 |
. Zo'n beetje de grondlegger van de culturele antropologie is Claude
Lévi-Strauss
, bedenker van de gevleugelde uitdrukking "De rationaliteit van het wilde
denken" '- en bij "wild" moet men denken aan Papoea's en dergelijke.Natuurlijk hoeft een opleiding niet een eeuwig stempel op iemands denken te drukken, maar dit is kennelijk een geval van het tegendeel. We beginnen met een uitspraak direct in het vervolg van het voorgaande (in tegenstelling tot de gewoonte zijn hier niet de koptitels in de krant overgenomen maar van de versie op de website) - de aanleiding is de verkiezing van van de eerste zwarte president van Amerika Uit: De Volkskrant, 24-01-2009, column door Maarten Keulemans 'Ras' is écht geen biologisch feit Met grote regelmaat waren er in die kwarteeuw mensen van ras veranderd Hiep hoi, een zwarte president. Of nou ja. Het is een beetje vreemd, maar misschien zien we het verkeerd. Vorige maand leverde Amerikaans onderzoek daarvoor interessante aanwijzingen op. Twee sociologen hadden de gegevens doorgevlooid van zo’n 13 duizend burgers, die zich uit naam van de wetenschap 25 jaar lang hadden laten bevragen over hun werk en hun leven. Maar wat was dat? Met grote regelmaat waren er in die kwarteeuw mensen van ras veranderd. Zomaar, floep. Zowel de enquêteurs hadden het genoteerd als – en dat is toch sterk – de ondervraagden zelf. Er waren hier blanken zwart geworden en zwarten veranderd in blanken. ... ... het kleurtje wisselen hield verband met status. ‘Zwarten’ met wie het economisch goed ging, waren tot een op de vijf keer ‘blank’ geworden. En omgekeerd: wie zichzelf in 1979 nog omschreef als ‘blank’ maar in de bak was beland, was in 4 procent van de gevallen ‘zwart’ geworden. ... Sociologen roepen het al jaren, maar blijkbaar is ‘ras’ écht geen biologisch feit. Ras is eerder een kameleoneigenschap die alle kanten op glibbert als je de achterliggende sociale en economische knopjes op een andere zender draait. Verschillen zien tussen bevolkingsgroepen is aangeleerd. Van nature zien we ze niet automatisch, net zo min als je direct verschil ziet tussen mensen met groene of blauwe ogen. Eerst moet iemand de rassen aanwijzen, je uitleggen dat het hier een ander menssoort betreft. Een behulpzame Geert Wilders, of een alerte Rita Verdonk. ... Red.: Grappig. Populair gezegd is wat Keulemans hier beweert dat een Chinees "scheve" ogen heeft, omdat haar/zijn ouders hem/haar als kind in de wieg "scheve" oogjes hebben aangepraat. En het bewijs ervoor is wat sociologen uit hun onderzoeken naar statistische gegevens over ras halen. Het is te dom voor woorden. Natuurlijk zijn die statistische gegevens het gevolg van interviews of eigen opgave van mensen, en in zijn algemeenheid is allang bekend dat dit soort gegevens een hoge mate van onbetrouwbaarheid hebben - mensen antwoorden sociaal gewenst  .Volgende bewijs: "Sociologen roepen al jaren dat ras geen biologisch feit is." Tja ... Sociologen, en Keulemans bedoelt waarschijnlijk zijn bevriende cultureel antropologen, zijn als groep in dit soort zaken volkomen ontrouwbaar, zijnde een groep die universeel behept is met het onderhouden van ideologie  , en voor het over-, overgrote deel van de politiek-correcte en
multiculturalistische soort
.
Red.: Bijna zijn van cultureel antropoloog hoort vrijwel automatisch twee andere zaken: het zijn van cultuurrelativist en multiculturalist. Het cultuurrelativisme is dat al genoemden van Lévi-Straus, waarvan de onzin verder uitgelegd is hier .
Multiculturalisme is hetzelfde als cultuurrelativisme maar dan in Nederland: wij
mengen de Nederlandse cultuur met die van de allo0chtonen, met namen de moslims:
zijn nemen van ons een beetje vrijheid en democratie over, en wij van hen een
beetje uithuwelijken en eerwraak. Zoiets, dus. En de gelijkwaardigheid van de allochtone medemens, met name de moslim, betekent dat ze op alle lagen van de maatschappij evenredig vertegenwoordigd moeten zijn Van www.wetenschapsjournalisten.nl, 22-06-2007, door Maarten Keulemans Zoek de moslim Laten we het onder ogen zien, collega’s. Onze beroepsvereniging is zo wit als de blanke top der duinen. Zelfs George Bush en Jan-Peter Balkenende hebben nog meer gekleurde mensen in hun kabinet. Zet ons een rare muts op, en we zijn in niets meer te onderscheiden van de Ku Klux Klan. De 74 VWN-leden die deelnamen aan de mini-’hoe allochtoon ben u?’-enquete die ik vorige week rondstuurde, begonnen dan ook ongemakkelijk allerlei smoesjes te verzinnen. “Maar de oma van mijn vader was een halve Duitse”, mailde iemand. “Salem aleikum”, begon een ander. “Als Limburgse ben ik wel een officieuze allochtoon”, probeerde iemand anders. Een interessante tegenwerping kwam van een Amsterdamse collega: “Ik verwacht helemaal niet dat de VWN een afspiegeling is van de maatschappij. Van mij hoeft dat eigenlijk ook niet per se. Ik vind het belangrijker dat wetenschapsjournalisten goede wetenschapsjournalistiek bedrijven.” Natuurlijk. Maar is het ook voor die ‘goede wetenschapsjournalistiek’ niet beter om een afspiegeling te zijn van de maatschappij? Als kaaskop heb je toch minder oog voor allochtone dingetjes. Zoals ziektes die vooral bij minderheden voorkomen, of pak ‘m beet, wetenschappelijke ontwikkelingen in Allahuakhbarstan. Maar wacht. Geen paniek. Het valt allemaal mee. De VWN blijkt namelijk een verbijsterende 17 procent allochtonen in haar midden te hebben! Dat verschilt geeneens veel van het landelijke percentage, 19,4 procent allochtone medelanders. We zijn een keurige afspiegeling van de maatschappij. Red.: Natuurlijk is dit even grote waanzin als de Chinezen die hun scheve ogen middels opvoeding krijgen. Moslims heven een geloof - en dus geen behoefte aan wetenschap
. En dus zijn ze ook weinig geïnteresseerd in wetenschapsjournalistiek. Zodat
een klein aantal islamitische wetenschapsjournalisten de natuurlijke stand van
zaken is.Een onweerlegbare stand van zaken. Dus verzin je gewoon, à la duizend-en-één-nacht, sprookjes: Uit: De Volkskrant, 31-05-2008, column door Maarten Keulemans Zonder Islam geen moderne wetenschap Tussentitel: Zelfs de geschiedschrijving zit klem tussen islamofoben en Allah-brullers ... deze week is de moslimwereld weer een klein beetje meer weggezet als achterlijke cultuur. De belangrijkste populair-wetenschappelijke boekenprijs, de Eurekaprijs, viel toe aan historicus Floris Cohen voor zijn boek De herschepping van de wereld, over het ontstaan van de natuurwetenschap. ... En toch kromden mijn tenen toen ik het las, zo erg dat mijn klomp brak. Glashard eist Cohen de wetenschap op als een exclusief Europese uitvinding. Wat de Chinezen en de moslims deden, was aardig, maar échte wetenschap, in de zin van cycli van theorievorming en experimentele toetsing, die is Europees. Een radicale breuk, stelt Cohen. Een belachelijk idee natuurlijk, waarvan ik verwacht dat andere historici er gehakt van maken. Er was net een voorzichtige consensus dat sommige wortels van de moderne wetenschap teruggaan op de islamitische wereld van ruim duizend jaar geleden. Terwijl Europese intellectuelen rondscharrelden in de kloosters, deden islamitische geleerden als Jabir ibn-Hayyan en Al-Rhazi wel degelijk al toetsende experimenten. Niet voor niets komen woorden als al-gebra, al-chemie en al-kali uit het Arabisch en schrijven we 1, 2, 3 in plaats van I, II, III. Maar Cohen heeft een andere kijk: middeleeuws gepruttel was het. Het echte werk komt uit het Westen. De wetenschap is een innovatie van een kennisbewust Europa; het werk van geniale, blanke mannen die de toffe ideeën als het ware uit de lucht plukten. Dat anderen erop wijzen dat die Europeanen voortborduurden op de vertaalde werken van Geber (Ibn-Hayyan), Avicenna (Ibn-Sina) en Rhazes (Al-Rhazi), doet er niet toe. Wat dat betreft is al die bijval voor Cohen een teken des tijds. Het boek verdeelt de wereld in vernieuwende, moderne Europeanen en ouderwetse, achtergebleven moslims. Past prima in ons denkraam. Terwijl de échte geleerden van destijds waarschijnlijk gewoon op elkaars schouders gingen staan als ze verder wilden, moslim of niet. Zelfs de geschiedschrijving zit klem tussen islamofoben en Allah-brullers, realiseer ik mij met een lichte schok. ... Red.: Keulemans schrijft over de clou, maar mist hem desondanks: de islamitische wetenschap was van dezelfde soort als de Chinese wetenschap. De Chinese wetenschap heeft niet geleid tot een moderne wetenschap. En islamitische wetenschap heeft op dezelfde wijze niet geleid tot een modern wetenschap. De redenen zijn dezelfde: moderne wetenschap is niet gebouwd op enkele genieën, enkele excellente wetenschappers, zoals de Chinese en islamitische wetenschap maar op talloze goede wetenschappers. Daarnaast: de islamitische wetenschap is in het geheel niet islamitisch. De zogenaamde "islamitische" wetenschap vond plaats in een door de islam overheerste maatschappij, maar is net zo min islamitisch, als de wetenschap in de huidige Verenigde Staten, een land dat voor 90 procent christelijk is, een christelijke wetenschap is. Maar hier gaat het eigenlijk niet om. Waar het om gaat is dat Maarten Keulemans, die deze verhalen ook maar weer van anderen heeft die het ook niet over alles eens zijn omdat het al 500 jaar gelden is gebeurd, daar een eigen volkomen zekerheid uit heeft gebouwd: de moderne wetenschap heeft een islamitische oorsprong. En Floris Cohen zegt iets dat niet helemaal overeenkomt met de absolute wetenschap van Maarten Keulemans. Dus is Maarten Keulemans heel erg boos. Zoals iedere bezitter van absolute kennis heel erg boos is als zijn absolute zekerheid wordt aangetast. En wat is de meest bekende vorm van absolute zekerheid? Juist: Maarten Keulemans is misschien geen islamiet, maar hij is wel een gelovige - een gelovige in de multiculturele samenleving - een gelovige in de gelijkheid der culturen. Red.: Multiculturalist zijn betekent meedoen aan de strijd tegen de vijand: Uit: De Volkskrant, 19-04-2008, column door Maarten Keulemans Bange aapjes Tussentitel: Leugens? Wilders' lichaam was niet zo zeker Het laatste woord is er wel over gezegd, alleen het verlossende woord ontbreekt nog. Wie heeft er nou gelogen over de film Fitna, Geert Wilders of het kabinet? Misschien biedt de wetenschap uitkomst. Met The Human Animal van de Britse zoöloog Desmond Morris op schoot en pen en papier bij de hand heb ik het Fitna-debat eens teruggekeken. Er is er namelijk één die altijd de waarheid spreekt: de aapachtige lichaamstaal die we tijdens het praten voortdurend onbewust gebruiken. Een aantal dingen valt ook een amateur-primatoloog direct op. Eén: Mark Rutte was woest. De VVD-leider drukte zich keurig uit, maar zijn hand hakte wild op en neer. Tjak, tjak, tjak. Ziedaar de hakbijl, een bekend gebaar van woede. ... En Wilders? Toen het ging om het heikele onderwerp - het liegen - en de bewijsstukken van het kabinet waren rondgedeeld, viel zijn gebarentaal opeens een tijdje nagenoeg stil. Zijn handen omklemden de microfoon en drukten tegen het spreekgestoelte,om daar alleen nog vandaan te komen om de kabinetsbrief ('dit vod!') op te tillen. Gesnapt, meneer Wilders. Dat is kenmerkende lichaamstaal van iemand die onzeker is. Zonder zich ervan bewust te zijn, onderdrukte hij zijn gebaren, uit instinctief besef dat die hem anders misschien zouden verraden. De politicus Wilders maakte het kabinet met grote stelligheid uit voor leugenaar, het aapje Wilders was minder zeker van zijn zaak. Ik zeg niet dat hij loog, maar hevig twijfelen deed hij wel. Wacht, wat is dat? Schoten daar heel even zijn wenkbrauwen omhoog? Het leek verdacht veel op de oer-emotie van een geschrokken aapje. Angst. Toch sterk dat Wilders zijn micro-moment van angst precies doormaakte terwijl zijn mond dat ene woord uitte: moslim. Red.: Als gamma-wetenschapper, in de termen van deze website een alfa , is hij natuurlijk ook mordicus tegen techniek (allemaal mensen
daar die geloven in de wekelijkheid en daar niet wensen te onderhandelen)
Uit: De Volkskrant, 08-05-2010, column door Maarten Keulemans Loop naar Mars Wat een ophef, daar bij de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. Had men net een gloednieuwe ruimtecapsule in elkaar gezet om astronauten naar de sterren te brengen, treedt er een nieuwe president aan die de hele boel wegbezuinigt. Nou ja, totdat president Obama daar vorige maand toch weer een beetje van terugkwam, geschrokken van alle reacties. Vooruit, de fonkelnieuwe ruimtecapsule Orion hoeft niet bij het grofvuil, sprak hij sussend op een bijeenkomst in Florida. De capsule krijgt een nieuw leven, als ‘ontsnappingsvoertuig’ voor het internationale ruimtestation ISS. ... Interessant is hoe het eerdere reddingscapsules is vergaan. In de jaren tachtig bezuinigde NASA eens een ruimtelaboratorium weg – zegt iemand, om de sfeer nog een beetje te redden: weet je wat, misschien kunnen we hem wel ombouwen tot ontsnappingsvoertuig voor het internationale ruimtestation. Nooit meer iets van gehoord natuurlijk. ... Intussen kon je de afgelopen decennia het ene na het andere wonderlijk gevormde ruimtevaartuigje door het Amerikaanse luchtruim zien vliegen, met dossiernamen als HL20, X38, SCRAM en OSP. Allemaal bedoeld als noodcapsule voor aan het ruimtestation; allemaal op niets uitgedraaid. Als ze van je ruimteschip zeggen: misschien kunnen we er een ontsnappingsvoertuig van maken, nou, hoed je dan maar. De reddingscapsule is het postvak-uit van de ruimtevaart, een voorgeborchte waaruit geen ruimtevaartuig meer terugkeert. Ik geloof dat ik wel begrijp waar die Obama heen wil. Slim van zo’n man. Zeggen dat we naar Mars gaan. Terwijl hij bij zichzelf denkt: loop maar lekker naar de maan met je ruimtevaart. Red.: En daarmee zijn we eland bij de aanleiding voor het samenstellen van deze verzameling, een dubbelslag - deel één: Uit: De Volkskrant, 02-10-2010, column door Maarten Keulemans Kut-Marokkanen Daar gaan we weer. Marokkanen, schreef de Erasmus Universiteit in een lijvig rapport, zijn 'oververtegenwoordigd' als het gaat om werkloosheid, misdaad en andere nare dingen. Liefst 15,6 procent werd de afgelopen vijf jaar verdacht van een misdrijf; het landelijk gemiddelde ligt op 6,8. Malle vent die ik ben, ik lees zo'n rapport toch anders. Van alle Marokkaanse jongeren is een dikke meerderheid nooit met de politie in aanraking geweest, en van alle Marokkanen heeft 87 procent gewoon een baan. Als de politie iemand verdacht van een misdrijf, was dat zes van de zeven keer geen Marokkaan. ... Red.: Een paar analoge versies van dit argument: "Edelachtbare, ik heb verleden week dan wel die bank beroofd, maar de week daarvoor heb ik dat niet gedaan". Of: "Edelachtbare, ik heb dan wel die man vermoord, maar de jaren daarvoor heb ik niemand vermoord". Waar het om gaat aangaande criminaliteit van groepen is het enige dat telt de relatieve frequentie - en de trend over alle cijfers genomen is dat Marokkanen vijf tot zes keer zo crimineel zijn als het gemiddelde
. Volgende zet: dit soortcijfers zijn niet van belang. Een keiharde leugen. Dit soort oververtegenwoordiging in de criminaliteit is een van de hoofdoorzaken van de tweedeling inde maatschappij tussen autochtonen en allochtonen. Alle reden voor beleid gericht op deze groep. Keulemans neemt zijn toevlucht tot een keiharde leugen:
Slag twee van dit artikel:
Dit gaat over methodologie. En Keulemans spreekt zich uit tegen het zoeken van patronen in gegevens. Dat laatste heet data mining. Volgens de laatste resultaten de meest veelbelovende manier om sociologie te bedrijven
. En tweede keiharde leugen, of pure onwetendheid, van Maarten Keulemans.
Naar PC club ,
Politiek lijst
, Media lijst
, Politiek & Media overzicht
, of site home
. |
|
|