigert te constateren is inderdaad een lafbek.
Naast de dikte van de stroom leugens zijn er nog een paar
overeenkomsten: ze hebben zelf niets gedaan, ze zijn zelf modelburgers, en de
schuld van alle problemen en de slechte reputatie is de schuld van anderen.
Allemaal tekenende van in het geheel niet zelf willen leren
van ervaringen. Allemaal tekens dat het dus niet vanzelf goed zal komen.
Eentje waarvan bekend is dat hij wat eerlijker is in
zijn afkeer - let niet op de hoofdtitel:
Uit:
DePers.nl, 26-02-2010, door Marcel van Engelen
Theater | Overtuigd moslim en trots Marokkaan
‘Alsjeblieft, verkaas zoveel mogelijk’
Onder jonge Marokkaanse Nederlanders is hij heel populair, maar kaaskoppen
kennen hem niet. Salaheddine Benchikhi schrijft en maakt theater en
tv-programma’s. ‘Er zal na ons nooit meer een generatie komen die meemaakt wat
wij hebben meegemaakt.’
Waarschijnlijk kent u Salaheddine Benchikhi niet. Mogelijk kreeg u vorig jaar
iets mee van een relletje rond gescheiden zitplaatsen voor vrouwen in een
Rotterdams theater. Misschien zapte u op een verloren zondagmiddag eens langs
Nederland 2 en zag u zijn gezicht. Maar van Moussie El Kandoussie, zijn alter
ego, heeft u nog nooit gehoord. Op straat zou u ‘Sal’ niet herkennen.
Tenzij u Marokkaans bent.
Als Salaheddine Benchikhi zijn rijtjeshuis in
Hendrik-Ido-Ambacht verlaat, doen zich taferelen voor die je veelzeggend zou
kunnen noemen voor multicultureel Nederland. In een kledingwinkel in Rotterdam,
Gouda maar ook Antwerpen merkt niemand hem op, totdat er Marokkanen langslopen.
Ze komen opgewonden naar binnen, willen op de foto met Sal. De verkopers vragen
het letterlijk: ‘Wie bén jij?’
Salaheddine is een BN’er, maar alleen onder Marokkanen.
Om een indruk te geven van zijn populariteit: sommige
YouTube-filmpjes van Moussie El Kandoussie zijn 300.000 keer bekeken. ‘Bijna
alleen door Marokkanen, daar ga ik vanuit’, zegt Benchikhi. Zijn Moussie-hyves
heeft immers ook (drieduizend) vrijwel uitsluitend Marokkaanse leden.
Het theaterprogramma Salaheddine Live! dat de steden
aandoet, is steeds uitverkocht. Wederom: in de zaal alleen Marokkanen. Ze komen
anders nooit in het theater, zoals Benchikhi er zelf nooit kwam. ‘Ja, een keer
met school, toen het verplicht was. Verder interesseerde het me niet. Het was
een andere wereld.’
Op een verrassende en tegelijk simpele manier is het
Benchikhi (29) gelukt een wereld te scheppen waarin jonge Marokkaanse
Nederlanders zich wel thuisvoelen. Want dat is bovenal de aantrekkingskracht:
het is een feest van herkenning.
Red.: Nou, is dat niet duidelijk:een geheel eigen wereld.
Hoezo integratie? Ze spreken misschien Nederlands, maar daar het het dus wel
zo'n beetje op - qua cultuur. En cultuur is toch hetgeen waar het over gaat.
Wat Salaheddine zelf van integratie vindt is ook snel
duidelijk:
| |
Salaheddine schrijft op zijn website over ouders van tegenwoordig
die hun kinderen ‘trendy’ namen geven als Rayan of Lina. ‘Waar zijn de
stoere en krachtige namen gebleven als Mustapha, Mohamed, Abdullah?’
Reactie van Amina: ‘Laatst hoorde ik dat een tweeling (jongetje en
meisje) Rayan en Layan werden genoemd. Jongen, ik heb me kapotgelachen!’ |
En ook van zijn haat met afkeer maakt hij geen moordkuil:
| |
Als Salaheddine schrijft over ‘kaasjes’ (autochtonen) die vroeger
bij hem in de klas zaten en een geleend dubbeltje kwamen terugvragen of
een arm langs hun proefwerk legden zodat hij niet kon afkijken, reageert
Adil: ‘Wollah precies die gierige Hollanders maar sommige gunnen wel.’ |
En Salaheddine geldt toch als heel verlicht - vanwege dit soort zaken:
| |
Doordat hij de overbekende en minder florissante kanten niet uit de
weg gaat, winnen zijn verhalen aan geloofwaardigheid. In rauwe
dialoogjes laat hij fictieve Marokkaanse vrienden vertellen hoe ze over
trouwen en vrouwen denken (‘Ik mag het zelf weten, maar mijn vader heeft
er liever eentje uit de buurt van Temsamen’) of hoe iemand een
cornervlag stuksloeg op het hoofd van een scheidsrechter. En hij
beschrijft hoe hij vroeger misbruik maakte van naïeve Nederlandse
autoriteiten, zijn ouders voorloog en tegen leraren de troefkaart van
racisme speelde. ‘Als we eerlijk zijn, was het vaak ten onrechte.’ |
Tja, sommige vormen van brutaliteit zijn in bepaalde kringen populair.
Oprechte mensen doet het verlangen naar de tijd dat ze het dubbel-en-dwars
terugkrijgen. Een enkeltje richting Marokko lijkt behoorlijk passend.
In Nederlandse kringen is Ahmed Marcouch erg populair
en een reden om te veronderstellen dat het best goed zal gaan als je dat soort
mensen maar hun gang laat gaan. Hier is wat Marokkanen van hem denken:
| |
Een opmerkelijk filmpje dat Salaheddine maakte voor tv.marokko.nl,
is de persiflage op Ahmed Marcouch, de PvdA’er die de strijd verloor om
het lijsttrekkerschap van het nieuwe stadsdeel Amsterdam-Nieuw West. Het
maakt in een keer duidelijk welk sentiment er leeft onder Marokkanen, of
waarom Marcouch niet heeft gewonnen. Sal laat hem zeggen: ‘Probeer een
gezonde, Germaanse, blanke, Noord-Europese, participerende burger te
worden, met een Marokkaanse achtergrond. Net als ik ben.’
‘Veel Marokkanen vinden dat hij hun vertrouwen heeft geschonden’, zegt
Benchikhi. ‘Mensen begrijpen heus dat hij moet balanceren, maar hij is
doorgeslagen. Hij heeft zich te veel geprofileerd als iemand die ten
dienste staat van de blanke Nederlander.’ |
Een specifiek gevalletje:
| |
Wat is zijn opvatting over homoseksualiteit? ‘Voor mij is
heteroseksualiteit de norm. Homoseksualiteit is een afwijking. Maar
iemands geaardheid is niet mijn probleem, we leven in een vrij land. Wat
wilde Marcouch bereiken? Natuurlijk zijn er jochies die homo’s
aanvallen, maar de overgrote meerderheid doet dat niet. Marcouch moet de
wet verdedigen. Hij kan niet opleggen dat we homoseksualiteit normaal
gaan vinden.’ |
Dat is dus weer een generatie die zich zeker niet gaat aanpassen:
| |
Als Salaheddine een boodschap heeft, is het deze: pas je aan waar
nodig, maar verder niet. Hij is overtuigd moslim en trots Marokkaan. In
de aankondiging van zijn theatershow heet het ‘stop de verkazing’. ...
ons geloof, onze namen, onze ideeën over het gezin moeten we niet
opgeven. Je kunt goed een succesvol advocaat zijn en vasten tijdens de
ramadan.’ |
Maar, zoals gezegd: Salaheddine geldt als een verlicht exemplaar. Vanwege dit
soort dingen:
| |
Wij kunnen veel leren van Nederlanders op terreinen als democratie,
organisatie, onderwijs. Als het daarover gaat, kan ik alleen maar
zeggen: alsjeblieft, verkaas zoveel mogelijk ...
‘Ik begrijp heel goed het sentiment van de Nederlander die
zijn buurt heeft zien veranderen en zich niet meer thuis voelt. Zo zou
ik het ook ervaren. Wij zijn niet de perfecte buren geweest. |
Als understatement komt die laatste in aanmerking voor de keuze van het jaar.
En dan houden die ene opmerking over. Maar wat Salaheddine
kennelijk niet beseft is dat die paar dingen die hij als positief ziet, het
product zijn vanen niet kunnen zonder al die culturele dingen die hij even
daarvoor keihard heeft afgewezen, zie Westerse cultuur
Wat sociologische gegevens over de segregatie:
Uit:
De Volkskrant, 27-02-2010, van verslaggeefster Anneke Stoffelen
Kloof rijke en arme kinderen is gegroeid
Winst vooral in wijken die het toch al niet slecht doen | 'Weinig gedaan
voor jeugd die hulp het hardst nodig heeft'
De kloof tussen kinderen die
opgroeien in een achterstandswijk en hun leeftijdsgenoten in betere buurten
wordt steeds dieper. Terwijl het vergeleken met vijf jaar geleden gemiddeld
beter gaat met de Nederlandse jeugd op punten als armoede, speelruimte en
schooluitval, is de situatie van kinderen aan de onderkant van de samenleving
nauwelijks veranderd. Dat blijkt uit het vijfde onderzoek Kinderen in Tel,
dat maandag wordt gepresenteerd aan demissionair minister Rouvoet van Jeugd en
Gezin. Het Verwey-Jonker Instituut voert het onderzoek elk jaar uit in opdracht
van onder meer Unicef, Stichting Kinderpostzegels en Defence for Children.
Het databoek Kinderen in Tel vergelijkt de
leefomstandigheden van kinderen op gemeente- en wijkniveau aan de hand van
twaalf indicatoren. Zo ontstaat een ranglijst van 4.033 postcodegebieden. Het
onderzoek signaleert verbeteringen: het aantal tienermoeders is drastisch
afgenomen, er is minder zuigelingen- en kindersterfte, meer speelruimte en er
zijn minder vroegtijdige schoolverlaters.
Maar de winst is vooral geboekt in wijken die het toch al
niet slecht deden. Onderzoeker Bas Tierolf van het Verwey-Jonker Instituut: ‘In
de top-100 van slechtste wijken is nauwelijks iets veranderd. Vooral op het
gebied van jeugdcriminaliteit en armoede is geen verbetering te ontdekken. Nog
steeds groeit eenderde van de kinderen in deze wijken op in een gezin dat leeft
op bijstandsniveau.’
Dat de segregatie bij kinderen toeneemt is opmerkelijk, omdat
jeugdbeleid een belangrijk speerpunt was de afgelopen jaren. ...
Red.: Het wordt hier weer eens niet gezegd (als het over
noodzakelijke psychiatrische hulp gaat natuurlijk wel), maar dit betreft
natuurlijk (de 'top-100 van slechtste wijken' is vrijwel synoniem met "de
top-100 van zwartste wijken") allochtonen.
En ook het idee dat het onderwijs hier de oplossing biedt, is
op zijn minst slechts ten dele waar:
Uit: De Volkskrant, 04-03-2010, door Robin Gerrits
Onderwijs verkleint de sociale ongelijkheid niet
Het onderwijs slaagt er nog altijd niet in sociale ongelijkheid op te heffen.
Ook de Mammoetwet uit 1968 heeft er niet merkbaar aan bijgedragen dat kinderen
uit lagere sociale klassen makkelijker doorstromen naar het hoger onderwijs. Dit
concludeert sociologe Nicole Tieben in een onderzoek naar onderwijsvormen tussen
1925 en 2000, waarop ze vandaag aan de Radboud Universiteit Nijmegen promoveert.
Tieben gebruikte gegevens over de schoolloopbaan van 7.500
mensen die tussen 1914 en 1985 geboren zijn. Daarbij kon ze gericht kijken naar
de overgang tussen verschillende soorten onderwijs: van lagere naar middelbare
school en vervolgonderwijs.
Al langer is bekend dat niet alleen talent en cognitieve
vermogens de schoolkeuze bepalen. Financiële overwegingen en onbekendheid met
hoger onderwijs bij ouders uit de lagere groepen, spelen ook een rol. Ook het
mechanisme dat kinderen er vooral naar streven het opleidingsniveau van de vader
te halen, belemmert een grotere stijging.
Onderwijs vlakt wel iets van de verschillen af, constateerde
Tieben, maar vooral in de ‘lagere’ schoolsoorten (vmbo-havo). ‘Het vwo blijft
veel meer het exclusieve terrein van hoger opgeleiden.’ En als kinderen uit
lager opgeleide gezinnen op grond van hun intelligentie toch naar havo of vwo
gaan, zakken ze sneller af naar lagere schooltypen dan kinderen met hoger
opgeleide ouders. Of ze vallen helemaal uit.
Van de scholieren die wel met succes het vwo afsluiten, gaan
de kinderen van lager opgeleide ouders vaker naar het hbo en die van de hoger
opgeleide naar de universiteit.
‘Bij al dit soort overgangen merk je dat een omgeving van
hoger opgeleiden al vanaf het eerste begin stimulerender is’, zegt Tieben.
...
Red.: Wat natuurlijk vrijwel onverkort geldt voor
allochtonen. Het enige effect dat je daar extra kan verwachten is dat een
kleinere groep wel erop vooruit gaat, namelijk degenen die in eigen land qua
talent wel tot de hoger opgeleiden zouden hebben behoord, maar door
geboorte op het achterlijke platteland niet vooruit zijn gekomen. Maar dit
betreft in Nederland al hoogstens de top 15 tot 20 procent, en voor allochtonen
vermoedelijk minder - zie ook het voorbeeld van de negers in Amerika, waarin de
topgroep wel mee kan, maar een grote meerderheid nog steeds afhaakt.
Het veelgehoorde argument dat het vanzelf wel goed zal omdat
de allochtone immigranten steeds hoger, of beter: steeds minder laag, opgeleid
zijn, is dus al zeer dubieus. Er zijn een aantal andere verschijnsel die deze
scepsis verhogen: redelijk bekend is dat de meeste terroristen hoger opgeleid
zijn - evenals natuurlijk de "denkers" erachter. Maar ook in het algemeen
zijn er aanwijzingen dat het eerder andersom lijkt te zijn: hoe hoger opgeleid,
hoe minder bereidheid tot integratie, zie hier
.
Een saillant geval:
Uit:
De Volkskrant, 08-03-2010, column door Kader Abdolah
De PVV
De PVV is in Almere de grote winnaar geworden en werd tweede in Den Haag
tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.
Geert Wilders heeft daar gewonnen.
Ik forceer mezelf om hem in deze tekst te feliciteren, maar
het gaat niet, het is lastig. Hij is verzadigd met haat.
Geert Wilders heeft een doel, een angstdroom, helaas is zijn
angst gebaseerd op de werkelijkheid.
Hij spreekt de waarheid verpakt in zijn eigen formules:
Weg met de hoofddoeken.
Weg met de islam in mijn cultuur.
Weg met hen die mijn belastingen opeten.
Weg met de moslimmisdadigers.
Weg met de Koran.
Weg met de moskee.
Weg met de baard.
Weg met de Marokkaanse rotjongens.
Zet commando’s in. Pak hen.
De stem van Almere is een belangrijk signaal en mogelijk een
bepalende stem. Almere is bang, half Den Haag is bang, half Rotterdam is bang en
meer dan de helft van vele dorpen in Nederland voelt zich goed bij de formules
van Geert Wilders. ...
Ik ben niet tegen Geert Wilders, hij boeit mij zelfs, maar
zijn woorden en de haat in zijn stem, wekken woede in mij. Ik wil het niet, maar
hij plant haat in mijn vlees met zijn formules. Als hij praat, doe ik bewust
mijn handen in mijn broekzakken, ik veracht hen die geweld gebruiken om hun
mening te bewerkstelligen.
Een wijsheid luidt: ‘Wil je weten wie een ander is, dan moet
je weten wie je zelf bent.’
Als hij die woede in mij wakker kan maken, zal hij dat ook
bij anderen doen.
Ik vrees voor zoveel woede die Geert Wilders los gemaakt
heeft.
Ik vrees voor zoveel haat die hij zaait.
Red.: Natuurlijk is er geen enkele reden om haat te
voelen tegen Geert Wilders als hij zijn sterke afkeer van de islam uitspreekt,
want de islam, bij monde van de koran, spreekt een nog veel sterkere afkeer uit
van diverse soorten niet-islamieten
.
En als haat jegens Wilders terecht is, is haat jegens de islam nog veel meer
terecht. Dus zegt Wilders zijn dingen terecht.
Maar dit alles tezamen laat overduidelijk zien dat het niet
niet vanzelf goed zal komen.
Hyper-multiculturalist Pieter Hilhorst heeft een nieuwe
bijbaan: Ombudsman op televisie voor het gelijknamige VARA- programma. Dat heeft
hem bij gewone mensen in Nederland gebracht:
Uit:
De Volkskrant, 23-03-2010, column door Pieter Hilhorst
Ondergedoken in Slotervaart
Tussentitel:
Jongens schreeuwen haar toe: 'Hé, hoer, wil je me pijpen voor drie euro?'
Ze kwam op houten slippers naar buiten lopen. Ik stond voor het
televisieprogramma De Ombudsman opnamen te maken in het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. Als ik me druk maakte over onrecht moest ik haar verhaal maar eens
horen.
Haar appartement leek nog het meest op een bunker. Voor de
ramen hing luxaflex. Door de halfgesloten lamellen zag ik ramen besmeurd met de
onsmakelijke restanten van eieren die kinderen uit de buurt ertegenaan hadden
gegooid. Er waren ook wel eens stenen door de ruit gegooid, vertelde ze me.
‘Omdat ik mijn mond open deed. Als enige.’ Overal stonden spullen in dozen
ingepakt. Zij kwam tegenover me zitten. Haar man bleef staan. Zij gingen na
veertig jaar verhuizen. Ze hielden het in deze buurt niet meer uit.
Naast hen woonde een Marokkaans gezin met zeven kinderen. Die
kinderen hadden geen respect voor hen. Voor niemand. Op straat hingen jongens
rond die haar toeschreeuwen: ‘Hé hoer, wil je me pijpen voor drie euro?’ Haar
man was niet blij dat ze me naar binnen had gevraagd. ‘Ze hebben al gezien dat
hij binnen is.’ Ik vroeg wie die ‘zij’ waren. Dat waren de straatterroristen die
hen intimideerden. ‘Ik heb de oorlog meegemaakt’, zei de man die boven de 70 zal
zijn geweest, ‘dit is nog erger dan in de oorlog.’
Daarop begon hij te huilen. Met zijn grote handen probeerde
hij me weg te wuiven en liep de kamer uit. Zij voelden zich onderduikers in
Slotervaart.
Ze had heimwee, vertelde de mevrouw me. Heimwee naar de tijd
dat Slotervaart nog een onderwijzersbuurt was. Een blanke onderwijzersbuurt. ‘De
mensen uit Marokko hebben heimwee naar hun land, maar ik heb heimwee naar de
buurt van vroeger.’
Nu vertrekken ze. Maar de verhuizing gaat niet gemakkelijk.
Ze durven geen verhuiswagen te laten voorrijden, want ‘dan weten zij waar we
heengaan’. Dus smokkelen ze elke dag een paar ingepakte dozen naar buiten. Maar
kasten en hun ruim bemeten televisie kun je toch niet ongezien afvoeren? Het
lijkt een probleem waarop ze nog geen antwoord weten.
De wanhoop van het echtpaar is compleet. Ik vraag wat ze
willen dat ik doe. Maar hun antwoord is even kort als ontluisterend: niks. Ze
willen dat ik niks doe. En ze willen al helemaal niet hun verhaal voor de
televisie vertellen. Ze zijn te bang voor wraakacties van de jongeren uit de
buurt. Ik bood aan om contact op te nemen met de politie of met
stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch. Maar ook dat zien ze niet zitten. De politie
is al zo vaak bij ze langs geweest. Geholpen heeft het niet. En ook in Marcouch
hebben ze geen enkel vertrouwen.
‘Maar willen jullie dan niet dat er iets gebeurt tegen deze
intimidatie?’, vraag ik ten slotte vertwijfeld. De man wordt nu echt onrustig.
Hij wil dat ik weg ga. Op mijn vraag of ik nog eens langs mag komen, schudt zij
nee. Haastig schrijf ik mijn naam en telefoonnummer op. Voor het geval ze zich
bedenkt. Hun namen en telefoonnummer willen ze me niet geven. Bij de deur druk
ik haar nogmaals op het hart dat wat hen overkomt onacceptabel is en dat er moet
worden opgetreden. Maar van een gesprek bij de geopende deur wordt ze helemaal
nerveus.
Schuilen of vluchten. Dat lijken de enige mogelijkheden die
deze mensen nog voor zichzelf zien. Ze geloven niet meer dat het zin heeft je
stem te verheffen of voor jezelf op te komen. Dat hebben ze wel afgeleerd. Dat
levert alleen maar problemen op. Ze hebben ook elk vertrouwen in anderen
verloren. Niemand kan hen nog helpen. ...
Red.: En op deze manier zijn honderdduizenden vertokken uit
hun eigen woonwijk. Nederlanders, blanken, verjaagd door allochtonen, gekleurden.
Een uitstekende reden voor veel meer weerzin tegen de allochtonen dan er ooit
naar buiten komt. Veel meer weerzin dat er zou blijken uit het stemmen op de
PVV.
Er kwam nog een vervolg:
Uit:
De Volkskrant, 30-03-2010, column door Pieter Hilhorst
Ondergedoken in Slotervaart (2)
...
Het voorval in Slotervaart staat niet op zichzelf. Het tijdschrift
Binnenlands Bestuur (26 maart) heeft bij het ministerie voor Wonen, Wijken
en Integratie de subsidieverzoeken verkregen van gemeenten die extra geld hebben
aangevraagd voor straat- en gezinscoaches. Roosendaal, Gorinchem en Oosterhout
hebben om hun aanvraag kracht bij te zetten een overzicht gegeven van de lokale
overlast. ‘Het is een ontluisterende bloemlezing van vaak al jaren slepende
provocaties, treiterijen, intimidatie, geweld en – veel – brandstichting.’
De gemeenten constateren ook dat overlast gemakkelijk
overgaat in criminaliteit. Jongens van 12, 13 hangen op straat rond met
hardnekkige criminelen en kopiëren het gedrag van de oudere jongeren. Het
bestrijden van overlast en het terugdringen van criminaliteit gaan dus hand in
hand.
Maar het gezag heeft moeite met het bestrijden van de
overlast. Vaak zijn de mogelijkheden voor een strafrechtelijke aanpak beperkt.
Is iemand uitschelden strafbaar? En hoe is het met het bewijs?
...
Red.: Behalve als het om blanke overlast gaat, dan is men er
razendsnel bij want dat is racisme - het "Kevin Duinmeijer"-syndroom
.
| |
Om overlast goed te kunnen bestrijden, hebben de politie én de
slachtoffers bondgenoten nodig in de buurt. Bondgenoten die bereid zijn
jongeren die zich misdragen aan te spreken. Maar het echtpaar uit
Slotervaart heeft geen bondgenoten. Ze hebben nauwelijks contact met
andere ouderen die zich onveilig voelen.
Een buurtbijeenkomst hierover liep helemaal mis. De ouders
van de betrokken jongeren voelden zich eerder aangevallen dan dat ze
beloofden hun kinderen tot de orde te roepen. |
Natuurlijk: de kinderen uit de eigen etnische groep wordt niet afgevallen -
als een draaideurcrimineel bij het plegen van zijn zoveelste misdaad per ongeluk
de dood vindt, organiseert men een stille tocht voor hem
.
Het eerste artikel hakte er kennelijk nogal in. Per kerende post
kwam er een antwoord van
een andere hyper-multiculturalist:
Uit:
De Volkskrant, 24-03-2010, column door Evelien Tonkens
Witte woede, zwarte woede
Tussentitel: Golf van
woede onder nieuwe Nederlanders voorspelbaar
... Pieter Hilhorst schetste gisteren op deze pagina
treffend de angst en beklemming van sommige autochtonen in verkleurde wijken. De
mensen die Hilhorst sprak, waren bang. Veel anderen zijn boos. Terecht krijgen
zij nu van alle politieke partijen de aandacht die ze verdienen.
Maar intussen is er ook een andere groep die last heeft van
dezelfde etterbakken, maar die politiek in de schaduw staat. Ze zoeken zelf vaak
ook de schaduw op. Veel NN’ers die last hebben van buurtklieren, maar bovendien
van negatieve berichtgeving over Marokkanen of moslims, doen vooral hun best
niet op te vallen.
Wat doet het met mensen wanneer zo langdurig de boodschap
krijgen dat ze niet mogen klagen en hun problemen bij die van anderen in het
niet vallen? Dat lot was eerder veel autochtonen beschoren. We weten sinds de
opkomst van Fortuyn wat het met ze doet: het is krenkend en het is een goede
voedingsbodem voor woede. Het relaas dat Hilhorst optekende, is nu vaak verteld
en bekend en staat bovenaan de politieke agenda.
Red.: Een aperte leugen. Het probleem dat Holhorst optekent
mag nu in de krant staan zonder dat je meteen voor xenofoob, nationalist en
racist wordt uitgemaakt - althans niet meer dan een beetje. Want Tonkens vindt
het al veel te veel, en je kan die woorden al weerzien schimmeren.
Want kijk maar waar zij de echte pijn voelt zitten:
| |
Intussen zaaien we de volgende krenking en woede bij hun gekleurde
buren. Er moeten talloze NN’ers zijn bij wie het van binnen broeit en
gist. Het gevoel te worden weggekeken en onwelkom te zijn, laat hen niet
onberoerd. Te meer daar van sommigen tegelijkertijd veel wordt gevraagd
en verwacht. Vooral actieve NN’ers, die succesvolle initiatieven
oprichten voor bijvoorbeeld beter onderwijs, een veiliger buurt of
betere toegang tot de gezondheidszorg. |
NIEUWS! Er zijn een paar allochtonen gesignaleerd die iets doen voor
beter onderwijs (voor de eigen groep) een veiliger buurt (de eigen buurt), of
toegang tot gezondheidszorg (eigen toegang). Niet meer dan een paar, hoor
. Maar Tonkens heeft er al een hele sociale beweging van gemaakt.
En ze raakt op dreef:
| |
Zij worden wel gewaardeerd voor hun bijdrage, maar ook vaak
uitgemolken. Ze mogen zich vrijwillig uit de naad werken en anderen die
daarvoor wél worden betaald, uitleggen hoe hun eigen achterban kan
worden bereikt. |
Ja hoor, de uitgebuite allochtoon. Die als groep als geheel iets van 200
miljard heeft gekost,met iets van12 miljard per jaar erbij
. Wat niet uitsluit dat velen ervan wél werken:
| |
Woede moet ook sluimeren bij die vele NN’ers die naast autochtone
Nederlanders dagelijks hun bijdrage leveren als taxichauffeur,
loodgieter of caissière, en die toch regelmatig worden aangekeken alsof
ze uitvreters zijn. |
Tja, dat is inderdaad pech. Maar zo werken de dingen nu eenmaal, sociologisch
gezien- iedereen moet over de verkeersdrempels gericht op de snelheidsmaniak
rijden.
Tijd voor een conclusie:
| |
Een golf van woede van NN’ers valt dus te voorspellen. Hij zal vrij
plotseling opkomen en ons overspoelen, net als de witte woede een
decennium geleden deed. |
Inderdaad. Door alle leugens die ze door de multiculturalsiten aangeleerd
worden:dar het de schuld is van de autochtonen, gaat de bestaande afkeer
over in woede, haat
:
| |
Fortuyn gaf de witte woede een stem; Wilders geeft hem een megafoon.
Nu zijn we daar zo op gebrand dat we ons niet realiseren welke woede in
de schaduw daarvan ontstaat. Maar het is nog niet te laat om deze ook te
zien, zonder die andere woede te hoeven ontkennen. Ze delen immers
grotendeels dezelfde problemen. In de steek gelaten zijn door de
politiek, de buren die wegtrokken, organisaties die tot doolhof zijn
gefuseerd en zich verschansen achter onneembare doorkiesvestingen en de
politie die niet komt. Scholen waar kinderen geen les krijgen,
verpleeghuizen waar ouders verkommeren. ... Ze hebben ook meer last van
discriminatie, bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt. |
Wat er al staat: de achterstand van de allochtonen is de schuld van de
autochtonen - dat van discriminatie op de arbeidsmarkt is allang ontmaskerd als
een leugen, maar de alfa-gamma linksmens liegt dat het een lieve lust is
.
De autochtonen moeten hun wandaden dus goedmaken:
| |
Een groot onderzoek naar discriminatie zou in de jaren tachtig
meteen zijn omarmd. Nu is dat ondenkbaar. Juist daarom is het een goed
idee. Net als de tweede feestdagen ruilen voor het Suikerfeest en de
slavernijherdenking. |
En waar komen deze dwaasheden nu vandaan? Zelfs dat staat er:
| |
Een veerkrachtige samenleving met enig zelfvertrouwen verwelkomt de
blik van vreemden. Wat valt nieuwkomers op aan onze rariteiten? Welke
lachspiegel houden ze ons voor? Maar hier worden goedwillende
nieuwkomers slechts gemaand tot stilte en aanpassing. |
Het multiculturele ideaal, waarin twee culturen, per definitie gelijkwaardig,
in een gezonde uitwisseling komen - in vrijheid en gelijkheid.
Iets dat kan met een andere Westerse cultuur of iets van
ongeveer gelijke hoeveelheid beschaving. Maar niet met de cultuur van
islamitische immigranten, afkomstig uit landen met uihuwelijke, eerwraak,
besnijdenis, vrouwenonderdrukking en vele andere achterlijkheden.
Het komt niet vanzelf goed:
Uit:
De Volkskrant, 25-03-2010, door Eva Rooijers
Agressie tegen moslima levert toegangsverbod op
Een inwoner van Hoogezand-Sappemeer mag een jaar lang niet in gebouwen van de
gemeente komen omdat hij een medewerkster met een hoofddoek agressief benaderde.
De man maakte vorige week op onbeschofte wijze duidelijk dat hij niet geholpen
wilde worden door de moslima, meldt een gemeentewoordvoerder.
‘De man weigert om principiële redenen hulp van ambtenaren
die een hoofddoek dragen’, zegt de woordvoerder. Het college van burgemeester en
wethouders stelt ‘dat dit soort emoties onder geen enkele voorwaarde worden
getolereerd in een multiculturele gemeente als Hoogezand-Sappemeer’.
Met een telefonische of schriftelijk afspraak mag de man
niettemin wel naar binnen. De woordvoerder: ‘We kunnen iemand niet het recht op
gemeentelijke diensten weigeren.’ ...
Red.: Een goede kans dat de agressie op zijn minst deels van
de moslima komt, gezien de manier waarop de meesten in hun godsdienst staan.
Maar hoe dan ook: niemand hoeft geconfronteerd te worden met andermans
agressieve religieuze afwijkingen. En als dat wordt toegestaan, zal het zeker
niet zo maar goed komen.
Hier is zo'n agressieve moslima:
Uit:
De Volkskrant, 23-03-2010, van verslaggeefster Janny Groen
Met een hoofddoek door Almere, voor de vrijheid
Strijdbare moslima wil aangifte wegens discriminatie doen tegen
Almeerse PVV-fractievoorzitter. Dat is niet gemakkelijk.
Vanochtend gaat ze voor de derde keer naar het politiebureau in Almere, in de
hoop dat haar aangifte tegen de lokale PVV-fractievoorzitter Raymond de Roon
eindelijk wordt opgenomen. Ayse Bayrak-de Jager (44) weet dat een rechtszaak
loopt tegen PVV-leider Geert Wilders. Die wil ze niet afwachten, want ze vindt
dat ieder PVV-raadslid ‘discrimineert en haat zaait’ en zich dus voor de rechter
zou moeten verantwoorden.
Vrijdag kreeg ze het advies zich te wenden tot het Meldpunt
Discriminatie. Ze moest een aparte afspraak maken voor haar aangifte. Gisteren
toog de strijdbare Bayrak-de Jager opnieuw naar het politiebureau. ‘Ze vertelden
me over een speciaal PVV-protocol en dat alleen de districtsrecherche mijn
aangifte kon opnemen.’
Ze kreeg het gevoel dat ze werd afgescheept. Maar: ‘Ik blijf
volhouden. Het is een belangrijke zaak. Met het hoofddoekverbod wil de PVV
eigenlijk artikel 1 van de Grondwet schrappen, waarin gelijkheid voor iedereen
is geregeld.’ ...
De moslima, die zich op haar 15de tot de islam bekeerde, weet
inderdaad de aandacht van de media te trekken. Eind 2006 organiseerde ze een
online handtekeningenpetitie tegen het door toenmalig minister Verdonk van
Vreemdelingenzaken afgekondigde boerkaverbod.
Met ‘moslimzusters’ protesteerde ze voor de Tweede
Kamer met leuzen als ‘Baas in eigen buik? Baas op eigen hoofd!’ en ‘Geen
besluiten over onze hoofden’.
Nu loopt ze door Almere met het bord ‘Mijn hoofddoek, mijn
vrijheid!’ ...
Red.: Natuurlijk wordt ook hier weer de bekende leugen
verkondigd. Een hoofddoekverbod is niet in strijd met de grondwet, omdat
godsdienst niet ermee verboden wordt - het gaat hier slechts om een uiting, om
gedrag. Een godsdienst gebaseerd op naaktlopen zou ook niet in het openbaar
mogen.
Een aspect dat zeker nier weg zal gaan voor de voorzienbare
toekomst: de religieuze onaangepastheid aan de open maatschappij. Want bij die
open maatschappij hoort humor:
Uit: De Volkskrant, 13-04-2010, column door Peter Giesen
Geloof & humor
Tussentitel: Wie lacht om het geloof, maakt van het geloof iets menselijks
Boze moslims verstoorden onlangs een lezing van de schrijver Benno Barnard. Ze
hadden zich gestoord aan de titel: Leve God, weg met Allah. De titel was
ironisch bedoeld, zei Barnard. Dat lijkt me een leugentje om bestwil. Er viel
weinig ironisch te ontdekken aan de tekst die vorige week in de Volkskrant
werd afgedrukt. Maar interessant was de reactie van de protesterende moslims: om
het geloof kan niet gelachen worden.
Dat is natuurlijk niet waar. Er is heel wat afgelachen om het
geloof, van de katholieke cabaretier Fons Jansen tot Monty Pythons Life of
Brian.
In de reeks Kleine Klassieken van uitgeverij Boom verscheen
Lachen van de Franse filosoof Henri Bergson (1859-1941). Hoewel hij niet
over religie en humor schrijft, maakt zijn komische filosofie duidelijk waarom
religieuze grappen onverteerbaar zijn voor vrome zeloten.
We kunnen alleen lachen om het menselijke. ‘Een landschap kan
mooi, sierlijk, verheven, onbetekenend of lelijk zijn; nooit is het
lachwekkend’, schrijft Bergson. We kunnen lachen om dieren, maar alleen als we
ze menselijke eigenschappen toeschrijven. We lachen om een dier dat iets doms
doet, of zich voor de gek laat houden. Als we lachen om een raar hoedje, lachen
we niet om het stuk stof, maar om de mens die voor schut loopt, aldus Bergson.
...
Wie lacht om het geloof, maakt van het geloof iets
menselijks. Dat is tegen het zere been van de fanaten die menen dat zij
beschikken over een absolute waarheid, die hun direct door God is ingefluisterd.
Bij een religie hoort het geloof in de absolute waarheid.
Daarvoor is het een religie. Een katholiek of moslim kan moeilijk zeggen dat
zijn geloof ook maar een mening is. ...
Wie vindt dat je om geloof niet kunt lachen, probeert zijn
geloof aan het menselijke te onttrekken. Hij wil zich boven zijn feilbare
medemensen verheffen door te suggereren dat hij over een absolute waarheid
beschikt. Die is zo heilig, dat anderen niet eens een poging mogen doen om zijn
pretenties te ontmaskeren.
Daar valt inderdaad niet om te lachen.
Red.: Dit stukje is afkomstig van een fanatieke
multiculturalist, dus staat een aperte leugen in, namelijk dat om geloof wél
gelachen kan worden. Uit de voorbeelden valt al af te leiden: dat geldt alhier
voornamelijk tot uitsluitend voor het christelijke geloof. Het geldt in ieder
geval op geen enkele manier voor het islamitische geloof en haar aanhangers.
Dit probleem wordt op dit moment opgelost op een manier die
erger is dan een schijnoplossing, namelijk een contraproductieve oplossing -
zijnde de oplossing van een beperking van de uitingsvrijheid aangaande de islam.
Het is een contraproductieve oplossing omdat het weliswaar openlijke conflicten
voorkomt op dit moment, maar voortdurend groeiende weerzin kweekt bij de
autochtone bevolking, die indien niet tijdig opgelost, tot een uitbarsting zal
leiden.
In dezelfde krant twee stukken van oude vertrouwden in het
Nederland-haten:
Uit:
De Volkskrant, 19-04-2010, column door Nazmiye Oral
Job we can, and must
Tussentitel: Verbondenheid door verdeling, stigmatisering en polarisatie
is ongezond
Vier jaar geleden was ik de bruid in de Zina-bruiloft. ...
De zaal in de Balie in Amsterdam was gevuld met prominente
Nederlanders uit de politiek en uit de kunstwereld, omdat het uitspreken van een
intentie, de belofte de dingen anders te doen, alleen waarde heeft en gedragen
kan worden als er getuigen zijn waarin de belofte weerklinkt. Naast de
prominenten was de zaal gevuld met mensen uit de wijken van Amsterdam die uit
een islamitische cultuur komen. ...
Er was nog een belangrijke partij bij deze ceremonie, die de
roep om een nieuwe liberale traditie gewicht gaf: Job Cohen. Als burgervader was
hij aanwezig om zijn zegen uit te spreken vanuit de stad en zijn steun te
betuigen aan mensen die vrijheid, vooruitgang en verlichting zoeken.
...
Het ontbreekt Cohen aan angst en afkeer voor de islam. Lijkt
mij een voorwaarde om goed te kunnen regeren in het huidige Nederland. Voor
velen is het een reden om hem te wantrouwen. Ik was blij toen Cohen zich
aandiende als kandidaat-lijsttrekker voor de PvdA. omdat ik hoop dat hij
eindelijk de sterke humanistische stem kan zijn die adequate oplossingen heeft.
Helder, daadkrachtig en sterk.
Allereerst hoop ik dat er, naast Pechtold, iemand het beestje
bij de naam noemt: Wilders is uit op verdeling, en heeft het vooral gemunt op de
islam en de moslim. Hij vindt de islam onverenigbaar met onze christelijke
waarden, wat betekent dat integratie niet van toepassing is, aangezien de twee
tradities onverenigbaar zijn. ...
Red.: Een constatering die tot nu toe volkomen juist is
gebleken, door voortdurende bevestiging in het gedrag van moslims zodra ze ook
maar enigszins bekritiseerd worden of gehinderd in hun expansie.
| |
De laatste maanden krijg ik steeds beter zicht op de PVV-stemmer. De
meesten blijken geen afkeer te hebben van buitenlanders. Velen van hen
hebben niet eens allochtonen in de buurt wonen. Ze geven collectief
uiting aan hun ongenoegen tegenover Den Haag en de gevestigde orde. |
De moslims volgen blind de leiding die ze hierin krijgen van de Nederlandse
multiculturalisten met dit soort opmerkingen.
En het is volkomen duidelijk dat de moslim zijn hoop
hernieuwd heeft in de PvdA van Cohen, die het begrip "compenserende
neutraliteit" heeft bedacht en ingevoerd als eufemisme voor het bevoordelen van
moslims.
| |
De sociaal-democraten verliezen terrein in heel Europa, een
zorgwekkende ontwikkeling. Verbondenheid door verdeling, stigmatisering,
polarisatie en het aanwijzen van een zondebok is geen gezonde
ontwikkeling. Het wordt tijd dat de PvdA weer de Partij van de Arbeid
wordt. Met een sterke, rechtvaardige leider aan het roer, die de
belangen van het volk werkelijk behartigt. |
En hier wordt op een onbeschofte manier de belangen van de moslims
vereenzelvigd met die van het Nederlandse volk. En omdat dat wat al te
duidelijk is, wordt meteen het tegenovergestelde erbij gelogen
| |
Niet omdat hij voor ‘mijn belangen’ zou opkomen, aangezien ik
mijzelf niet zie als behorende tot de moslimgarde, |
Wat dit allemaal waard is we hebben we weer gezien bij de
gemeenteraadsverkiezingen in Rotterdam, waar 8 van de 14 PvdA-raadsleden van
allochtonen afkomst zijn, grotendeels gekozen met voorkeurstemmen door
allochtonen. En lees voor "allochtonen" voor het overgrote deel "moslims".
De volgende, Kader Abdolah, makt het nog een stuk bonter.
Eerst alle beledigingen op een rijtje:
Uit:
De Volkskrant, 19-04-2010, column door Kader Abdolah
In Berkeley
Op de universiteit van California in
Berkeley ...
Europa is oud geworden. Europa interesseert de studenten niet
meer, ze zien hun toekomst daar niet liggen.
De Europeanen kunnen niet meer een iPhone of iPad
ontwikkelen, of iets als internet bedenken. Een Europeaan kan het niet meer in
zijn hoofd halen om een wandeling op Mars te gaan maken.
Europa is bang en reactief geworden. Europeanen geloven niet
meer in hun eigen kracht. Ook kunnen ze niet in de kracht van hun immigranten
geloven.
Nederland kan het niet, Duitsland, Frankrijk, België en
Denemarken kunnen het ook niet.
Denemarken is nog in staat om enkele cartoons te maken.
Nederland kan types als Geert Wilders produceren.
We hebben in Nederland een zware rem op de zonen en dochters
van de immigranten gezet, waardoor ze hun talent en hun kracht niet volledig
kunnen gebruiken. Nederland beledigt onze eerste, tweede en derde generatie
immigranten. ...
Red.: Eerst wat oud nieuws: Europa is anders dan Amerika, en
in de ogen van de brutale vlerken van de wereld is Amerika een stuk beter -
vraag maar na in Vietnam, Irak, Afghanistan,enzvoort.
Daarna volgende meer concrete beledigingen en leugens. Met
als grofste de bewering dat Nederland een rem zet op allochtone kinderen.
Terwijl er miljarden wordt uitgegeven om hun educatieve wanpresteren enigszins
op de rails te krijgen. Alleen al deze schofterig belediging zou voldoende
moeten zijn om deze kerel het land uit te zetten.
De aanleiding voor deze stroom giftigheden is zijn kennismaking met de
studentenbevolking in Californië:
| |
Op de universiteit van California in Berkeley zijn bijna alle
studenten zonen en dochters van Aziatische immigranten ...
Gisteren tijdens een hoorcollege heb ik aan zo’n dertig
studenten ... hun namen gevraagd en genoteerd: Yanan, Lila, Vanessa,
Mikael, Imran, Rastin, Kirajit, Shumoni, Alyssa, Bethlehem, Marv,
Daniel, Sheila, Ambreen, Mao, Rami, Naomi, Niveen, Walaa, Shirin, Chen,
Cheng, Sina, Fabini, Shirin, Kate. |
Iets meteen opviel, en natuurlijk meteen met Nederland begon te vergelijken:
waarom zaten er in Nederland niet zo veel immigrantenkinderen in de
collegezalen? Dat moest dus door achterstelling en discriminatie, racisme,
komen. Dus kwam meteen de "allochtoon met de donkere kleur" in hem boven,
want alleen een "allochtoon met een donkere kleur" zou hier dit van kunnen
maken:
| |
Op de universiteit van California in Berkeley zijn bijna alle
studenten zonen en dochters van Aziatische immigranten en hun mooie
donkere huidskleur valt direct op. ...
...Gisteren tijdens een hoorcollege heb ik aan zo’n dertig
studenten met een donkere huidskleur ...
De klas was benieuwd waarom ik de namen van sommige studenten
noteerde, maar de namen van anderen niet. |
Wat een grofstoffelijk racisme. Als een blanke dat zou doen, zou hij meteen
worden afgevoerd en (verbaal) geëxecuteerd. Ook in Amerika.
Maar dat "allochtoon met de donkere kleur" dit zo ziet
is natuurlijk allemaal de schuld van de Nederlander:
| |
De klas was benieuwd waarom ik de namen van sommige studenten
noteerde, maar de namen van anderen niet. Ze zouden nooit kunnen
begrijpen dat huidskleur en afkomst in Nederland een ‘issue’ kunnen
zijn. Hier, op de universiteit, durft niemand aan een student te vragen
waar zijn of haar ouders vandaan komen, welke taal ze thuis spreken,
welke religie ze beleven en of ze soms teruggaan naar hun vaderland.
Niemand veroorlooft zich om de volgende grove opmerking te maken: ‘Oh,
wat spreek je goed Engels. Hoe lang woon je al hier in Amerika?’ |
Toch erg hè, van die Nederlanders... (overschakelend op de ideeënwereld van
Abdolah) als ze een eerste kroeskop met dikke lippen tegenkomen dat ze verbaasd
kijken naar die kroeskop met dikke lippen, en zich afvragen waar dat allemaal
vandaan komt, en daar ook eens met de kroeskop met de dikke lippen over willen
keuvelen. Iets waar in Amerika inderdaad niet van opgekeken wordt, omdat Amerika
al heel lang kroeskoppen met dikke lippen kent. En talloze andere
immigrantengroepen. Omdat Amerika een immigrantenland is. En Nederland dat
nooit is geweest. Tot de komst van Kader Abdolah en zijn in zwarte wikkellappen
gehulde trollenvrouwtjes.
En dat laatste staat hier om nog eens even aan te geven waar het
objectieve deel van Abdolah vandaan komt. Want met zo veel bezwaren tegen Europa
in het algemeen en Nederland in het bijzonder, en zo'n fantastisch alternatief
in Amerika, is het toch volkomen voor de hand liggend om meteen je boeltje op te
pakken en meteen nar Amerika af te reizen - is het niet voor jezelf, dan toch
voor je kinderen waar in Nederland 'een zware rem' op gezet wordt. De reden dat
dat niet gebeurt is simpel: Amerika heeft redelijk strenge toelatingseisen, waar
Kader Abdolah en zijn mede migranten niet doorheen zullen komen. De succesvolle
migranten gaan naar Amerika, en de achterblijvers zijn naar Europa gekomen.
En vandaar dat in Amerika succesvolle migrantenkinderen in de
collegebanken zitten, en in Nederland succesarme migrantenkinderen de vmbo's
onleefbaar maken.
Deze werkelijkheden zijn aan Kader Abdolah niet besteedt. Die
koestert zijn etnische en religieuze superioriteitsenken met zijn "prachtige"
koran. En projecteert dat op Nederlanders. En dat zal niet zomaar goed
komen - in de voorzienbare toekomst.
De wrakke argumentatie van de Iraniër-met-snor is ook anderen
opgevallen:
Uit:
De Volkskrant, 23-04-2010, ingezonden brief van Mariana Spasova
Allochtoon
Net als Kader Abdolah (Kunst, 19 april)
heb ik een afkeer van het woordje allochtoon dat sinds vier jaar (zo lang woon
ik in Nederland) een stempel op mij drukt. Maar ik ben er tegelijkertijd van
overtuigd dat als je vrijwillig in een land leeft en daar je toekomst ziet, je
ook de taal van dit land moet leren. ‘Oh, wat spreek je goed Engels. Hoe lang
woon je al hier in Amerika?’ Deze vraag wordt in Amerika volgens Abdolah niet
gesteld.
De Nederlandse versie zou klinken: ‘Oh, wat spreek je goed
Nederlands. Hoe lang woon je al in Nederland?’ Maar deze vraag wordt ook niet
gesteld als je gesprekpartner het Nederlands inderdaad goed beheerst. Niemand
heeft tijdens mijn studie aan de universiteit van Utrecht gevraagd waar mijn
ouders vandaan kwamen. Dus onderscheidt de Nederlandse situatie zich niet van de
Amerikaanse. Het probleem hier is dat er nieuwkomers zijn die, hoewel ze
decennialang hier wonen, zich in het Nederlands nog steeds niet verstaanbaar
kunnen maken en de taal niet willen leren. ...
Red.: En van kort daarvoor:
Uit:
De Volkskrant, 10-04-2010, door Steffie Kouters
Een serie gesprekken over de stand van ons land (deel 11)
'De Hollander wil ondeugend zijn, maar hij durft niet'
Vandaag: Roberto Payer, directeur van het Hilton hotel in Amsterdam ...
... 'Ik was een van de eerste gastarbeiders, maar heb me nooit
gastarbeider gevoeld. Al op mijn 21ste werd ik manager van de Fietsotheek, de
disco van het Hilton in Amsterdam, een van de twee uitgaansclubs in de stad. ...
De Italiaan is geboren boven Venetië, ...
U schijnt uw pakken nooit te laten stomen. maar weg te gooien.
... Toen de jonge Roberto manager werd van de Fietsotheek kreeg hij al snel een
halve woning in de Jordaan aangeboden. 'Fantastisch, zoals de Jordanezen me
opvingen. Het leek een samenleving zoals in Italië. Mensen uitnodigen in de
keuken. Ik deed de ramen open en ik hoorde opera.'
Klein-Italië.
'Ja, maar je had er de vrijheid van een Nederlander. Ik sprak redelijk Engels,
maar ik merkte dat de Nederlanders na twee minuten Engels toch overschakelden op
hun eigen taal met hun vrienden. Op de PC Hooftstraat heb ik Nederlandse les
genomen; bij mevrouw Mazzoleni. Ik zal haar nooit vergeten. Vanaf toen kon ik
hier praten, communiceren.
'Veel migranten voelen onmacht omdat ze niet worden begrepen.
Dat leidt tot een minderwaardigheidscomplex, opgekropte agressiviteit,
ageren tegen Nederland. Ik vind dat ze naar zichzelf moeten kijken.'
U zegt: migranten moeten Nederlands leren.
'Dat is een must. Dat was een van de grootste fouten van de PvdA, de partij
waarvan ik heel veel houd: te accepteren dat migranten de taal niet leerden. Je
bent gast in een land. En je kunt alleen verwachten opgenomen te worden in een
land als je snapt waar het in zo'n maatschappij over gaat. Hoe kun je een
samenleving doorgronden als je de taal niet kent?
'Ik woon in Nederland in een seculiere omgeving en ik wil
opgevoed worden in de Nederlandse mentaliteit. Ik ben katholiek. Maar ik probeer
mijn waarden te vinden, binnen de samenleving, zonder anderen voor het hoofd te
stoten.
'Italië is katholiek, Nederland is calvinistisch. Ik weet dat
bepaalde uiterlijkheden in Nederland niet worden gewaardeerd en houd daarmee
rekening.' ...
Red.: Maar de allochtone immigrant houdt geen rekening
met de Nederlander, voelt zich onterecht niet begrepen, en 'Dat leidt tot een
minderwaardigheidscomplex, opgekropte agressiviteit, ageren tegen Nederland.'
Eén van de grote bezwaren tegen wat men "niets-doen"
noemt, is dat me, ook als men zegt dat men dit wil, men het niet doet - met doet
niet niets, maar men doet wel iets. Dat "iets" is het ondersteunen van bestaande
achterstanden:
Uit:
De Volkskrant, 07-05-2010, van verslaggeefster Charlotte Huisman
Directeur van Utrechtse stichting Doenja pleit voor radicale herziening
welzijnswerk
'Stop pamperen van achterstand'
Een werkende moeder zou een betere invloed op haar kinderen hebben dan een
moeder die thuis zit en opvoedingsondersteuning ontvangt.
Tussentitel: 'Huidige aanpak heeft overeenkomsten met
ontwikkelingshulp'
Allochtone vrouwen in achterstandswijken als Kanaleneiland kunnen beter aan
een baan worden geholpen door het welzijnswerk, dan dat ze
opvoedingsondersteuning krijgen. Werkende moeders ondersteunen hun kinderen
beter om hun best te doen op school dan moeders die thuis zitten.
Desnoods zouden kinderen die in zulke wijken op volledig
zwarte scholen zitten, met busjes naar witte scholen in andere wijken moeten
worden gereden, als daardoor hun schoolprestaties beter worden.
Dat is nodig, want alleen met een dergelijk rigoureuze omslag
kunnen de bewoners van zogeheten Vogelaarwijken een tree omhoog komen op de
maatschappelijke ladder. Met de huidige wijkenaanpak worden namelijk onvoldoende
resultaten bereikt.
Dit betoogt directeur Heinz Schiller van Doenja, de
welzijnsstichting van de Utrechtse Vogelaarwijk Kanaleneiland, in zijn boek
De kunst van het stijgen - Over sociale mobiliteit en welzijnswerk dat er toe
doet.
Hij schreef het boek vanwege de discussie die ontstond na een
interview met hem in de Volkskrant van mei vorig jaar. Daarin betoogde
Schiller dat het welzijnswerk en andere hulpverleners al decennialang hun
‘stinkende best’ doen in wijken als Kanaleneiland. De bewoners blijven echter
met dezelfde achterstanden kampen, ondanks de miljoenen die er in projecten
werden geïnvesteerd. Volgens Schiller doen ze de verkeerde dingen, ‘die niet
helpen om de negatieve spiraal van armoede, laaggeletterdheid, werkloosheid en
negativisme te doorbreken’.
Schiller vindt dat de sociale stijging van bewoners voorop
moet staan. De Vogelaaraanpak, gericht op het verbeteren van de buurten, leidt
volgens hem niet per definitie tot verbetering van de positie van de bewoners op
de maatschappelijke ladder.
Het ‘verplichte elkaar ontmoeten’ om de, in projecten vaak
genoemde, sociale cohesie te versterken, werkt volgens hem eerder
contraproductief. Bewoners zouden veel meer gebaat zijn bij het ontstaan van een
‘middenklassementaliteit’ in de wijk. ...
Red.: Wat Schiller hier omschrijft als een
"middenklassenmentaliteit" is natuurlijk niets meer of minder dan de westerse
cultuur, de westerse manier van organiseren en met elkaar omgaan
.
Die westerse cultuur staat haaks op de cultuur die die mensen nu hebben: de
allochtone niet-westerse cultuur
. Schiller beschrijft hier een wijk als Kanaleneiland als een van de
uitscheidingen ontstaan na het mengen van twee te verschillende culturen,
wanneer een te hoog percentage van de mengcultuur komt: het klontert samen in
zijn eigen gebiedjes
.
Deze wijk is ontstaan, en wordt in stand gehouden, door het "niets-doen"
dat men, de multiculturele elite, voorstaat:
| |
In Kanaleneiland zijn veel ongeletterde importbruiden, waardoor
telkens een nieuwe generatie met een achterstand op de basisschool komt,
constateert Schiller. Hij denkt dat ‘juist het hardnekkig omzichtig
benaderen van allochtonen in achterstandswijken ervoor zorgt dat
fundamentele veranderingen uitblijven’.
Hij citeert instemmend deskundigen die stellen dat de
ontwikkelingsmogelijkheden van allochtone kinderen worden benadeeld door
‘de hardnekkige gewoonte van beleidsmakers en beroepskrachten om
laagopgeleide allochtone vrouwen met jonge kinderen vooral als moeder te
benaderen in plaats van als vrouw met eigen ontwikkelingsmogelijkheden
en ambities’. ...
De huidige aanpak van achterstand heeft volgens Schiller
overeenkomsten met ontwikkelingshulp, die burgers lui zou maken.
‘Kinderen in Kanaleneiland kunnen aan de meest uiteenlopende
activiteiten deelnemen, zonder dat hiervoor enige moeite hoeft worden
gedaan, laat staan voor hoeft te worden betaald.’
Hierdoor neemt de verantwoordelijkheid van ouders voor hun
kinderen volgens Schiller juist af. ... |
Zijn conclusie:
| |
‘Wie geeft zonder een tegenprestatie te verlangen, creëert
passiviteit.’ Stoppen met pamperen dus, luidt zijn devies. Welzijnswerk
zou er volgens hem op gericht moeten zijn dat mensen op eigen benen
kunnen staan en niet telkens met de dezelfde vraag opnieuw aankloppen.
|
En dat is dus iets dat de "niets-doen"-ers op hopeloze wijze niet kunnen
laten: pamperen.
Heel hoopvol besluit de directeur met:
| |
Geen vis geven, maar een hengel, stelt de welzijnsdirecteur, naar
analogie van de ontwikkelingssamenwerking. |
Een adagium dat ook in het ontwikkelingswerk al tientallen jaren bestaat, en
nog steeds nauwelijks of niet werkt. Want je moet niet alleen geen vis geven,
maar ook geen hengel - een hengel is niets meer dan een stok met een draadje die
ze indien gewenst ook kunnen maken. Wat je moet geven is een andere mentaliteit.
Een andere cultuur. De mentaliteit om op zoek te gaan naar een sok en een
draadje, er desnoods een zelf te maken, en samen met anderen een ooitje te gaan
ouwen om richting vis te varen. De mentaliteit die haaks staat op de passiviteit
van een wereld bestuurt door de almachtige Allah.
Nog een "het gaat beter"-verhaal dat tot sprookje kan
worden verklaard:
Uit:
De Volkskrant, 22-05-2010, boekrecensie door Anet Bleich
Verscheurd tussen onverzoenbare liefdes
De
romance tussen Sofia (Marokkaans-Rotterdams) en de Utrechtenaar Maarten is
stukgelopen. Margalith Kleijwegt gaat na waardoor.
... Het waar gebeurde verhaal (al zijn de namen van de
personages gefingeerd) is, benadrukt Kleijwegt zelf in het nawoord, niet
extreem; Sofia is na de breuk met haar ouders niet bedreigd, ontvoerd of
vermoord, haar vader heeft haar ‘alleen maar’ verstoten, hij wil niet dat haar
naam thuis nog wordt genoemd.
Sofia hoefde ook niet bang te zijn te worden uitgehuwelijkt, ze
mocht zelf een partner kiezen, zolang het maar een moslim was. ...
Sofia was een vrolijke, vlotte meid, die al vroeg haar eigen
weg zocht. Ze wilde niet zo eindigen als haar moeder, die uit liefde met haar
vader was getrouwd, maar haar dagen nu thuis doorbracht achter aanrecht en
fornuis. Haar vader had zich van eenvoudig gastarbeider opgewerkt tot succesvol
zakenman. Hij hield van zijn vrouw, zoons en dochters, het ontbrak Sofia als
kind niet aan barbiepoppen.
Maar tussen de vrijheidslievende dochter en de traditionele,
in de loop van de tijd steeds vromer geworden vader – de toenemende invloed van
orthodoxe geloofspraktijken was in de jaren tachtig en negentig een algemeen
verschijnsel onder moslims in Nederland – kwam het ook tot felle botsingen. ...
Red.: "Het geloof wordt steeds gematigder" is een
sprookje.
Een zeer goed mogelijke toekomst:
Uit:
De Volkskrant, 25-05-2010, van correspondent Ariejan Korteweg
Noodkreet burgemeesters van banlieues
‘Moeten
eerst nieuwe opstanden uitbreken wil de overheid belangstelling krijgen voor
onze steden en voor hen die daar leven?’ Die vraag stellen 46 burgemeesters van
banlieue-gemeenten in een open brief die dit weekeinde is gepubliceerd.
Volgens de burgemeesters zijn na de rellen van 2005 de beloften die gedaan
zijn om de situatie te verbeteren, niet nagekomen.
De noodkreet wordt breed gedragen. Het gaat niet alleen om
gemeenten in de directe omgeving van Parijs. Ook burgemeesters van voorsteden
van Lyon, Marseille en Bordeaux tekenden de brief. Veel ondertekenaars zijn
socialist, maar ook groene, communistische, rechtse en centrumrechtse collega’s
luiden de noodklok.
‘Het gaat niet slechts om geweld, drugshandel en misdaad – de
onderwerpen waarnaar gewoonlijk de aandacht van de media uitgaat’, schrijven de
burgemeesters. ‘Elke dag weer ervaren we het isolement, de werkeloosheid, de
schooluitval, de huisvestingsproblemen en een algeheel gebrek aan
gemeenschappelijke voorzieningen. De inwoners van onze gemeenten voelen zich
verlaten in een mate die de rest van Frankrijk zich niet kan voorstellen.’
...
‘Mijn departement verkeert op de rand van een
zenuwinzinking’, zegt Claude Baralone, voorzitter van het bestuur van Seine
Saint-Denis, in Le Monde. Zijn Noord-Parijse departement behoort tot de
gebieden met de meeste problemen. ‘Bij de rellen van vijf jaar geleden was er
nog een hele sociale laag aan verenigingen. Door het wegvallen van subsidies is
die laag verdwenen. Hoe zouden we een nieuwe opstand pareren?’ ...
De afgelopen maanden was het vaak onrustig in de Parijse
banlieues. In Tremblay werden bussen beschoten. Ondanks een politie-escorte
brandden er twee uit. Chauffeurs weigeren nog langer op die lijn te rijden. Het
geweld zou verband houden met drugshandel. Kort voor de aanvallen nam de politie
voor meer dan een miljoen euro aan handel in beslag.
Red.: En in het bericht natuurlijk geen woord over wat die
bewoners zelf zouden kunnen doen. Zoals de rest van het land de dingen gewoon
zelf doet.
Het volgende artikel lijkt over iets anders te gaan:
Uit:
De Volkskrant, 02-06-2010, door Charlotte Huisman
'Armen niet gebaat bij gemengde buurt'
Beleidsmakers maken een denkfout, zegt promovenda Gwen van Eijk. ‘Een
gemengde buurt leidt niet automatisch tot meer relaties tussen arm en rijk.’
Tussentitel: 'Je komt vooruit door te studeren en actief te zijn in je vrije
tijd'
De beleidsmakers zijn er vol van: in veel Nederlandse steden gaan flats met
veel sociale woningbouw tegen de vlakte om plaats te maken voor koopwoningen die
de middenklasse moeten lokken. In het actieplan voor de Vogelaarwijken wordt
gesteld dat inwoners van dergelijke gesegregeerde ‘arme’ wijken er de relevante
contacten en relaties missen. Als kansrijkeren en kansarmen bij elkaar in de
buurt wonen, komen de kansarmen makkelijker een stapje hoger op de
maatschappelijke ladder, is het idee.
Die beleidsmakers maken een denkfout, zegt criminologe Gwen
van Eijk. Zij promoveert vrijdag aan de Technische Universiteit Delft. Of een
kansarme nu in een gesegregeerde, ‘arme’ wijk woont of in een gemengde wijk met
ook rijkere bewoners; het maakt nauwelijks uit voor de opbouw van zijn netwerk,
dat hem vooruit zou kunnen helpen. Zij concludeert: een gemengde buurt leidt
niet automatisch tot meer relaties tussen arm en rijk.
‘De buurt speelt een steeds kleinere rol in het dagelijks
leven. Dit komt bijvoorbeeld omdat vrouwen zijn gaan werken, mensen elkaar
kunnen bellen of de bus kunnen nemen naar een ander deel van de stad. Dat weten
we al heel lang. Toch wordt in veel beleidsrapporten de buurt nog aangeduid als
de locatie waar het allemaal moet gaan gebeuren. Maar mensen hebben hun meeste
contacten niet in de buurt, maar bijvoorbeeld op het werk, in hun vrije tijd,
met mensen met dezelfde interesses.’
Hoogopgeleide werknemers blijken over een aanzienlijk
groter netwerk te beschikken dat ze vooral in hun verschillende banen hebben
opgedaan, dan werknemers met minder geschoold werk. Ook hebben ze vaak nuttige
contacten gelegd tijdens hun studie. De contacten in de buurt spelen voor hen
nauwelijks een rol.
Daarbij, stelt Van Eijk, zou een kansarme ook niet veel
hebben aan contacten met welgestelden om verder te komen. ‘De eigen economische
positie is bepalender. Want stel dat je wel een invloedrijke kennis hebt die
weet heeft van interessante vacatures, dan heb je daar weinig aan als je niet de
juiste opleiding hebt gevolgd of geen interessante werkervaring hebt. Door te
studeren en actief te zijn in verenigingen, kom je vooruit. Je kunt het niet
omkeren. Als je geen opleiding hebt, of je bent werkloos, komt het niet zomaar
goed met je dankzij een goed netwerk.’ ...
Meerdere wetenschappers zijn kritisch over de veronderstelde
zegeningen van het mengen van wijken. Van Eijk zegt dat ze niet verbaasd is over
de uitkomst van haar onderzoek. ‘Ik was me bewust van de afnemende rol van
buurten in het dagelijks leven. Maar ik had wel verwacht dat kansarme bewoners
grotere netwerken zouden hebben in hun buurt, bijvoorbeeld omdat ze niet altijd
over een auto beschikken. Kansarmen compenseren hun kleinere netwerk niet door
meer relaties aan te gaan met buurtbewoners. Wel gaan kansarmen vaker in een
buurt wonen omdat er al familie van hen woont.’ ...
Red.: Samengevat in een tussenstuk:
| |
Armere bewoners krijgen geen waardevoller netwerk als zij in een
wijk wonen met ook kansrijke bewoners, is haar conclusie. Persoonlijke
netwerken kunnen toegang geven tot waardevolle zaken voor iemands
positie, zoals informatie, banen, vaardigheden en invloed. Maar zowel
rijk als arm bouwt zijn netwerk nauwelijks op in de buurt en dus leveren
gemengde wijken nauwelijks nieuwe contacten op. |
Oké, wat doet dit artikel in een verzameling die poogt te laten dat
niets-doen aan de integratie van allochtonen niet zorgt voor een automatische
oplossing. Nou, ten eerste slaat dat 'armen' inde titel natuurlijk voor 100
procent op de groep allochtonen waar het integratiebeleid om gaat: de grote
groep kansarmen. En ten tweede zal wat hier geschreven wordt over wel iets doen:
"Het werk niet", natuurlijk alleen maar in sterkere mate slaan op niet iets
doen. En ten derde zijn de zaken die genoemd worden als degene die wél helpen:
studeren en actief zijn in je vrije tijd, zaken waarin moslims sterk
onderpresteerder - voor school en studie zie hier
en voor vrijetijdsbesteding hier
.
De Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 zijn achter
de rug. Tot afgrijzen van heel progressief en multiculturalistisch Nederland was
de PVV de grote winnaar, met een stijging van 9 naar 24 zetels - de partij die
het meest bezwaren maakt tegen het gedrag van allochtonen en met name moslims en
hun hun islam. En ook dit wordt niet vanzelf beter:
Uit: De Volkskrant, 09-06-2010,
Scholieren kiezen voor PVV en VVD
De PVV is als winnaar uit de bus gekomen bij schaduwverkiezingingen die
maandag en dinsdag onder middelbare scholieren zijn gehouden. De PVV haalde bij
de Scholierenverkiezing dertig zetels. De VVD eindigde als tweede met 28 zetels,
gevolgd door de PvdA (25 zetels). Het Instituut voor Publiek en Politiek maakte
de uitslag dinsdag bekend. Verspreid over 386 scholen brachten ruim 91 duizend
van de bijna 178 duizend aangemelde middelbare scholieren via internet hun stem
uit. ...
Red.: Weer een waarschuwing uit het buitenland:
Uit:
De Volkskrant, 19-06-2010, door Marnix de Bruyne
Interview | Ela
Gandhi, kleindochter van Mahatma Gandhi
'Moslims worden
meer moslim, hindoes meer hindoe'
Ela Gandhi vindt dat Zuid-Afrika de idealen van geweldloosheid van haar
grootvader weer hard nodig heeft.
Ela Gandhi (69) herinnert zich haar grootvader nog goed. De Indiase icoon van
het vreedzaam verzet, Mahatma Gandhi, verbleef twintig jaar in Zuid-Afrika waar
hij een ‘ashram’, een commune, stichtte in Phoenix, 25 kilometer van Durban. Ela
Gandhi is er geboren, en woonde er tot haar zesde. ...
De Indiase gemeenschap in Zuid-Afrika is veranderd sinds het
formele einde van de apartheid in 1994, zegt Gandhi. ‘Toen ik opgroeide, wist je
niet wie moslim was en wie hindoe. Mijn moslimvriendinnen droegen geen
hoofddoek. Maar nu pik je ze er zo uit. Dat komt doordat de grens open is. Er
komen moslimpriesters naar Durban en hindoepriesters. De moslims worden meer
moslim, de hindoes meer hindoe. Terwijl de wereld aan het globaliseren, zie je
dat diaspora aan het polariseren is.’ ...
Red.: Dat lijkt een tegenstelling maar is het niet: door
de toegenomen communicatiemogelijkheden zijn de banden binnen dezelfde
geloofsgemeenschappen in verschillende landen toegenomen. Dus voelt men meer het
verschil tussen die geloofsgemeenschappen. Met als aloude les dat religie niet
leidt tot binding maar tot afstoting, en de extra les dat het verschijnsel
dat ook in Nederland plaatsvindt niets met Nederland te maken heeft.
Kijk maar eens hoe het werkt met twee religies die veel
minder verschillen:
Uit:
De Volkskrant, 26-06-2010, door Jan Tromp
Interview | Wiel Kusters,
hoogleraar, dichter, schrijver
Vreemdeling in eigen land
Kom niet aan Limburg, want dan kom je aan Wiel Kusters. Het irriteert de
schrijver en dichter dat juist in zijn provincie Geert Wilders zo’n enorme
aanhang heeft. ‘Ik denk dat ze in hem een noodzakelijke schreeuwlelijk zien.’
...
Is het CDA te protestants geworden?
‘Ik denk dat voor veel Limburgse CDA-stemmers dat het geval is. Globaal
gesproken houdt de Zuid-Limburger van een zekere gemoedelijkheid. Wees niet te
fanatiek. Besef dat alles mensenwerk is.
‘Wij hebben ook een andere God. Niet de wrekende God van de
donder en de bliksem. Wij spraken, in mijn dialect, over God als over ’t
Herrjöttsje. Het staat voor het Herr Gott in het Duits, maar dan verkleind. Lief
gemaakt. Het Here Godje.’
Dat moet je eens tegen een calvinist zeggen.
‘Precies. Balkenende straalde helemaal niets uit van enig gevoel voor ’t
Herrjöttsje. Hij is een christen. Maar een christen is nog geen katholiek.
‘Hoezeer is hij niet bezig geweest met die VOC-mentaliteit?
We moesten ons allemaal een VOC-mentaliteit aanmeten. Van Surhuisterveen tot
Spekholzerheide, zal ik maar zeggen. Maar die VOC was iets van de 17de-eeuwse
Republiek, van ‘Holland’. Wij waren de wingewesten. Ik geloof niet dat hij zich
die omstandigheid zelfs maar één moment heeft gerealiseerd.
‘Ik weet niet zeker of je het een blunder moet noemen.
Wezensvreemd aan de cultuur van hier is zo’n VOC-verhaal in elk geval.’
Dus als de oude KVP de gedaante aanneemt van het protestantisme van Cappelle
aan den IJssel...
‘Dan krijg je olie en water. Dat mengt niet.’
Red.: En dit na vele centennia. Maar, beweert de
multiculturalist, met moslims gaat het binnen enkele decennia wel lukken ...
Een update, tweejaar later, uit Kanaleneiland:
Uit:
De Volkskrant, 22-07-2010, door Charlotte Huisman
Interview | Utrechtse wethouder wonen Harry Bosch
'Wijkaanpak nog
zeker 10 jaar nodig'
Utrechtse ‘krachtwijken’ zijn nog lang niet uit de gevarenzone. ’We moeten
de aanpak volhouden om banlieues te voorkomen.’
Niet op alle punten ontwikkelen de Utrechtse ‘krachtwijken’ zich gunstig,
ondanks de miljoenen euro’s die erin worden geïnvesteerd. Zo zijn er meer
schoolverlaters zonder diploma in Kanaleneiland, willen meer bewoners van
Zuilen-Oost verhuizen en is er meer criminaliteit in Ondiep.
Maar uit de jaarlijkse gemeentelijke monitor van de
vorderingen in Utrechtse probleemwijken blijkt ook dat veel zaken wel beter
gaan: de inwoners ervaren minder overlast van jongeren en meer bewoners hebben
weer geloof in de toekomst van de wijk. En in Kanaleneiland-Noord is het
veiliger geworden.
Volgens verantwoordelijk wethouder Harrie Bosch (PvdA) moeten
we niet meteen grote resultaten verwachten van de inspanningen in deze gebieden.
‘Maar de investeringen zijn nodig. De wijken in Nederland zijn niet de banlieues
van Frankrijk, maar we moeten voorkomen dat ze dat worden. Het zou ook gek zijn
als we in twee jaar het probleem zouden hebben opgelost in wijken waar het de
afgelopen tientallen jaren structureel mis is gegaan.’ ...
Red.: Waar het 'de afgelopen tientallen jaren structureel mis
is gegaan' is "meel in de mond"-taal voor de allochtone instroom van de
afgelopen tientallen jaren. Een flink deel,of het overgrote deel, van die
achterstand zit in vastgebakken culturele patronen. Die verdwijnen niet. Hoeveel
er vastgebakken zit, blijkt in de toekomst. Een "interessant" sociologisch
experiment. De huidige trends:
| |
Tussenstuk:
30 miljoen euro voor Utrechtse 'krachtwijken'
... Met een jaarlijkse monitor volgt Utrecht de vorderingen.
Daaruit blijkt dat het niet op alle punten beter gaat. Positief is dat
het aantal bewoners dat last heeft van jongeren in alle wijken is
gedaald. Maar in Kanaleneiland daalde sinds 2007 het aandeel kinderen
dat naar havo of vwo gaat van 27 procent naar 24 procent. Het percentage
voortijdige schoolverlaters in deze wijk steeg eveneens. In Overvecht
steeg het aantal jonge werkzoekenden. In Zuilen-Oost steeg het aantal
bewoners dat zich onveilig voelt en wil verhuizen. |
Een velgehoorde kreet is dat de jongeren zich veel
meer op het verblijfland richten dan de migratiegeneratie. In deze moderne
wereld is dat niet meer zo:
Uit:
De Volkskrant, 26-07-2010, column door Kader Abdolah
Facebook
... Vroeger was het alleen de eerste generatie immigranten die
zich nog een beetje bezighield met het thuisland, maar sinds de komst van
Facebook houdt ook de tweede generatie er een sterke band met de
leeftijdsgenoten in het vaderland op na. ...
Red.: In Duitsland is het hetzelfde verhaal:
Uit:
De Volkskrant, 14-09-2010, door Marnix de Bruyne
Neem een voorbeeld aan de opmars van baklava
De makers van Der Spiegel zijn er eens goed voor gaan zitten. In een
omslagverhaal waar liefst negen journalisten aan meewerkten, gaat het blad in op
de vraag ‘Waarom in Duitland de integratie is mislukt’.
Het onderwerp is ‘hot’ in Duitsland sinds de omstreden
uitspraken van Thilo Sarrazin, voormalig bestuurslid van de Bundesbank, die zei
dat moslims slechter integreren dan andere immigranten. ...
... de cijfers en grafiekjes die in het stuk volgen, tonen
dat het inderdaad slecht gaat met de integratie van moslims.
Op de meetlat voor integratie, ontwikkeld door het instituut
voor bevolking en ontwikkeling in Berlijn, scoren immigranten uit EU-landen,
zonder Zuid-Europo, een ronde 7,0, en die uit het verre oosten een 6,8. Turken
komen echter niet verder dan 1,3 (en Zuid-Europeanen tot een schamele 3,5). Dat
heeft veel te maken, verzucht Der Spiegel, met lage opleidingen: 72
procent van de Turken in Duitsland mist een goede opleiding. En het
bedrijfsleven zoekt helaas ‘geen mannen die sinaasappelkisten versjouwen.’
...
IRP: Zoals gezegd: precies hetzelfde verhaal als in
Nederland - sociale rampen in het verschiet. Maar dat is ook in Duitsland
natuurlijk de schuld van anderen dan de immigranten. Ten eerste: de
boodschapper:
| |
Het is niet vreemd, schrijft Der Spiegel, dat na Wilders in
Nederland en Haider in Oostenrijk, ook in Duitsland de ‘simplificeerders
boven komen drijven’. ‘Waarom zou uitgerekend Duitsland van deze tyfus
verschoond blijven?’
De woordkeus zal bedoeld zijn om de lezer ervan te overtuigen
dat het blad aan de goede kant staat. |
Ten tweede: het onschuldige slachtoffer.
| |
Het blad vindt wel dat autochtonen ook een bijdrage aan de
integratie mogen leveren. ‘Moet het nu echt zo zijn dat één op de vier
Duitsers geen enkele moslim in zijn kennissenkring heeft? Dat jaarlijks
4,5 miljoen Duitsers op vakantie gaan in Turkije, maar dat bijna geen
Duitser in zijn leven een moskee heeft bezocht?’ |
Ook in Duitsland worden media natuurlijk gedomineerd door leden van de
bovenste derde klasse, cultuurverraders, en solidair met graaiende
kosmopolitische oligarchen.
Nog een voorbeeldje uit Duitsland:
Uit:
De Volkskrant, 15-09-2010, door Sacha Kester
Islam?
Nein danke
Vrouwen met een hoofddoek, patiënten die geen Duits spreken, en islamitische
gezinnen met meer dan vijf kinderen zijn niet langer welkom bij een huisarts in
het Duitse Hessen. ´Ik heb al jaren grote problemen met islamitische patiënten’,
zei de arts vorige week in de Gelnhauser Neuen Zeitung. ‘Daarom heb ik in
mijn praktijk een lijst opgehangen met de nieuwe spelregels die hier gelden.’
De arts kon niet goed met gesluierde vrouwen communiceren
vanwege het gebrek aan oogcontact en omdat hij gezichtsuitdrukkingen niet goed
kon zien. De taalachterstand maakte het nog lastiger om islamitische patiënten
te behandelen – en met tolken had hij slechte ervaringen. Bovendien was het een
paar keer voorgekomen dat allochtone kinderen de wachtkamer ‘onder handen hadden
genomen’ toen ze zonder toezicht in de ruimte werden achter gelaten.
...
Red.: Klachten over gedrag vanuit een specifieke groep, die maatregelen
richting dat gedrag, dus die groep, ten stelligste rechtvaardigen. Maar dan komt
vijfde colonne in actie:
| |
De huisregels leidden tot een storm van kritiek uit de moslimwereld, |
...en kan het capituleren en de zelfislamisering vanuit de top van de
maatschappij beginnen:
| |
de arts heeft na een gesprek zijn excuses aan de islamitische
gemeenschap aangeboden. Het vaktijdschrift Medisch Contact meldt dat de
arts zich nu ook tegenover zijn eigen beroepsgroep moet verantwoorden.
De regionale beroepsorganisatie legt de kwestie voor aan de
tuchtrechter. |
Waar de rest van de burgers heel anders over denkt, en over een aantal jaren
gaat stemmen op een partij die die mening vertegenwoordigt. En dan is men
daarover verbaasd ... En dus worden moslims nog bozer, en er is weer een
cirkeltje rond.
Volgende: discriminatie. Inmiddels algemeen bekend is door de
komst van de moslims de discriminatie van joden en homo's sterk is toegenomen.
En dat komt sinds kort onverkort in het nieuws. Hier de reactie van de moslims:
Uit: De Volkskrant, 22-09-2010, door Fouad Sidali,
oud-stadsdeelbestuurder in Amsterdam
Moslims moeten zelf centrum tegen discriminatie betalen
Onlangs werden zorgwekkende discriminatiemeldingen bij verscheidene
politiekorpsen vrijgegeven. Zorgwekkend, omdat er sprake zou zijn van een
toename van intolerantie en discriminatie van met name Joden en homoseksuelen.
Het landelijk Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) haast zich
intussen om ook aandacht te vragen voor discriminatie van moslims.
Ook ik vind het triest dat het aantal discriminatie-incidenten op grond van
etniciteit en herkomst juist de grootste categorie vormt, maar verder geen
aandacht krijgt. ...
Red.: Waarna het in de rest in het artikel alleen nog
maar gaat over wat moslims moeten doen aan de discriminatie van moslims. Wat als
Moslims aangesproken worden op het discrimineren van joden en homo's, dan is dat
natuurlijk ook discriminatie. En zo is er weer en cirkeltje rond.
De afscheiding wordt steeds groter:
Uit:
De Volkskrant, 22-09-2010, van verslaggeefster Anneke Stoffelen
Zorg op maat voor Turkse patiënt
Volgende maand komt er in Amsterdam een speciale kliniek voor allochtonen.
Initiatiefnemer Sukru Genco wil vooral communicatieproblemen aanpakken.
Allochtonenkliniek Vatan, die in oktober opengaat in Amsterdam, wil vooral
een oplossing bieden voor de communicatieproblemen tussen arts en patiënt.
Volgens kinderarts Sukru Genco, een van de initiatiefnemers, leiden
cultuurverschillen en taalproblemen er nu nog te vaak toe dat allochtone
patiënten rondshoppen met hun medische kwaal of uitwijken naar het buitenland.
‘Allochtone patiënten weten niet wat er met hen aan de hand
is, ze voelen zich onbegrepen ...’, aldus Genco.
Bij Vatan werken vanaf volgende maand zeven medisch
specialisten met Turkse achtergrond die zijn opgeleid in Nederland. ...
Zorgverzekeraar Agis steunt het initiatief en vergoedt de
consulten volgens de gangbare tarieven. ‘We merken dat er vraag naar is bij onze
cliënten’, zegt woordvoerder René Muller. ‘Die voelen zich niet altijd op hun
gemak bij een Nederlandse arts.’ Agis ziet er geen bezwaar in cliënten als
etnische groep te benaderen, zolang de zorg kwalitatief goed is en de kosten
hetzelfde zijn.
Het bedrijf heeft veel allochtone cliënten, omdat Agis als
enige Nederlandse verzekeraar contracten heeft met klinieken in Turkije, Marokko
en Suriname voor planbare zorg – van het verhelpen van staar tot heupoperaties.
Jaarlijks laten 34 duizend patiënten zich via Agis in Turkije behandelen, veelal
omdat ze zich daar beter begrepen voelen dan in Nederland. ...
Red.: Het is allemaal het gevolg van sociale achterstand,
wantrouwen, wij-zij-denken, en nog wat van die zaken, die de eerstkomende
decennia niet noemenswaardig zullen afnemen gezien de voortdurende instroom van
nieuwe achterstandigen.
Overigens werd initiatiefnemer Genco in Nieuwsuur
(Ned.2, 22h00
) gevraagd naar zijn initiatief. Hij hield de boot af aangaande de naam van de
kliniek: Vatan. Het was één of ander acroniem. Elders op het internet stond de
waarheid: het betekent "thuis".
Inderdaad.
Tevens een voorbeeld van het het gemak waarmee allochtonen je
voorliegen over hun gehechtheid aan het vaderland.
Dit is een zo'n helder geval van zelf-geïnduceerde segregatie, dat
zelfs de Volkskrant er zich tegen uitspreekt:
Uit:
De Volkskrant, 24-09-2010, hoofdredactioneel commentaar
Segregatie in zorg
Aparte kliniek geen goed
antwoord op ontevreden allochtonen patiënt
In Amsterdam komt een speciale
kliniek voor allochtonen. Dat is geen goed idee. Segregatie in de zorg dient te
worden vermeden. Gezondheidszorg hoort, net als onderwijs, toegankelijk en
kwalitatief op orde te zijn voor alle burgers. ...
Red.: Natuurlijk vindt men wel dat het de Nederlanders
zijn die zich moeten aanpassen:
| |
Het feit dat er behoefte is aan dergelijke kliniek toont
echter aan dat niet alle burgers zich thuis voelen in de Nederlandse
ziekenhuizen. ...
Dit negatieve sentiment moet serieus genomen worden. De zorg
wordt in snel tempo geconfronteerd met een meer etnisch diverse
patiëntenpopulatie. In sommige ziekenhuizen in de Randstad is nu al de
meerderheid van de patiënten afkomstig uit een niet-westers land. Zoals
elke organisatie zullen ook zorginstellingen moeten inspelen op de
veranderende vraag uit de samenleving. ...
Van alle zorgverleners mag worden verwacht dat zij zich
verdiepen in hun patiënt en zich bekommeren om zijn welbevinden. ... |
Het is natuurlijk volkomen andersom: van alle Nederlandse ingezeten mag
worden verwacht dat zij zich verdiepen in hun verblijfsland. Als ze aan deze eis
niet kunnen voldoen, moeten ze gaan naar een land waar ze daar wel toe in staat
zijn.
Marcel van Dam is één van de luidste voorstanders van
niets-doen. Hier haalt hij zijn eigen standpunt definitief onderuit:
Uit: De Volkskrant, 14-10-2010, column door Marcel van Dam, socioloog
Ons brein en de politiek
Tussentitel:
Helaas kan niemand vrije keuzes maken, ook Femke Halsema niet
Recent las ik drie boeken over de oorsprong van menselijk gedrag. Waardoor wordt
ons doen en laten beïnvloed en welke mogelijkheden hebben we om die invloeden te
weerstaan? Het betreft De vrije wil bestaat niet van Victor Lamme,
hoogleraar cognitieve neurowetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, Wij
zijn ons brein van Dick Swaab, die dertig jaar directeur was van het
Nederlands Instituut voor Hersenonderzoek, en Het lucifer effect van
Philip Zimbardo, oud-hoogleraar psychologie aan Stanford University.
Het is ondoenlijk in een column de inhoud van die boeken
recht te doen. Er wordt verslag gedaan van wereldwijd onderzoek naar het
functioneren van het brein en de vrijheidsgraden van het individu om gedrag zelf
te bepalen. In alle drie genoemde boeken is de boodschap helder: er is geen ‘ik’
of ‘zelf’ om te besluiten iets te doen of te laten wat afwijkt van wat het brein
onbewust al heeft besloten.
Alle besluiten van ons brein gaan vooraf aan de bewustwording
ervan. Het bewustzijn is slechts de spindoctor van het brein. Dat onbewuste
proces is een verwerking van prikkels die voortkomen uit onze erfelijke
eigenschappen, alle in ons geheugen opgeslagen ervaringen, vooral die in de
vroege jeugd, en de actuele prikkels uit de omgeving. Wij dirigeren niet ons
brein, het brein dirigeert ons. Vrije wil is een illusie. ...
In een lezing over godsdienstvrijheid zei Femke Halsema dat
wij moeten zorgen dat islamitische homo’s en vrouwen, los van de groepsdwang die
zij ondervinden, hun vrije keuze moeten kunnen maken. Helaas kan niemand los van
zijn omgeving vrije keuzes maken, ook Femke Halsema niet. Wat zij wil, is dat
moslims hun groepsdwang verruilen voor die van haar en van mij. Dat wil ik ook
wel, maar ik weet dat ik ze dan moet verleiden lid te worden van onze groep.
Red.: Het lid zijn van hun groep is onder andere het behoren
tot de islam. De islam voor hen de zin van hun leven. Er is niets in onze groep
dat ook maar in de buurt komt van de kracht van "de zin van het leven" zoals
gevoeld door een gelovige. Het onderbewuste maakt dat lid worden van onze groep
kansloos.
Twee berichten uit dezelfde krant, en staande naast
elkaar:
Uit:
De Volkskrant, 01-11-2010, van correspondent Diederik van Hoogstraten
Goed humeur, geen boodschap
Vlak voor de
Congresverkiezingen organiseerde komiek Jon Stewart een bijeenkomst voor ‘gezond
verstand’ en tegen de vechtcultuur in Washington. Het apolitieke karakter stelde
velen teleur.
...
Ambitieus klinkt dat niet. Maar het sluit aan bij de wens van Stewart, de
uitvinder en succesvolle uitbater van het begrip ‘nepnieuws’ met een
praatprogramma (The Daily Show) op Comedy Central. Stewart trekt vooral jonge,
progressieve kijkers. Velen van hen geven gehoor aan zijn oproep om zaterdag de
hoofdstad over te nemen in de naam van – ja, van wat? Een goed humeur. Plezier
maken. ‘Er zijn’, zoals ook Stewart zegt.
Pas aan het einde van het drie uur durende evenement wordt zijn toon eventjes
serieus. Stewart is naast grappenmaker een scherpe, soms getormenteerde
commentator. In zijn programma hekelt hij de vecht- en schreeuwcultuur van
Washington, die zijn weerklank vindt op de vele talkradiozenders en de
ideologische kabelomroepen als Fox (op rechts) en MSNBC (op links).
In het land praten mensen gewoon met elkaar en werken ze
samen, zegt Stewart zaterdag. ...
Toch is de sfeer als het weer: cool en zonnig. Stewart kiest een apolitieke
toon, en ook de talloze borden in de meute hebben een persoonlijke of ironische
toon. ...
Mahmoud (29) en Bushra (23), een pas getrouwd stel uit een buitenwijk van
Washington, is het ernst. ‘We hebben niet zo vaak de kans om onszelf zo te laten
zien’, zegt Mahmoud, ‘als gewone Amerikanen en gematigde moslims in de
middenklasse.’
‘Bange moslimman’, staat er op zijn bord. Zij draagt een hoofddoek en houdt een
ander bord vast: ‘Moslimvrouw met gezond verstand.’ Ze lachen voortdurend en
krijgen veel opgestoken duimen en steunbetuigingen van passanten.
Ze willen hun achternaam niet geven, ‘gezien het huidige klimaat’, zegt Bushra.
Een joodse vrouw komt er even bij zitten en roept: ‘Zie je, joden en moslims
samen, het kan!’ Mahmoud grijnst. ‘Dit zie je nooit op tv.’ ...
Red.: Het geluid van vóór niets-doen, "dan komt het met steun
van de redelijke mensen vanzelf goed".
Het andere bericht:
Uit:
De Volkskrant, 01-11-2010, The New York Times
Al Qaida in Jemen sinds de lente weer actiever
Tussentitel: Amerikaanse burgers staan lokale tak bij in wetteloos achterland
Tot voor kort hadden de meeste Amerikanen nauwelijks gehoord van Jemen. Sinds
afgelopen vrijdag, toen het nieuws bekend werd over het complot om explosieven
per pakketpost te sturen van Jemen naar synagoges in Chicago, is de aandacht
weer gevestigd op de gevaren die broeien in het dorre landje in de zuidelijke
punt van het Arabisch schiereiland. ...
De lokale tak van Al Qaida opereert vanuit Jemens wetteloze,
door strijd verscheurde achterland. Amerikaanse burgers helpen er de groep bij
het aanvallen van de Verenigde Staten.
De in Amerika geboren geestelijke Anwar al-Awlaki stond in
contact met de Nigeriaan. Sommige deskundigen geloven dat de jongste poging
mogelijk ook het werk was van Al-Awlaki, een charismatische prediker die zich
schuil houdt in Jemen en die op internet allerlei bedreigingen uit. ...
Red.: Objectief bezien zou je al zeggen dat de reeks
voorvallen van de tweede soort zwaarder weegt dat die van de eerste. Tel daar
nog het basale psychologische proces bij op dat negatieve zaken altijd veel meer
indruk maken en veel langere beklijven dan positieve (ten gevolge van de oude
overlevingsdrang). Dan is het risico van een slechte uitkomst op zijn minst
aanzienlijk.
De nieuwste mode van de multiculturalisten is tussen
hun bezweringen in een enkele zin of alinea te wijden aan uitdrukkingen als "Er
zijn weliswaar ook problemen ...", en gaat over tot de orde van de dag, zijn
excuses, smoezen enzovoort. Hetgeen niet helderder geïllustreerd wordt als er
een daadwerkelijke maatregel wordt voorgesteld:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2010, van verslaggevers Menno van Dongen en Kim van Keken
Reljeugd | Kabinet gaat probleemjongeren hard aanpakken
Ook wijkverbod na lichte vergrijpen
Overlastgevers krijgen straks sneller een gebiedsverbod. Oppositiepartijen
en jongeren zijn kritisch.
Het nieuwe kabinet gaat reljeugd hard aanpakken. Jongeren vanaf 12 jaar lopen
het risico op een wijkverbod als ze vernielingen aanrichten of buurtbewoners
bedreigen.
Dat staat in een wetsvoorstel van minister Ivo Opstelten van
Veiligheid en Justitie. Nieuw is dat rechters de mogelijkheid krijgen om
overlastgevers een gebiedsverbod op te leggen, voor maximaal twee jaar. Als
jongeren zich daar niet aan houden, riskeren ze een verblijf in de
(jeugd)gevangenis.
Burgemeesters kunnen al zo’n maatregel opleggen als mensen
langdurige, ernstige overlast veroorzaken. In de toekomst mogen rechters een
dergelijk verbod instellen na lichtere vergrijpen, zoals strafbare
samenscholing, hinderlijk gedrag of openlijk drank- of drugsgebruik. ...
Red.: De reacties van de "Er zijn weliswaar ook problemen
..."-prekers:
| |
Magda Berndsen van D66 ziet vooral veel ‘stoere taal’. ‘De afspraak
is: geen extra taken voor de politie zonder extra geld. Ik zie geen
geld.’
Ze wijst op de Britse maatregelen tegen asociaal gedrag, de
zogeheten asbo’s (anti-social behaviour orders). Die werden in de jaren
negentig ingevoerd om reljeugd te beteugelen. Onlangs werden ze
afgeschaft, mede omdat ze tijdrovend en ingewikkeld bleken. ‘Het werd
een geuzennaam wanneer je als jongere een asbo had’, memoreert Berndsen.
‘Schieten we niet met een kanon op een mug?’ |
Mooi, die wil dat we niets doen.
| |
Collega Tofik Dibi van GroenLinks: ‘Een jongere kan straks voor een
jointje al een wijkverbod krijgen.’ |
Tja, het gaat over zijn mede-Marokkanen.
| |
Peter van der Laan, hoogleraar reclassering aan de Vrije
Universiteit in Amsterdam, betwijfelt of rechters de maatregel
daadwerkelijk opleggen na een lichte overtreding. ‘Het gaat heel ver als
je voor zoiets als samenscholing een gebiedsverbod krijgt.’ |
De geitenwollensokkensector heeft ook nog steeds niets geleerd.
Voordat we wat andere opmerkingen van deze mensen
oppikken, eerste wat andere partijen:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2010, van verslaggever John Wanders
Burgemeester van Gouda: wegsturen niet de oplossing
Volgens de PvdA-politicus moet je ouders betrokken maken, in plaats van
alleen wijkverboden instellen.
Het door minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) voorgestelde wijkverbod
met een duur van 2 jaar kan een nuttige aanvulling zijn op het bestaande
arsenaal aan bevoegdheden van burgemeesters, vermoedt de Goudse burgemeester Wim
Cornelis (PvdA). ‘Je hebt er iets aan als verlenging van het huidige
gebiedsverbod, dat een termijn kent van 3 maanden.’
Maar biedt een wijkverbod ook een structurele oplossing voor overlast van
probleemjongeren? Cornelis: ‘Nee, dat doet het niet. Al gaat er vast wel een
preventieve werking van uit.’ Volgens zijn politiechef stuit een gebiedsverbod
bovendien op praktische bezwaren. ‘Je kunt ze niet verbieden naar huis te gaan’,
zegt Paul van Musscher. ...
Red.: Ah, nog meer redenen dat het niet gaat werken. Maar
misschien is de dadergroep zelf onder de indruk:
Uit:
De Volkskrant, 09-11-2010, van verslaggeefster Eileen Ros
Jongeren en buurtwerkers kritisch over plannen Opstelten
‘Een gebiedsverbod verplaatst problemen’
De vrienden Faisal (19), Yildirim (20) en Wesley (19) roken een sigaret voor
buurtcentrum de Evenaar in de Baarsjes, Amsterdam-West. Faisal: ‘Je zit met je
mattie buiten te chillen. Je rookt een jonko (joint) of twee. Als je dan te luid
bent voor de buren, kun je dat beter tegen elkaar zeggen, ja toch? Zo’n
gebiedsverbod maakt zulke gesprekken onmogelijk.’
Volgens de vrienden is het door minister Opstelten voorgestelde wijkverbod ‘niet
zo snugger’. Faisal, geboren en getogen ‘Amsterdammer’, denkt dat de nieuwe wet
het probleem zelfs verschuift. ‘Er zijn meer regels dan oplossingen. Wanneer je
een alcoholist verbiedt zijn wijk in te gaan, gaat-ie naar de eerste de beste
bank waar hij wel kan zitten. Dan krijgen bewoners van die wijk toch de overlast
op hun bordje?’
Wesley spingt op en neer tegen de kou. ‘Met zo’n gebiedsverbod raak je het
vertrouwen van jongeren kwijt. Misschien is er een reden voor overlast. Is er
iets gebeurd thuis, je weet toch? Daar kom je niet achter als je iemand twee
jaar de laan uit stuurt.’ ...
Faisal, Yildirim en Wesley hebben een croissantje gehaald. Ze maken een praatje
met twee straatcoaches. Ook die zijn sceptisch over de gevolgen van het
wetsvoorstel: ‘Wanneer een overlastgever de buurt uitmoet, gaat deze naar een
andere buurt waar straatcoaches niets van hem afweten. Met een gebiedsverbod
loopt iets eerder uit de hand.’
Faisal trekt zijn Armanipet naar achteren en lacht: ‘Hoe valt eigenlijk te
controleren of iemand zich in een verboden gebied bevindt? Met animalcops?’
Red.: Nou, die zijn totaal niet onder de indruk.
Misschien was dit een aanleiding om een betere oplossing voor te
stellen. De enige kwam van de burgemeester:
| |
Voor een structurele oplossing heb je meer aan betrokkenheid van
ouders, buurtbewoners, straatcoaches en gezinsmanagers dan aan een
wijkverbod, zegt Cornelis. Aan het vergroten van die betrokkenheid wordt
in Gouda hard gewerkt, zegt hij. |
Dat is de thee-drink aanpak van Cohen. Heeft nog nooit ook maar voor een
stuiver voortgang geboekt - zo was het:
| |
De Goudse flatwijk Oosterwei werd in het najaar van 2008 het nationale symbool
van overlast door Marokkaanse probleemkinderen. Toen omdat Connexxion
aankondigde drie bushaltes in de wijk tijdelijk te schrappen. De busmaatschappij
was het zat dat haar chauffeurs werden geïntimideerd en bedreigd door
treiterkoppen uit Oosterwei. De PVV riep het kabinet-Balkenende op het leger
naar Gouda te sturen. |
En zo is het:
| |
Nederlands-Marokkaanse
onruststokers tussen de 8 en de 14 jaar haalden de afgelopen dagen weer het
nieuws nadat ze een buurtevenement hadden verpest in de wijk Oosterwei. Ze
bekogelden er mensen, onder wie een clown, met bloembollen.. |
Cornelis' reactie:
| |
De namen van een aantal jongens zijn bekend. De gemeente wil de
schade op hun ouders verhalen. |
Als het niet zo triest was, zou het om te brullen van het lachen zijn.
Ooit, tijdens een tv-uitzending na een reeks soortgelijke
incidenten in Amsterdam, met, zeldzaam, een aantal van het tuig in de zaal, werd
glashelder dat deze lieden van totaal nergens onder de indruk zijn. Met één
enkele uitzondering. Toen toe nog VVD-politicus Henk Kamp opmerkte dat
uitzetting ook maar een mogelijkheid moest worden. Dáár werden ze wél stil van.
En dat is natuurlijk wat moet gebeuren. Zie de woorden van
Cornelis:
| |
Wij hebben procentueel de meeste Marokkanen van Nederland, de meeste
Marokkaanse verdachten en de meeste Marokkaanse recidivisten. Er gaan
nog wel twee generaties overheen, voordat het evenwicht gevonden is.’ |
Daar kunnen we niet op wachten - zie de beelden vaaf de straat in Oosterwei,
wanneer twee gewone Marokkaanse jongens langs een geïnterviewde buschauffeur
lopen en hem of het team "Kankerhollander!" toevoegen (Pauw & Witteman,
09-11-2010
, na 5:05 min.). We hebben iets nodig dat nú werkt. En het
enige dat nu werkt is uitzetting. Je hoeft slechts één vliegtuiglading te
verzamelen, en dan is de ellende vermoedelijk over.
Een paar dagen later voegt ook de rest van bestuur zich bij het
niets-doen:
Uit:
De Volkskrant, 11-11-2010, van verslaggever John Wanders
Raad Gouda steunt de burgemeester
Alleen Trots op
Nederland schaart zich achter de kritiek op de aanpak van overlastgevende
jongeren.
‘Soms krijg ook ik het gevoel dat het dweilen met de kraan open is’, verzucht
burgemeester Wim Cornelis (PvdA) van Gouda woensdagavond tot twee keer toe in
zijn raadszaal. ‘Maar dat gevoel mag niet overheersen. We mogen niet cynisch
worden.’
De flatwijk Oosterwei werd twee jaar geleden het nationale
symbool van overlast door Marokkaanse probleemkinderen. ...
Nadat tien Nederlands-Marokkaanse jongens onder de 14 jaar
onlangs een buurtevenement om zeep hielpen door mensen te bekogelen met
uitgedeelde bloembollen, liep de temperatuur weer flink op. Cornelis heeft het
opnieuw zwaar te verduren in een deel van de media en de politiek. ...
De structurele problematiek met Nederlands-Marokkaanse
probleemkinderen is domweg te groot om te veronderstellen dat het vraagstuk
alleen met nog stoerder optreden opgelost kan worden, betoogt Cornelis keer op
keer. Hij noemt het voorbeeld van twee jongens uit een gezin die al meer dan
vijfhonderd keer met de politie in aanraking zijn geweest, terwijl ze nog geen
20 jaar oud zijn. ...
Het is raadslid Bas Driesen van Trots op Nederland die het
ongeduld in een deel van de samenleving verwoordt ... Driesen verwijt Cornelis
een veiligheidsbeleid te voeren van pappen en nathouden. ...
Maar Driesens fractie staat goeddeels alleen en krijgt uit
alle hoeken van de zaal de wind van voren. Oosterwei is een rechtse hobby,
oordeelt GroenLinks Gouda. ‘Helaas wordt daarbij niet bezuinigd op grote
woorden. Dat Trots in dit verband sprak over de verspreiding van een
kankergezwel, is niet iets om trots op te zijn.’
Moedig voorwaarts met het vijf maanden geleden door de raad
goedgekeurde veiligheidsplan, onder leiding van burgemeester Wim Cornelis, zo
concludeert bijna de hele Goudse gemeenteraad.
Red.: Een waarschuwing uit Griekenland:
Uit: De Volkskrant, 12-11-2010, van correspondent Arjen van der Ziel
In delen van Athene is het oorlog
De komst van
de immigranten veroorzaakt grote spanningen in de Griekse samenleving.
Autochtone Grieken voelen zich bedreigd: ‘We verzetten ons tegen de
islamisering.’
De Griekse winkelier Aristides Giannakopoulos komt er rond voor uit dat hij
racistische opvattingen heeft. ‘Mijn broer is getrouwd met een blanke
Zuid-Afrikaanse. Ik had vroeger felle discussies met haar, omdat ik niet tegen
haar ideeën over zwarten kon. Maar tegenwoordig denk ik er net zo over.’
Giannakopoulos is een 60-jarige Griek met donkere wenkbrauwen
en een grijze kuif. Hij runt een thee- en zoetwarenwinkeltje in de
Sofokleous-straat in het hart van Athene. ‘Ik heb te veel gezien. Als de stammen
hier slaags raken met elkaar, wordt het al snel heel bloedig. Ze vechten met
messen, bijlen, pistolen. Ik heb hier zelfs zwaardgevechten gezien.’
De Sofokleous-straat werd vroeger ‘het Griekse Wall Street’
genoemd. Maar de aandelenbeurs is vertrokken en arme immigranten uit Afrika,
Azië en het Midden-Oosten hebben een groot deel van de straat en de omringende
buurt overgenomen. Etalage-opschriften zijn in het Arabisch, Perzisch en
Chinees. En criminaliteit, drugshandel en prostitutie zijn sterk toegenomen.
...
De komst van de immigranten veroorzaakt grote spanningen in
de van oudsher hechte, op families gerichte Griekse samenleving. Er is een
verhit debat over wat het betekent om Griek te zijn, en in de politiek zijn
leiders in opmars die zich keren tegen immigranten. ‘Ik ben bang dat we
afstevenen op een explosie van geweld in Athene en enkele andere steden’, zegt
de Griekse migratie-expert Alexandros Zavos. ‘Er is nu al een kleine oorlog
gaande in delen van Athene.’
Dat die angst niet volledig uit de lucht is gegrepen, is te
zien op het Agios Panteleimonas-plein in het centrum van Athene. Op en rond het
plein patrouilleren sinds kort knokploegen, georganiseerd door buurtbewoners.
Deze hebben immigranten met geweld van het plein verjaagd. Ze slaan geregeld
allochtonen in elkaar en hebben al meermaals een kleine moskee in de kelder van
een appartementengebouw aangevallen met stenen en molotovcocktails.
‘Wij hebben het recht in eigen hand genomen, omdat de staat
de Grieken niet beschermt’, zegt de 34-jarige Dionisis. Hij zit met een groepje
jongemannen in de avondschemering op een terras aan de rand van het plein. De
meesten hebben kortgeknipt haar. ‘We vallen de moskee aan omdat we ons verzetten
tegen de islamisering van Griekenland, en omdat de moskeebezoekers ons
provoceren met knuppels. Ze hebben ook een politie-agent neergestoken.’ Onzin,
zegt de lokale politie. Er is geen agent neergestoken. En voor zover bekend
hebben de moskeebezoekers ook niet geprovoceerd met knuppels. ...
In de moskee zit de schrik er goed in. De gevel is
dichtgespijkerd met houten platen en voor de deur staat permanent een ploeg van
de oproerpolitie om nieuwe aanvallen te voorkomen.
‘Het is voor ons gevaarlijk geworden op het plein te komen’,
zegt de bebaarde gebedsleider Muhammad Shamsul Alam. ‘Vooral ’s avonds, of als
we alleen zijn, lopen we een groot risico in elkaar geslagen te worden.’
Red.: Dit is het normale geval: actie gevolgd door
reactie: de overlast en criminaliteit van immigranten zijn vormen van geweld, en
ze krijgen andere vormen van geweld terug. met hun moskeeën demonstreren ze
intolerantie, en ze krijgen intolerantie terug. Probeer je de
reactie te bestrijden, en dat lukt nog ook, stel je de reactie alleen maar uit.
Na het verzamelen van een grote berg hoeveelheid reactie, zal deze op een
bepaald moment door de barrière heen breken. Dan krijg je een opgehoopte reactie
die talloze malen heviger is dan de hier en nu geconstateerde Griekse reactie.
Een waarschuwing van Frits Bolkestein:
Uit:
De Volkskrant, 10-11-2010, door Frits Bolkestein
Collectief recht leidt tot etnische apartheid
Dit is een licht
bekorte versie van een toespraak die voormalig VVD-leider Frits Bolkestein
maandagavond hield tijdens de 11de Nederlands-Duitse Conferentie in Den Haag.
Mijn beroep heeft vele reizen meegebracht. Omdat ik nieuwsgierig van aard
ben, heb ik mijn gesprekspartners in die vele buitenlanden vaak de oren van het
hoofd gevraagd. Tot mijn verbazing kreeg ik zelden een vraag terug. Nederland,
vond men blijkbaar, was niet interessant. Het was een keurig land dat zijn zaken
goed voor elkaar had. Betrouwbaar, maar saai.
Dat is nu anders. Dat komt niet alleen omdat Nederland wordt gezien
als trendsetter inzake abortus, euthanasie en het homohuwelijk, maar vooral
vanwege immigranten uit niet-westerse culturen. Op dat terrein heeft Nederland
een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Daarover heeft de Frankfurter Allgemeine
Zeitung op 15 oktober een gehele pagina gepubliceerd. Aan het slot van dat
artikel noemt de auteur mijn persoon. Dat is waar de parlementariër Geert
Wilders wordt besproken, die als uiterst rechts wordt gekenschetst, hoewel zijn
sociale politiek eerder uiterst links moet worden genoemd. Hij wordt een
tovenaarsleerling genoemd, waaruit moet volgen dat ik de tovenaar geacht moet
worden te zijn. De reden daarvoor is een artikel dat ik in september 1991 in
de Volkskrant heb gepubliceerd en dat voor nogal wat ophef heeft gezorgd.
In dat artikel heb ik de tot dan toe geldende regel
‘Integratie met behoud van identiteit’ afgewezen. Wij leven hier in een vrij
land, heb ik geschreven, men kan gaan en staan waar men wil. Maar men dient zich
wel te schikken naar de fundamentele waarden van Nederland, zoals de vrijheid
van godsdienst en meningsuiting, de scheiding van kerk en staat en de gelijkheid
van man en vrouw.
Wat lees ik nu in de dagbladpers over de Duitse president
Christian Wulff? ‘Wie in Duitsland wil leven’, heeft hij gezegd, ‘moet Duits
leren, dient onze levenswijze te accepteren en moet zich aan de geldende regels
houden. Daartoe horen allereerst onze grondwet en de daarin vastliggende
waarden.’ Geheel mee eens. Zo ver durfde ik negentien jaar geleden nog niet te
gaan. ...
Ik ga nog even door met citeren. Bondskanselier Angela Merkel
betoogde dat ‘multiculti volledig mislukt is’. Het hangt er maar vanaf wat men
onder multiculti verstaat. Dat begrip stond centraal in een Perlentaucher-debat.
Daaraan nam Jutta Limbach deel, die van 1994 tot 2002 president van het
Constitutionele Hof was. Zij merkte op dat de Duitse grondwet geen recht erkent
dat zou bestaan uit de ‘bescherming en ondersteuning van de culturele identiteit
en autonomie van een etnische of godsdienstige minderheid’. Een dergelijk
collectief recht zou er wel moeten komen, vindt Frau Limbach.
We zijn hier gekomen bij des Pudels Kern. Betekent
multiculti collectieve rechten van minderheden op cultureel gebied? Wij hebben
daar in Nederland veel ervaring mee. Het is de grondslag van wat wij de
verzuiling noemen. Die is nu veel minder krachtig dan vroeger. Maar vooral op
het gebied van het onderwijs bestaat zij nog. In artikel 23 van de Nederlandse
Grondwet krijgen godsdienstige minderheden het recht van scholen op basis van
hun eigen godsdienst.
Dientengevolge kent Nederland nu islamitische lagere en
middelbare scholen. Ik acht dit een noodlottige ontwikkeling. Niet alleen maken
sommige islamitische schoolbesturen zich schuldig aan wanbestuur en
malversaties; niet alleen is de kwaliteit van het onderwijs vaak beneden peil;
maar te vaak is de strekking van het onderwijs op die scholen anti-emancipatoir
en strijdig met de integratie. Jongens en meisjes worden zoveel mogelijk
gescheiden gehouden. De islam wordt aangeprezen als ver verheven boven het
christendom. Het antisemitisme wordt niet bestreden. De Holocaust wordt niet
onderwezen. Het is een ramp en het advies van Frau Limbach moet naar de
prullenmand worden verwezen.
Er is nog een tweede reden waarom dat moet gebeuren.
Collectieve rechten versterken de neiging tot etnische getto’s. Want dat is wat
islamisten willen. Zoals een van hen het in Engeland uitdrukte: wij willen een
niet-territoriale moslimstaat waar de sharia geldt. Etnische apartheid dus. Een
moslimintellectueel als Tariq Ramadan zegt ook: geen integratie, wel
participatie. Die apartheid mag in geen geval voet aan de grond krijgen.
Daar komt nog een belangrijk aspect bij. Binnen zo’n etnisch
getto zouden gebruiken bestaan die strijden met de Nederlandse rechtsorde.
Gedwongen huwelijken zijn schering en inslag. Eermoorden gelukkig niet, maar ook
die komen voor. Huiselijk geweld is courant. De helft van de vrouwen in
Blijf-van-mijn-lijf-huizen zijn moslima’s. Zulke toestanden spotten met de
Nederlandse rechtsorde. Zij zijn ontoelaatbaar.
Red.: De voorspellingen van Frits Bolkestein zijn tot nu
toe redelijk nauwkeurig uitgekomen. En van wat hij nu voorspelt, zijnde trends
al vele jaren zichtvaar: de ruimtelijke segregatie in eigen wijken waarin
invloeden van buiten als politie en openbaar vervoer worden gezien als
cultuurvreemd, en de steeds verder toenemende islamisering zichtvaar middels het
hoofddoekendragen. In de integratiedebat en inde media heeft men dit nog niet
durven espreken, omdat de zichtbare trend regelrecht leidt naar een
hoofddoekenverbod, maar er zijn, naast wat iedereen op straat kan zien, nu ook
signalen uit de schoolomgeving. Eerst in België, mar nu ook in Nederland:
Uit:
De Volkskrant, 28-10-2010, door Charlotte Huisman
Protest leerlingen tegen regel hoofddoeken
Op het Gerrit Rietveld College in Utrecht is onrust ontstaan over de schoolregel
voor hoofddoeken.
Het voorschrift verbiedt leerlingen een hoofddoek te dragen
tot vlak boven of over de wenkbrauwen. De hoofddoek mag van de schoolleiding
alleen het hoofdhaar bedekken. Leerlingen van de interconfessionele
scholengemeenschap voor vmbo-tl, havo en vwo zijn een handtekeningenactie
begonnen om de regel van tafel te krijgen.
In juni stelde de school nieuwe regels in, de zogeheten
IJzeren Vijf, waarin naast de verscherpte regel voor de hoofddoek een verbod
geldt voor petjes op en jassen aan in de les. ...
Rector Tjeerd Talsma: ‘Hoofddoeken mogen worden gedragen
zolang communicatie mogelijk is. ... Wij houden de
pasfotonorm aan, waarbij 90 procent van het gezicht zichtbaar moet zijn. Dat is
belangrijk om met de leerlingen te kunnen communiceren.’
Talsma vertelt dat de leerlingen met een te laag gedragen hoofddoek een aantal
keer zijn aangesproken, maar dat er geen sancties zijn ingesteld.
Red.: Vijftien jaar terug waren er geen hoofddoeken,
tien jaar terug nauwelijks tot weinig, sinds enige tijd ziet het er figuurlijk
zwart van, sinds kort is dat geworden tot letterlijk zwart zien, en dus, zoals
hier geconstateerd, worden het meer en meer qua oppervlakte.
De trend is glashelder. En even glashelder is dat het problemen
veroorzaakt - voor het eerst als zodanig besproken bovenstaand, en nu het schaap
over de dam is, blijken er natuurlijk al veel meer plaatsen zijn waar het
speelt. Dat durft men nog niet op te schijven,maar zie de reportage in het
NOS-journaal hier
. Hoe deze misstand is ontstaan, is volkomen duidelijk:
| |
In juni stelde de school nieuwe regels in, de zogeheten IJzeren
Vijf, waarin naast de verscherpte regel voor de hoofddoek een verbod
geldt voor petjes op en jassen aan in de les. |
Die petten-en-jassenregel geldt op heel vele plaatsen, en op bijna evenveel
plaatsen heeft men de hoofddoek daarvan uitgezonderd. Een doodzonde, natuurlijk,
want het geeft een speciale status aan het vergif van de godsdienst - godsdienst
is men name een vergif op school, want geloven is in tegenspraak met denken en
dus met leren.
Dat de hang naar hoofddoeken een kwestie is van religieuze
indoctrinatie, blijkt uit de reacties:
| |
‘Een belachelijke regel’, reageert een leerlinge met een laag
gedragen hoofddoek uit 6vwo. Zij wordt met rust gelaten, zegt ze, maar
vooral op de leerlingen van de onderbouw wordt volgens haar druk
uitgeoefend. Een Marokkaanse havo-leerling zegt: ‘Eerst gingen de
meiden blij naar school, nu zie ik ze soms huilen. Sommige meiden durven niet
meer naar school. Het wordt hun zo moeilijk gemaakt om aan hun toekomst te
werken, terwijl juist deze meiden ijverig zijn. Ze voelen zich weggepest.’ |
Terug naar de jongens:
Uit: De Volkskrant, 18-11-2010, van
verslaggeefster Charlotte Huisman
Ook met hulp is werk een
illusie
De Utrechtse gemeenteraad debatteert vandaag over
Fourstar, dat er onvoldoende in slaagt lastige jongeren aan het werk te krijgen.
Maar dat blijkt vaak vrijwel onmogelijk.
Tussentitel: Ze hebben geen diploma, een zwakke spanningsoog en ze haken
snel af
Een grote groep meest allochtone jongeren zonder diploma heeft
zo’n afstand tot de arbeidsmarkt, dat zij ook met intensieve en kostbare
hulptrajecten heel moeilijk aan regulier werk zijn te helpen.
Dit zegt directeur Michel Kollau van Fourstar Midden, het
reïntegratiebedrijf dat in Utrecht de moeilijkste groep jongeren naar werk of
school moet leiden. Het is zijn antwoord op de kritiek van onder meer de
gemeente dat zijn bureau niet functioneert. De Utrechtse gemeenteraad debatteert
vandaag over de zaak.
Het Jongerenloket, waar jongeren tot 27 jaar zich kunnen
melden voor hulp bij het vinden van werk of een opleiding, stuurt de klanten
door naar Fourstar. Kollau: ‘Wij krijgen de jongeren van wie het Jongerenloket
zegt: dit lukt ons niet.’
Fourstar kwam deze maand negatief in het nieuws vanwege een
scriptie die tijdelijk niet op de site van de Universiteit Utrecht stond. ...
... het een bijzonder sappig werkstuk is. Te lezen is
hoe ‘criminele’ jongeren zonder iets te doen een stagevergoeding van maximaal
900 euro kwamen ophalen bij Fourstar. Dat was, in de omschrijving van een
geciteerde medewerker van het Jongerenloket, een buurthuis waar bendeleden
ongestoord konden rekruteren en waar gemotiveerde jongeren niet meer durfden te
komen.
....Nadat begin dit jaar een strenge controle op aanwezigheid
werd ingevoerd voor het verkrijgen van een stagevergoeding, vertrokken de ergste
lastpakken.
Maar ook nu zijn er nog veel problematische jongeren bij
Fourstar. Een aantal van hen is duidelijk gemotiveerd. ...
Neem Faruk (26), de enige van het groepje mannen bij de
‘jobtraining’ die niet nors wegkijkt als de verslaggeefster een vraag stelt. ...
Lukt het Fourstar deze jongeren aan het werk te krijgen? In
de effectiviteitsmeting is het vruchteloos zoeken naar het percentage jongeren
dat uiteindelijk een baan heeft gekregen. Ruim eenderde krijgt een zorgtraject
dat niet het vinden van werk tot doel heeft. Iets minder dan een kwart van de
jongeren is aan het werk, een half jaar na vertrek bij Fourstar, is te
berekenen. Een klein percentage is terug naar school gegaan. De gemeente
betaalde van 2006 tot 2010 ruim 12 miljoen euro voor de bijna tweeduizend
trajecten van een half jaar voor jongeren bij Fourstar. ...
Bijna 90 procent van de jongeren bij Fourstar is allochtoon
en de meesten zijn van Marokkaanse afkomst; het gros is doordrongen van de
straatcultuur. Kollau: ‘Ze hebben geen diploma, een zwakke spanningsboog, ze
haken snel af: zie je wel, het lukt niet. Ze willen vaak met weinig inspanning
veel geld verdienen. Veel jongens zitten heel erg in de slachtofferrol. Ze
zitten niet op me te wachten, zeggen ze, de leuke banen gaan naar anderen. Dit
soort problemen los je niet op met een werk-leertraject.’ ...
Niets doen met deze jongeren is ook geen alternatief, meent
Kollau. ‘Wat moeten we anders, we kunnen deze jongeren ook niet in de wijken
laten lopen. Je kunt het niet maken deze jongeren op te geven en ze hun hele
leven in de bijstand te laten leven. Voor je het weet heb je een verloren
generatie, die alleen maar verder wegzakt in de slachtofferrol. ...
Tussenstuk:
Loket voor jongeren die het niet redden
Bij
het Utrechtse Jongerenloket, geopend in 2008, kunnen jongeren tot 27 jaar
terecht met vragen over school, werk en inkomen. In het loket werken gemeente
Utrecht, een werkbedrijf en ROC’s samen.
Bij het Jongerenloket melden zich de jongeren die het niet op
eigen kracht redden. Ongeveer 80 procent van hen heeft geen diploma. Vorig jaar
kwamen er ruim 3800 jongeren. ...
‘Veel jongeren moet je duidelijk maken dat ze zelf
verantwoordelijk zijn voor hun leven’, aldus Gerda Houtman, projectleider
Jongerenloket. Veel van hen blijken ook geen duidelijk beeld te hebben van de
beroepen die binnen hun bereik liggen. Volgens Houtman werkt de stevige en
duidelijke aanpak het best bij deze moeilijke groep.
Red.: Telt u even mee: 'bijna tweeduizend trajecten van een half jaar'. Dat is per jaar een kleine vierduizend jongeren. Over vijf
jaar genomen: 20 duizend jongeren. Een tikkende sociaal-culturele tijdbom.
De linkse media voeren een langdurige campagne over het zo
gematigd zijn van de gewone moslim, en dat deze steeds geseculariseerder en
westerser wordt en zal worden. Het zijn verrekte leugens:
Uit:
De Volkskrant, 31-12-2010, door Geke van der Wal
De
daden van Schoon Schip
Huiswerk maakte hij in de opbergkast en om vijf uur 's ochtends bezorgde
hij de Volkskrant. Achmed Marcouch beschreef zijn 'coming of age'.
Hij is van ver gekomen. Geboren in een dorp dicht bij de Marokkaanse kust
vanwaar je bij helder weer het begerenswaardige Europa kon zien liggen. ...
Hij werd politieman in Amsterdam-Oost. Hij trad op met harde
hand en emotionele speeches en daarmee maakte hij naar eigen zeggen indruk op de
jonge Marokkaanse criminelen. Ook zij moesten iets van hun leven maken. ...
Omstreden was zijn opvatting dat de politiek zich met de
godsdienst moet bemoeien. Nederland heeft, schrijft hij, altijd genegeerd hoe
belangrijk religie is voor moslims. Het geloof heeft zich vanaf de jaren
zeventig buiten het oog van politici, wetenschappers en beleidsmakers in
conservatieve zin kunnen ontwikkelen. ...
Red.: In een aparte verzameling is al aangetoond dat het
beweerde verzachtende effect van opleiding niet bestaat, en eerder het tegendeel
waar is
. Hier de laatste bevestiging, naar aanleiding van de dood van Osama bin Laden -
de auteur van het artikel is correspondent voor Afghanistan en omliggende regio,
en is goed op de hoogte:
Uit:
De Volkskrant, 07-05-2011, door Natalie Righton
Interview | Hasan
Askari Rizvi, Pakistan-analist
Een dreun voor Al Qaida
De dood van Bin Laden betekent een psychologisch en wellicht ook
financiële dreun voor Al Qaida, zegt de Pakistaanse analist Hasan Askari Rizvi.
Maar de populariteit van het islamitisch extremisme in Pakistan is er niet mee
weggenomen.
Tussentitel: Dat de islam zo sterk is doorgedrongen in de denkwereld van
studenten vind ik alarmerend
De dag dat Osama bin Laden werd gedood zal Hasan Askari Rizvi nooit vergeten.
Hij las de krant in zijn werkkamer in het Pakistaanse Lahore, toen de telefoon
ging. Een journalist vertelde hem het nieuws, maar hij kon het niet geloven. De
televisie ging aan en hij zag het de president van Verenigde Staten zelf
vertellen. Rizvi glimlacht nog steeds: 'Wat een historische gebeurtenis'.
Rizvi wordt door alle nationale en ook veel internationale
media gevraagd om commentaar over de dood van 's werelds meest gezochte
terrorist. Hij publiceerde veel over radicalisme en moslimextremisme en is een
van de weinige onafhankelijke analisten in Pakistan, waar andere experts meestal
relatief bevooroordeeld zijn omdat ze zijn verbonden aan een politieke partij,
het leger of een uitgesproken westers of Pakistaans instituut.
Rizvi combineert de westerse en oosterse wereld graag,
getuige alleen al zijn werkkamer. Boven zijn westerse sofa hangt een Pakistaans
schilderij. Op tafel ligt een Pakistaanse krant in het Urdu naast het
Amerikaanse Time Magazine. Hij gaf les in de VS, Duitsland en Pakistan.
Inmiddels is hij gepensioneerd, maar hij vliegt nog steeds de wereld over om
westerlingen uit te leggen hoe het komt dat Pakistan zo geradicaliseerd is en
waarom Osama bin Laden er als een held wordt gezien.
...
Bin Laden wordt in veel delen van Pakistan en Afghanistan gezien als held.
Waarom?
'Dat komt door het extremistisch islamitisch denken dat populair is in de regio.
Dat islamitisch denken houdt in dat alle problemen puur worden verklaard vanuit
religie. De ongelovigen (niet-moslims) worden als schuldigen aangewezen van
alles wat verkeerd gaat in het leven van Pakistanen en Afghanen. Vooral de VS
worden gezien als de belichaming van het kwaad.
'Iedereen die de druk van niet-islamitische grootmachten weet
te weerstaan, wordt daardoor automatisch populair. Bin Laden was zo iemand.'
Hoe komt het dat het moslimextremisme zo populair is geworden in de regio?
'De Pakistaanse staat heeft het monster van radicalisme zelf gecreëerd, met hulp
van het Westen. In de jaren tachtig van de vorige eeuw kwam er plots een hoop
geld beschikbaar voor extremistische moslimgroeperingen. Zij werden door de
Pakistaanse overheid en de VS gesteund om weerstand te bieden aan de
communistische Russen, die Afghanistan toen bezetten.
'Zowel Pakistan als het Westen heeft de gewapende
islamitische groepen dus zelf groot gemaakt. Er was waardering voor islamitische
gewapende groepen. Dat was staatsbeleid.
'Het gevolg was dat het aantal islamitische scholen zich
razendsnel vermenigvuldigde. Ook Pakistaanse staatsscholen werden geïslamiseerd.
Er moest plots gebeden worden op school - iets wat daarvoor niet gebeurde in het
seculiere Pakistan. Kinderen kregen les over jihad - heilige oorlog.
...
Red.: Natuurlijk heeft de steun in de vorm van geld en wapens
niets te maken met het stichten van islamitische scholen. Ook is de oprichting
van de Taliban een zaak van de Pakistani en Afghanen zelf geweest - de Russen
waren toen al enige jaren weg.
| |
'Inmiddels - na 25 jaar - is een hele generatie Pakistanen en
Afghanen opgegroeid in een schoolsysteem dat doorspekt is met islam. Dat
heeft hun denken geradicaliseerd. Met sommige van mijn studenten valt
niet meer redelijk te praten. Ze verklaren alles louter vanuit de islam.
Waarom de VS zich met Pakistan bemoeien? 'Omdat ze de islam willen
vernietigen', zeggen ze dan. Er is weinig ruimte om andere verklaringen
te bespreken.
'Lees een Pakistaanse krant of praat met jonge studenten en
je zult merken dat hun analyse van de problemen in de regio volstrekt
onrealistisch is.'
Is dat de reden dat de Taliban en Al Qaida zo populair zijn onder
Afghanen en Pakistanen?
'Ja, het islamitisch staatsonderwijs speelt een grote rol. Daarnaast
zijn media geïslamiseerd en hebben islamitische groeperingen voet aan de
grond gekregen door jarenlange financiële steun. Ze profiteren ook van
de grote armoede. Het is makkelijk om rekruten te vinden.
'De islamisering van het onderwijs moet niet worden
onderschat. Het is een misverstand in het Westen dat radicale moslims
ongeletterde mensen van het platteland zijn. Universitair geschoolde
studenten zijn ook in grote mate geïslamiseerd en geradicaliseerd.
'Zo'n 75 procent van de afstudeerscripties die ik lees,
begint tegenwoordig met twee alinea's dankwoord aan Allah. 25 jaar
geleden gebeurde dat niet. Toen bedankte een student gewoon zijn
hoogleraar en ouders.
'Dat het geloof zo sterk is doorgedrongen in de denkwereld
van jonge academici vind ik alarmerend. Dit is een serieuzer probleem
dan de militante groeperingen zelf. Misschien steunen jonge academici de
Taliban niet, maar ze hebben er wel sympathie voor.'
... |
En dit betreft dan nog de hoger opgeleiden. Onderaan de ladder kan je meer
problemen verwachten.
Wat meteen bevestigd wordt, in een in Nederland tot nu toe
zeldzaam stukje herkenning van het probleem aan die andere kant van de
maatschappelijke ladder. Eén zinnetje is uit het onderstaande citaat gelicht
Uit: De Volkskrant, 07-05-2011, column door Martin Sommer
Onder en boven de honderd kilo
Even in Frankrijk voor de frisse lucht. Daar las ik in Le Figaro een
column van oud-minister van Onderwijs Luc Ferry. Wat is het ongezegde probleem
in het onderwijs? Kinderen willen niet meer. Ze willen blingbling en een iPad,
maar hun best doen, dat zit er niet meer in. ... Een hele onderlaag van vooral
jongens ziet het nut van school niet meer in. Dat is niet altijd zo - er is een
taaie onderste 10 procent aan het ontstaan ... die niet meedoet, van de steun
leeft en op de rand van de criminaliteit.
Heel West-Europa kampt met dit probleem. Is het verzet tegen
de ratrace van de maatschappelijke orde? De discussie is onaangenaam en er zijn
dus nogal wat taboes. ...
Red.: Dit is het zinnetje, en het is heel wat dat Martin
Sommer het durft op te schrijven:
| |
Onuitgesproken blijft dat het vooral jongens 'uit de migratie' zijn,
zoals de keurige uitdrukking in het Frans luidt. |
En het kernprobleem zit in de onvermijdelijke wrok die deze lieden gaan kweken,
en ze voor een deel al hebben.
In Nederland is er een regel dat dieren voor ze geslacht
worden, verdoofd moeten worden. Onder druk vanuit religieuze kring , de
religieuze terreur, is daar in het verleden voor ritueel slachten ooit een
uitzondering op gemaakt. De Partij voor de Dieren heeft nu, 2011, een
wetsvoorstel ingediend om deze uitzondering ongedaan te maken. En de p[oltiek
partijen hebben stemverklaringen afgegeven doe wijst op een meerderheid voor het
voorstel. Nadat dit bekend werd, kwam de campagne op gang. Het onderstaande komt
uit de twee pagina's breed artikel waarin de Volkskrant de religieuze
zaak steunt. En hert laat het onder de oppervlakte smeulende moslim-vuur zien:
Uit:
De Volkskrant, 23-05-2011, door Janny Groen en Sarah Venema
'Slachten zonder verdoving moet je Europees regelen'
De Tweede Kamer lijkt het onverdoofd ritueel slachten te gaan verbieden.
Dit verbod stuit op groeiend verzet. Zoals van het Nederlands
Normalisatie-instituut.
... Voorzitter Abdulfettah Ali-Salah van Halal
Correct Certification (HCC) laat doorschemeren dat er flink wordt gesjoemeld.
'Slechts 16 of 18 slachthuizen in Nederland gebruiken geen verdoving. De rest
werkt als volgt: ze zetten er een Hassan of een Ali neer en noemen het halal.'
Volgens Ali-Salah is 72,5 procent van de vleesconsumptie van moslims niet
ritueel geslacht. 'Slechts een klein deel daarvan is verantwoord verdoofd en
strikt gecontroleerd halal.' Ramdjan van HIC geeft cijfers die haaks staan op de
HCC-rapportage: 'In 90 procent van de halal slachthuizen wordt onverdoofd
geslacht.'
Het Nederlands Normalisatie-instituut probeert enige orde te
scheppen in de chaos met de vorming van een nationale halal-commissie. Die zal
ook invloed kunnen uitoefenen op de ontwikkeling van een Europese norm. Noura el
Guennouni, die het NEN-project leidt, zat vorige week voor het eerst met alle
betrokken partijen rond de tafel: certificeerders, religieuze
belangengroeperingen, consumenten, producenten, dierenbeschermers,
wetenschappers.
De emoties liepen hoog op. Moslimvertegenwoordigers hebben
het gevoel dat zij door de politiek en door halal-marktpartijen (vooral de
autochtone) religieus onverantwoorde maatregelen door de strot geduwd krijgen.
Bij een besloten internationale bijeenkomst over het verbod, eind april
georganiseerd door het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), werden de termen
'politieke islamofobie' en 'cultureel terrorisme' gebezigd.
El Guennouni vindt dat de politiek de marktpartijen de kans
moet geven om tot een compromis te komen en zelf de markt voor halal voedsel en
ritueel slachten te reguleren via een Europese standaard .... El Guennouni:
'Stemmen over een verbod nu is voorbarig en, gezien de oplaaiende emoties bij
religieuze consumenten, onverstandig.'
Red.: Natuurlijk wordt er door de moslims in deze
systematische gelogen - een kwestie van belang. Even duidelijk dat die NEN
volstrekt onbetrouwbaar is - ze zetten een moslim aan het hoofd van een
commissie. Maar het gaat om de kwalificaties door moslims van van 'politieke
islamofobie' en 'culturele terrorisme'. Dit van mensen die vrijwillige naar
Nederland zijn gekomen met hun eigen, de Nederlandse cultuur tegensprekende
cultuur, en die cultuur aan Nederland willen opleggen. Oftewel: de culturele
terroristen zijn dusdanig brutaal en terroristisch dat ze degenen die ze
aanvallen beschuldigen van wat ze zelf doen. Iets dat alleen in oorlog kan
eindigen. Tenzij ze tijdig inbinden.
Na de aanslag van Anders Breivik in Noorwegen op 22 juli 2011
en de rassenrellen in Londen van de daaropvolgende 8 augustus is er nog meer
goed nieuws voor Nederland:
Uit: VARAgids, nr. 8-2011, column door Twan Huys
Kaplan
Zeldzame kwaliteit, een journalist die zijn missers toegeeft. U begrijpt,
ik ben een bewonderaar van het werk van Kaplan
'Ik doe geen verslag van presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten, daar
zijn veel te veel journalisten. I like to be alone.' In Amsterdam spreek
ik met de Amerikaanse journalist Robert D. Kaplan. Hij is in Nederland voor zijn
nieuwe boek Moesson. Kaplan is een van de invloedrijkste Amerikaanse
journalisten van deze tijd. ...
Kaplan is altijd op zoek naar de eerstvolgende grote
gebeurtenis. Een nieuw verhaal dat van invloed is op ons allemaal.
'Ik reis niet mee met de kudde van journalisten naar
conflictgebieden: In de jaren 90 was Kaplan de eerste journalist die berichtte
over de vonken die vlam vatten, de bloedige burgeroorlog in Joegoslavië. Vlak
voordat de inwoners van Sarajevo afgeslacht werden door Bosnisch-Servische
sluipschutters, schreef Kaplan het boek Balkan Ghosts. Zijn onderzoek
voor dat boek speelde zich afin de jaren 80. 'Een eenzame onderneming', zegt
Kaplan, 'want op dat moment was echt niemand geïnteresseerd in Joegoslavië.' Op
het moment van publicatie in 1993 was de burgeroorlog in volle gang. President
Bill Clinton liep het Witte Huis binnen met een exemplaar van Balkan Ghost
en plotseling stond de onbekende journalist Kaplan op de kaart.
The next big thing, noemt hij het zelf, zijn zoektocht
naar het volgende conflict. ...
Ziet u trouwens nog een toekomst voor Europa en Nederland?
Ik geloof dat Amerikanen ons toch vooral zien als een groot museum?
'In Europa en Nederland is een constante spanning voelbaar
met de islamitische gemeenschap. Een symptoom daarvan is Geert Wilders. Onder
die schijnbare rust in uw land heerst sociale onrust en spanning. Dit is een
fascinerende episode in de geschiedenis van Nederland.'
Red.: Oh ja, dat stuk over Kaplan is van vóór de aanslag van
Breivik en de rassenrellen in Londen. Nog meer goed nieuws, dus voor de
voorstanders van "niets-doen"...
Een voorbeeld van hoe het steeds minder wordt:
Uit:
De Volkskrant, 19-09-2010, van verslaggeefster Janny Groen
'Wegwezen voordat het verbod er komt'
Haar boerka afdoen is voor Shaista Khan (27) geen optie. 'Omdat ik wil
zijn wie ik ben.'
Morgen wordt Shaista Khan 27. Ze draagt haar gezichtsbedekkende sluier (nikab)
dan acht jaar. De sluier afleggen, nu ook in Nederland een boerkaverbod van
kracht wordt, is onbespreekbaar. ...
De keuze voor de sluier komt voort uit de behoefte aan
religieuze verdieping. Aanvankelijk droeg ze niet eens een hoofddoek. 'Het begon
met vijf keer bidden per dag. Vervolgens ging ik een hoofddoek dragen en een
lange jurk; uiteindelijk de nikab. Ik wil zo dicht mogelijk blijven bij de
levenswijze van de metgezellen van de profeet.' ...
Red.: Daarom moeten er ook steeds meer nieuwe moskeeën worden
gebouwd
.
Burgemneester cees van der Knaap van Ede heft geschreven dat
het beter wordt met de overlast van Marokkanen in de wijk Veldhoven. het gaf
aanleiding tot twee reacties, waarbij het hier gaat om de tweede:
De Volkskrant, 20-09-2011, ingezonden brief van Jan Kijlstra, Ede
Marokkanen in Ede
Als burgemeester Cees van der Knaap van Ede zelf een ingezonden brief stuurt
(O&D, 17 september) moet het wel belangrijk zijn. Er is een probleem dat heel
moeilijk oplosbaar is: het gedrag van een groep jongeren van
Nederlands-Marokkaanse afkomst in de openbare ruimte.
De problemen met de jongeren van Nederlands-Marokkaanse
afkomst in de Edese wijk Veldhuizen A. zijn, door forse repressie, inderdaad
verminderd. Maar die door de repressie afgenomen problemen met de jongeren in de
wijk Veldhuizen hebben zich eenvoudigweg verplaatst naar de op korte afstand
gelegen wijk Rietkampen. Daar wordt nu dezelfde oorlog door dezelfde
burgemeester tegen een deels nieuwe generatie van dezelfde jongeren gevoerd. ...
De Volkskrant, 23-09-2011, ingezonden brief van dr. P.E. van der Werff,
Amsterdam
Berbercultuur
Opnieuw gaat de aandacht voor 'Marokkaanse lastpakken' compleet voorbij aan de
echte oorzaak van hun gedrag. Jan Kijlstra (O&D, 18 september) wijst er terecht
op dat repressie niet helpt. Maar tolerantie helpt evenmin, dat is nu wel
duidelijk.
Sociaal-economische achterstand is ook de verklaring niet
want dan zouden Turkse jongens net zo lastig moeten zijn en dat zijn zij niet.
De oorzaak zit ook niet in Marokkaanse cultuur, want niet-Berbers uit Marokko
zijn ook veel minder lastig.
Waar het om gaat is de doorwerking van de Berbercultuur. In
het Noord-Afrikaanse Atlasgebergte helpt het agressieve gedrag van jongens en
jonge mannen uit de vrijheidslievende Berbergemeenschappen de heerszucht van de
omringende Arabische bevolking te bestrijden.
Hun weerbaarheid vindt daarom waardering en stimulans door de
andere leden van de Berbergemeenschappen en hun gedrag is, zoals gebruikelijk in
culturen, onbewust verankerd in de opvoeding vanaf de vroegste jeugd.
In Nederland heeft deze Berbercultuur met een heel andere
omgeving te maken. Het diepgewortelde onafhankelijkheidsstreven is hier niet
meer van belang. Maar de opvoeding kan door de bijhorende onbewuste dynamiek
niet zomaar veranderen. De beste manier om iets te wijzigen is om speciaal met
aankomende of jonge Berbermoeders hun opvoedingspatroon te verhelderen en in
gezamenlijkheid te zoeken naar aanpassingen.
Red.: Allemaal argumenten tegen niets-doen. Maar
repressie is uit den boze, en heropvoeding van allochtonen mag natuurlijk al
helemaal niet. Dus blijft er maar één daadwerkelijke oplossing over: remigratie.
Wat er zeker niet zal komen. Althans niet georganiseerd. Dus is het
voortmodderen met de problemen, tot die zich inderdaad vanzelf oplossen, of de
massale eigenrichting komt.
Kijk eens hoe aangepast de tweede en derde generatie als is:
Uit:
De Volkskrant, 25-10-2011, van verslaggeefster Janny Groen
'Kogelgaten zitten in de deur'
Woedend laat de Koerdische Nederlander Feyzi Bayran (61) zijn beschadigde
bril zien: beide glazen zijn stevig bekrast. ...
... Een demonstratie van Turken tegen de Koerdische
afscheidingsbeweging PKK liep uit de hand, waarna een groep jongeren optrok naar
het pand van het Koerdisch Nederlands Cultureel Centrum Amsterdam (KNCCA) aan de
Sloterkade.
Ruiten van het gebouw werden ingegooid en naar de beleving
van de Koerden die binnen zaten, is er ook op het pand geschoten. 'De kogelgaten
zitten in de deur', zegt Egid Kaynak (35) van de Koerdische federatie Fedkom,
waarbij negen verenigingen zijn aangesloten. Hij vindt dat de Amsterdamse
politie de dreiging die uitging van 'de Turkse fascisten' heeft onderschat. Hij
noemt het 'shockerend' dat de politie hen 'tot aan onze voordeur heeft
begeleid'. En 'verbijsterend dat 'de Koerden als criminelen zijn behandeld en de
betogers met rust zijn gelaten'.
...politiewoordvoerder Ebe van der Land ...
... ontkent dat de politie de demonstratie heeft onderschat.
'Uit onderzoek bleek dat er geen dreiging werd verwacht. De demonstratie verliep
ook rustig, tot vanuit het niets zo'n tachtig jongeren zich afscheidden en koers
zetten richting Sloterkade.' Volgens Van der Land was de politie met twintig man
niet opgewassen tegen die groep en is het niet gelukt hen af te stoppen. Wie die
losgeslagen jongeren zijn, is nog in onderzoek. Een van de organisatoren van de
betoging Deniz (17) zegt het ook niet te weten. 'De demonstratie was vreedzaam',
zegt hij. Het geweld tegen de Koerdische vereniging keurt hij af. 'In een woord
schandalig.' Deniz ontkent de veronderstelling van de Koerden dat de betoging
vanuit Turkije is geïnstigeerd. Hij was, zegt hij, 'emotioneel geraakt' door het
bericht dat de PKK in het zuid-oosten van Turkije militaire posten had
aangevallen, waarbij zeker 26 soldaten waren gedood.
'Donderdagochtend had ik het daarover met vrienden. Toen
hebben we spontaan besloten via Facebook een demonstratie te organiseren tegen
de PKK-terroristen.' Hij heeft Turkse organisaties benaderd, waaronder het
Inspraakorgaan Turken (IOT), met het verzoek hun oproep tot demonstreren door te
geven.
Dat heeft IOT-voorzitter Aydin Akkaya niet gedaan.
'Demonstreren hier is onzinnig', zegt hij. 'We moeten de Turkse politiek niet
naar Nederland halen.'
Daar kijkt Deniz ('omschrijf me maar als een student die
opkomt voor zijn land') anders tegen aan. Hij vindt het niet raar dat Hollandse
Turken zich laten meeslepen door gebeurtenissen in Turkije. 'Het doet ons heel
veel pijn dat onze broeders daar door terroristische aanslagen om het leven
komen. Later moeten wij ook in dienst in Turkije. We willen niet dat onze
moeders huilen.'
Red.: Hartstikke Nederlands, die tweede en derde generatie
jonge Turken.
Kijk maar:
Uit:
De Volkskrant, 07-11-2011, door Zihni Özdil, docent en promovendus
maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit.
Voor jonge Turken doet Nederland er niet toe
Het opiniestuk van Tuncay Cinibulak over de 'Turks-Koerdische rellen' in
Nederland (O&D, 2 november) bevat een aantal analytische fouten en een
misplaatste causaliteit. Cinibulaks stuk illustreert dat de integratie van de
Turken in Nederland bij lange na niet is voltooid. ...
Red.: Een eufemisme, zoals verderop blijkt:
| |
Ten eerste maakt Cinibulak een fout die je in veel reacties op de
rellen terugziet: hij noemt de relschoppers 'jonge Turken en Koerden'.
Het zijn in werkelijkheid jonge Nederlanders wier (groot-)ouders
afkomstig zijn uit Turkije. Deze jongeren zijn in Nederland geboren en
zullen uiteindelijk ook hier sterven. Deze vanzelfsprekendheid wordt
bijna vijftig jaar na de arbeidsmigratie nauwelijks onderkend door de
meeste Turkse Nederlanders. |
Welke laatst zin de eerste tegenspreekt. Let op het 'nauwelijks' - de
relschoppers en Turken en Koereden in het algemeen zijn dus nauwelijks
Nederlanders.
| |
Het klopt dat de ontvangende samenleving 'allochtone' Nederlanders
altijd als 'de anderen' heeft gezien. |
Correctie: het klopt dat de allochtone Nederlanders zich van begin af aan
niet hebben willen aanpassen en zich altijd anders hebben gedragen.
| |
Door de opkomst van het rechtspopulisme zijn Nederlanders met een
moslimachtergrond bovendien gereduceerd tot 'kopvodden' en
'straatterroristen'. |
Omdart moslims zich steeds weerzinwekkende zijn gaan gedragen.
| |
In het multiculturele tijdperk werden voormalige gastarbeiders en
hun nakomelingen gestimuleerd zich vooral in een geprefabriceerde en
gesubsidieerde zuil te bewegen. Turkse Nederlanders waren hier bij
uitstek zeer goed in. Verstopt in organisaties die banden hebben met
dubieuze religieuze of ultranationalistische clubs uit Turkije waren de
Turken goed aan het 'integreren'. |
Het zuilensysteem heft er niets mee te maken - in Duitsland was er geen
zuilensysteem, en de Turken aldaar gedragen zich precies hetzelfde als in
Nederland.
| |
Cinibulaks stelling dat jonge Turken en Koerden in Nederland goed
Nederlands spreken en vertrouwd zijn met de Nederlandse omgangsnormen is
in regelrechte tegenspraak met de feiten: 'De taalachterstand is het
grootst onder leerlingen met een Turkse achtergrond (...) Turken zijn in
hun contacten meer gericht op de eigen groep dan Marokkanen. Hierin is
de afgelopen tien jaar weinig veranderd', aldus enkele conclusies van
het SCP. |
Precies.
| |
Volgens onderzoek kijkt bijna 70 procent van de Turkse Nederlanders
dagelijks naar Turkse tv-zenders. De verontwaardiging die de Turkse
media ventileerden na de aanslag op Turkse soldaten, werd dus direct
overgenomen door (jonge) Turkse Nederlanders. Op internet lieten ze
blijken hoezeer ze begaan waren met 'hun land' en 'hun soldaten'. |
Verrekene dat die 30 procent die beweert naar Nederlandse televisie te kijken
op zijn minst voor de helft het gevolg is van sociaal-wenselijk antwoorden, en
het percentage dat Turkse tv kijkt stijgt naar 90.
| |
Cinibulak wijst op de vele, goed gedocumenteerde,
sociaal-psychologische problemen die Turks-Nederlandse jongeren
ondervinden. Maar net als de verontruste Turken die in januari een
manifest opstelden, ziet Cinibulak deze jongeren vooral als zielige
slachtoffers van 'de Nederlanders'. Ik bestrijd dat. Deze jongeren zijn
zelf ook Nederlanders en zijn allesbehalve zielig. Ze zijn intelligent
en hebben veel potentie.
Maar hun toekomst in Nederland ligt in hun eigen handen. De
meesten kiezen nog te vaak voor de makkelijke weg. In plaats van de op
Turkije gerichte ketens van hun (groot-) ouders en al die organisaties
van zich af te werpen, omarmen ze die juist.
In plaats van de mouwen op te stropen en zich samen met hun
Marokkaanse, Surinaamse, Antilliaanse en autochtone landgenoten in te
zetten voor een toekomst in Nederland zonder discriminatie en
uitsluiting kiezen ze ervoor om alleen in actie te komen voor Turkije.
|
Precies.
| |
In april hield ik in Den Haag een toespraak tijdens een manifestatie
tegen de onderwijsbezuinigingen. De Turkse studentenverenigingen waren
uiteraard afwezig, en dat was te verwachten. Deze verenigingen
'integreren' liever door middel van het organiseren van jaarlijkse
iftar-diners, Istanbul-reizen en enkele gastsprekers uit Turkije.
Cinibulak beseft niet dat de kern van het probleem ligt in de
begrijpelijke maar op lange termijn funeste zelfidentificatie van deze
jongeren. Hun Turkse afkomst is niet een erfgoed dat hun Nederlandse
identiteit aanvult. Integendeel, anno 2011 zijn de Turkse 'Blut und
Boden' juist de allesbepalende identiteit voor veel van deze jongeren.
Ik spreek regelmatig met uitwisselingsstudenten uit Turkije,
en zij zijn altijd ontzettend verbaasd wanneer ze zien hoe conservatief
en nationalistisch de Turkse jongeren in Nederland zijn.
De overmatig op Turkije gerichte organisaties in Nederland
houden de geslotenheid van de gemeenschap en daarmee ook de schizofreen
te noemen zelfidentificatie van jonge Turkse Nederlanders in stand.
Fysiek leeft men in Nederland maar Turkije is vaak het enige land waar
men zich werkelijk om bekommert. Het publieke debat over
maatschappelijke kwesties in hun eigen land gaat grotendeels aan deze
jongeren voorbij. |
Amen.
Gunst, zelfs de leugenaars van de sociale wetenschap kunnen
wel eens eerlijk zijn:
Uit:
De Volkskrant, 07-01-2012, door Hans Wansink
Migratie gaat met pijn en weerstand gepaard
... ... te vinden in de encyclopedie van migratie en minderheden in Europa.
De Engelstalige uitgave in één band bestaat uit 17 overzichtsartikelen over de
migratie in grotere Europese regio's en staten vanaf de zeventiende eeuw en 219
lemma's van gemiddeld tweeduizend woorden waarin de migratie van een bepaalde
groep wordt beschreven. Het gaat dan bijvoorbeeld om die oorlogsbruiden, om
schoorsteenvegers die begin vorige eeuw vanuit de Alpen Europa in trokken, om
Chinezen die in de Italiaanse mode-industrie werken, om Schotse soldaten in
Europese legers, om sefardische Joden in de zeventiende eeuw die van Spanje en
Portugal naar de Nederlanden trokken of Tamils die na 1980 in Zwitserland
terechtkwamen. Maar ook om grote migratiebewegingen, zoals de twee miljoen
Russen die na de bolsjewistische revolutie in 1917 de Sovjet-Unie ontvluchtten,
of de vijf miljoen Grieken die naar de Verenigde Staten en Duitsland
emigreerden.
De encyclopedie is een initiatief van de Duitse
migratiehistoricus Klaus Bade van de Universiteit van Osnabrück. Elf jaar is
door 230 migratiewetenschappers gewerkt aan eerst een Duitse en nu een
Engelstalige editie. Zo is voor het eerst een handzaam, feitelijk overzicht
beschikbaar van vier eeuwen migratie naar en binnen Europa. ...
Centraal bij elk artikel in de encyclopedie staat de vraag in
hoeverre de etnische groep in het land van aankomst is geïntegreerd. Er zijn
groepen die binnen drie generaties door gemengde huwelijken onherkenbaar zijn
opgegaan in het nieuwe vaderland, maar voor de meeste geldt dat niet. Ook een
culturele elite, bijvoorbeeld de Russische kunstenaars en intellectuelen die na
1917 moeiteloos hun weg wisten te vinden in Berlijn, Praag, Parijs, New York of
San Francisco, blijkt generaties lang de eigen taal, de eigen geschiedenis en
het verloren vaderland te cultiveren.
Red.: En is er sprake van grotere culturele
achterstanden, is dit natuurlijk alleen maar erger, en die achterstanden zullen
dan ook generaties lang blijven, en indien bij voldoende grote verschillen en
problemen, mogelijk een explosie veroorzaken.
Naar Cultuur, integratie, toekomst, niets-doen
,
Cultuur, integratie, toekomst
,
Allochtonen overzicht 
, Sociologie lijst
, Sociologie overzicht
, of site home
.
|
